خاندان نودهشــــــــــــــــــــ ـــتیا 12

[hasteem]

و عشق ، تنها عشق
ترا به گرمی یک سیب می کند مانوس.
و عشق ، تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد ،
مرا رساند به امکان یک پرنده شدن.

مدت ها گذشت
شاید یک سال، نمیدونم، از ابتدا با ما، با بچه های این سایت بودی یا نه؟ اما بزار بگم، ما اثبات کردیم، که روح نه تنها در جسم ما بلکه در جهان ما جریان داره، مهم نیست که این فضای رو هزاران هزار خط تشکیل میده، ما در تک تک سطر های این سایت زندگی، عشق، صمیمیمت ،دوستی و حیات رو لمس کردیم
تمام افرادی که در این محیط بودند، حقیقتی از زندگی رو دیدند، که تا کنون ندیده بودند
مهم نبود مرد هستی یا زن، ایران هستی یا خارج این مرز و بوم، مسلمان یا غیر مسلمان
تنها و تنها
در تمام این افراد مهم این بود که انسان باشی و حقیقت ادمی رو بدونی
مهم این بود که عشق رو لمس کنی
دوستی رو
نقاب از چهره برداری
و با حقیقت خویش بدون هیچ لباس فاخری به درون جمع بیایی
همین و بس
وقتتونو نمیگیرم
از بچه های قدیمی قول گرفتم تا در کنار بچه های جدید، یک خانواده کاملو به شکلی عالیی تشکیل بدیم

مثل همه روزهایی عالیی باشیم و خاطره بسازیم

و مثل همیشه خودمان باشیم، خود حقیقیمان

شاد و پیروز باشید
بهار بارانی 1389
خاندان نودهشتیا

[شبنم]

دوری و عشق

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست
محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست

بی قرار توام و در دل تنگم ، گله هاست
آه بی تاب شدن ، عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب ، که افتاده در آب
در دلم هستی و بین من وتو فاصله هاست

آسمان ، با قفس تنگ ، چه فرقی دارد
بال ، وقتی ، قفس پر زدن چلچله هاست

بی تو هر لحظه ، مرا بیم فرو ریختن است
مثل شهری که،به روی گسل زلزله هاست

باز ، می پرسمت از مسئله دوری وعشق
وسکوت تو ، جواب همه مسئله هاست... .

سلام و عرض ادب به همه نودهشتیا

[Artemis]

دوم!!
شبنم میخواستم من اول باشم!!!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

دل من دیر زمانی ست که می پندارد،
دوستی نیز گلی ست،
مثل نیلوفر و ناز،
ساقه ترد ظریفی دارد.
بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد،
جان این ساقه نازک را
دانسته بیازارد!
در زمینی که ضمیر من و توست،
از نخستین دیدار،
هر سخن، هر رفتار،
دانه هایی ست که می افشانیم.
برگ و باری ست که می رویانیم
آب و خورشید و نسیمش مهر است،
گر بدان گونه که می بایست به بار آید،
زندگی را به دل انگیزترین چهره بیاراید.
آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف،
که تمنای وجودت همه او باشد و بس.
بی نیازت سازد،از همه چیز و همه کس.
زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته ست
تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست.
در ضمیرت اگر این گل ندمیده ست هنوز،
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزیده ست هنوز
دانه ها را باید از نو کاشت.
آب و خورشید و نسیمش را از مایه جان
خرج می باید کرد.
رنج می باید برد،
دوست می باید داشت!
با نگاهی که در آن شوق برآرد فریاد
با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
دست یکدیگر را
بفشاریم به مهر
جام دل هامان را
مالامال از یاری، غم خواری
بسپاریم به هم
بسراییم به آواز بلند:
شادی روی تو
ای دیده به دیدار تو روشن،
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه
عطر افشان
گلباران باد!

[sanaz14]

سوم شدم یا نه؟
ایـــــــــــــــــــــــ ــــــول!!
موفقیت!!

[rana-021]

سوممممممممممممممممممم

[hasteem]

من با مدیر الی صحبت کردم و مجوز این تاپیکو گرفتم
میخوام از اول همه با هم خانواده رو بسازیم

[FAH!ME]

سوم منم منم منننننننننم
آقا من
نشدم

[m.gabryel]

میگم ماها که تو خانواده جدید هستیم،ادم به حساب میایم؟؟

[BIDAD]

منم می تونم باشم؟!

[REAL LOVE]

الان اینجا چه خفره؟