خانواده نودوهشتیا شماره 19

[NILOUFAR]

به نام خدای مهربون

دوستی به من
یک نهنگ هدیه داد
یک نهنگ ِ غول پیکر ِ عجیب
یک نهنگ ِ مهربان ِ ساده ی نجیب
یک نهنگ را ولی کجا می شود نگاه داشت
توی حوض و تُنگ که نمی شود نهنگ را گذاشت
هیچ جا نداشتم
آخرش نهنگ را ، توی قلب خود گذاشتم !
جا نبود !
تُنگ ِ قلب ِ کوچکم شکست
زیر ِ رقص ِ باله های ِ آن نهنگ ِ مست
سالهاست
تُنگ ِ قلب ِ من شکسته است و این
یادگاری ِ قشنگ دوست است
هیچ کس
باورش نمی شود ولی به جای قلب
توی سینه ام نهنگ ِ دوست است !

تقریبا تابستون 1390 در حال اتمامه، و این نوزدهیمن تاپیک از سری تاپیک های خانوداه نودهشتیاست ، خوشحالم که این بار من تونستم استارت این تاپیک رو بزنم که سراغازی باشه برای خاطره های خیلی شیرین ، از دوستی هایی که وجود داره و قراره اینجا به وجود بیاد .
این تاپیک هم یه روزی مثل تاپیک های قبلی قفل میشه امیدوارم قدرش رو خوب دونسته باشین .
این خانواده ها یه تیکه جدا از سایت نودهشتیا هستن که همه کاربرا چه قدیمی و چه جدید و حتی اونایی که عضو نشدن باهاش خاطره دارن و خواهند داشت پس بیاین لحظه های قشنگی رو بسازیم...

نیمه دوم سال ؛ پاییز سرد ، آغاز گرمی برای دوستی هاتون باشه.
شهریور یک هزار و سیصد و نود. خانواده نودوهشتیا. تاپیک نوزدهم .

______________________________

قوانین زیر، اگر چه در راستای منظم ساختن این محیط است، اما، پیش از انچه که به محدودیت ها نیم نگاهی کنیم، باید اعتراف کنم، محیط این تاپیک، محیطی است سراسر ازادی، و بدیهی است، این ازادی، نه در خارج از قوانین سایت بلکه در حیطه ازادی های، گفتاری و ارتباطی است، انچنان که زمان منطبق بر تصورات شما پیش رود

اما، پیشنهاداتی از سوی جمع ارائه شده، که رعایت این ها، به منزله ی احترام به این محیط است

1- به جای جواب سلام و خداحافظی از دکمه تشکر استفاده میکنیم بخاطر حذف پست های اضافه و پیش رفتن به سوی تاپیکی منظم و مفید

[Zanessa]

اووووول

[.Ice Girl.]

خانواده جدید مبارک...هورررررررررررراااا� �ااا

[Zanessa]

آی آدمها كه بر ساحل نشسته شاد و خندانید!

یك نفر در آب دارد میسپارد جان.

یك نفر دارد كه دست و پای دائم میزند،

روی این دریای تند و تیره و سنگین كه میدانید.

آن زمان كه مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن،

آن زمان كه پیش خود بیهوده پندارید،

كه گرفتستید دست ناتوان را

تا توانی بهتر را پدید آرید،

آن زمان كه تنگ میبندید،

بر كمرهاتان كمربند،

در چه هنگامی بگویم من؟

یك نفر در آب، دارد میكند بیهوده جان قربان!



آی آدمها كه بر ساحل بساط دلگشا دارید!

نان به سفره، جامهتان بر تن؛

یك نفر در آب میخواند شما را.

موج سنگین را به دست خسته میكوبد،

باز میدارد دهان، با چشم از وحشت دریده،

سایههاتان را ز راه دور دیده،

آب را بلعیده در گود كبود و هر زمان بیتا بیش افزون،

میكند زین آبها بیرون،

گاه سر، گه پا.

ای آدمها!

او ز راه دور این كهنه جهان را باز میپاید،

میزند فریاد و امید كمك دارد؛

آی آدمها كه روی ساحل آرام در كار تماشایید!

موج میكوبد به روی ساحل خاموش،

پخش میگردد چنان مستی به جا افتاده بس مدهوش،

میرود نعرهزنان. وین بانگ از دور میآید:

ـ «آی آدمها»...

و صدای باد، هر دم دلگزاتر،

در صدای باد، بانگ او رهاتر،

از میان آبهای دور و نزدیك

باز در گوش آید این نداها.

ـ «آی آدمها»


+ به امید تاپیکای بالاتر ...

[!@farimah]

خانواده نودوهشتیا 19 !!!!!!!!!!!!!!!!
هوراااااا !

[blue eyes*]

آآآآآآآآآآآآآآآآآخخخخخخخخ خخخ جججججججججججوووووووووونننن نننننننن

[*مریم*]

سلام خداییش 18 خیلی زیاد شده بود دستتون درد نکنه

[.Ice Girl.]

خانوم های محترم میشه یک کوچولو خودتون رو معرفی کنید؟

[آیدا-]

ا خ جوووووووووووووووووووووووو وون خانواده ی جدید!!!!!!!!!!!!!!!!!

[blue eyes*]

خوبم آیداجون ممنون .بچه ها بابک رفت؟؟؟؟؟؟؟؟؟