مشاعره با اشعار فروغ فرخزاد !

[Guest2]

می سوزم از این دوروئی و نیرنگ
یکرنگی کودکانه می خواهم
ای مرگ از آن لبان خاموشت
یک بوسۀ جاودانه می خواهم

[hanijojo]

.....

می رسند از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقانم نیمه شب

گل به روی گور نمناکم نهند

بعده من ناگه به یکسو می روند

پرده های تیره ی دنیای من

چشم های ناشناسی می خزند روی کاغذها و دفترهای من

در اتاق کوچکم پا می نهد

بعد من ، با یاد من ، بیگانه ای

در بر آئینه می ماند به جای

تار مویی ، نقش دستی ، شانه ای .....

[fatima_59]

مو شپید شدی اخر ای برف
تا سرانجامم چنین دیدی
در دلم باریدی..ای افسو
بر سر گورم نباریدی

[fatima_59]

یکشب ز لوح خاطر من بزدای
تصویر عشق و نقش فریبش را
خواهم به انتقام جفاکاری
در عشق تازه فتح رقیبش را

[ronnin]

یا به دامان کسی این چنگ بنشانده است
گر نبودم یا به دنیای دگر بودم
باز آیا قدرت اندیشه میبود؟

[ronnin]

این تو بدی تو بودی کز یکی شعله
دیوی اینسان ساختی در راه نشاندی

[Guest2]

دل من سخت گرفتار مي و ميخانه
اين چنين گشت کر احوال جهان غافل شد
مدتي نيز به توبه سپری گشت ولي
سعي بيحاصل و هم توبه من باطل شد

[fatima_59]

در جذبه ای که حاصل زیبایی شب است
رویای دور دست تو نزدیک میشود
بوی تو موج میزندانجا به روی اب
چشم تو میدرخشد و تاریک میشود

[Guest2]

دریغا ، آن دو چشم آتش افروز

به دامان گناه افکند او را

به او جز از هوس چیزی نگفتند

در او جز جلوۀ ظاهر ندیدن

[fatima_59]

نگهم جستجو کنان پرسید
در کدامین مکان نشانه اوست؟ لیک دیدم اطاق کوچک من
خالی از بانگ کودکانه اوست