مشاعره با اشعار سهراب سپهری !

[Guest2]

ترا درهمه شب های تنهایی
توی شیشه های دیده ام.

[شبنم]

من به مهمانی دنیا رفتم
من به دشت اندوه
من به باغ عرفان
من به ایوان چراغانی دانش رفتم

[sang_e_saboor]

من از مصاحبت آفتاب می آيم،
کجاست سايه؟

[Guest2]

مرا تنها گذار
ای چشم تبدار سرگردان!
مرا با رنج بودن تنها گذار.

[maryam_m]

روزگاری است در این گوشه ی پژمرده هوا

هر نشاطی مرده است

[Guest2]

تنش از خستگی افتاده ز کار .
برسر و رویش بنشسته غبار.
شده ازتشنگی خشک گلو.
پای عریانش مجروح ز خار.

[maryam_m]

رخنه ای نیست در این تاریکی

در و دیوار به هم پیوسته

سایه ای لغزد اگر روی زمین

نقش وهمی است ز بندی رسته

[Guest2]

هر قدم پیش رود، پای افق
چشم او بیند دریایی اب.
اندکی راه چو می پیماید
میکند فکر که می بیند خواب.

[gete]

باد نمناك زمان مي گذرد ،
رنگ مي ريزد از پيكر ما
خانه را نقش فساد است به سقف
سرنگون خواهد شد بر سر ما .

[sang_e_saboor]

آفتاب است و، بیابان چه فراخ !
نیست در آن نه گیاه و نه درخت.
غیر آوای غرابان ، دیگر
بسته هر بانگی از این وادی رخت