بیماری های چشم

[*armita]

گزروفتالمی (به یونانی : Xerophthalmia) به معنای چشم خشک نام یک بیماری است که بر اثر کمبود ویتامین آ به وجود میآید و دومین بیماری مهم ناشی از سوء تغذیه است. که باعث موارد زیر میشود :

• تغییرات بافتی ملتحمه، قرنیه و گاهی شبکیه
• مشکلات بیوفیزیکی سلولهای میله ای
• اختلال درعملکرد سلولهای مخروطی شبکیه

نشانههای چشمی گزروفتالمی

• شب کوری
• خشک شدن ملتحمه
• خشک شدن قرنیه
• زخم و نرم شدن قرینه
• خشکی بطن چشم

علت

• بیماریهای روماتیسمی (اسکلرودرمی، سندروم شوگرن، آرتیت روماتویید)
• کمبود ویتامین آ
• تراخم
• لاگوفتالموس (افتادگی پلک)

راههای پیشگیری

• غنی سازی
• خدمات اولیه بهداشتی
• بازتوانی تغذیه

[*armita]

گُلمُژه (stye) به صورت یک توده متورم، حساس و دردناک و قرمز رنگ در نزدیکی لبه پلک تظاهر میکند. این توده در حقیقت یک آبسه کوچک با سر زرد رنگ است که در اثر عفونت یا التهاب ریشه مژهها یا غدد ترشح کننده چربی پلک ایجاد میشود. از جمله عوامل ایجاد گل مژه باکتری چرکی به نام استافیلوکوک است و تماس با دستهای آلوده نیز سبب سرایت آن میشود.
گل مژه یا هوردئولوم hordeolum (عفونت غدد پلک) را به دو نوع داخلی (داخل لبه پلک) و خارجی (خارج لبه پلک) تقسیم میکنند. نوع داخلی گاهی به سمت پوست و گاهی به سمت ملتحمه چشم است. ولی نوع خارجی همیشه به سمت پوست است. شالازیون مثل گل مژه داخلی است. ولی علائم التهابی و علائم آبسه (درد و قرمزی و تورم) ندارد. و عبارت است از التهاب گرانولوماتو، مزمن، استریل (بدون عفونت) وبا علت نامعلوم در غدد چربی پلک.

گل مژه التهاب غدد لبه پلک در چشم است که بروز مداوم آن نشان دهنده ضعف سیستم ایمنی است. این التهاب غالبا عفونی و بسیار دردناک است. گل مژه بیماری شایعی است که میتواند افراد را در سنین مختلف گرفتار کند. تماس دست آلوده با چشم (به خصوص اگر با ترشحات بینی آلوده شده باشد) و التهاب لبه پلک (بلفاریت یا شوره پلک) از عوامل مهمی هستند که باعث بروز گل مژه میشوند.
علائم و نشانهها

• ایجاد یک توده برجسته قرمز رنگ دردناک در لبه پلک
• احساس سنگینی و درد پلک
• سوزش و خارش و اشکریزش
• گاهی خروج ترشحات چرکی از گل مژه
• تاری دید: تاری دید از عوامل معمول گل مژه نیست اما اگر گل مژه نسبتاً بزرگ باشد با فشار روی قرنیه باعث ایجاد آستیگماتیسم و تاری دید میشود.

درمان

اکثر گل مژهها ظرف چند روز به تدریج بهبود مییابند و مشکل خاصی ایجاد نمیکنند. در چند روز اول، استفاده از کمپرس گرم باعث تسکین درد میشود و ممکن است به سر باز کردن گل مژه و تخلیه ترشحات چرکی کمک کند. برای این منظور یک حوله تمیز را با آب جوشیده گرم مرطوب کنید و برای مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی چشم مبتلا قرار دهید. ماساژ ملایم هم به تسکین درد و تخلیه ترشحات کمک میکند. ماساژ کمپرس گرم را میتوان روزی ۴-۳ بار انحام داد تا ترشحات تخلیه شود و گل مژه بهبود پیدا کند.
هرگز سعی نکنید گل مژه را بترکانید یا به زور تخلیه کنید، این کار میتواند باعث گسترش عفونت به بافتهای مجاور و یا حتی ورود عفونت به مغز شود. اگر پس از دو روز گل مژه بهبود پیدا نکرد حتماً به چشم پزشک مراجعه کنید. چشم پزشک میتواند در صورت لزوم با یک جراحی کوچک گل مژه را تخلیه کند. تخلیه گل مژه با بیحسی موضعی با استفاده از قطره بیحس کننده انجام میشود. در گل مژههای معمولی استفاده از قطرههای آنتیبیوتیک میتواند کمک کننده باشد. اما در بچههای کوچک یا افرادی که گل مژههای شدیداً ملتهب دارند ممکن است لازم باشد با نظر چشم پزشک آنتیبیوتیک خوراکی برای جلوگیری از گسترش عفونت به بقیه پلک و قسمتهای مجاور استفاده شود. پیشگیری در برخی از افراد گل مژه مکرراً عود میکند. برای پیشگیری از عود گل مژه:

• از تماس دست آلوده با چشم جلوگیری کنید.
• بهداشت پلک را رعایت کنید. شستشوی منظم پلکها با آب ولرم یا شستشوی لبه پلک با شامپو بچه رقیق شده میتواند به جلوگیری از عود گل مژه کمک کند.

• در صورت بروز گل مژههای مکرر حتماً به چشم پزشک مراجعه کنید. گاهی اوقات بیماریهای چشمی دیگر مثل بلفاریت (التهاب لبه پلک) یا مشکلات غدد ترشح کننده چربی باعث بروز گل مژه مکرر میشود که تشخیص و درمان این بیماریها توسط چشم پزشک باعث جلوگیری از عود گل مژه میشود. به علاوه گاهی اوقات بعضی از بیماریهای جدی چشمی (مثلاً تومورها) ممکن است به صورت گل مژههای مکرر تظاهر کند که در این موارد معاینه توسط چشم پزشک راهگشا است.

[*armita]

یوئیت به التهاب بافت یوه چشم گویند. یوه لایهٔ میانی چشم است و شامل عنبیه، جسم مژگانی و مشیمیه میباشد.
بسیاری از انواع یوئیت مزمن هستند و ممکن است منجر به برخی عوارض از جمله آب مروارید، کاهش یا افزایش فشار چشم، آب سیاه، مشکلات شبکیه و کراتوپاتی باند شکل(Band keratopathy) شود. هر یک از این عوارض ممکن است منجر به کاهش دید شود.
این بیماری ممکن است در هر سنی بروز کند.

تقسیمبندی

یوئیت بسته به محل گرفتاری تقسیمبندی میشود.

• یوئیت قدامی: به التهاب عنبیه به تنهایی و یا به التهاب عنبیه و جسم مژگانی اطلاق میشود.
• یوئیت میانی: به التهاب جسم مژگانی گفته میشود.
• یوئیت خلفی: به التهاب مشیمیه گفته میشود.
• یوئیت منتشر: به التهاب در همهٔ قسمتهای یوه گفته میشود.

یوئیت قدامی شایعترین نوع یوئیت است.
نشانهها

یوئیت قدامی ممکن است تنها در یک چشم بروز کند. بیمار ممکن است درد خفیف تا شدید، قرمزی چشم و حساسیت به نور داشته باشد. ممکن است دید بیمار نیز دچار کاهش شده باشد.
یوئیت میانی و خلفی معمولاً بدون درد هستند. نشانهها شامل، کاهش دید و مگس پران (دیدن سایهای متحرک شبیه مگس در میدان بینایی) بوده و معمولاً دو طرفهاست. بیشتر بیماران دچار یوئیت میانی، در سنین طفولیت یا جوانی مبتلا میشوند.
یوئیت منتشر مجموعهای از نشانههای همهٔ انواع را دارد.
علتها

یوئیت علل متفاوتی شامل ویروسی، قارچی و باکتریال دارد و گاهی بدنبال مشکلات ایمونولوژیک سیستمیک، ضربه و یا متعاقب جراحی چشم ایجاد میشود. علت بیماری را گاهی اوقات میتوان یافت، ولی در خیلی از موارد علت ناشناختهاست که به آن ایدیوپاتیک(به انگلیسی: Idiopathic) میگویند.
درمان

بسته به نوع بیماری معمولاً استروئید (کورتون) به شکل قطره، آمپول و یا قرص تجویز میگردد.
یوئیت قدامی بدلیل گرفتاری قسمتهای قدامی چشم، معمولاً با قطره قابل درمان است. یوئیت میانی با قطره و گاهی تزریق استروئید در اطراف چشم و یوئیت خلفی با قرص و یا تزریق استروئید درمان میشود.

[Mahoo]

علل و علائم آب مروارید چشم


آب مروارید، یک بیماری پیشرونده و بدون درد در عدسی چشم می باشد. آب مروارید، عبور نور را کم می کند و به همین خاطر یک تصویر را واضح نمی بینید. اگر این عارضه چشمی درمان نشود، می تواند منجر به نابینایی گردد. این عارضه اغلب در بزرگسالان رخ می دهد، اما می تواند در افراد جوان نیز اتفاق بیافتد.






چگونه آب مروارید بر بینایی اثر می گذارد؟
در یک چشم سالم، نور وارد چشم می شود و از عدسی آن می گذرد.
عدسی، نور را در شبکیه چشم متمرکز می کند.
شبکیه جایی است که پیام ها را از طریق عصب بینایی به مغز می فرستد.
اگر عدسی در اثر آب مروارید کدر و تیره شود، تصویری که شما می بینید، تار خواهد بود.
دیگر مشکلات چشمی از جمله نزدیک بینی نیز می تواند باعث تاری دید شود، اما آب مروارید دارای برخی علائم و نشانه های دیگر می باشد.

علائم آب مروارید



1- تاری دید : تار شدن دید یکی از شایع ترین علامت های آب مروارید می باشد.
ممکن است دید شما مهآلود و یا غبارگرفته باشد.
با گذشت زمان و با تیره شدن عدسی چشم در این بیماری، نور کمتری به شبکیه می رسد.
افراد دارای آب مروارید، به سختی در شب می بینند.




2- نور زیاد : این افراد به نور حساسیت دارند.
همه افراد در نور شدید خورشید، نمی توانند خوب ببینید.
اگر چراغ های داخل خانه قبل از این بیماری، در دید فرد مشکلی ایجاد نمی کرد، اما با بروز آب مروارید ممکن است، این چراغ ها خیلی پرنور به نظر آیند.
رانندگی در شب نیز به علت چراغ های خیابان، می تواند مشکل آفرین باشد.






3- دوبینی : آب مروارید می تواند موجب دوبینی گردد.
اگر آب مروارید بزرگ تر می شود، ممکن است این مشکل رفع گردد.






4- تغییر رنگ ها : آب مروارید می تواند در دیدن رنگ ها اثر بگذارد، برای مثال برخی از اشیاء ممکن است بی رنگ به نظر آیند.
بیمار ممکن است به تدریج رنگ های قهوه ای و یا زرد را خیلی کمتر ببیند.
در اوایل ممکن است متوجه این مشکل نشوید، اما با گذشت زمان، ممکن است رنگ های آبی و بنفش را به سختی تشخیص دهید.


5- دید دوم : برخی مواقع ممکن است آب مروارید، به تدریج توانایی فرد را برای از نزدیک دیدن اجسام بهبود بخشد.
این بهبودبخشی به علت آن است که آب مروارید به عنوان یک لنز قوی عمل می کند.
این پدیده را به نام دید دوم می خوانند، مثلا افرادی که در هنگام مطالعه نیاز به عینک داشتند، دیگر در موقع خواندن مطالب، نیاز به زدن عینک ندارند.
همانطور که آب مروارید بدتر می شود، این دید دوم از بین می رود و دوباره در دید مشکل خواهید داشت.




6- تغییر عینک یا لنز : اگر شما به طور مرتب در حال عوض کردن شماره عینک و یا لنز خود هستید، می تواند یکی از علائم آب مروارید باشد.
آب مروارید یک بیماری چشمی پیشرونده می باشد و در طول زمان بدتر می شود.




افراد در معرض خطر آب مروارید
این بیماری با افزایش سن مرتبط است، یعنی با افزایش سن، بروز این بیماری بیشتر می شود.
نوزادان نیز گاهی با آب مروارید متولد می شوند که به نام آب مروارید ارثی خوانده می شوند.
کودکان نیز ممکن است در اثر بروز بیماری و یا جراحات به این عارضه چشمی مبتلا شوند. اما آب مروارید در بین کودکان بسیار نادر است.



علل آب مروارید
علت دقیق این بیماری هنوز مشخص نیست. اما عوامل زیر می توانند موثر باشند:
- دیابت
- کشیدن سیگار
- مصرف الکل
- صدمه به چشم
- استفاده طولانی مدت از کورتیکواستروئیدها
- قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید و یا اشعه

مریم سجادپور
بخش سلامت تبیان

[hannah_m]

Cataract

توضیح کلی
آب مروارید عبارت است از کدر شدن عدسی چشم. عدسی چشم یک ساختار شفاف و انعطافپذیر در نزدیکی جلوی کره چشم است. عدسی کمک میکند تا اشیایی که چشم به آنها نگاه میکند تار به نظر نرسند و نیز در شکست و تمرکز نور روی شبکیه نقش دارد. عدسی رگ خونی ندارد و توسط زجاجیه که در اطراف آن قرار دارد تغذیه میشود. اگر تصلب شرایین موجب عدم تغذیه مناسب زجاجیه شود، عدسی چشم نیز منبع تغذیه خود را از دست خواهد داد (این مشکل اغلب در سنین پیری رخ میدهد). سپس شفافیت و انعطاف پذیری عدسی کم میشود و آب مروارید اتفاق میافتد. آب مروارید ممکن است در یک یا هر دو چشم تشکیل شود. البته در این حالت، سرعت رشد آب مروارید در دو چشم ممکن است متفاوت باشد. آب مروارید سرطان نیست.

علایم شایع
تاری دید که ممکن است در نور روشن بدتر باشد. تاری دید ممکن است اول بار وقتی توجه فرد را جلب کند که به هنگام شب در حال رانندگی باشد و به نظر وی برسد که نورها پخش میشوند یا هالهای دور آنها وجود دارد.
دو تا دیدن اشیا (گاهی)
کدر شدن و رنگ سفید شیری در آمدن مردمکها (تنها در مراحل پیشرفته)

علل
روند طبیعی پیری
آسیب به چشم
در بیماریهای که قند خون بالاست، مثل دیابت شیرین
التهاب، مثل اووئیت (التهاب آن قسمتهایی از چشم که عنبیه را میسازد)
داروها، به خصوص کورتیزون و مشتقات آن
قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس، امواج میکرو ویو و اشعه مادون قرمز
علل ارثی، و نیز اثرات سرخجه روی چشم جنینی که مادرش در اوایل حاملگی مبتلا به این بیماری میشود.
گالاکتوزمی (بیماری ارثی در شیرخواران که باعث ناتوانی در هضم شیر میشود). عوامل افزایش دهنده خطر سن بالای 60 سال وجود هر کدام از علل فهرست شده

عوامل افزایش دهنده خطر
سن بالای 60 سال
وجود هر کدام از علل فهرست شده

پیشگیری
خانمهایی که در سنین باروری هستند، در صورتی که سرخجه نگرفتهاند یا واکسن آن را نزدهاند، باید علیه آن واکسینه شوند.
مصرف داروهای کورتیزونی یا هرگونه داروی دیگری که بر عدسی تأثیر میگذارد باید به دقت تحتنظر قرار داشته باشد.
بیماریهای چشمیای که ممکن است باعث آب مروارید شوند، مثل ایریت (التهاب خود عنبیه) و اووئیت، باید سریعاً درمان شوند.
به طور منظم از عینک آفتابی مناسب استفاده کنید.
رژیمی دارای مقادیر مناسب از ویتامین ـ آ و بتا کاروتن داشته باشید.

عواقب مورد انتظار
معمولاً با جراحی خوب میشود. بعضی آب مرواریدها هرگز آن قدر در بینایی اختلال ایجاد نمیکنند که نیازمند جراحی باشد. در سیر تشکیل آبمروارید، تعویض مرتب عینک ممکن است به بینایی کمک کند.

عوارض احتمالی
از دست دادن بینایی
عوارض پس از عمل جراحی، از جمله پارگی چشم، چسبندگیها، عفونت، و جدا شدن شبکیه از محل خود

درمان

اصول کلی

معاینه چشم (با افتالموسکپ) تشخیص آب مروارید را تأیید میکند.
درمان معمولاً شامل عمل جراحی است.
در صورتی که بینایی چندان زیاد تحتتأثیر قرار نگرفته باشد، میتوان از عینکهایی که بیشترین فایده را داشته باشند بهره جست.
در صورتی که بینایی بدتر شود یا آب مروارید باعث التهاب و فشار در چشم شود، عدسی چشم با جراحی برداشته میشود. هماکنون روشهای مختلفی برای بیهوشی، بستری کردن بیمار، و تصحیح بینایی پس از عمل جراحی وجود دارد. عمل جراحی را میتوان با یا بدون بستری کردن بیمار در بیمارستان به انجام رساند. اگر هر دو چشم آب مروارید داشته باشند، معمولاً با هم عمل نمیشوند.

داروها
معمولاً دارو برای این بیماری لازم نیست.

فعالیت
هیچ محدودیتی برای آن وجود ندارد، فقط اگر بینایی در شب دچار مشکل شده است در شب رانندگی نکنید.

رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمیشود.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم آب مروارید را دارید.

["Angel"]

ديابت ميتواند روي ديد تاثير بگذارد

در صورتيكه شما به بيماري ديابت مبتلا هستيد بدن شما نميتواند بدرستي از قند استفاده و آنرا ذخيره كند. ديابت باعث افزايش قند خون، عطش بيش از حد و تكرر ادرار و همچنين تغييراتي در رگهاي خوني بدن ( سرخرگها و سياهرگها) ميشود. ديابت ميتواند به اشكال مختلف روي ديد تاثير بگذارد. باعث ايجاد آب مرواريد ، آب سياه و مهمتر از همه صدمه به رگهاي خوني داخل چشم ميشود.

رتينوپاتي ديابتي چيست؟

رتينوپاتي ديابتي عارضه اي ناشي از ديابت است كه بدليل تغييرات ايجاد شده در رگ هاي خوني رخ مي دهد. پرده شبكيه لايه عصبي در پشت چشم است كه نور را درك ميكند و تصاوير را به مغز ميفرستد. وقتي عروق خوني در شبكيه آسيب ميبينند ممكن است باعث نشت مايع يا خون شده يا منجر به رشد شاخههاي عروقي شكننده و كلافه مانند شده و باعث تخريب شبكيه شود در نتيجه تصويري كه شبكيه به مغز ميفرستد تار شده يا كج و معوج ميشود.

رتينوپاتي ديابتي يكي از علل اصلي كاهش ديد است و كسانيكه ديابت درمان نشده دارند 25 برابر شانس بيشتري براي كوري نسبت به افراد عادي دارند.

هرچه طول بيماري ديابت بيشتر باشد احتمال رتينوپاتي ديابتي بيشتر ميشود. در نزديك به 80% كسانيكه لااقل 15 سال ديابت دارند مقداري صدمه به عروق شبكيه ديده ميشود. در مبتلايان به ديابت نوع يك (نوع جوانان ) احتمال ابتلا به رتينوپاتي ديابتي در سنين پايين تر بيشتر است. چنانچه شما ديابت داريد بايستي بدانيد كه امروزه با بهبود وسائل تشخيصي و درماني، فقط درصد كوچكي از بيماران مبتلا به ديابت مشكلات جدي ناشي از كاهش ديد خواهند داشت، مشروط به اينكه به موقع به چشم پزشك مراجعه نمايند.

انواع رتينوپاتي

رتينوپاتي زمينه اي مرحله اول رتينو پاتي ديابتي است. در اين مرحله عروق كوچك در پرده شبكيه صدمه ديدهو مايع يا خون از آنها نشت ميكند. مايع نشت كرده باعث تورم پرده شبكيه شده و يا رسوباتي بنام "اگزودا" را ايجاد مينمايد.

با اينكه اين مرحله معمولاً روي ديد تاثيري نميگذارد اما ممكن است بعداً به مراحل شديدتري كه منجر به كاهش ديد ميشود تبديل شود. از اين رو رتينوپاتي زمينه اي به عنوان يك علامت هشداردهنده محسوب ميشود.

گاهي مايعي كه نشت كرده است در مركز ديد جمع ميشود. مركز ديد مسئول ديدن جزئيات ريز اشيا ميباشد (مثلاً حروف يا اعداد). اين مسئله بنام تورم مركز ديد خوانده ميشود و ممكن است سبب شود خواندن يا انجام كارهاي نزديك مشكلتر شود.

رتينوپاتي پروليفراتيو(تكثيري) حالتي است كه رگهاي خوني جديد و غيرطبيعي بروي سطح شبكيه رشد ميكنند. اين پديده "نئوواسكولاريزاسيون - Neovascularization" خوانده مي شود. اين عروق جديد ديواره ضعيفتري داشته و شكننده هستند و ممكن است منجر به خونريزي شوند. زجاجيه ماده شفاف و ژله مانندي است كه مركز چشم را پر ميكند. خون نشت كرده باعث كدر شدن زجاجيه شده و بصورت نسبي عبور نور را از مردمك به پرده شبكيه را مانع ميشود در نتيجه تصوير تار و درهم ميشود . اين رگهاي خوني غيرطبيعي ممكن است تبديل به بافت سفتي شده كه شبكيه را از پشت چشم جدا كنند و باعث جدا شدگي پرده شبكيه شوند كه در صورت عدم درمان ميتواند منجر به كاهش شديد ديد و كوري شود.

رگهاي خوني غيرطبيعي همچنين ممكن است اطراف مردمك ، روي عنبيه (قسمت رنگي چشم) رشد كرده و با افزايش فشار داخل چشم باعث ايجاد آب سياه شود.

رتينوپاتي ديابتي تكثيري (پروليفراتيو) شديدترين نوع بيماري شبكيه ناشي از ديابت ميباشد. حدود 20% افراد ديابتي به آن مبتلا ميشوند و ميتواند باعث كاهش شديد ديد و كوري شود.

علائم رتينوپاتي ديابتي كدامند؟

معمولاً در مرحله رتينوپاتي زمينه اي علامتي وجود ندارد. اگرچه ممكن است در صورت ايجاد تورم مركز ديد تاري ديد بصورت تدريجي ايجاد شود. شما ممكن است هرگز به تغيير ميزان ديد خود پي نبريد. معاينه چشم پزشكي تنها راهيست كه به كمك آن ميتوان تغييرات داخل چشم شما را پيدا كرد.

وقتيكه خونريزي ايجاد ميشود ديد شما تار شده، لكههايي در آن پيدا ميشود و حتي ممكن است بكلي ديد شما از بين برود. رتينوپاتي ديابتي پروليفراتيو اگرچه بدون درد است اما شكل شديدي از بيماري است و نيازمند توجه پزشكي فوري است. حاملگي و افزايش فشار خون ممكن است رتينوپاتي ديابتي را تشديد كنند.

ديد طبيعي



ديد بيمار مبتلا به رتينوپاتي ديابتي


چگونه رتينوپاتي ديابتي تشخيص داده ميشود؟

بهترين راه براي تشخيص رتينوپاتي ديابتي معاينه چشمي در فواصل منظم ميباشد كه توسط چشم پزشك بايستي انجام شود. رتينوپاتي بسيار شديد ممكن است كاملاً بدون علامت باشد. بيماري را ميتوان با درمان بهبود بخشيد. براي تشخيص رتينوپاتي ديابتي چشم پزشك با استفاده از دستگاهي بنام افتالموسكوپ بداخل چشم شما نگاه ميكند. چشم پزشكي ممكن است قبل از معاينه با استفاده از قطره چشمي مردمك را باز كند.

چنانچه چشم پزشك رتينوپاتي ديابتي را تشخيص دهد ممكن است نياز به عكس رنگي ته چشم يا آزمايش خاصي بنام "آنژيوگرافي با فلوئورسئين" باشد تا مشخص شود كه شما احتياج به درمان داريد يا نه؟ در آنژيوگرافي با فلوئورسئين يك ماده رنگي به داخل رگ شما تزريق ميشود و عكسهاي مخصوصي از چشم شما گرفته ميشود.

چگونه رتينوپاتي ديابتي درمان ميشود؟

براي درمان چشم پزشك مسائل زير را در نظر ميگيرد:
سن شما
تاريخچه پزشكي شما
چگونگي نحوه زندگي شما
چه مقدار شبكيه صدمه ديده است ؟

در بسياري موارد احتياجي به درمان نيست اما بيمار بايد بطور مرتب تحت معاينات چشمي قرار گيرد. در ديگر موارد، درمان براي متوقف كردن صدمات ناشي از رتينوپاتي ديابتي و در صورت امكان بهبود ديد انجام ميشود.

جراحي ليزر: اين روش اغلب در درمان رتينو پاتي ديابتي موثر است. يك اشعه قوي از نور ليزر بر بروي قسمت صدمه ديده شبكيه متمركز ميشود. تابش اشعه ليزر رگهاي نشت كننده را ميبندد و بدينوسيله تورم مركز ديد كم ميشود. اين نوع درمان "فوتوكوآگولاسيون - Photocoagulation" ناميده مي شود.

در موارد رشد رگهاي خوني غيرطبيعي (نئوواسكولاريزاسيون) تابش اشعه ليزر در تمامي قسمت هاي كناري پرده شبكيه استفاده ميشود. اثرات ناشي از ليزر باعث كاهش رشد رگهاي خوني غيرطبيعي شده همچنين شبكيه را به پشت چشم ميچسباند و مانع جدا شدگي شبكيه ميشود.

جراحي ليزر ممكن است در مطب چشم پزشك و يا در يك كلينيك بصورت سرپايي انجام شود. چنانچه رتينو پاتي ديابتي در مراحل اوليه تشخيص داده شود جراحي ليزر ميتواند سير كاهش ديد را كُند كند. حتي در مراحل پيشرفته بيماري (رتينوپاتي پروليفراتيو) نيز، جراحي ليزر شانس كاهش شديد ديد را كم ميكند.

كرايوتراپي(سرد كردن): اگر زجاجيه بدليل وجود خون كدر باشد جراحي ليزر را تا زمانيكه خون جذب شود نميتوان انجام داد. در بعضي موارد خونريزي زجاجيه، كرايوتراپي يا يخ زدن شبكيه ممكن است در كوچك شدن رگهاي خوني غيرطبيعي كمك كننده باشد.

ويتركتيومي (برداشتن زجاجيه): در رتينوپاتي ديابتي پروليفراتيو پيشرفته ممكن است چشم پزشك برداشتن زجاجيه را توصيه كند. اين جراحي ميكروسكوپي در اطاق عمل انجام ميشود. ويتركتيومي زجاجيه پر شده از خون را بر مي دارد و به جاي آن ماده شفافي را جايگزين ميكند. در حدود 70% بيماران بعد از برداشتن زجاجيه بهبودي ديد دارند . گاهي اوقات قبل از انجام عمل برداشتن زجاجيه چشم پزشك ممكن است براي چند ماه يا يكسال صبر كند تا شايد خونريزي خود بخود جذب شود.

ترميم شبكيه: در صورتيكه بافت تخريب شده منجر به جداشدگي شبكيه از پشت چشم شود كاهش شديد ديد يا كوري را باعث ميشود مگر اينكه جراحي براي چسباندن شبكيه بموقع و با موفقيت انجام شود.

نقش بيمار در درمان چيست ؟

مراقبت موفقيت آميز رتينوپاتي ديابتي فقط به درمان اوليه توسط چشم پزشك شما بستگي ندارد. طرز برخورد و توجه شما به درمان داروئي و رعايت رژيم ديابتي ضروري است. شما بايستي ميزان مناسب قند خون خود را حفظ كنيد. از سيگار كشيدن خودداري كنيد و به فشار خون خود نيز توجه داشته باشيد. فعاليتهاي فيزيكي معمولاً براي بيماران مبتلا به رتينوپاتي ديابتي مسئله اي نيست . گاهي در بيماران مبتلا به نوع فعال رتينوپاتي پروليفراتيو محدود كردن فعاليتهاي فيزيكي توصيه ميشود.

كاهش ديد به ميزان زيادي قابل پيشگيري است
رتينوپاتي ديابتي ممكن است بدون هيچ گونه علامتي وجود داشته باشد.
تشخيص اوليه رتينوپاتي ديابتي بهترين روش براي جلوگيري از كاهش ديد است.
بيماران مبتلا به ديابت بايستي حداقل سالي يكبار توسط چشم پزشك معاينه شوند. وقتيكه رتينوپاتي ديابتي ايجاد شد معاينات بيشتر چشم پزشكي با فواصل كمتر ضروري است.
با كنترل دقيق چشم پزشك ميتوانيد درمان را قبل از صدمه ديد شروع كنيد. جراحي و يا ليزر براي درمان رتينوپاتي ديابتي بسيار موثر است.

["Angel"]

پیر چشمی به معنای کاهش تدریجی توانایی عملکرد چشم جهت تمرکز بر روی اشیاء نزدیک می باشد.این اختلال بعنوان بخشی از رویدادهای طبیعی پدیده افزایش سن مطرح بوده و معمولاً از سن ۴۰ سالگی شروع می شود.
پیر چشمی زمانی مشخص می شود که فرد می خواهد در فاصله نزدیک به مطالعه بپردازد. انجام معاینات اصولی و پایه ای چشم می تواند به تأیید وجود پیر چشمی کمک کند . این اختلال به راحتی بوسیله عدسی های مطالعه معمولی یا استفاده از عینک یا لنزهای تماسی قابل درمان می باشد. بعلاوه می توان از جراحی نیز جهت درمان استفاده نمود.

● علل پیر چشمی :
به منظور ایجاد تصویری واضح از یک شیء بر شبکیه باید به ساختارهای متمرکز کننده نور نظیر قرنیه و عدسی و به طور صحیح کار خود را انجام دهند.
بر خلاف قرنیه، عدسی از قابلیت انعطافی بیشتری برخوردار است و با افزایش ضخامت خود جهت دیدن اشیاء نزدیک سبب تمرکز بیشتر پرتوهای نوری می شود به گونه ای که تصویر شیء به وضوح برروی شبکیه ایجاد می شود.این تغییر ضخامت از طریق انقباض عضلات داخل چشمی مخصوص ایجاد می شود.
با افزایش سن یکسری تغییرات دو چشم ایجاد می شود و به عقیده بسیاری سخت تر شدن عدسی منجر به بروز پیر چشمی می شود.
زمانی که عدسی قدرت انعطاف پذیری خود را از دست می دهد نمی تواند تغییر ضخامت داده در نتیجه قادر به متمرکز ساختن مطلوب پرتوهای نوری حاصل از اشیاء نزدیک نخواهد بود و در نتیجه تصاویر حاصله تار خواهند شد.

● در چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید ؟
اگر شدت اختلال به حدی باشد که فرد نتواند در فاصله نزدیک مطالعه کند یا کارهای ریز را آنگونه که می خواهد انجام دهد یا اینکه کیفیت تصاویر به حدی باشد که انگیزه فرد را جهت انجام کارها کاهش دهد باید به پزشک مراجعه کند.

● تشخیص پیرچشمی :
این اختلال نیز از طریق انجام معاینات بالینی پایه ای چشم قابل تشخیص است و تشخیص معمولاً توسط متخصص صورت می گیرد. علاوه بر تشخیص پزشک می تواند اقدامات درمانی مورد نیاز را نیز توصیه نماید. روشهای تشخیصی متفاوت بوده و با استفاده از ابزارهای خاصی صورت می گیرد به گونه ای که بکارگیری همه آنها مهم است زیرا می تواند در درمان تأثیر گذار باشد.
بطور کلی اگر فردی از عینک یا لنزهای تماسی استفاده نمی کند. هیچ مشکلی چشمی ندارد و دارای شانس کمی جهت ابتلا به بیماریهای چشمی است، باید بین سن ۲۰ تا ۲۹ سال حداقل یکبار ، بین ۳۰ تا ۳۹ سال حداقل دو بار، بین سن ۴۰ تا ۶۴ سال هر ۲ تا ۴ سال و بالا ۶۵ سال هر ۱ تا ۲ سال جهت معاینات چشمی به متخصص مراجعه نماید.
اگر فردی از عینک یا لنز استفاده می کند نیز باید معاینات در فواصل کمتری صورت گیرد. اما در صورت وجود هرگونه علامت یا مشکل چشمی حتی در صورت انجام معاینه در همین اواخر باز باید جهت معاینه مجدد به پزشک مراجعه شود و بعنوان مثال وجود تاری دید ممکن است بیانگر علامتی باشد که نیاز فرد به تغییر عینک یا لنز را مطرح سازد .
روشهای درمانی شامل استفاده از عینک، لنزهای تماسی، لنزهای مطالعه و روشهای جراحی می باشد. اگر فرد تا قبل از بروز پیر چشمی هیچ مشکل نداشته است می توان فقط با استفاده از لنزهای مطالعه ، جهت مطالعه درمان را انجام داد.
ولی این روش درمانی باید حتماً زیر نظر پزشک باشد.
اما اگر فرد به علت آستیگماتیسم، دوربینی یا نزدیک بینی از عینک یا لنز تماسی استفاده می کند، لنزهای مطالعه به تنهایی کافی نیستند و باید از عینکهای مخصوص استفاده کرد که شامل عینک های دو کانونی یا سه کانونی، لنزهای تماسی دو کانونی ، لنزهای تماسی یک دیدی معمولی و اصلاح شده استفاده شود.
روشهای جراحی نیز وجود دارند که متعدد بوده و لیزیک (LASIK) یکی از آنهاست.

● مراقبتهای فردی :
اگر چه پیرچشمی قابل پیشگیری نیست اما با انجام اقدامات خاص می توان از چشم ها و بینایی محافظت نمود که شامل موارد ذیل است:
▪ انجام معاینات منظم و مناسب چشمی توسط پزشک
▪ کنترل بیماریهای زمینه ای نظیر مرض قند، فشار خون که بر روی بینایی آثار سوء دارند.
▪ مراجعه سریع و به موقع به پزشک در صورت بروز علائمی نظیر کاهش یکباره بینایی در یک چشم
▪ تنبلی یکباره یا تاری دید چشم ها، جرقه های نوری ، لکه های سیاه در میدان دید و هرگونه علامت دیگر
▪ استفاده از عینک های با شماره درست که مستلزم انجام معاینات منظم توسط پزشک است.
استفاده از نور کافی و مناسب می باشد. بعلاوه می توان از جراحی نیز جهت درمان استفاده نمود.