تور


نودهشتیا
صفحه 1 از 4 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 38
  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    1390,06,19
    عنوان کاربر
    کاربر فعال بخش پزشکی
    نوشته ها
    1,667
    میانگین پست در روز
    1.58
    تشکر از کاربر
    8,156
    تشکر شده 4,212 در 1,652 پست
    حالت من
    Ghati

    پیش فرض بیماری های نشیمنگاه

    آبسه آنوركتال یا آبسه مقعد

    (نام لاتین: anorectal abscess)


    شرح بیماری
    آبسه آنوركتال عبارت است از بروز آبسه (تجمع چرك ناشی از عفونت) در ناحیه اطراف مقعد و راست روده. این بیماری در مردان و در كسانی كه مبتلا به بعضی بیماریهای گوارشی هستند بیشتر دیده میشود. این آبسه ممكن است درست در ناحیه سوراخ مقعدی یا به طورعمقیتر در جدار راست روده تشكیل شود.
    علایم شایع
    تورم (در آبسههای سطحی)
    درد به هنگام لمس راست روده
    درد ضرباندار
    تب و دیگر علایم جدیتر در مورد آبسههای عمقیتر
    درد به هنگام اجابت مزاج


    علل
    باكتریهای شایع مثل استافیلوكوك و اشرشیاكولی شایعترین علل هستند. گاهی عفونتهای قارچی باعث بروز این آبسه میشوند.


    عوامل تشدید كننده بیماری
    افراد مبتلا به بیماری گوارشی
    تزریق برای درمان بواسیر داخلی
    آسیب ناشی از نوك وسیله تنقیه
    زخم ناسب ار دفع پوسته تخممرغ یا استخوان ماهی
    جسم خارجی
    بواسیر بیرونزده


    پیشگیری
    جلوی بروز یبوست را بگیرید.
    از تنقیه خودداری كنید.


    عواقب مورد انتظار
    بهبود آبسه به آهستگی صورت میگیرد و زمان آن بسته به وسعت آبسه متفاوت است. اگر عارضهای اتفاق نیافتاد، آبسه در عرض 6 ماه كاملاً بهبود مییابد.

    عوارض احتمالی
    احتمال ایجاد فیستول مقعدی
    عود آبسه در صورت عدم درمان علت زمینهساز

    درمان
    اصول كلی
    تشخیص با معاینه بالینی داده میشود.
    درمان شامل بازكردن آبسه و تخلیه آن است.
    حین جراحی از بیحسی موضعی استفاده میشود. برای آبسههای عمقیتر در راست روده، معمولاً از بیهوشی عمومی استفاده میشود.
    نشستن در لگن آب گرم هر 4-2 ساعت، پس از عمل جراحی، هر بار برای 20 دقیقه در لگن یا وان حمام كه ارتفاع آب گرم در آن 20-15 سانتیمتر است بنشینید.
    استفاده از صفحه گرمكننده، لامپ گرمكننده یا كمپرس گرم برای تخفیف درد
    جلوی بروز یبوست را بگیرید. در صورت احساس اجابت مزاج، از آن خودداری نكنید، حتی اگر درد داشته باشید. یبوست میتواند باعث افزایش فشارروی زخم محل جراحی شود.
    دستورات پزشك را در رابطه با تعویض پانسمان و تمیز نگاه داشتن محل جراحی رعایت كنید.


    داروها
    برای عفونت ممكن است آنتیبیوتیك یا داروی ضدقارچ تجویز شود
    مسهلهای نرمكننده مدفوع برای جلوگیری از یبوست


    فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
    پس از جراحی، در زودترین زمان ممكن فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های عادی خود را از سربگیرید.


    رژیم غذایی
    افزایش میزان فیبر در رژیم غذایی میتواند به كاهش خطر بروز یبوست كمك كند.

    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
    اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان علایم آبسه آنوركتال را دارید.
    اگر دچار علایم جدید و غیرقابل كنترل شده اید . توجه داشته باشید كه داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.
    ویرایش توسط #laleh# : 1391،05،01 در ساعت ساعت : 11:08 قبل از ظهر

    بعضی کتاب را میخرند .. بعضی می خوانند
    بعضی میبینند
    من ولی گوش میکنم...به حرف های کتابم

  2. 7 کاربر از پست #laleh# تشکر کرده اند .


  3. Top | #2

    تاریخ عضویت
    1391,06,09
    عنوان کاربر
    کاربر حرفه ای
    نوشته ها
    1,161
    میانگین پست در روز
    1.66
    محل سکونت
    شیراز
    تشکر از کاربر
    91
    تشکر شده 3,516 در 956 پست

    پیش فرض بیماری های نشیمنگاه

    آیا می دانید مراجعه نکردن افراد به پزشک متخصص به خاطر شرم و حیا نسبت به ناحیه مقعد چه عوارضی در پیش دارد؟

    آیا می دانید امروزه با استفاده از لیزر تمامی موارد ذکر شده را می توان به راحتی بدون نیاز به جراحی در کمتر از 1 ساعت به صورت سرپائی بدون بستری و خونریزی و درد فقط با بی حسی موضعی مداوا کرد و شما می توانید به راحتی به محل سکونت یا کار خود بازگردید.



    انواع هموروئید (بواسیر) و درمان آنها
    همورئید 4 درجه دارد:
    درجه1: از مخرج خارج نمی شود و تنها علامتش دفع خون قرمز می باشد.
    درجه2: از مخرج خارج می شود ولی خود به خود جا می رود.
    درجه3: از مخرج خارج می شود ولی خود به خود جا نمی رود بلکه با دست جا می رود.
    درجه4: همیشه در خارج مخرج است و جا نمی رود.
    درمان دارویی: درجه 1و2 با افزودن فیبر غذایی و ملین و پرهیز از زور زدن طی 45 روز درمان می شود
    بستن با کش لاستیکی: برای خونریزی مقاوم به درمان دارویی در نوع درجه 1و2و گاهی درجه 3 موثر است.
    اشعه درمانی( فتوکواکولاسیون یا لیزر درمانی): برای هموروئید درجه 1و2 کوچک مناسب است در مطب قابل انجام است.
    Direct Carrent: کواکولاسیون سبب ایجاد اسکار در هموروئید شده ومانع بیرون زدگی آن می شود و برای هموروئید درجه 1 و 2 و گاهی 3 مفید است و در مطب بطور سرپایی قابل استفاده است.
    کرایوسر جری: نسج همورئید توسط n2 یا co2 منجمد و کواکوله (منعقد) می شود
    اسکلروتراپی: برای بواسیر درجه 1و2 و گاهی درجه3 نتایج عالی دارد و با تزریق مواد اسکلروزان و بطور سرپایی در مطب انجام می شود.
    جراحی: برای نوع درجه 3و4 و با روش استاندارد یا لیزری انجام می شود
    شقاق: flssur سبب دفع دردناک متناوب و گاهی خونریزی می شود. در موارد حاد و باآب گرم و ملین درمان می شود ولی در موارد مزمن و عود شونده عمل جراحی اسفتکتروتومی بدون دست زدن به زخم به روش استاندارد و یا لیزر و به طور سرپایی ضرورت دارد.
    فیستول: دفع طولانی مدت چرک از یک سوراخ در اطراف مخرج است و تنها درمان آن جراحی لیزری یا استاندارد و به صورت سرپایی است.
    مینوس پیلوئیدال(کیست مویی): دفع طولانی مدت چرک از روی استخوان خاجی است و تنها درمان آن جراحی استاندارد یا لیزری وبه صورت سرپایی است و زخم حاصل بازگذاشته می شود.
    فیستول مخرج

    تخلیه دمل( آبسه) مخرج باعث بهبود تقریبا 50% بیماران می شود. 50% دیگر دچار فیستول می شوند. علامت اصلی آن ترشح چرکی طولانی مدت از یک سوراخ و گاهی چند سوراخ از اطراف مخرج می باشد.
    بنا به تعریف یک فیستول باید حداقل 2 دهانه داشته باشد که بوسیله یک مجرای توخالی به یکدیگر متصل می شوند.
    اغلب فیستول های مخرج از غدد مترشح بلغم(muccos) مستقر در کانال مخرج منشا می گیرند. این غدد ابتدا عفونی می شوند و سپس عفونت به آبسه منجر می شود و زمانیکه آبسه باز یا پاره شود فیستول پدید می آید که ممکن است زیر پوستی- زیر مخاطی- داخل عضلانی و یا زیر عضلانی باشد.
    و نیز فیستول می تواند قدامی یا خلفی و یا منفرد یا مرکب یا نعل اسبی باشد.
    علائم:
    شکایت اصلی معمولا ترشح مداوم یا متناوب است. معمولا سابقه آبسه عود کننده که خودبخود یا با جراحی تخلیه شده است وجود دارد گاهی یک برجستگی که از آن چرک خارج می شود یا بهبود یافته دیده می شود. مجرای فیستول مانند ریسمانی لمس می شود و مسیر آن در مجاورت اسفنکتر و سوراخ اولیه قابل لمس است. فیستول هایی که به مدت طولانی عفونی و بدون درمان مانده اند می توانند سبب عفونت های منتشر بشوند. سرطان(کارسینوم) در فیستول هایی مزمن و درمان نشده درموارد زیادی گزارش شده است و درمان موثر فیستول در واقع پیشگیری از این واقعه است.
    درمان:
    درمان جراحی(فیستولوتومی) معمولا تنها درمان موثر است و جهت انجام آن سوراخ خارجی و داخلی(اولیه) باعبور پروب (میله فلزی نازک و قابل انعطاف و نرم) و با استفاده از آب اکسیژنه و بلدومتیلن رقیق باید پیدا شوند و مجرا یا مجاری فیستول باید بطور کامل مشخص شوند و مجرا در تمامی طول آن بازunroffed شود بطوریکه فیستول به شکل یک زخم باز درآید و باید مطمئن شد که زخم حاصل از عمق به سطح ترمیم می شود.
    اگر فیستول عمیق است و هر دو اسفنکتر مخرج درگیر هستند عمل چند مرحله ای ضرورت دارد ودر اینها ابتدا ستون گذاشته می شود. اگر تا 30% سیستم اسفنکتری در فیستول درگیر شده باشند اول ستون گذاشته می شود. ولی اگر فیستول کمتر از 30% سیستم اسفنکتری را درگیر کرده باشد بدون خطر بی اختیاری و با عمل جراحی فیستولوتومی (لیزری یا استاندارد) درمان می شوند . فیستول های پیچیده با مسیرهای متعدد ممکن است به اقدامات متعددی نیاز داشته باشند. و در اینها استفاده از درن و ستون مفیداست در فیستول های بالاتر از flap مخاطی استفاده می شود از چسب فیبرینfilbringlu برای پر کردن مسیر فیستول های پیچیده استفاده می شود.


    کیست و سینوس و آبسه پیلوئیدال

    پیلوئیدال ترکیبی از لغت لاتین PILO (به معنی مو) و NIDUS (به معنی کلاف) است.
    کیست پیلوئیدال: به صورت توده نرم متحرک با سابقه طولانی در ناحیه دنبالچه یا خاجی است.
    سینوس پیلوئیدال: ترشح چرکی پرسابقه و گاهی توام با خون( چرک و خون) از دنباله یا خاجی است.
    آبسه پیلوئیدال: تورم سفت و دردناک اخیرا رشد کرده در ناحیه انتهای ستون فقرات یا ناحیه دنبالچه یا خاجی و بالای چین بین سرینیINTERGLUTEAL CLEDT است.
    در مورد مادرزادی یا اکتسابی بودن بیماری پیلوئیدال اختلاف نظر وجود دارد ولی مورل اصلی را دارد خاصه اینکه این بیماران اغلب پرمو هستند و ندرتا در بیماران کم مو ایجاد می شود.
    تصور می شود که شکاف بین سرینی مکشی را ایجاد می کند و وقتی که بیمار می نشیند باعث کشیده شدن مو به داخل فرورفتگی خط وسط ناحیه بین سرینی می شود. این موها به سمت داخل رشد کرده و سپس عفونی شده و بصورت یک آبسه ظاهر می شود و پس از برطرف شدن و خروج ترشحات چرکی عود شایعه است.
    این بیماری اغلب برای اولین بار در دوران بلوغ و هنگامی که رشد مو و فعالیت غدد چربی افزایش می یابد بروز می کند. فرورفتگی در خط وسط و خلف مخرج که در اطفال دلیل می شود به ندرت زمینه پیلوئیدال می باشد.
    علائم:
    پیلوئیدال معمولا تازمانی که دچار عفونت نشده است بی علامت است. فرایند التهاب وعفونت به آبسه منجر می شود و به تخلیه آن( خود به خود یا به طریق جراحی) منجر می شود پس از تخلیه گاهی ترشح چرکی به طور کامل متوقف می شود ولی اغلب ترشح چرکی از دهانه سینوسهای منفرد یا متعدد و بطور متناوب ادامه می یابد. در معاینه سوراخ های منفرد یا متعدد در خط وسط یا بصورت پراکنده در پوست ناحیه خاجی و دنبالچه دیده می شود اغلب موهایی که از سوراخ ها خارج می شوند قابل رویت هستند گاهی می توان یک پروب(میله فلزی باریک نرم منعطف) را وارد سینوسها کرد عفونت پیلوئیدال درمان نشده گاهی باعث سینوس های مترشح متعدد وگاهی با عمق زیاد می شود تغییرات بد خیمی به ندرت در پیلوئیدال گزارش شده است.
    درمان:
    آبسه با برش باید تخلیه شود. تخلیه آبسه در مطب با بی حسی و سرپائی قابل انجام است و با کمی تلاش می توان کلاف مو را که باعث تداوم عفونت می شود تخلیه کرد.
    درمان جراحی مختلفی برای بیماری مزمن با ترشح مداوم یا برای تسکین درد وجود دارد در این موارد باید بادقت عمل کرد و تنها نسوج مبتلا را خرج نمود و پوست و چربی و بافت های سالم دیگر رادست نخورده باقی گذاشت. امروزه برش های وسیعی که در گذشته صورت می گرفت منسوخ شده است زیرا زخم به آهستگی بهبود یافته و ناتوانی طولانی مدت رابه شکل غیر ضروری ایجادمی کند. ساده ترین روش شامل بازکردن سقف مجرا وتراشیدن قاعده آن و دوختن پوست آن به جدار کیست(مارسوپیالیزاسیون) می باشد. زخم باید تا زمان بهبود کامل تمیز و بدون مو نگه داشته شود و نیاز به معاینه هفتگی بیمار در مطب وجود دارد بطور کلی باید از رزکسیون گسترده اجتناب نمود مجرای سینوسی پیچیده و مراجعه ممکن است به جراحی وسیعتر و بستن با فلپ های پوستی نیاز داشته باشد.

    شقاق مخرجanal fissure

    پارگیtearing و خراشیدگی و ترک abrasion و زخم در مخرج را شقاق یا فیشر گویند. این پارگی سبب اسپاسم(انقباض) اسفنگتر داخلی مخرج می شود و این یکی خود سبب درد و افزایش عمق پارگی بر اثر کاهش خونرسانی به مخرج شده و زخم شدید می شود.
    شیوع: از نوزادی تا پیری دیده می شود و کلا بی نهایت شایع است.
    علل: معمولا یبوست واسهال طولانی و زور زدن streining زیاد در موقع دفع مدفوع و زایمان و استفاده طولانی از ملین ها عامل آن است.
    ·گاهی فشار داخل کانال مخرج بعلت افزایش فعالیت (تونیسیته) سیستم اسفنکتریک( سیستم کنترل دفع مدفوع) بالا می باشد و در نتیجه خونرسانی به پوست ومخاط مخرج مختل می شود و شقاق ایجاد می شود.
    ·اختلالات روحی و روانی نیز سبب افزایش تونوسیته سیستم اسفنکتریک شده و گاهی سبب شقاق می شود.
    ·علل ناشناخته :گاهی در هر حال علتی واضح برای شقاق پیدا نمی شود.
    علائم: درد مخرج و خونریزی علائم اصلی آن است.
    درد مهمترین عامل تشخیصی شقاق می باشد این درد در زمان دفع تشدید می شود ونیز دوره ای می باشد یعنی دوره های پی در پی تسکین و عود دارد و درد در هر دوره شدید و طولانی تر می شود تا اینکه دائمی شود. منحنی زیر درد در نظر داشته باشید. به دلیل تشدید درد در زمان دفع بیمار حتی المقدور از دفع مدفوع امتناع می کند و لذا یبوست تشدیده شده و آن نیز سبب شدید تر شدن زخم شده و چرخه معیوب ایجاد می شود. اگر از شروع اولین درد 6-3 هفته گذشته باشد آنرا شقاق حاد واگر بیشتر باشد آنرا شقاق مزمن گویند و شقاق مزمن اغلب یک حاشیه برجسته در اطراف خود دارد.
    شقاق حاد معمولا با درمان طبی و داروی درمان می شود ولی شقاق مزمن اغلب نیازمند جراحی (لیزری یا استاندارد) است.
    خونریزی:
    دفع خون روشن در زمان دفع یا بعداز آن از دیگر علائم شقاق است. با دفع مدفوع سیاهرنگ(melena) باید علل دیگری را جستجو نمود.
    ·ترشحات چرکی می تواند بعلت عفونت ثانویه شقاق ایجاد شود.
    ·گاهی در حاشیه های برجسته شقاق فیستول کوچکی سبب دفع ترشحات چرکی می شود.
    ·خارش مخرج گاهی ایجاد می شود ولی وجود آن برای تشخیص ضرورت ندارد.
    ·گاهی بواسیر(هموروئید) بطور همزمان با شقاق وجود دارد و وجود توام آنها دلیلی برای اقدام جراحی( لیزری با استاندارد) حتی در شقاق حاد می باشد.
    ·شقاق در ذات خود سرطان زا نیست اما خاصه در بالای 40 سالگی باید وجود همزمان آنها را در نظر داشت.
    درمان:
    درمان طبی: شقاق حاد در50% موارد و شقاق مزمن در 10% موارد با درمان داروئی بهبود می آبد. بطور کلی در شقاق حاد درمان داروئی و در شقاق مزمن درمان جراحی ارجح تر است.
    درمان شقاق چند اصل مهم دارد: درمان یبوست- کنترل درد- لگن آب گرم
    درمان داروئی شقاق را با استفاده از رژیم پر فیبر آب فراوان و تحرک بیشتر(ورزش بیشتر) درمان کنید و در صورت لزوم از ملین استفاده کنید.
    درد با استفاده از کرم های بیحس کننده زایلوکائین محتوی ضد التهاب مثل کورتیزون خاصه در زمان دفع تسکین داده می شود.
    شیاف ها معمولا بی فایده اند زیرا در روده (رکتوم) قرار می گیرند در حالیکه در مخرج است در حالیکه پمادها در مخرج قرار می گیرند.
    درد شقاق مزمن با پماد 2/0 % نیترات (مثل نیتروگیلیسیرین) یا دیلتیازم خوراکی یا پماد دیلیتازم2% و یا ایزوسور باید نیترات قابل درمان است. اخیرا استفاده از آرژنین و بتانکول نیز پیشنهاد شده است.
    فورم موجود پماد نیترو گیلیسرین در بازار3% است امادر شقاق مخرج از نیتروگیلیسرین 3/0% استفاده می شود ولی البته تا غلظت5/0% نیز استفاده می شود. این پماد روزانه در 2 نوبت صبح و عصر و برای حداکثر 8-10 هفته استفاده می شود و شبها استفاده نمی شود چون انقباض اسفنکتر در شبها و در موقع خواب کاهش می یابد. این پماد خاصه در غلظت های بالاتر سبب سر درد می شود که با مسکن هایی مثل استامینوفین کنترل می شود.
    میزان سردرد با دیلتیازم کمتر است و لذا ارجح تر است.
    از سم بوتولینویوم (botox)botalinium نیز در درمان شقاق استفاده می شود واگر بیمار به درمان طبی و پماد موضعی نیتروگیلیسیرین و دیلتیازم مقاوم باشد و جراحی امکان پذیر نباشد و یا بیمار به آن راضی نباشد از آن استفاده می شود.
    10-2/5 واحد در طرفین اسفنگتر داخلی در سطح denred lin تزریق می شودونیاز به بیحسی و بستری ندارد. کلا این دارو چون گران است فقط در مواردی که دیلتیازم و نیتروگیلیسیرین و سایر اقدامات طبی موثر نباشد از آن استفاده می شود.
    از پماد نیفدپین 2/0% و بتانکول نیز در درمان شقاق استفاده شده است ولی اثر بخشی آنها به بررسی بیشتری نیاز دارد.
    لگن آب گرم warm sitz bath
    به کاهش فعالیت سیستم اسفنکتریک کمک می کند: از آب 40 درجه سانتیگراد برای 20 دقیقه و 3 بار در روز استفاده کنید.
    بتلدین و پرمنگنات و یا نمک در آن نریزید.
    درمان جراحی:
    موثرترین روش درمان شقاق مزمن قطع اسفنکتر داخلی است و میزان موفقیت آن 100-95% است.
    بطور کلی هر گاه علیرغم درمان طبی درد فیشر بمدت یکماه باقی بماند و یا بعداز بهبود اولیه عود نماید اقدام به جراحی می شود. در صورت درد شدید نیز تصمیم به عمل جراحی سریعتر انجام می شود.
    در عمل جراحی با بیحسی موضعی و بصورت سرپائی در مطب روشهای استاندارد و یا با استفاده از لیزر اقدام به قطع اسفنکتر داخلی در نواحی طرفی می شود و زائده پوستی sentinel pile نیز برداشته می شود. با استفاده از داروهای بیحسی کننده طولانی اثر بیمار می تواند بلافاصله به محل کار خود مراجعه نماید. اکثر بیماران بهبود فوری درد را تجربه می کنند ولی تا چند روز بعد از آن درد ناشی از برش عمل جراحی خاصه در زمان دفع وجود دارد که با مسکن قابل کنترل است.
    دستورات بعد از عمل:
    1-رژیم پرفیبر
    2-عدم زورزدن
    3-استفاده از ملین در صورت لزوم
    4-مسکن
    5-آنتی بیوتیک
    6-استفاده از لگن آب گرم محتوی بتادین رقیق به مدت 10 روز
    7-پیاده روی و استحمام و نیز رانندگی بلامانع است.


    پاسخ به تمامی سوالات در وبسایت :www.drdavarnia.com

  4. 5 کاربر از پست ●мiѕѕ.υηкησωη● تشکر کرده اند .


  5. Top | #3

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض آبسه اطراف مقعد

    آبسه اطراف مقعد چيست؟
    در سراسر روده بزرگ و بويژه در نزديكي محل خروج مدفوع در لبه مقعد، غده هايي وجود دارند كه مانند غده هاي عرق ،مسئول ترشح موادي هستند كه بسته به نوع مواد مترشحه نقش خود را در تامين سلامت كلي بدن ايفا مي كنند. دهانه ي اين غده ها به داخل روده باز مي شودوترشحات آنها از اين طريق به داخل روده بزرگ تخليه مي گردد. اگر دهانه غده هایي كه در نزديكي مقعد هستند به دلیلی بسته شود، غده دچار عفونت میگردد و تدريجا متورم مي شود و حاوي چرك خواهد شد. اين حالت باعث ايجاد آبسه در نزديكي مقعد ميگردد.
    انواع وعلائم آبسه مقعدي كدام است؟
    آبسه مقعدي ممكن است سطحي باشد و به صورت تورم همراه با درد شديد در لبه مقعد بروز مي كند .محل آبسه در لمس گرمتر از ساير نقاط است وممكن است با قرمزي و التهاب بافت هاي اطراف نيز همراه باشد. انواع سطحي آبسه هاي مقعدي، شايع ترين نوع آبسه هاي مقعدي هستند ودر اين مبحث فقط به توضيح در مورد اين نوع پرداخته مي شود. گاهي ممكن است چرك آبسه به قسمتهاي عميقتر نفوذ كند وانواع عمقي آبسه هاي مقعدي را ايجاد كند.آبسه مقعدي به تدريج متورم تر و دردناكترمي شود به طوري كه راه رفتن ونشستن براي بيمار مشكل مي شود وگاهي نيز به طور خودبخود دهانه آن در پوست اطراف مقعد باز مي شود وخون وچرك تخليه مي شود و به دنبال تخليه چرك از شدت درد كاسته مي شود .
    روش درمان آبسه مقعدي چيست؟
    در مواردی که آبسه بطور خودبخود تخلیه نمیشود تنها روش قطعي درمان ،برش دادن آبسه و تخليه آن است. بدنبال خروج چرك كه با بيحسي موضعي يا بيهوشي عمومي و توسط جراح انجام مي شود، از شدت درد كاسته ميشود. پس از عمل جراحي ، بيمار معمولا عصر همان روز يا روز بعد از بيمارستان مرخص ميشود. پس از تخليه چرك لازم است كه بيمار سه الي چهار مرتبه و هر بار به مدت بیست دقيقه در لگن آب گرم حاوي چند قطره بتادين بشيند تا محل چرك ضد عفوني شود و پس از خشك كردن موضع آن را پانسمان كند. اين كار تا رفع كامل التهاب که حدود دو هفته است ادامه مي يابد. اگر التهاب شديد باشد، بر اساس نظر پزشك جراح، چرك خشك كن تزريقي يا خوراكي نيز براي بيمار شروع مي شود. در صورت وجود درد ناشي از برش ،مي توان از داروي مسكن استفاده كرد. معمولا التهاب پس از حدود يك هفته فروكش خواهد كرد.
    اگر آبسه مقعدي به موقع درمان نشود چه عوارضي ايجاد ميكند؟
    عدم درمان به موقع اين بيماري باعث ميشود كه علائم عفونت گسترش پيدا كند و عفونت در بدن پخش شود. در صورت شديد شدن اين عارضه نياز به برداشت بافت هاي مرده در اطراف محل آبسه به ميزان زياد است و در افراد مسن و افراد مبتلا به بيماري قند خون يا افرادي كه توان جسمي كمي دارند، ميتواند خطر جاني هم داشته باشد.

    امشب رو لبا گلـــــهای خنده واسه توست
    آرزوی من بخت بلند در طالــــــــعِ توست



  6. 2 کاربر از پست "Angel" تشکر کرده اند .


  7. Top | #4

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض فيستول اطراف مقعد

    فيستول اطراف مقعد چيست؟
    پس از تخليه آبسه بطور خودبخود یا توسط جراح پس از حدود دو هفته علائم كاملا رفع ميشود و فرد سلامت كامل خود را بدست مي آورد، ولي در بعضي افراد دهانه اي كه براي خروج چرك به روش جراحي يا بطور خودبخود ايجاد شده است، باز مي ماند. اين دهانه در واقع توسط مجراي لوله اي شكل و باريكي به روده بزرگ و در نزديكي مقعد راه دارد و مانند تونل باريكي، پوست اطراف مقعد را به داخل روده بزرگ وصل ميكند. به اين مجراي باريك، فيستول اطراف مقعد گفته ميشود. البته گاهي نيز بدون سابقه بارزی از علائم آبسه مقعدي فرد دچار عارضه مذكور ميشود.
    علائم فيستول مقعدي چيست؟
    فيستول مقعدي باعث ميشود كه محتويات ميكروبي داخل روده ي بزرگ از طريق مجراي مذكور، به زير پوست راه پيدا كنند و هر چند مدت، باعث ايجاد عفونت يا ترشح يا آبسه يا ايجاد حالتي مثل جوش چركي گردد كه باعث درد و ترشح در ناحيه ميشود و پس از تخلیه شدن ترشحات درد فروکش میکند.
    درمان فيستول مقعدي چيست؟
    درمان اين بيماري فقط به روش جراحي است و بسته به عمق درگيري، روشهاي جراحي مختلفي مورد استفاده قرار ميگيرد. پس از عمل جراحي ، بيمار معمولا عصر همان روز يا روز بعد از بيمارستان مرخص ميشود. مراقبت محل عمل بصورت نشستن در لگن آب گرم حاوي چند قطره بتادين سه الي چهار بار در روز و هر بار بمدت حدود بيست دقيقه است که بمدت حدود دو هفته ادامه می یابد. در صورت وجود درد از داروي مسكن استفاده ميشود. ساير مراقبت ها بسته به نظر جراح ، براي بيمار شرح داده ميشود.
    سوالات رایج:
    - از کی راه بروم ؟
    انتظار می رود که چند ساعت بعد از عمل بتوانید کم کم بشینید و بتدریج راه بروید.
    - رﮊیم غذایی پس از عمل چیست؟
    معمولا تا عصر روز عمل چیزی خورده نمیشود تا دستگاه گوارش فرصت لازم برای رسیدن به شرایط قبل از عمل را پیدا کند. البته کم کم غذاهای سبک مثل سوپ مصرف میشوند.پس از ترخیص لازم است از غذاهایی که باعث جلوگیری از یبوست میشوند استفاده کرد. این غذاها شامل سالاد و سبزیجات و میوه جات( نه آب میوه) است که همراه با غذای معمول استفاده میشوند.
    - پس از چه مدت مي توان به سركار رفت؟
    بيماران قادرند فعاليتهاي شغلی خود را حدود پنج روز پس از عمل جراحی، از سر گيرند.
    - چه مدت پس از عمل میتوان حمام رفت؟
    پس از یک روز میتوان استحمام کرد و تماس آب با موضع عارضه ای ایجاد نمیکند.
    - آیا بخیه محل عمل باید خارج شود؟ معمولا در این جراحی از بخیه استفاده نمی شود.
    توصیه های رایج
    - قبل از ترخیص زمان مراجعه جهت ویزیت پس از عمل را با پزشک خود هماهنگ نمایید.
    - پانسمان در این بیماری روی مقعد را در محل خروج مدفوع میپوشاند. اگر احساس دفع مدفوع داشتید پانسمان را بردارید و پس از اجابت مزاج و شستشو در لگن آب گرم حاوي چند قطره بتادين بشینید و مجدد پانسمان نمائید. از تماس مدفوع با زخم نگران نباشید.

  8. 2 کاربر از پست "Angel" تشکر کرده اند .


  9. Top | #5

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض فیشر

    • فیشر چیست
    فیشر یا شقاق ترك و یا زخمی است كه در ناحیه ابتدای مقعد رخ می دهد كه بسیار دردناك بوده و گاهاً با خونریزی مختصر موقع اجابت مزاج همراه است. علل ایجاد این زخم متفاوت است ولیكن در اكثر بیماران با تغییر اجابت مزاج از قبیل یبوست و یا اسهال شدید همراه است.
    از نظر فیزیولوژیك مشكلات كاهش خون رسانی در قسمت پشتی مقعد را مطرح كرده اند و بعضی از محققان افزایش فشار داخل كانال آنال (مقعدی) را از علل فیزیولوژیك آن می دانند. شایع ترین محل این زخم در قسمت خلفی است و از نظر بروز فیشر در بین زنان و مردان هر دو به یك اندازه شایع است به خصوص در افراد بالغ جوان شایع تر مشاهده می شود ولیكن این بیماری از نوزادان تا افراد مسن را گرفتار می كند.
    اصول درمانی فیشر: فیشر به دو فرم حاد و مزمن دیده می شود. فیشر حاد زمانی است كه علایم طی یك ماه اخیر شروع شده است و با درد شدید مقعد به خصوص در موقع اجابت مزاج شروع شده و زخم به صورت حاد است. درمان فرم حاد فیشر به صورت مراقبتی و سرپایی است. اكثراً با تغییر عادات غذایی و مصرف فیبر و سبزیجات و تنظیم عادات اجابت مزاج و استفاده از پمادهای بی حس كننده درمان می شود.
    فیشر مزمن وقتی است كه علایم فیشر طولانی شود و گاهاً علایم تكرار شود در این حالت فیشر مزمن می شود در این حالت اكثراً یك زائده پوستی نیز در لبه مقعد ایجاد می شود كه در این صورت اكثراً نیاز به درمان های بیشتر از قبیل جراحی دارد.
    • درمان های جدید فیشر مقعد چیست
    امروزه با توجه به عوارض مختصر و گاهاً جدی عمل جراحی كه ممكن است با بی اختیاری همراه باشد اكثر مراكز درمانی معتبر دنیا ابتدا از درمان های مراقبتی از قبیل پماد نیتروگلیسیرین ۲/۰ درصد و یا پمادهای دیلتیازم استفاده می كنند كه میزان موفقیت آن حدود ۶۵-۶۰ درصد است.
    مشكلات تجویز این داروها سردرد و نیاز به مدت زمان طولانی مصرف و گاهاً عدم رضایت بیماران است. داروی دیگری كه امروزه از آن استفاده می شود سم بوتولونیوم است كه داخل عضله داخلی مقعد تزریق می شود و تأثیر آن بین ۸۵-۷۰ درصد گزارش شده است و در تحقیقات اینجانب حدود ۷۷ درصد درد و علایم بیمار برطرف شده است و از محاسن آن سرپایی بودن و بدون عارضه بودن آن است و سریعاً قابل تزریق است و نیاز به بیهوشی و بی حسی ندارد و به صورت سرپایی قابل انجام است و از معایب آن هزینه بالای دارو در ایران است. ضمنا چون زخم بیمار را بسیار زجر میدهد ترمیم زخم نیز باید صورت گیرد که این عمل هم میتواند بدون بیهوشی صورت گیرد .
    راه نهایی درمان فیشر مزمن جراحی است كه در این عمل معمولاً قسمتی از عضله اسفنگتر داخلی قطع شده و گاهاً نیاز به برداشتن زوائد پوستی نیز می شود. طبق آمار و تحقیقات انجام شده پاسخ به درمان نیز ۹۵ درصد است و نتیجه آن نیز سریع تر است و بایستی با دقت كافی انجام شود تا از عوارض احتمالی آن جلوگیری شود. معمولاً جراحی اسفنگتروتومی در دست جراح ماهر عوارض آن بسیار كم است.بسیاری بر این عقیده هستند که درمان جراحی در 20 درصد موارد باعث بی اختیاری میشود که دیگر به مهارت جراح ربطی ندارد .
    من شخصا براین عقیده هستم که در موارد استثائی از جراحی باید استفاده کرد و بهتراست از بوتیلیوم توکسین استفاده کرد که میتوانیم به نتیجه خود یعنی شل کردن اسفنکتر برسیم و از بی اختیاری هم دیگر خبری نیست و نتایج حاصله تقریبا با جراحی شباهت دارد با در نظر گرفتن عدم نیاز به بستری در بیمارستان و بیهوشی و هزینه کمتر بنابراین روش اینجانب روشی بسیار پسندیده است.




    اه اه
    بیماری ان دیگه ایشالله مبتلا نشید و کسی نگیره اه اه نداره

  10. 2 کاربر از پست "Angel" تشکر کرده اند .


  11. Top | #6

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض هموروئید

    • هموروئیدچیست
    هموروئید یا بواسیر یكی از علل شایع خونریزی های روده بزرگ است. هموروئیدها اعضای طبیعی قسمت انتهایی روده بزرگ هستند كه به دلایل متفاوت دچار عارضه هموروئید می شود و اصولاً در بروز هموروئید زمینه های ارثی و خانوادگی، بیماری های غددی، علل زمینه ای، تغذیه، شغل، آب و هوا، مسائل روانی، سن، دارو، عفونت، حاملگی، سرفه زیاد، زورزدن، استفراغ، و یبوست مؤثر هستند. البته در بروز هموروئید ممكن است بیش از یك عامل دخالت داشته باشد.در كشور آمریكا هر ساله یك میلیون بیمار جدید مبتلا به هموروئید شناسایی می شوند و معمولاً ۵۰ درصد افراد بالای ۵۰ سال طی سه سال این بیماری را تجربه می كنند.
    هموروئید به دو صورت داخلی و خارجی مشاهده می شود . نوع خارجی اكثراً با درد زیاد و تورم اطراف مقعد مشاهده شده و اكثراً در صورت وجود درد شدید نیاز به اقدام جراحی اورژانس دارند در غیر اینصورت درمان مراقبتی شده و خودبه خود برطرف می شوند. هموروئیدهای داخلی اكثراً با خونریزی موقع اجابت كه به صورت دفع خون روشن پس از اجابت مزاج سفت است بروز كرده و معمولاً خون از مدفوع جدا بوده و روی كاسه توالت می چكد و از طرفی ممكن است با بیرون زدگی زائده ای از مخرج باشد كه با اجابت مزاج بیرون زده و خونریزی كرده و یا خودبه خود جا می رود و یا نیاز به جااندازی دارد كه جراحان با وجود این علایم آنها را دسته بندی می كنند:
    درجه اول: خونریزی بدون بیرون زدن زائده
    درجه دوم: خونریزی با بیرون زدن زائده ای از مخرج كه خودبه خود جا می رود.
    درجه سوم: خونریزی با بیرون زدن زائده كه با دست جا می رود.
    درجه چهارم: خونریزی به همراه بیرون زدن زائده از مخرج كه با دست قابل جا رفتن نیست.
    معمولاً هموروئیدهای در درجه اول درمان مراقبتی انجام می شود كه شامل اصلاح عادات اجابت مزاج و جلوگیری از یبوست و زور زدن موقع اجابت مزاج است كه با تنظیم اجابت مزاج و مصرف سبزیجات و مواد پرفیبر و پمادهای ضد هموروئید درمان شوند. درمان هموروئیدهای درجه دوم ابتدا درمان دارویی و مراقبتی است و در صورتی كه پاسخ مناسبی گرفته نشد ممكن است به روش های سرپایی دیگر از قبیل بستن هموروئید با حلقه كشی یا روش HAL متوسل شد.
    درمان هموروئید درجه سوم و چهارم تاكنون جراحی بوده است ولیكن امروزه با توجه به عوارض جراحی و مشكلاتی كه اكثراً بیماران پس از این قبیل اعمال دارند و مدت زیادی طول می كشد تا زخم بهبود یابد سعی بر این است كه از اقدامات آسان تر استفاده شود.
    برای هموروئیدهای درجه دوم و بعضی از هموروئیدهای درجه سوم روش رابرباند (حلقه كشی) كه اكثراً به صورت سرپایی و بدون بیهوشی و بدون نیاز به بی حسی در درمانگاه یا مطب قابل انجام است به كار می رود و نتایج آن نیز بسیار خوب است. روش بسیار جدید DG-HAL روشی است كه برای هموروئیدهای درجه دوم، سوم و بعضی از هموروئیدهای درجه چهارم مورد استفاده قرار گرفته است.
    در روش DG-HAL به كمك داپلر عروق مربوط به هموروئید شناسایی و مشخص شده و به وسیله یك بخیه مسدود می شود كه در این روش هیچگونه درد، خونریزی و عارضه حین و پس از عمل وجود ندارد و بیمار به راحتی می تواند به سركار خود بازگردد و طی چهار هفته پس از این عمل هموروئیدها چروكیده شده و به تدریج علایم آن از قبیل درد و خونریزی برطرف می شود.
    در این روش كه از سال ۱۹۹۵ در اروپا شروع شده است طرفداران بسیاری پیدا كرده است و نتایج و مقالات در ارتباط با نتایج آن امیدوار كننده است و در ایران نیز روش DG-HAL انجام می شود و بیماران رضایت زیادی نسبت به راحتی پس از عمل دارند و هیچگونه دردی و ناراحتی پس از عمل نداشته اند. از محاسن این روش بازگشت سریع به سر كار است كه در روش های جراحی به دلیل درد و زخم و ترشح بسیار با تاخیر انجام می شود و همچنین عوارض احتمالی تنگی و بی اختیاری در دفع در روش DG-HAL وجود ندارد.

  12. 2 کاربر از پست "Angel" تشکر کرده اند .


  13. Top | #7

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض فیشر و هموروئید

    فیشر و هموروئید دو بیماری متفاوت در ناحیه مقعد هستند كه دانستن اختلاف آنها از نظر علایم و تظاهرات و نحوه درمان به رغم شباهت های فراوان این دو بیماری ضروری است.
    • آیا علایم فیشر و هموروئید می تواند علایم سرطان نیز باشد
    از آنجا كه سرطان های روده بزرگ اكثراً با خونریزی بروز می كنند و اگر سرطان هرچه به ناحیه مقعد نزدیك تر باشد علایم آن شباهت بیشتری به علایم فیشر و هموروئید خواهد داشت لذا هر بیمار مبتلا به هموروئید در سنین بالای ۵۰ سال بایستی از نظر احتمال وجود سایر بیماری های روده بزرگ مورد توجه و بررسی قرار گیرد. لذا آنوسكوپی و ركتوسكوپی و یا كولونوسكوپی با نظر پزشك مربوطه برحسب سن و سابقه بیمار الزامی است.
    • آیا خوددرمانی فیشر و هموروئید مجاز است
    خیر زیرا در مورد رد سایر علل پزشك متخصص بایستی نظر بدهد و گاهاً مشاهده شده است كه بیماران به اشتباه سرطان ها و یا بیماری های التهابی روده را خودبه خود درمان كرده و بیماری اصلی كشف نشده و با عوارض شدیدتر و لاعلاج به پزشك مراجعه كرده اند

  14. کاربر زیر از پست "Angel" تشکر کرده است .


  15. Top | #8

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض پرسش و پاسخ در مورد بیماری بواسیر یا هموروئید

    بواسیر چیست؟
    بواسیر یا هموروئید نوعی بیماری در اطراف مقعد است که از تورم سیاهرگهای ناحیه مقعد ایجاد میشود. در بواسیر خارجی سیاهرگهای قسمت بیرونی مقعد مبتلا میشود که دردناک بوده، خارش دارد و یا می تواند شکاف برداشته و خونریزی دهد. در بواسیر داخلی، سیاهرگهای داخل مقعد درگیر میشوند و در اکثر موارد مشکلی ایجاد نمی کند، اما گاهی می تواند موجب خونریزی شود. در برخی موارد نیز می تواند بزرگ شود و از مقعد بیرون بزند. ممکن است هر دو نوع بواسیر با هم رخ دهند.
    چه عواملی باعث ایجاد یا تشدید بواسیر میشوند؟
    بواسیر ناشی از فشار زیاد روی ورید های لگن و ناحیه مقعد است که باعث متورم شدن آنها می شود. یکی از مهم ترین عوامل ایجاد کننده بواسیر، زور زدن زیاد هنگام اجابت مزاج است که میتواند ناشی از یبوست باشد. همچنین حاملگی به ویژه در شش ماه آخر به خاطر تغییرات هورمونی که موجب افزایش خون رسانی به لگن می شود و بزرگ شدن جنین که موجب فشار بر عروق لگنی می شود، یکی از شایع ترین علل بواسیر در خانم ها می باشد. چاقی نیز از دیگر عوامل شایع ایجاد کننده ی بواسیر است.
    بنابراین از عوامل ایجاد کننده ی بواسیر می توان به دلایل زیر اشاره کرد : تعجیل در کامل کردن اجابت مزاج، سپری کردن مدت طولانی در توالت و زور زدن زیاد، زور زدن به علت یبوست یا اسهال شدید، چاقی به ویژه در نواحی شکم و لگن، حاملگی و زایمان، بیماری های طولانی مدت قلبی و کبدی که بر جریان خون تأثیر می گذارند و در نهایت وجود توده در لگن که علت نادری است.
    بواسیر در چه افرادی بروز می کند؟
    بواسیر با نسبت برابر زنان و مردان را گرفتار می سازد، اما عواملی که باعث افزایش خطر ابتلا به آن می شوند عبارتند از :عوامل ژنتیکی(یکی از والدین یا هردو مبتلا به بواسیر باشند)، حاملگی، چاقی مفرط، مشاغلی که نیاز به ایستادن های طولانی مدت دارند و مشاغلی که نیاز به جا به جا کردن مکرر اجسام سنگین دارند.

    برای پیشگیری از بواسیرچه اقداماتی می توان انجام داد؟
    بهترین اقدام برای جلوگیری از ابتلا به بواسیر، پیشگیری از یبوست است. برای این کار، توصیه های زیر را بکار گیرید: مواد غذایی سرشار از فیبر مانند میوه های تازه(تا حد امکان با پوست)، سبزیجات تازه و نان های سبوس دار بخورید، مایعات فراوان بنوشید(حداقل 8لیوان آب در روز) و از مصرف نوشیدنی های کافئین دار مانند چای و قهوه خودداری کنید.
    به طور منظم ورزش کنید، مصرف مواد کم فیبر مانند بستنی، پنیر ، نان سفید و گوشت را کاهش دهید. نیاز به اجابت مزاج را به تأخیر نیندازید، برای اجابت مزاج به بدن خود وقت کافی بدهید و از زور زدن زیاد بپرهیزید. از نشستن و یا ایستادن طولانی مدت بپرهیزید و پیاده روی های کوتاه انجام دهید، از جا به جا کردن اجسام سنگین خودداری کنید و در صورت اقدام به این کار، نفس خود را در سینه حبس نکنید. لازم است که خانمهای باردار بیشتر روی پهلوها دراز بکشند تا از فشار بر روی رگهای داخل شکم و لگن کاسته شود.
    چگونه بواسیر تشخیص داده می شود؟
    تشخیص بواسیر توسط معاینه پزشک صورت می گیرد. اگر معاینه کافی نباشد، از وسایلی مانند آنوسکوپ ، سیگموئیدوسکوپ، باریوم انما و یا کولونوسکوپ نیز کمک گرفته می شود. باید توجه داشت که مهمترین نکته در تشخیص بواسیر، افتراق آن از سایر بیماریها است زیرا بعضی از سرطانهای روده نیز مشابه بواسیر باعث خونریزی از مقعد میشوند. بر این اساس هر فردی که به خونریزی مقعد دچار میشود حداقل یک مرتبه باید توسط متخصص جراحی ویزیت و معاینه شود.
    درموارد خفیف که نیاز به جراحی ندارند،درمان به چه روشی انجام می شود؟
    اگر بواسیر شما از نوع خفیف باشد، با مشورت پزشک معالج خود می توانید اقدامات زیر را انجام دهید: بعد از دفع مدفوع، محل مقعد را به آرامی با آب شست و شو دهید و از ساییدن و فشار آوردن به مقعد خودداری کنید و از به کار بردن صابون در ناحیه مقعد خودداری کنید چرا که این مواد باعث افزایش تحریک پذیری خواهند شد. سه یا چهار بار در روز و هر بار پانزده دقیقه ، بلافاصله بعد از دفع مدفوع و شست و شوی خود، در لگن آب گرم بنشینید. از مواد غذایی سرشار از فیبر و مایعات فراوان استفاده کنید، از ایستادن یا نشستن طولانی مدت بپرهیزید و از لباس زیر نخی استفاده کنید.
    چه راههای درمانی دیگری برای بواسیر وجود دارد؟
    اغلب بواسیرها بدون نیاز به درمان و به طور خود به خود بعد از یک یا دو هفته بهبود میابند. اما اگر بهبود نیافت بنابر نظر پزشک معالج و نیز شرایط بیمار، نیاز به مداخله ی جراحی مطرح خواهد شد. توجه داشته باشید هیچ اقدام درمانی(اعم از دارویی و جراحی ) نمی تواند از عود مجدد بواسیر جلوگیری کند مگر اینکه تغییرات مورد نظر را در رژیم غذایی خود بدهید ، ورزش منظم را فراموش نکنید، در صورت داشتن اضافه وزن از وزن خود بکاهید و خود را به داشتن اجابت مزاج منظم عادت دهید.
    پس از جراحی چه مدت نیاز به بستری خواهد بود؟
    بین 1 تا 2 روز.
    پس از جراحی چند روز باید در آب ولرم نشست؟
    به مدت حداقل ده روز، سه یا چهار بار در هر روز و هربارپانزده دقیقه ، بلافاصله بعد از دفع مدفوع و شست و شوی خود، در لگن آب گرم بنشینید. در لگن باید به قدری آب بریزید که ناحیه مقعد شما را بپوشاند.
    مفهوم جواب پاتولوژی چیست؟
    در حین جراحی هر گونه نسجی که از بدن برداشته شود باید به آزمایشگاه فرستاده شود تا از نظر بدخیمی مورد آزمایش واقع شود ونیز تشخیص مورد تائید قرار گیرد که این کار در آزمایشگاه پاتولوژی صورت می گیرد و جواب آن حدود دو هفته بعد از عمل آماده میشود.
    آیا بخیه محل عمل باید خارج شود؟
    معمولا نخی که برای عمل جراحی شما مورد استفاده قرار می گیرد از نوع قابل جذب است و نیازی به خارج کردن آن نیست.
    علائم هشدار دهنده برای مراجعه زودهنگام به پزشک چیست؟
    در صورت مشاهده هر کدام از علائم زیر بعد از عمل جراحی به پزشک خود مراجعه نمایید: درد شدید ، خونریزی شدید، تب ، لرز و یا تعریق .
    چند روز بعد از عمل می توان حمام رفت؟
    24 تا 48 ساعت بعد از عمل میتوانید به حمام بروید.
    پس از ترخیص به چه داروهایی نیاز است؟
    بسته به نظر جراح، مسکن و آنتی بیوتیک برای شما تجویز میشود.

  16. کاربر زیر از پست "Angel" تشکر کرده است .


  17. Top | #9

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض بحث و استنتاج بیماری هموروئید و روش درمان سه گانه

    هموروئید بیماری است که به علت عادات کار روده ای و عادات غذایی شیوع متغیری در جوامع دارد و به طور کلی افراد جامعه از مراجعه زود هنگام به پزشک خودداری می کنند و در جوامع مذهبی حتی در بین افراد خانواده این نوع مشکلات مطرح نمی شود و یا بسیار دیر هنگام بر ملاء می گردد در نتیجه Grade هموروئید بالا می رود و مراجعه به پزشک و نشان دادن موضع بیماری را سقوط اخلاقی و باعث شرمندگی می شود. نکته دیگر نحوه نظافت Defecation ( اجابت مزاج ) است که در نزد مردم مشرق زمین بصورت شستشو صورت می گیرد در صورتیکه در بسیاری از جوامع با استفاده از دستمال صورت می گیرد. این نوع نظافت هم حاویی نکات مثبت است و هم نکات منفی.
    نکته مثبت آن در صورت وجود مختصر خون روی دستمال به خوبی دیده می شود در صورتیکه در شستشو مقدار کم خون به چشم نمی آید و از یک علامت مهم بیماریهای اکولورکتال گذر می کنیم. نوع توالت ایرانی و فرنگی گاهی اوقات در بر ملا شدن رکتوراژی نقش به سزایی بازی می کند. نحوه نشستن در هنگام Defecation در ایجاد بیماری و یا تشدید هموروئید بی تاثیر نیست. نحوه نظافت که در بالا ذکرش رفت گاهی در بعضی از انواع هموروئید و در ایجاد بیماری می تواند موثر باشد و در مواردی که توده هموروئیدال بیرون رینگ آنوس می آید کشیدن دستمال ممکن است ایجاد زخم و خونریزی نماید در صورتیکه در نظافت بطریق شستشو علاوه بر اینکه آب سرد کاهش دهنده التهاب است احتمال ایجاد زخم هم نیست و در نتیجه محلی که روزانه یک یا دو بار با دستمال بر اثر سایش زخم می شود در بلند مدت و تکرار زخم بافت فیبروتیک و ضخیم می گردد.
    آیا بهتر نیست این بیماری شایع که عوامل زیادی در ایجاد و یا تشدید آن مؤثر است و بیماران نسبت به درمان زود هنگام آن راغب نیستند، ساده تر درمان شود؟ امروزه وقت و پول دو عامل بسیار مهم در زندگی است و این روش غیر تهاجمی درمانی با این نحو که من ابداع کرده ام آیا بهترین طریق درمان هموروئید نیست؟
    درمان دارویی که تجربه نشان داده به هیچ وجه موثر نیست و قاطعانه عرض می کنم به هیچ وجه موثر نیست و در بسیاری از موارد منجر به تشدید بیماری نیز می گردد لذا روش Rubber Band Ligation ( بستن با حلقه لاستیکی ) همراه با تزریق فنل به علاوه Freezing ( یخ زدن ) توده هموروئیدال به تجربه نشان داده شده است که بهترین و موثرترین روش درمانی است.
    درمان کلاسیک همروئید با جراحی Invasive که باید در بیمارستان صورت گیرد تحت بیهوشی عمومی و یا حداقل بی حسی ژربونال صرف هزینه بسیار بالا، دوره نقاهت طولانی، از کار افتادن بیمار برای مدتی طولانی، اشغال تخت بیمارستانی و قرار دادن بیمار در معرض خطر بیهوشی، خطر صدمات قلبی در بیماران مستعد قلبی، احتمال خونریزی، احتمال عمل مجدد تنگی آنوس و ... که با انتخاب روش Rubber Band Ligation + تزریق فنل + Freezing از تمام آنها جلوگیری می کنیم.

  18. کاربر زیر از پست "Angel" تشکر کرده است .


  19. Top | #10

    تاریخ عضویت
    1390,11,22
    عنوان کاربر
    کاربر فعال درسی و دانشجویی
    نوشته ها
    4,120
    میانگین پست در روز
    4.57
    محل سکونت
    ܓܨღدر مسیر موفقیت
    تشکر از کاربر
    5,601
    تشکر شده 13,131 در 4,680 پست
    حالت من
    Khejalati

    پیش فرض مقعد و رکتوم - آناتومى و فيزيولوژى


    کانال معقدى از پرزوکتودوم ايجاد مىشود که يک تورفتگى اکتودرم است. منشاء رکتوم انتودرم است. رکتوم با مخاط گلاندولار و کانال مقعدى با آنودرم پوشيده شده که تداوم اپىتليوم مطبق خارجى است. ناحيهٔ مرزى بين رکتوم و کانال مقعدى حاوى سلولهاى انتقالى (transitional) است. کانال مقعد و پوست خارجى مجاور آن عصبدهى حسى سوماتيک غنىاى دارند و بهشدت به محرکهاى دردناک حساس هستند؛ مخاط رکتوم عصبگيرى خودمختار (اتونوم) دارد و نسبت به درد تقريباً غيرحساس است. در بيماران دچار نئوپلاسم رکتوم، درد جزء نشانههاى زودرس نيست.

    تخليهٔ وريدى در بالاى محل اتصال مقعد و رکتوم از طريق سيستم پورت است؛ تخليهٔ کانال مقعد از طريق سيستم مجوف (کاوال) است. بازگشت لنفاوى از رکتوم، در طول پايهٔ عروقى هموروئيدى فوقانى به سمت گرههاى مزانتريک تحتانى و آئورتى است، ولى عروق لنفاوى از کانال مقعد از طريق مجراى آلکاک به گرههاى ايلياک داخلى و از طرف قدام، به گرههاى اينگوينال مىروند.

    مجراى مقعد حدود ۳ سانتىمتر طول دارد. در مرز فوقانى مجراى مقعد محل اتصال مقعد و رکتوم (anorectal juncture) قرار دارد (محل اتصال پوست و مخاط، خط شانهاي، يا خط دندانهاي). در اين سطح، چاله (کريپت)هاى مقعدى و منافذ غدد مقعدى قرار دارند.

    حلقه اسفنکترى آنورکتال از ترکيب اسفنکتر داخلى عضله طولى بخش مرکزى عضلات لواتور (پوبورکتاليس) و اجزاء اسفنکتر خارجى تشکيل شده است و در قسمت جلو اين حلقه بيشتر در معرض تروما است. اسنفکتر داخلى از عضلهٔ صاف غيرارادى تشکيل شده است؛ باقى عضلات، ماهيچههاى مخطط ارادى هستند.


    ساختارهاى حمايتکننده

    عضلهٔ پوبورکتاليس يک حلقهٔ نگهدارنده در دو رکتوم تشکيل مىدهد تا از آن حمايت کند. رکتوم از طرف فاسياى والداير هم حمايت مىشود که يک لايهٔ سنگين بىعروق از فاسياى لگنى جدارى است؛ رباطهاى جانبى که عروق هموروئيدى تحتانى از آنها عبور مىکنند و مزورکتوم خلفى هم از رکتوم حمايت مىکنند. رباطها و مزورکتوم، رکتوم را بهسطح قدامى ساکروم تثبيت مىکنند.


    سرخرگها

    سرخرگ هموروئيدى فوقانى ادامهٔ مستقيم سرخرگ مزانتريک تحتانى است. سرخرگ هموروئيدى ميانى در هر طرف از شاخهٔ قدامى سرخرگ ايلياک داخلى يا سرخرگ پودندال داخلى جدا مىشود و در ضخامت رباطهاى جانبى رکتوم بهسمت داخل حرکت مىکند. سرخرگهاى هموروئيدى تحتانى شاخههائى از سرخرگهاى پودندال داخلى هستند و از مجراى آلکاک عبور مىکنند. آناستوموزهاى بين قوسهاى عروقى فوقانى و تحتاني، خونرسانى جانبى را تأمين مىکنند که پس از قطعشدن خونرسانى کولون چپ بهدنبال جراحى يا در اثر انسداد آترواسکلروزى حائز اهميت است.


    سياهرگها

    سياهرگهاى هموروئيدى فوقانى به عروق مزانتريک تحتانى و از آنجا به سيستم وريدى پورت تخليه مىشوند. اين سياهرگها هيچ دريچهاى ندارند. سرطان رکتوم ممکن است از طريق آمبولى به کبد منتشر شود. آمبولوسهاى سپتيک ممکن است باعث پيلهفلبيت شوند.


    سياهرگهاى هموروئيدى تحتانى به وريدهاى پودندال داخلى و ايلياک داخلى و سيستم کاوال تخليه مىشوند.


    عروق لنفاوى

    لنف مجراى مقعد به گره لنفاوى اينگوينال مىرود در حالىکه لنف رکتوم به گرههاى لنفاوى مزانتريک تحتانى و آئورتى مىريزد. عفونتها و سرطان منطقهٔ مقعد ممکن است باعث لنفادنوپاتى اينگوينال شوند. در پشت رکتوم، گرههاى گروتا (Gerota) قرار دارند. جراحىهاى راديکال براى ريشهکنى سرطان رکتوم و مقعد برپايهٔ آناتومى لنفاوى قرار دارند.


    اعصاب

    عصبدهى رکتوم از سيستمهاى سمپاتيک و پاراسمپاتيک است. رشتههاى سمپاتيک از شبکهٔ مزانتريک تحتانى و عصب هيپوگاستريک (پيش ساکرومي) جدا مىشوند که خود از طريق سه ريشه از گانگليونهاى سمپاتيک کمرى دوم، سوم و چهارم جدا مىشود. کنترل سمپاتيک از اين شبکه به اعضاء جنسى و عضلهٔ صاف کنترلکنندهٔ انزال امتداد مىيابد. عصبدهى پاراسمپاتيک از اعصاب ساکرال دوم، سوم و چهارم منشاء مىگيرد. رشتههاى اين اعصاب به بافت نعوظى آلت تناسلى مرد و کليتوريس مىروند و از طريق شانتدادن خون به اين بافتها، نعوظ را کنترل مىکنند. درنتيجه، آسيبهاى وارد به اين اعصاب در حين جراحىهاى راديکال روى رکتوم ممکن است باعث اختلال کارکرد مثانه و جنسى شوند.

  20. 2 کاربر از پست "Angel" تشکر کرده اند .


صفحه 1 از 4 1234 آخرینآخرین

موضوعات مشابه

  1. پاسخ ها: 0
    آخرین نوشته: 1390،06،16, ساعت : 04:59 بعد از ظهر
  2. پاسخ ها: 0
    آخرین نوشته: 1390،06،14, ساعت : 01:37 بعد از ظهر
  3. پاسخ ها: 0
    آخرین نوشته: 1390،01،14, ساعت : 08:23 بعد از ظهر
  4. چاقی یک بیماری مزمن است و مثل هر بیماری...
    توسط farzanehmasoud در انجمن پزشکی
    پاسخ ها: 0
    آخرین نوشته: 1389،06،09, ساعت : 11:04 قبل از ظهر
  5. پاسخ ها: 0
    آخرین نوشته: 1389،03،24, ساعت : 12:48 قبل از ظهر

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •