مشاعره با اشعار سهراب سپهری !

[Guest2]

سفر دانه به گل.
سفر پیچک این خانه به ان خانه.

ه بده

[novin]

همه ذرات نمازم متبلور شده است .

[شبنم]

تا شقایق هست زندگی باید کرد

[yebandekhoda]

دست هر کودک ده ساله ی شهر
شاخه ی معرفت ایست

[Guest2]

تادوزخ ها بشکا فنند،
تا سایه بی پایان شوند،

[شبنم]

در شبي تاريك

كه صدايي با صدايي در نمي آميخت

و كسي كس را نمي ديد از ره نزديك،

يك نفر از صخره هاي كوه بالا رفت

و به ناخن هاي خون آلود

روي سنگي كند نقشي را و از آن پس نديدش هيچكس ديگر

[Guest2]

ریخته سرخ غروب
جابجا بر سر سنگ.
کوه خاموش است.
می خروشد رود.

[شبنم]

دل را به رنج هجر سپردم، ولي چه سود،

پايان شام شكوه ام

صبح عتاب بود.

[1372]

در فلق بود که پرسید سوار
آسمان مکثی کرد
رهگذر شاخهی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید.

[Guest2]

دود می خیزد ز خلوتگاه من.
کس خبر کی باید از ویرانه ام