( آن ها ) نوشته فاضل نظری

[baharinbahar]

نام : آن ها

شاعر: فاظل نظری 1358

تعداد صفحات: 110

چاپ و صحافی : نهال

چاپ پنجم: 1388

امیـــــــــدوارم خوشتون بیاد

اینم عکس نویسنده و کتابش

[farnaz58]

با تشکر لطفا شروع کتاب را در تاپیک زیر اعلام کنید

آمارکتابهای در جریان سایت

توضیحاتی راجع به کتاب،تعداد صفحات و نویسنده و سال چاپ حتما ذکر کنید .

از فونتTahoma و سايز 2 استفاده كنيد و در بین خط ها لطفا فاصله نندازید تا ساختن فایل PDF راحتتر باشه.

کمتـر از 20 خط در هر پست قرار ندهید!
ممنون

[baharinbahar]

در روزگار شما انهایی است.
خود را با آنها همراه کنید.
آنهایی که چون ابر میگذرند


آن جا و این جا

وضع ما در گردش دنیا چه فرقی می کند
زندگی یا مرگ بعد از ما چه فرقی میکند

ماهیان روی خاک و ماهیان روی اب
وقت مردن ساحل و دریا چه فرقی میکند

سهم ما از خاک وقتی مستطیلی بیش نیست
جای ما اینجاست یا آنجاست چه فرقی میکن؟

یاد شیرین تو بر من زندگی را تلخ کرد
تلخ و شیرین جهان اما چه فرقی می کند

هیچ کس هم صحبت تنهایی یک مرد نیست
خاته ی من با خیابان ها چه فرقی میکند

مثل سنگی زیر آب از خویش می پرسم مدام
ماه پایین است یا بالا چه فرقی میکند؟؟

فرصت امروز هم با وعده ی فردا گذشت
بی وفا امروز با فردا چه فرقی میکند

[baharinbahar]

سفر1_گرفتار رهایی

ناگریز از سفرم بی سرم و سامان چون باد
به گرفتار رهایی نتوان گفت ازاد

کوچ تا چند؟مگر می شود از خویش گریخت
بال تنها غم غربت به پرستوها داد

اینکه مردم نشناسند تو را غربت نیست
غربت آن است که یاران ببرندت ا یاد

عاشقی چیست؟به جز شادی و مهر و غم و قهر!؟
نه من از قهر تو غمگین ، نه تو از مهرم شاد

چشم بیهوده به ایینه شدن دوخته ای
اشک آن روز که ایینه شد از چشم افتاد.

آن مغرور

من خود دلم از مهر تو لرزید، وگرنه
تیرم به خطا می رود اما به هدر نه!

دلخون شده ی وصلم و لبهای تو سرخ است
سرخ است ولی سرخ تر از خون جگر، نه

با هرکه توانسته کنار آمده دنیا
با اهل هنر؟آری! با اهل نظر ؟ نه!

بدخلقم و بدعهد، زبانبازم و مغرور
پشت سر من حرف زیاد است!مگر نه؟

یک بار به من قرعه ی عاشق شدن افتاد
یک بار دگر، باردگر، بار دگر...نه!

[baharinbahar]

می بینی که...

بعد از یک سال بهار آمده، می بینی که
باز تکرار به بار آمده، می بینی که

سبزی سجده ی ما را به لبی سرخ فروخت
عقل با عشق کنار آمده، می بینی که

آنکه عمری به کمین بود، به دام افتاده
چشم اهو به شکار آمده، می بینی که

حمد هم از لب سرخ تو شنیدن دارد
کل سرخی به مزار آمده، می بینی که

غنچه ای مژده پژمردن خود را آورد
بعد یک سال بهار آمده، می بینی که.

[baharinbahar]

سر به هوا

نفس کشیدم و گفتی زمانه جانکاه است
نفس نمی کشم، این آه از پی آه است

در آسمان خبری از ستاره ی من نیست
که هرچه بخت بلند است، عمر کوتاه است

به جای سرزنش من به او نگاه کنید
دلیل سر به هوا گشتن زمین ماه است

شب مشاهده ی چشم آن کمان ابروست
کمین کنید رقیبان سر بزنگاه است

اگر نبوسم حسرت، اگر ببوسم شرم
شب خجالت من از لب تو در راه است

[baharinbahar]

سفر2_ تقاطع

سفر بهانه ی دیدار و اشنایی ماست
از این به بعد سفر مقصد نهایی ماست

در ابروان من و گیسوان تو گرهی ست
گمان مبر که زمان گره گشایی ماست

خراب تر ز من و بهتر از تو بسیار است
همین بهانه ی آغاز بی وفایی ماست

زمانه غیر زبان قفس نمی داند
بمان که پرنزدن حیله ی رهایی ماست

به روز وصل چه دل بسته ای؟ که مثل دو خط
به هم رسیدن ما نقطه ی جدایی ماست.

طفل زمین خورده

بغض فرو خورده ام چگونه نگریم؟
غنچه پژمرده ام چگونه نگریم؟

رودم و با گریه دور میشوم از خویش
ازهمه آذره ام چگونه نگریم؟

مرد مگر گریه میکند؟چه بگویم!
طفل زمین خورده ام چگونه نگریم؟

تنگ پراز اشک و چشم های تماشا
ماهی دلمرده ام،چگونه نگریم؟

پرسشم از راز بی وفایی او بود
حال که پی برده ام ، چگونه نگریم؟

[baharinbahar]

آن روزها

ما گشته ایم، نیست، تو هم جستجو مکن
آن روزها گذشت، دگر آرزو مکن

دیگر سراغ خاطره های مرا مگیر
خاکستر گداخته را زیر و رو مکن

در چشم دیگران منشین در کنار من
ما را در این مقایسه بی آبرو مکن

راز من است غنچه ی لبهای سرخ تو
راز مرا برای کسی بازگو مکم

دیدار ما تصور یک بی نهایت است
با یکدگر دو آینه را رو به رو مکن.

[baharinbahar]

گاهی فقط سکوت

چشمت به چشم ما و دلت با دیگری ست
جای گلایه نیست که این رسم دلبری ست

هرکس گذشت از نظرت، در دلت نشست
تنها گناه آینه ها زود باوری ست

مهرت به خلق بیشتر از جور بر من است
سهم بربر همگان، نابرابری ست

دشنام یا دعای تو در حق من یکی است
ای آفتاب، هرچه کنی ذره پروری ست!

ساحل جواب سرزنش موج را نداد
گاهی فقط سکوت سزای سبکسری ست.

آن دیگر مغرور

سرسبز دل از شاخه بریدم، تو چه کردی؟
افتادم و بر خاک رسیدم، تو چه کردی؟

من شور و شر موج و تو سر سختی ساحل
روزی که به سوی تو دویدم، تو چه کردی؟

هرکس به تو از شوق فرستاد پیامی
من قاصد خود بودم و دیدم تو چه کردی

مغرور، ولی دست به دامان رقیبان
رسوا شدم و طعنه شنیدم، تو چه کردی؟

تنهایی و رسوایی، بی مهری و آزار
ای عشق، ببین من چه کشیدم تو چه کردی.

[baharinbahar]

اقلیت

بی لشگریم، حوصله ی شرح قصه نیست
فرمانبریم، حوصله ی شرح قصه نیست

با پرچم سفید به پیکار می رویم
ما کمتریم، حوصله ی شرح قصه نیست

فریاد می زنند ببینید و بشنوید
کور و کریم، حوصله ی شرح قصه نیست

تکرار نقش کهنه خود در لباس نو
بازیگریم، حوصله ی شرح قصه نیست

آیینه ها به دیدن هم خو گرفته اند
یکدیگریم، حوصله ی شرح قصه نیست

همچون انار خون دل از خویش می خوریم
غم پروریم، حوصله ی شرح قصه نیست

ایا به راز گوشه ی چشم سیاه دوست
پی می بریم؟حوصله ی شرح قصه نیست.