میوه ی منحوس | ژیلا کاربر انجمن | نقد و معرفی کتاب

[miss.no1.2004]

میوه ی منحوس

سلام و صد سلام

میوه ی منحوس ، اولین کار من توی سایت نود و هشتیا هست که سال گذشته تعدادی از دوستان اون رو خونده بودن ... بنا به دلایلی اون رو از روی سایت برداشتم و از امروز ، دوباره روی سایت ، با همراهی شما عزیزان قرار میگیره ...

خوشحال میشم با همراهی و هم پایی تون بهم انگیزه بدین تا قسمتهایی از اون رو ویرایش بدم ، کسوراتش رو بر طرف کنم و طبق سلیقه ی اکثریت اونو به تحریر در بیارم ...

نوع نگارش این داستان ، یه نوعی خاطره نویسی هست ... با این تفاوت که هیچ دفتری مرور نمیشه بلکه هم پا و همزمان با اتفاقات ، دفتر تنهایی شادان خانوم ما تاریخ میخوره و شادان خانوم پست میذاره ...

**************

به « تنهایی » ، به شکل یه دفتر نگاه نکنین ... « تنهایی » ، جون داره ... درک داره ... حس داره و تموم تنهایی شادان خانوم براش ملموسه ... پس « تنهایی » رو لمس کنین و باهاش ارتباط برقرار کنین ...

فعلا تعداد صفحات اون نزدیک به چهارصد صفحه ست که با توجه به ادامه رمان در دو سال بیشتر از گذشته ، به یقین از این تعداد صفحه بالاتر میره ...

******************

خلاصه داستان ، از این قراره که شادان خانوم یه دختر بچه ی پونزده ساله ی شیطون ، فرافکن و مشنگه ... عاشقه ... عشقش عجیب غریبه ... شوور میخواد ...

اصلیتش بختیاریه ... یتیمه ... از مال دنیا دو تا مادر بزرگ داره ... و یه عشق ...

همراه با بزرگ شدن شادان خانوم ، سبک نوشتاری خاطره ها پخته تر و منسجم تر میشه ، پس صبور باشین ... داستان تکراری نیست ، کلیشه ای نیست ... قبلا قسمتهایی که به زبون بختیاری بود ، همونجور بود ، ولی با این ویرایش جدید ، هر پست که به زبون بختیاری بود ، زیر همون پست با تحریر فارسی گذاشته میشه ... شبی سه پست حداقل داریم ... بهرحال داستان از قبل نوشته شده ... پایان ، هپی ایندینگ ، ولی در طول داستان ، انتظار کلی صحنه ی باقلوا ، عاشقونه و شیرین و دل زنک نداشته باشین ، طبق روال همیشه نوشتن من ، اولش حتما با کلی آه و ناله شروع میشه ... عادته دیگه ، ببخشید ...

مث همیشه ، روی دکمه ی سبز پلاس و دکه ی آبی تشکر ، اصرار ندارم ، هر کی خوشش اومد ، صد البته تشکر میکنه و امتیاز میده ... دیگه داد و بیداد نداره که ... ولی نقد رو با داد و بیداد و بی داد و بیداد ، بیایین نقد کنین دیگه ...

هر جا حس کردین داستان روند خسته کننده ای داره بهم تذکر بدین ، ولی یه نکته رو هم به یاد داشته باشین که شادان خانوم یه دختره پر چونه ی روده داز ، با افکار سطحیه ... چون شادان خانوم فقط 15 سال داره ...

آهنگهایی که به زبان بختیاری هست ، پایین پستهای مربوطه لینک میذارم و میدونم این آهنگها مشکلی برای سایت ایجاد نمیکنن از نظر شولترینگ ، چون آهنگهای مجاز زنده یاد بهمن علاء دین هستن ... دونه دونه خودم آپلود کردم و لینکشون رو براتون میذارم ...

دیگه حرفی نیست ، الا : الهی به امید تو ...

میوه ی منحوس | ژیلا کاربر انجمن

ژانر : اجتماعی – فرهنگی – عاشقانه

زبان : فارسی و بختیاری

تعداد صفحات و فصول : نا معلوم

راوی : شخص اول با مخاطب دفتر خاطرات

نویسنده: ژیلا ...
جلد :

تاریخ شروع با ویرایش جدید :

« دوازدهم مهر ماه سال 1391 مطابق چهارشنبه سوم اکتبر 2012 »

[sepide_d]

سلام ژيلا جان خوشحالم كه بازم ميتونم نوشته هاتو بخونم
تعريف ميوه منحوسو زياد شنيده بودم و بي صبرانه منتظر بودم كه ويرايش بشه و رو سايت بذاريش
موفق باشي خانومي

[shadi1356]

سلام
پست 8 و 9 تکراریه. راستی اینطور که من فهمیدم شهاب یا پسرخاله یا پسر عموی شادانه. پس چرا مادربزرگش بهش اصرار می کنه که اونو عمو صدا بزنه.

[miss.no1.2004]

نوشته اصلی توسط shadi1356

سلام
پست 8 و 9 تکراریه. راستی اینطور که من فهمیدم شهاب یا پسرخاله یا پسر عموی شادانه. پس چرا مادربزرگش بهش اصرار می کنه که اونو عمو صدا بزنه.

مرسی ... از بس سرعت افتضاحه ، باید ده بار بزنی روی ارسال تا یه بار سند بشه ... در حال پاک شدنه ...
خب ، تو ادامه میفهمیم ... خود شادان هم بهش اشاره کرده بخاطر تفاوت سنی زیاد ... شهاب 32 سالشه ... شادان 15 سالشه ... اونقدری اختلاف سن بالا هست که محترمانه اش این باشه که بهش بگه عمو نه اسمش رو صدا کنه ...

[feedback]

سلام و خسته نباشید
من اولین باره که رمانی به قلم شما رو میخونم. امیدوارم نظرات ساده ی من که فقط از دید یک خواننده هست رو پذیرا باشید.
ممکنه یه کم عقب بیفتم ازتون ولی سعی دارم پست به پست نظرمو بگم.
پست اول :

« مامان گلاب تکنولوژی »

اینجا رو میشه بگین چی هست؟ اصطلاحه؟ متوجه نشدم.
طرز نوشتتون جالبه. از این مدل نوشته ها نیست که بچه ها مینویسن. یه طوری بچه ها یه ریتم تو کار دارن و میرن جلو ولی نوشته ی شما از اولش به نوعی پخته تر به نظر میرسه. مخصوصاً اینو از دیالوگ ها میشه فهمید. عامیانه نویسی رو به خوبی رعایت کردین.

به من چی که هر چی پول بی زبون آقای آلبوغبیشِ

به من چه درست نیست؟ این به من چی زبون محلیه؟ یعنی نوشتید مسجد سلیمان اونا به زبون محلی میگن به من چی؟
جلوتر کامل تر و با نظر در مورد چند پست میام. فعلاً همین پست اول رو نظر دادم. فضای رمان دستم نیومده هنوز و جَوِش برام سنگینه. امیدوارم جلوتر بهتر ارتباط برقرار کنم.
موفق باشید

[nasrin44]

ژیلا جون خسته نباشی با شخصیاتهای رمانت آشنا شدم حس شادانو تونستم تا اینجا درک کنم تو عالم بچگیش سیر میکنه کلا" رمان روون و عامیانه داره پیش میره مثل همیشه دستت طلا

[mojgan.am]

ژیلا جون سلام وخسته نباشی خیلی خوشحالم از اینکه یه رمان دیگه از تو میخونم همونطور که گفتی سبک نگارش با اون چیزی که خاطره نویسی توی دفتر خاطراته تا حدودی فرق میکنه که فکر کنم بهتره و خسته کننده نیست نوع نوشته ها خیلی خوب حالو هوا و شخصیت کودکانهُ شادان رو نشون داده و تونستم با داستان ارتباط برقرار کنم منتظر ادامش هستم

[miss.no1.2004]

نوشته اصلی توسط feedback

سلام و خسته نباشید
من اولین باره که رمانی به قلم شما رو میخونم. امیدوارم نظرات ساده ی من که فقط از دید یک خواننده هست رو پذیرا باشید.
ممکنه یه کم عقب بیفتم ازتون ولی سعی دارم پست به پست نظرمو بگم.
پست اول :

اینجا رو میشه بگین چی هست؟ اصطلاحه؟ متوجه نشدم.
طرز نوشتتون جالبه. از این مدل نوشته ها نیست که بچه ها مینویسن. یه طوری بچه ها یه ریتم تو کار دارن و میرن جلو ولی نوشته ی شما از اولش به نوعی پخته تر به نظر میرسه. مخصوصاً اینو از دیالوگ ها میشه فهمید. عامیانه نویسی رو به خوبی رعایت کردین.

به من چه درست نیست؟ این به من چی زبون محلیه؟ یعنی نوشتید مسجد سلیمان اونا به زبون محلی میگن به من چی؟
جلوتر کامل تر و با نظر در مورد چند پست میام. فعلاً همین پست اول رو نظر دادم. فضای رمان دستم نیومده هنوز و جَوِش برام سنگینه. امیدوارم جلوتر بهتر ارتباط برقرار کنم.
موفق باشید

خب حالا جلو تر میریم ، بیشتر جو دستت میاد ... این مادر بزرگش سن بالایی داره ، ولی خیلی به تکنولوژی اهمیت میده و وجودش رو برای زندگی لازم میدونه ... اینو میشه از لب تاب خریدنش تو اون سن هم فهمید ... این شادان خانوم ما هم برای مامان بزرگش اسم درست کرده دیگه ، اسم مامان بزرگش گلاب خاتون هست که اون گاهی بهش میگه مامان گلاب تکنولوژی ...
به من چی ، اکثر خوزستانیها میگن ... البته بچه ها هم بیشتر میگن به من چی ... اینم هم بچه ست ، هم خوزستانی دیگه ... ( بودا ) ... ( هستا ) ... ( قبلناش ) ... اینا هم از همون کلمات مشابه هست ... درست میشه بچمون ، یه خورده سنش بره بالا ، طرز نوشتارش و افکارش هم تغییر میکنه ...
با طرز نقدتون تو رمانهای خورشید آشنا هستم ، راحت باشین و تا جایی که بتونم براتون شفاف سازی میکنم و سعی میکنم توجیه کنم ...
نبض تپنده و پانتی بنتی رو هم بخونین ... البته اگه دنبال کارهای سنگین میگردین ... چون من کلا سنگین مینویسم ...

[gole narges]

سلام ژيلا جون تبريك براي شروع رمان قشنگت
راستش تا اينجا كه خيلي زيبا شروع شده راستش قبلا هم گفتم كه از خاطره نويسي زياد خوشم نمياد اما سبكي كه بكار بردي خيلي جالبه... شادان رو متناسب با سن و مشكل بيش فعاليش نشون ميدي .
راستي ژيلا جون لهجه بختياريشون جالبه فقط برام سواله كه تمام اعضاي خانواده با توجه به اينكه نشون ميده خانواده به روزي هستن به اين غليظي صحبت ميكنن البته من خودم بختياريم گاها اصطلاحاتي رو هم با دوروريهاي خودم بكار ميبرم اما نميتونم كامل صحبت كنم.
نكته جالبي كه رمانات دارن اينه توي رمانات از قوميتهاي منطقه اي كه زندگي ميكني به نوعي استفاده ميكني . .

دستت طلا

[پرنا]

ژيلا جون سلام
اول اينكه خيلي خوشحالم كه رمان جديدي رو شروع كردي
سبك خاطره نويسي شادان به سن وسالش ميخوره وشخصيت ملموسي داره
يه بچه ي صاف وساده وپاك وبي غل وغش
شخصيت شهاب هم خوب به تصوير كشيدي
موفق باشي