ای حافظ شیرازی... !

[azam 24]

نوشته اصلی توسط بازباران

ولی اعظم ...بحثم سر لذتهای آنی نیست ولی جاه طلبی بشرجزغرایزه.والبته ازنوع انسانیش..والا همه باید راهبه دیرویا صوفی معبد میشدن..گاهی مواقع جاطلبی نتیجه مطلوبی برای بشرداره والبته برای اون فرد.کی نمیخواد شاه بشه...کی میگه اه اه از مقام بالا..کی میگه نه آقا نمیارزه تو این دوروزه عمر من دانشمند بشم...اونجوری همون ساعت اول عمرمون باید ناامیدبشیم از ترس دردسراوحادثه های ناگوارش

شکوه تاج سلطانی که بیم جان در او درج است

کلاهی دلکش است اما به ترک سر نمیارزد

این تاج سلیمانی برای هرکسی ممکنه یک برداشتی داشته باشه.
شاید به قول شما جاه طلبی که جزو عرایز بشریه.پیشرفت در زندگی وهمراه با ریسک که حس کنن به بالاترین مرحله علمی برسن و...ولی ممکنه این تاج سلیمانی ، خوش بودن لذات کاذب زندگی باشه که می خوان مثل شاه خوش وبی خبر از دنیا وآخرت باشن.(این نیتی را برای که برای شخصی در نظر گرفته بودم)

[بازباران]

پری خانم .هروقت وقت داشتین جواب بدین
یعنی تاج سلطان محمودونگین سلیمانی در هر صورت ازنظرحافظ چون دردسرساز بود هیچ به نظرمی اومد.
وفرقیم نمیکرکه این سلطانه وفقط نگین داره ولی اوانگشتری که میگین اسم اعظم روش حک شده باعم دیگه.درهرصورت حافظ هردو رو بی ارزش میدونست
درست فهمیدم؟

[taniii]

نوشته اصلی توسط azam 24

شکوه تاج سلطانی که بیم جان در او درج است

کلاهی دلکش است اما به ترک سر نمیارزد

این تاج سلیمانی برای هرکسی ممکنه یک برداشتی داشته باشه.

شاید به قول شما جاه طلبی که جزو عرایز بشریه.پیشرفت در زندگی وهمراه با ریسک که حس کنن به بالاترین مرحله علمی برسن و...ولی ممکنه این تاج سلیمانی ، خوش بودن لذات کاذب زندگی باشه که می خوان مثل شاه خوش وبی خبر از دنیا وآخرت باشن.(این نیتی را برای که برای شخصی در نظر گرفته بودم)

اول سلام به همه علاقه مندان این تاپیک.
منم باهاتون موافقم.
چه خوب گفته که تاج سلطانی کلاهی دلکش است اما به ترک سر نمی ارزد.
یعنی این دنیا این همه خوبی های که داره باز هم ارزش اینو نداره که بخاطرش از همه ارزش های معنوی ات بگذری.یه جورایی این دنیا را به تاج سلطانی تشبیه کرده که ارزش ترک سر را نداره.
این دنیا زیبایی ها زیاد داره اما باز هم به این نمی ارزه که بخاطرش از ایمان و اعتقاداتت و ارزش های انسانیت بگذری و منم ازین شعر همین برداشت و کردم که چیزی که ارزش نداره بخاطرش خودتو نابود نکن و بخاطر این دنیای بی ارزش آخرتت را نابود نکن.

[nemesis]

منم اول از همه ستاره جان ازت تشکر می کنم. واقعا کار جالب هستش.

اولین تفالتم که زد به خال.

واقعا چند وقت بود سر یه موضوعی گیر کرده بودم و با اینکه دور و بری هام مخالف بودن داشتم برا انجامش اصرار می کردم اما الان می بینم که این دنیا نمی ارزه که بخاطرش از ایمان و اعتقاداتم بگذرم و منم ازین شعر همین برداشت و کردم که بخاطر این دنیای بی ارزش آخرتت را نابود نکن

[پاسارگارد]

سلام بازم ممنون بابت این تاپیک من نظرات تک تک دوستانو خوندم و همشون برام جالب بود هر کدومتون به نکته ای اشاره کردید. من خودمم با خوندن غزل چیزی که به ذهنم رسید حافظ توی یه بیت خلاصه اش کرده بود چو حافظ در قناعت کوش و از دنیی دون بگذر به ناپایداری دنیا و کنترل امیال منفعت طلبانمون اشاره داره

[ستاره ملک]

دوستای گلم خسته نباشین.
ممنون از همه نکات جالبی که بیان کردین و حس زیبا و درک عالی تون رو با بقیه شریک شدین .حرفای هر کدومتون دریچه ی تازه ای بود که منظره و معنای جدیدی به روی ذهن دیگران باز کرد.

البته این تاپیک هنوز اول راهه و جای کار زیادی داره.کمبودهاش (که بیشتر تقصیر من بوده و همینجا از همتون عذر می خوام ) با راهنمایی ها و نظرات و پیشنهادات قشنگ شما برطرف می شن انشالله.

من بازم عذر می خوام به خاطر ساعت بد تاپیک که باعث شد خیلی از دوستان نتونن حضور داشته باشن و از نظرات خوبشون محروم موندیم.تقصیر از من بود و امیدوارم با همفکری شما ساعت و روز بهتری رو مشخص کنیم و دیگه همچین مشکلی پیش نیاد.

در آخر باید از شبنمی گل صبورم که از لحظه ای که این فکر توی ذهنم جرقه زد تا الان همراهی و حمایتم کرده تشکر و معذرت خواهی کنم.شبنمی ببخشید که نمیدونستم شما این ساعت نیستین و نپرسیدم.

از همه دوستانی هم که چه قبل از زدن تاپیک از سه هفته قبل با همفکری هاشون کمکم کردن و دلگرمیم دادن و چه دوستانی که امروز با حرفای قشنگشون تاپیک رو به مسیر درستش هدایت کردن تشکر می کنم.

امیدوارم تفال های بعد بهتر برگزار بشه
کم و کاستی های امروز رو به بزرگواری خودتون ببخشید.

[پری 63]

نوشته اصلی توسط بازباران

پری خانم .هروقت وقت داشتین جواب بدین
یعنی تاج سلطان محمودونگین سلیمانی در هر صورت ازنظرحافظ چون دردسرساز بود هیچ به نظرمی اومد.
وفرقیم نمیکرکه این سلطانه وفقط نگین داره ولی اوانگشتری که میگین اسم اعظم روش حک شده باعم دیگه.درهرصورت حافظ هردو رو بی ارزش میدونست
درست فهمیدم؟

من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم
که گاهگاه بر او دست اهرِمن باشد

منظور حافظ دقیقا تاج و تخت حکومتیه که توی شیراز بین طوایف مختلف رد و بدل می شده
چیزی که یخاطرش پدر به پسر رحم نمی کنه و برادر به برادر...چه برسه به طایفه به طایفه..

میگه تاج و تخت حکومت..یا نگین خاتم که استعاره از حکومته به ترک سر نمی ارزه..

اما در معنای ایهامی یا عرفانی که اکثر ناقدان حافظ بهش علاقه دارن..این دو چیز مظاهر زندگی دنیوی و مادیه و نپرداختن و دل نبستن بهش ارجح تر و پسندیده تره...

حافظ هم توصیه به سبکساری و سبک باری می کنه و یکی از توصیه های اکید حافظ هم همینه:ترک دنیا و سبکبار بودن...

[hiva]

دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمیارزد
به می بفروش دلق ما کز این بهتر نمیارزد

به کوی می فروشانش به جامی بر نمیگیرند
زهی سجاده تقوا که یک ساغر نمیارزد

رقیبم سرزنشها کرد کز این باب رخ برتاب
چه افتاد این سر ما را که خاک در نمیارزد
شکوه تاج سلطانی که بیم جان در او درج است
کلاهی دلکش است اما به ترک سر نمیارزد
چه آسان مینمود اول غم دریا به بوی سود
غلط کردم که این طوفان به صد گوهر نمیارزد
تو را آن به که روی خود ز مشتاقان بپوشانی
که شادی جهان گیری غم لشکر نمیارزد
چو حافظ در قناعت کوش و از دنیی دون بگذر
که یک جو منت دونان دو صد من زر نمیارزد

خب ما نیز آمدیم نظری بدیم

فقط بگم که اینا نظرات شخصی و احساسات من ِ


این دنیا ارزش غم و غصه خوردن نداره.
تا می تونی به فکر آخرتت باش و از این دنیا بگذر...
که جک و جشن این دنیا نمی ارزه به غم اون دنیات...
خوشی هارو بچسب، اما خوشه چین هم باش.
خلاصه مفهوم کلی ای که به من القا می شه اینه.
من یه همچین حسی دارم راجب شعر...

[ستاره ملک]

شب عزیزیه دوستان....و غریب هم....
با دیوان کوچیک حافظ توی دستم اینجا نشستم...
منتظر نیت های پاکتون هستم
تا پنج دقیقه دیگه تفال رو می ذارم.نیت کنید...

ای حافظ شیرازی...

[ستاره ملک]

تفال

ز در درآ و شبستان ما منور کن
هوای مجلس روحانيان معطر کن

اگر فقيه نصيحت کند که عشق مباز
پياله ای بدهش گو دماغ را تر کن

به چشم و ابروی جانان سپرده ام دل و جان
بيا بيا و تماشای طاق و منظر کن

ستاره شب هجران نمی فشاند نور
به بام قصر برآ و چراغ مه برکن

بگو به خازن جنت که خاک اين مجلس
به تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کن

از اين مزوجه و خرقه نيک در تنگم
به يک کرشمه صوفی وشم قلندر کن

چو شاهدان چمن زيردست حسن تواند
کرشمه بر سمن و جلوه بر صنوبر کن

فضول نفس حکايت بسی کند ساقی
تو کار خود مده از دست و می به ساغر کن

حجاب ديده ادراک شد شعاع جمال
بيا و خرگه خورشيد را منور کن

طمع به قند وصال تو حد ما نبود
حوالتم به لب لعل همچو شکر کن

لب پياله ببوس آنگهی به مستان ده
بدين دقيقه دماغ معاشران تر کن

پس از ملازمت عيش و عشق مه رويان
ز کارها که کنی شعر حافظ از بر کن