لبخند خورشید | عاطفه منجزی | معرفی و نقد کتاب

[pariya69]

من کلا کارهای این نویسنده رو دوست دارم...چون اکثرا واقعیت هستن و شخصیت دخترا رو بالا نگه میداره...در مورد این که میگید چرا حتما اینارو زن و شوهر میکنن بعد مرتاض میشن یا این که این سبک داستان اپیدمی شده باید بگم بعضی دوستان کم لطفن یا شاید از اوضاع ارشاد خبر ندارن که چه قدر گیر میدن..یه دختر و پسر در قانون ارشاد یا باید زن و شوهر باشن که بتونن با هم رابطه و رفت و آمد داشته باشن یا باید فامیل باشن..پس بی انصافی نکنید چون واقعاً نویسندهها راه دیگهای ندارن که بخوان داستان رو ایجاد کنن راه سوم هم فقط عشق در یک نگاه هست که خیلی مسخره میشه داستان....خوب تقریبا این داستان رو بچه میگرده تا ۲ تا انسان مغرور یواش یواش بفهمن که از هم خوششون میاد و به طرفه هم جذب شن..این یعنی اینکه اونا یه طرف شخصیتشون رو که اصلا نمایش نمیدادن توسط این بچه به هم نشون دادن و همین ایجاد علاقه کرد ...در مورد اذیت کردنش هم اگه دقت کنین میبینین داستان بریده شده به احتمال زیاد ارشاد یه گیری داده و داستان پرش کرده وگذشته از این ماجرا

[sepideh62]

be nazare man ke aslan ghashang nabood

[طیبه]

خیلی شخصیت پردازی ضعیفی داشت ........... سوژه که کلیشه ای بود اما همین سوژه رو خیلی از نویسنده ها قشنگ شخصیت پردازی میکنن و ادم می خونه ولذت می بره .

[saharsahar]

[TABLE][TR][TD][/TD][/TR][/TABLE]
سلام،

یکی از معدود رمانهای ایرانی بود که :
- ارتباط زن و مرد منطقی بود (بر خلاف خیلی از رمانهایی که ادم رو به جنون میکشونن. زنها رو موجوداتی کاملا بی عقل توصیف می کنن که مدام در حال عشوه اومدن یا نق زدن و مردها رو موجوداتی زن باره و بی کنترل) .
- لطف دیگهٔ این داستان این بود که از هیکل آقا و خانم ننوشته بود که چی بودن و با لباسهای این رنگی و اون مدلی چه جیگرایی شده بودند.
- از اون انتخابهای مرد پسند زن نویس این جا خبری نبود: آقای ۳۲ ساله دختر ۱۶ ساله (من آخرش نفهمیدم چرا این مساله برای خانمهای پا بسن گذشته قلقلک اوره که توی داستانا تکرارش میکنن ،بدون این که فکر کنند یک داستان هر چند ساده یا... میتونه روی گروهی از آدمهای بیمار یا بی فرهنگ اثر بذاره. )

من این کتاب رو به خیلی از کتابهای دیگه ترجیح میدم،چون نویسندش قلم خوبی داره، در هپروت سیر نمیکنه که آسمون ریسمون ببافه.پیشنهاد میکنم بخونیدش.


با احترام سحر

[طیبه]

من پیشنهاد میکنم همین سوژه رو با قلم زهرا اسدی به نام قصه ی تنهایی بخونین تا فرق نویسنده رو درک کنین .

[khalerize]

به نظر من کتاب جالبی بود در عین قلم زیبای نویسنده برای به تصویر کشیدن واقعیت خیلی هم مخاطب پسند بود.
در ضمن در جواب طیبه عزیز : من تا به حال 3-4 تا از کتاب های زهرا اسدی رو خوندم ولی متاسفانه این کتابی که نام بردی رو نخوندم. ولی در کل کتاب های زهرا اسدی خیلی غیر واقعی تر از این کتاب بوده . مثلا کتاب آن سوی خیال که یک مرد مسن به خاطر شباهت دختر به معشوقه جوانیش بدون اطلاع به پسرش اون ها رو به عقد هم درمیاره. واصلا به پسرش نمیگه که این دختری که تو همش باهاش سر جنگ داری همسرته. و بعد تازه بازم بدون اینکه پسره بفهمه طلاق دختره رو می گیره. چند در صد این نوشته واقعیته؟
یا همون کتاب تقدیر شیرین ، شخصیت های این داستان بی نهایت تخیلی هستند. موضوع فقط به تصویر کشیدن فقر نیست چون در خیلی از کتاب ها این موضوع یادآوری شده. منظور من به شخصیت های فردی این داستانه . علی به این واضحی عاشق شیرینه ولی این پدر و مادر نمی فهمند تا برای پسرشون کاری انجام بدن. حتی این مادر تا آخر داستان هیچی نمی فهمه. یا فرید اونکه این همه عاشق شیرین بود که حتی به خاطر راحتی اون رابطه زناشویی باهاش نداشت چطوری اینقدر سریع همه چیز رو می پذیره و شیرین رو طلاق میده ؟ انگار این نویسنده یه سوژه ای برای نوشتن به ذهنش می رسه بعد هول هولکی می خواد داستان تموم کنه چون مطلب کم آورده.

[zarin]

سلام دوستان:کاش در متن داستان کمی هم به هشدار هائی که در مورد مسائل و مشکلات قانونی ازدواج برای خانوما بود توجه میکردیم، یا بعضی چیزا رو هم میذاشتیم به عهده خواننده که از قوه خلاقیت و تصویر پردازی ذهن خودش بهره بگیره.گاهی بد نیست به جای حرفهای تکراریه رمانتیک از رفتار شخصیتهای داستان به حرفشون و علاقههاشون پیی ببره.خسته نشدید از این همه لقمه های حاضر آمده توی دیالوگهای کتابا؟در مورد سوژهای تکراری هم باید گفت،......حرفشو نزنیم بهتره،چون همه میدونیم چه مشکلاتی در سر راه مجوز وجود داره!!!!!

[پروانه!]

شخصیت مهتاب رو دوست داشتم،خوب بهش رسیدگی شده بود،رفتار مهتاب وسیاوش تقریباً متفاوت بود. مرتاض بازیشون تکراری بود،اینکه به خاطر یه بچه این طوری بهم گره خوردن مسخره بود،کار باباش هم همینطور

[akhsham]

اول از هیوا خانوم تشکر به عمل می آورم .

کتابه خیلی خوبی بود کن که لذت بردم و خیلی بیشتر از رمانهای دیگه به واقعیت جامعه نزدیک بود

البته شخصیت پسر وکیله و پدر مهتاب جای کاره بیشتری داشت ولی مهتاب به نسبت خوب بود و ضعف و قوت

های یه شخصیت واقعی رو میشود توش احساس کرد .

و با حرفه یکی از بچه ها که گفته بود به قیافه و تیپ اهمیت نداده بود خیلی خوشم اومد

و اینکه تیکه هایی که استفاده کرده بودن جالب بود .

[hiva]

نوشته اصلی توسط akhsham

اول از هیوا خانوم تشکر به عمل می آورم .

کتابه خیلی خوبی بود کن که لذت بردم و خیلی بیشتر از رمانهای دیگه به واقعیت جامعه نزدیک بود

البته شخصیت پسر وکیله و پدر مهتاب جای کاره بیشتری داشت ولی مهتاب به نسبت خوب بود و ضعف و قوت

های یه شخصیت واقعی رو میشود توش احساس کرد .

و با حرفه یکی از بچه ها که گفته بود به قیافه و تیپ اهمیت نداده بود خیلی خوشم اومد

و اینکه تیکه هایی که استفاده کرده بودن جالب بود .

منم شخصیت مهتاب دوست داشتم.
از دخترای لوس متنفرم.
بعضی شخصیت ها مثل اون دختره تو دالان بهش اعصاب آدمو خورد می کنن.

سلام دوستان:کاش در متن داستان کمی هم به هشدار هائی که در مورد مسائل و مشکلات قانونی ازدواج برای خانوما بود توجه میکردیم، یا بعضی چیزا رو هم میذاشتیم به عهده خواننده که از قوه خلاقیت و تصویر پردازی ذهن خودش بهره بگیره.گاهی بد نیست به جای حرفهای تکراریه رمانتیک از رفتار شخصیتهای داستان به حرفشون و علاقههاشون پیی ببره.خسته نشدید از این همه لقمه های حاضر آمده توی دیالوگهای کتابا؟در مورد سوژهای تکراری هم باید گفت،......حرفشو نزنیم بهتره،چون همه میدونیم چه مشکلاتی در سر راه مجوز وجود داره!!!!!

خب راستش بعضی بحث هایی که مهتاب راجب حقوق زنان داشت باعث شد من بیشتر دنبال این مسائل برم و پیگیر بشم .