مسابقه شروع از من پایان باتو | مرحله سوم

[FooLaD]

سلااااااااااااااااااااااا ااااااااااااام به همگــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــی!
با مرحله سوم مسابقه داستان نویسی شروع از من پایان با تو در خدمت شما هستیم !
با عرض تبریک به نفر اول هفته پیش ... Star بعد از چند جمله تکراری و حوصله سر بر میریم که داشته باشیم:

1-همونطور که می دونید تمام داستانای دوستان ادامه این پاراگرافه :

توی صف بلیت سینما بودم ، هنوز نیومده بود ، بلیت رو که گرفتم بهش زنگ زدم .... جواب داد :
- بله ؟
گفتم : کجایی ؟ من بلیت رو گرفتم .
- من جلوتم اون ور خیابون !
روبروم رو نگاه کردم ... تنها نبود ... باورم نمی شد ؛ همراهش ...

که ایشالا می خونید و به بهترین ترین داستان رای می دید .
2- یه درخواستی داشتم که شاید عجیب باشه و اون اینه که خواهشا از بین این 5 داستان حراکثر به 3 تاشون رای بدید ... چون تجربه ای که من داشتم تو این نظر سنجی ها ، دیدم که مثلا یه داستان رایش جلو میفته ، جلو که افتاد بقیه میان و خودشون رو راحت می کنند و میگن به همه رای دادیم و فقط تعداد رای ها تغییر می کنه و هیچ تغییری توی اختلاف آرا پیش نمیاد ... پس اگه میشه برای بالا رفتن هیجان مسابقه هم شده این لطف رو بکنید و فقط حداکثر به 3 داستان رای بدید.(البته مختارید به همه رای بدید ؛ این در حد یک پیشنهاده )
3- آخرش رو هم می دونید که ! اسامی شرکت کننده ها به ترتیب داستان ها نیست ، کسی حق تبلیغ خصوصی و پروفایل نداره ... هرکسی هم فهمید کدوم داستان مال کیه ، لو نده که اون داستان حذف میشه
4- در ضمن هرکی بیاد رای بده و نظرش رو نگه خیلی بده !
این هم وصیت آخرم : فکر کنید این تاپیک یه توپه !!! تا می تونید شوتش کنید ، خدا رو چه دیدید ! شاید یه دفعه گل شد !

و اما اسامی شرکت کننده های این هفته :


بی کس
~sun daughter~
بچه+
pooya1371
عسلی




داستان 1

 برای دیدن این نوشته ی مخفی کلیک کنید

همراهش یه دختر جوون ویه دختربچه به ارومی راه میومدن به سمت ما...
در ذهنم نمیگنجید که اینجا درست سیزدهمین روز بهار باز ببینمش...
چشمام روی صورت خندون اون دختر که احتمال میدادم همسرش باشه خشک شده بود.
نگاه سبزی که شاید مدتها بود که دنبالش بود رو در اون چشمها بالاخره پیدا کرد.
باورش برام سخت بود.
کسی که فکر میکردم شاید زندگی کردنش به نفس کشیدن خلاصه بشه امروز درست جلوی روم ایستاده بود و به همراه خانواده اش برای در کردن نحسی سیزده جلوی سینما لبخند میزد وشاد بود.
شادی وتو نگاه اون دختر بچه که اویزون کتش شده بود و التماسش میکرد تا براش یه بسته پاپ کرن بخره...
یا لبخندهای همسرش که شاید از خاطره ی دورتری تعریف میکرد ... یا نگاه هاشون...
نمیدونم پیش خودم چه فکری میکردم که اگه بهش جواب منفی بدم اون از زندگی کردن دست میکشه... حالا من بودم که از همه چیز دست کشیده بودم...
حالا من بودم که زندگیم شده بود تنها نفس کشیدن...
دستهام یخ کرده بود. تیره ی کمرم هم خیس عرق بود. سر درد بدی داشتم...
با صدای خواهرم که گفت: مهر انگیز کجایی؟
چشمامو از نگاه خندون اون خانواده ی کوچیک اما خوشبخت گرفتم و گفتم: چیزی گفتی؟
لبخندی زد وگفت: بریم تو دیگه...
اصلا متوجه نشدم مهرانه کی به این سمت خیابون اومد. رفته بود تا ماشین وپارک کنه که منم با دیدن چهره ی اشنایی فقط میخ شده بودم.
اروم گفت: مهرانگیز طوری شده؟
ویلچرمو به حرکت دراوردم وگفتم: نه بریم تو...
مهرانه کمکم کرد. در لحظات اخر با حس اینکه کسی اسممو صدا کرد به عقب چرخیدم...
به دخترش گفت: مهرانگیز بابایی کاپشنتو بپوش... !

داستان 2

 برای دیدن این نوشته ی مخفی کلیک کنید

روبرو رو نگاه کردم... تنها نبود... باورم نمی شد همراهش...
نه این امکان نداشت. بلیتا از دستم افتاد، چشمام رو بستم و دوباره باز کردم. دارن میان، داره میاردش، داره هل میده، داره صندلی چرخدارش رو هل میده، هر لحظه تصویرش واضح تر میشه،جلوم ایستاد، پاهام توان نداشت، زانو زدم. حالا هم قدش بودم، هم قد ویلچرش، وای خدا خودشه! ولی چرا اینجوری. چقدر...
نباید میدیدمش! ناخودآگاه دستم رفت رو گونم، هنوز سوزش سیلی حمید رو حس می کنم. تمام صحنه ها مثل فیلم از جلوی چشمام حرکت میکنن. من اومدم سینما به قول رویا برای "یه فراموشی ساعتی" فیلم ببینم. آره دارم فیلم می بینم...
سیلی، فریاد، "من خودخواهم آره خودخواه. از این به بعد همه کست منم. حوصلهٔ این دلتنگیهای مدام و لوس بازی هات رو ندارم. "
آره حمید بود. حمید رو دوست داشتم، خیلی، ولی... داشت فریاد می زد. چرا؟ فقط به خاطر حس حسادت به دوست داشتن من، دوست داشتنِ...
تهدید، "حق دیدن خانوادتو نداری."
خانواده! من که خوانواده ای نداشتم فقط یه پدر که با تمام وجودم دوستش داشتم. آره مشکل همین دوست داشتن زیاد پدر بود. آخه مگه می شد، پدرم بود.
یک هفته حبس برای ندیدنش. سخت بود ولی امید داشتم امید به دیدن پدر. بعد از یک هفته، رفتن برای همیشه، بدون دونستن مقصد؛ بدون دیدن پدر.
زندگی تو یه کشور غریب با یه آدم غریبتر، حمید!. دیگه برام غریبه بود. اعلامیهٔ فوت پدر تو دستای حمید! باور ابلهانهٔ من و تحمل ده سال دوری. ده سال عذاب، ده سال زندگی مثل یه مردهٔ متحرک. همچنان عشق داغ حمید و سردی رابطهٔ من با اون. چه صبری داشت. آخه صبر برای چی؟ برای کی؟ برای اون زندگی پوچ، برای من که هیچ حسی تو وجودم نبود. نه عشق نه نفرت!
دیدن اتفاقی یه دوست قدیمی، رویا! فهمیدن حقیقت. اجازهٔ بی چون و چرای حمید برای برگشتنم. شاید اجازه برای جبران اشتباهش، جبران تباهی زندگی هردمون. کاش زودتر اعتراف میکرد شاید جبران می شد.
بوی پدر رو حس می کردم تو تموم کوچه پس کوچه های آشنا. ولی خودش نبود، زنده بود. همه میگفتن، اما خبری ازش نداشتن. پیگیری های مدام من و رویا.
حالا بعد از سه ماه رویا همراه...
رویا: بفرما اینم بابایی شما. تو آسایشگاه سالمندان تشریف داشتن.
ـ سلام عزیز دل بابا!

داستان 3

 برای دیدن این نوشته ی مخفی کلیک کنید

دیگه ذهنم به فرمان من نبود ، کارهام غیر ارادی بودند، وقتی به خودم اومدم که آنطرف خیابون بودم و یه مشت گذاشته بودم زیر چشمش . سکوت کرده بود و چیزی نمی گفت .
با خشم فریاد زدم :
_ این اینجا چه غلطی می کنه ؟ چرا آوردیش ؟
فقط نگاهم می کرد و چیزی نمی گفت .
_ با چه رویی اومدی دوباره جلوی من ایستادی .تو ، تو یه نامردی ، یه نارفیق ....
اجازه نداد جمله ام رو تموم کنم ، میون حرفم پرید و گفت :
_ می دونم . هر چی بگی درسته و من قبول دارم . تو عالم دوستی بد کردم . ولی حالا اومدم تا بگم پشیمونم ، منو ببخش . چاره دیگه ای نداشتم . باید می رفتم .
خشم و عصبانیتی رو که داشتم با فریاد سرش خالی کردم :
_ پشیمونی ؟ هه ، اینها هیچ کدوم دلیل نمیشه که من تو رو ببخشم . تو من و خانواده ام رو به باری گرفتی . خواهرم چی اون چه گناهی کرده بود که اونجوری کنارش گذاشتی .هیچ وقت خودم رو به خاطر آشنا کردن تو با خواهرم نمی بخشم .بعد از یک سال اومدی و روبروی من ایستادی میگی ، چاره ای نبود ، باید می رفتم ....واقعا که.... هیچ می دونی خواهرم بعد از رفتن تو چقدر عوض شده .
با چشمهایی که مثل تکه ای یخ بودند به من زل زده بود .
_ متاسفم که اینطور شد . نمی خواستم خواهرت صدمه ببینه .
_ متاسفی ، تاسف تو به درد من نمی خوره . طوری میگی خواهرت که انکار برات غریبه بوده ، مرد ناحسابی آخه مثلا شما دو سه ماه با هم نامزد بودین .فقط بگو چرا ؟ چرا بدون هیچ توضیحی نامزدی رو بهم زدی و رفتی ؟
لرزش خفیفی رو توی عضلاتش احساس کردم . سر خورد و روی زانوهاش نشست . سرش پایین بود:
_ من ....من ...من رفتم چون خیلی دوستش داشتم . اگر می موندم زندگیش تباه می شد . حالا اینطوری ، چند وقته دیگه فراموشم می کنه و به زندگی عادی اش بر می گرده . ولی اگه می موندم ممکن بود تا اخر عمرش با خاطره من ، خودش رو نابود کنه . می فهمی دیوانه ، دوستش داشتم . آنقدر که به خاطرش از خودم گذشتم .فکر می کنی برای من راحت بود کسی رو که دوست داشتم بزارم و برم . نه ، برایم یه مرگ بود یه مرگ ....من ...من چند ماه بیشتر زنده نیستم ....
سرش رو بلند کرد ، اشک هاش رو دیدم که داشتن آروم روی گونه اش سر می خوردند .

داستان 4

 برای دیدن این نوشته ی مخفی کلیک کنید

دختر بچه ای مو فرفری که شبیه عروسک بود قرار داشت، از این ور خیابون رفتم اون طرف خیابون و همین طور که لبخند روی لبم بود، رو گردم به سارا و گفتم: این کیه. سارا با حالتی ناراحت گفت: چمیدونم. دختر گفت: سلام من مریمم. من که از صورت بامزه اش خوشم اومده بود دستمو بردم جلو تا بهش دست بدم، ولی دختره خودشو عقب کشید و گفت: این چه کاریه، تو نامحرم من هستی. گفتم: نه باباآفرین شما دیگه بزرگ شدی. خوب منم امیرم. بعد رو کردم به سارا گفتم: چکارته. سارا که همین طور کلافه بود گفت:دختره همسایمونه. مامانم خودش خونه نیست مسولیت قول میکنه، گفتم: مگه مامانت نمیدونست میخواستی بیای سینما. گفت:چرا. بهش گفته بودم، ولی دیگه نمی شد کارش کرد آخه مامانش خونه نبود ،مامان منم میخواست بره سر کار.مریم با زبون بچه گونه اش گفت: خاله ببخشید که مزاحمت شدم.سارا که این حرفو شنید،لبخندی روی لبش آمد و گفت: اشکال نداره، بعد سارا رو به من کرد و گفت: مریم چون از این فیلم های بزرگونه خوشش نمی اد با هم میریم پارک اونجا، مریمم وقتی پارک رو دید از خوشحالی گفت:آخ جون. بعد هر سه تا به ترتیب قد به طرف پارک حرکت کردیم. توی راهم من از یک سوپری سه تا بستنی قیفی، سه تا پفک و سه تا چیپس، با طمع های مختلف خریدم و پاکت رو به سارا دادم و بستنی ها رو هم توی راه پارک خوردیم بدون هیچ صحبتی و فقط به این طرف و اون طرف نگاه میکردیم. وقتی به پارک رسیدیم مریم به طرف وسایل بازی رفت من و سارا هم رو به روی وسایل، روی نیمکت نشستیم تا حواسمون به مریم باشه. بعد رو به سارا کردم و گفتم:بچه خوبیه.سارا هم که یکمی ناراحت بود گفت:ماشالا زبون داره، زیاد. خدا کنه نره خبر کشی کنه.
-مگه چیه مامانت که میدونه، تا دو،سه ماه دیگه هم مامانو بابام از خارج میان، اون وقت دیگه حرفی باقی نمیمونه.
- من که میدونم ولی اگه بابام بفهمه چی. کلا از این رابطه ها خوشش نمیاد.
-مگه من نگفتم بیام خاستگاری، یه عقد کنیم تا مامان وبابام از خارج بیان. مطمئنم میتونستم مامانو بابامو راضی کنم.
-آخه،این جوری اصلا نمی شد جمش کرد. بابام اگه میفهمید اینقدر سر خودی، اصلا اجازه نمیداد از دو متریم رد بشی
- حالا بگو من چه کار کنم
-نمیخواد کاری کنی، تو که از هفت دولت آزادی، مشکل خودمه،خودم حلش میکنم و تنها راهشم اینکه تا بابات و مامانت نیودن خاستگاری، کاری به کارم نداشته باشی.
_این چه حرفیه که میزنی
-همین که گفتم. ببین تا حالا چند بار فقط اومدیم سینما ولی با همین چند بار خوب شناختمت. میدونم آخر میای خاستگاری ولی شاید یه قرن دیگه، تازه اگه خیلی مشتاق بودی کاری میکردی که مامانو بابات زود تر بیان
-به جان خودم زنگ زدم. چند ماه دیگه میان، اگه بهشون زنگ نمی زدم شاید به یه سالم میرسیدتا برمی گشتن.
-خودت میدونی دیگه به من ربطی نداره، ولی این آخرین باریه که باهات میام بیرون.دیگه هم بهم زنگ نزن که موبایلم خاموشه. از اون طرفا هم پیدات نشه که اگه بابام بفهمه کار خراب میشه. بعد سارا از روی نیمکت بلند شد و پاکت خوراکی هم که دستش بود رو روی نیمکت گذاشت و مریم رو هم صدا کرد
منم از روی نیمکت بلند شدمو گفتم:خیلی نامردی
- به من نگو . به خودت بگو. و وقتی مریم اومد، مریم رو به من کردو گفت:خیلی خوش گذشت. منم لبخندی بهش زدم و خوراکی ها رو بهش دادم .وقتی گرفتشون گفت: اینا که خیلیه. گفتم: نصفشونم مال خاله سارایه.یه نگاه به سارا و یه نگاه به من کردو گفت : باشه خداحافظ. بعد هر دو به اون طرف خیابون رفتن و وقتی تاکسی گرفتن مریم دستی برام تکون داد و سارا هم نگاهی به من کردو سوار تاکسی شدند و رفتند. دو، سه ماه بعد که مامانو بابام اومدن هنوز نگذاشته بودم که به یه روز برسه و شبش وقتی حاضر شدندو گل و شیرینی رو خریدیم به خونه ی سارا رفتیم.با سنگ به پنجره ی اتاق سارا زدم. وقتی سارا کنار پنجره اومد و ما رو دید از خوشحالی کمی بالا پرید. و بعد به پشت پرده رفت.من با لبخند که از ته دل میکردم رو به مامانم کردمو گفتم: خودش بودبعد هم وقتی از پله ها بالا رفتیم و به در خونه ی سارا رسیدیم باباش دم در ایستاده بود. و بعد از سلام که وارد شدیم مامانش جلومون اومد و وقتی سلام و احوال پرسی ها تموم شد و روی مبل نشستیم مامان سارا که نتونست خودشو کنترل کنه گفت: سارا گفته بود با خونواده قراره بیان و از چند روز پیش مواظب بود خونه کثیف نشه و نمی گذاشت کسی از خوراکی ها بخوره. بعد از این که نیم ساعت مامان و باباها با هم حرف زدند به من گفتن که به اتاق سارا برم. من هم با خجالت به کنار اتاق سارا رفتم و در زدم
- بفرمایید. وقتی وارد شدم سارا یک چادر گلدار سفید به سرش بود و با ناز روی تخت نشسته بود و با دست به طرف صندلی کامپیوتر اشاره کردو گفت: بشین. و وقتی نشستم رو به سارا گفتم:سارا بابات قضیه رو فهمید
- آره مریم وقتی ازت تعریف کرد همه فهمیدن. منم مجبور شدم از سیر تا پیاز داستانو برای بابام بگم
- از کجا میدونستی میام
-ما اینیم دیگه. مثل کف دستم میشناسمت. حالا برم چایی بیارم
- خیلی هولی

-نه. به خاطره شماست. آخه میدونم دیگه تحمل نداری. بعد هر دو بلند شدیم و من رفتم کنار بابام نشستم و سارا هم چایی را اورد. رضایت والدین من و والدین سارا هم از روی لبخند ی که میکردنند پیدا بود. ایشالا نصیب همتون یه همسر خوب بشه.

داستان 5

 برای دیدن این نوشته ی مخفی کلیک کنید

توی صف بلیت سینما بودم ، هنوز نیومده بود ، بلیت رو که گرفتم بهش زنگ زدم .... جواب داد :
- بله ؟
گفتم : کجایی ؟ من بلیت رو گرفتم .
- من جلوتم اون ور خیابون !
روبروم رو نگاه کردم ... تنها نبود ... باورم نمی شد ؛ همراهش یه سگ پشمالو بود ....از این سگ های خوشکل و پا کوتاه که بدنش همچون برف از دور نمایان بود...!
انگار نه انگار بهش نگفته بودم من از این حیوون ها متنفرم!
داشت میومد اینور خیابون ...
بهش گفتم: این رفیقتو میخوای بیاری داخل سینما فیلم ببینه؟
گفت:آره..مگه چه چه؟
گفتم:بابا اینجا یه فضای عمومیه جای این جک و جونورا نیست که.......
با گفتن این جمله دگرگون شد...با عصبانیتی که از چهره اش فوران میزد فهمیدم که از این جمله ام خیلی ناراحت شده....
اصلا فکر نمیکردم در عرض 10 ثانیه روابط بین من و اون خراب بشه
با یه خداحافظی سرد رفت و من تک و تنها با دو بلیت برای یه فرد عاشق که به خاطر یک چیز پیش پا افتاده معشوق خود را دل آزرده کرده!
از همون روزای اول باید میدونستم فرهنگ خانواده من با فرهنگ خانواده نگار زمین تا آسمون فرق داره...پدر و مادر اون یه خانواده فرنگی در حالیکه پدر و مادر من از یه خانواده سنتی هستن و حمل و نقل حیوونا رو توسط آدمی زاد جز ننگ نمیدانند و همش از این آدمهایی که یه حیوونی با خودشون توی ماشین اینور و اونور میبرن متنفر هستن...
سعی کردم از همون روزای اول آشنا ییمون با این قضیه کنار بیام......هی با صحبت کردن باهاش سعی میکردم افکارشو عوض کنم ولی روز به روز لج بازیهاش بیشتر میشد و علاقه بین من و اون برای یه چیز کوچیک کم رنگو کم رنگ تر!
چند روز از اون روز تلخ گذشت..............
زنگ زدم به موبایلش..............جواب نداد...........چند بار دیگه زنگ زدم بازم جواب نداد.........
فهمیدم هنوز از دستم ناراحته...........چون قبلنا تا گوشیش یه بوق نخورده جواب تماسمو میداد.........
بهش پیامک دادم....نوشتم من تو رو دوست دارم و قول میدم با همه چیز کنار بیام...............
بعد از مدت کوتاهی از فرستادن پیام صدای زنگ گوشی موبایلم به صدا در اومد.....دیدم خودشه..........
با خوشحالی فراوان گفتم:الو سلام خوبی؟
الو..الو....الو.............
صدایی نمی اومد...........فقط یه جمله در پایان گفت" بین من و تو همه چی تموم شده" و صدای بوق بوق تلفن به صدا در آمد!..........
حال و روزم توی یه لحظه دگرگون شد...دوباره ناراحتی و افسردگی به من رو کرد........آخه چرا هر چی بدی باید سر من خراب بشه....به قول شاعر انگار <<من توی فشن زندگی یه مدل دردم!>>
دیگه نه تماسی نه پیامی همه چی بین منو اون تموم شده انگار...........توی این روزا کارم شده همه شعرهای دیس لاو!
چند روز گذشت.......
پدر و مادرم میگن از اول هم بهت گفتیم این زن.زن زندگی تو نیست ولی تو انگار نه انگار که یه بزرگتری توی خونه داری....
حالا میفهمم که مشورت با یه بزگتر توی آینده یه انسان چقدر نقش داره...........
یه ماه از اولین قرارمون توی سینما میگذره........
یکی از دوستای قدیمیم بهم زنگ زد و گفت:امروز میای با نامزدامون بریم سینما؟
گفتم:نه حسش نیست..........
دو ساعت بعد از زنگش دوباره بهم زنگ زد.....گفت چرا با نامزدت به سینما نیومدی پسر؟
گفتم:هااااااااااا؟چی میگی؟
گفت:نامزدت با برادرش توی سینما پیش ما بود داشت فیلم می دید.............
گفتم:نامزدم که برادر نداشت که.......
گفت:منظورت از نداشت چیه؟یعنی الان نامزدت نیست یا الان برادر نداره؟
توی یه لحظه بدنم خشک شد.......انگارهر چی سرما و برف عالمه روی من داره میباره!
گفتم:دیگه با هم رابطه ای نداریم و اونی که تو میگی برادرش نیست همسرشه!
من گوشی رو قطع کردم و آهی بلند کشیدم و از تقدیر و سرنوشت خودم ناله میکردم........دیگه همه چی تموم شده.......زندگی انگار میخواد عشق و حال منو نبینه..........ولی زندگی همینه.........
تا شقایق هست زندگی باید کرد!

[مینا]

مسابقه شروع شد

[FooLaD]

بیایید بیایید !!!

[سمن ناز]

همشون فوق العاده هستن مثل اینکه اولین نفر من بودم
موفق باشن

[*عسلی]

شه جالب فکر میکردم تو دور بعدم
بیایید رأی بدید که این دفعه 4 رقمی بشه اون دفعه دیرجنبیدیم

[feedback]

شماره 1 : مفید و خلاصه و عالی ؛ از بقیه بهتر بود به نظرم
شماره 2 : اینم خوب بود. خوشم اومد
شماره 3 : از موضوعی تکراری استفاده کرده بود. هرچند خوب توصیف کرد.
شماره 4 : خیلی کشش داد. خلاصه تر از این میتونست بنویسه. ولی بازم خوب بود.
شماره 5 : اینم داستانش خوب بود. فکر خوبی توش داشت. با اینکه آخرش تکراری بود. ولی خوب بود.
ایول بچه ها
من به همه رأی دادم.

[nafas_me]

من به سه رای دادم کلا سبک نوشتنشو دوس دارم
دوستاااااااااااان بشتابییییییییییید

[زهرا.الف]

من به 1 رای دادم!

[هانی عسل]

داستان 2 فوق العاده بود واقعا لذت بردن از طرز نوشتنش خیلی خیلی خوشم اومد یعنی داستانش هم نگارشش تقریبا جدید و ابتکاری بود هم اینکه جذب میکرد خواننده رو هم اینکه اصلا اخرشو نمیتونستم حدس بزنم که پدره باشه
امیدوارم هستم که بنده بشه
داستان 3 قشنگ بود تا اخرش جوری بود که با اشتیاق خوندم ولی داستانش یه مقدار داستانی بود که همیشه این مدلی هاروزیاد خونده بودم

[~sun daughter~]

کلا این مسابقه رو دوس دارم شوتینگ