مشاعره با اشعار حافظ شیرازی !

[Elnaz]

شراب تلخ می خواهم که مرا افکن بودزورش
که تایکدم بیاسایم زدنیا و شروشورش

[Sokout]

شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعین
اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم

حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد
همانا بیغلط باشد که حافظ داد تلقینم

[شبنم]

مگر که لاله بدانست بی وفاییی دهر

که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد

الی جرات داری یه بار دیگه ش بده

[novin]

ديده ي بد بين بپوشان اي كريم عيب پوش
زين دليريها كه من در كنج خلوت مي كنم

[شبنم]

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

[باران]

می بده تا دهمت آگهی از سر قضا
که به روی که شدم عاشق و از بوی که مست

به به چه تاپیکه خوبی.

[novin]

تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش
كه دست دادش و ياري ناتواني داد

[شبنم]

تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار

که توسنی چو فلک رام تازیانه توست

[باران]

تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک
باور مکن که دست ز دامن بدارمت

[Sokout]

تا دل هرزه گرد من رفت به چین زلف او
زان سفر دراز خود عزم وطن نمیکند