با اين كلمه يه بيت بگو !

[Sokout_shab]

تو اينجا هركسي با كلمه اي كه نفر قبلي مشخص كرده بايد يك بيت جديد بگه و باز اون يك كلمه رو مشخص كنه كه نفر بعدي با اون كلمه يه بيت جديد بگه.


از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن
فردا که نیامده ست فریاد مکن


برنامده و گذشته بنیاد مکن
حالی خوش باش و عمر بر باد مکن

فریاد

[fereshteh_fe]

خانه ام آتش گرفتست
آتشي جانسوز
هر طرف مي سوزد اين آتش
پرده ها و فرش ها را
تارشان با پود
من به هرسو ميدوم گريان
در لهيب آتش پر دود
وزميان خنده هايم تلخ
و خروش گريه ام ناشاد
از درون خسته و سوزان
ميكنم فرياد ، اي فرياد
خانه ام آتش گرفتست
آتشي بي رحم
همچنانمي سوزدايناتش
نقش هايي را كه من
بستم به خون دل
بر سر و چشم در و ديوار
در شب رسواي بي ساحل
واي بر من ، واي بر من
سوزد و سوزد غنچه هايي را
كه پروردم
به دشواري در دهان گود
گلدان ها
روزهاي سخت بيماري
از فراز بامهاشان شاد
دشمنانم موزيانه خنده هاي
فتحشان بر لب
بر من آتش بجان ناظر
در پناه اين مشبك شب
من بهر سو مي دوم گريان
از اين بيداد مي كنم فرياد
اي فرياد
خفته اند اين مهربان
همسايگانم شاد در بستر
صبح از من مانده بر جا
مشت خاكستر
واي آيا هيچ سر بر مي كنند
از خواب
مهربانهمسايگانماز پي امداد
سوزدم اين آتش بيدادگر بنياد
مي كنم فرياد ، اي فرياد



باد

[Tina joon]

باز باران با ترانه با گوهرهای فراوان
میخورد بر بام خانه
یادم آید زیر باران
گردش یک روز دیرین
خوب و شیرین
توی جنگلهای گیلان
کودکی ده ساله بودم
.......

[fereshteh_fe]

وای ؛ باران باران

شیشه ی پنجره را بَاران شست.

از دل من اما ،

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

آسمان سربی رنگ ،

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران باران

پرمرغان نگاهم را شست.«حمید مصدق»

[Sokout_shab]

آسمان را با تو خواهم و بی تو هزگز
اینکه گویم بی تو هرگز نه چون بی تو بودن

[fereshteh_fe]

خورشید و مـــــــــاه وزهره وچشم ستــــــارگان

هرگـــــز به گوشه روزنِ نــــــــورت نمی رسند

ای فـــــــخر جان عالم وایـــــــــــــمان لحظه هام

من لحظه هام به خاک عـــــبورت نمــــی رسند

[Silver_Moon]

ای شمس تبريزی , نظر در کل عالم کی کنی
کاندر بيابان فنا جان و دل افکار آمدم

[Sokout_shab]

شب ظلمت و بیابان به کجا توان رسیدن
مگر انکه شمع رویت به رهم چراغ دارد

[آفرینش]

یک شبی پروانگان گرد آمدند
در مضیفی طالب شمع آمدند

[آزالیا]

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها