فراخوان تایپ گروهی نودوهشتیا | گذر روزگار | مژگان احتشامی | تمام

[~N!na jOojOo~]

سلام...2 صفحه لطفا!!!

[farnaz58]

نوشته اصلی توسط nina joojoo

سلام...2 صفحه لطفا!!!

80 و 81

http://s2.picofile.com/file/7263390107/76_87.rar.html

[یگانه]

اصولاً مرام من تلافیه

2 صفحه الان بده زودی تحویل بگیر

[farnaz58]

نوشته اصلی توسط یگانه

اصولاً مرام من تلافیه

2 صفحه الان بده زودی تحویل بگیر

بابااااااااا مرامت منو کشته
82 و 83

http://s2.picofile.com/file/7263390107/76_87.rar.html

[لیا]

سلام عزیزم
خسته نباشی
لطفاً ده صفحه هم به من بده
مرسی

[farnaz58]

نوشته اصلی توسط لیا

سلام عزیزم
خسته نباشی
لطفاً ده صفحه هم به من بده
مرسی

سلام عزیزم
84 و 93

http://s2.picofile.com/file/7263390107/76_87.rar.html
http://s2.picofile.com/file/7263392147/88_99.rar.html

[یگانه]

نوشته اصلی توسط farnaz58

بابااااااااا مرامت منو کشته
82 و 83

http://s2.picofile.com/file/7263390107/76_87.rar.html

82-83
با هم گریستند. جدائی برای هر دو نفرشان بسیار درد آور بود.
صبح روز بعد قوامی خود را در پناه رضا سپرد فکر اینکه او پی گیر کارهای در مانش باشد بع او قوتی تازه بخشیده بود. رضا با تنی چند از پزشکان قوامی صحبت کرد و آنها از پیشرفت بیماری در وجود وی برایش توضیحات فراوانی دادند و همگی معتقد بودند که او باید به علت کم بودن امکانات عمل جراحی در ایران به آلمان و یا یکی دیگر از شورهای اروپایی مجهز به امکانات پزشکی فرستاده شود.
رضا اعزام قوامی بع فرانسه را پیشنهاد کرد و پزشکان با رضایت کامل تایید نمودند ولی باز تاکید کردند که این عمل جراحی بیشتر از دو الی سه سال بر عمر وی نخواهد افزود.
با تشکیل یک شورای پزشکی و نتیجه گیری برای عمل جراحی قوامی ر خارج از کشور کارهای قانونی اعزام به فرانسه به سرعت انجام گرفت. پدر و پسر به توافق رسیدند که در جریان بیماری به خانم قوامی صحبتی نکنند و علت سفرشان را ماموریتی کاری جلوه دهند و خانم قوامی نیز بدون آنکه شکی به کارهایشان بردند آنها شکی به کارهایشان برده باشند به سادگی حرف آنان را پذیرفت.
قوامی با اقداماتی که از قبل با یکی از بهترین بیمارستانهای شهر پاریش انجام گرفته بود از فرودگاه بع بیمارستان منتقل گشت و بلافاصله بستری شد. چند روزی به آرمایشهای مختلف و شوراهای پزشکی متفاوت سپری شد. در تمام آن ساعات رضا ثانیه ای از قوامی دور نمی شد و او را تنها نمی گذاشت.
او اتاقی دو تخته گرفته بود تا همواره در کار پدر باشد. قوامی نیز از دیدن او و فعال بودنس لذاب بهتر انجام شدن کارهایش قوت قلبی عجیب در خود احساس می نمود. چنانکه اصلاً بیمار نیست و سالها قادر به زندگی خواهد بود.
پس از کلیه کارهای مقدماتی صبح یک روز بارانی دکتر الکساندر اسمیت رضا را در دفترش فراخواند. رضا در طی مدتی که نزد قوامیها زندگی می کرد و به علت معاملات فراوانی که با بسیار ار کارخانجات فرانسوی داشتند به راحتی به زبان فرانسوی مسلط گشته بود، با لهجه زیبای فرانسوی خود با دکتر صحبت نمود.
دکتر اسمیت با نشان دادن چند عکس به رضا او را در جریان تصمیماتشان قرار داد و گفت:
ـ آقای قوامی ببخشید می توانم رضا صدایتان کنم؟
ـ البته خواهش می کنم.
ـ خوشحال می شوم شما هم مرا به نام بنامید.
توافقی دو جانبه انجام گرفت و صحبتها رنگ و بوی دوستانه به خود گرفت. دکتر گفت:
ـ رضا دوست عزیز، ما کلیه ی کارهای مقدماتی مربوط به پدرتان را انجام داده ایم متاسفانه باید به اطلاعتان برسانم که بیماری پیشرفت بسیار کرده با این حال با یکی دو عمل جراحی می توان تا حدودی جلوی بیشتر پخش شدن آنرا گرفت. ولی باید قبل از انجام عمل این موضوع را برایت بگویم، پدرتان فقط مدت کوتاهی قادر به زنده ماندن

[Sokout_shab]

سلام فرناز جان، یه 10 ص به من بدین، اگه میشه از پیکو فایل ندین، مرسی.

[farnaz58]

نوشته اصلی توسط Sokout_shab

سلام فرناز جان، یه 10 ص به من بدین، اگه میشه از پیکو فایل ندین، مرسی.

سلام عزیزم
94 تا 103

http://up.behtarin.com/uploads/9a076cc80b1.rar
http://up.behtarin.com/uploads/c9adc85e861.rar

[rzare]

لطفا 8 صفحه هم به من بدید