مشاعره با اشعار حافظ شیرازی !

[رز صورتی ...]

ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان

مضطرب حال مگردان من سرگردان را

[Sokout]

اورنگ کو گلچهر کو نقش وفا و مهر کو
حالی من اندر عاشقی داو تمامی میزنم

[*عسلی]

مژه سیاهت ار کرد به خون ما اشارت
ز فریب او بیندیش و غلط مکن نگارا!

[مینوم]

ای کبک خوشخرام کجا می روی به ناز
غره مشو که گربه زاهد نماز کرد

[*عسلی]

دل عالمی بسوزی، چو عذار برفروزی
تو از این چه سود داری که نمیکنی مدارا؟

[مینوم]

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

[رز صورتی ...]

در چمن باد بهاری ز کنار گل و سرو

به هواداری آن عارض و قامت برخاست

[مینوم]

تشویش وقت پیر مغان می دهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر می کنند

[patrishiya]

دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما
چیست ياران طريقت بعد از اين تدبیر ما

[رز صورتی ...]

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت