معرفی رمان | ده رمان برتر ایرانی.

[+Lily]

ده عاشقانه نه چندان آرام
قصه های ایرانی در هر موردی که باشند حتما به یک موضوع می پردازند . عشق در بیشتر قصه های ایرانی جریان دارد و کمتر شخصیت قصه ای را توی رمان های ایرانی پیدا می کنید که با این مسأله درگیر نباشد .

1- راوی و لیلی در « دایی جان ناپلئون »
« دایی جان ناپلئون » را به هیچ عنوان نمی توان یک رمان عشقی دانست . دایی جان ناپلئون یک اثر تاریخی احتماعی است که به فضای فرهنگی ایرانیان در اوایل دهه 1320 نقب می زند و بیش از هر چیز به نقد اعتقاد ایرانیان به تئوری « توهم توطئه » می نشیند . اما آن چه باعث می شود این رمان در دهگانه انتخابی ما از عشق در رمان های ایرانی جای گیرد عشقی است که محور و بهانه همه اتفاق ها قرار می گیرد . راوی رمان درگیر نخستین عشق دوران نوجوانی خود می شود . عشقی آتشین به یک دختر دایی منحصر به فرد که یگانه دختر دایی بزرگ اوست . او خود این عشق را چنین تعریف می کند :« ظهر یک روز سیزدهم مرداد دقیقا ساعت سه و ربع کم ، من که پسر آقاجان بودم عاشق لیلی که دختر دایی جان بود ، شدم . درست مثل اینکه پسر چرچیل عاشق دختر هیتلر شود . »
تعریف راوی از این عشق چندان اغراق آمیز نیست ، چرا که جای جای رمان اگر چه به تصویر وضعیت اجتماعی دوران خود می نشیند ، اما آن را بر تابلویی از یک مثلث عشقی میان او ولیلی از یک سو وپوری پسرعموی لیلی رسم می کند . عشق دو دلداده به سرانجام نمی رسد همچنان که اوضاع فرهنگی اجتماعی آن دوران نیز به زعم نویسنده اش هیچ گاه سامان نمی یابد . ( منصور ضابطیان )

2- سیندخت و فرهاد در « نیمه غایب »
سیندخت می گوید : امروز برای دلبری آمدی دانشکده ؟
و من چقدر احمقانه عاشقی ام رو که می خواستم پنهان کنم ، آشکار می کردم و هنگامی که باید آشکار می گفتم ، پنهان می کردم .
اواخر دهه شصت است و جنگ تمام شده است . و این بار قصه عشق و عاشقی در نیمه غایب روایت می شود . عشق و عاشقی در دانشکده هنر دانشگاه تهران و این بار روایت فرهاد از یک خانواده سنتی و سیندخت ، دختری که پدرش را از دست داده و مادر ندیده اش هم در آمریکاست .
و باز هم این بار فرهاد مثل همه ی قصه ها بی معشوق می ماند . سیندخت به آمریکا می رود . عکسش را برای فرح ، نزدیکترین دوستش می فرستد و فرح عکس را به فرهاد می دهد .
از توی عکس با نگاهش مرا به روی خودش نگه داشته بود « واقعا ممنون ، ولی این جوری دیگه هیچوقت نمی تونم فراموشش کنم . »
مادر می گوید همان که خانه شان رفتیم و سرش را بلند نکرد ، خوب است ؟
می گویم خوب است ، مگر دیگر فرقی می کند ؟ ( مرتضی قدیمی )

3- کلاریس و امیل در « چراغ ها را من خاموش می کنم »
آدم یاد آن نوشته دکتر شریعتی می افتد ، « در باغ آبسواتوار» دکتر تعریف می کند روزهای دلگیر در پاریس پناهنده می شده به باغ آبسوانوار ، دختر جوانی هم روی نیمکت کناری می نشسته . دکتر که به تازگی از قول آندره ژید خوانده « بکوش عظمت در نگاه تو باشد ، نه چیزی که به آن می نگری . » عظمت را فرا می خواند و در عوالم خود درباره شخصیت و زندگی دخترجوان خیالپردازی می کند . سال ها بعد او را در کسوتی می بیند که 180 درجه با تصورات ایشان متفاوت است و حالش بد می شود .
کلاریس فقط خودش می فهمد عاشق شده و بعد هم فقط خودش می داند امیل نازنین عجب موجود مزخرفی بوده است . ( سروش روحبخش )

4- میم و محمود در « درخت گلابی »
پدر عشق بسوزد ! این « میم » لامروت از لابه لای غزل های حاقظ بیرون پریده است . « دلبر جفاکاری » که حسابی پدر محمود های عالم را در آورده است بعد از خواندن قصه ، بعضی ها افسوس می خورند که محمود چرا جای سیاسی بازی کنار « میم » نماند و با او نرفت ...واقعا فکر می کنید آن جور وضعش بهتر میشد ؟ قیافه محمود میانسال را تصور کنید که که کهنه بچه می شوید و « میم » که حالا چقدر پرده گوشت اضافه آورده ، در حال مانیکور ناخن هایش است تا برود دوره دوستانه ، « میم » عالم ادبیات با فراق و هجران رابطه دارد . دنبال وصل نگردید . ( سروش روحبخش )

5 - زری و یوسف در « سووشون »
زری نمونه یک زن ایرانی است . او با این که ظاهرا در صف اول اتفاق ها حضور ندارد ، اما همیشه می شود حضورش را حس کرد . اصلا ما یوسف را از دریچه عشق زری می بینیم . او آنچنان به یوسف دلباخته است که تمام رویاهایش هم در مورد اوست . تمام حضورش به واسطه یوسف تعریف می شود و درست شبیه تعبیری از اسطوره آینه وار عشق می شود . حضوری که ذوب شده در معشوق است . ( سجاد صاحبان زند )

6 - هلیا در « بار دیگر شهری که دوست می داشتم »
« بار دیگر شهری که دوست می داشتم . » یک عاشقانه معمولی نیست . این کتاب چند لایه است و عشق در میان لایه های مختلف آن جریان دارد . آن چه که در ظاهر می بینیم عشقی انسانی است . عشق آدمیزاد به آدمیزاد ، اما اصل ماجرا حکایت دلتنگی برای وطنی است که با عطر گل های ابریشم در خاطر نویسنده مانده است .
مطمئنم نادر ابراهیمی این کتاب را با حس و حالی عاشقانه نوشته است ، طوری که کلمه ها خودشان روی کاغذ جاری می شدند . ساحل زیبای چمخاله ، هیاهو و سرگشتگی دریا ، درخت های همیشه سبز و میوه های جنگلی که اینها فقط یادگارهای یک عشق دور و دیر نیستند . اینجا یک عشق عزیزتر اتفاق می افتد. عشق به خاکی که از آن درخت می روید ، درختی که روی لحظه های عاشقانه ی ما سایه ما اندازد .
نادر ابراهیمی کتاب های زیادی نوشته است ولی این بهترین کتابی است که از او خوانده ام . ( معصومه ناصری )

7- قهرمان کتاب « رود راوی »
عشق یک قصه ازلی ابدی است . هر بار که یک نفر در حال تجربه عشق است ، فکر می کند در حال تجربه یک قصه جدید است در حالی که او فقط قصه ای قدیمی را تکرار می کند . معشوقه هر بار با لباسی نو در می آید اما او همان اثیری یکنواخت گل به دست است که همواره به تو لبخند می زند و به قول فروغ طناب دارت را در ذهن می بافد .
قهرمان رود راوی که در فاصله زمانی قرن هفتم تا زمان معاصر زندگی می کند ، به بهترین شکلی نشان دهنده این تکراری بودن قصه عشق را بیان می کند . عاشق فکر می کند که به خواسته اش رسیده اما درست در همین لحظه همه چیز تمام شده . تمام شدن و شروع شدن در عشق یکی است . همین ( سجاد صاحبان زند )

8 - خالد و چشم سیاه در « همسایه ها »
خالد مال شهری دور بود ، از فرهنگی متفاوت ،اما داستان زندگی اش عجیب جذاب بود . داستان بلوغ جسمی و روحی خالد خود زندگی بود ، گیرم زندگی کمی غریب ، داستان آشنایی پسری با نیاز ، غیرت ، بی عدالتی ، مبارزه و در نهایت عشق داستان خالد داستان یک نسل بود که از التهاب درونی منفجر شد . سیاست جزو زندگی خالد بود اما عشق زندگی را معنا کرد ، عشق یک سیاه چشم ، خالد را خیلی از جوان های ایرانی خواندند ، به دلایل مختلف ؛ مهم این است . ( امیر صدری )

9 - گل محمد و مارال در « کلیدر »
داستان این دو نفر از ظهر داغ تابستانی و خنکای چشمه شروع می شود . آب تنی مارال ، نگاه گل محمد و .. شروع عشقی که تنهایی آدم ها را پر می کند . پایان این قصه هم شبیه بقیه ی داستان های خوب ایرانی است ... ازدواج ! نکته مهم دیگری که باقی می ماند ، گذشت دلاور ... نامزد سابق مارال است که تسلیم عشق مارال و گل محمد می شود و با خاطره عشقی که از دست رفته ، عمر می گذراند . ( مونا منفرد )

10 - فخرالنسا و شازده در « شازده احتجاب »
حقیقت این است که من بعد از چندین بار خواندن کتاب هنوزنمی دانم این عشق عجیب و غریب از کجا آمده ، اصلا عشق است یا جنون ؟ یک شازده کهنسال که در توهماتش زندگی می کند . شاید نکته بارز داستن هم همین باشد . او با ادم های چند شخصیتی ، قاب عکس ها و ... زندگی می کند . زنی راکه دوست دارد یک لحظه به صورت خانم خانه و لحظه بعد به صورت کلفت می بیند ! او با همین رویا ها زنده است ، با تمام شدنشان شازده هم تمام می شود . ( مونا منفرد )


این مطلب از مجله ی چلچراغ شماره ی 111 نقل شده
به تاریخ 24 تیر 83

[osrin]

ههمن جز سووشوون دیگ هیچکودومونخوندم.

[SHKH1371]

سه یار دبستانی که زندگی خیام رو میگه خیلی رمان زیبایی....

رابعه ...داستان تاریخی و قشگیه چن جلدیه به نظرم ارزش یه بار خوندن رو داره ...

[ماه منیر]

حکایت عشق حکایتی است که از هر زبان که بشنوی تازه است و نو

راوی ولیلی
کلاریس و امیل
زری و یوسف
گل محمد و مارال
فخرالنسا و شازده

را خوانده ام بسیار دوست داشتم

[vampire girl..]

فقط سووشون رو خوندم ولی زیاد ازش خوشم نیومد.

[Melika.t]

من سووشون رو خيلي مي دوسم

[sokoote_zendegi]

حتما میخونم .ممنون

[haniyehhhh]

همشون رو خوندم و همشون به نظرم کتابهای خوبی بودن اما خب هیچ وقت میلِ به دوباره خوندنشون پیدا نکردم!

ممنون!

[masumeh01]

مرسی

[*cleopatra*]

سعی میکنم برم بخونمشون