تور


نودهشتیا
فید آر اس اس
صفحه 1 از 13 1234511 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 129
  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    1388,07,12
    عنوان کاربر
    همراه نودهشتیا
    نوشته ها
    2,178
    میانگین پست در روز
    1.24
    تشکر از کاربر
    7,225
    تشکر شده 30,157 در 1,618 پست

    Post رمان پرستار مادرم | شادي داودی کاربر انجمن

    رمان پرستار مادرم - شادي داودي
    آشنایی٬عشق نیست.عشق بسیار نادر است.اگر بخواهیم شخصی را در عمق ملاقات کنیم٬اول باید خودمان تغییر اساسی کنیم.باید پستی ها و بلندی های زیادی را بگذرانیم.اگر بخواهیم کسی را در عمقش ملاقات کنیم٬باید اول بگذاریم آن شخص هم به عمق ما وارد شود.ما باید حساس٬آسیب پذیر و دیدی باز داشته باشیم...
    ---------------------------------
    داستان دنباله دار قسمت اول
    وقتي از دفتر ثبت بيرون اومدم حس ميكردم تمام وجودم رو عصبانيت پر كرده...
    هنوز ازش متنفر بودم.
    وقتي فكر ميكردم كه چقدر اين سالها زندگيم رو در كنار اون به تباهي گذروندم از خودم؛از زندگيم؛از دنيا بيزار ميشدم.
    صداي كفشهاي پاشنه بلندش كه پشت سر من از پله ها پايين مي اومد باعث ميشد حس كنم روي مغزم قدم ميزنه...
    با اينكه همين چند دقيقه پيش حكم طلاق در محضر رويت شده و صيغه ي طلاق هم جاري شده بود و ديگه هيچ تعلقي نسبت بهش نداشتم اما حس نفرت و عصبانيت از تمام وجودم فرياد ميزد...دلم ميخواست هر چه زودتر اين پله هاي لعنتي تموم ميشد تا ديگه حتي صداي اون كفشهاي پاشنه بلندشم تا آخر عمر نميشنيدم.
    وقتي از درب ساختمان قدم بيرون گذاشتم روشنايي محيط بيرون مثل تيغي بود كه به چشمم وارد ميشد...حتي ديگه نميخواستم براي يك ثانيه هم شده ريختش رو ببينم براي همين با عجله به سمت ماشينم رفتم و در همون حال سعي داشتم گره كراواتم رو هم شل كنم...آخ كه چقدر احساس خفگي ميكردم!
    با ريموتي كه توي دستم بود سريع درب ماشين رو باز كردم و به محض اينكه خواستم سوار ماشين بشم صداي اعصاب خوردكنش به گوشم رسيد كه گفت:سياوش؟
    برگشتم نگاهش كردم.
    حالم از اون تيپ و ريختش بهم ميخورد...اون موهاي دكلره كرده اش كه بيشترش از زير اون روسري كوتاه و مسخره اش بيرون ريخته بود...اون صورت غرق آرايشش...و اون مانتو و شلوار تنگ و زننده ايي كه تنش بود...با اون آدامس گنده ايي كه چقدر ظاهرش رو مشكل دار تر از هميشه نشون ميداد!
    براي لحظاتي به سرتاپاش نگاه كردم.
    من...مهندس سياوش صيفي...يكي از برجسته ترين مهندسين كشور كه به قول خيلي ها هميشه ي خدايي توي پول و موقعيت اجتماعي داشته خفه ميشده چطور ممكن بود مدت10سال اين زن رو با اينهمه فضاحت تحمل كرده باشه؟!!!
    حتي دلم نميخواست جوابش رو بدهم.دوباره برگشتم به سمت ماشين كه با لحن كش دارتري گفت:وايسا كارت دارم.
    به طرفش برگشتم و با عصبانيت گفتم:زود باش...حرفت رو بزن.
    - چيه حالا كه ديگه زن و شوهر نيستيم...نكنه هنوزم از اينكه مردم ما رو ببينن احساس ناراحتي ميكني...؟
    - الان ديگه بدتر...البته خيلي خوشحالم كه ديگه ريختت رو نميبينم ولي حتي در اين شرايط هم حاضر نيستم لحظه ايي تحملت كنم.
    - خيلي خوب بابا...فقط خواستم بپرسم چكي كه بابت مهريه ام دادي رو هر وقت ببرم بانك ميتونم نقدش كنم يا نه؟
    - آره...همين الانم بري بانك نقد نقد ميتوني همه اش رو يكجا بگيري...
    - مثل هميشه دست و دلبازي...حتي توي اين وقت.
    - لحظه شماري ميكردم براي اين موقع.
    - ميدونم...درست مثل من.
    برگشتم كه سوار ماشين بشم دوباره صدام كرد:سياوش؟
    - ديگه چيه؟
    - من دو ماه ديگه از ايران دارم ميرم.
    - به جهنم...زودتر.
    - خواستم بگم...ميخوام بعضي وقتها تلفني با اميد حرف بزنم...
    نگاه حاكي از تمسخر به سرتاپاي جلفش انداختم و ديگه حرفي نزدم و سوار ماشين شدم و راه افتادم به سمت شركت.
    از توي آينه ي مقابلم ديدمش كه سوار يه ماشين پروتون قرمز رنگ شد.مطمئن بودم راننده ي ماشين همون كسي هست كه از مدتها پيش با هم رابطه داشتن...
    واي خداي من چقدر راحت شدم...ديگه همه چي تموم شد...زنيكه ي فاسد!
    يك لحظه متوجه شدم چراغ قرمز شده...با شدت ترمز كردم...صداي گوشخراش ترمز ماشينم باعث شد افسر پليسي كه سر چهار راه ايستاده با تعجب به من نگاه كنه و با حركت دست بگه:چه خبرته؟!!!
    منم با همون حركت دست از داخل ماشين ازش عذرخواهي كردم...
    لحظه ايي به چهره ي خودم توي آينه نگاه كردم.چقدر خسته بودم!
    احساس ميكردم تمام مدتي كه در پي گذروندن مراحل قانوني و به نوعي آبروريزي طلاق بودم حتي يك ساعت هم آرامش نداشتم...مشكلات شركت از يك طرف؛مشكلات قضايي و دادگاه طلاق و خانواده از طرف ديگه...نگراني براي اميد پسرم كه فقط8بهار زندگيش رو پشت سر گذاشته بود اما هميشه توي محيطي پر از تشنج و زد و خورد بزرگ شده بود و حالا توي اين سن جدايي والدينش رو ميديد...و از همه بدتر مادرم؛مادري كه واقعا"برام زحمت كشيده بود و حالا سه سال ميشد بعد از اينكه يه موتور سوار نامرد قصد دزديدن كيفش رو داشته در اثر كشيده شدن روي زمين و بعد هم برخورد به جدول كنار خيابون دچار اون حادثه شده بود...سه سال تمام در بستر بودن و قطع نخاع شدن و در آخر سر هم رفتن آخرين پرستارش...
    توي بدترين شرايط در به در دنبال يه پرستار براي مادرمم بايد ميگشتم!
    و حالا بعد از اينهمه مدت تازه صورت خودم رو توي آينه ميديدم كه چقدر خسته و كلافه هستم...اما چاره ايي نبود...رودخانه ي خروشان زندگي با شدت هميشگي خودش در جريان بود و منم يكي از میلیونها ماهي زنده در اين رودخانه بودم!..نه قدرت ايستادن داشتم و نه توان شنايي بر خلاف جريان رود...پس بايد با جريان آب ادامه ميدادم.
    چهار راه رو كه بعد از سبز شدن چراغ راهنمايي رد كردم گوشي موبايلم زنگ خورد.نگاهي به شماره انداختم...از منزل بود؛سريع پاسخ دادم:جونم بابا؟
    - سلام بابا.
    - سلام پسرم.
    - كجايي بابا؟
    - توي ماشين...دارم ميرم شركت.
    - بابا بيا خونه...مامان بزرگ از روي تخت افتاده پايين...لباسشم خيس شده...نميگذاره من بهش دست بزنم...داره گريه ميكنه...بابا بيا...
    و بعد صداي گريه ي اميد رو شنيدم.
    به ساعتم نگاه كردم...دقيقا"12:30بود؛گفتم:گري ه نكن بابا؛همين الان خودم رو ميرسونم...تا من بيام زنگ بزن خونه ي خانم شكوهي...
    - هر چي تلفن زدم كسي جواب نداد...
    - باشه پسرم الان خودم رو ميرسونم.
    گوشي رو قطع كردم و با عجله مسير رو دور زدم و برگشتم.بايد هر چه زودتر خودم رو به خونه ميرسوندم.
    تا به خونه برسم با شركت تماس گرفتم و به منشي شركت گفتم:جلسه ي ساعت2رو كنسل اعلام كن...در ضمن امروز بعدازظهر نميتونم بيام شركت اما شايد ساعت آخر كاري يه سر بزنم...
    و بعد گوشي رو قطع كردم.
    وقتي با ماشين وارد حياط شدم اميد رو ديدم كه روي پله هاي بالكن نشسته و با ديدمن سريع از جا بلند شد و به طرفم دويد.
    از ماشين پياده شدم و بغلش كردم.
    هنوز صورتش از اشك خيس بود! لبخندي زدم و گفتم:خجالت بكش اميد...نبينم پسر بابا گريه كنه...چيزي نشده كه...مامان بزرگ افتاده مثل هميشه...حالا بيا بريم دو تايي كمكش كنيم.
    دست اميد رو گرفتم و به سمت پله ها رفتيم.
    با يك نگاه تمام حياط و ساختمون مجللي كه شايد آروزي هر كسي توي اين مملكت باشه رو از جلوي چشمم گذروندم.اينهمه ثروت و زيبايي اما وقتي دل خوش و اعصاب درست وجود نداره پشيزي هم نمي ارزه...
    ثروتي كه حالا بيشتر از اونچه كه آرامش بياره دردسر ساز شده!
    حتي براي پيدا كردن پرستار دچار مشكل شدم..!
    توي اين زمونه نميشه به هر كسي هم اعتماد كرد و به عنوان پرستار راهش داد توي خونه ايي كه پر شده از اشياء لوكس و قديمي و عتيقه و فرشهاي ابريشمي...فرشهايي كه وقتي جمعش ميكني قدر يه بقچه ميشه!
    از همه ي اينها گذشته وجود خود اميد برام خيلي مهم بود...بچه ايي نبود كه با هر كسي سازش كنه..! به خصوص كه اين اواخر به شدت بدخلق و بهانه گير تر از سابق شده بود و حتي ميدونستم بار آخري كه خانم شكوهي همسايه ي دیوار به ديوار لطف كرده بود و براي كمك به مادرم اومده بود منزل ما از لحن صحبت زشت و برخورنده ي اميد به شدت رنجيده بود!
    وقتي همراه اميد وارد هال شدم بهم ريختگي و شلوغي و كثيفي خونه مثل پتك توي سرم ميخورد...
    اين خونه فقط به يه پرستار نياز نداشت...بايد كسي رو هم مي آوردم براي كارهاي خونه ولي مطمئن بودم اميد با رفتاري كه داره هيچكس نمي تونه اين خونه رو تحمل كنه..! مگه قبلا"كسي رو نياروده بودم؟...
    خدايا چي ميشد زندگي منم مثل خيلي از بنده هاي ديگه ات روي آرامش رو ميديد؟
    وقتي به سمت اتاق خواب مامان رفتم ديدم اميد ديگه دنبالم نيومد و نشست جلوي تلويزيون و خيلي سريع سي دي كارتوني رو در سيستم گذاشت و مشغول تماشاي اون شد!
    لحظاتي ايستادم و نگاهش كردم...هيچ اثري از حالات نگران و مشوش دقايق پيش در اون به چشم نميخورد!
    به سمت اتاق مادرم رفتم...دلم براي مامانمم ميسوخت!
    ميدونستم چقدر برايش زجرآوره كه تنها پسرش در اين سن و سال بخواد لباسهاي آلوده ي اون رو تعويض كنه...براي خودمم خيلي سخت بود...اما چاره ايي نداشتم! بايد بي توجه به خيلي از مسائل به وضعيتش رسيدگي ميكردم.
    تمام مدتي كه ميشستمش و لباس تنش كردم و روي تخت خوابوندمش؛چشماش رو بسته بود و فقط از گوشه ي چشمهاش اشكهاي بي شمارش بودن كه جاري ميشد...
    وقتي همه ي كارها رو انجام دادم ساعت تقريبا" نزديك3بود...صداي آروم مامان رو شنيدم كه گفت:خدا خيرت بده سياوش جان...من كه شرمنده ي تو ام...خدا من رو مرگ بده كه اينقدر باعث زحمت تو هستم...
    پيشوني مامان رو بوسيدم و دستي به موهاي سفيد مثل پنبه اش كشيدم و گفتم:اين چه حرفيه مامان...من نوكرتم...
    وقتي از اتاق بيرون رفتم با فيله هاي مرغي كه شب پيش خريده بودم وتوي يخچال بود غذايي براي ناهار درست كردم؛خودم زياد نتونستم بخورم و فقط سعي كردم با شوخي و خنده به اميد غذا بدهم و كمي هم به مامان غذا دادم...
    ساعت نزديك5بود كه دوباره از منزل خارج شدم و به شركت رفتم چون يكسري كارها رو يادم اومد كه حتما بايد بهشون رسيدگي ميكردم.
    وارد شركت كه شدم در ضمني كه به سمت اتاق خودم ميرفتم تند تند گزارشهاي لازم رو از منشي شركت گرفتم؛در پايان وقتي ميخواستم وارد اتاقم بشم خانم افشار منشي شركت گفت:آقاي مهندس...يه خانومي براي آگهي استخدام پرستاري كه در روزنامه داده بودين اومده...
    با بيحوصلگي گفتم:بهش بگو بره فردا بياد...الان خيلي كار دارم...فردا بياد مي بينمش...
    - ولي آقاي مهندس...اين خانوم الان7ساعته كه توي سالن انتظار نشسته...حتي ناهارم نرفته...
    برگشتم به سمت خانم افشار و با تعجب به اطراف نگاهي انداختم و گفتم:7ساعت؟!!!!!
    در اون ساعت از روز چون زماني به پايان ساعت اداري شركت نمونده بود سالن انتظار خلوت بود و نيازي به جستجو نبود...بلافاصله كسي رو كه خانم افشار ازش صحبت كرده بود رو ديدم.
    از روي مبل هاي چرمي كنار سالن به آرامي بلند شد و با صدايي گرفته گفت:سلام آقاي مهندس...ببخشيد اما من واقعا به اين كار نياز دارم...براي همينم هست كه تا الان منتظرتون موندم...
    خانم افشار با نگراني نگاهي به من و سپس به او كرد و دوباره به سمت من برگشت و گفت: به خدا من خيلي بهشون گفتم كه شايد شما امروز اصلا تشريف نيارين شركت ولي گفت كه تا ساعت آخر اداري منتظر ميمونه................
    ادامه دارد
    وبلاگ نويسنده
    عشق بدون توقع و نياز ؛ شالوده ي رهايي است
    من به این فاجعـــه عادت کردم ...
    که برم ،
    خسته بشــم ،
    برگردم !
    پشت بی حوصلگی پنهون شم
    بشنوم ،
    چیزی نگم ،
    داغون شم ... !

  2. 370 کاربر از پست shadi.d.h تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **shiny** , *aren* , *artist* , *mania* , *mikhak* , *SAHAR.R* , *sara-m* , *sogol* , *soodabeh* , *vooroojak* , -ALI- , -bahareh- , .:BahaR:. , .arsana. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , /maryam/ , 18خرداد , 2012 , 23252 , 5011311 , @parisa@ , aazz , abedkarimi , abr63 , Admin , ady25 , afrooz87 , aida. , aili , alhan , amiparsa , Amirsam1 , amozhgan , Anahita.s , ANNE , Anolin , aram...... , arezoogh , arezoue , ariany , ART!ST , asal naz , asal_aram , asal_bumpy , asal_cheshmak , asemanii , asha.to20 , ati_r , avazkhamoosh , AVESTA , avina_t , ayda90 , Aypinar , azam 24 , azin4000 , b.maryam , bahane.2008 , balatanha , baran.amad , barooni , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , blue berry , bneta , brain storm , chandiny , corail , daneshmand , darya_838 , diena , dokhtarepaeiz , Donya-70 , donya_sn2006 , dr_elaheh , eglantine-m96 , ELAHE , elahe70 , Elen , Elhamhb , elhamz , fadiya , faezeh , faezeh88 , FAH!ME , farahi , farizad , Farnaz , FARNAZ.SAMPAD , farnaz21 , farnoushi , fary , farzanehmasoud , fatifati , fatima92 , fatima983 , fatima_000 , fatima_59 , fereshth , ferijoonm , flavia , ghazale49 , gheisareh , gherti , golaleh , golgh , granaz , hagh118 , hamid_mm , hanajigh , hana_89 , hannah , harimeshgh , hashemi_s , havijjo0nam , helik , Hella , hiam , Hinta , hiva , hodasamin , hsdhsd , ir2007 , iranian_girl , JonasRahimi , kandi201022 , katy , kerme ketab1 , khale rize , khanoom-damaghoo , Khatereh712 , ladysadeghi , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , lily_lagoon , linasldvh , lmnop , lucy , M&M_601 , m0zhdeh , m2reza , M@R@L , Maedeh , mahal.1 , mahboobeh 98 , mahdiar , mahdiyeh , mahi tak , mahnazmom , mahsa.gh , mahsa20005 , mahshid_3d , mahtab payda , mailfa , marjanagn , maryam1 , maryamale , maskari , maya 74 , mehrnoush_re , melodina , mfr60 , Mina , mina.bala , mina.p , mina68 , mina7g5 , Miss-Mani , mlika , monir 11 , motevalede_azar , m_h_n , nafas3000 , nalli , nanazkhanoom , Nana_m0rena2006 , nastarani , negark , Niayesh- 74 , niayesh00 , Night , Nika61 , nili , nillooo , niloufar_rose , nina86 , nlp16001 , novak , novin , OoPs , P@rya , padideh_hs , paeezi , papillonfar , paradise , paridokht , parisa jooon , Parnam , Patrisia , pila pila , Qeen , R.A.S.O.O.L , Rha.sh , roseberry , roya1365 , royamehraban , rozi-91 , rytu , s.m69 , s4sultan , sahel_m , sama33 , samaane , saman84 , samss , sana1577 , sanamjooje , sanaz2000 , sanazpomme , sanaz_ , sansan , sara8 , sara9999 , saramahtab , sareh_f , sava , sepideh1993 , setare-samavat , setareh30 , sevin jooni , shaayan , shadan30000 , shahemoghol , shahzad , shakiba_2510 , shamilaamir , shide , shili , shirin061 , shivashiva , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , sinsor , smart girl , Sokout , Sokout_momtad , Sokout_shab , sonia1357 , sonydivoneh , SOSKET , spoorg , Star-crossed , Star_69 , sunthin , sαвα , tabaloga_ra , tama1011 , tannaz22 , TARANOMEMEHR , tghyasfr , Tidea , Tifani Jon , Tikooli , titinaz , to0oranj , Universe95 , UnKnOwN_Sh , uranoos , vvvvv , yasam , yasi70 , yasi_69 , Yeganeh 1 , zahra.h , zanbagh , Zanessa , zara14 , zari60 , zebeli , zeinabjoon , zeinab_75 , ZeYnAb KhAnOoM , zina , zohrealavi , zozozi , ~Mahdiye~ , ~Spunk!e~ , ×رژ لبـ صورتـی× , آرامش خیال , آرشا , آزین , آليس , آنیتا , آیتای , اتوسا , ارغوان ایرانی , اسوده , اقاقی , انائل , بارون بهار , بارونک , بازیگوش , بانوی مهر , برادپیت , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاجه , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , جیرجیرک تنها , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , زری , ساریسا , سانجانا , سیمت , سیمیندخت , شبنم , شميم , شکیبا.. , علی رضاایران , علیصدر , عمه خانم , غریبه... , غزال- ارشیا , فارقليطا , فانوس دریایی , فرزانه 62 , فرنوش عاشق , فرگون آسمانی , لمیس20 , م.م.ر , ماه منیر , محبوبه_م , ملیساا , منجی , مهتا 73 , مهستی , مهنا2 , مهناز22 , نسترن65 , نسرین... , نسیب , ننه هانی و حوری , نی لو فر , نیلوفر دختر دریا , نیکولا 71 , هوفریا , ياابالفضل , پاپلی , پرستو خانم , پروانه! , پریاss , کردلیا , کریستال , گنجشک , گنجیشک , یاسمن , یواش , یگانه , ﮔﻠﺒﺮﮒ

  3. Top | #2

    تاریخ عضویت
    1388,05,18
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد
    نوشته ها
    14,563
    میانگین پست در روز
    8.01
    محل سکونت
    Tehran - Iran
    تشکر از کاربر
    124,171
    تشکر شده 290,675 در 40,873 پست

    پیش فرض

    سلام شروع رمان جدیدتون رو تبریک می گم .

    لطفا تو تاپیک آمار کتابها هم اعلام کنید تا در لیست قرار بگیره.

    بابت زحماتتون ممنون از طرف همه بچه ها


    دوستان عزیز نویسنده لطفا در صورتی که قصد چاپ آثارتون و درخواست حذف تاپیک از سایت رو دارید ، قبل از ایجاد تاپیک در انجمن تصمیم بگیرید! تاپیکهای ایجاد شده و رمانهای اتمام یافته حذف نمیشن .
     برای دیدن این نوشته ی مخفی کلیک کنید


  4. 181 کاربر از پست شبنم تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **پریسا** , *artist* , *mania* , *vooroojak* , -ALI- , -bahareh- , .:BahaR:. , .arsana. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , 2012 , 23252 , 5011311 , aazz , ady25 , ahvaz , aili , Amirsam1 , amozhgan , Anolin , arezoue , ariany , asal naz , asal_cheshmak , asha.to20 , avazkhamoosh , ayda90 , azam 24 , azin4000 , bahane.2008 , balatanha , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , blue berry , brain storm , dokhtarepaeiz , donya_sn2006 , dr_elaheh , eglantine-m96 , ELAHE , elahe70 , Elen , faezeh88 , FAH!ME , farahi , farnas , Farnaz , farnoushi , fatifati , fatima_000 , fatima_59 , golaleh , golgh , hanajigh , hana_89 , harimeshgh , havijjo0nam , Hella , hiam , hodasamin , JonasRahimi , kerme ketab1 , khale rize , Khatereh712 , ladysadeghi , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , lily_lagoon , M&M_601 , M@R@L , Maedeh , mahboobeh 98 , mahnazmom , mahsa.gh , mahshid_3d , mahtab payda , maryam1 , maryamale , maryammmmmm6 , meliika , Mina , mina.p , Miss-Mani , mlika , nalli , Niayesh- 74 , Night , nillooo , niloufar_rose , nina86 , nlp16001 , novin , OoPs , paeezi , paradise , paridokht , Parnam , pila pila , R.A.S.O.O.L , rozi-91 , rytu , s.love , s.m69 , samaane , shaayan , shadan30000 , shadi.d.h , shahzad , shamilaamir , shide , shili , shirin061 , Shirini , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , Sokout_momtad , Sokout_shab , spoorg , Star-crossed , Star_69 , sunthin , sαвα , tabaloga_ra , tghyasfr , Tidea , Tikooli , tina 1989 , Universe95 , UnKnOwN_Sh , vision , yasam , yasi70 , Yeganeh 1 , zeinabjoon , zeinab_75 , zina , zohrealavi , zozozi , آزین , انائل , بارونک , برادپیت , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , سارا1300 , سایتا , سیمت , سیمیندخت , شکیبا.. , علیصدر , فارقليطا , لمیس20 , م.م.ر , ملیساا , مهدی مقدم , مهستی , مهناز22 , نسرین... , ياابالفضل , ياسا , پروانه! , پریاss , کریستال , گنجشک , یاسمن , یواش

  5. Top | #3

    تاریخ عضویت
    1388,07,12
    عنوان کاربر
    همراه نودهشتیا
    نوشته ها
    2,178
    میانگین پست در روز
    1.24
    تشکر از کاربر
    7,225
    تشکر شده 30,157 در 1,618 پست

    پیش فرض

    رمان پرستار مادرم - شادي داودي
    قبل از هر چيز؛ترس را به دور بينداز و هر چه بيشتر و بيشتر جذب عشق شو؛ترس را با عشق جايگزين كن.
    -------------------------------
    داستان دنباله دار قسمت دوم
    خانم افشار با نگراني نگاهي به من و سپس به او كرد و دوباره به سمت من برگشت و گفت: به خدا من خيلي بهشون گفتم كه شايد شما امروز اصلا تشريف نيارين شركت ولي خودشون گفتن كه تا ساعت آخر اداري منتظر ميمونه...

    نگاهي به اون خانم كردم...
    ظاهرش بالاي50سال نشون ميداد و چهره ايي بسيار خسته و كسل داشت؛از اون چهره هايي كه به هر چيزي شبيه هست جز يك پرستار!
    ميدونستم با اون اخمي كه در چهره داره آدم كاملا" بي حوصله ايي بايد باشه و مادر من بيماري بود كه به يك پرستار با شرايطي ويژه نياز داشت؛شرايطي كه با همون نگاه اول ميشد فهميد اون خانم فاقد اونهاست.
    گفتم:ميدونم خيلي وقته انتظار كشيدين...ولي من الان واقعا" نمي تونم شرايط شما رو بسنجم...بهتره فردا بياين...
    اون خانم كه معلوم بود به شدت عصبي و بي حوصله شده با عصبانيت گفت:لازم نكرده...متوجه شدم...فردا هم بيام حتما" به منشي خودتون از قبل سپردين كه جوابم كنه...
    و بعد بدون هيچ حرف ديگه ايي پشتش رو كرد و از دفتر خارج شد.
    خانم افشار نفس عميقي كه حاكي از به دست آوردن آرامش بود كشيد و گفت:باور كنيد آقاي مهندس...مطمئن بودم حتي اگه باهاش حرفم ميزدين اون رو براي پرستاري از مادرتون قبول نميكردين.
    به خانم افشار نگاهي كردم وگفتم:چطور؟
    - چون اصلا" شخصيت خوبي نداشت...توي همين چند ساعتي كه اينجا بود كلي اعصابم منم خورد كرد...وقتي هم برگه ي فورم مشخصات رو بهش دادم تا پركنه كلي غر غر ميكرد..بعدشم كه خوندم فهميدم شوهرش سابقه زندان داشته و در حال حاضرم معتاد...و اين درست چيزهايي بود كه ميدونستم شما روشون خيلي حساسين...
    - پس چرا همون موقع ردش نكردي بره پي كارش؟!!!...بايد رك بهش ميگفتي با شرايطي كه داره من نمي پذيرمش...از اين به بعدم بار آخرت باشه كسي كه چنين مشكلاتي داره رو معطل ميكني...وقتي ميدوني من روي چه چيزهايي حساسم پس ديگه معطل كردن نداره...سريع بايد طرف رو جواب كني بره پي كارش...متوجه شدي؟
    - بله اقاي مهندس.
    ديگه منتظر نشدم حرف ديگه ايي بزنه و وارد دفترم شدم.
    به كارهاي عقب افتاده ام نگاهي انداختم و مواردي كه نياز به رسيدگي فوري تري داشت رو در اولين مرحله بهشون رسيدگي كردم و چندين برگه هم كه لازم به امضا بود انجامشون دادم...به پشتي صندلي تكيه دادم و گره كراواتم رو شل شل كردم و پاهام رو روي ميزم گذاشتم...
    براي لحظاتي چشمانم رو بستم و تازه مي خواستم براي چند دقيقه افكارم رو جمع كنم كه درب اتاقم باز شد و مسعود با كلي سر و صدا و شوخي كه عادت هميشگي اون بود وارد اتاقم شد.
    مسعود يكي از قديمي ترين دوستانم محسوب ميشد...از اون تيپ دوستهايي كه چه در خوشي و چه در غم و ناراحتي هيچ وقت تنهام نگذاشته بود.شروع عمر اين دوستي به سالهاي دوران دبيرستان برميگشت و بعد از اونم در دانشگاه با هم هم رشته بوديم...
    از اون مردهايي بود كه هيچ وقت دوست نداشت خودش رو در قيد و بند ازدواج قرار بده و هميشه يك ديد خاصي نسبت به تمام زنها داشت و اين تنها نقطه ي تفاوت من و اون محسوب ميشد...چون من هميشه سعي داشتم براي خانمها احترام خاصي قائل بشم...چيزي كه مسعود اصلا بهش اعتقادي نداشت!
    به محض اينكه وارد اتاق شد جعبه ي بزرگ شيريني كه توي دستش بود رو بالا كنار صورتش گرفت و در حاليكه ميخنديد گفت:مبارك باشه...مبارك باشه...آزاديت رو تبريك ميگم...بالاخره3ماه آخري هم گذشت و بر همگان مشخص شد جنابعالي دست از پا خطا نكردي...اي جان...قربون اون اصالتت بشم كه لنگه ي خودمي...
    - بسه مسعود خجالت بكش...
    - خجالت؟!!...از كي؟...از چي؟!!...ببينم نكنه هنوز يه روز از آزاديت نگذشته باز خر شدي و يه زن ديگه گرفتي و الانم همين گوشه و كنارها قايمش كردي؟!!
    - چرند نگو مسعود...مگه مغز خر خوردم؟
    - حيف مغز خر كه تو خورده باشي...آخ سياوش به جون تو...امروز از صبح كه توي اون شركت لعنتي بودم همه اش به تو فكر ميكردم...به اينكه بالاخره راحت شدي و شرش كم شد...
    از روي صندلي بلند شدم و كتم رو از پشت صندلي برداشتم و تنم كردم.
    مسعود نگاهي به من كرد و گفت:اي خاك برسرت...لااقل بابت شيريني كه آوردم يك كلمه بهم بگو دستت درد نكنه...
    خنديدم و گفتم:تو كه با يه دست درد نكنه راضي نميشي...بلند شو جعبه ي شيرينيتم بردار بريم...من كه ميدونم تا شام بهت ندم ول كن نيستي...
    مسعود خنديد و درب جعبه ي شيريني رو باز كرد و يكي در دهان خودش گذاشت و يكي هم به من داد و بعد جعبه رو روي دستم خانم افشار قرار داد و در آخر كلي هم سر به سر خانم افشار گذاشت و اگه من صدام در نمي اومد بعيد نبود چهار تا شوخي ناجور هم با خانم افشار كه البته اونم همچين از اين وضع ناراضي نبود؛بكنه...اما با صداي من كه ازش ميخواستم به دنبالم از شركت خارج بشه با خنده از دفتر خارج شديم.
    وقتي به خونه رسيديم شامي كه از بيرون گرفته بودم رو به همراه مسعود و اميد خورديم...البته من تا غذاي مامان رو بدم و سرميز برگردم غذام كاملا" سرد شده بود و بازم طبق معمول اين مدت اخير با بي اشتهايي فقط تونستم چند لقمه ايي از غذا رو بخورم.
    مسعود اون شب كلي سر به سر اميد گذاشت و حتي بعد از شام هم كلي با همديگه پلي استيشن(ps3 )بازي كردن.منم ظرفها رو شستم كمي هم آشپزخانه ي فوق العاده كثيف خونه رو مرتب كردم ...وقتي به هال برگشتم اميد روي يكي از مبلها خوابش برده بود و مسعود اون رو از روي مبل بلند كرد و در آغوش گرفت و به اتاق خوابش برد.
    وقتي به هال برگشت من تقريبا" روي يكي از مبلها ولو شده بودم و پاهام رو روي ميز جلوي خودم دراز كرده بودم.
    مسعود روي مبل رو به روي من نشست و با ريموت تلويزيون رو خاموش كرد...بعدم سيگاري آتش زد و گفت:سياوش واقعا" حالم از زندگي كه براي خودت درست كردي داره بهم ميخوره...ميدوني چيه...براي لحظاتي حس كردم اومدم خونه ي يه زن بيوه ي بدبخت كه يه مادر مريض و يه بچه از شوهر مرده اش داره...اين چه وضعيه براي خودت درست كردي؟
    - ميگي چيكار كنم؟...نكنه توقع داري مامان رو بسپرم به يه آسايشگاه؛اميدم بفرستمش يه مدرسه ي شبانه روزي...بعدشم به قول جنابعالي برم با يه زن خوش بگذرونم؟
    - خوب اگه عقل داشتي كه خيلي وقت پيش بايد اين كار رو ميكردي...ولي متاسفانه عقلم نداري...
    - بس كن مسعود...تو كه ميدوني دو دفعه ي قبلي دو تا پرستاري كه خير سرشون اومدن توي اين خونه هر كدوم با چه وضعيتي رو به روم كردن و چقدر مشكل ساز شده بودن برام...
    - آره...آره...تو رو خدا باز شروع نكن...اما آخرش چي؟...تو تازه وارد38سال شدي...يعني ميخواي تا آخر عمرت به اين وضع ادامه بدي...حالا كه ديگه از دست اون زن احمقتم راحت شدي و فكرت يه ذره آزاد شده...سياوش واقعا" هيچ برنامه ايي براي زندگيت نداري؟!!!
    - چرا دارم...كي گفته ندارم؟...الان ميخوابم؛فردا صبح بيدار ميشم؛صبحانه ي خودم و مامان و اميد رو آماده ميكنم؛ميرم شركت؛ظهر برميگردم خونه؛ناهار درست ميكنم؛به وضع مامان ميرسم؛دوباره برميگردم به...
    - بسه...بسه...بسه سياوش...مرده شور اين برنامه ريزيت رو براي زندگيت ببرن...
    - مسعود من خسته ام الانم ميخوام بخوابم...اينجا ميخوابي يا ميري خونه ي خودت؟
    مسعود از جايش بلند شد و در حاليكه كتش را از روي صندلي برميداشت گفت:تو هميشه اخلاقت همينه...تا ميخوام چند كلمه جدي باهات حرف بزنم و بهت حالي كنم كه بدبخت تو هنوز زنده ايي و بايد مثل آدمها زندگي كني و از زندگيت لذت ببري؛زود ميزني توي ذوقم و از خونت بيرونم ميكني...
    از روي مبل بلند شدم و خنده ام گرفت و گفتم:پس چقدر روت زياده كه بازم حرفات و كارات رو تكرار ميكني...
    مسعود كتش رو پوشيد و در حاليكه سوئيچش رو از روي ميز ناهار خوري برميداشت گفت:سياوش ميخواي من بگردم يه پرستار خوب و قابل اعتماد برات پيدا كنم كه هم به وضع خونه ات برسه...هم اميد رو نگه داره...هم مامان رو به طور كامل مراقبت كنه؟
    - برو گمشو...خبر نداشتم شغلت رو عوض كردي...
    - مسخره نكن سياوش جدي ميگم...يه بارم شده بگذار من توي اين قضيه دخالت داشته باشم...
    با هم وارد حياط شديم و قدم زنان به سمت درب حياط رفتيم.
    مسعود دوباره گفت:جوابم رو ندادي سياوش...نظرت چيه؟...ميخواي يه پرستار برات جور كنم يا نه؟
    - مسخره؛من كه ميدونم تو اين كاره نيستي...حالا راستش رو بگو ببينم كدوم يكي از دوست دخترات دلت رو زده و ميخواي از سر خودت بازش كني و به اسم پرستار بندازيش گردن من؟
    مسعود خنديد و گفت:تو كاريت نباشه...فقط بگو اگه من يه آدم مناسب برات بيارم من رو سنگ روي يخ نميكني؟
    - جدي داري حرف ميزني مسعود؟!!...واقعا آدم حسابي و خوبي سراغ داري؟!!...آدمي كه بشه از هر نظر بهش اعتماد كرد؟!!!
    مسعود لبخندي زد و سوار ماشينش شد و گفت:تا دو روز ديگه خبرش رو بهت ميدم...
    وقتي مسعود رفت به داخل خونه برگشتم.اونقدر خسته بودم كه حتي لباسمم عوض نكردم و درست مثل يه جنازه روي كاناپه ي گوشه ي هال دراز كشيدم و خوابم برد.
    نيمه هاي شب بود كه با صداي مامان بيدار شدم:سياوش؟...سياوش؟......سياوش ؟.........
    چشمهام به سقف خيره بود...به صداي مامان گوش ميكردم...اما مثل اين بود كه براي لحظاتي همه چيز رو فراموش كرده بودم و نميدونستم بايد چه واكنشي نسبت به صداي مامان از خودم نشون بدم!
    دوباره صداش رو شنيدم:سياوش مادر خوابي؟...سياوش؟......من دستشويي دارم.........
    يكدفعه همه چيز رو به خاطر آوردم!
    سريع از روي كاناپه بلند شدم و با عجله به اتاق رفتم...اما مثل اينكه مدت زمان زيادي بوده كه مامان من رو صدا ميكرده چون وقتي وارد اتاق شدم ديگه دير شده بود...
    خسته بودم...عصبي و كلافه بودم...به ساعت نگاه كردم بيست دقيقه به سه نيمه شب بود...
    دست به كار شدم و در حاليكه باز هم ديدن چهره ي شرمنده و خجالت زده ي مامان تا مغز استخوانم رو مي سوزوند سعي كردم به سرعت همه چيز رو مرتب كنم و اين در حالي بود كه مامان دائم سعي داشت از من عذرخواهي كنه...
    خيلي دلم براش ميسوخت و خستگي و عصبانيت از وضع ايجاد شده كلافگي من رو بيشتر ميكرد.
    وقتي دوباره ميخواستم بخوابم ساعت نزديك4:30صبح بود...
    با تمام خستگي جسمي و روحي كه به شدت تحت فشارم قرار داده بود اما هر كاري كردم نتونستم بخوابم!
    يه فنجون چاي آماده براي خودم درست كردم و به حياط رفتم.
    چراغهاي رنگي و كم نور حياط كه به روي چمنها در ارتفاعي پايين به طور پراكنده حياط رو روشن كرده بود كم كم با اولين روشنايي هاي صبح رنگ پريده تر از هميشه به نظرم مي اومدن...
    نسيم ملايم سحر وقتي به صورتم ميخورد حس ميكردم انگار سالهاست از خودم دور بودم...براي خودم غريبه ايي محسوب ميشدم كه هيچ آشنايي نسبت بهش نداشتم...
    به موجهاي ملايم و زيبايي كه در اثر وزش نسيم روي سطح آب استخر بزرگ حياط ايجاد شده بود نگاه كردم...زندگي منم درست مثل همون موجهاي لرزان و پشت سر هم شده بود...با اين تفاوت كه وقتي نسيم صبحگاهي ديگه نوزيد موجهاي روي آب هم كم كم ناپديد ميشدن اما امواج دردناك و لرزان زندگي من گويا تمامي نداشت...
    ده سال زندگي با كسي كه از همون روز اول با هم درگير بوديم حسابي داغونم كرده بود و اين چند سال اخير مريضي مامان هم مزيد بر علت گرفتاريهاي بيشمارمم گشته بود...
    در اون لحظات صبح تنها صدايي كه توي گوشم طنين انداز ميشد صداي مسعود بود كه ميگفت:تو تازه وارد38سالگي شدي...يعني ميخواي تا آخر عمرت به اين وضع ادامه بدي؟!!...بدبخت تو هنوز زنده ايي...بايد مثل بقيه ي آدمها زندگي كني و از زندگيت لذت ببري.......
    ادامه دارد

  6. 337 کاربر از پست shadi.d.h تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **shiny** , **پریسا** , *aren* , *artist* , *mania* , *mikhak* , *SAHAR.R* , *sara-m* , *sogol* , *soodabeh* , *vooroojak* , *~aida bala~* , *~Faezeh~* , -ALI- , -bahareh- , .:BahaR:. , .arsana. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , .ZeinaB. , /maryam/ , 2012 , 23252 , 271529 , 5011311 , @parisa@ , aazz , abr63 , Admin , ady25 , aili , Amirsam1 , amozhgan , Anahita.s , ANNE , Anolin , aram...... , arezoogh , arezoue , ariany , ART!ST , asal naz , asalgole , asal_aram , asal_bumpy , asal_cheshmak , asemanii , asha.to20 , ati_r , avazkhamoosh , ayda90 , Aypinar , azam 24 , azin4000 , azisadeghi , b.maryam , bahane.2008 , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , bikari , blue berry , bneta , brain storm , chandiny , corail , darya_838 , deragun , diena , dokhtarepaeiz , Donya-70 , donya_sn2006 , eglantine-m96 , ELAHE , elahe70 , Elen , Elhamhb , elhamz , faezeh , faezeh88 , FAH!ME , farahi , farizad , farnas , Farnaz , farnaz21 , farnoushi , fary , farzan0 , farzanehmasoud , fatifati , fatima983 , fatima_000 , fatima_59 , ferijoonm , flavia , foozhan az , ghazale49 , ghazghaz , gherti , golgh , granaz , hagh118 , hamid_mm , hanajigh , hannah , harimeshgh , havijjo0nam , helik , Hella , hiam , hiva , hodasamin , hsdhsd , ir2007 , iranian_girl , JonasRahimi , kandi201022 , kerme ketab1 , khale rize , khanoom-damaghoo , Khatereh712 , ladysadeghi , lele , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lili5225 , lilipoot33_68 , lily_lagoon , linasldvh , lmnop , M&M_601 , m0zhdeh , M@R@L , Maedeh , mahal.1 , mahboobeh 98 , mahdiar , mahdiyeh , mahnazmom , mahsa.gh , mahsa20005 , mahshid_3d , mahtab payda , mamalisooti , marjanagn , maryam1 , maryamale , maryammmmmm6 , maskari , maya 74 , mehrnoush_re , Mina , mina.bala , mina68 , mina7g5 , miss maryam , Miss-Mani , mlika , monir 11 , motevalede_azar , m_h_n , N A R S A N , nafas3000 , NAJVA66 , nalli , nanazkhanoom , Nana_m0rena2006 , nastarani , negark , Niayesh- 74 , niayesh00 , Night , Nika61 , nili , nillooo , niloufar_rose , nina86 , nlp16001 , novak , novin , OoPs , P@rya , paeezi , paradise , parisa jooon , Parnam , Patrisia , purija , R.A.S.O.O.L , rexona , roseberry , roya1365 , royamehraban , rytu , s.love , s.m69 , s4sultan , saharmn , saharo , samaane , saman84 , samss , sana1577 , sanamjooje , sanaz2000 , sanazpomme , sanaz_ , sansan , sara8 , sara9999 , sepideh1993 , setare-samavat , setareh30 , sevin jooni , shaayan , shadan30000 , shahzad , shakiba_2510 , shamilaamir , shide , shili , shirin061 , Shirini , shivashiva , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , sinsor , sonia1357 , sonydivoneh , SOROUR* , SOSKET , spoorg , Star-crossed , Star_69 , syhbyt , sαвα , tabaloga_ra , tahura , tama1011 , tannaz22 , tghyasfr , Tifani Jon , to0oranj , Universe95 , UnKnOwN_Sh , yalda bahari , yasam , yasi70 , yasi_69 , Yeganeh 1 , zahra.h , zara14 , zebeli , zeinabjoon , zeinab_75 , zina , zohrealavi , zozozi , ~Mahdiye~ , ~Spunk!e~ , ×رژ لبـ صورتـی× , آرامش خیال , آرشا , آزین , آليس , آیتای , اتوسا , اسوده , اقاقی , الگا , انائل , بارون بهار , بارونک , بازیگوش , بانوی مهر , برادپیت , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , زری , ساریسا , سانجانا , سیده , سیمت , شبنم , شميم , شهرناز , شکیبا.. , صفورا , طبیعت , علی رضاایران , علیصدر , عمه خانم , غریبه... , غزال- ارشیا , فرزانه 62 , لمیس20 , م شیمی , م.م.ر , ماه منیر , محبوبه_م , ملیساا , منيژه , مهدی مقدم , مهستی , مهنا2 , مهناز22 , نسترن65 , ننه هانی و حوری , نی لو فر , نیکولا 71 , هوفریا , ياابالفضل , ياسا , پرستو خانم , پروانه! , پریاss , کردلیا , کریستال , گنجشک , گنجیشک , یاسمن , یواش , یگانه

  7. Top | #4

    تاریخ عضویت
    1388,07,12
    عنوان کاربر
    همراه نودهشتیا
    نوشته ها
    2,178
    میانگین پست در روز
    1.24
    تشکر از کاربر
    7,225
    تشکر شده 30,157 در 1,618 پست

    Post

    رمان پرستار مادرم - شادي داودي
    ما همه روزه افرادي را مي بينيم كه ظاهرا" عاشق همديگر هستند - ولي همديگر را مي كشند.آنان فكر ميكنند كه عاشق هستند و مي پندارند كه براي ديگري زندگي مي كنند و بدون ديگري٬زندگيشان رنج آور خواهد بود.ولي زندگي با هم نيز برايشان رنج آور است.
    ------------------------------------
    داستان دنباله دار قسمت سوم
    ده سال زندگي با كسي كه از همون روز اول با هم درگير بوديم حسابي داغونم كرده بود و اين چند سال اخير مريضي مامان هم مزيد بر علت گرفتاريهاي بيشمارمم گشته بود...
    در اون لحظات صبح تنها صدايي كه توي گوشم طنين انداز ميشد صداي مسعود بود كه ميگفت:تو تازه وارد38سالگي شدي...يعني ميخواي تا آخر عمرت به اين وضع ادامه بدي؟!!...بدبخت تو هنوز زنده ايي...بايد مثل بقيه ي آدمها زنديگ كني و از زندگيت لذت ببري...
    وقتي چايي رو خوردم يخ يخ شده بود و تلخي اون بيشتر حس ميشد.
    دهنم از تلخي چاي حالت گس به خودش گرفته بود و من بي توجه به طعم بدي كه هر لحظه با خوردن چاي بيشتر برام ملموس ميشد تمام فنجان را تا ته سركشيدم.
    برگشتم به داخل خونه و صبحانه رو آماده كردم و در سكوتي عجيب و تا حدي آزار دهنده تنها روي صندلي در آشپزخانه نشستم و صبحانه ام رو خوردم.
    ميز رو براي اميد آماده گذاشتم و بعد صبحانه ي مامان رو در سيني قرار دادم و به اتاقش رفتم.ساعت نزديك شش صبح بود كه صبحانه ي مامان رو هم بهش داده بودم و لباسم رو پوشيدم و از خونه بيرون رفتم.
    بي هدف در شهر رانندگي ميكردم! مطمئن بودم هيچ صاحب و مدير شركتي اون وقت صبح توي خيابون نيست و همه توي خونه كنار همسر و خانواده در خواب ناز هستن...اما من چي؟
    جلوي شركت كه رسيدم٬موقع ورود٬آبدارچي شركت از ديدنم تعجب نكرد...اونم به ديدن من اون وقت صبح در هر روز عادت كرده بود و چون سن و سالي ازش گذشته بود اين سحر خيزي و اومدن اين وقت صبح من رو به شركت از مردونگي و جوهره ي كاري زياد در وجود من ميدونست و هميشه با لبخندي تحسين آميز و سلام عليكي گرم ورودم رو به شركت خوش آمد ميگفت...اما از دل من خبر نداشت!
    تا ساعت10:30 اونقدر خودم رو سرگرم كارهام كرده بودم كه گذر زمان رو از ياد برده بودم و اين كه مش رحمت(آبدارچي شركت)چند بار چايي هاي سرد شده ي من رو عوض كرده بود هم ديگه از دستم در رفته بود!
    از منزل يك بار تماس تلفني داشتم كه وقتي پاسخ دادم فهميدم اكرم خانم دختر عموي مامانم اونجاس و همين باعث شده بود از اينكه مامان و اميد تا بعدازظهر تنها نيستن كمي خيالم راحت باشه و با آسودگي بيشتري به كارهاي معوقه ي شركت رسيدگي ميكردم.
    ساعت نزديك يازده بود كه خانم افشار آيفن رو زد.وقتي جواب دادم گفت كهشخصي براي مصاحبه پرستاري در خصوص همون آگهي مربوطه در روزنامه اومده.
    چون كارم كمي سبك شده بود و تا حدي هم ميخواستم استراحت كرده باشم از خانم افشار خواستم اون فرد رو به داخل اتاقم بفرسته.
    نگاهم هنوز روي پرونده ي پخش شده بر روي ميزم بود كه صداي باز و بسته شدن درب رو شنيدم و در ادامه صداي ظريف و جواني كه گفت:سلام.
    نگاهم رو از روي ورقها گرفته و به صاحب صدا نگاه كردم.
    دختري بسيار ظريف با چهره ايي كودكانه و نگاهي به معصوميت دختران خردسال در جلوي درب ايستاده بود...به چهره اش ميخورد17يا18سال بيشتر نداشته باشد و اصلا بهش نميخورد كه دنبال كاري مثل پرستاري از يك مريض بدحال در منازل باشه!
    براي لحظاتي سر تا پايش را برانداز كردم و متعجب از اينكه اين شخص در اينجا و در دفتر من چه كاري مي تواند داشته باشد سلامش رو پاسخ دادم و بعد بي اراده سوال كردم:بله؟...كاري دارين؟
    حالا نگاه اون دختر متعجب شده بود...با انگشت شصتش گوشه ي بيني ظريفش رو كمي ماليد و بعد گفت:ببخشيد...به خاطر آگهي كه داده بودين مزاحم شدم...پرستار در منزل...
    و بعد نزديك ميزم اومد و برگه ي فورم مشخصاتي كه قبلا" خانم افشار در بيرون از اتاق بهش داده و پر كرده بود رو به طرفم گرفت و گفت:بفرماييد...تمام مشخصاتم رو توي اين برگه وارد كردم.
    برگه رو از دستش گرفتم و ناشيانه گفتم:ولي شما خيلي جوون هستي براي اين كار...
    دو قدم عقب رفت و ايستاد و گفت:ولي شرايط سني كه در ورق ذكر كردين رو دارا هستم.
    هنوز داشتم به ظرافت بچه گانه و دلنشين چهره اش نگاه ميكردم و بدون اينكه به ورق در دستم نگاهي بيندازم گفتم:اما من شرايط سني رو زير30سال ذكر كردم.
    - يعني به من ميخوره بيشتر از30سال داشته باشم؟!!!
    - نه...نه...شما خيلي كمتر از اوني كه مد نظر منه بايد سن داشته باشيد...البته اينطوري فكر ميكنم...
    لبخند فوق العاده مليحي در چهره اش نقش بست و گفت:نميدونم شما چي فكر ميكني...ولي من 22سالمه و ليسانس پرستاري دارم...فكر ميكنم اگه مريض شما خيلي وضعش وخيم نباشه بتونم از پس مشكلاتشون بربيام...البته اگه قبولم كنيد.
    از اينكه مي شنيدم22سالشه بيشتر تعجب كرده بودم چون من با توجه به ظاهري كه از چهره ي اون و ظرافت خاص و چشمگيري كه داشت گمون كرده بودم بايد17يا18ساله باشه!
    نگاهي گذرا به برگه ي فورم مشخصات انداختم و دوباره با حالتي حاكي از ناباوري براندازش كردم...
    قد متوسطي داشت اما ظرافتش فوق العاده بود...درست مثل يك عروسك چيني كه هر لحظه هراس شكستنش در ذهن هر بيننده اي قبل از هر فكر ديگه ايي متصور ميشد!
    معصوميت و ظرافتي كه در چهره داشت هم بي تاثير در كمتر نشان دادن سنش نبود.
    به برگه ي فورم مشخصات نگاهي دوباره انداختم...هنوز چند سطري بيشتر از اون رو نخونده بودم كه شنيدم گفت:ببخشيد مثل اينكه مشكلي اين وسط وجود داره...باشه اشكالي نداره...ببخشيد كه وقتتون رو گرفتم...
    همانطور كه ورق در دستم بود نگاهش كردم.ديدم به سمت درب اتاق برگشت كه خارج بشه.
    ورق رو روي ميز گذاشتم و گفتم:من چنين حرفي به شما زدم؟
    برگشت به سمت من و دوباره سرجايش ايستاد و گفت:نه...ولي حس كردم شرايط لازم رو ندارم...براي همين...
    با حركت دستم به صندلي كنار ميزم اشاره كردم و گفتم:لطفا" بشينيد.
    به آهستگي نزديكترين صندلي به خودش رو انتخاب كرد و همونجا نشست و كيفشم روي پاش گذاشت.
    مانتو كرم رنگي به تن داشت با شلوار مشكي و يه روسري چهارخونه ي كرم و مشكي هم سرش بود.كفشهاي ساده و پاشنه كوتاهي هم به پا داشت...روي هم رفته ميشد از تيپ ظاهرش به راحتي حدس زد كه از طبقه ي نيمه مرفه هم نيست اما بسيار سنگين و خانومانه رفتار ميكرد.
    براي لحظاتي بي اراده به صورتش نگاه كردم...چقدر برام عجيب بود...اون هيچ آرايشي به صورت نداشت!...درست به همون پاكي و معصوميت دختران خردسالي كه در همان لحظه ي نخست از اون در ذهنم نقش بسته بود!
    دوباره مشغول خوندن بقيه ي فورم مشخصات و پاسخهايي كه به سوالات مربوطه داده بود شدم.
    طبق اونچه كه در ورق پاسخ و توضيح داده بود تنها فرزند خانواده ميشد كه در محله ايي واقع در جنوب شرقي تهران يك منزل استيجاري داشتن...پدرش چندين سال پيش از دنيا رفته و در حال حاضر با مادرش كه او نيز در يك كارگاه خياطي شاغل بوده زندگي ميكنه...و...
    در پايان ورق وقتي چشمم به بخش ذكر نام ضامن خورد براي دقايقي خشكم زد!!!
    پس مسعود اين رو فرستاده!!!...ولي گفته بود دو روز ديگه...پس چطور اينقدر عجله به خرج داده؟!!!...
    دوباره نگاهش كردم...اونم با نگاهي منتظر به من خيره شده بود.گفتم:شما رو مسعود فرستاده؟!
    با حركت سر حرفم رو تاييد كرد و گفت:بله...
    - خوب پس با اين حساب در واقع من با مسعود طرفم...
    - نه...نه...اينطوري نباشه كه شرايط رو نداشته باشم و فقط به خاطر اينكه مسعود معرفم هست بخواين قبولم كنيد...
    از لحن صحبتش فهميدم اعتماد به نفس بالايي رو در كنار نجابت و وقار خاص خودش داراست.
    لبخندي زدم و گفتم:نه...اينطورها هم نيست...خوب شما جوون و با حوصله هستي...تحصيلات پرستاري هم كه داري؛مشكلاتي كه براي من مهمه هم در پيشينه ي شما وجود نداره مثل سابقه ي...
    - نه...از اون نظرها خيالتون راحت باشه...اگه لازم ميدونيد برگه ي عدم سو پيشينه هم تهيه ميكنم و براتون ميارم...من فقط دنبال يه كار خوب با يه...
    - با يك حقوق خوب هستيد...درسته؟
    - بله...دقيقا"
    از صداقتش خوشم اومد.
    نفس عميقي كشيدم و بيشتر به ميزم نزديك شدم و دستهام رو روي ميز گذاشتم و گفتم:فقط يك سوال...
    روسريش رو مرتب تر روي سرش تنظيم كرد و گفت:بفرماييد.
    - شما با توجه به اينكه ليسانس پرستاري داريد؛چرا در هيچ بيمارستاني مشغول به كار نميشيد و اصلا" چرا دنبال اين هستيد كه از يك بيمار بدحال در يك منزل نگهداري كنيد؟
    براي لحظاتي هجوم غم رو به وضوح در چشمان درشت و شفافش ديدم...سرش رو پايين انداخت و به پاركت كف اتاق خيره شد و دوباره به من نگاه كرد و گفت:به چند دليل...اول اينكه استخدام در بيمارستانها پارتي ميخواد كه من ندارم...دوما"حقوق اونجاها برخلاف كار طاقت فرسايي كه دارن خيلي پايينه...سوما"محيطهاي بيمارستان براي من هضمش خيلي سخته و كلا روابط بين پرستارها با...
    - بله...بله...متوجه شدم.خوب فقط يه سوال ديگه...
    - بفرماييد.
    - ميخوام بدونم چرا مسعود شما رو به من معرفي كرده؟
    لبخند كمرنگي روي لبهاي خوش فورمش نقش بست كه باعث شد زيبايي صورتش رو چندين برابر بكنه بعد گفت:به عبارت ديگه ميخواين بدونين چه رابطه ايي بين من و ايشون هست...درسته؟
    از ذكاوتش متعجب شدم!...چون دقيقا"سوال اصلي من همين بود!..
    دوباره به صندليم تكيه دادم و دستهام رو به روي سينه ام گره كردم و گفتم:شايدم اين صورت ديگه ي سوال من باشه؟
    به محض اينكه خواست پاسخ سوالم رو بگه درب اتاقم باز شد و مسعود در حاليكه مشخص بود با عجله خودش رو به شركت رسونده وارد شد.
    نگاه سريعي به اون دختر كه حالا ميدنستم اسمش سهيلا گماني هست انداخت و بعد با لبخند به طرف من اومد و با هم سلام و احوالپرسي كرديم.
    خانم گماني هم از روي صندلي بلند شد و فقط با گفتن يك كلمه سلام به حالت انتظار سرجايش ايستاد.
    مسعود بعد از سلام و احوالپرسي با من پاسخ سلام خانم گماني رو داد و گفت:خوب سهيلا...اينم از يه كار خوب در يه جاي مطمئن و قابل اعتماد...فقط مونده مامان اين شاخ شمشاد رو از نزديك ببيني.
    خانم گماني با همون لبخندي كه چهره اش رو مليح تر ميكرد نگاهي به مسعود و سپس به من انداخت و گفت:ولي آقاي مهندس كه هنوز نگفتن من مورد تاييدشون قرار گرفتم يا نه...
    از لحن صحبت مسعود با خانم گماني حدس زدم بايد آشنايي ديرينه داشته باشن ولي بعد به اين فكر كردم كه مسعود كلا" با جنس مخالفش خيلي زود صميمي ميشه كه اونم براي اهداف مسخره اش هست و بس...اما اينكه مسعود در اون لحظه به اسم كوچك صداش كرده بحث ديگه ايي بود برام!
    نگاهي به حالات و رفتار مسعود كه با خانم گماني صحبت ميكرد انداختم...برعكس هميشه اثري از لودگي و شوخي در رفتار مسعود نبود!...به نوعي در كنار صميميت رفتاريش يك حس خاص ديگه هم به چشمم ميخورد كه نمي تونستم اسمي روي اون رفتار بگذارم!
    صداي مسعود رو شنيدم كه گفت:نگران نباش سهيلا...من قبلا" قولش رو از اين جناب بداخم و بداخلاق گرفتم...
    خانم گماني نگاهي به من كرد و گفت:ولي من خدمت ايشون عرض كردم كه اگه فقط به خاطر سفارش تو قراره قبولم كنن من...
    مسعود لحن صدا و چهره اش جدي شد و گفت:سهيلا...تو خواستي يه جاي مناسب برات كار پيدا كنم كه كردم...ديگه...
    به ميان حرف مسعود رفتم و رو كردم به خانم گماني و گفتم:نگران نباشيد...دليل اينكه شما رو تاييد كردم فقط اين نيست كه مسعود معرف شما بوده گرچه اين خودش خيلي مهمه...اما خوب با توجه به توضيحاتي كه در اين برگه نوشتيد هم دليلي نمي بينم كه تاييدتون نكنم.
    مسعود نگاه تشكر آميزي به من كرد و سپس رو به خانم گماني گفت:خوب سهيلا...ميتوني تا ساعت ناهار اينجا منتظر باشي تا سياوش ببرت خونه و خانم صيفي رو هم ببيني يا اينكه ميخواي فردا صبح؟
    خانم گماني به من نگاه كرد و گفت:ممنونم آقاي مهندس...
    و بعد رو كرد به مسعود و گفت:نه ديگه...فردا صبح كه به اميد خدا كارم رو شروع ميكنم همون موقع هم مادرآقاي مهندس رو مي بينم.
    و بعد خداحافظي كرد و برگشت به سمت درب كه گفتم:آدرس رو داريد؟...در مورد ساعتهاي كاري...
    دوباره برگشت به طرف من و پاسخ داد:بله...آدرس رو از خانم افشار ميگيرم...تمام شرايط ذكر شده رو در برگه ي استخدام خوندم و زيرشونم امضا كردم...من مشكلي با ساعتهاي ذكر شده ندارم...بازم ممنونم كه قبولم كردين..............
    ادامه دارد

  8. 327 کاربر از پست shadi.d.h تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **shiny** , **پریسا** , *aren* , *artist* , *mania* , *mikhak* , *SAHAR.R* , *sogol* , *soodabeh* , *_*aseman*_* , *~aida bala~* , *~Faezeh~* , -ALI- , .:BahaR:. , .arsana. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , /maryam/ , 2012 , 23252 , 271529 , 5011311 , @parisa@ , aazz , abby7 , abr63 , Admin , ady25 , aili , amal73 , Amirsam1 , amozhgan , ana-armin , ANNE , Anolin , aram...... , arezoogh , arezoue , ariany , ART!ST , asal_aram , asal_bumpy , asal_cheshmak , asha.to20 , ati_r , avazkhamoosh , ayda90 , Aypinar , azam 24 , azisadeghi , b.maryam , bahane.2008 , banix , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , blue berry , bneta , brain storm , chandiny , corail , darya_838 , deragun , diena , dokhtarepaeiz , Donya-70 , donya_sn2006 , eglantine-m96 , ELAHE , elahe70 , Elen , Elhamhb , Eluxa , faezeh , faezeh88 , FAH!ME , farahi , farizad , Farnaz , farnaz21 , farnoushi , fary , farzan0 , farzanehmasoud , fatifati , fatima_000 , fatima_59 , ferijoonm , flavia , ghazal rad , ghazale49 , gherti , golgh , granaz , hagh118 , hamid_mm , hannah , harimeshgh , hashemi_s , havijjo0nam , helik , Hella , hiam , hodasamin , hsdhsd , ir2007 , iranian_girl , JonasRahimi , kandi201022 , kerme ketab1 , khanoom-damaghoo , Khatereh712 , ladysadeghi , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lili5225 , lilipoot33_68 , lily_lagoon , linasldvh , lmnop , lucy , M&M_601 , m0zhdeh , m2reza , Maedeh , mahal.1 , mahboobeh 98 , mahdiar , mahdiyeh , mahi tak , mahnazmom , mahsa.gh , mahsa20005 , mahshid_3d , mahtab payda , mahtabi22 , mamalisooti , marjanagn , maryam1 , maryamale , maryammmmmm6 , maskari , maya 74 , mehrnoush_re , mfr60 , Mina , mina.bala , mina.p , mina68 , mina7g5 , miss maryam , Miss-Mani , mlika , monir 11 , motevalede_azar , m_h_n , nafas3000 , NAJVA66 , nalli , nana-al , nanazkhanoom , Nana_m0rena2006 , nastarani , negark , Negin joon , Niayesh- 74 , Night , Nika61 , nili , niloufar_rose , nina86 , nlp16001 , novak , novin , OoPs , P@rya , padideh_hs , paeezi , paradise , pare , parisa jooon , Parnam , Patrisia , Qeen , R.A.S.O.O.L , rexona , roseberry , roxy , roya1365 , royamehraban , rytu , s.m69 , sama33 , samaane , saman84 , sana1577 , sanamjooje , sanaz14 , sanaz2000 , sanazpomme , sanaz_ , sansan , sara8 , sara9999 , sepideh1993 , setare-samavat , setareh30 , setareyezibast , sete , sevin jooni , shadan30000 , shahzad , shakiba_2510 , shamilaamir , shide , shili , shirin061 , Shirini , shivashiva , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , sinsor , Sokout_momtad , sonydivoneh , spoorg , Star_69 , sαвα , tabaloga_ra , tama1011 , tannaz22 , TARANOMEMEHR , tghyasfr , Tifani Jon , tinairn , titinaz , to0oranj , Universe95 , UnKnOwN_Sh , yalda bahari , yasam , yasi70 , yasi_69 , Yeganeh 1 , zahra.h , zara14 , zebeli , zeinabjoon , zeinab_75 , ZeYnAb KhAnOoM , zina , zohrealavi , zozozi , ~Mahdiye~ , آذردخت , آرامش خیال , آرشا , آزین , آليس , اتوسا , اسوده , اقاقی , انائل , بازیگوش , بانوی مهر , برادپیت , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاجه , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , زری , ساریسا , سانجانا , سهنا , سیده , سیمت , شبنم , شميم , شهرناز , شکیبا.. , علی رضاایران , علیصدر , عمه خانم , غریبه... , غزال- ارشیا , فرزانه 62 , لمیس20 , م شیمی , م.م.ر , ماه منیر , محبوبه_م , مسافر كوچولو , ملیساا , منيژه , مهدی مقدم , مهستی , مهنا2 , مهناز22 , ننه هانی و حوری , نی لو فر , نیکولا 71 , هوفریا , ياابالفضل , پدیده , پرستو خانم , پروانه! , کردلیا , کریستال , گل یاس , گنجشک , گنجیشک , گیلاس , یاسمن , یواش , یگانه

  9. Top | #5

    تاریخ عضویت
    1388,04,03
    عنوان کاربر
    کاربر نیمه حرفه ای
    نوشته ها
    718
    میانگین پست در روز
    0.39
    تشکر از کاربر
    81
    تشکر شده 7,847 در 804 پست
    حالت من
    Khoonsard

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط donya_sn2006 نمایش پست ها
    لطفا زودت تايپ كنيد

    دوست عزیز تایپ تو تاپیک تایپ کتاب خلاف قوانین سایت میباشد
    لطفا قوانین رو رعایت کنید
    ممنون

  10. 139 کاربر از پست mtbhrsh تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **پریسا** , *artist* , *vooroojak* , *~Faezeh~* , -ALI- , -bahareh- , .:BahaR:. , .arsana. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , 2012 , 5011311 , aazz , abby7 , ady25 , aili , amal73 , Amirsam1 , Anolin , arezoue , asal_cheshmak , avazkhamoosh , ayda90 , azin4000 , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , bneta , donya_sn2006 , eglantine-m96 , ELAHE , elahe70 , farahi , farnas , Farnaz , farnaz21 , farnoushi , fary , fatima_000 , fatima_59 , ghazal rad , golgh , hannah , harimeshgh , havijjo0nam , Hella , hodasamin , kerme ketab1 , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , lily_lagoon , M&M_601 , m2reza , mahsa.gh , mahshid_3d , mamalisooti , maryamale , maryammmmmm6 , maryammoayedi , Mina , miss maryam , Miss-Mani , mlika , nalli , Nana_m0rena2006 , nastarani , Negin joon , Niayesh- 74 , Night , Nika61 , niloufar_rose , nlp16001 , nouran , novak , P@rya , paeezi , paradise , Parnam , s.m69 , s4sultan , SAGHIIIII , saharmn , sanaz2000 , sara000 , setare-samavat , shadan30000 , shadi.d.h , shahzad , shakiba_2510 , shide , shili , shirin061 , Shirini , sibsorkhhava , silvana-63 , Sokout_momtad , spoorg , Star_69 , sαвα , TARANOMEMEHR , tghyasfr , UnKnOwN_Sh , yasam , yasi70 , Yeganeh 1 , zebeli , zeinab_75 , zina , zohrealavi , ~Mahdiye~ , آزین , انائل , بهارجون , بی بی گل , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , روژان , سهنا , سیده , شبنم , شکیبا.. , لمیس20 , م.م.ر , ملیساا , مهستی , مهناز22 , نی لو فر , ياابالفضل , پدیده , گنجشک , یواش

  11. Top | #6

    تاریخ عضویت
    1388,07,12
    عنوان کاربر
    همراه نودهشتیا
    نوشته ها
    2,178
    میانگین پست در روز
    1.24
    تشکر از کاربر
    7,225
    تشکر شده 30,157 در 1,618 پست

    Post

    رمان پرستار مادرم - شادي داودي
    ترس می گوید:((عاشق نشو.اگر عاشق نشوی٬دیگر کسی تو را رد نمی کند)).در این صورت٬بدون عشق زندگی خواهید کرد که بسیار بدتر از پذیرفته نشدن است.کسانی که با ترس زندگی میکنند٬بیشتر مراقبند که مرتکب اشتباه نشوند.آن ها معمولا"خطایی نمی کنند٬اما هیچ کار دیگری هم انجام نمی دهند.زندگی آنها تهی و پوچ است...هیچ نقش مثبتی در هستی ندارند.آنها می آیند٬زندگی میکنند و بعد میمیرند...فقط همین.
    --------------------------------------------
    داستان دنباله دار قسمت چهارم
    دوباره برگشت به طرف من و پاسخ داد:بله...آدرس رو از خانم افشار ميگيرم...تمام شرايط ذكر شده رو خوندم و زيرشونم امضا كردم...من مشكلي با ساعتهاي ذكر شده ندارم...بازم ممنونم كه قبولم كردين.
    و بعد با مسعود هم خداحافظي كرد و بدون معطلي از اتاق بيرون رفت.
    گيج و مات به رفتارش نگاه كرده بودم و متوجه شدم مسعود هم پشت سر او از دفترم خارج شد!
    روي صندليم نشستم و برگشتم به سمت پنجره ي قدي و بلندي كه پشت سرم بود و از اونجا به منظره ي دود گرفته و بي انتهاي تهران در اون روز گرم تابستون چشم دوختم...دلم ميخواست زودتر مسعود برگرده به دفترم تا چند سوالي كه توي ذهنم درباره ي اتفاقات چند دقيقه پيش نقش بسته بود رو بپرسم!
    انتظارم خيلي طول نكشيد چرا كه مسعود در همون لحظه به اتاقم برگشت و اومد به طرف من و روي لبه ي ميزم نشست و به همون منظره ايي كه من خيره شده بودم نگاهي كرد و گفت:دنبال چي ميگردي؟
    همانطور كه خيره به منظره ي بد شكل تهران در اون ارتفاع خيره بودم گفتم:دنبال جواب سوالهاي توي ذهنم...
    همانطور كه خيره به منظره ي بد شكل تهران در اون ارتفاع خيره بودم گفتم:دنبال جواب سوالهاي توي ذهنم...
    متوجه شدم مسعود نگاهش رو از پنجره به سمت من برگردوند و براي لحظاتي كوتاه به من نگاه كرد و گفت:نگران نباش...دختر خيلي خوب و مطمئنيه...تحصيلات عالي كه داره...جوون و با حوصله هم كه هست...باباش فوت كرده داداشي هم نداره بخواد معتاد يا دزد باشه...خيالت راحت...
    - مسعود؟
    - چيه؟
    - با اين دختره چه رابطه ايي داري؟...اصلا" از كجا پيداش كردي؟
    - تو مگه دنبال يه آدم خوب و مطمئن نبودي؟...اينم همون آدم ديگه...
    - اين جواب سوال من نبود مسعود...
    - چي رو ميخواي بدوني تو؟
    - مسعود اين اولين باري بود كه ميدیدم در برخورد با يه دختر...اونم دختري با اين مشخصات...از خودت لودگي و دله گي در نياوردي!!!...اصلا" نگاههايي كه بهش ميكردي انگار يه معني خاصي داشت كه هيچ وقت توي برخوردهات با دخترها و زن ها نديده بودم!!!...
    - خوب شايد عاشقشم...
    - چرند نگو...نگاههاي تو عاشقانه هم نبود...
    - پس چطوري بود؟
    - يه جور خاص...يه احساس مسئوليت...يه تعهد...يه تعهد اخلاقي توي نگاهت به اون ميديدم...
    - خوب مگه بده؟
    - مسعود؟
    - كوفت...مرض...
    - جواب من رو بده...بين تو و اون دختر چه رابطه ايي وجود داره؟
    - آقا جان مگه تو فضولي؟...اصلا" به تو چه...تو دنبال يه آدم مطمئن مي گشتي كه برات پيدا كردم...اونم كه مشخصاتش رو همراه با فتوكپي شناسنامه و مدرك تحصيلي و...همه چي رو در اختيارت گذاشته...ديگه مرضت چيه كه هي اين جوري مثل مفتش ها سين جينم داري ميكني؟
    - مسعود؟
    - اي مرگ و مسعود...
    به سمت ميزم چرخيدم و نگاهي به برگه ي فورم مشخصات سهيلا گماني انداختم و بعد در حاليكه دوباره چهره اش توي ذهنم نقش مي بست براي لحظاتي سكوت كردم و سپس گفتم:مسعود...چهره اش چقدر برام آشنا بود...يه جورهايي انگار قبلا" اين صورت رو ديده بودم!!!...مسعود؟
    مسعود از روي ميز من بلند شد و رفت روي مبلي كه كنار اتاق بود نشست و سيگاري از جيبش بيرون آورد و آتش زد و گفت:هان؟
    كمي پيشونيم رو با دست چپم ماليدم و سپس سرم رو به همون دستم روي ميز تكيه دادم و گفتم:داره يادم مياد...ميدوني...ميدوني اين دختره من رو ياد كي ميندازه؟
    مسعود با نگاهي دقيق صورت من رو كاويد و گفت:ياد كي؟
    دوباره به پشتي صندليم تكيه دادم و گفتم:من رو ياد چهره ي مرتضي ميندازه...مرتضي رو يادته؟...همون كه باهاش توي دانشگاه دوست شده بوديم و سال دوم تصادف كرد...
    مسعود از جايش بلند شد و جلوي پنجره ايستاد و از همان ارتفاع به خيابون چشم دوخت و گفت: سهيلا خواهر مرتضاس...
    - چي؟!!!
    - آره...سهيلا خواهر همون مرتضي سليمي هستش...
    - پس چرا...
    - ميخواي بگي چرا فاميلي اين با مرتضي فرق داره...آره؟
    - آره...
    - خوب چون پدراشون با هم فرق دارن...
    خنده ام گرفت و در همون حال گفتم:مسعود تو اينهمه اطلاعات رو از كجا به دست آوردي؟...اصلا" ببينم..اون روز آخر توي دانشگاه كه تو و مرتضي با هم گلاويز شدين و منم نفهميدم سر چي مثل سگ و گربه كتك كاري كردين و بعدشم همون روز مرتضي تصادف كرد...تو اونقدر از مرتضي بدت مي اومد كه حتي حاضر نشدي با من و بچه هاي دانشكده توي مراسمشم شركت كني...حالا چطور شده كه اينقدر كامل و دقيق از وضع و حال خواهر و مادر اون خدا بيامرز مطلعي؟!!...نكنه خواهر اين آقا مرتضي خدابيامرز باعث شده دل از كف...
    متوجه شدم مسعود كمي عصبي شده چرا كه هر وقت عصبي ميشد پكهاي عميق و پشت سر همي به سيگارش ميزد...از اينكه عصبي شده بود متعجب شدم و گفتم: مسعود حالت خوبه؟!!!
    دوباره پك عميقي به سيگارش زد و گفت: سه سال پيش خيلي تصادفي ديدمش...بيشتر از اين سوال نكن سياوش...
    احساس كردم واقعا" اگه بخوام بيشتر از اين كنجكاوي كنم حسابي اعصاب مسعود رو بهم مي ريزم...براي همين ترجيح دادم موضوع رو بيشتر كشش ندهم چون مطمئن بودم بالاخره در فرصتي مناسب خود مسعود همه چيز رو برام خواهد گفت...
    فقط يك سوال ذهنم رو شديد مشغول كرده بود كه با تمام خودداري كه در خودم سراغ داشتم اما نتونستم اين سوال رو نپرسم؛بنابراين گفتم:مسعود؟...جدي جدي نكنه چشمت دختره رو...
    مسعود سيگارش رو در زيرسيگاري روي ميز خاموش كرد و با جديت گفت:سياوش چرند نگو...من فقط ميخوام كمكش كنم...همين.
    حس كردم مسعود واقعا" داره كلافه ميشه...!
    ديگه حرف رو ادامه ندادم و مداركي كه از خانم گماني روي ميزم بود رو جمع كردم و در كشوي ميزم قرار دادم و گفتم: ناهار پيش من هستي يا نه؟
    مسعود به سمت درب اتاق رفت و در حاليكه داشت از اتاق خارج ميشد گفت:نه...بايد برم شركت...
    و بعد بدون خداحافظي اتاق رو ترك كرد!
    لحظاتي به فكر فرو رفتم و پيش خودم حدس زدم شايد مسعود به خاطر رفتار بد گذشته اش با مرتضي هميشه دچار عذاب وجدان بوده و حالا كه به قول خودش فرصتي پيدا كرده ميخواد با محبت و كمك به خواهر مرتضي و خانواده ي اون كمي از فشار خاطرات گذشته اش كم كنه!
    خوب به خاطر داشتم در اون سالهاي اول و دوم دانشگاه مرتضي و مسعود كه هيچ وقت هم نفهميدم دليلش چيه؛هميشه با هم سر جنگ داشتن...بارها و بارها با هم گلاويز شده بودن...حتي يكي دو بار هم دفتر انضباطي اونها رو خواسته بود...چندين بار هم خود من و بچه هاي ديگه ي دانشگاه اون دو تا رو كه در محيط اطراف دانشگاه با هم گلاويز شده بودن رو از هم جدا كرده بوديم...تا اينكه بالاخره سال دوم دانشگاه مرتضي در اثر اون تصادف كه توي تاكسي بود به همراه دو نفر ديگه در مسير تهران- كرج كشته شده بود و بعد از اون واقعه من و چندتايي از بچه هاي دانشگاه كه در مراسم خاكسپاري مرتضي شركت كرديم ديگه هيچ خبري از خانواده اش نگرفتيم...چون لزومي نداشت...درسته كه دوست بوديم اما دوستي من و اون عميق نبود و فقط براي عرض تسليت در مراسم شركت كرديم و بس...
    حالا حدس ميزدم تمام اين سالها كه چيزي حدود18يا19سالي ميشده؛احتمالا"مسعود هميشه در عذابي ناشناخته از رفتارش با مرتضي بوده و هميشه در پي فرصتي براي جبران مي گشته...چرا كه مسعود كلا" بچه ي مهربوني بود...
    اون روز تا پايان وقت اداري در شركت موندم و تونستم به خيلي از كارهام رسيدگي كنم و از اين بابت ممنون دختر عموي مامانم بودم كه در اون روز با اومدنش پيش مامان حسابي فكر و خيال من رو آسوده كرده بود.
    شب وقتي رسيدم خونه؛دختر عموي مامانم كه خاله صداش ميكردم كمي خونه رو مرتب كرده بود و حتي مامان رو هم حموم برده بود.
    براي شام هر چي من و مامان اصرار كرديم ديگه قبول نكرد بمونه و حتي نگذاشت من به منزل برسونمش و خودش آژانس گرفت و رفت.
    شب بعد از شام اميد خيلي زود به اتاقش رفت و خوابيد و منهم سر فرصت با مامان در مورد پرستار جديدي كه استخدام كرده بودم صحبت كردم.
    مامان از اينكه به قول خودش زحمات من كمتر ميشد بي نهايت خوشحال بود...خودمم هنوز هيچي نشده از اينكه ميدونستم فردا شخصي به عنوان پرستار در منزل حضور خواهد داشت بي نهايت احساس رضايت ميكردم و حتي شب هم به راحتي خوابيدم...مامان هم اون شب تا صبح راحت خوابيد و اصلا" براي هيچ كاري بيدار نشد و صدام نكرد.
    صبح ساعت7:00بود كه صداي زنگ درب منزل به صدا در اومد!
    حدس زدم بايد خانم گماني باشه...
    از روي تخت بلند شدم و سريع لباس مناسبي پوشيدم و درب خونه رو با اف.اف باز كردم.
    وقتي وارد خونه شد از ته دل خدا رو شكر ميكردم كه ديروز خاله كمي وضع خونه رو مرتب كرده بود وگرنه مطمئن بودم اگه با شرايط قبل كسي وارد اين خونه ميشد وحشت ميكرد!
    خانم گماني به محض ورود و سلام و عليك خواست كه اتاق مامان رو نشونش بدهم.
    با راهنمايي من به اتاق مامان وارد شد...مامان هنوز خواب بود.
    براي لحظاتي به اتاق و اطرافش نگاه كرد و بعد گفت:مسعود گفته شما يه پسر كوچولو هم داريد...ميتونم اونم ببينم؟
    - بله...البته...اما فكر ميكنم اتاقش حسابي بهم ريخته باشه...آخه8سالش بيشتر...
    لبخندي زد و گفت:بله ميدونم...مسعود همه چيز رو بهم گفته...
    وقتي به اتاق اميد وارد شديم اونم هنوز خواب بود.
    خانم گماني براي لحظاتي به صورت اميد خيره شد و بعد به آرومي طوريكه اميد بيدار نشه گفت:چقدر شبيه خودتونه؟!!
    لبخندي زدم و با سر حرف او را تاييد كردم.
    با هم به هال برگشتيم٬خواستم به آشپزخانه برم كه گفت:اجازه بدين من صبحانه رو حاضر ميكنم...به هر حال از امروز كار من شروع شده...مسعود برام همه چيز رو گفته...درسته كه من فقط به عنوان پرستار مادرتون استخدام شدم اما ميدونم چه كارهاي ديگه ايي رو هم بايد انجام بدم...
    نميدونم چرا ولي كمي احساس شرمندگي كردم...به هر حال اون يك دختر جوان بود با مدرك ليسانس پرستاري و توقعي كه من داشتم خيلي بيشتر از يك پرستار خانگي از اون بود...از يك سو خوشحال بودم كه مسعود همه چيز رو براش گفته و از طرفي از موضوع شرمنده هم بودم...اما انگار خودش از نگاه من متوجه موضوع شد چون با همون لبخند مليحي كه چهره اش رو بيشتر از حد معمول دلنشين ميكرد گفت:نگران نباشيد...كار اين خونه سخت تر از كارهاي بيمارستان نيست...مادرتون كه نياز به مراقبت دائم نداره...بنابراين به جاي اينكه خيلي از ساعتهام رو بيكار در منزل بگذرونم ميتونم با كمال ميل به امور ديگه هم رسيدگي كنم...فقط اميدوارم از پس وظايفم به خوبي بربيام و شما رو پشيمون نكنم.
    به سمت آشپزخانه رفت و در همون حال مانتو و روسريش رو در آورد و روي يكي از صندليها گذاشت.تي شرتی بلند كه آستينهاي كوتاهي داشت به تنش بود؛يك شلوارمشكي هم به پا داشت...موهايش را با يك گل سر ساده پشت سرش جمع كرده بود اما كاملا" مشخص بود كه بايد موهاي بلندي داشته باشد.
    يكي از صندليها را عقب كشيدم و نشستم و او خيلي سريع مشغول آماده كردن چاي و ميز صبحانه شد.
    به حركاتش نگاه ميكردم و در همان حال كه گاه جاي بعضي از وسايل رو كه مي پرسيد بهش نشون ميدادم گفتم:ببخشيد خانم گماني...فقط پسر من اميد يك كم...
    دوباره لبخند زيبايي به چهره نشاند و در حاليكه ميز صبحانه رو مي چيد گفت:بله...در مورد اميد هم مسعود همه چيز رو بهم گفته...ميدونم بچه ي ديرجوش و عصبي هست...سعي ميكنم با اون هم رابطه ي خوبي برقرار كنم...
    - نه...فقط ميخواستم بگم اگه يه وقت حرف نامربوط به شما زد يا كاري كرد كه باعث ناراحتيتون شد كافيه به خودم...
    به ميون حرفم اومد و گفت:خواهش ميكنم آقاي مهندس...شما نگران نباشيد.
    در همين لحظه اميد با چهره ايي خواب آلود در حاليكه هنوز بليز و شلوار خواب به تنش بود وارد آشپزخانه شد..................
    ادامه دارد

  12. 319 کاربر از پست shadi.d.h تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **shiny** , **پریسا** , *aren* , *artist* , *mania* , *mikhak* , *SAHAR.R* , *sogol* , *soodabeh* , *vooroojak* , *~aida bala~* , *~Faezeh~* , -ALI- , .:BahaR:. , .arsana. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , /maryam/ , 2012 , 23252 , 271529 , @parisa@ , aazz , abby7 , abr63 , ady25 , aili , amiparsa , Amirsam1 , Anahita.s , ANNE , Anolin , arezoo1367h , arezoogh , arezoue , ariany , arman_iran , ART!ST , arzoo12 , asal_aram , asal_bumpy , asal_cheshmak , asemanii , asha.to20 , ati_r , avazkhamoosh , ayda90 , Aypinar , azam 24 , azin4000 , b.maryam , bahane.2008 , banix , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , binam , blue berry , bneta , brain storm , chandiny , D.maryam , darya_838 , deragun , diena , dokhtarepaeiz , Donya-70 , donya_sn2006 , dr_elaheh , eglantine-m96 , ELAHE , elahe70 , Elen , Elhamhb , elhamz , elina.jy , Eluxa , faezeh , faezeh88 , FAH!ME , farahi , farizad , Farnaz , FARNAZ.SAMPAD , farnaz21 , farnoushi , fary , farzanehmasoud , fatifati , fatima92 , fatima_000 , fatima_59 , ferijoonm , flavia , ghazal rad , ghazale49 , gherti , Goleyas2 , golgh , granaz , H..GH , hamid_mm , hanajigh , hannah , hanye , havijjo0nam , helik , Hella , hiam , hodasamin , hsdhsd , ir2007 , iranian_girl , JonasRahimi , kandi201022 , kerme ketab1 , khale rize , khanoom-damaghoo , Khatereh712 , ladysadeghi , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , lily_lagoon , linasldvh , lmnop , M&M_601 , m0zhdeh , m2reza , Maedeh , mahal.1 , mahboobeh 98 , mahdiar , mahdiyeh , mahi tak , mahnazmom , mahsa.gh , mahsa20005 , mahshid_3d , mahtab payda , mamalisooti , marjanagn , maryam1 , maryamale , maryammmmmm6 , maryammoayedi , maskari , mehrnoush_re , mfr60 , Mina , mina.bala , mina68 , mina7g5 , miss maryam , Miss-Mani , mlika , m_h_n , nafas3000 , NAJVA66 , nanazkhanoom , Nana_m0rena2006 , nastarani , negark , Niayesh- 74 , Night , Nika61 , nili , niloufar_rose , nina86 , nlp16001 , novak , novin , OoPs , P@rya , padideh_hs , paeezi , paradise , pare , Parnam , Patrisia , Qeen , R.A.S.O.O.L , rexona , roseberry , roya1365 , royamehraban , rytu , s.m69 , s4sultan , SAGHIIIII , saharmn , sama33 , samaane , saman84 , samss , sana1577 , sanamjooje , sanaz2000 , sanazpomme , sanaz_ , sansan , sara8 , sara9999 , sepideh1993 , setare-samavat , setareh30 , sevin jooni , shaayan , shadan30000 , shahzad , shamilaamir , shide , shili , shirin061 , Shirini , shivashiva , siba12 , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , sinsor , sogand.m , sonydivoneh , spoorg , Star_69 , sαвα , tabaloga_ra , tama1011 , tannaz22 , TARANOMEMEHR , tghyasfr , Tifani Jon , tinairn , titinaz , to0oranj , Universe95 , UnKnOwN_Sh , uranoos , yalda bahari , yasam , yasi70 , yasi_69 , Yeganeh 1 , zahra.h , zara14 , zeinabjoon , zeinab_75 , ZeYnAb KhAnOoM , zina , zohrealavi , zozozi , ~Mahdiye~ , ~Spunk!e~ , آذردخت , آرشا , آزین , آليس , اتوسا , اسوده , اقاقی , اورینب , بارون بهار , بازیگوش , بانوی مهر , برادپیت , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاجه , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , زری , ساریسا , سانجانا , سیده , سیمت , شبنم , شميم , شکیبا.. , علی رضاایران , علیصدر , عمه خانم , غریبه... , غزال- ارشیا , فرزانه 62 , لمیس20 , م.م.ر , ماه منیر , ملیساا , منيژه , مهستی , مهنا2 , مهناز22 , نسرین... , ننه هانی و حوری , نهایت , نی لو فر , هوفریا , ياابالفضل , پدیده , پرستو خانم , پروانه! , کردلیا , کریستال , گل یاس , گنجشک , گنجیشک , یاسمن , یواش , یگانه

  13. Top | #7

    تاریخ عضویت
    1388,03,27
    عنوان کاربر
    مدیر بخش کتاب
    نوشته ها
    18,217
    میانگین پست در روز
    9.74
    محل سکونت
    تهران
    تشکر از کاربر
    88,402
    تشکر شده 412,656 در 26,462 پست

    Exclamation

    نقل قول نوشته اصلی توسط امیراعتمادی نمایش پست ها
    پس بقیه ش کو

    واقعا رمان جذابیه خسته نباشید ممنون
    لطفا در تایپیک های تایپ کتاب پست ندید خلاف قوانین سایته
    اگر می خوهید رمان ِ خود را در انجمن قرار دهید و بلد نیستید... کلیک کنید!
    برای آگاهی از قوانین بخش کتاب... کلیک کنید!
    جهت اطلاع از قوانین بخش نقد و نحوه ی گذاشتن تاپیک نقد... کلیک کنید!
    هر سوالی از بخش کتاب دارید، ابتدا تاپیک های بالا رو بخونید و اگر جواب خود را نیافتید به یکی {فقط یکی!} از مدیران ِ بخش، پیام خصوصی بزنید!
    مدیران بخش کتاب:
    patrin* asal_cheshmak* sanaz.p* hediyeh_b*Sepid
    ***یه غرور یخی یه ستاره سرد***
    یه شب از همه چی به خدا گله کرد
    یه دفعه به خودش همه چی رو سپرد
    دیگه گریه نکرد فقط حوصله کرد

    نگران منی به تو قرصه دلم
    تو کنار منی نمیترسه دلم
    بغلم کن ازم همه چیمو بگیر
    ***بذار گریه کنم پیش تو دل سیر
    ***

  14. 135 کاربر از پست asal_cheshmak تشکر کرده اند .

    **پریسا** , *vooroojak* , *~Faezeh~* , -ALI- , .:BahaR:. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , 2012 , 23252 , @parisa@ , aazz , abby7 , ady25 , aili , Amirsam1 , Anolin , arezoue , avazkhamoosh , ayda90 , azin4000 , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , binam , brain storm , cleo , D.maryam , dokhtarepaeiz , eglantine-m96 , ELAHE , elahe70 , elina.jy , Eluxa , FAH!ME , farahi , farnas , Farnaz , farnoushi , fatifati , fatima_000 , fatima_59 , ghazal rad , gherti , gipsy_sepideh , golgh , hannah , hanye , havijjo0nam , hedie9390 , Hella , hodasamin , JonasRahimi , kerme ketab1 , khale rize , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , lily_lagoon , m2reza , mahboobeh 98 , mahdiar , mahsa.gh , mahshid_3d , mamalisooti , maryam1 , maryammmmmm6 , Mina , miss maryam , Miss-Mani , mlika , monir 11 , Niayesh- 74 , Night , Nika61 , niloufar_rose , nlp16001 , paeezi , paradise , Parnam , s.m69 , SAGHIIIII , saharmn , setare-samavat , shaayan , shadan30000 , shadi.d.h , shahzad , shide , shili , shirin061 , Shirini , sibsorkhhava , silvana-63 , spoorg , Star_69 , sαвα , TARANOMEMEHR , tghyasfr , Universe95 , yasam , yasi70 , zina , zohrealavi , ~Mahdiye~ , آزین , الهه1379 , انائل , برادپیت , بهارجون , بی بی گل , ترنج خاتون , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , روژان , سیده , شبنم , شکیبا.. , لمیس20 , م.م.ر , ملیساا , مهدی مقدم , مهستی , نهایت , نی لو فر , هديه , ياابالفضل , پدیده , گنجشک , یاسمن , یواش , یگانه

  15. Top | #8

    تاریخ عضویت
    1388,07,12
    عنوان کاربر
    همراه نودهشتیا
    نوشته ها
    2,178
    میانگین پست در روز
    1.24
    تشکر از کاربر
    7,225
    تشکر شده 30,157 در 1,618 پست

    پیش فرض

    رمان پرستار مادرم - شادي داودي
    عشق محصول تنها بودن است.باید آن را بباری.زمانی که ابر پر از باران می شود٬می بارد و زمانی که گل سرشار از عطر است٬آن را به باد می سپارد و بدون اینکه مقصد آن را بداند عطرش را رها می کند.گل منتظر نمی ماند که در ازای این عطری که آزاد میکند چه چیز دریافت خواهد کرد.گل شادمان است که باد به اندازه ی کافی لطف دارد که بار او را سبک می کند.
    -----------------------------------------
    داستان دنباله دار قسمت پنجم
    دوباره لبخند زيبايي به چهره نشاند و در حاليكه ميز صبحانه رو ميچيد گفت:بله...در مورد اميد هم مسعود همه چيز رو بهم گفته...ميدونم بچه ي ديرجوش و عصبي هست...سعي ميكنم با اون هم رابطه ي خوبي برقرار كنم...
    - نه...فقط ميخواستم بگم اگه يه وقت حرف نامربوط به شما زد يا كاري كرد كه باعث ناراحتيتون شد كافيه به خودم...
    به ميون حرفم اومد و گفت:خواهش ميكنم آقاي مهندس...شما نگران نباشيد.
    در همين لحظه اميد با چهره ايي خواب آلود در حاليكه هنوز بليز و شلوار خواب به تنش بود وارد آشپزخانه شد...براي لحظاتي سر جايش ايستاد و خيره خيره به خانم گماني نگاه كرد.
    خانم گماني با لبخند به طرف او رفت و گفت:به به...به به ببين چه پسر خوشگلي...
    اميد عقب عقب رفت و سپس برگشت و با عجله از آشپزخانه خارج شد؛متوجه شدم كه به اتاق خودش برگشت و درب اتاق را به شدت بهم كوبيد!
    خانم گماني سر جايش ايستاد و دیدم كه لبخند از صورتش محو شد و بعد به من نگاه كرد.
    نفس عميقي كشيدم و گفتم:با كسي صميمي نميشه...حتي توي مدرسه هم با كسي دوست نيست و هميشه وقتي ميرم مدرسه اش بهم ميگن تنهايي رو به هر چيزي ترجيح ميده...توي مدرسه هم وقتي بچه هاي همكلاسي بهش ميخوان نزديك بشن كارش به كتك كاري و دعوا ميكشه..واقعا"بعضي وقتها نميدونم بايد چيكار كنم!
    خانم گماني چايي براي من در فنجان ريخت و خودش هم صندلي مقابل من رو عقب كشيد نشست و گفت:مادرش رو خيلي دوست داشته؟
    بي اراده خنده ي تمسخر آميزي روي لبم آوردم و گفتم:مادرش؟...نه...اصلا"...هيچ وقت با مهشيد رابطه ي خوبي نداشت...هيچ وقت...يعني ميشه گفت مهشيد اصلا"مادري نكرد براي اميد....به تنها چيزي كه اهميت ميداد لباساش و لوازم آرايشش بود و هميشه سعي داشت به اميد حالي كنه كه براي اون يه مزاحم و يه موجود دست و پاگيره...
    - شما چي؟...رابطه اش با شما چطوره؟
    كمي از چايي رو خوردم و گفتم:ميشه گفت عاشقشم...اون هم خيلي به من وابسته اس و دوستم داره...بعد از من فكر ميكنم با تنها كسي كه حرف ميزنه و بازي ميكنه...
    - مسعود...درسته؟
    - آره...مسعود خيلي خوب با اميد ارتباط برقرار ميكنه...گرچه بعضي اوقات مسعود رو هم نمي پذيره...
    - وضع درسش چطوره؟...فكر ميكنم مهر امسال ميره به كلاس سوم...درسته؟
    - فوق العاده باهوشه...
    - مثلا"چقدر؟
    - خيلي...اونقدر كه الان سه ساله كه سالي يك بار تست آي.كيو كه ازش ميگيرن جز بچه هاي تيزهوش معرفي ميشه...نمراتشم هيچ وقت نديدم غير از20نمره ي ديگه ايي باشه...البته اينم بگم هيچ وقت توي خونه به غير از انجام تكليف مدرسه نديدم كتاب درسيش رو مطالعه كنه...مشخصه همه چيز رو در همون مدرسه ياد ميگيره...
    خانم گماني لحظاتي به فكر فرو رفت و بعد مستقيم به چشمهاي من نگاه كرد و گفت:آقاي مهندس...فكر ميكنم اميد چون به گفته ي شما به مادرش علاقه ايي نداشته و همه ي محبت رو در وجود شما براي خودش پيدا كرده از اينكه شخص ديگه ايي مثل من در اين خونه باشه وحشت داره...دليلشم اينه كه ميترسه نكنه اين شخص تازه وارد باعث بشه حضور شما در خونه كمرنگ بشه و شما بيشتر از گذشته خودتون رو در كارهاي بيرون از منزل و شركت غرق كنيد و ديگه دلواپسي براي منزل نداشته باشيد و تقريبا"اين كه اميد رو در حاشيه قرار بدين...و فكر ميكنم ناسازگار بودنش با پرستارهاي قبلي مادرتونم به همين دليل بوده...شما اينطوري فكر نميكنيد؟
    - تا حالا اين طوري به قضيه نگاه نكرده بودم!
    - ميشه يه خواهشي از شما بكنم؟
    به قدري صادقانه و با صدايي آرام بخش صحبت ميكرد كه براي لحظاتي احساس كردم مدتهاست از اينكه با كسي هم صحبت شده باشم اينقدر لذت نبرده ام!
    نگاهي به صورتش كردم...چشمهاي درشت و شفاف و مشكي داشت كه وقتي بهش نگاه ميكردم حس ميكردم چقدر اين نگاه عميقه...ابروهاي كشيده و سياه كه در حد يك دختر آرايش شده بود جذابيت چشماش رو صد برابر ميكرد و اين تنها آرايش صورتش بود...بيني ظريفي داشت كه باعث ميشد برجستگي لبهاي خوش فورمش بيشتر به چشم بياد...لبهايي كه كاملا" صورتي بود و هنگام صحبت دندانهاي سفيد و مرتبش من رو به ياد مرتضي می انداخت...مرتضي هم تقريبا"چهره ايي دخترونه داشت و يادم مي اومد بعضي وقتها توي دانشگاه سر به سرش ميگذاشتيم و ميگفتيم:مرتضي خدا ميخواسته تو رو دختر بیافرینه...همه كار رو هم كرده بوده ولي آخر كاري پشيمون شده...
    توي همين فكر بودم كه بي اراده به ياد شوخيهاي دوران دانشگاه لبخندي به روي لبم نقش بسته بود كه متوجه نگاه متعجب خانم گماني شدم و گفتم:ببخشيد...شما چيزي از من پرسيدين؟
    لبخند خاص خودش رو به لب آورد و گفت:خواستم ازتون خواهش كنم حداقل براي مدت كوتاهي هم كه شده بعد از ظهرها از شركت زودتر بياين خونه و اميد رو با خودتون به پارك و سينما ببريد و اينجوري بهش نشون بدين كه اومدن من در اين خونه نه تنها باعث نميشه شما خودتون رو غرق كارهاتون بكنيد؛بلكه با خيال راحتتر و وقت بيشتري كه پيدا كردين و خيالتون هم از بابت مادرتون راحت شده اون رو به گردش برده و وقت بيشتري رو براش ميتونيد بگذاريد...فكر ميكنم اين طوري اميد زودتر حضور من رو بپذيره و منم بهتر بتونم باهاش ارتباط برقرار كنم...
    حرفي كه ميزد به نظرم كاملا"درست بود و من با تمام عشقي که به اميد داشتم چقدر از اين فكر غافل شده بودم!!!
    وقتي خوب فكر كردم ديدم به راستي چقدر مدت زمان طولاني است كه من اميد رو به گردش نبردم!!!
    لبخندي زدم و گفتم:شما درست ميگيد...واقعا"من به خاطر مشكلاتي كه سر راهم بوده خيلي از اين بچه غافل شدم و فكر ميكردم همين قدر كه در درون خودم عاشقشم براش كافيه...
    در همين لحظه صداي مامان به گوش رسيد كه من رو صدا ميكرد.
    خانم گماني گفت:تا شما به اتاق مادر بري منم صبحانه اي ايشون رو آماده ميكنم...بعد ميام.
    حدس زدم ميخواد اومدنش رو به مامان در تنهايي اطلاع بدهم و بعد مامان رو ببينه؛براي همين گفتم:مامان ميدونه شما امروز مياي.
    - چه خوب...پس با هم ميريم به اتاقشون.
    به همراه همديگه از آشپزخانه خارج شديم.وقتي ميخواستيم به اتاق مامان وارد بشيم صداي اميد رو شنيدم كه از اتاقش من رو صدا ميكرد.براي لحظاتي نميدونستم به اتاق مامان برم يا به اتاق اميد كه خانم گماني گفت:شما بهتره بري پيش اميد...من خودم به اتاق مامان ميرم.
    با سر حرفش رو تاييد كردم وبه سمت اتاق اميد رفتم.
    وقتي خانم گماني وارد اتاق مامان شد لحظه ايي برگشتم و نگاهش كردم...خيلي از رفتارش كه مملو از اعتماد به نفس بود خوشم اومده بود...و بعد وارد اتاق اميد شدم.
    اميد با چهره ايي عصبي و خشمگين روي تختش نشسته و زانوهاش رو توي بغلش گرفته بود!
    رفتم كنارش روي تخت نشستم و در حاليكه سعي داشت از كار من ممانعت كنه اما موفق نشد و من اون رو در آغوشم گرفتم و گفتم:چيه بابا؟...چرا صبح اول صبحي اينقدر بد اخلاق شدي؟
    - اين كيه اومده خونه ي ما؟
    - اين خانم از اين به بعد مياد اينجا تا مواظب مامان بزرگ باشه...تو مخالفي؟
    - ازش خوشم نمياد...
    - پسر خوب من كه الكي نبايد از كسي بدش بياد...حالا يه مدت اينجا بمونه اگه ديديم به درد نميخوره ميگيم بره...باشه؟
    - دوست ندارم كسي غير از من و مامان بزرگ و شما توي اين خونه باشه...
    - ولي من فكر ميكنم يه مدتي اينجا باشه تا حداقل من وقت كنم پسر خوبم رو يه ذره ببرم گردش...بريم پارك...بريم هر جايي كه تو دوست داري...اون اينجا باشه خيال من از بابت مامان بزرگ راحته و دوتايي بيشتر ميتونيم بريم بيرون گردش كنيم...تو اينطوري فكر نميكني؟
    اميد براي لحظاتي به چشمهاي من خيره شد و بعد خودش رو بيشتر توي بغلم جا داد و گفت:من دوستش ندارم...
    روي موهاي مشكي و نرمش رو بوسيدم و گفتم:لازم نيست كه دوستش داشته باشي...اونم به تو كاري نداره...مهم من و تو هستيم...مگه نه؟
    - ولي پرستارهاي قبلي من رو اذيت ميكردن.
    - اين تو رو اذيت نميكنه...بهت قول ميدم...اگه اذيتت كرد به خودم بگو زودي بيرونش ميكنم...چطوره؟...خوبه؟
    - پس بهش بگو...
    - چي بگم؟
    - بگو كه به من كاري نداشته باشه...بهش بگو من هر كاري دوست داشته باشم ميكنم...هر چي دوست داشته باشم ميخورم...هر جا دوست داشته باشم توي خونه بازي ميكنم...حق نداره به اسباب بازيهاي منم دست بزنه...
    خنديدم و بيشتر در آغوشم گرفتمش و گفتم:باشه پسرم...همه رو بهش ميگم...حالا بلند شو با هم بريم صبحانه بخوريم...من بايد بعد صبحانه زودي برم شركت.
    - ديگه ظهرها براي ناهار نمياي خونه؟
    - خوب حالا كه اين خانم اومده ديگه ظهر نميام ولي عصر كه اومدم با هم ميريم...
    - تو گفتي اين اومده بيشتر من و تو با هم هستيم...پس چرا الان ميگي ديگه ظهر نمياي خونه؟
    - تو دوست داري بابا براي ناهار خونه باشه؟
    - آره.
    - باشه...ناهار ميام...اما دوباره برميگردم شركت ولي عصر كه برگشتم خونه؛پسر گل من بايد حاضر و آماده باشه تا با هم بريم هر جايي كه دوست داره و حسابي خوش بگذرونيم...چطوره؟...موافقي؟
    اميد خنده ي شيرين و كودكانه ايي كرد و بعد در حاليكه هنوز اون رو توي بغلم گرفته بودم از روي تخت بلند شدم و با هم از اتاق خارج شديم و به آشپزخانه رفتيم.
    خانم گماني رو ديگه تا وقت خداحافظي نديدم.فقط وقتي به اتاق مامان رفتم اونم اونجا بود و داشت به مامان صبحانه ميداد.
    از اينكه به اين سرعت اتاق و تخت مامان رو مرتب كرده بود كمي تعجب كردم ولي وقتي رضايت رو در چهره ي مامان ديدم انگار يك بار بزرگ و سنگين رو از روي دوشم برداشتن!
    بعد از خداحافظي از مامان و خانم گماني؛اميد رو هم بوسيدم و به شركت رفتم.
    عجيب بود...حضور اين دختر در همين مدت كوتاه چه حس آرامش قوي رو به من بخشيده بود...انگار بزرگترين و سنگين ترين مسئوليتي كه تا اون روز بر دوشم بود رو يكباره برداشته بودن!
    ساعت يك بود كه گوشي موبايلم زنگ خورد...وقتي نگاه كردم فهميدم از منزل تماس گرفتن.
    گوشي رو كه جواب دادم صداي اميد رو شنيدم كه گفت:پس چرا نمياي؟!!!!
    لبخندي زدم و گفتم:سلامت كو پسر خوب؟
    صداي اميد جدي و عصبي بود كه گفت:ميگم چرا نمياي؟...مگه نگفتي براي ناهار مياي خونه؟...بيا ديگه.
    - باشه پسرم...كارم تموم شده...الان ميام.
    وقتي به خونه رسيدم براي اولين بار بعد از مدتها عطر مطبوعي از غذا در فضاي خونه پيچيده بود...
    اميد با ديدن من سريع از روي مبلي كه روش دراز كشيده بود بلند شد و به طرفم دويد و در همان موقع خانم گماني هم در حاليكه داشت دستهاش رو با دستمالي خشك ميكرد از آشپزخانه خارج شد.
    اميد رو در آغوش گرفتم و بوسيدم و پاسخ سلام و خسته نباشيدي كه خانم گماني گفت رو دادم و بعد به سمت اتاق مامان رفتم.
    همه چيز مرتب و تميز بود و لبخند رضايت روي لبهاي مامان بيشتر از هر چيزي خوشحالم كرد.
    به آرامي گفتم:چطوره مامان؟از پرستارت راضي هستي؟
    مادرم نگاه تشكر آميزي به من كرد و گفت:خدا خيرت بده...آره...دختر خوبيه...هم مودبه هم معلومه به كارش خيلي وارده...از همه مهمتر خوشحالم از اينكه تو ديگه اسير زحمت من نيستي...
    اميد رو گذاشتم روي زمين و بعد پيشاني مامان رو بوسيدم و گفتم:زحمت چيه مامان...من تا جون دارم نوكرتم.
    - برو غذات رو بخور مادر..دست پختشم خيلي خوشمزه اس.
    - مگه شما ناهارتم خوردي؟!!!
    - آره مادر...همه ي كارهاي دختره روي نظمه...خيالت راحت باشه...
    اميد دست من رو كشيد و به سمت درب اتاق برد و گفت:بيا بريم ديگه...سهيلا جون ميز ناهار رو آماده كرده.
    با تعجب به اميد نگاه كردم و گفتم:سهيلا جون!!!!!!....اميد بابا معلومه خيلي زود با خانم گماني رفيق شدی...
    صداي آرام مامان رو شنيدم كه گفت:نميدوني چقدر قشنگ با اميد حرف ميزنه...خدا خيرش بده...امروز اصلا"اين بچه هم يه حال و هواي ديگه داره...
    اميد برگشت و با اخم به مامان نگاه كرد و گفت:نخيرم...من اصلا" هم دوستش ندارم...خوشحالم چون بابا بهم قول داده من رو بعد از ظهر ببره بيرون؛ببره پارك...فقط براي اينه كه خوشحالم.
    به مامان چشمكي زدم و در حاليكه به همراه اميد از اتاق خارج ميشديم گفتم:درسته...و بابا هم سر قولش هست...مطمئن باش.
    وقتي وارد آشپزخانه شدم اميد با عجله روي يكي از صندليها نشست.
    ميز ناهار كاملا" آماده بود و برنج و مرغ و سيب زميني سرخ شده عطر مطبوعي رو در همه جا راه انداخته بود.
    متوجه بودم كه اميد به محض ورود به آشپزخانه دوباره چهره ايي اخمو به خودش گرفته و اصلا" به خانم گماني نگاه نميكنه.
    لبخندي زدم و به خانم گماني كه داشت يخ در پارچ مي ريخت تا آب خنك درست كنه نگاه كردم و گفتم:دست شما درد نكنه...بعد از مدتها غذاي خونه خوردن به آدم مي چسبه...عطر و بوي غذايي كه درست كردين همه ي خونه رو گرفته...واقعا"ممنونم.
    خانم گماني لبخندي زد و در همون حال كه مشغول به كارش بود گفت:خواهش ميكنم...كاري نكردم.
    براي اينكه يه لباس راحت بپوشم و از شر اون كت و شلوار و كراوات راحت بشم و آبي هم به دست و صورتم بزنم از آشپزخونه بيرون رفتم.
    صداي خان گماني رو شنيدم كه گفت:آقاي مهندس زودتر تشريف بيارين تا غذاتون سرد نشده.
    در حاليكه تمام وجودم از حس آرامش پر شده بود در ضمني كه به اتاقم وارد ميشدم گره كراواتم رو باز كردم و گفتم:باشه...همين الان ميام...امروز واقعا غذا مزه ميده...
    وارد اتاق شدم و كراواتم رو روي تخت گذاشتم و كتم رو از تنم خارج كردم كه ناگهان صداي شكستن پي در پي ظروف از آشپزخانه به گوشم رسيد.
    با عجله از اتاق خارج شدم و وقتي وارد آشپزخانه شدم ديدم اميد در حاليكه هنوز گوشه ي رو ميزي توي دستش است كنار ديوار ايستاده و تمام بشقابها و غذاها روي زمين ريخته و شكسته شده...
    به خانم گماني نگاه كردم...ديدم متعجب و تا حدودي وحشت زده به يخچال تكيه داده و به غذاها و ظروف شكسته شده ي روي زمين نگاه ميكنه.............
    ادامه دارد

  16. 304 کاربر از پست shadi.d.h تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **shiny** , **پریسا** , *aren* , *artist* , *mania* , *mikhak* , *sogol* , *vooroojak* , *~aida bala~* , *~Faezeh~* , -ALI- , -bahareh- , .:BahaR:. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , /maryam/ , 18خرداد , 2012 , @parisa@ , aazz , abby7 , abr63 , Admin , ady25 , aili , Amirsam1 , ana-armin , Anahita.s , Anolin , arezoo1367h , arezoogh , arezoue , asal_aram , asal_bumpy , asha.to20 , ati_r , avazkhamoosh , ayda90 , Aypinar , azam 24 , azin4000 , azisadeghi , b.maryam , bahane.2008 , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , binam , blue berry , bneta , brain storm , chandiny , cleo , daltonha , daneshmand , darya_838 , deragun , diena , dokhtarepaeiz , Donya-70 , donya_sn2006 , dr_elaheh , ELAHE , elahe70 , Elen , Elhamhb , elina.jy , Eluxa , faezeh , faezeh88 , FAH!ME , fani black 212 , farahi , farizad , farnas , Farnaz , farnaz21 , farnoushi , fary , farzanehmasoud , fatifati , fatima_59 , ferijoonm , flavia , ghazale49 , gherti , Goleyas2 , golgh , granaz , H..GH , hagh118 , hamid_mm , hanajigh , hannah , hanye , havijjo0nam , hedie9390 , Hella , hiam , hodasamin , hsdhsd , ir2007 , iranian_girl , JonasRahimi , kandi201022 , kerme ketab1 , khale rize , khanoom-damaghoo , Khatereh712 , ladysadeghi , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , linasldvh , lmnop , M&M_601 , m0zhdeh , m2reza , Maedeh , mahal.1 , mahboobeh 98 , mahdiar , mahi tak , mahnazmom , mahsa.gh , mahsa20005 , mahshid_3d , mahtab payda , mamalisooti , marjanagn , maryam1 , maryammmmmm6 , maryammoayedi , maskari , matchless , mehrnoush_re , meliika , mfr60 , Mina , mina.bala , mina68 , mina7g5 , miss maryam , Miss-Mani , mlika , monir 11 , m_h_n , N A R S A N , n!ika , nafas3000 , NAJVA66 , nanazkhanoom , Nana_m0rena2006 , nastarani , nazi1 , negark , Negin joon , Niayesh- 74 , Night , Nika61 , nili , niloufar_rose , nina86 , nlp16001 , novak , novin , OoPs , P@rya , padideh_hs , paeezi , paradise , parisa jooon , Parnam , Patrisia , pila pila , R.A.S.O.O.L , roseberry , royamehraban , rytu , s.d.yeganeh , s.m69 , SAGHIIIII , saharmn , sama33 , samaane , saman84 , samare , samss , sana1577 , sanamjooje , sanaz2000 , sansan , sepideh1993 , setare-samavat , setareh30 , sevin jooni , shaayan , shadan30000 , shahzad , shakiii , shamilaamir , shide , shili , shirin061 , Shirini , shivashiva , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , sinsor , SOROUR* , spoorg , Star_69 , sαвα , tabaloga_ra , tama1011 , tannaz22 , TARANOMEMEHR , tghyasfr , Tifani Jon , tinairn , titinaz , to0oranj , Universe95 , UnKnOwN_Sh , yalda bahari , yasam , yasi70 , yasi_69 , Yeganeh 1 , zahra.h , zara14 , zeinabjoon , zeinab_75 , ZeYnAb KhAnOoM , zina , zohrealavi , zozozi , ~Mahdiye~ , ~Spunk!e~ , آرامش خیال , آرشا , آزین , آليس , اتوسا , اسوده , اقاقی , انائل , اورینب , بازیگوش , بانوی مهر , برادپیت , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خانم فسقلی , خورشید خانم , روحی33 , روژان , زری , ساریسا , سانجانا , سیده , سیمت , شبنم , شميم , شکیبا.. , علی رضاایران , علیصدر , غریبه... , غزال- ارشیا , فرزانه 62 , فرگون آسمانی , لمیس20 , م.م.ر , ماه منیر , ملیساا , منيژه , مهدی مقدم , مهستی , مهنا2 , مهناز22 , نسترن65 , ننه هانی و حوری , نهایت , نی لو فر , ياابالفضل , پدیده , پرستو خانم , کردلیا , کریستال , گنجشک , گنجیشک , یاسمن , یواش , یگانه

  17. Top | #9

    تاریخ عضویت
    1388,07,12
    عنوان کاربر
    همراه نودهشتیا
    نوشته ها
    2,178
    میانگین پست در روز
    1.24
    تشکر از کاربر
    7,225
    تشکر شده 30,157 در 1,618 پست

    Post

    رمان پرستار مادرم - شادي داودي
    مخالف ازدواج نباشید٬موافق عشق باشید.اگر عشق به ازدواج تبدیل شود خوب است ولی امیدوار نباشید که ازدواج بتواند عشق بیاورد این غیر ممکن است.عشق می تواند به ازدواج تبدیل شود.باید خیلی هشیارانه عمل کنید تا بتوانید عشق را به ازدواج بدل کنید.ولی مردم معمولا" با ازدواج کردن عشقشان را نابود کرده اند!
    ----------------------------------
    داستان دنباله دار قسمت ششم
    با عجله از اتاق خارج و وقتي وارد آشپزخانه شدم ديدم اميد در حاليكه هنوز گوشه ي رو ميزي توي دستش است كنار ديوار ايستاده و تمام بشقابها و غذاها روي زمين ريخته و شكسته شده...
    به خانم گماني نگاه كردم...ديدم متعجب و تا حدودي وحشت زده به يخچال تكيه داده و به غذاها و ظروف شكسته شده ي روي زمين نگاه ميكنه...
    براي لحظاتي نميدونستم بايد چيكار كنم!!!
    اميد با ديدن من گوشه ي روميزي رو كه هنوز توي دستش بود رها كرد و با سرعت از كنار پاي من رد شد و دويد به اتاقش و درب رو محكم به هم كوبيد!
    خانم گماني كه گويا سريعتر از من تونسته بود به خودش مسلط بشه از يخچال فاصله گرفت و شروع كرد به جمع كردن ظروف و آنچه كه به روي زمين ريخته شده بود.
    صندلي رو عقب كشيدم و با حالتي كه بي شباهت به آدمهاي درمانده نبود به روي آن نشستم و در حاليكه به حركات خانم گماني نگاه ميكردم گفتم:چرا اينجوري كرد؟
    - نميدونم...شايد اين غذا رو دوست نداره...شايد ياد چيزي افتاده...شايدم من كاري كردم كه باعث شد عصباني بشه...
    - مگه شما كاري كردي يا حرفي زدي؟
    - نه به خدا...
    - باشه...برم پيشش ببينم چرا اين كار رو كرد...
    خانم گماني در حاليكه كف آشپزخانه رو تميز ميكرد ديگه حرفي نزد و منم از آشپزخانه خارج شدم.
    وقتي به اتاق اميد رفتم ديدم در بين حد فاصل تخت و كمدش روي زمين نشسته و زانوهاش رو در آغوش گرفته و با اخم به نقطه اي خيره شده.
    نميدونستم بايد باهاش چيكار كنم!..تا توضيح نداده بود در واقع منم نبايد عكس العملي نشون ميدادم چون ميدونستم اگه بخوام قبل از شنيدن حرفاش اون رو تنبيه كنم ممكن بود بعد پشيمون بشم.
    روي تخت نشستم و براي دقايقي دستانم رو بهم گره كردم و با نگاه كردن به طرح كارتوني فرشي كه كف اتاق بود سعي كردم زمان لازم رو بهش بدهم تا بلكه كمي آروم بشه...
    در همون موقع بوي سرخ شدن سوسيس از آشپزخانه هم به مشام مي رسيد و فهميدم خانم گماني حالا داره براي ناهار سوسيس سرخ ميكنه چون ديگه چيزي از غذاي ناهار نمونده بود!
    ميدونستم اميد سوسيس خيلي دوست داره بنابراين گفتم:اميد...غذاي مورد علاقه ي من رو كه ريختي روي زمين...ولي مثل اينكه بدم نشد چون به قول تو((سهيلا جون))حالا داره سوسيس سرخ ميكنه...
    اميد به من نگاه كرد و گفت:ميخواي دعوام كني؟
    - نه...تا ندونم دليل كارت چي بوده كه بيخودي دعوات نميكنم...ديگه ميدونم مثل دفعات قبل نبايد زود عصباني بشم...چون ممكنه ايندفعه هم تقصير اصلي متوجه تو نبوده...مثل دفعه ي قبل كه خانم سعيدي پرستار قبلي اينجا بود و بهت گفته بود تو نبايد نوشابه بخوري و عصباني شده بودي و اون كار رو كردي..يادته؟
    اميد با حركت سرش جواب مثبت بهم داد كه يعني همه چيز رو خوب به خاطر داره...بعد ادامه دادم:ببينم...ايندفعه از چي عصباني شدي؟
    نگاهي بهم كرد كه فهميدم بغض كرده و چشماش پر از اشك شده...براي لحظه اي فكر كردم خانم گماني بهش حرفي زده...از جايم بلند شدم و گفتم:باشه...اگه خانم گماني باعث عصبانيتت شده همين الان ميرم بهش ميگم از اينجا بره...
    و بعد به سمت درب اتاقش رفتم كه گفت:بابا؟
    - جونم بابا؟
    - نه...نگو بره...اون چيزي بهم نگفت...
    - ايستادم و برگشتم نگاهش كردم و گفتم:پس چرا اين كار رو كردي؟
    با گريه گفت:نميدونم...
    و با صداي بلند شروع كرد به گريه كردن!
    خواستم به طرفش برم كه چند ضربه ي ملايم به درب اتاق خورد و درب باز شد.
    خانم گماني در حاليكه لبخند به لب داشت اومد داخل اتاق و نگاهي به من و اميد كرد و رو به من گفت:آقاي مهندس ميشه خواهش كنم شما تشريف ببريد ناهارتون رو بخوريد...اگه اجازه بدين ميخوام اميد جون رو خودم بيارم سر ميز تا ناهارش رو بخوره...
    مردد بودم كه آيا به حرفش گوش كنم يا نه كه ديدم اميد از روي زمين بلند شد و به طرف خانم گماني اومد و در حاليكه از تعجب به حد انفجار رسيده بودم ديدم اميد خودش رو در آغوش خانم گماني انداخت و با شدت بيشتري شروع كرد به گريه!
    خانم گماني روي زانو نشست و اميد رو به آغوش گرفت و گفت:اشكالي نداره عزيزم...اصلا"چيز مهمي نيست...حالا بيا بريم ناهار بخوريم.
    و بعد اشكهاي اميد رو پاك كرد و اون رو سخت در آغوش گرفت و چندين مرتبه صورتش رو بوسيد!!!
    باورم نميشد كه در يك نصفه روز اينقدر تونسته باشه با اميد ارتباط خوبي برقرار كرده باشه...مات و متحير به هر دوي اونها نگاه ميكردم كه شنيدم اميد در حاليكه هنوز در آغوش خانم گماني بود گفت:ميخوام من و تو توي اين اتاق تنهايي غذا بخوريم...فقط من و تو.
    خانم گماني خواست حرفي بزنه كه گفتم:هيچ اشكالي نداره...شما و اميد اينجا ناهار بخوريد...منم ناهارم رو توي آشپزخانه ميخورم...بعدش بايد زود برگردم شركت.
    خانم گماني اميد رو كمي از خودش فاصله داد و گفت:پس اميد جان تو همين جا بمون تا من برم ناهارمون رو بيارم همين جا با هم دو تايي بخوريم.
    اميد لبخند رضايتي روي لبش نشست و بعد از خانم گماني فاصله گرفت.
    وقتي همراه خانم گماني به آشپزخانه وارد شدم ديدم مقداري سوسيس سرخ شده با چند عدد تخم مرغ نيمرو روي ميز آماده گذاشته...با اينكه خيلي دلم ميخواست از مرغ و برنج و سيب زميني سرخ شده ي قبل چيزي خورده بودم اما با شرايط ايجاد شده همين سوسيس و تخم مرغ هم غنيمتي بود.
    وقتي نشستم روي صندلي تا ناهارم رو بخورم در همون حاليكه خانم گماني براي خودش و اميد غذا در بشقابها ميكشيد و گوجه و خيارشور خورد ميكرد پرسيدم:خيلي عجيبه...چطور تونستي در عرض نصف روز اينقدر با اميد صميمي بشي؟...چيكار كردي باهاش كه اينطوري حضورت رو پذيرفت؟!!!
    - نميدونم...شايد به خاطر اينه كه از صبح تا الان هر كاري كرد هيچي بهش نگفتم.
    - مگه از صبح تا الان چيكار كرده؟!!
    لبخند كمرنگي زد و نگاهي بهم كرد و گفت:هيچي...
    و بعد همراه يك سيني بزرگ كه حاوي بشقابهاي غذاي خودش و اميد به همراه مخلفات لازم بود از آشپزخانه خارج شد.
    حدس زدم احتمالا"اميد از صبح تا الان كارهايي مثل همين كشيدن روميزي و كثيف كردن خونه و شيطنتهاي خاص خودش رو كرده كه صداي خانم گماني رو دربياره و اين دختر هم با صبر و حوصله همه رو تحمل كرده كه حالا اميد اينجوري متوجه شده اين پرستار با پرستارهاي قبلي فرق داره و به همين خاطر رابطه اش خيلي سريع رنگ صميمت به خودش گرفته...
    وقتي ميخواستم دوباره به شركت برگردم متوجه شدم مامان خانم گماني رو صدا ميكنه و او هم بي معطلي از اتاق اميد خارج و به اتاق مامان رفت.
    براي خداحافظي ديگه داخل اتاق مامان نرفتم و از همون هال با مامان خداحافظي كردم.وقتي درب اتاق اميد رو باز كردم ديدم دوباره عصباني شده و نشسته روي تخت و به بشقابهاي نيمه كاره ي غذاي خودش و خانم گماني نگاه ميكنه...جلو رفتم ببوسمش اما با عصبانيت صورتش رو برگردوند و حتي جواب خداحافظي منم نداد...!
    وقتي خواستم از اتاقش خارج بشم ايستادم و بهش نگاه كردم و گفتم:بعد از ظهر كه اومدم...پسر گلم حاضر باشه كه با هم بريم بيرون...باشه؟
    جوابم رو نداد و من هم از اتاق خارج شدم و به شركت رفتم.
    وقتي برگشتم خونه ساعت از7گذشته بود...ميدونستم خانم گماني هنوز نرفته چون ساعت كاريش از7صبح تا9شب بود بنابراين مطمئن بودم الان اميد رو آماده كرده تا به پارك ببرمش.
    زمانيكه وارد خونه شدم بر عكس انتظارم همه جا ساكت و مرتب بود...اطراف هال و پذيرايي و حتي ناهار خوري رو نگاه كردم...اما از اميد خبري نبود!
    به اتاق مامان رفتم و ديدم مامان خوابيده...آرامش عجيبي در چهره ي مامان ميديدم؛آرامشي كه مدتها بود در چهره اش گم شده بود اماحالا دوباره شاهد اون بودم.
    سامسونتم رو روي يكي از مبلهاي داخل هال گذاشتم و به آرامي صدا كردم:اميد؟...كجايي بابا؟
    چون با كليد درب خونه رو باز كرده و ماشينمم جلوي درب حياط پارك كرده بودم براي همين خانم گماني تقريبا" از حضور من در خانه كاملا" بي اطلاع بود و با شنيدن صداي من با حالتي حاكي از تعجب از آشپزخانه خارج شد و گفت:سلام...شما كي تشريف آوردين؟!!!
    - سلام...همين الان...اميد كجاس؟...قرار بود حاضر باشه تا ببرمش پارك.
    - واقعيتش از دست من دلخور شد...يك كمي هم گريه كرد...اما...
    - اما چي؟...مگه شما چي گفتي بهش؟...من كه به شما گفته بودم اميد بچه ي حساسيه...پس چرا باعث عصبي شدنش شدي؟
    صداي من هنگام گفتن اين جملات كمي عصبي و با صوتي بلند بيان شده بود كه ديدم با چشماني متعجب به من نگاه ميكنه و كمي به من نزديكتر ايستاد و مستقيم به صورت عصبي من نگاه كرد و با آرامشي خاص گفت:هيس...آقاي مهندس...چرا شما اينقدر زود عصبي ميشين؟...من كي گفتم اميد رو عصبي كردم؟...من حرف خاصي به اميد نزدم...تو رو خدا يه ذره آروم صحبت كنيد...هم مامان خوابيده هم اميد...ممكنه با صداي شما بيدار بشن.
    - اميد خوابيده؟!!!...الان؟!!!...الان چه وقته خوابه؟!!!...قرار بود ببرمش پارك...
    - بله ميدونم...ولي اصرار داشت منم همراه شما بيام پارك...وقتي بهش گفتم كه من نميتونم با شما بيام خيلي ناراحت شد و كلي هم گريه كرد...بعدش هر كاري كردم نخواست لباسش رو عوض كنه و دائم گريه ميكرد...منم بغلش كردم و براي اينكه ساكت بشه كنارش روي تختش دراز كشيدم...وقتي يك كم آروم شد از من خواست براش يكي از كتابهاي قصه اش رو بخونم...منم اين كار رو كردم...وسطهاي قصه بود كه ديدم توي بغلم خوابش رفته...الانم توي اتاقش خوابيده...اگه اجازه بدين برم بيدارش كنم و هر طور شده راضيش كنم تا با شما بياد پارك...
    تمام مدتي كه حرف زده بود به صورت زيباش كه مهرباني از عمق چشمهاي جذابش هر بيننده رو مجذوب ميكرد؛خيره شده بودم.
    چطوري اين دختر اينقدر با خودش؛با حرفهاش و با حركاتش آرامش به اين خونه آورده؟!!!
    خدايا...اين دختر با اين رفتار چه آتشي رو داره در دل من روشن ميكنه؟...نه...حتما" دارم اشتباه ميكنم!
    متوجه شدم كه داره به سمت اتاق اميد ميره كه گفتم:نه خانم گماني...بيدارش نكنيد...بگذاريد بخوابه...هر وقت بيدار شد ميبرمش...مشكلي نيست...اگرم خيلي دير بشه فردا مي برمش پارك...اصلا"لازم نيست بيدارش كنيد...
    برگشت و نگاهي به من كرد و گفت:باشه...هر طور ميل شماست.
    و بعد به سمت آشپزخانه رفت.
    بي اراده دنبالش رفتم...نميدونم چرا ولي واقعا" بي اراده اين كار رو كرده بودم!
    روي يكي از صندليهاي آشپزخانه نشستم و نگاهش كردم...متوجه شدم براي ناهار فردا داره گوشت و مخلفات ديگه ايي رو در آرامپز قرار ميده...
    همه جاي آشپزخانه از تميزي برق ميزد...نميدونستم چطوري ازش تشكر كنم ولي در درونم بيشتر ممنون مسعود بودم كه اين دختر رو به منزلم فرستاده بود.
    بعد از اينكه كارش تمام شد دستهاش رو زير شير آب شست و من بدون اينكه خودش متوجه باشه هنوز به رفتار و حركاتش نگاه ميكردم.
    نميدونم چرا اما حس ميكردم چيزي در وجود اين دختر هست كه باعث ميشه بي اراده آدم جذبش بشه...!
    وقتي دستاش رو شست نگاهي به ساعت ديواري آشپزخانه انداخت و به سمت درب آشپزخانه رفت.
    سريع گفتم:لازم نيست بيدارش كنيد...گفتم كه...باشه اصلا"فردا ميبرمش پارك...
    سر جايش ايستاد و نگاه آكنده از محبتي كه در چشمان شفافش موج ميزد به من انداخت و گفت:آقاي مهندس!...يك بار گفتين...منم كاملا"متوجه ي حرفتون شدم...الانم نخواستم اميد رو بيدار كنم...ساعت نزديك8شده ميخوام داروهاي مامان رو بهشون بدم...بعدشم كم كم بايد حاضر بشم چون وقتي به آژانش زنگ زدم گفتن تا ساعت10ماشين ندارن بعدش مسعود اينجا زنگ زد...وقتي فهميد شب ساعت9كارم تموم ميشه و آژانسم ماشين نداره گفت ساعت8:30مياد دنبالم تا من رو برسونه خونه...ولي اگه شما بخواين تا ساعت9 اينجا هستم...اما فكر ميكنم ديگه كاري نمونده...
    از كار خودم كه گمان كرده بودم ميخواد اميد رو بيدار كنه خنده ام گرفت و در عين حال از تسلطي كه در كلام اين دختر موقع حرف زدن بود غرق لذت شده بودم...
    با اينكه22سالش بيشتر نبود و از مهشيد همسر اولم خيلي كوچيكتر بود اما اصلا"مثل مهشيد موقع حرف زدن لوس بازي و ناز و اداي بيجا نداشت...خيلي سنگين و پخته و شمرده شمرده و با آرامش صحبت ميكرد...
    عجيب بود...چرا هر كار اين دختر اينقدر برام دلنشين بود؟!!!
    وقتي از آشپزخانه خارج شد سريع بلند شدم و با آژانس تماس گرفتم و از اونجايي كه مدير آژانس كاملا"من رو مي شناخت وقتي خواستم به طور قراردادي راننده ايي رو استخدام كنم تا هر روز صبح به آدرس خانم گماني بره و اون رو به منزلم بياره و شبها هم راس ساعت9دوباره اون رو به آدرس منزلش برگردونه خيلي سريع قبول كرد كه از فردا به همون آدرسي كه داده بودم راننده ي مطمئني رو خواهد فرستاد.
    ديگه از بابت رفت و آمدش هم خيالم راحت شد...چون نميشد هر وقت مشكلي پيش بياد از مسعود بخوام اين زحمت رو تقبل كنه...
    توي همين فكرها بودم كه صداي زنگ درب بلند شد و وقتي اف.اف رو پاسخ دادم فهميدم مسعود اومده...
    ادامه دارد

  18. 304 کاربر از پست shadi.d.h تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **shiny** , **پریسا** , *aren* , *artist* , *mania* , *mikhak* , *SAHAR.R* , *sogol* , *vooroojak* , *~Faezeh~* , -ALI- , -bahareh- , .:BahaR:. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , /maryam/ , 18خرداد , 2012 , 23252 , 271529 , aazz , abby7 , abr63 , Admin , ady25 , aili , amiparsa , Amirsam1 , ana-armin , Anahita.s , ANNE , Anolin , arezoo1367h , arezoogh , arezoue , ART!ST , asal_aram , asal_bumpy , asemanii , asha.to20 , ati_r , avazkhamoosh , ayda90 , Aypinar , azam 24 , azin4000 , b.maryam , bahane.2008 , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , binam , blue berry , bneta , brain storm , chandiny , cleo , darya_838 , diena , dokhtarepaeiz , Donya-70 , donya_sn2006 , dr_elaheh , ELAHE , elahe70 , Elen , Elhamhb , elina.jy , Eluxa , faezeh , faezeh88 , FAH!ME , fani black 212 , farahi , farizad , Farnaz , FARNAZ.SAMPAD , farnoushi , fary , farzanehmasoud , fatifati , fatima_000 , fatima_59 , ferijoonm , flavia , ghazal rad , ghazale49 , gherti , gipsy_sepideh , Goleyas2 , golgh , granaz , H..GH , hagh118 , hannah , hanye , havijjo0nam , hedie9390 , helik , Hella , hiam , hodasamin , hsdhsd , ir2007 , iranian_girl , JonasRahimi , kandi201022 , kerme ketab1 , khale rize , khanoom-damaghoo , Khatereh712 , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , linasldvh , lmnop , M&M_601 , m0zhdeh , Maedeh , mahal.1 , mahboobeh 98 , mahi tak , mahnazmom , mahsa.gh , mahsa20005 , mahshid_3d , mahtab payda , mamalisooti , mania22 , marjanagn , maryam1 , maryammmmmm6 , maskari , matchless , mehrnoush_re , mfr60 , Mina , mina.bala , mina68 , mina7g5 , miss maryam , Miss-Mani , mlika , monir 11 , m_h_n , N A R S A N , nafas3000 , NAJVA66 , nanazkhanoom , Nana_m0rena2006 , nastarani , nazi1 , negark , Negin joon , Niayesh- 74 , Night , Nika61 , nili , niloufar_rose , nina86 , nlp16001 , novak , OoPs , padideh_hs , paeezi , paradise , pare , parisa jooon , Parnam , Patrisia , Qeen , R.A.S.O.O.L , roya1365 , royamehraban , rytu , s.m69 , SAGHIIIII , saharmn , sama33 , samaane , saman84 , sana1577 , sanamjooje , sanaz2000 , sanazpomme , sanaz_ , sansan , sara8 , sara9999 , sareh_f , sepideh1993 , setare-samavat , setareh29 , setareh30 , setareyezibast , sevin jooni , shadan30000 , shahzad , shamilaamir , shide , shirin061 , Shirini , shivashiva , siba12 , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , sinsor , sogand.m , sonia1357 , sonydivoneh , SOROUR* , spoorg , Star_69 , syhbyt , sαвα , tabaloga_ra , tama1011 , tannaz22 , TARANOMEMEHR , tghyasfr , Tifani Jon , titinaz , to0oranj , Universe95 , Ushya7 , yalda bahari , YALDA STAR , yasam , yasi70 , yasi_69 , Yeganeh 1 , zahra.h , zara14 , zeinabjoon , zina , zohrealavi , zozozi , ~Mahdiye~ , ~Spunk!e~ , آرامش خیال , آرشا , آزین , آليس , آیتای , اتوسا , اسوده , انائل , اورینب , بازیگوش , بانوی مهر , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , روژان , زری , ساده , ساریسا , سانجانا , سیده , سیمت , شبنم , شميم , شهرناز , شکیبا.. , علی رضاایران , علیصدر , عمه خانم , غریبه... , غزال- ارشیا , فرزانه 62 , فرگون آسمانی , لمیس20 , م.م.ر , ماه منیر , ملیساا , منيژه , مهدی مقدم , مهستی , مهنا2 , مهناز22 , نسترن65 , ننه هانی و حوری , نهایت , نی لو فر , پدیده , پرستو خانم , کردلیا , کریستال , گنجشک , گنجیشک , یاسمن , یواش , یگانه

  19. Top | #10

    تاریخ عضویت
    1388,07,12
    عنوان کاربر
    همراه نودهشتیا
    نوشته ها
    2,178
    میانگین پست در روز
    1.24
    تشکر از کاربر
    7,225
    تشکر شده 30,157 در 1,618 پست

    Post

    رمان پرستار مادرم - شادي داودي
    ما معشوق را تصاحب می کنیم - موضوع عشق مورد تصاحب قرار میگیرد و عاشق می گوید٬هیچ کس دیگر را دوست نداشته باش.فقط عاشق من باش.آنگاه عشق نحیف و پژمرده می گردد و معشوق قادر به عشق ورزیدن نیست٬عشق ورزی غیر ممکن میگردد.این به آن معنی نیست که باید عاشق همه باشی بلکه باید در حالتی از ذهن که عاشقانه است قرار داشته باشی.درست مانند نفس کشیدن است:حتی اگر دشمنت نیز رو به رویت باشد٬باز هم نفس خواهی کشید.معنی این سخن مسیح(ع)که می گوید٬دشمنت را دوست بدار همین است.
    --------------------------------------------
    داستان دنباله دار قسمت هفتم
    ديگه از بابت رفت و آمدش هم خيالم راحت شد...چون نميشد هر وقت مشكلي پيش بياد از مسعود بخوام اين زحمت رو تقبل كنه...
    توي همين فكرها بودم كه صداي زنگ درب بلند شد و وقتي اف.اف رو پاسخ دادم فهميدم مسعود اومده...
    مسعود اومد داخل٬مشخص بود عجله داره اما مثل هميشه با چهره اي خندان وارد شد.بعد از سلام و عليك دوباره به آشپزخانه برگشتيم و در همانجا روي صندليها نشستيم.وقتي سراغ اميد رو گرفت و ماجرا رو بهش گفتم اصلا" تعجب نكرد و گفت:ميدونستم سهيلا خيلي راحت با اميد ارتباط برقرار ميكنه...از بس كه اين دختر مهربونه...
    در همين لحظه سهيلا وارد آشپزخانه شد و مسعود بعد از سلام و احوالپرسي با اون گفت كه زودتر حاضر بشه تا برسونش خونه منهم سريع موضوع آژانس و وسيله ي رفت و آمدي كه از اين پس براي خانم گماني در نظر گرفته بودم رو گفتم...
    مسعود براي لحظاتي به من خيره شد و بعد گفت:نيازي نبود سياوش...من خودم ميتونم برنامه ام رو تنظيم كنم و سهيلا رو بيارم و ببرم...
    خانم گماني از من تشكر كرد و رو به مسعود گفت:نه مسعود...اين طوري خيلي بهتره...البته ميدونم براي آقاي مهندس اين موضوع هزينه برداشته ولي اينجوري خودمم راحتترم چون نميشه هر روز و هر شب مزاحم تو بشم بالاخره تو هم براي خودت كار و زندگي داري...بيكار كه نيستي.
    و بعد براي اينكه سريعتر حاضر بشه و به همراه مسعود بره از آشپزخانه خارج شد.
    رو كردم به مسعود و گفتم:خيلي دلم ميخواد زودتر بفهمم چرا تو اينقدر با خانم گماني خودموني هستي!
    - اين موضوع ناراحتت ميكنه؟
    - چي!!!...اين كه تو با خانم گماني خودموني هستي؟...نه...اصلا"...فقط كنجكاوم بدونم چرا!
    مسعود براي لحظاتي كوتاه به من نگاه كرد و بعد بدون اينكه پاسخ من رو بده به سمت يخچال رفت و براي خودش كمي آب در ليوان ريخت و خورد.
    در همين موقع خانم گماني در حاليكه آماده ي رفتن شده بود وارد آشپزخانه شد.
    مسعود كمي به خانم گماني نگاه كرد و گفت:راستي سهيلا مامانت كي انشالله عازم مكه اس؟
    سهيلا با تعجب نگاهي به من و بعد به مسعود انداخت و گفت:دو روز ديگه پروازشونه...حالا چي شد تو يكدفعه ياد سفر مامان من افتادي؟
    من سكوت كرده بودم و هر دوي اونها رو نگاه ميكردم و حالا منتظر پاسخ مسعود بودم!
    مسعود كمي گره كراواتش رو شل كرد و گفت:خوب بالاخره بايد ميدونستم ديگه...مگه كسيكه ميخواد بره خونه ي خدا نبايد افرادي براي بدرقه اش برن فرودگاه...خوب خواستم بدونم كي پرواز داره...
    خانم گماني خنديد و گفت:چقدر هم تو به اين چيزها اعتقاد داري...مسعود اصلا" بهت نمياد اداي آدمهاي مذهبي و متدين رو دربياري...حالا اگه آقاي مهندس رو بگي يه چيزي...
    مسعود خنديد و گفت:نفهميد چي شد...چي شد...چطور قيافه ي عبوس و بداخلاق اين سياوش شبيه پيغمبرهاس ولي من شبيه ابليس مطلقم؟
    خانم گماني در حاليكه روسريش رو مرتب ميكرد گفت:حالا كي گفت تو ابليس مطلقي؟...ببين خودت داري روي خودت اسم ميگذاري...
    متوجه شده بودم كه مسعود اينهمه حرف نامربوط رو زده تا از پاسخ سوال من در حضور خانم گماني طفره رفته باشه!...براي همين بدون اينكه به حرفهاي اونها توجهي كنم از روي صندلي بلند شدم و كتم رو درآوردم و كراواتمم باز كردم...نميدونم چرا اما اين حركتم باعث شد لبخند از صورت خانم گماني محو بشه و بعد از اينكه من رو در اون حال ديد رو كرد به مسعود و گفت:بهتره ديگه بريم...آقاي مهندس ديگه از چرنديات من و تو خسته شده و حتما ميخوان استراحت كنن...بريم ديگه مسعود...خداحافظ.
    و بعد از آشپزخانه خارج شد و به سمت درب هال رفت.
    مسعود كه يك سيب بزرگ و قرمز از توي يخچال برداشت و گازي هم به اون زد سمت من اومد و با صدايي آروم طوريكه فقط من شنيده باشم گفت:سر فرصت درباره ي همه چيز با هم صحبت ميكنيم...
    و بعد در حاليكه با انگشت اشاره اش به وسط دو ابروي من اشاره كرد و كمي فشار آورد گفت:سياوش حالم از اين اخمي كه هميشه توي صورتت داري بهم ميخوره...گرچه از خيلي دخترها و زنها شنيدم همين اخم توي صورتت جذابيتت رو صد برابر كرده ولي اگه من زن بودم محل سگ هم بهت نميدادم...بدبخت حالا كه ديگه از دست زنت راحت شدي اين اخم لعنتي توي صورتت رو بندازش دور...
    و دوباره با ولع گاز ديگري به سيب زد و از آشپزخانه خارج شد.
    لحظاتي بعد كه مسعود و خانم گماني رفته بودن به اتاق خوابم رفتم و كتم رو به روي صندلي گذاشتم و روي تخت دراز كشيدم.
    ناخودآگاه به زندگي گذشته ام فكر كردم...واقعا" من با تمام ويژگي هاي خاصي كه از نظر خيلي ها داشتم اما هيچ وقت از زندگيم لذت نبرده بودم!..مهشيد كاري با من كرده بود كه اصلا" چيزي به نام لذت رو از ياد برده بودم...به قول مسعود با تمام ثروت و جذابيت خاصي كه براي خيلي از زنها در اولويت انتخاب و توجه قرار داره ولي واقعا"نسبت به زنها سرد شده بودم...از اينكه خيانت مهشيد با ذكاوتي كه مسعود داشت بهم ثابت شده بود هميشه يه جورهايي بعد از اون وقايع براي فرار از ديدن خيانت مجدد سعي كرده بودم در كنار احترامي كه براي تمام جنسهاي مخالفم قائل بودم اما ميل و گرايشي هم بهشون در خودم ايجاد نكنم...و چقدر مسعود سر اين موضوع با من بحث كرده بود...اما فايده ايي نداشت...دلم نميخواست ديگه وابسته ي زني بشم...ديگه ته دلم از خيانت ترسيده بودم!
    عشق و عاشقي رو سالها بود از ياد برده بودم...وقتي فكر ميكردم مي ديدم من هيچ وقت طعم عاشقي رو در زندگي با مهشيد نفهميده بودم...اما نسبت به زندگيم و همسرم هميشه حس مسئوليت داشتم...هميشه سعي كرده بودم تا حد امكان از خطاهاي مهشيد چشم پوشي كنم و تمام تلاشم رو ميكردم...با توجه به تمام سردي روابط زن و شوهري كه سالها بود بين ما به وجود اومده بود و هر دو در اتاقهايي جدا مي خوابيديم اما نمي خواستم حتي همين زندگي مزخرف هم به از هم پاشيدگي برسه...اونم فقط و فقط به خاطر اميد.با اينكه ميدونستم مهشيد نسبت به اميد هم هيچ حسي نداره اما دلم نميخواست اميد به عنوان بچه ي طلاق شناخته بشه!
    ولي روزي كه مسعود تونست بهم ثابت كنه كه مهشيد چه زن كثيف و هوسبازي هست و با چه كساني ارتباط برقرار ميكنه ديگه همه چيز برام تغيير كرد...حس ميكردم خورد شدم...احساس ميكردم ديگه هيچ غروري برام باقي نمونده...به قدري از مهشيد متنفر شدم كه حتي حاضر نبودم لحظه ايي تحملش كنم!
    مسعود اصرار داشت با توجه به قوانين حاكم در شريعت حكومت بدترين شرايط رو براي مهشيد به وجود بيارم...شرايطي مثل سنگسار كه البته با مدارك مستندي كه مسعود تهيه كرده بود اين حكم براي مهشيد اجتناب ناپذير ميشد...
    چه شبها و روزهايي با اعصاب خراب به اين قضيه فكر كرده بودم و از شدت غصه و فشار عصبي چه ساعتهايي در تنهايي سر به دیوار كوبيده و اشك ريخته بودم...
    مسعود چقدر اصرار داشت كه من با ارائه اون مدارك بايد به دادگاه مراجعه كنم!
    من آدم شناخته نشده ايي نبودم و ميدونستم با اين كار چه عواقبي در انتظار حيثيت خانوادگي و شغلي من خواهد بود...اما چيزي كه باعث شد براي طلاق مهشيد هيچكدوم از اون مدارك رو به دادگاه ارائه ندهم فقط و فقط ترسي بود كه از آينده ي اميد داشتم...
    وحشت از اينكه اجراي اون حكم چه عواقب وخيم و ترسناكي ميتونه در روح و روان و زندگي آينده ي اميد داشته باشه...
    با اينكه اميد هيچ وابستگي به مهشيد نداشت اما به هر حال مهشيد نام مادر اميد رو با خودش يدك مي كشيد...
    من فقط و فقط به اميد فكر كرده بودم نه به آبروي شخصي و كاري خودم!
    براي همين هم بدون ارائه هيچكدوم از اون مدارك و فقط با اتكا به اينكه با هم تفاهم نداريم و رضايت طرفين به جدايي٬مهشيد رو از زندگي خودم و اميد با ذكر عنوان طلاق بيرون كرده بودم!
    روي تخت نشستم و در حاليكه پاهام روي زمين بود سرم رو ميان دو دستم گرفتم و با تمام قدرت انگشتهام رو روي شقيقه هام فشار دادم...دلم ميخواست قدرت داشتم و تمام اون خاطرات مزخرف رو از ذهنم پاك ميكردم...اما اين ممكن نبود!
    صداي اميد رو شنيدم كه به هال اومده و خانم گماني رو صدا ميكرد:سهيلا جون؟...سهيلا جون؟
    از روي تخت بلند شدم و سعي كردم با كشيدن چند نفس عميق كمي از اون حالت عصبي خودم رو خارج كنم و بعد به هال رفتم.
    اميد رو ديدم كه با چهره ايي نگران و مضطرب از آشپزخانه خارج شد و به محض ديدن من به طرفم دويد و خودش رو در آغوشم انداخت و گفت:تو بهش گفتي بره؟!!!
    صورتش رو بوسيدم و گفتم:نه عزيزم...اما خانم گماني ساعت كارش براي امروز تموم شده بود و بايد ميرفت خونشون...ولي فردا صبح دوباره برميگرده.
    - دروغ نميگي؟
    - بابا كي به تو دروغ گفته كه اين دومين بارم باشه؟
    - حتما" مياد؟
    - آره عزيزم...مطمئن باش...فردا صبح وقتي بيدار بشي سهيلا جون اينجاس...خيالت راحت.
    چهره ي اميد از اون حالت اضطراب خارج شد و لبخند قشنگي به چهره ي معصومش نشست.
    صورتش رو بوسيدم و گفتم:حالا ديگه اونقدر خانم گماني رو دوست داري كه به من سلام هم نميكني...آره؟...خيلي نامرد شدي...
    و بعد شروع كرديم با هم به بازي و سر و كله زدن و به قول اميد كشتي گرفتن كه صد البته اين من بودم كه بايد هميشه شكست ميخوردم!
    اون شب اميد حاضر نشد ديگه براي گردش ببرمش به پارك از طرفي نميشد با نبودن خانم گماني در منزل٬مامان رو تنها بگذارم و از اينكه اميد هم تمايلي به بيرون رفتن نداشت از درونم راضي بودم.
    وقتي مي خواستم براي شام چيزي درست كنم متوجه شدم خانم گماني حتي فكر شام رو هم كرده بوده و اين ديگه واقعا" خارج از وظايف اون بود...حس ميكردم هنوز هيچي نشده بايد يادم بمونه كه اگر اون بخواد به اين كارها و محبتهاش ادامه بده عنقريب خيلي بيش از اين حرفها به او بدهكار خواهم شد!
    فردا صبح وقتي با صداي زنگ درب بيدار شدم قبل از اينكه حتي از تخت بيرون بيام احساس كردم كسي درب حياط رو با اف.اف باز كرد!
    با عجله از تخت اومدم بيرون و در حاليكه سريع لباسم رو مي پوشيدم و دكمه هاي پيراهنم رو ميبستم از پنجره ديدم درب هال باز شد و اميد به حياط دويد و وقتي خانم گماني وارد حياط شد با چنان عشقي خودش رو در آغوش خانم گماني انداخت كه باعث شد براي لحظاتي به هر دوي اونها از پشت پرده هاي پنجره ي اتاق خيره بشم و نگاهشون كنم...
    خانم گماني با محبت اميد رو در آغوش گرفت و چندين بار صورتش رو بوسيد و بعد در حاليكه دست اميد رو به دست گرفت آرام آرام به سمت درب هال آمدند.
    باورم نميشد اميد اينقدر سريع به خانم گماني وابسه شده باشه...اونقدر كه صبح زود به عشق اون بيدار شده و منتظر باشه تا وقتي زنگ زد خودش درب رو براي اون باز كنه!
    در همين فكرها بودم كه ترجيح دادم حالا كه اميد درب رو باز كرد و خانم گماني هم با اميد سرگرم هست و مطمئنا"اول به كارهاي مامان رسيدگي خواهد كرد؛ترجيح دادم قبل خروج از اتاق دوش بگيرم و همين كار رو هم كردم.
    دقايقي بعد وقتي از حمام بيرون اومدم و لباسم رو پوشيدم و خودم رو در آينه نگاه كردم خنده ام گرفت! مدتها بود اينجوري با اعصاب آروم به سر و وضعم نرسيده بودم...مطمئن بودم مسعود امروز من رو با صورت مرتب و اصلاح كرده ببينه كلي سر به سرم ميگذاره!
    وقتي از اتاق خارج شدم و به آشپزخانه رفتم اميد مشغول خوردن صبحانه ايي بود كه خانم گماني بعد از فارغ شدن از كارهاي مامان روي ميز مهيا كرده بود و هر دو با هم مشغول صحبت در مورد يك شخصيت كارتوني مورد علاقه ي اميد بودن.
    با وارد شدن من به آشپزخانه هر دوي اونها براي لحظاتي من رو نگاه كردن.
    خانم گماني سريع از روي صندلي بلند شد و بعد از گفتن سلام و صبح بخيري كه به من كرد مشغول ريختن چاي براي من شد ولي اميد همچنان به صورت من نگاه ميكرد سپس در حاليكه لبخندي روي لبهاش اومده بود گفت: بابا چقدر خوشگل شدي!!!
    از حرف اميد خنده ام گرفت و در حاليكه روي صندلي مي نشستم لپش رو كشيدم و گفتم:آخه ديدم پسرم هميشه خوشگله خواستم منم مثل پسرم باشم.
    - تا سهيلا جون تو رو هم مثل من دوست داشته باشه؟
    از حرف اميد يكه خوردم...سريع به خانم گماني نگاه كردم...اما اون همانطور كه خودش رو مشغول ريختن چاي كرده بود با اينكه ديدم لحظاتي كوتاه دست از كار كشيد اما برنگشت به سمت من و اميد!...و دوباره مشغول كارش شد.
    به اميد نگاه كردم و ديدم با لبخندي عميق تر به من و خانم گماني نگاه ميكنه...
    براي اينكه جو رو از حالت ايجاد شده خارج كنم گفتم:اميد ديشب كه نشد ببرمت پارك ولي امروز بعد از ظهر ديگه حتما مي برمت.
    - سهيلا جون هم بايد بياد...
    خانم گماني كه فنجان چاي رو روي ميز جلوي من قرار ميداد گفت:اميد جان ديروز كه برات توضيح دادم و گفتم كه به چه علتي من نميتونم بيام...يه پسر خوب كه همه چيز رو متوجه ميشه نبايد دوباره روي مسئله ايي اصرار كنه...
    اميد به من نگاه كرد و گفت:خوب مامان بزرگ رو بگذاريم روي صندلي چرخدارش و ببريمش بيرون...اونم مي تونيم با خودمون ببريمش پارك...نميشه؟
    حرف اميد و استدلالش كاملا" درست بود براي همين رو كردم به خانم گماني و گفتم:اتفاقا"اگه شما فقط مشكلتون مامان هست بايد بگم اميد درست ميگه...مامان ويلچر هم داره...
    خانم گماني با لبخند به اميد نگاه كرد و گفت:اگه مامان بزرگ هم راضي باشه با اين حساب ديگه حرفي باقي نميمونه...
    اميد فريادي از سر شوق كشيد و با عجله از روي صندلي بلند شد و به سمت اتاق مامان دويد.
    در حاليكه چاي ميخوردم به خانم گماني كه هنوز به اميد خيره بود نگاه كردم...
    خدايا اين احساس دروني من چيه؟...نكنه بي خبر من هم به اين دختر وابسته شدم؟...نه...بايد حواسم رو جمع كنم...بايد اين افكار رو از خودم دور كنم............
    ادامه دارد

  20. 317 کاربر از پست shadi.d.h تشکر کرده اند .

    $ ساجده$ , **shiny** , **پریسا** , *aren* , *artist* , *mania* , *mikhak* , *sara , *sogol* , *vooroojak* , *~Faezeh~* , -ALI- , -bahareh- , .:BahaR:. , .Baharak. , .ELHAM. , .KING. , .Monire. , /maryam/ , 18خرداد , 2012 , 23252 , 271529 , 6236sara , aazz , abby7 , abr63 , Admin , ady25 , aili , alikhademi , alma gol , amal73 , amiparsa , Amirsam1 , amozhgan , ana-armin , Anahita.s , ANNE , Anolin , arezoo1367h , arezoogh , arezoue , armin.kz , ART!ST , arzoo12 , asalgole , asal_aram , asal_cheshmak , asha.to20 , ati_r , avazkhamoosh , Aypinar , b.maryam , bahane.2008 , baran.amad , batul1s , Beautiful Jasmine , behnazhmz , binam , bneta , boolotooth , brain storm , chandiny , darya_838 , deragun , diena , Donya-70 , donya_sn2006 , dr_elaheh , ELAHE , elahe70 , Elen , Elhamhb , elina.jy , Eluxa , faezeh88 , faez_er , FAH!ME , farahi , farajoon , farizad , farnas , Farnaz , farnaz21 , farnoushi , fary , farzanehmasoud , fatifati , fatima_59 , ferijoonm , flavia , ghazal rad , ghazale49 , Goleyas2 , golgh , granaz , hagh118 , hamid_mm , hannah , hanye , havijjo0nam , helik , Hella , hodasamin , hsdhsd , ir2007 , iranian_girl , JonasRahimi , kandi201022 , kerme ketab1 , khale rize , khanoom-damaghoo , Khatereh712 , libra272 , lightofthe.moon , lila90 , lilipoot33_68 , linasldvh , lmnop , M&M_601 , M@R@L , mahal.1 , mahboobeh 98 , mahdiar , mahdisa , mahnazmom , mahsa.gh , mahsa20005 , mahshid_3d , mahtab payda , mamalisooti , marjanagn , martatt , maryam1 , maryammmmmm6 , maskari , matchless , mfr60 , Mina , mina naz , mina.bala , mina68 , mina7g5 , miss maryam , Miss-Mani , mlika , monir 11 , m_h_n , N A R S A N , NAJVA66 , nanazkhanoom , Nana_m0rena2006 , nastarani , nazi1 , negark , Niayesh- 74 , Night , Nika61 , nili , niloufar_rose , nina86 , nouran , novak , OoPs , P@rya , paeezi , paiez , paizan , paradise , pare , paridokht , parisa jooon , parmis86 , Parnam , Patrisia , pila pila , roya1365 , royamehraban , rytu , s.m69 , s.sh , s4sultan , saghar.happy , SAGHIIIII , saharmn , sama 69 , sama33 , samaneh60 , samare , samss , sana1577 , sanamjooje , sanaz2000 , sanaz_ , sansan , sara8 , sara9999 , sareh_f , sbahadorkhani , sepideh1993 , setare-samavat , setareh30 , setareyezibast , sete , sevin jooni , shadan30000 , shahzad , shakiii , shamilaamir , shide , shirin061 , Shirini , shivashiva , sibsorkhhava , silvana-63 , silverstar , sinsor , skarlet 62 , sogand.m , solmaz_mahshar1363 , sonia1357 , sonydivoneh , spoorg , Star_69 , syhbyt , sαвα , tabaloga_ra , tama1011 , tannaz22 , TARANOMEMEHR , tghyasfr , Tifani Jon , to0oranj , Universe95 , uranoos , Ushya7 , vision , yalda bahari , yasam , yasi70 , yasi_69 , Yeganeh 1 , zahra.h , zanbagh , zara14 , zeinabjoon , ZeYnAb KhAnOoM , zina , zohrealavi , zozozi , ~Spunk!e~ , آرامش خیال , آرشا , آزین , اتوسا , اسوده , انائل , اورینب , بارون بهار , بازیگوش , بانوی مهر , برادپیت , بلور , بهارجون , بی بی گل , تاجه , تاريشا , ترنج خاتون , ترنم , حاجی بلا , خورشید خانم , روحی33 , زری , ساده , ساریسا , سانجانا , ستاره ی مشرقی , سیده , سیمت , شبنم , شميم , شهرناز , شکیبا.. , شکیبا.1365 , علی رضاایران , علیصدر , عمه خانم , غریبه... , غزال- ارشیا , فرزانه 62 , فرگون آسمانی , لمیس20 , م.م.ر , ماه منیر , مسافر كوچولو , ملیساا , منجی , منيژه , مهستی , مهنا2 , مهناز22 , نسترن65 , ننه هانی و حوری , نهایت , نگار.م.استقلال , نی لو فر , هديه , پرستو خانم , کردلیا , کریستال , گنجشک , یاسمن , یاسی جان , یلدا* , یواش , یگانه

صفحه 1 از 13 1234511 ... آخرینآخرین

موضوعات مشابه

  1. پرستار مادرم | شادی داودی | موبایل
    توسط asal_cheshmak در انجمن رمان موبایل نوشته کاربران سایت
    پاسخ ها: 3
    آخرین نوشته: 1391،04،28, ساعت : 04:03 بعد از ظهر
  2. دانلود رمان پرستار مادرم | شادی داودی (shadi.d.h)
    توسط mahdiyeh در انجمن رمان نوشته کاربران سایت
    پاسخ ها: 0
    آخرین نوشته: 1389،10،15, ساعت : 06:07 بعد از ظهر
  3. رمان شطرنج عشق 2 | شادي داودی کاربر انجمن
    توسط shadi.d.h در انجمن رمان های کامل شده نوشته کاربران
    پاسخ ها: 57
    آخرین نوشته: 1389،03،13, ساعت : 01:04 قبل از ظهر
  4. رمان خورشید | شادی داودی کاربر انجمن
    توسط sama33 در انجمن رمان های کامل شده نوشته کاربران
    پاسخ ها: 67
    آخرین نوشته: 1388،08،18, ساعت : 01:48 بعد از ظهر
  5. رمان قصه عشق | شادی داودی کاربر انجمن
    توسط باقری در انجمن رمان های کامل شده نوشته کاربران
    پاسخ ها: 16
    آخرین نوشته: 1388،07،23, ساعت : 09:42 قبل از ظهر

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •