بچه قرتی ها ! |دخترک کولی کاربر انجمن

[دخترک کولی]

" بنام راز عشق ازلی "

تبل ها کوبیده میشوند.زنگ ها به صدا در میایند.رقاصان میرقصند.فرش ها پهن میشوند.در ها گشوده میشوند و.....
دخترک کولی با رمانش میاد تو

سلام

داشتم جلوی مانیتور تخمه میشکستم و هی میگفتم برم نرم...تا اینکه اخر گفتم برم که با بچه ها داشته باشم
قرار بود این رمان رو بذارم واسه تابستون که همه علاف باشیم
ولی خب مگه این دله صاب مرده میذاره
اومدم با یه رمان جدید

.:: بچه قرتی ها ! ::.

خلاصه:
ترمه و پانیذبه دانشگاه تهران قبول میشوند و در خونه ی دانشجویی مستقر میشوند.دوستان ترمه که با انها در یک خانه زندگی میکنند به ترمه اصرار میکنند که عضو یک گروه موسیقی شود.که ترمه در این راه با پسری اشنا میشود و .....
فصل و صفحات و اینا رو هم میسپاریم به دست خدا
سبک هم که هرکی دختر فوتبالیست رو خونده اشناست دیگه
ولی اونایی که اشنا نیستن بگم که طنز مینویسم
ولی بازم میگم که من تمام زورم رو میزنم که طنز باشه
نیازمند یاری ابی رنگاتان در تشکر هستیم
منتظر نظرات سازنده و کار ساز شما هستم
قوانین:
1 - از جملاتی مانند زود بذار تند بذار و اینا جدا خودداری فرمایید
2 - ورود افراد متفرقه به داخل ارسال پست اکیدا ممنوع (هروقت رمان تموم شد همتون دعوت خودم )
3 - با رعایت قوانین سایت از اضافه کاری مدیران جلوگیری کنیم
_______
من از همین تیریبون از خواهر گرامیم هم تشکر ویژه ای دارم که منو تو این راه هل داد و شوفر رمان بود که اگه اون نبود معلوم نبود سر این رمان چه بلاهایی که نمیومد
خب دیگه دهنم کف کرد دیگه بریم که ....بعله همونطور که مطلعید داشته باشیم
نقد :
بچه قرتی ها ! |دخترک کولی کاربر انجمن|معرفی و نقد کتاب

دخترک کولی 14 /2 /91

طراحی عکس ار خوده اینجانب

[pegah.a]

با تشکر لطفا فقط اتمام کتاب را در تاپیک زیر اعلام کنید!
آمارکتابهای در جریان سایت
برای اطلاع ازبروزرسانی این تاپیک از بالای صفحه ابزار موضوع گزینه اشتراک در موضوع یا افزودن به علاقمندی را انتخاب کنید!
لطفا توضیحاتی راجع به کتاب، تعداد صفحات و نویسنده و سال چاپ حتما ذکر کنید . (این بند شامل نویسندگان عزیز انجمن نمیشه)
برای نگارش از فونت Tahoma و سايز 2 استفاده كنيد و در بین خطوط لطفا فاصله نندازید ، بین کلمات حتما از اسپیس استفاده کنید تا ساختن فایل PDF راحتتر باشه.
کمتـر از 20 خط در هر پست قرار ندهید!
برداشتن مطالب از این سایت فقط با ذکر منبع و اجازه رسمی از نویسنده انجمن ، مجاز می باشد!
ممنون

[دخترک کولی]

مقدمه ::.

کیه اهل جهنم که خونش تو بهشته
کی میدونه که تقدیر تو فرداش چی نوشته
یه درمونده ی امروز واسش فرقی نداره
که فردا سر راهش زمونه چی میذاره
نمیدم دل به این درد دنیا
تموم غصه ها مال فردا
زمونه رنگارنگه شب و روزش یکی نیست
خوشی دوم نداره
غمش همیگشی نیست
اگه فردا برامون پر از صلح و صفا بود
چه خوب بود که تو دنیا یه فردا مال ما بود !
عزیزان همه با هم بخونید
که امشب شبه عشقه که امشب شبه عشقه

زندگی پستی و بلندی های زیادی داره....گاهی این ماییم که دربرابر این مشکلات تسلیم میشیم و گاهی هم زندگی در برابر ما تسلیم میشه...همه چیز به انتخاب ما بستگی داره.... که شاد باشیم و حلشون کنیم....یا ناراحت باشیم و نگاهشون کنیم

______
به نام راز عشق ازلی::.

ترمه مرگت رو ببینم کجایی پس؟

خدایا یعنی مامانم بخواد تمام تلاشش رو بکنه تا یک جمله ی محبت امیز بگه اخرش ختم میشه به گورستون و مرگ و کفن کردن.

صدام رو انداختم به سرم و گفتم:اومدم دیگه

لپتاپ رو بستم و غرغر زنان رفتم به سمت پله ها.از همونجا گفتم:بگو دیگه مامان

مامانم از همیشه بلند تر گفت:با زبون خوش بیا پایین

تازه این زبون خوشش بود.از پشت روی نرده ها نشستم و با صدای قیژقیژی که ناشی از کشیده شدن دستام رو نرده ها بود اومدم پایین.

رفتم توی اشپزخونه و گفتم:بله؟

مامان نگاه غضبناکی بهم انداخت و گفت:خدا خفت کنه دوساعته دارم صدات میکنم

بعد دستاش رو گرفت به سمت اسمون و گفت:خدایا اون کسی که این اینترنت و کامپیوترها رو درست کرد رو تو گورش بلرزون.

خندیدم و گفتم:گلچهره جون اخه تو از کجا میدونی که اون طرف مرده باشه؟

مامان-اگرم نمرده الهی که بمیره

من-بگو عزیزم حالا چیکارم داشتی؟

مامان در حالی که تی رو به دستم میداد گفت:پاشو برو اون سرامیک های وامونده رو تی بکش

من-مامان من یه هفته ی دیگه کنکور دارم

مامان-ای که اون کنکور بخوره تو فرق سرت برو تی بکش ببینم

پوفی کردم و از اشپزخونه رفتم بیرون. دِ همین کارا رو میکنن که بچه های مردم رو میارن به اغوش غریبه.از بس که زور میگن به ادم.

مامانم معلم بازنشسته است.به لطف این سال های اخرش که تو مدارس پسرانه تدریس داشت همون سرسوزن اعصابی هم که داشت رو ازمون غارت کردند.

نمیدونم اخه این اعصاب مامان من چقدر ارزش داشته که به اونم رحم نکردند.تی رو اروم کشیدم روی سرامیک های سفید خونه.چند دقیقه بعد کمرم رو صاف کردم.صدای تیریک تیرکش باعث شد جوزده بشم و فکر کنم الان ساعت هاست که دارم یک نفس کار میکنم.برای همین سریع تی رو روی زمین ول کردم و خودم رو ولو کردم روی مبل.تلوزیون رو روشن کردم.

صدای خواننده توی خونه پیچید:مگه نمیدونی عیده

با خودم گفتم:اه باز این اهنگه

دوباره خواننده گفت:مگه نمیدونی عیده

بلند گفتم:به توچه اصلا نمیخوام بدونم

بعدش هم شروع کرد به کلی دعا به جون تقی و نقی...کلا شعرش خیلی مثبته و همش توش دعا میکنه

کلافه گفتم:چه شعر مزخرفی

مگه نمیدونی عیده

گفتم:نه فقط تو میدونی

این دفعه که گفت:مگه نمیدونی عیده دستم رو توی هوا تکون دادم و معترضانه گفتم:عمه ی شاعر این شعر کی بوده من دوست دارم ارادتم رو به عرضش برسونم؟!

مامانم از اشپزخونه اومد بیرون و گفت:ترمه خل بودی خل تر شدی؟با تلوزیون هم حرف میزنی جدیدا؟

به سمت مامانم برگشتم و گفتم:چیزی نشده گلچهره جون تو به کارت برس.

مامان به اشپزخونه رفت و گفت:خدا شفات بده

کانال رو عوض کردم تا بیشتر از این منقلب نشدم.کانال بعدی خواننده گفت:ووووی چقده تو هلویی چه صورت تپلویی

تلوزیون رو خاموش کردم و گفتم:انگاری مجبورشون کردن اهنگ بدن بیرون که این چیزا رو میخونن.

تی رو برداشتم و خودم اهنگ خوندم.

داغ یک عشق قدیمی رو اومدی زنده کردی

سرم رو خاروندم و گفتم:ای بابا بعدش چی میگفت؟

بیخیال اهنگ خودن شدم.همونطور که داشتم تی میکشیدم با تی میرقصیدم.همونطور که داشتم تو توهم این میرفتم که مایکل جکسون شعبه دو شدم مامانم با یه چاقو اومد جلوم.

سریع یه قدم رفتم عقب و گفتم:گلچهره منم دخترت

مامان-اگه نمیگفتی فکر میکردم ممد خردادیانی

همونطور که چاقو رو بهم نزدیک تر میکرد گفت:برو نمیخوام کار کنی

من-ااا واسه چی؟

مامان-بهت گفتم برو نمیخوام کار کنی

شونه ای بالا انداختم و خنده کنون به سمت اتاقم رفتم.عجب ترفند خوبی یاد گرفتم برای از زیر کار در رفتن.

****

صدای بابا تو خونه پیچید که میگفت:ترمه بیا اینارو از دستم بگیر

ای که این ترمه هفت کفن بشه که یک دقیقه نمیذارن ادم تو حال خودش باشه

لپتاپ رو بستم و کلافه پرتش کردم رو تختم.در اتاقم رو بستم و بلند گفتم:پس این طهورا تو خونه چیکارست؟

صدای بابا رو از پایین میشنیدم که میگفت:ترمه غز نزن بیا دیگه

بدو بدو از پله ها رفتم پایین و به سمت بابا که کلی خرید دستش بود رفتم.بابا خنده کنان گفت:اگه تو دانشگاه یه شهر دیگه قبول بشی ما از صبح تا شب غرغرای کی رو تو این خونه بشنویم؟

مشت ارومی به بازوی بابام زدم و گفتم:زن وشوهر بلد نیستین ابراز محبت کنین به ادم

بابا خندید و چیزی نگفت.خرید ها رو از دست بابا گرفتم و به سمت اشپزخونه رفتم .بابا هم پشت سرم وارد اشپزخونه شد و گفت:مامانت کجاست؟

من-رفت با خاله ارایشگاه

بابا چنگالی برداشت و از توی قابلمه ی مرغ تکه گوشتی برداشت و گفت:طهورا کجاست؟

من-سرسفید خانوم تا دید مامان میره بیرون زنگ زد پریا بیاد.الانم تو اتاقشون دارن پچ پچ میکنن

بابا خندید و گفت:دختری که الگوش تو باشی از این بهتر نمیشه

من-بابا اون کارا مال زمان بچگیم بوده

بابا-خب الانم فرق چندانی نکرده جز اینکه یه خورده پیشرفته تر شده

روی میز کوبوندم و گفتم:بابا

بابا گفت:جون بابا

*****

چشم غره ای به طهورا رفتم و گفتم:درست بخور

طهورا نگاهم کرد و گفت:مگه دارم مال تورو میخورم

به مامان که داشت اروم یه چیزی رو به بابا میگفت نگاهی انداختم و چیزی نگفتم.طهورا اول دبیرستانه و خیلی هم چاق و تپل.البته خیلی نه ولی در نظر من خیلی زشته که دختر تو این سن شکم و پهلو داشته باشه.

پیتزام رو کنار زدم و به اطراف نگاه کردم.چهار تایی اومده بودیم فست فود.همه ی اخر هفته ها چهارتایی میرفتیم بیرون.امشب هم به دستور طهورا ی شکمو امده بودیم فست فود.

مامان نگاهی بهم کرد و گفت:ترمه برای دانشگاهت برنامت چیه؟

به پیتزام نگاهی کردم و گفتم:صد دفعه گفتم

مامان کلافه گفت:زورش میاد جواب بده خب دوباره بگو

همونطور که داشتم به نی نوشابم ور میرفتم گفتم:معماری میرم.

بابا گفت:اون دوستت هم میخواد با تو باشه؟

من-پانیذ؟اره

مامان-چقدر از اسم این دختره بدم میاد.خب همون رو میذاشتن پاییز دیگه

من-مامان اگه به تو بود که اسم منو میذاشتی ام کلسوم

طهورا خندید و گفت:وای ترمه خیلی بهت میومد

من-نگران نباش تو رو هم با این شکمت حتما بامشاد میذاشتن

بابا-بچه ها نپرین به هم

طهورا-این ام کلسوم شروع کرد

دوتا از پسرا که داشتن از کنار میز ما میگذشتن با این حرف طهورا برگشتن و با تعجب بهم نگاه کردن

کلافه به طهورا نگاه کردم و گفتم:کاشکی اونقدری که خرج اون شیکمت میکردی یه خورده هم فسفر میسوزندی

طهورا زبونش رو در اورد و گفت:ای وای ببخشید خواستگارای احتمالیت رو پروندم ام کلسوم

*****

سرم رو به پنجره چسبوندم.پیشونیم یخ کرد.حس خوبی بود.دوباره ذهنم رفت به چند هفته پیش.وااای جنگ اعصاب بود تو خونه.

ترمه شکوهی......قبول معماری

اولین نفری که تو بغلم گرفتم پانیذ بود.چون اون هم کنارم نشسته بود و زل زده بود به لپتاپ.اما وقتی دوباره به صفحه نگاه کردم کلمه ی تهران مثل یه پتک گنده بود که هی میزد تو سر کچلم.اخه خدا جون تو که لطف کردی.همون رو کامل میکردی دیگه.

وقتی خبر قبولیم تو تهران و عزم جزم من برای رفتن به گوش مامانم رسید خونه لرزید.هرچی من میگفتم بذار برم.اون میگفت تو غلط کردی سر به خود گور به گور شده.

حالا اون وسط من همش به این کلماتش که به قبرستون نزدیک بود خیلی توجه داشتم.

اما وقتی بابام تمام هفته رو روی مخ مامانم کار میکرد که اجازه ی رفتن منو صادر کنه کار من کمتر شد.چون دیگه لازم نبود همش تو اشپزخونه قربون صدقش برم.

____

برخلاف اون همه تاخییر در دختر فوتبالیست توی این رمان من سعیم رو میکنم که تاخیر نداشته باشم
تشکر و +

[دخترک کولی]

اما وقتی بابام تمام هفته رو روی مخ مامانم کار میکرد که اجازه ی رفتن منو صادر کنه کار من کمتر شد.چون دیگه لازم نبود همش تو اشپزخونه قربون صدقش برم.

پانیذ هم معماری تهران اورد.اما در کمال تاسف هم دانشگاهیم نشد.چقدر دوست داشتم که میشد.

مامان و بابای پانیذ قبول کردند که پانیذ با من بیاد تهران.چون اونا خیلی به من اعتماد داشتند و میدونستند میتونم از پس دختر کله شقشون بر بیام.یه جورایی اونو سپرده بودن دست من.

مامانم هم بعد از دوهفته قبول کرد.اما میگفت باید یه خونه اجاره کنیم.خوابگاه رو قبول نداشت.همین یه مورد رو کم داشتیم.

اما با دردسر و این ور و اونور دوییدن تونستیم به کمک یکی از اشناهای بابا که توی تهران بود یه خونه پیدا کنیم.اجارش زیاد بود.ولی مشکلی نبود.فقط مشکلش اینجا بود که به چهارتا دختر کم تر اجارش نمیدادند.اونم فقط با کارت دانشجویی.یعنی باید کاملا مطمئن میشدند که دانشجوییم.

بابا ازمون خواست تا چند شب اول رو توی هتل یکی از دوستاش مستقر باشیم تا بعدش دونفر رو پیدا کنیم که بتونیم باهاشون اون خونه رو اجاره کنیم.

بعد از کلی دوندگی و بدبختی تونستیم بلیط جور کنیم و از ارومیه بریم به تهران.

صدای خر و پف پانیذ باعث شد برگردم به سمتش.چند لاخ از موهای رنگ کردش که به قهوه ای روشن میزد از زیر شال سورمه ایش روی صورتش ریخته بود.چشمای درشت و سبزش حالا به حالت مظلومی غرق در خواب بودند. بدمصب چشماش سگ داشت اونم از نوع هارش.یعنی وقتی میگرفتت دیگه ول نمیکرد.یعنی شانس دیگه.حالا چشمای ما سوسک داشت.هرکی نگاه میکرد چندشش میشد!

لبای باریکش که با رژ صورتیش رنگ گرفته بودند به حالت نیمه باز از هم دور افتاده بودند.بینی عملیش هم صورتش رو از قبل قشنگ تر کرده بود.

رو هم رفته خیلی خوشگل بود.

پانیذ رو خیلی دوست دارم.از دبیرستان با هم دوستیم.دوست صمیمی نبودیم.اما تو پیش دانشگاهی خیلی صمیمی تر شدیم.

برگشتم و عقب رو نگاه کردم.بابا هم خواب بود.با ما همسفر شده بود تا کارامون رو راه بندازه.

هرکار کردیم مامان اجازه نداد با هواپیما بیایم تهران.میگفت اگه سقوط کنین چی.حالا نکه این اتوبوسای ما خیلی امن و ایمنن مامانم بیشتر بهشون اعتماد داره.

دوباره به پنجره نگاه کردم.من عاشق معماری بودم.....

*****

دکمه های مانتوی سورمه ایم رو بستم و دوباره تو اینه به خودم خیره شدم.مقنعه ام رو سرم کردم و دستم رو کردم لای موهام تا یکم از اون حالت خوابیدگی درشون بیارم.

رژ کالباسیم رو کشیدم رو لبام و مداد چشم مشکیم رو هم توی چشمای مشکیم کشیدم و دوباره با دقت به خودم خیره شدم.

یک کفش مشکی و با یک کوله پشتی مشکی هم خریده بودم.همین ها برام کافی بود.

اما پانیذ پدرسوخته از اون زیر زیر تا اون روی رو برای خودش لباس خرید کرده بود.حسابی سنگ تموم گذاشته بود.تیپش هم قهوه ای مشکی بود.

قهوه ای لاغر تر نشونش میداد.پانیذ چاق نبود فقط توپر بود.و استخون بندی درشتش هم به این قضیه دامن میزد.

پانیذ سوتی کشید و از پشت سرم گفت:جووون چه تیکه ای شدی ترمه

برگشتم و به پانیذ نگاه کردم و گفتم:وای دختر قهوه ای خیلی بهت میاد.ولی این شلوارت رو نپوش زیاد مدلش جالب نیست.پانیذ نگاهی به شلوارش انداخت و گفت:تو اگه سلیقه داشتی که اون خواستگار قبلیت رو رد نمیکردی.شلوارمم خیلی خوبه تو چشم نداری ببینیش

پوفی کردم و چیزی نگفتم.تلفن رو برداشتم و از متصدی هتل خواستم یه اژانس بگیره برامون.

*****

بعد از اینکه پانیذ پیاده شد و برام ارزوی موفقیت کرد از پیرمرد خواستم تا به سمت دانشگاه من بره.

پیرمرد از تو اینه نگاهی بهم انداخت و گفت:دانشجویی؟

من-نه ابدارچیم

پیرمرد-منو دست انداختی پدر جان؟بهت نمیاد

غم رو انداختم تو صدام و گفتم:چه شوخی پدر جان...زمونه ادم رو همه کاره میکنه

پیرمرد مکثی کرد و دوباره با دقت از توی اینه به چهره ام خیره شد و گفت - ای بابا توروخدا نگاه کن دختر به این خانمی باید بره ابدار چی بشه حالا واسه چی این کاره شدی؟

من-بابام معتاده .ننم مریضه.بیوه زنم.بدبختم دیگه مجبورم

پیرمرد-ایشالا گره از کارت باز بشه دخترم

من-ایشالا حاج اقا

خنده ای موزیانه کردم.به به اولین شیطنت امروزمم کردم.باتریم شارژ شد.

*****

پام رو که از در دانشگاه گذاشتم داخل یه موجی از تمسخر خورد تو صورتم.انگاری همه میدونستن من ترم اولیم.

یا شاید هم یه مقوا دستم گرفته بودم که روش نوشته بود( توجه توجه من ترم اولیم !)

به دستام نگاه کردم اما چیزی نبود.ای بابا ترمه باز زدی اون کانال و خل شدی ها!

همه با نگاه خیره ای ازم استقبال میکردند....قربون شما راضی به این همه نگاه خیره نبودم والا همون گذراش هم واسه من کافی بود.

بالاخره از شر اون همه نگاه خلاص شدم و به سمت ساختمون اصلی رفتم.اولین بارم نبود که اینجا میومدم.با بابا برای ثبت نام اومده بودم.

تقریبا با محیطش اشنا بودم.ولی سوراخ سنبه هاش رو خودم باید کشف میکردم.

بابا برگشته بود ارومیه.خیلی کار داشت.سپردم بهش به مامان هم بگه که ما توی خونه ی اجاره ای میشینیم.اگه بگم تو هتلم که دیگه باید قید دانشگاه رو کلا بزنم.زن مذهبی نیست که گیر بده فقط یه خورده حساسه.
_____
بیشتر از اونچه فکرش رو بکنید به امتیاز ها و تشکرات دلگرم کنندتون نیازمندم

[دخترک کولی]

در کلاس باز بود.منم در نزدم دیگه.مگه خونه ی مردم بود.همونطور وارد کلاس شدم.وای خدای من اینا که همشون دخترن.پس پسراشون کجان؟

فقط 6-5 تا پسر صندلی های عقب رو احاطه کرده بودند.بقیه که نزدیک به 20 نفر میشد دختر بودند.با یه حالت دمغ رفتم یکی از صندلی ها رو که وسط کلاس بود انتخاب کردم و نشستم.

منو بگو اون همه دل و قلوه و جگر و شکم خودم رو کف مالی کردم که اره دیگه میرم دانشگاه و کلاسمون سرشار از پسر و نون منم واسه اینده تو روغنه و از این حرفا.....ولی زهی خیال باطل.

ویبره ی گوشیم تو جیبم توجهم رو به سمت خودش جلب کرد.

پانیذ بود:چه خبر گلابی؟سوسماری یا کرکدیل؟

سریع جوابش رو نوشتم:از چی بگم برات؟انتظار داری که چه چیزی از جیب من دراد؟جز یه کاغذ سفید پاره ؟خب اره رفیق درد توشه ولی با خودکار سفید

پانیذ:میدونم که از جیب تو یه کاغذ سفیدم در نمیاد.بگو ببینم چند تا پسر دارین؟ما که نصف دختریم نصف پسر

اینم که ذهنش مثل من مسموم بود.

من:دست رو دلم نذار که تازه رنگش کردم.کلا 6 تا بیشتر نیستند

بعد از چند ثانیه پانیذ جواب داد:اشکال نداره به قسمتت راضی باش.شاید خدا خواسته تو رو توی قفر و تنگ دستی قرار بده تا ببینه اگه بنده ی خوبی بودی کلاس بدی رو بهت لب ریز از پسر بده

من:پانیذ تو الان تو وفور پسری منو درک نمیکنی.

پانیذ:خاک تو سر منو تو کنن که هیچوقت ادم نمیشیم

لبخندی زدم و جوابش رو ندادم.

با ورود استاد همهمه ها خوابید.

*****

زدم به بازوی پانیذ و گفتم:یه اهنگ دیگه هم بزن

پانیذ:دیوونه خونه ی ویلایی که نداریم که هر کار که دوست داشتیم بکنیم.بابا تو هتلیم مثلا

من-پانیذ یکی دیگه

پانیذ-خراب معرفتم...باشه بابا فقط یکی

من-قربونت بشن مردم

پانیذ-لطف داری.حالا بگو ببینم چی بزنم؟

من-الهه ی زشت و بد قیافه رو

پانیذ-بی فرهنگ

پانیذ ویلونش رو برداشت و شروع کرد به زدن الهه ی ناز.انقدر با احساس میزد که ادم ناخوداگاه به فکر فرو میرفت.

بابا متخصص مغز و اعصاب.یک دکتر موفق و کارکشته.خیلی سرش شلوغه و تو طول هفته زیاد نمی بینیمش.اما همون موقع هایی هم که خونست اونقدر باهامون با محبت برخورد میکنه که تمام دلتنگی هامون بر طرف میشه.

پانیذ وقتی کارش تموم شد بدون اینکه ویلون رو زمین بذاره شروع کرد به زدن یک اهنگ تند و شاد.

با انرژی شروع کردم با اهنگ رقصیدن.وسط کار بودیم که تلفنم زنگ خورد.

پانیذ دست از کار کشید و به گوشی من خیره شد.منم با کنجکاوی به شماره ی ناشنا خیره شدم.

من-بله؟

دختری که اونطرف خط بود با انرژی گفت:سلام خانوم شکوهی

من-سلام بفرمایید

دخترک با صدای قشنگی که داشت گفت:درباره ی اون خونه ی دانشجوییتون مزاحم شدم

با خوشحالی نگاهی به پانیذ انداختم و گفتم:بله بله بفرمایید

پانیذ با کنجکاوی به حرکات من خیره شده بود و تند تند میگفت:کیه ؟کیه؟

دخترک گفت:فرحناز اسلانی هستم

سریع و بدون فکر پرسیدم:خواهر فرامرز اسلانی؟

فرحناز خندید و گفت:چقدر شما شوخ هستید

زهر مار دختره فکر کرده کیه.خب ادمم دیگه سوال واسم پیش میاد.

فرحناز گفت:جدا از شوخی میخواستم ببینم خونه ای که میگید کجاست؟

من-ونک

فرحناز سوتی کشید.اما من بدون توجه به سوت اون محکم زدم روی پای پانیذ که تند تند داشت بال بال میزد تا بدونه اونور خط کیه.

صدای دادش باعث شد فرحناز بپرسه:اتفاقی افتاده خانوم شکوهی؟

همونطور که داشتم جواب مشت های پانیذ رو که به بدنم وارد میشد رو با کتک میدادم گفتم:همه چی ارومه * ما همه خوشحالیم....شما بفرمایید

فرحناز-بله...حالا چرا تو ونک؟یک جای دیگه گیر میاوردین که اجاره ها مناسب تر باشه

با لگد به پای پانیذ زدم و گفتم:اخه فقط اونجا در دسترس بود خانوم

فرحناز-به هرحال من مایلم تا با شما قراری بذارم تا بیشتر با هم اشنا بشیم و درباره ی خونه بیشتر با هم صحبت کنیم

با تو گوشی که از پانیذ خوردم دستم رو گذاشتم روی گونم و گفتم:کی و کجا؟

فرحناز با شک پرسید:اتفاقی افتاده خانوم شکوهی؟

من-نه بابا اتفاق چیه....شما بگید کی و کجا

فرحناز-پارک ملت رو که بلدید کجاست؟

من-بله دیگه

فرحناز-ساعت 6 بعداز ظهر فردا چطوره؟

من-عالیه

فرحناز-خوبه
_______
تشکرا بالا

[دخترک کولی]

مثبت رو بزن اول

گوشی رو قطع کردم و با خشم به پانیذ که داشت مخندید خیره شدم.

من-پانیذ بی شعور خب داشتم صحبت میکردم

پانیذ با خنده گفت:وای چقدر بامزه شدی...همه ی موهات بهم ریخته....افریقایی سونامی زده

من-هه هه چقدر بامزه شدی.همه ی بدنم کبود شد مزخرف

پانیذ-میخواست بگی کیه خب

من-فرحناز اسلانی بود

پانیذ خندش شدت گرفت و گفت:خواهر فرامرز اسلانی؟

زدم رو پاش و با خنده گفتم:خفه شو

پانیذ-حالا چی میگفت؟

من-واسه خونه زنگ زده بود.....میخواد با ما زندگی کنه

پانیذ دستاش رو اورد بالا و کوبوند به دستای من و هردو با هم گفتیم:عااااااااالیه

******

با پانیذ نشسته بودیم پشت میز و داشتیم اب پرتقال میخوردیم.

دختری به سمت میزمون اومد.پانیذ از زیر میز اروم به پام زد و گفت:خره اینکه خیلی خر پول میزنه

اروم گفتم:حالا یه جوری میگی انگاری ما ناداریم

دختر به میزمون نزدیک شد و رو به من و پانیذ با شک گفت:خانوم شکوهی؟

از جام بلند شدم و برای اطمینان دختر گفتم:ترمه شکوهی

عینکش رو از چشماش برداشت.صورت برنزه.چشمای مشکی و معمولی.لب های قلوه ای.بینی عقابی.دختر زشتی نبود.اما زیاد خوشگل هم نبود.در برابر زیبایی که پانیذ داشت اون فقط یک دختر معمولی به حساب میومد.فقط قد بلندش و اندام روی فرمش باعث شده بود توی دلم به پانیذ بگم:خاک تو سرت کنن

دستش رو اورد جلو و گفت:فرحناز اسلانی

من-خوشبختم

رو کردم به پانیذ که نیشش تا گوشاش باز بود و گفتم:دوست الان و هم خونه ی ایندم پانیذ سعادتی

فرحناز و پانیذ هم با هم دست دادند و همه نشستیم.

*****

درباره ی خونه با هم به توافق رسیده بودیم. فرحناز کامپیوتر میخونه و از اهواز به تهران اومده بود.چون برادرش هم تهران دانشگاه میرفته برای همین فرحناز هم انتقالی گرفته تهران.اما زیاد وارد جزئیات نشد.

من و پانیذ هم که مثل خاله زنکای فضول زل زده بودیم به دهن فرحناز که ببینیم ادامش چی میشه ولی اون در کمال بی رحمی گفته بود که از حاشیه ها بگذریم.همچین دوتایی ضایع شده بودیم.اخه ادمِ ....استغفرلا !!

دختر خوب و مهربونی به نظر میرسید.بیست و یک سالش بود.دوسال از مادوتا پیرتر !

از بس که با یک کلاس خاصی صحبت میکرد من و پانیذ هم جو زده شده بودیم.وقتی میخواستیم حرف بزنیم صدامون رو صاف میکردیم.پانیذ هم که اول حرفاش همش میچسبوند همونطور که ترمه جان دوست عزیزم هم مطلع هستند....

یعنی همچین وقتی اون جان و عزیزم رو بهم میچسبوند خندم میگرفت که خدا میدونه.اخه من جز گلابی چیز دیگه ای از دهن این دختر نشنیده بودم !

******

ساندویچم رو گاز زدم و گفتم:اون یک نفر دیگه هم خداکنه زودتر پیدا بشه

پانیذ:ایشالا

پانیذ دوباره گفت:ولی اون صندلی بغلیمون چه جیگری ها

زدم به پاش و گفتم:پانیذ خفه خون بگیر همینو ده بار گفتی

پانیذ معترضانه گفت:ای بابا ترمه این مشتات رو بزن به شکمم یکم اب بشه.بخدا از وقتی که تو این پای صاب مرده ی منو هدف گرفتی شده یه پوست و استخون

من-پانیذ مزخرف نگو تو بگو ببینم به بابام درباره ی خونه چی بگم؟

پانیذ-درست میشه دُخی...کالباس بخور غصه نخور

ویبره ی گوشیم تو جیب شلوارم باعث شد ساندویچم رو زمین بذارم و گوشیم رو از توی جیبم در بیارم.

یک پیامک شعر بود.از شعرش خوشم اومد برای همین بلند برای پانیذ هم خوندم.

من-پانیذ اینو گوش کن دختر خالم فرستاده

پانیذ-بنال گلابی ببینم چیه

روشن است اتش درون شب

وز پس دودش

طرحی از ویرانه های دور

گر به گوش اید صدایی خشک:

استخوان مرده میلرزد درون گور

خواب دربان را به راهی برد

بی صدا امد کسی از در

در سیاهی اشتی افروخت

بی خبر اما

که نگاهی در تماشا سوخت

گرچه میدانم که چشمی راه دارد بافسون شب

لیک میبینم ز روزن های خوابی خوش

اتشی روشن درون شب

پانیذ با همون دهن پرش گفت:ماله سهراب سپهریه

با تعجب گفتم:بهت نمیاد کتاب و شعر خون باشی

پانیذ با خونسردی گفت:فقط تو ادمی دیگه

خندیدم و دوباره بهش نگاه کردم که دیدم با حریصی داره به یه چیزی نگاه میکنه.اما بعدش سریع سرش رو انداخت پایین و اروم بهم گفت:جیگرش رو ...داره میاد

با تعجب گفتم:جیگر کی رو؟

پانیذ سرخ شد.

با صدای تک سرفه ای روم رو برگردوندم و با همون پسری که پانیذ یه ربع تو نخشه روبرو شدم.بدمصب واقعا هم جیگرش رو !!

پسر با ته لبخندی که میشد به سختی تو صورتش پیدا کرد گفت:ببخشید خانوم

پانیذ سریع گفت:بفرمایید من طرف صحبتتونم

اما پسر با صورت کاملا خشک و جدی گفت:من با ایشون کار دارم و اشاره ای به من کرد

با خنده رومو از پانیذ که خیلی خیط شده بود گرفتم و به پسر نگاه کرد و گفتم:بله؟

پسر گفت:ببخشید خانوم شما قبلا کلاس خوانندگی میرفتید؟

توی صورتش دنبال اثری از شوخی میگشتم اما جدی بود.

با تعجب گفتم:من؟

پسر با همون صورت جدیش گفت:نخیر با شما نبودم با کوله پشتیتون بودم

پانیذ زد زیر خنده اما من جدی گفتم:پس از خودش بپرسید

و روم رو برگردوندم به سمت پانیذ که هنوز داشت میخندید.نگاه وحشتناکی بهش انداختم که باعث شد خندش رو بخوره.

پانیذ امروز اومده بود دانشگاهم رو ببینه و حالا روی یکی از نیمکت های محوطه نشسته بودیم و داشتیم ناهار میخوردیم.چون یک ساعت دیگه کلاس داشتم وقتم ازاد بود.

هنوز نفس های عصبی پسر رو میشنیدم اما خودم رو با ساندویچم مشغول نشون دادم.اما از درون آی که چقدر خوشحال بودم.

پسر دیگه ای که معلوم بود دوستش بوده زد روی شونه ی پسر و با لحنی که معلوم بود میخنده گفت:روهام اینقدر مغرور نباش

به سمت من اومد و گفت:ببخشید خانوم

برگشتم به سمتش و گفتم:امرتون؟

پسر گفت:بابت دوستم شرمنده.میخواستیم بدونیم شما روی تار های صوتیتون کار کردید؟

با شک گفتم-نخیر...چطور مگه؟

پسر گفت:منظور خاصی نداشتیم فقط....صدای زیبایی دارید خانوم

تعظیم کوتاهی کرد و همراه روهام از ما دور شد.

پانیذ دستاش رو بهم کوبوند و باعث شد من به خودم بیام و نگاهم رو از اون دوتا بگیرم.

پانیذ با هیجان گفت:وای خدا چه تیکه ای بود این پسر.ولی خدایی اقیانوس یخ بود.نه بخاری نه چیزی....اما هرچی این غد بود اون یکی اقا بود....دیدی چطوری خم شد جلومون...

پانیذ دستاش رو برد بالا و ادامه داد:وای خدایا من حاضرم همه ی پسرای کلاسمون رو بی هیچ منتی ببخشم به این گلابی بی بخار ولی این جیگرا تو دانشگاهمون بودند

با خنده گفتم:گلابی بخارا این دوتا هم ارزونی خودت من پسرای کلاستون رو نمیخوام

پانیذ خندید و چیزی نگفت.
تشکر تشکر

[دخترک کولی]

یک هفته از اومدنمون به تهران میگذره و پانیذ تنها کاری که بلده اینکه بره خرید.با اینکه هیچکدوم از خیابون ها رو بلد نیست.اما پرسون پرسون میره و میاد.میترسم اخر شهید بشه از دست این خرید کردناش.

با پانیذ نشسته بودیم پای تلوزیون و داشتیم یکی از این فیلمهای مزخرف هندی که از همین الان معلوم بود اون دختر خوشگله به اون پسر دختر کشه قراره برسه.

اولشم که هردوشون سایه ی همرو با تیر میزدن ولی اخرش همچین همدیگه رو بغل میکنن که انگاری یه عمره عاشق و معشوقند....

بگذریم....صدای فندک پانیذ باعث شد برگردم و بهش خیره بشم.نگاه طلب کارانه ای بهم انداخت و گفت:هان؟چیه؟

من-پانیــ...

پانیذ بهم توپید:پانیذ و مرگ.ولم کن دیگه.میدونی که من سیگار رو تفریحی میکشم.پس گیر نده

من-اما تو گفتی فقط وقتی اعصابت خورده

پانیذ سرش رو انداخت پایین و گفت:مامان از خونه گذاشته رفته

با تعجب بهش نگاه کردم و گفتم:دوباره؟

پانیذ-بابا با اون دکتر صادقی تو کافی شاپ دیدشون

اومدم حرفی بزنم که صدای زنگ گوشیم باعث شد حرفم رو بخورم.گوشی رو برداشتم و به شماره ی ناشناس زل زدم.

من-بله؟

صدای ظریف دختری به گوش میرسید:سلام خانم

من-سلام...بفرمایید؟

دختر با لوندی خاصی گفت:برای این خونتون مزاحمتون شدم

با خوشحالی نگاهی به چهره ی بی رمغ پانیذ کردم و گفتم:بله بله ؟

دختر با تعجب گفت:فکر نمیکردم اینقدر براتون خوشحال کننده باشه

خب به توچه.اصلا دوست دارم از شدت خوشحالی شلوارم رو به گند بکشم تو رو سنناً؟

من-حالا که بوده

دختر-در هر صورت من ترنج پورجعفر هستم

دستم رو جلوی گوشی گرفتم و بلند بلند خندیدم

پانیذ-چته دختر؟

من-میگه اسمم نارنجه

پانیذ هم قهقه ای زد و سریع گفت:صحبتت رو بکن

گوشی رو گرفتم نزدیک گوشیم و صدای دختر رو شنیدم که گفت:مشکلی پیش اومده؟

من-نه نه

ترنج-میخواستم شرایط این خونتون رو بدونم

من-شریط که واسش زیاد داریم بالاخره یه عمره واسش وقت گذاشتیم.خونمون رو که از سر راه نیاوردیم خانم جان.شما فقط بگید پسرتون ماشین داره؟پول مول چقدر داره؟

ترنج خنده ای کرد و گفت:از دست شما خانوم.ولی جدا از شوخی میشه شرایطش رو بگید؟

من-خب اگه شوخی رو فاکتور بگیرم که خیلی واسم سخته خونه تو ونک هستش و فقط به چهارتا دختر دانشجو اجاره میدند.و دیگه اینکه....اهان من و دوستم که دو نفر هستیم و یه نفر دیگه رو هم تونستیم پیدا کنیم.اگر شما هم رضایت بدید میریم برای بستن قرداد.

ترنج-خانم شکوهی بودید دیگه درسته؟

من-بله

ترنج-خانوم شکوهی اگر اجازه بدید من باید با خانوادم مشورت کنم اون موقع خبرش رو بهتون میدم

من-بله هرطور مایلید.پس منتظر خبرتون هستم

ترنج-روز خوش

تلفن رو که قطع کردم به پانیذ گفتم:یعنی اینقدر خانوادش نمیفهمیدن که اسم دخترشون رو گذاشتند نارنج؟

پانیذ-شاید اشتباه شنیدی اسمش بوده ترنجی چیزی

من-نه بابا خودش گفت نارنج پورجعفر....

پانیذ-حالا کی بود؟

من-واسه خونه زنگ زده بود.گفت باید با خانوادش مشورت کنه.....ولی پانیذ یه چیزی

پانیذ-هان؟

من-اون فرح رو یادته چقدر کلاس میذاشت؟

پانیذ-اه اه اه اره یادمه

من-خب اینم همینطوری بود.بهم گفت روز خوش...نزدیک بود بگم زّت زیاد

پانیذ خندید و گفت:بیخیال بذار یه هفته با دوتا دیوونه مثل من و تو تو یه خونه زندگی کنند اصلا غذا خوردن با قاشق روهم یادشون میره

پانیذ-حالا اگهی رو کجا زدی؟

من-روی برد دانشگاه دیگه

پانیذ-گفتی چی نوشته بودی؟

من-توجه توجه....به دوپسر خوشگل و تحصیل کرده ومامانی صرفا دکترا و مجرد جهت ماساج اینجانب نیازمندیم

پانیذ-مسخره ی نمکدون منحرف

خندیدم و گفتم:زندگی به همین چیزاست که قشنگه

پانیذ-جدی چی نوشته بودی؟

من-نوشتم به دوتا دختر خانوم دانشجو برای اجاره ی خونه نیازمندیم
تشکر

[دخترک کولی]

من-توجه توجه....به دوپسر خوشگل و تحصیل کرده ومامانی صرفا دکترا و مجرد جهت ماساج اینجانب نیازمندیم

پانیذ-مسخره ی نمکدون منحرف

خندیدم و گفتم:زندگی به همین چیزاست که قشنگه

پانیذ-جدی چی نوشته بودی؟

من-نوشتم به دوتا دختر خانوم دانشجو برای اجاره ی خونه نیازمندیم

*****

وارد دانشگاه پانیذ شدیم دانشگاه پانیذ خیلی دلباز تر از دانشگاه من بود.کلا بزرگتر بود.همونطور که داشتیم باهم حرف میزدیم پانیذ میون حرفاش پسرهای دانشگاهشون رو هم بهم معرفی میکرد.دوتامون دقیقا شبیه این فاطی کماندو ها و زیر چشمی به همه خیره شده بودیم و پچ پچ میکردیم.هرکسی که چشمش به ما میخورد فکر میکرد از لونه ی جاسوسی چیزی اومدیم

پانیذ-اونی که لباسش چهارخونه ی مشکی و ابیه

من-همونکه داره میخنده؟

پانیذ-اره اره...اون دوست پسر اون دخترست که از سلف اومد بیرون

با تعجب به پانیذ خیره شدم و گفتم:مگه چند وقته اومدی دانشگاه که امار همه کس و همه جا رو در اوردی؟

پانیذ-خب ویژگی های یک دختر پرو همین جاست که خودش رو نشون میده.همه که مثل تو نیستن که شبیه یه موش کور برن یه گوشه کلاس کز کنن و با هیچکس صحبت نکنن.

پانیذ با هیجان ادامه داد:نمیدونی چه خاله زنکایی تو کلاسمونن...همونا خبرارو برام میارن.

من-خدا به خیر بگذرونه با شماها.فکر نکنم کسی از دست شماها جرات کنه تو کلاس حرکتی انجام بده

پانیذ خندید و گفت:دبیرستان و راهنمایی هم همین بودم و خواهم بود

من-پانیذ راستی فرح بهم زنگ زد و گفت میخواد یه روز با داداشش بره خونه رو ببینه و با صاحب خونه صحبت کنه

پانیذ-خب بره شماره صاحب خونه رو بده

من-باید از بابا بگیرم

پانیذ-از نارنج خبری نشد؟

من-چرا اتفاقا دیروز تو سلف بودم زنگ زد گفت خانوادم مخالف نیستند اما گفتند باید بیشتر فکر کنند

پانیذ-اوووف انگاری میخوان بفرستنش خونه ی بخت

من-پانیذ خب نگران دخترشونن

پانیذ اهی کشید و چیزی نگفت.فهمیدم به فکر مادر و پدرشه.چه بی رحمن اون دوتا.پانیذ چه گناهی کرده که این وسط باید قربانی هوس های گذشته و اینده ی اون دوتا بشه.

*****

با هتل تسویه حساب کردیم و امدیم بیرون.

پانیذ عینکش رو از کیفش در اورد و گفت:به به پیش به سوی خونه ی خودمون حالا ادم میتونه یه نفس راحت بکشه

و سریع یک نفس عمیق کشید که باعث شد به سرفه بیفته.همونطور که داشت زیر پوستش کشت بادمجون انجام میداد و بنفش میشد محکم زدم به پشتش و گفتم:دختر لازم نکرده نفس عمیق بکشی همه ی جدول مندلیف رو یک جا کشیدی تو حلقومت

وقتی سرفش بند اومد گفت:وای خدا قدر همون هوای پاک ارومیمون رو ندونستیم

من-اونجا هم کمی از اینجا نمیاره حالا بدو بریم یک تاکسی بگیریم که فکر کنم بچه ها رسیدند

*****

عینکم رو زدم به چشمام تا نور خورشید بیشتر از این اذیتم نکنه.تقریبا دو هفته تو اون هتل بودیم.فرحناز و نارنج هم بعد از کلی اذیت کردنمون قبول کردند.امروز وسایل هامون رو جمع کردیم و داشتیم به سمت خونمون تو ونک میرفتیم.

کارای اجارش رو هم به هزار فلاکت انجام داده بودیم.

*****

پانیذ با خنده گفت:هی اون دوتا فری و نارنج نیستن؟

نگاهی به دم در خونه ی جدیدمون کردم و گفتم:چرا خودشونن

پانیذ-ابله مگه بهشون کلید ندادی؟

من-روی چه حساب باید میدادم؟

پانیذ خندید و گفت:بنده خداها مجسمه ی یخی شدند تورو خدا نگاهشون کن

خندیدم و چیزی نگفتم.

با ترمز تاکسی نگاه فرحناز و نارنج هم به سمت ما کشیده شد.پانیذ کنار گوشم گفت:برو بگو سلام نارنج خانم.به اون یکی هم بگو سلام قزختار خانم

با تعجب به پانیذ نگاه کردم و گفتم:چی چی تار؟

پانیذ شونه ای بالا انداخت و گفت:تیز نیستی دیگه دریافت سریع نداری برو پایین بینم

بعد از حساب کردن پول تاکسی با متانت ازش پیاده شدیم.همچین من و پانیذ قیافه گرفته بودیم که انگاری شاهزاده و ملکه ی انگلیسیم.

قبل از اینکه به اون دوتا نزدیک بشیم پانیذ اروم گفت: یه وری میری و دیگه نمیای * اون تیریپت منو کشته...

زدم تو پهلوش و گفتم:بسته

پانیذ خندید و سینش رو صاف کردو با تحکم گفت:سلام بر دوشیزگان گرامی

فرحناز و نارنج نگاهی همراه با تعجب به پانیذ انداختند اما بعد با لبخند همونطور که چمدون هاشون رو زمین میذاشتند به ما سلام کردند.

دستم رو بردم جلو و با نارنج دست دادم و گفتم:مشتاق دیدار نارنج جان

اما نارنج با تعجب بهم نگاه کرد.و با تته پته گفت:چی؟نارنج دیگه چیه؟

با لبخند جمع و جوری که سعی میکردم به قهقهه تبدیل نشه گفتم:اسمته دیگه عزیزم خودت گفتی

اما نارنج با خجالت گفت:مسخره میکنید؟

پانیذ-نه بابا مسخره چیه؟

نارنج با دلخوری گفت:اما من اسمم ترنجه

تا به کلمه ی ترنج که رسید منو پانیذ با تعجب بهم نگاه کردیم.ولی اون نگاه خندون پانیذ باعث شد که خنده ای که سعی در پنهون کردنش بودم فواره کنه و بلند بلند همراه پانیذ بخندم

اما سریع به خودم اومدم و به ترنج گفتم:ترنج جان شرمنده بخدا.به جون همین پانیذ که میخوام دنیا باشه و اون نباشه فکر میکردم اسمت نارنجه

ترنج لبخند قشنگی زد و گفت:ایرادی نداره....اشتباهه دیگه پیش میاد

******

با خوشحالی به خونه ی مبله نگاه کردم.به دستور بابا خونه مبله بود.چقدر از اینکه این همه به فکر بود خوشحال بودم.

از در ورودی که وارد میشدی یک راست وارد سالن میشدی که یک دست مبل قهوه ای تیره تمام فضا را پر کرده بود.یک قالی سه در چهار کرمی هم تمام سالن رو پوشانده بود.

سینما خانواده هم روبروی مبل ها - پشت به اشپزخونه - قرار گرفته بود.سمت راست اشپزخونه ی اپنی قرار داشت که ست ابی سفید بود.پرده ی حریر ابی هم که به پنجره ی اشپزخونه نصب بود باعث میشد احساس ارامشی به ادم منتقل بشه.

سمت چپ راهروی باریکی بود که در اخر به دوتا اتاق خواب سه در چهار ختم میشد.

در طول راهرو هم حمام و توالت قرار داشت.

به همراه پانیذ به سمت اتاق خواب ها رفتیم.در گوش پانیذ خیلی اهسته گفتم:سریع یکی رو صاحب شو

پانیذ گفت:اتاق خوابا رو میگی؟

من-نه عزیزم اتاق خواب چی چیه؟دارم خواستگار هایی رو که رنگ و وارنگ برات قطار کردم رو میگم

پانیذ خنده ی ریزی کرد و گفت:تو اگه بخار داشتی الان اینجا حموم زنونه بود

به پهلوش زدم و گفتم:بی مزه

اتاق سمت راست بیشتر چشمم رو گرفت.چون یکی از تخت هاش زیر پنجره ای بود که روبروش یکی خونه ی ویلایی سرسبز بود.

سریع رفتم روی تخت نشستم و گفتم این تخت مال من.پانیذ هم کولش رو روی اون یکی تخت انداخت و خودش رو روش ولو کرد و گفت:اینم مال اقا کامبیز

اداش رو در اوردم و گفتم:باز با اون دوستای یخت پریدی اینقدر سرما زده شدی

پانیذ-باز تو هم با پیرزنای محلتون پریدی اینقدر نق نقو شدی

خندیدم و گفتم:وای پانیذ فکر کن من و تو ازدواج میکردیم !!بچمون از خونه فرار میکرد

پانیذ ایشی گفت و در جواب حرفم گفت:من قصد ازدواج ندارم اقا...تورو خدا پیله نکنین

فرحناز و ترنج دم در اتاق ایستاده بودند و به ما میخندیدن.

رو به فرحناز گفتم-فرحناز جان این اتاق رو من و پانیذ برداشتیم.شمادوتا هم اون اتاق رو بردارید

پانیذ-فقط اگه اتاقا سنگین بودن بگین ماهم بیایم کمک

فرحناز خندید و با ترنج به سمت اتاق پهلویی رفت.
مرسی از همه ی دوستای گلم که تولدم رو تبریک گفتن
تشکر و +

[دخترک کولی]

سه ماهی از استقرارمون توی خونه ی دانشجوییمون میگذره.حالا دیگه چهارتاییمون با اخلاقیات هم اشنا شدیم و بهتر میتونیم با هم کنار بیایم.

معماری....میشه گفت شیرینه اما کاراش خیلی زیاده.همیشه بند و بساط من و پانیذ وسط خونه پهنه.یا داریم نقشه میکشیم.یا به کمک بچه ها ماکت درست میکنیم.اما خداییش زندگی اینطوری هم برای خودش دنیاییه.

حالا دیگه فرحناز و ترنج هم به شوخی های من و پانیذ عادت کردند.دیگه لازم نیست که جلوشون کلاس بذاریم چون الان واقعا به این نتیجه رسیدم که هردوشون دختر های خوبی هستند.

همونطور که داشتم توی محوطه ی دانشگاهم با پانیذ قدم میزدم چشمم افتاد به سلف و پیشنهاد یک چایی رو به پانیذ دادم و اونم قبول کرد.

ناگهان پانیذ ارنجش رو فرو کردم توی کمرم و گفت:هی دُخی باز که این عشق من اینجاست

رد نگاه پانیذ رو دنبال کردم و مستقیم رسیدم به رهام.

با شک پرسیدم:تو که ماشالا قلبت گاراژه !!! اسمش رهام بود دیگه؟

پانیذ-اووف اسمشم یادت رفته.....خاک تو گورت کنند.من اگه جای تو بودم تاریخ مرگ ننه بزرگ باباش رو هم پیدا کرده بودم

من-همه که عین تو بیکار نیستند

پانیذ پوفی کرد و گفت:بی عرضه ای دیگه

بعد از مکثی دوباره گفت:بی عرضه خانم حالا این شاهزاده چی چی میخونه؟

من-کجاش شاهزادست؟قیافه ی درستی که نداره.فقط یه خورده خوشتیپه

پانیذ-حالا تو چرا گاز میگیری؟

من-از دوستام شنیدم از بچه های برقه

پانیذ-وای برق میخونه......ای جووونم * عمرم نفسم * تویی همه کسم *ای که چه خوشحالم *تورو دارم *ای جوووونم

من-وای تو منتظری یک خواننده یه چیزی بخونه و تو همش ربطش بدی به حرفات

پانیذ در حالی که بشگن میزد گفت:سامی بیگی رو عشق است

******

روی نیمکت دانشگاه نشسته بودم و منتظر زهرا یکی از دوستام بودم.همونطور که داشتم با ناخونام ور میرفتم صدای پای یک نفر توجهم رو جلب کرد.

بوی عطر اشنایی به مشامم رسید.خدایا چقدر این بواشناست.

یک لحظه از ذهنم رد شد:بوی یوسفم میاید

رد لبخندی روی صورتم باقی موند.

میتونم اینجا بشینم؟

سرم رو بلند کردو به رهام که داشت با اون چشمای میشی رنگش قورتم میداد با جدیت گفتم:این همه نیمکت

رهام هم که جدیت رو توی لحنم دید لبخند چند لحظه ی پیشش رو قورت داد و گفت:اگر کارتون نداشتم افتخار اینکه در جوارم بشینید رو نصیبتون نمیکردم

با تمسخر گفتم:حالا همچین میگید در جوار انگاری امام زاده ایید

روهام چیزی نگفت اما اومد و کنارم نشست.

رومو برگردوندم و نگاهش نکردم اما روهام صداش رو صاف کرد و گفت:خانومِ....

و منتظر بود من اسمم رو بهش بگم اما من هم در کمال پرویی نشوندمش سر جاش و گفتم:همون خانم صدام کنید

رهام هم گفت:بله خانم منم اقا هستم

لبخندی که داشت روی لبام جا خوش میکرد رو پس زدم وگفتم:وقت منو بیشتر از این نگیرید

روهام-بله خودم هم سرم خیلی شلوغه....میخواستم یه پیشنهاد بهتون بدم

با عصبانیت بهش نگاه کردم و گفتم:خیلی گستخایید اقا خجالت نمیکشید توی برخورد اول دارین شماره میدین؟

روهام با خونسردی بهم زل زد و با لحنی که ازش تمسخر شر و شر میریخت گفت:چرا همه ی خانم ها ذهنشون فقط حول یک موضوع میچرخه؟

وای این داره چی میگه؟

خودم رو از تک و تا نینداختم و گفتم:چرا طفره میرید اقا

روهام پاش رو انداخت روی اون یکی پاش و گفت:من اصلا به شماره دادن و این اراجیف فکر نمیکردم

کیلو کیلو خاک توی فرق سرم که باز دهنم رو باز کردم و حرف زدم.

همونطور که داشت بلند میشد با پوزخند گفت:براتون متاسفم خانم

همونطور بهت زده داشتم نگاهش میکردم اما قبل از اینکه فاصلش باهام بیشتر بشه داد زدم:قیافه ی ضایع تو غلط اندازه

رهام برنگشت و همین موضوع عصبی ترم کرد.پسره ی فلان فلان شده.خب واستاده تو روی من میگه میخواستم یه پیشنهاد بهتون بدم.

زدم روی پیشونیم و گفتم:گند زدی ترمه دیگه نمیفهمی چی میخواست بهت بگه

*****

فرحناز با ناراحتی وارد خونه شد و در رو با شدت بست.با تعجب بهش نگاه کردم و گفتم:چیزی شده؟

فرحناز کیفش رو روی کاناپه پرت کرد و گفت:دیگه میخواستی چی بشه...از گروه موسیقی پرتم کردن بیرون

ظرف تخمه رو گذاشتم روی پام و صدای تلوزیون رو کم کردم و گفتم:گروه موسیقی؟کدوم گروه؟من فقط فکر میکردم تو واسه ی سرگرمی دف میزنی

فرحناز کنارم روی مبل لم داد و گفت:مگه بهت نگفتم؟یه گروه موسیقی توی دانشگاهمون برگذار شده بود منم ثبت نام کردم.حالا بعد از یک سال انداختنم بیرون

من-چرا؟

فرحناز-چون این اخر کاریا نمیتونستم خودم رو به بچه ها برسونم ...کاراشون عقب میموند

من-ول کن بابا.حالا من فکر کردم دختره جزامی گرفته اینطوری میکنه

فرحناز-حالا یزدانی بهم گفته یه برنامه هایی داره

من-یزدانی کیه؟

فرحناز-یکی از گیتاریست های گروه

******

داشتم از دانشگاه خارج میشدم.به ساعتم نگاه کردم.هشت شب بود.لعنتی....این استاده هم که فقط بلده وقت بگیره.

نصف پسرای کلاسمون کلاس رو پیچونده بودن.اما من ترجیح دادم نکته به نکته ی حرفهاش رو یادداشت کنم.

به اطراف نگاه کردم.خیابون خلوت بود.قدرت خدا یه ماشین هم ندارم.کلافه پام رو کوبوندم به زمین و در حال قدم زدن توی عرض پیاده رو شدم.

دستم رو فرو کردم توی جیب مانتوی سرمه ایم.نور ماشینی که پشت سرم بود توجهم رو جلب کرد.مخصوصا اینکه متوجه شدم همراه قدم های من داره جلو میاد.

از ترس لبم رو گاز گرفتم.مغزم فرمان هیچ کاری رو نمیداد.ترسو نبودم.اما همچین شجاع هم نبودم.گوشیم رو از جیبم در اوردم وکنار گوشم گرفتم و بلند بلند گفتم:

سر خیابونی؟

......

پس چرا نمیای؟زود باش من تو پیاده روام.

......

منتظرتم

گوشی رو گذاشتم توی جیبم و نیم نگاهی به ماشین انداختم هنوز هم داشت میومد.حتی جرات نداشتم درست به مدل ماشین و رانندش نگاهی بندازم.

صدای بوقش از جا پروندم.

ببخشید خانوم.

لرزی به بدنم نشست.سرعت قدم هام رو بیشتر کردم.

خانوم با شمام.

حتی توجهی هم بهش نکردم....دوییدم.ای خدا استاد شکوهی الهی خودم کفن رو دورت بپیچم که تا این وقت شب کلاس گذاشتی.

نه اونکه مّرده تو که نمیتونی کفنش کنی.....ترمه خفه شو

اینقدر دوییدم تا اینکه به سر خیابون رسیدم.احساس امنیت کردم.البته نه زیاد چون صحنه ی قشنگش اینجا بود که من دقیقا توی مسیر ماشینا داشتم حرکت میکردم.برای همین دوباره حضور همون ماشین رو کنارم توی خیابون احساس کردم.

هی دختره ی دیوونه چرا میدویی بیا کارت دارم

نیم نگاه ی بهش کردم.فحش هارو توی دهنم چرخوندم و رومو کردم بهش تا همه رو به سمتش شلیک کنم

من-پسره ی مــ......

حتی فحشم هم یادم رفت.چون چهره ی عصبی رهام تمام حواسم رو پرت کرد.وای ترمه گند زدی.حتما با خودش میگه دختره خود درگیری داره.....با گوشیش حرف میزنه....یهو میدوه.....یهو راه میره......

رهام-جناب خانوم.....چرا اینطوری میکنین؟

از تک و تا نیفتادم و گفتم:شما خجالت نمیکشین این وقت شب دنبال دختر مردم افتادی؟

لبخند کم رنگی از روی لباش برای یک صدم ثانیه رد شد.یعنی همچین لبخند میزنه که باید با ذره بین زوم بشی روش تا بفهمی این لبخند بوده یا یه تیک عصبی که هروقت منو میبینه میاد و میره...اینکه وضعش از من داغون تره

رهام-خانوم مثل اینکه شما کلا یه چیزیتون میشه.مگه هرپسری که با هر دختری کار داشت یعنی قصدش ازدواجه یا میخواد دوست بشه یا قصد تجاوز داره؟

من-خیلی وقیحید.اینقدر این رفتارا از شماها سر زده دیگه ادم قدرت تشخیصش ضعیف میشه

رهام همونطور که از 206سفیدش پیاده میشد گفت:کلا خانما اینطوری فکر میکنن یا شما یه خورده....

و در حالی که به مغزش اشاره میکرد پوزخندی زد.

کوله پشتیم رو روی دوشم جابجا کردم وگفتم:ادامه ی حرفتون رو متوجه نشدم....شایدم از شدت تهی دستی پول ندارین و نمیتونین غذا تهیه کنین و مجبورین جملات رو بخورین

رهام-وای خدا شما گوله نمکین

من-منو اینجا گیر اوردین که همین اراجیف رو تحویلم بدین؟

رهام-بله

توی چشمای گستاخش زل زدم وگفتم:فکر میکردم تا حدودی بیکار و علاف باشین.اما دیگه این همه رو تصور نمیکرد

رهام دست به سینه شد و گفت:پس به من فکر میکنین

من-ارزو بر جوانان عیب نیست

راهمو کج کردم و گفتم:واه واه چه ادمای بی مزه ای پیدا میشن

بعد از چند ثانیه ماشینش رو دیدم که با سرعت زیادی از کنارم رد شد.به درک که این دفعه هم تو خماری موندم و نفهمیدم چیکارم داشت.

[دخترک کولی]

مثبت

پانیذ اروم گفت:بیداری ترمه؟

از زیر پتو ناله کردم:بگو نفله

پانیذ-چقدر لات شدی

من-بودم

پانیذ-...راستش درباره ی مامان و دکتر صادقیه

من-چی شده؟

پانیذ-مامان و بابا از هم جدا شدن....

سرم رو از زیر پتو اوردم بیرون و با تعجب گفتم:چی؟

پانیذ-الان مامان رفته با صادقی....عقد کردن

روی تخت نشستم و با تعجب به چهره ی غمگین پانیذ زل زدم:پانیذ....

ترمه-نه هیچی نگو...فقط نیاز داشتم این موضوع رو به یکی بگم

من-اما پانــ.....

پانیذ-خواهش میکنم ترمه.اصلا نمیتونم به حرفی گوش کنم

با ناراحتی رفتم به ستمش و روی تختش نشستم و موهاش رو نوازش کردم و گفتم:هرجور راحتی دوست من

******

پانیذ دستم رو کشید و گفت:حالا قهر نکن دیگه.مردم از خداشونه من همراهیشون کنم اونوقت تو قهر میکنی؟

من-پانیذ اخه خیلی سبک بازی در میاری دختر.یه خورده اروم بگیر دیگه منم ابرو دارم تو دانشگاه

پانیذ-برو بابا اینا مگه کین؟

روی نیمکتی نشست و عینکش رو برداشت و گفت:پسر مسری تور نکردی؟

کنارش نشستم و گفتم:نه بابا همشون دّرِپیتن

پانیذ-بجاش ماله ما همشون بِرّد پیتن

خندیدم و گفتم:دست راستت زیر سر ما

پانیذ-هیـــس خفه خون بگیر ببینم داره میاد اینجا یا نه

من-پانیذ باز کی رو دیدی؟

پانیذ-شاهزاده ی سوار بر کفشاش

من-کی؟

پانیذ-ترمه دوست رهام داره میاد اینجا.باز اگه گفتم جیگرشوعین این گیجا بلند نگی جیگر کی رو ابروم رو ببری ها

من-دوست رهام؟

پانیذ-ها همون که اون دفعه باهاش بود

من-پانیذ چفتت رو میبندی میذاری فقط من حرف بزنم ها

پانیذ در حالی که مقنه اش رو درست میکرد گفت:تضمین نمیکنم

با صدای تک سرفه ای به سمت دوست رهام برگشتم

-خانما میتونم چند دقیقه وقتتون رو بگیرم

اومدم دهن مبارک رو باز کنم و یه کلام حرف بزنم.البته اگه این چلغوز بذاره

پانیذ-با اجازه ی بزرگترا بعــله

دوست رهام خندید و گفت:خیلی ممنون.

تعظیم کوتاهی کردو گفت :احسان شکوهی هستم

پانیذ-منم پانیذ سعادتی هستم

نگاهی به پانیذ انداختم.اما نگاهم نمیکرد.میدونست اگه نگاهم کنه مطمئنا از کارش پشیمون میشه

من-خوشبختم اقا شکوهی....امرتون

احسان-راستش برای یه درخواستی مزاحمتون شدم

زیر چشمی نگاهی به پانیذ انداختم.چشمهاش برقی زد و گفت:بفرمایید

احسان-حقیقتش....

پانیذ-چرا ایستادید بفرمایید بشینید

کمی خودش رو کشید کنار من و تقریبا منو هل داد.نزدیک بود از نیمکت پرت بشم پایین.از پهلوش ویشگونی گرفتم تا اینقده هول نباشه.

احسان تشکری کرد و با فاصله کنار پانیذ نشست و گفت:بعله همنطور که میگفتم حقیقتش موضوع مربوط میشه به صدای شما

و اشاره ای به من کرد.با تعجب گفتم:صدای من؟چطور؟

احساس صداش رو صاف کرد و گفت:راستش چطور بگم؟....صدای شما خیلی پخته ست.انگار که روش کار شده.اون روز که شما اون شعر رو خوندید رهام گفت این صدا همونیه که میخوایم....رهام دوستم رو میگم

پانیذ-بله بله شما ادامه بدید

احساس لبخندی زد و گفت:همین

من-همون صدایی که میخواستید؟

احسان-بله همونی که میخواستیم.چون ما در حال تشکیل یه گروه زیر زمینی هستیم

پانیذ با هیجان گفت:شما ساز میزنید؟

احسان-بله کیبورد میزنم

پانیذ- منم ویلون میزنم

چشم های احسان برقی زد و گفت:چقدر عالی

و رو به من گفت:اگر موافق باشید میتونیم از هردوتون یه تست کوچیک بگیریم و ایشالا بریم برای کار

با حالت مسخره گفتم:حتما بشم مطربتون و شماها بزنین و من بخونم

احسان-خیر قصد جسارت نداشتم

بین کلامش رفتم و گفتم:اقای شکوهی دیگه دوست ندارم چیزی بشنوم

کیفم رو انداختم سر دوشم و گفتم:روز بخیر

به سمت ساختمون اصلی رفتم.پانیذ هم بعد از چند ثانیه خودش رو بهم رسوند و گفت:خلی دیگه...این کارا یعنی چی؟

من-کدوم کارا؟

پانیذ-خره اگه عضو یه گروه زیر زمینی بشیم میدونی یعنی چی؟یعنی خدا

من-پانیذ بس کن خواهشا

پانیذ-خودت که نمیخوای چرا نون منو سنگ میکنی؟

برگشتم و تو روش گفتم:کسی جلوت رو نگرفته

پانیذ-حالم رو بهم میزنی با این کارات

*****

ترنج سعی میکرد از دعوای بین من و پانیذ جلوگیری کنه برای همین گفت:بچه ها با داد همه چیز حل نمیشه

پانیذ خودش رو انداخت روی مبل و گفت:اخه دختره مسخره بازی در میاره

من-من یا تو؟پانیذ میدونی اگه اون مامان من بفهمه من بجای درس خوندن میرم زیرزمینی اهنگ میخونم چیکارم میکنه؟

پانیذ-اگه تو عرضه داشتی که اون نمیفهمید

من-اره من عرضه ندارم توکه عرضه داری برو بهش بگو تست میدی

و به سمت اتاقم رفتم و در رو محکم کبوندم به هم...دختره ی خیره سر فکر کرده همه مثل خودش بی فکرن

بعد از ساعتی صدای جیغ فرحناز خونه رو پر کرد.جرغ زدنش همانا در باز کردنش هم همانا.همچین در رو باز کرد که فکر کنم نیاز پیدا کردم برم شلوارم رو چک کنم.

فرحناز به سمتم اومد و گفت:دختر جون اون رهام همون یزدانیه که بهت میگفتم

گیج نگاهش کردم و گفتم:چی داری میگی؟

فرحناز-ترمه خانم اون رهامی که گفته صدات خوبه همون گیتاریست گروه دانشگاه ماست

من-اون چه ربطی به دانشگاه شما داره؟

فرحناز-اونش رو دیگه نمیدونم ولی مهم اینجاست که الان سه نفرمون به یه گروه زیرزمینی دعوت شدیم

صدای پانیذ از پشت فرحناز اومد که میگفت:مگه حالیشه دختره.خستم کرد از صبح.همش میگه این کارا مسخره بازیه....ماله بچه هاست

فرحناز-ترمه دیوونگی نکن فرصت خوبیه

من-فرحناز تو دیگه شروع نکن

فرحناز-اتفاقا شروعش میکنم.دختر جون اگه بد بود که من نمیگفتم بیا برو تست بده.بعدشم فقط یه تست سادست

من-فرحناز ولم کن خوابم میاد

و به سمت تخت خوابم رفتم و پتو رو روی صورتم کشیدم و گفتم:رفتین بیرون در رو هم ببندین

فرحناز پتو رو از روی سرم کشید کنار و گفت:دختره ی بی عقل....

من-بی عقل منم یا تو؟تویی که نمیفهمی معلوم نیست با چهارتا پسر چه بلاهایی که سرمون نیاد

فرحناز خنده ای کرد و گفت:مشکل تو فقط همینه

دوباره پتو رو کشیدم روی سرم و گفتم:من از این قرتی بازیا خوشم نمیاد

فرحناز-قرتی بازی چیه بابا؟فقط اهنگ میخونی.مثل بقیه ی گروه های زیر زمینی

من-فرحناز تورو خدا خفه شو

فرحناز-اصلا به من چه...بیاین بریم بچه ها

صدای بسته شدن در تمام اتاق رو پر کرد

خب خوشم نمیاد از اینکه بخونم.راستش تاحالا بهش فکر نکرده بودم.برای همین برام یه چیز عجیب بنظر میاد.ترمه شکوهی بشه یه خواننده.....اصلا....پتو رو کنار زدم و نفس عیمقی کشیدم:اوووف اون زیر اصلا هوا نیست
تشکر