دفتر یادبود 98ایا!

[isatis]

این تاپیک رو درست کردم تا هر کس بتونه یه یادگاری توی این سایت از خودش بذاره. تو این تاپیک هر کسی فقط میتونه یک پست بده و توی اون پست خودش رو معرفی کنه و اگه خواست شعری بذاره عکسش رو بذاره یا هر عکسی که خواست ..خلاصه یک یادگاری از خودش جا بذاره .....

نکته: خواهشا فقط یک پست بدید تا این تاپیک بصورت یک دفترچه تر و تمیز دربیاد و بعدها هر کی خواست بتونه قشنگ ورق بزنه .

راستی از همین الان میتونید با یک پستی جا رزرو کنید و بعدها ویرایشش کنید توی پستتون مطلب ننویسید فقط چند تا نقطه


برای بالا آوردن تاپیک هم میتونید همین نوشته ها رو کپی کنید و تو پستتون بذارید

[isatis]

..............

[kimia]

.....................

[پرياf]

.........
زندگي صحنه ي يكتا ي هنر مندي ماست هر كسي نغمه ي خود خواند از صحنه رود

صحنه پيوسته بجاست........... خرم ان نغمه كه مردم بسپارند به ياد....

[Mina]

هنوز هم هی سرت را بالای ِ ستاره میگیری

پشت این آسمان آسمانی دیگر است





باز هم پر ستاره

پشت آن آسمان، باز آسمانی دیگر است





پر از واژه و پری

زبان بینهایت همین اختلاط اشاره و لبخند است.

تو چرا از خواب دیشبت برای آیینه سخن میگویی؟؟

آیینه تعبیر همین معانی آسان ِ ماست!

باور کن؛ باور کن

مینا!


18ساله!

[روانراد]

....................

[nsha]

............

[MOHAMMAD-94]

........

[-saeed-]

[فقط کاربران میتوانند لینک ها را مشاهده کنند برای عضویت اینجا را کلیک کنید]

[αгѕαпα]

به نام خالق زیبایی ها

گاهگاهی که دلم می گیرد
پیش خود می گویم
آن که جانم را سوخت
یاد می آورد از این بنده هنوز؟
سخت جانی را بین
که نمردم از هجر...
مرگ صدبار به از بی تو بودن باشد
گفتم از عشق تو من خواهم مرد
چون نمردم،هستم
پیش چشمان تو شرمنده هنوز
*حمید مصدق*

جزیره تنهایی

**روزگاری بود در جزیره ای دور افتاده تنها بودم**
به فکر همدمی بودم که درکم کند
از دنیای خود به بیرون نگاهی انداختم
پشیمان شدم
گرد و غباری بس زیاد هوا را پوشانده بود
به زمین نگاه کردم
مردمان را دیدم
در همین حین دخترک کوچکی برایم دستی تکان داد
با خود گفتم
او کیست؟
من هم برایش دستی تکان دادم
اشاره ای به من کرد و دستش را به سمتم دراز کرد
من هم همان کار
در اندیشه ای غرق شدم
مگر هوا از گرد و غبار لبریز نبود
پس چه شد؟
ناگهان
خیسی پشت دستم حس کردم
نگاهم را به آن دوختم
مروارید های گرانبهایی بود
همانطور مرواریدهای درخشان از چشمانم فرو می ریختند
این بود تنهایی من
این اشک ها بودند که مرا آزاد کردند
رها شدم
آزاد شدم
زلزله ای آمد
جزیره ام را نابود کرد
و
من به زمین فرود آمدم
دخترک دستم را گرفت
با لبخندی دلنشین نگاهم می کرد
**این بود آغاز زندگی من...**

♥ و این من بودم
هلیا
از جزیره ای دور افتاده
از جزیره تنهایی
ولی
آخر
رها شدم ♥