در امتداد باران | _SarA_ کاربر انجمن

[_SarA_]

سلام دوستان عزیزم . این اولین رمانیه که اینجا میگذارم براتون امیدوارم که ازش خوشتون بیاد و با نظراتتون منو راهنمایی کنید تو پیش بردنش .


خلاصه داستان : وکیل جوان و موفقی با پیشنهاد عجیبی برای حل مشکل دختری از طریق خواندن دفتر خاطراتش مواجه میشود و در همان ابتدای داستان متوجه می شود که این دختررا می شناسد و در دوران دانشجویی با او همکلاس بوده است ...
این رمان برداشتی آزاد است از یک اتفاق واقعی!

منتظر نظرات سازنده اتون هستم

لینک نقد و معرفی رمان در امتداد باران | _SarA_ کاربر انجمن | معرفی و نقد کتاب


کپی برداری تنها با ذکر نام سایت 98ia.com و لینک به این صفحه مجاز می باشد !

[asal_cheshmak]

با تشکر لطفا فقط اتمام کتاب را در تاپیک زیر اعلام کنید!
آمارکتابهای در جریان سایت
برای اطلاع ازبروزرسانی این تاپیک از بالای صفحه ابزار موضوع گزینه اشتراک در موضوع یا افزودن به علاقمندی را انتخاب کنید!
لطفا توضیحاتی راجع به کتاب، تعداد صفحات و نویسنده و سال چاپ حتما ذکر کنید . (این بند شامل نویسندگان عزیز انجمن نمیشه)
برای نگارش از فونت Tahoma و سايز 2 استفاده كنيد و در بین خطوط لطفا فاصله نندازید ، بین کلمات حتما از اسپیس استفاده کنید تا ساختن فایل PDF راحتتر باشه.
کمتـر از 20 خط در هر پست قرار ندهید!
برداشتن مطالب از این سایت فقط با ذکر منبع و اجازه رسمی از نویسنده انجمن ، مجاز می باشد!
ممنون

[_SarA_]

به نام آنکه جان را فکرت آموخت

براي بار هزارم در اين چند دقيقه نگاهي به ساعت نقره ايي رولكسش انداخت و با كلافگي به ترافيك تقاطع وليعصر و فتحي شقاقي نگاه كرد نيم ساعت به وقت قرارش مانده بود اما صدرامهم ترين اصل را در زندگي خوش قولي مي دانست بلاخره چراغ سبز شد, ماشينش را به سمت خيابان تخت طاوس هدايت كرد و زير لب گفت:
- لعنت بهت طاها كه نگذاشتي از اتوبان همت برم!
اما چاره ايي نبود هيچ راه فراري به سمت اتوبان وجود نداشت. . بلاخره بعد از كلي غرولند كردن وارد خيابان گاندي شد و ماشينش جلوي درب پاركينگ برج خوش ساختي متوقف كرد . هنوز ده دقيقه وقت داشت نگهبان ساختمان با ديدن ماشین كاربني رنگ صدرا به سرعت از اتاقكش بيرون آمد و با خوش خدمتي منتظر ماند تا صدرا با مهارت و به ارامي ماشين را پارك كرد و پياده شد . مثل هميشه با لبخندي واقعي رو به نگهبان كرد و گفت :
- سلام آقا رضا حالتون چطوره ؟ خسته نباشين!
- سلام از ماست آقاي ثابت سلامت باشين .
- قربانت راستي كارنامه دخترت رو گرفتي قول داده بود به من شاگرد اول بشه؟
رضا با لبخندي پر از قدرداني از حضور ذهن صدرا گفت :
- گرفت اقاي وكيل شاگرد اول شده البته اينا كه ديگه نمره ندارن اما همه كارنامه اش خيلي خوبه .
صدرا نگاهي به ساعتش انداخت و گفت :
- دارم ميرم جايزه اش رو ميدم براش ببريد .
- شما لطف دارين همين كه يادتون بوده برامون با ارزش .
- اين چه حرفيه فعلا با اجازه !
و سوار آسانسور شد .
خانم ملاحت منشي اتو كشيده و اخمويش با احترام بلند شد و به او خوش آمد گفت .
- سلام ممنون خانم ملاحت
- اقاي ثابت امروز سه تا ابلاغيه براتون اومده هفت مورد تماس تلفني هم داشتين الان گزارششون رو بدم؟
- نه ممنون بعد از قرار ملاقات ازتون مي گيرمشون !
- چشم هر طور مايليد !
در اتاقش را باز كرد و وارد اتاق شد بوي شيرين توتون پيپ مشامش را نوازش داد ياد آقاي دوراني موكل پير خوش مشربش افتاد كه ديروز براي ديدنش امده بود . بيش از هفتاد سال داشت اما سرحال و خوش رو ، نزديك دو ساعت با او حرف زد و از اخرين سفرش به ايتاليا و آفتاب درخشان رم تعريف كرد طوري كه مي توانستي درخشش آفتاب را در چشماش ببيني . اين قرار ملاقات امروز هم به توصيه آقاي دوراني بود طبق اظهارات او بیمار از اقوام کارمندان شرکتش بود و مشكلش بسیار حاد . اول ميخواست محترمانه به دوراني بگوید به خاطر سفري براي ديدن يک دوره تخصصي حقوق جزا كه در ماه آينده به سوئيس دارد نمی خواهد كار جديدي رو شروع كند اما انقدر اين پيرمرد برایش عزيز بود كه نتونست درخواستش را رد نمیاد . پيش خودش گفت در نهایت بعد از بررسی موضوع پرونده را به یکی از همکارانش می سپارد .
همه جاي اتاق مرتب و تميز و فضا روشن و دلباز به نظر می آمد . با دكوراسيوني تلفيقي از دو رنگ زرشكي و سرمه ايي كه البته سرمه ايي رنگ غالب فضا بود ... همزمان با نشستنش پشت ميز ، تلفن به صدا در آمد خانم ملاحت به او اطلاع داد كه :
- خانم اشراقي تشريف آوردن .
- بگو بيان داخل.
دقايقي بعد موشكافانه داشته به مراجعه كننده اش مي نگريست كه بسيار مضطرب روي مبل سرمه اي روبروي ميز او نشسته بود و نمي دانست از كجا شروع كند صورت سفيد ش با موهاي قرمز مواجي كه از كنار شال حرير مشكي اش بيرون زده بود هماهنگي خاصي داشت و كك مك هاي روي گونه اش حتي از فاصله بين آنها قابل تشخيص بود به نظر بيشتر از بیست سال نداشت به طرز عجيبي حس ميكرد قبلا اين چهره را ديده نا خود آگاه ياد آن شرلي افتاد و لبخند زد . سعي كرد براي شروع شدن صحبت به اين دختر نگران كمك كند :
- خانم اشراقي مشكلتون در چه زمينه ايه ؟ حقوقي ،كيفري، خانوادگي ،ثبتي،شناسنامه ؟
دخترك لبخند پر از استرسي زد و با كمي مكث گفت :
- راستش آقاي وكيل مشكل در اصل مربوط به خواهرم ميشه، كه يه جورايي به همه اين چيزهايي كه گفتين مربوط ميشه .
صدرا تعجب نكرد در طي چهار سال گذشته یعنی درست از ابتدای دوران کارآموزی اش ياد گرفته بود كه نبايد از شنيدن هيچ چيزي در اين دفتر تعجب كند
- خوب برام بيشتر توضيح بدين .
- فكر ميكنم اونكه مي تونه براتون بيشتر و بهتر توضيح بده خود خواهرمه .
- البته ! اما چرا خودشون نيومدن؟
- مشكل همينجاست "" چشمان گرد و قهوه اي رنگش پشت پرده اشك كدر شد "" :
- ..خواهرم تو بيمارستان بستريه .
- بيمارستان ؟ مشكلشون چيه ؟
- بيمارستان كه نه يه جور آسايشگاه اعصاب و روان .
- متاسفم اميدوارم هر چه زودتر حالش بهتر بشه .
خانم اشراقي در حالي كه با دستمال ابريشمي سفيدش گوشه چشمش را پاك ميكرد اهي كشيد و گفت :
- ممنون اين آرزوي همه ماست !
خوب من چه كمكي مي تونم بهتون بكنم صدرا در حالي كه كمي گيج شده بود اين را پرسيد .
- من ميخوام كه شما بيايين پيش باران و متقاعدش كنيد كه نياز به وكيل داره و بعد وكالتش رو به عهده بگيرين واز اين تارهاي كه دور خودش تنيده رهاش كنيد .
صدرا ابروهاي كشيده اش را بالا برد و گفت :
- اما خانم اشراقي اين كاري نيست كه من بتونم انجام بدم . خواهر شما باید در مرحله اول تمایل داشته باشه که توسط یک وکیل مشکلات موجود رو حل کنه ! و در نهایت منو به عنوان وکیل بپذیره !
- من اينو مي دونم كاملا حق با شماست اما خواهرم به هيچ روانكاوي اعتماد نداره من خيلي سعي كردم با كمك گرفتن از اونا متقاعدش كنم اما هيچ فايده ايي نداره راستش.. """ بغضش بلاخره شكست و حرفش ناتمام ماند .
صدرا در سكوت از جا بلند شد و از اتاق خارج شد دوست نداشت با حضورش دخترك را معذب كند به خانم ملاحت دستور يك ليوان نوشيدني خنك داد بعد از چند دقيقه دوباره وارد اتاق شد .
خانم اشراقي چند جرعه كوتاه از ليوان ملمو از يخ و شربت توت فرنگي را نوشيد و نفس عميقي كشيد
- من واقعا عذر ميخوام آقاي ثابت چند ماهه كه زندگي كل خانواده ما به بدترين شكل ممكن متلاشي شده و همه امون بي طاقت ببخشيد اگر اختيار از دستم خارج شد!
- خواهش ميكنم راحت باشين !
- راستش دكترها گفتن كه اگر خواهرم تا چند وقت ديگه از اين حالتش خارج نشه و براي درمان خودش كاري نكنه ممكنه هرگز توانايي هاي اوليه جسمي اش رو به دست نياره .
صدرا متاثر كمي سكوت كرد و بعد اهسته و شمرده گفت :
- خانم اشراقي من خيلي دلم ميخواد كمكتون كنم اما ....
خانم اشراقي بي تاب از جا بلند شد و به طرف ميز صدرا آْمد دستهايش را روي ميز تكيه داد و گويي توان ايستادن نداشته باشد گفت :
- آقاي ثابت من متاسفم كه شما رو تو اين موقعيت قرار ميدم متاسفم كه با ااصرارم باعث ناراحتي اتون ميشم اما ما به شدت نيازمند كمك هستيم و آقاي دوراني علاوه بر اينكه از شما به عنوان يه وكيل مجرب نامبرده بهمون گفته كه از نظر اخلاقي يكي از بهترين اشخاصي هستين كه به شغل وكالت مشغوليد . و اين يه چيزيه كه ما واقعا نياز داريم يه انسان كه با تعهد و انسانيتش بتونه كمكمون كنه اما فقط اين باعث نشده كه من بيام پيشتون شما بعد از خوندن نوشته هاي باران متوجه ميشين كه چرا فقط شما مي تونيد به ما كمك كنيد
صدرا سكوت كرد و خانم اشراقي دستهايش را از روي چوب قرمز تيره ميز برداشت به او خيره شد گويي ميخواست با نگاه ملتمس اما مغرورش به اعماق فكر او نفوذ نماید.
صدرا بعد از سكوت كوتاه خودنويسش رو به دست گرفت و گفت :
- خوب خانم حداقل يه خلاصه ايي از اونچه به خواهرتون گذشته رو بگيد تا من بدونم با چه مسائل حقوقي رو برو هستم .
دختر جوان دست داخل كيفش كرد و ودو سررسيد در اورد و روي ميز صدرا گذاشت :
- گفتم كه بهتره خواهرم براتون تعريف كنه من شماره ام رو پيش منشي اتون ميگذارم وقتي اينا رو خوندين با من تماس بگيرين اسمم رو هم كه مي دونيد پونه اشراقي هستم
و بعد از گفتن اين حرف با عجله از اتاق خارج شد گويي مي ترسيد صدرا باز هم با او مخالفت كند ..

[_SarA_]

صدرا کلافه چشم به در بسته شده دوخت. اين اولين بار بود كه با چنين درخواستي از طرف يكي از موكلينش روبرو مي شد . دلش ميخواست دفترها را به پونه برگرداند اما چهره درمانده و چشمان اشك آلود دختر مرددش می کرد . صداي تلفن داخلي اورا به خود آورد :
- آقاي ثابت آقاي دوراني پشت خط هستند .
- وصل كنيد لطفا !
بايد به دوراني مي گفت كه نمي تواند اين كار را براي كارمندش انجام دهد و آن را به يكي از همكارانش مي سپارد صاف روي صندلي نشست و نفس عميقي كشيد نمي دانست چرا گفتن اين حرف اينهمه براش سخت شده .
وقتي گوشي تلفن راسرجاش گذاشت ،چشمانش را محکم روی هم فشرد . اصرارهاي آقاي دوراني هم براش عجيب بود فكرش را نميكرد كه پيرمردي با آن مقام و موقعيت اينهمه به خاطر كارمندي پافشاري كند .
دستش را روي دفترها گذاشت و گفت:
- مثل اينكه چاره ايي نيست بايد سر از محتويات شما در بيارم .
دوراني با تعريفها و اعتمادش او را شرمنده کرد. يادش آمد كه حتي از او تشکر هم نکرده.
با به ياد آوردن اين نكته خنده اش گرفت و همزمان صداي در اتاق به گوش رسيد :
- بفرماييد !
منشي اش با پوشه ای در دست وارد شد :
- آقاي ثابت اينها ابلاغيه هاي امروز هستند یک برگه هم هست كه ليست تماسهاي تلفني امروز شماست .
- ممنون خانم ملاحت !
ملاحت به آرامي ادامه داد :
- آقاي ثابت اگر اشكال نداره امروز من كمي زودتر برم چون قراره با نامزدم برم براي خريد .
صدرا لبخندي گرم به رويش زد و گفت :
- اصلا اشكالي نداره من هم زياد نمي مونم شما تشريف ببريد فقط قبلش يكي از كتابهاي شازده كوچولو رو به همراه اين پاكت بسته بندي كنيد بهم بدين .
- چشم ممنون از اجازه اتون !
ملاحت تشكر كرد و از اتاق خارج شد . وقتي در را بست با خود فكر كرد چقدر لبخند به صورت اين وكيل جوان مي آيد ... همان روزهاي اولي كه در اين دفتر مشغول به كار شد عاشق صدرا شده بود . از طریق شوهر خواهرش که در دانشکده حقوق همکلاس صدرا بود به این دفتر معرفی شد و هنوز چند هفته ايي از شروع به كارش نگذشته بود كه شيفته شخصيت مقتدر جدي و در عين حال مهربان اين وكيل جوان خوش سيما شد... اما بعد از گذشت يك سال دريافت كه به دست آوردن دل صدرا كار تقريبا غير ممكني است . چون او در پرونده های کاریو مطالعات حقوقی خود غرق شده بود و هيچ چيزي او را از اين دنيا جدا نميكرد ....
صدرا دفترها را به همراه كتاب بسته بندي شده كه حاوي پاكتي پول بود ، داخل كيف چرم زيباش گذاشت و از دفتر خا رج شد . قبل از خارج شدن از پاركينگ بسته كتاب را به آقا رضا داد و دربرابر تشكر او بوق كوتاهي زد . كتاب شازده كوچولو را هميشه در دفترداشت تا گاهي به مناسبت خاصي آن را هديه دهد .
وقتي به خانه ويلايي قديمي اشان در خيابان يوسف آباد رسيد هنوز هوا تاريك نشده بود ساختمان خانه قديمي ،اما به طرز زيبايي بازسازي خودنمایی می کرد . استخر كوچك داخل حياط با چند درخت بيد مجنون استتار شده بود. ماشين را زير سايبان كنار پژوي قديمي پدرش پارك كرد . پدر عاشق اين خودروي قديمي بود مي گفت:
- روزي كه اولين سود كارخونه به حسابم واريز شد اين ماشين رو خريدم و از اون به بعد همدم همه لحظه هاي سخت زندگي ام بوده چرا بايد بفروشمش وقتي اينهمه بهم وفاداره و تا حالا هيچ جا جام نگذاشته !
پدرش كارخانه مواد لبني كوچكي در اطراف تهران داشت كه با وجود كوچکی، بسيار خوشنام بود و مواد توليدي اش هميشه مشتريان پروپا قرص خودش را داشت .
با باز شدن در شهلا خانم با آن هيكل گوشتالود و راه رفتن بامزه به استقبالش آمد :
- خوش اومديدن آقا خسته نباشيد !
- مرسي شهلا خانم شمام خسته نباشيد چه سوت و كوره مامان و بابا نيستن ؟
شهلا خانم ليوان خنك شربت سكنجبين را به دستش داد و گفت :
- نه با آقا طاها رفتن خونه خواهرتون گفتن شما هم شب برين اونجا .
صدرا با لذت شربت را سركشيد و شاخه نعناي داخل آن را بوييد و گفت :
- مرسي شهلا خانم مثل هميشه شربتهاي سكنجبينت حرف نداره !
شهلا خانم خوشحال از تعريف صدرا راهي آشپزخانه شد .
از حمام بيرون آمد و رب دوشامبر سرمه اي اش را پوشيد و كنار پنجره ايستاد. پنجره اتاقش رو به حياط باز می شد . هواي گرم تابستان باعث شده بود همه پنجره ها بسته باشند و اسپيلت ها به شدت مشغول تلاش براي متبوع ساختن فضا ... دو دل بود از يك طرف دلش براي هستي دختر خواهرش به شدت تنگ شده بود اما با به ياد آوردن حجم كارهاي كه بايد تا قبل از سفر به سوئيس انجام ميشد ميديد كه نبايد فر صت را از دست بدهد گوشي تلفن را برداشت و از خواهرش عذر خواهي كرد و با صبوري همه غرغر ها گلايه ها و در آخر قربان صدقه رفتن هاي خواهرانه را تحمل كرد و گوشي را گذاشت . حق با ديبا بود از اخرين ديدارشان مدت طولاني می گذشت و حال كه راهي مسافرت طولاني هم مي شد، بايد حداقل وقت كوتاهي را براي خانواده در نظر مي گرفت . به خودش قول داد كه حتما برنامه ريزي دقيقي در اين باره داشته باشد . وقتي پشت ميز كارش نشت ديگر گذر زمان را متوجه نشد . سر كه بلند كرد ساعت حدود نه شب را نشان می داد و صداي شهلا خانم از پشت در مي آمد كه مي گفت :
- آقا صدرا شام حاضره .
- مرسي شهلا خانم من الان ميل ندارم بگذار باشه هر وقت خواستم ميام گرمش ميكنم .
- اقا اينطوري زخم معده مي گيريد ...
- نگران نباش ناهار خيلي زياده روي كردم ميخوام شب سبكتر بخوام فقط برام يه ليوان چايي با كمي نان سوخاري بيار لطفا !
صداي ديگري از پشت در شنيده نشد .لايحه و اوراق اماده را از روي پرينتر برداشت تا داخل كيف بگذارد و چشمش به سر رسيد هاي خانم اشراقي افتاد و هر دو را از كيف خارج كرد .

[_SarA_]

. شهلا خانم بي سر و صدا چاي را روي ميز گذاشت و صدرا اولين دفتر را باز كرد . نوشته نخست مربوط به دهم فروردين بود :
"" اين عادت سررسيد نوشتن نميدونم كي ميخواد از سرم بيافته! اما خداييش اگر اين چند خطي هم كه اينجا مي نويسم نبود كه دق ميكردم . خوب حالا گزارش اين ده روز :مسافرت خوبي بود ده روز تمام تو يه روستاي سرسبز تو اعماق شاليزارهاي شمال با وجود سرد بودن هوا و لخت بودن شاليزارها بازم لطف خودشو رو داشت . كلي بهمون خوش گذشت تنها غصه ام اين بود كه چرا سررسيدم رو نياوردم تا بتونم دق و دلي هام رو از فخر فروشي زن دايي مهري تو ش خالي كنم :D اها راستي يه مشكل ديگه ام بود اونم نبودن اينترنت دلم براي برو بچ روم حسابي تنگ شده"
صدرا نفس عميقي كشيد و كلافه به خواندن ادامه داد:
"امروز بلاخره از شمال دل كنديم و برگشتيم تهران! اخه بابایي ميگه بايد حتما سيزده رو كنار خانواده اش دركنه . ما هم كه بدمون نمياد بين يه عالمه دختر و پسر فاميل پدري اتيش بسوزنيم ... وقتي رسيدم اولين جايي كه رفتم مسنجر بيلوكس بود دلم براي دوستاي نتي ام تنگ شده بود كلي ام از همشون اف و تبريك عيد و كلي چرت و پرت ديگه داشتم اما هيچ كدومشون انلاين نبودن . الانم كه خسته و ولو دارم مثلا خاطرات مي نويسم ................................... خوب باشه دفتر جونم ميدونم زيادي سعي كردم ازش حرف نزنم اما اما خودت ميدوني كه دلم براش يه ذره شده! تو شمال ده بار اومدم بهش اس ام اس بدم كه سال نو مبارك . اما با خودم گفتم كه اون اصلا خبر نداره من شماره اش رو با هزار بدبختي گير اوردم تا حالا تو كلاس يه سلامم بهش نكردم بعد بيام يهويي بگم آقاي صدرا ثابت سال نو مبارك ..."
صدرا آنچه خوانده بود را باور نميكرد شايد اين فقط يه تشابه اسمي بود اما اسم فاميل او طوري نبود كه اين باور را تقويت كند. بي ميلي اش به خواندن كاملا از بين رفته بود. با كنجكاوي ادامه نوشته مربوط به آن روز را دنبال كرد:
"" بنابراين تصميم گرفتم شخصيتم رو زير سوال نبرم اوه اوه اگه الان ريحانه اينجا بود كلي بهم مي خنديد كه بابا شخصيت ....
بارم دارم چرند ميگم اما راستش دلم تنگ شده! براي خودش، براي صداش، براي اينكه دستم رو بگذارم زير چونه ام و اونو ببينم كه از يكي از رديفهاي وسط كلاس جدي و آرام داره با استاد عباسي درباره تفاوت حقوق مدني ايران و فرانسه بحث ميكنه و كل ساختار حقوقي ايران رو به چالش مي كشه . دلم براي بوي عطر تلخش كه هر جا ميره پشت سرش جا مي مونه تنگ شده ... براي اينكه هر بار منتظر بشم و ببينم كه امروز چي پوشيده موهاش رو چه طوري درست كرده تنگ شده ... فقط منتظرم كه اين سه روز تموم بشه و برگردم دانشكده .گرچه از يكي از بچه ها شنيدم كه عيد رو ميره دبي اما ميدونم كه سروقت براي كلاسها بر ميگرده اون ديونه درسهاشه مثل من و بيشتر دخترهاي دانشكده البته با اين تفاوت كه اون عاشق درسهاشه ما هم عاشق اون :D خو ب بازم چرت گفتم كه !!! خيلي خسته ام برم لالا فكر نكنم تا بعد تعطيلات چيزي بنويسم شبت خوش همدم!"
نفس صدرا در سينه حبس شده بود ذهنش به سرعت به كار افتاد اشراقي باران اشراقي ... و ناگهان ده سال قبل و باران اشراقي را به خاطر آورد ... چطور توانسته بود اين نام را فراموش كند .. چهره اش از ناباوري پر شد ... باور اينكه باران اشراقي به او توجه داشته او را شگفت زده و شرمنده ميكرد ....

[_SarA_]

قبل از اینکه به صفحه بعد برود سعی کرد باران اشراقی را به خاطر بیاورد . گرچه قبل از به یاد آوردن چهره اش یاد رفتار عجیبش می افتاد و یاد رفتار خودش ... خوب که فکر کرد یه سایه محوی از صورت گرد و تپل دختری را به یاد اورد که همیشه روی اخرین صندلی گوشه سمت چپ کلاس می نشست .و بعد ها او را در کانون حمایت از حقوق کودکان دیده بود . و حتی روی پرونده ضحی ....انگار خاطرات فراموش شده داشتن با هم به سرش هجوم می آوردند . کنجکاوی بیش از حد اجازه بیشتر فکرکردن را به او نداد و دوباره به سراغ سررسید یا به قول باران همدم رفت . خاطره بعدی درست چهار روز بعد یعنی چهارده فروردین نوشته شده بود :
"""" تازه از دانشگاه برگشتم اما هیچ خبری نبود هیچ کلاسی تشکیل نشد و تک و توک بچه ها اومده بودن که اونا هم خیلی زود پراکنده شدن من یه نیم ساعتی تو کلاس 101 که محل تشکیل اکثر کلاسهای تخصصیمونه نشستم و به جای خالی بچه ها خصوصا صدرا نگاه کردم نمیدونم چرا وسوسه شدم برم روی میزش یه چیزی بنویسم و بلاخره با خودکار و تلاش بسیار نوشتم *جا برای من گنجشک زیاد است ولی به درختان خیابان تو عادت دارم* وتهش سعی کردم یه گنجشک بکشم که بیشتر شبیه یه دماغ کج و کوله شد ... حالا که فکر میکنم خنده ام میگیره اخه من با این ده پونزده کیلو اضافه وزن چی ام شبیه گنجیشکه ؟ بیشتر شبیه یه کبوتر خونگی ام .. راستی از سیزده بدر نگفتم کلی بهمون خوش گذشت رفتیم باغ عمو رامین تو شهریار خیلی باغ بزرگی نیست اما همین که فقط خودمون بودیم و نگران گرفتن جا تو شلوغی سیزده نبودیم خودش کلی می ارزید . خیلی خوبه که من بزرگترین نوه خانواده ام همه دوستم دارن و ا زم حرف شنویی دارن! دیروز هم مدام عمه مرجان سرکوفت منو میزد به خاطره دخترش که یاد بگیر, باران چند سال دیگه واسه خودش یه پا وکیل میشه تو سوزنت تو آرایشگری گیر کرده نمیدونم اخه اینم شد شغل ؟؟؟
مامان با مهربونی نگاهش میکرد و میگفت :
- نگو اینطوری مرجان جون! دلت میاد الان درآمده بعضی از ارایشگرها ازوکیل و دکترم خیلی بالاتره !!!!
خاطره هم شکلکی برای من در می اورد و روش رو میکرد اون طرف ... نمیدونم مگه تقصیر منه که مامانش با مامانم چشم و هم چشمی داره تو همه چی میخواد از اون سر تر باشه . بیچاره مامان که اصلا تو این فضا ها نیست . اما به خودم که نمی تونم دروغ بگم ته دلم قند آب میشد از حرص خوردن خاطره آخه تا می دید یه چیزی میخورم جلوی همه داد میزد :
- دختر الان می ترکی ها بسه چقدر میخوری یه ذره پاشو فعالیت کن اخرش باید ترو جای بشکه نفت بدیم به عربها !
من با حرص دنبالش می دویدم ... با وجود همه این شیطنتها داشت بهمون خوش میگذشت تا اینکه غروب شد و ساسان پسر عمو رضا اومد و همراهش دوستشم آورده بود . ما تازه ولو شده بودیم کنار بساط کاهو سکنجبین و آش رشته که دیدیم در باغ باز شد و ساسان و دوستش اومدن توباغ . ساسان شش ماهی از من کوچیکتره اما به دوستش میخورد که حداقل دو سه سالی ازش بزرگتر باشه . نه اینکه دوستش پسر بدی باشه اما تو جمع خانوادگی ما یه وصله ناجور بود برعکس بقیه دخترها من هیچ ازش خوشم نیومد خاطره که هی مدام زیر چشمی نگاش میکرد و ریز ریز می خندید سالومه خواهر ساسان هم انقدر دور و بر اونا چرخید که اخرش با چشم غره ساسان سرشو انداخت پایین و اومد پیش ما وسریع اطلاعاتش رو بهمون منتقل کرد :
- مثل ساسان سال اخر زبان انگلیسیه فقط چون سربازیشو قبل از دانشگاه تموم کرده یه دو سال و خورده ایی از ساسان بزرگتره اسمشم فرهاد!
آخرش هم نفهمیدم که چطوری تو ده دقیقه اینار رو فهمید! نمیدونم چرا وقتی دست دخترا رو کشیدم که اونا رو از جوی که درگیرش شده بودن و داشتن ابروی کل دخترهای خاندان اشراقی رو برباد فنا میدادن در بیارم و به بهانه قدم زدن ببرمشون ته باغ .. حس کردم که نگاهش یه چند لحظه ایی رو من مکث کرد . شایدم توهم زدم! در کل پسر بدی به نظر نمی اومد نسبتا هم خوش قیافه بود رنگ پریده با چشمای میشی . فعلا که گویی دل خاطره رو بدجور برده فکر کنم خاطره هر طور شده آمارشو بیشتر از اینا در میاره
"""خوب من دیگه برم لالا دعا کن همدم جون فردا صدرا بیاد ""

[_SarA_]

بیستم فروردین
"" امروز بلاخره اومد . تو کلاس سرمو گذاشته بودم روی شونه بیتا و داشتیم با هم یه ترانه رو زمزمه می کردیم که یهو دیدم از در اومد انگار فضای کلاس خالی از اکسیژن شد دور و برش همه کمرنگ شدن هیچ چیز رو جز اون نمیدیدم . یه کت بهاره چرم قهوه ایی با یه شلوار قهوه ایی سوخته پوشیده بود چقدر لباس پوشیدنش رو دوست دارم . با همون بی تفاوتی و غرور همیشگی اش اومد و سر جاش نشست مثل اینکه بدجور محوش شده بودم چون بیتا با یه ضربه کاری به پهلوم نفسمو بند آورد . چقدر دلم براش تنگ شده بود بوی تلخ ادکلنش تا ردیف اخر هم می اومد . ساعت حقوق جزا بود و محبث دیه, یه بحث خیلی داغ سر کلاس راه افتاده بود که چرا دیه زن ها نصف مردهاست . این نائینی بیشعور با اون ریش مسخره و صدای کشدار و بیحالش هی داشت میگفت :
- که ارزش وجودی مردها بالاتره و نبودشون بیشتر به جامعه ضربه میزنه و خانواده از نبودنشون بیشتر متضرر میشه و میخواست اینطوری به زور بهمون بقبولونه که باید دیه مرد دو برابر زن باش . دخترها مدام وسط حرفش می پریدن اما هیچ جوری از رو نمیرفت تا اینکه نتونستم بیشتر از این تحمل کنم و بلند شدم و گفتم:
- آقای نائینی فرض رو بر این می گذاریم که یه جنایتکاری که از قضا مرد هم هست بیاد و دختر , خواهر, یا مادر شما رو به هر دلیلی بکشه . بعد که شما میخواهید قصاصش کنید بهتون میگن چون دیه زن نصف دیه مرده باید نصف دیه قاتل رو بدین به خانواده اش تا بتونید اعدامش کنید به نظر شما این عادلانه است؟یا تو خانواده ایی که پدر خانواده به هر دلیلی بیکاره معتاده یا اصلا مرده و زن تنها کسیه که داره مخارج خانواده رو تامین میکنه و این زن کشته بشه باز هم میخواهید بگین ارزش این زن از یه مرد کمتره , اصلا چطور میشه ارزش آدم ها رو با پول قیاس کرد مگه اینهمه همه جا حرف از برابری و مساوات زده نمیشه ؟چرا این حرفا فقط روی کاغذ یا توی سایت ها قشنگن؟ این دوتا چیزی که گفتم نه شعار بود نه کنایه اتفاق هایی هستند که هر چند وقت یه بار تکرار میشن و اینطوری ارزش آدمها میره زیر سوال !!!
ار حرص داشتم می لرزیدم که یهو دیدم وای خدایا برای اولین بار صدرا برگشته به ردیف عقب و داره منو نگاه میکنه خیلی کوتاه اما همین باعث شد که یهو ولو بشم رو صندلی خدا رو شکر مودت ازردیف جلو دنباله بحث رو گرفت و کسی متوجه این حالتم نشد . بیتا دو دستی از کنارم بهم علامت داد که : یعنی خاک تو سرت دختر
حرفای مودت که تموم شد صدرا دستش رو بلند کرد و شروع به حرف زدن کرد :
- استاد به نظر من بحث تفاوت دیه زن و مرد یه بحث شرعی و حقوقی خیلی حساس و عمیقیه اما من در تایید صحبت های خانم ...ببخشید اسمشون رو نمیدونم همون خانمی که ته کلاس نشستن ..
چنان چنگی به پای بیتا زدم که فریادش به هوا رفت و همه نگاهشون برگشت سمت ما . و هر دو سرمون رو انداختیم پایین .
نفهمیدم که کلاس کی تموم شد اما از تکاپوی بچه ها متوجه شدم استاد رفته و همه دارن کلاس رو ترک میکنند تو یه لحظه تصمیم گرفتم و از جام بلند شد و به بیتا که می پرسید کجا میری توجهی نکردم . صدرا داشت در کیف چرم قهوه ایش رو می بست ,نفس عمیقی کشیدم عطر تلخ ادلکنش و بوی شیرین چرم، فضای ریه ام رو پر کرد حس میکردم که صدای قلبم داره گوشم رو کر میکنه .
از جاش بلند شد و تازه متوجه من شد ،خیلی بهش نزدیک بودم! وای حس میکردم که الان از هوش میرم . صورتش حالت استفهامی به خودش گرفت :
- با من کاری داشتین ؟
اب دهنم رو قورت دارم و خیلی سریع گفتم :
- نه فقط میخواستم بگم اسمم بارانه !باران اشراقی !
و بعد به سرعت برگشتم و از کلاس خارج شدم انقدر سریع از کلاس بیرون رفتم که حتی فراموش کردم کیف و سوییشرتم رو بردارم . بیتا بنده خدا مجبور شد کلی دنبالم بدوه که بتونه اونها رو بهم برسونه . میگفت عین دیونه ها رفتار کردم !
خیلی هیجان زده ام بعد از سه سال و خورده ایی علاقه یه طرفه، این خودش کلی پیشرفته . خوب قراره با پونه برم خرید و الان هم اینجا نشسته با اون قیافه فندقی اش زل زده به من موندم هر چی این ریز میزه و بامزه است من برعکسش ! راستی امروز قبل از شروع کلاسها رفتم تو انجمن حمایت از حقوق کودکان اسمم رو نوشتم . دلم میخواد می تونستم هرچی بچه تو دنیاست رو زیر یه چتر بزرگ جمع کنم و ازشون محافظت کنم اگرچه میدونم اونا یه محافظی دارن که از همه ما بالاتر و قوی تره پس فقط از خدا میخوام بهم کمک کنه تا بتونم تو این راه که شروع کردم موفق باشم .

[_SarA_]

بیست و ششم فروردین

میدونم که خیلی تو نوشتن خاطراتم تنبلم ازیه طرف دلمم نمیاد که ننویسم وقتی دفترهای سالهای قبل رو میخونم ، بزرگتر شدنم رو کاملا احساس میکنم و این بهم انرژی میده . همین گاهی نوشتن ها هم خودش کلی باعث میشه سبک بشم . انگار قراره این ترم آخر برای من پر از اتفاق های عجیب و هیجان انگیز باشن . نه به اینکه تو تمام این سه و سال و خورده ایی که صدرا رو دوست داشتم حتی به اندازه یه کلام هم با هم همکلام نشدیم نه به اینکه تازگی ها هی به بهانه های مختلف با هم برخورد می کنیم . دو روز پیش از بوفه اومدم بیرون و یه لیوان چای دستم بود تا برای بیتا که از صبح سر درد بدی داشت ببرم ، یکهو متوجه صدرا شدم، پشت به من تو راهرو ایستاده بود و مریم با لبخند مسخره ای داشت باهاش حرف میزد . بازم انگار مسخ شدم! انگار جز قامت کشیده صدرا هیچ چیز رو نمی دیدم! جالبم اینجاست که اصلا از اینکه مریم داشت باهاش حرف میزد و عشوه می اومد ناراحت نمیشدم . نمیدونم شاید خودم می دونم که صدرا یه رویای دور از دسترسه ! برای من با این ظاهر جذاب و پشتوانه ی خانوادگی محکمی که داره، با دخترهایی مثل مریم بیشتر هماهنگه که هم زیباست و هم ثروتمند تا یکی مثل من با این ظاهر معمولی و سطح اجتماعی متوسط . بگذریم ... همونطور که محو صدرا بودم بهشون نزدیک و نزدیک تر میشدم حس میکردم صدرا کلافه است . مدام کیفش رو دست به دست می کرد . یک قدم باهاشون فاصله داشتم که عطسه ام گرفت . صدرا با صدای عطسه من یهو برگشت و محکم با من برخورد کرد چای داغ پاشید روی دست و لباسم و سوزشش من رو به این دنیا برگردوند . کاری که حتی اون عطسه بی موقع هم نتونسته بود بکنه . صدرا به سرعت عذر خواهی کرد و مریم با صدای تو دماغی اش که به خاطر بینی عمل شده اش گرفته تر هم به نظر می اومد گفت:
- وا باران جون این راهرو اینهمه پهنه چرا یه خورده اون ور تر نرفتی ؟!
صدرا رو به مریم کرد و گفت :
- خانم ناجی من بعد با شما صحبت می کنم
و بعد دستمال سپیدی رو از جیب کت اسپرت سرمه ای رنگش بیرون آورد :
- حالتون خوبه خانم بفرمایید با این دستمال دستتون رو پاک کنید.
همون موقع از ذهنم گذشت که آخه آدم شیک وقتی کسی دستش سوخته که بهش دستمال نمیدن اینم فکر کنم زیاد فیلم میبینه. این فکرها باعث شد که لبخند بزنم .صدرا با دیدن لبخندم گفت :
- خوب مثل اینکه حالتون خوبه ! به هر حال اگر فکر می کنید دستتون زیاد آسیب دیده بریم برای پانسمان .
فکر هم قدمی با صدرا باعث می شد ذوق مرگ بشم ! نه ! این از تحمل من خارج بود برای همین گفتم :
- نه!ممنون آقای ثابت خیلی داغ نبود می تونم تحملش کنم !
و بعد دستمال رو ازش گرفتم تا دستم رو خشک کنم و همون موقع نگاهش به پشت دستم افتاد که بر اثر سوختگی کاملا ملتهب و قرمز به نظر می اومد با نگرانی گفت :
- اما ظاهر دستتون چیز دیگه ایی رو میگه .
بازم این پوست سفید و بی نمکم کار دستم داد! چون دستم انقدر قرمز شده بود که کاملا انگار پوستش رو از بیخ کندن . به هر زحمتی بود راضی اش کردم که چیز مهمی نیست و نگران نباشه به طرف کلاس رفتم . وقتی به کلاس رسیدم انگار تمام صورتم از شدت هیجان برافروخته شده بود چون بیتا گفت چته دختر چرا انقدر قرمز شدی بی حرف بغلش کردم انقدر هیجان زده بودم که نمی تونستم جوابش رو بدم . نمیدونم چرا اینطوری شدم . من تا قبل از اینکه بیام دانشگاه هیچی از عشق نمی دونستم همیشه وقتی دوستام از نگاههای دزدانه و نامه های پر سوز بچه های محل یا فامیل حرف میزدن نمی تونستم درک کنم . اما وقتی اومدم دانشگاه همون روز اول که صدرا رو دیدم حس کردم مسخ شدم انگار همون موقع یه قسمتی از وجودم برای همیشه از من جدا شد و به اون پیوست . به هر حال صدرا بعد ازمن وارد کلاس نشد. وقتی اومد که آنتراک تقریبا رو به اتمام بود. اما مستقیم اومد طرف من و کیسه پلاستیکی کوچیکی رو به طرفم گرفت و گفت :
- این پماد سوختگی و باند مخصوص سوختگیه با این آلودگی هوا بهتره که دستتون رو ببندید .
مثلااحمق ها خيره شدم بهش! بيتا دست دراز كرد و پلاستيك رو ازش گرفت و تشكر كرد . دلم نميخواد پانسمان دستم رو باز كنم يه جور حس عميق و شاعرانه دارم به اين بانداژ قهوه ايي رنگ ! پاك ديوانه شدم .
بگذريم ... ديشب تا ديروقت تو مسنجر بودميادمه اولين بار كه اومدم تو اين مسنجر ميلاد منو تو يكي از رومها اد كرد و آورد به اين روم و از اون به بعد شدم پاي ثابت روم بوي باران . تو اين سه ماه خيلي بهشون عادت كردم . ديشب تا دير وقت اونجا بودم . نت شده برای من یه جور خلسه که برای فرار کردن از واقعیت های زندگی واقعی ام بهش پناه می برم . دوستای خوبی هم اونجا دارم مثل رضا که ازم چند سالی کوچیکتره . چون پدر و ما درش از هم جدا زندگی می کنند هیچ زنی تقریبا دور و برش نیست و به همین خاطر بهم خیلی وابسته است و میگه حس میکنم تو مثل مامانمی . منم بهش می گم خجالت بکش همش سه چهار سال ازت کوچیکترم . اونم می خنده و می گه قربون این مامان سه چهار ساله برم که باید با هم بریم مهد کودک !
خوب واسه امشبم كافيه برم ديگه لالا. قراره فردا كمك مامان كنم و يه ذره مربا درست كنيم ،بهتره كه انرژي داشته باشم . امشب دستم ميگذارم جلوي چشمام و مي خوابم! راستي دستمالشم پس ندادم فكر كنم اين بوي عطر منو ديونه كنه!"
"من برخيزم بروم قهوه ايي بود كنم شايد اين عطر تو از مشامم برود"


سوم ارديبهشت
اسم اين دفتر رو بايد بگذارم دفتر وقايع عاشقانه چون تو اين هفت روز كلي اتفاق تو خانواده ما افتاده اما من هيچ كدوم رو ننوشتم مثل خواستگاري ساسان از مهتاب دختر عمو رامين !! نميدونم با اين سنش زن ميخواد چيكار اما مثل اينكه زن عمو به مامان گفته كه خيلي وقته عاشق مهتابه و مهتابم قبلا نظر مساعدش رو اعلام كرده . باورم نميشه مهتاب كوچيكترين بچه عمو رامين با اون صورت كوچيك و چشماي درشت قهوه ايي هميشه منو ياده بره هاي معصوم تو سريال هايدي مي اندازه خيلي هم كم حرفه . اتفاق ديگه ام اينكه خاطره بدجور عاشق دوست ساسان شده و هر روز بهم تلفن ميكنه و از اس ام اس هايي كه بينشون رد و بدل ميشه حرف ميزنه مثل اينكه شماره فرهاد رو سالومه براش از گوشي ساسان كش رفته . اينا به نظرم خيلي مهم نبودن اما دوتا اتفاق مهم تو اين چند روز برام افتاد اول اينكه از كانون حمايت از حقوق كودكان باهام تماس گرفتن و گفتن كه بايد پنج ارديبهشت به ديدن دختر كوچولويي به اسم ضحي برم مثل اينكه براش توي بهزيستي به خاطر بدرفتاري پدرش پرونده تشكيل شده . بايد ميرفتم يه خلاصه گزارش از وضعيتش تهيه ميكردم و به كانون اطلاع ميدادم تا وكيل مناسب رو براش بفرستن . اين قضيه خيلي هيجان زده ام كرده . از يه طرف هم دلم براي ضحي كوچولو مي سوزه كه بايد به خاطر رفتار پدرش عذاب بكشه . خبر خوب ديگه ام اينكه امروز كه رفتم دفتر كانون تا آدرس و مشخصات رو بگيرم صدرا رو اونجا ديدم اونم اومده بود براي ثبت نام فكر نميكردم منو يادش باشه و همينطور هم بود البته نگاهش يه چند ثانيه روي صورتم مكث كرد اما هيچ نشوني از آشنايي توش نبود .قربون اين خانم شهابي مدير دفتر كانون برم كه به صدرا گفت :
- خانم اشراقي از هم دانشكده اي هاي شمان مثل اينكه حقوق دانان دوست دار حقوق كودك تو دانشكده شما كم نيستند !
صدار دوباره نگاهم كرد و اينبار منو شناخت . زبونم روي " س " گير كرده بود اما به هر بدبختي بود بهش سلام كردم . اونم با لبخند محوي جوابم رو داد و حالم رو پرسيد. نگاهش به دستم بود بابت باند و پماد ازش تشكر كردم . وقتي فهميد كه ميخوام برم ديدن ضحي كوچولو ازم خواست كه اگر ممكنه با هم بريم . واي باورم نميشه انگار اين ترم آخري خدا درهاي رحمتش رو يهويي به سمتم باز كرده . از خدا خواسته زودي قبول كردم و همونطوري كه تو چشماي سياه و نافذش خيره شده بودم قرار پس فردا رو براي ساعت هشت صبح جلوي بهزيستي منطقه ده گذاشتيم . مثل اينكه از نگاه خيره من كلافه شده بود روش رو برگردوند و بدون خداحافظي رفت . اگر بيتا كنارم بود حتما يه خاك تو سر ديگه بهم ميگفت .از الان تا پس فردا فكر كنم از ذوق زياد زنده نمونم .....
ای کاش امشب ،
"من و بالشم که نقش تو را شب ها در آغوشم بازی می کند ،
دعوت می شدیم ...
بی شک این تراژدی ، اسکار می گرفت ....!"
شب بخير همدم "


صدرا براي لحظاتي سرش را از روي دفتر بلند كرد . حالا خاطره اين روزها داشت توي ذهنش جان ميگرفت و پر رنگ تر مي شد . انگار خاطره ها يه جايي قايم شده بودند و منتظر اشاره ايي تا باز خودي نشان بدهند ...

[_SarA_]

سوم اردیبهشت

دیگه دارم به روزهای پر از شگفتی عادت میکنم !شاید خدا هم دلش ازاینکه من فقط این سه چهار ماه می تونم صدرا رو ببینم سوخته.اما امروز خیلی غمگینم .......... دیشب تا خود صبح نتونستم درست بخوام مدام این شعر اخوان می امد تو ذهنم
لحظه دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام مستم باز می لرزد دلم , دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم .....
با اینکه یه قرار کاری ساده بود باز من خیلی پریشون بودم . با یه وسواس لباس پوشیدم تو آینه نزدیک یه ربع به خودم ذل زدم و حرص خوردم از دست این اضافه وزنی که منو گوشتالود نشون میده . وقتی رسیدم هنوز ده دقیقه تا ساعت هشت بافی مونده بود صدرا دقیقا راس هشت اونجا بود . بهم سلام کرد و نفهمیدم که چطوری جواب دادم با هم وارد ساختمون بهزیستی شدیم از شانس بد من آسانسوری نبود و باید چهار طبقه رو با پله می رفتیم صدرا سعی می کرد خودش رو با قدمهای کند من همراه کنه و من داشتم بابت نفس نفس زدنها و عرق ریختن هام از خجالت می مردم . وقتی رسیدیم به طبقه چهارم دیگه نفسی برام نموند. صدرا نگاهی بهم کرد و گفت :
- خانم اشراقی یه چند لحظه اینجا صبر کنیم بعد بریم داخل .
نمی دونستم چی باید جوابش رو بدم حس میکردم مثل پیرزن هایی که بالای شصت سال دارن باهام حرف میزنه! حق هم داشت یه آدم ورزشکار کجا و من که حتی یه چهار راه رو هم دلم نمیاد پیاده برم کجا .. صدرا عضو تیم والیبال دانشگاه بود و می دونستم که بازیش حرف نداره بارها شده که یواشکی رفتم و بازیش رو نگاه کردم . تو فکر خودم غرق بودم که صدرا گفت :
- فکر میکنم دیگه بهتره بریم تو !
وقتی وارد سالن کوچک بهزیستی شدیم تابلوی اتاق مدیر رو درست روبرومون دیدیم .خانم طلوعی مدیراونجا حدود پنجاه ساله ایی بود که به نظر خیلی مهربون می اومد، ازمون با خوشرویی استقبال کرد.

[_SarA_]

وقتی نشستیم پرونده ضحی کوچولو رو داد دستمون و گفت:

- متاسفانه ضحی بر اثر جراحاتی که بهش وارد شده توی بیمارستان کودکان بستری شده!

قلبم فشرده شد. چطور یه پدر میتونه با جگر گوشه خودش اینطوری رفتار کنه چهره صدرا هم گرفته و در هم بود و داشت پرونده رو ورق میزد. از توی پرونده برگه کوچکی رو جدا کرد و بی حرف به دستم داد گزارش پزشکی قانونی بود که وقتی خوندمش، احساس کردم اتاق داره دور سرم می چرخه . چندین فقره شکستگی دنده که خود به خود جوش خورده! چندین فقره شکستگی استخوان جمجمه !سوختگی های متعددی که با سیگار در جا به جای تن کوچولوی ضحی وجود داشت و کوفتگی و کبودی های وسیع تو تمام نقاط بدنش . عمق فاجعه خیلی وسیع بود .

بلاخره خانم طلوعی شروع به حرف زدن کرد:

- مادر ضحی چند سالی میشه که از پدرش جدا شده. پدرش یه بیماری روانی داره که به صورت ادواری عود میکنه. یعنی گاهی خیلی خوب و نرماله و گاهی هم دچار ناهنجاری میشه و مادر ضحی هر کاری که کرده نتونسته این ناهنجاری رو ثابت کنه. برای همین نتونسته سرپرستی دخترش رو به عهده بگیره. چون پدر ضحی تو دادگاه ثابت کرده که این خانم به علت نداشتن محل مناسب برای زندگی ! قدرت سرپرستی دخترش رو نداره . تو این دو سال خیلی کم به مادر ضحی اجازه دیدنش رو میداده و ضحی با نامادری و پدرش زندگی میکرده یک بار وقتی مادر ضحی بغلش میکنه، حتی از روی لباس متوجه تورم های بدن ضحی می شه و اونو به کلانتری می بره و براش پرونده تشکیل میده . اما در نهایت قاضی میگه پدر حق داره بچه اش رو تادیب کنه و به پدر ضحی تذکر میدن و ازش تعهد میگیرن که دیگه اینطور بچه رو کتک نزنه . اما مثل اینکه رفتار پدرش بعد از این قضیه با بچه بدتر و بدتر میشه و حتی نامادری هم چندباری به مادرضحی میگه بیا دخترت رو ببر اما اون حتی موفق نمیشه که بچه اش رو ببینه تا اینکه بلاخره یه روز که ضحی از شدت آزارهای پدرش از حال میره نامادری اش اونو به درمانگاه می رسونه و به مادرش تلفن میکنه . الان هم پدرش تو بازداشتگاست و حال ضحی هم اصلا خوب نیست .