مشاعره با اشعار سعدی شیرازی !

[*ARAZ*]

تا خبر دارم از او بیخبر از خویشتنم

با وجودش ز من آواز نیاید که منم

[رز صورتی ...]

مشکن دلم که حقه راز نهان توست

ترسم که راز در کف نامحرم اوفتد

[ماهوش]

دلش خون شد و راز در دل بماند
ولی پایش از گریه در گل بماند
رقیبان خبر یافتندش ز درد
دگر باره گفتندش اینجا مگرد

[(زلال)]

دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست
چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

[ماهوش]

مکن بر من جفا کز هیچ راهی
ندارم جز وفاداری گناهی

[mspariya]

یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
ترک رضای خویش کند در رضای یار

[sladans]

ره راست رو تا به منزل رسی
تو در ره نهای، زین قبل واپسی
چو گاوی که عصار چشمش ببست
دوان تا به شب، شب همان جا که هست

[ماهوش]

تو در آب اگربه بینی حرکات خویشتن را
بزبان خود بگوئی که به حسن بی نظیرم

[elnazpar]

من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

وین دلاویزی و دلبندی نباشد موی را

[ماهوش]

اگر تو زهر دهی چون عسل بیاشامم
به شرط انکه به دست رقیب نسپاری