[-ALI-]

فصل چهارم
فکرهای متعددی از ذهن دختر جوان میگذشت جرات اینرا نداشت که خودکشی کند جرات فرار را هم نداشت حتی نمیتوانست زیر قولش بزند بخاطر مهناز.....
ساعت هفت صبح بود ولی او چون مجسمه ای روبروی آینه نشسته بود و فکر میکرد میدانست در این ساعت هم منهاز خواب است و هم مادر بزرگ هیچ کس را نداشت تا او را همراهی کند عم جانکاهی سینه اش را فشرد اشکش را پاک کرد و برخاست تا آماده شود.
مهرداد پس از تاملی کوتاه زنگ خانه ی ملکی را فشرد بی معطلی مینا از خانه خارج شد گویی پشت در ایستاده بود
-سلام خانوم ملکی صبح بخیر
-مینا با اخم ولحنی تلخ گفت:
صبح شما هم بخیر
پسر در عقب را برای مینا باز کرد و او سوار شد
از آینه نگاهی به چهر هی دختر انداخت واقعا این دختر بیش از انادازه بود چشمهای مشکی درشت مزه های برگردان بینی قلمی با لبهای کوچک و سرخ با آنکه آرایش نداشت ولی باز هم زیبا بود
مینا که متوجه ی نگاه مهرداد شده بود با همان لحن تلخش گفت:
بهتره حواستون به رانندگیتون باشه جناب
مهردا خجالت زده نگاه از او بر گرفت و گفت:
-آقای شروان بی صبرانه منتظر شماست امیدوارم بعد از یکماه انتخاب درستی بکنید جناب شروانی کسی نیست که بتوان به راحتی از آن گذشت
-شما عادت دارید همیشه در همه مسائل اظهار نظر کنید
-ببخشید؟
بهتره به مسائلی که مربوط به شما نیست دخالت نکنید شما یک پادوی ساده هستید همین و بس
مهرداد از این سخن بر آشفت ولی خودش را کنترل کرد و گفت:
چشم سعی میکنم کمتر صحبت کنم
-عالیه
مینا از دیروز از این پسر متنفر شده بود اگر او دخالتینکرده بود و شروانی را راضی نمیکرد چه بسا الان او در رختخواب گرمش خوابیده بود
جلودی در محضر که رسیدند مینا منتظر ماند تا مهرداد در را برایش باز کند ولی مهرداد بی اعتنا به او پیاد شد و منتظر او را نگریست از روی خشم دندانهایش را بر روی هم سایید و زیر لب گفت:
که اینطور مهرداد خان بچرخ تا بچرخیم
پس از پیاده شدن مهرداد جلو افتاد و او به دنبالش وارد ساختمانی شیک شدند
-خانوم ملکی طبقه ی اوله با آسانسور بریم؟
-مینا بدون اینکه به او توجه کند شروع به بالا کردن از پله ها کرد در طبقه ی اول در یکی از اتاقها شروانی منتظر او بود با دیدن منیا گل از گلش شگفت و صدای پایینی گفت:
عشقم دیر اومدی
مینا از این لحن او جا خورد و چندش شد اما با زور لبخندی زد و گفت:
ترافیک بود
-مهرداد کجاست؟
تا مینا دهان باز کرد پاسخ دهد مهرداد از پشت سرش گفت:
امریه جناب شروانی؟
-همینجا منتظر باش تا برگردیم
مینا با صدایی لرزان پرسید :
نیازی به شاهد نیست؟
-نه عزیزیم یه عقد موقت یه ماهه شاهد نمیخواد که.. برای دفعه ی بعد شاهد لازم داریم
بعد از جاری شدن صیغه مینا دوست داشت بشنید گوشه ای و فقط گریه کند تک و تنها با این آدمهای غریبه اینجا چه میکرد آه اگر پدرش بود...
شروانی دست دراز کرد تا دستان ظریف مینا را در دست بگیرد ولی دختر دستش را عقب کشید وسرش را پایین انداخت شروانی خنده ای کرد و گفت:
بسیار خب مهرداد بریم یه رستوران خوب میخوام به عروسم بیشتر برسم پوست استخوانه
مینا با خود فکر کرد:
اگه پوست استخونم چرا پس اومدی خواستگاریم و بدبختم کردی؟؟؟
مهرداد در ماشین را برای آنها باز کرد اول مینا سوار شد و بعد از آن شروانی
در ماشین شروانی آنقدر گزافه گویی کرده بود که دختر به ستوه آمده بود وقتی ماشین جلوی یک رستوران ایستاد نفس عمیقی کشید
مهرداد به طرف آنها برگشت و گفت:
اینجا میان وعده های عالی داری
-میدونم چند باری اینجا اومدم خب پیاده شیم عسلم
مینا از لحن خطاب شروانی اصلا خوشش نمی آمد معذب میشد و احساس خجالت میکرد با صدای بمی گفت:
نمیدونم آقای شروانی
-شروانی اخمی کرد و گفت:
دیگه منو شروانی خطاب نکن بگو اسکندر
مینا نگاهی به مهرداد انداخت حس کرد چشمان مهرداد به او می خندد نا خود آگاه عصبانی شد و گفت:
بله اسکندر بهتره پیاده شیم و بی معطلی از ماشین پیاده شد

برید حالشو ببرید انقدر هم جیغغغغغغغغغ نکشید