PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : شکستگى



صفحه ها : [1] 2 3

"Angel"
1391,05,14, ساعت : 16:45
شکستگى عبارت است از شکستن يا ترک برداشتن استخوان. اگرچه قسمت بيرونى استخوان داراى يک لايهٔ سفت است. اما اگر ضربه بخورد يا پيچ بخورد يا تحت فشار زياد قرار گيرد، ممکن است بشکند يا ترک بردارد. پيرها اغلب داراى استخوانهاى ترد و شکنندهاى هستند و تنها وارد آمدن يک نيروى ناچيز باعث شکستن استخوانهاى آنها مىشود. برعکس، استخوانهاى بلند کودکان اين قابليت را دارد که کمى خم شود.

با شکستگىها بايد با احتياط برخورد کرد. برخورد غلط با شکستگى بهوسيلهٔ يک فرد ناوارد ممکن است باعث آسيبديدگى بيشتر بافتهاى اطراف بشود.

استخوان ممکن است مستقيماً در ناحيهاى که به آن فشار يا ضربه وارد مىآيد شکسته شود. براى مثال اگر کسى با يک وسيلهٔ نقليه تصادف کند قسمت پائين پا ممکن است درس در جائى که با سپر برخورد کرده است بشکند.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/106a.jpg


استخوان ممکن است غيرمستقيم در ناحيهاى دور از جائى که به آن نيرو وارد شده بشکند. در اينصورت استخوان بهوسيلهٔ نيروئى که از نقطه فشار در طول استخوان يا استخوان کنارى انتقال مىيابد، شکسته مىشود. براى مثال، افتادن روى زمين با دست باز و کشيده، ممکن است منجر به شکستن استخوانهاى ترقوهٔ شانه شود.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/106b.jpg


نوع ديگر شکستگى غيرمستقيم آن است که انقباض ناگهانى و قدرتمند ماهيچه باعث مىشود قطعات استخوان از ناحيهاى که به ماهيچه متصل هستند کشيده شوند. براى مثال فوتباليستى را در نظر بگيريد که سعى مىکند توپ را شوت کند اما توپ از زير پاى وى در مىرود و پاى آن محکم به زمين مىخورد اين عمل مىتواند سبب دو نيم شدن کاسهٔ زانو بر اثر تکان قدرتمند و ناگهانى ماهيچهٔ ران در نقطهاى که به استخوان تکيه دارد بشود.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/106c.jpg


بههمين شکل پيچ خوردن يک مفصل احتمالاً سبب آن مىشود که رباط مفصل بهقدرى سفت کشيده شود که يکى از استخوانهائى را که به مفصل چسبيدهاند، بشکند. براى مثال شخصى که بر اثر سر خوردن يا سکندرى رفتن پاى وى پيچ مىخورد ممکن است استخوان ساق پاى آن در ناحيهٔ قوزک پا بشکند.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/106d.jpg


- انواع شکستگى:

شکستگىها را مىتوان به دو دسته تقسيم کرد، باز و بسته که هر دو مىتوانند مرکب هم باشند.

۱. شکستگى بسته:

اگر پوست محل شکستگى پاره نشود به آن، شکستگى بسته مىگويند.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/108c.jpg


۲. شکستگى باز:

اگر در يک شکستگى سر استخوان شکسته پوست را پاره کند يا جراحتى از سطح پوست تا محل شکستگى ايجاد نمايد، به آن شکستگى باز مىگويند.

شکستگىهاى باز معمولاً وخيم هستند، نه تنها به اين علت که ممکن است موجب خونريزى فراوان شوند بلکه به اين دليل نيز که، ميکربهاى مضرّ مىتوانند به بافتهاى نرم استخوان شکسته دسترسى پيدا کنند. چنين عفونتهائى بالقوه خطرناک و مداواى آن مشکل است.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/108d.jpg


۳. شکستگى مرکب:

شکستگىهاى باز يا بسته در صورتىکه جراحت هم ايجاد کنند شکستگى 'مرکب' ناميده مىشوند. مثلاً اگر يکى از ساختار مهم مثل رگهاى خونى يا عصبها بر اثر سر استخوان شکسته آسيب ببينند.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/108e.jpg


- عوارض و نشانههاى عمومى:

۱. شکستگى استخوان ممکن است بهوسيله مصدوم احساس شود يا مصدوم صداى آن را بشنود.

۲. درد در نزديکى محل صدمه که بر اثر حرکت بيشتر مىشود.

۳. مصدوم متوجه مىشود که حرکت دادن عضو شکسته مشکل يا غيرممکن است.

۴. حساسيت در محل شکستگي، بهطورى که حتى با يک فشار ملايم آن محل درد مىگيرد.

۵. ورم و بعداً کبود شدن عضو مجروح. کبودى در ابتداى حادثه مشخص نيست اما همراه با تراوش خون به درون بافتها کبودى بيشتر و پررنگتر مىشود؛ بهطورى که ممکن است ماهيت واقعى جراحت را بپوشاند.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/108b.jpg


۶. تغيير شکل در محل شکستگي. اين تغيير شکل ممکن است بهصورت بههم خوردن نظم و ترتيب استخوان، کوتاه شدن، زاويهدار شدن و فرورفتگى استخوان مسطح، يا چرخش دست يا پا باشد. (مثلاً ممکن است دست بيشتر از حد عادى خود بتواند بچرخد).

۷. احتمالاً در حين معاينه صداى خشکى از انتهاى استخوان شکسته (کريپتوس) شنيده مىشود. نبايد اين کار را عمداً انجام داد.

۸. عوارض و نشانههاى شوک. شدت شوک به ويژه در شکستگىهاى استخوان ران يا لگن خاصره کاملاً قابل توجه است.

- توجه:

تمام عوارض و نشانههاى گفته شده در هر نوع شکستگى نمايان نمىشوند. بسيارى از اين عوارض و نشانهها را بايد با يک مشاهدهٔ ساده، بدون حرکت دادن غيرضرورى عضو مجروح دريابيد. مثلاً با مقايسه شکل دست و پاى مجروح با دست و پاى سالم. اگر در مورد وخامت جراحت ترديد داريد فرض را بر اين بگذاريد که عضو دچار شکستگى شده است و آن را مانند شکستگى درمان کنيد.

- هدف:

نکتهٔ کليدى در اجراء امداد اوليه براى شکستگى عبارت است از جلوگيرى از حرکت عضو مجروح. حرکت، نه تنها شکستگى را دردناکتر مىکند بلکه باعث مىشود شکستگى بدتر شود. در تمام موارد ترتيب انتقال مصدوم را به بيمارستان بدهيد.

- درمان عمومى:

مصدومهائى را که دچار شکستگى شدهاند نبايد مطلقاً حرکت داد مگر آنکه واقعاً لازم باشد. مصدوم را در راحتترين وضع قرار دهيد، عضو مجروح را با دست يا با استفاده از بالش بىحرکت نگه داريد و منتظر رسيدن آمبولانس شويد. اگر لازم شد که مصدوم را حرکت دهيد اين کار را با دقت و ملايمت انجام دهيد تا از صدمهٔ بيشتر و زياد شدن درد شکستگى جلوگيرى کنيد.

شکستگىهاى خاص در اين فصل تک تک بحث شده است. اما بهطور کلى قاعدههاى عمومى براى درمان هر نوع شکستگى بهشرح زير است:

۱. اشکال در نفس کشيدن، خونريزى شديد و بيهوشى بايستى حتماً قبل از خود شکستگى درمان شوند.

۲. مصدومهائى را که دچار شکستگى شدهاند در همان وضعيتى که هستند، درمان کنيد مگر آنکه خطرى فورى جان مصدوم را تهديد کند.

اگر زمان اجازه مىدهد قبل از آنکه مصدوم را به جاى امنى منتقل کنيد عضو شکسته شده را ببنديد تا بىحرکت بماند.

۳. عضو آسيبديده را با دست بگيريد و ثابت نگهداريد.

نبايد عضو آسيبديده را بيهوده حرکت داد.

۴. اگر مطمئن هستيد که بهزودى آمبولانس سر مىرسد مصدوم را در راحتترين وضع قرار دهيد و با دست عضو آسيبديده را نگهداريد. مصدوم را به پتو يا لباس لوله شده يا چيزهائى شبيه آن تکيه بدهيد.

۵. اگر بيش از سى دقيقه براى رسيدن آمبولانس معطل شديد و راه بيمارستان کوتاه و هموار بود عضو مجروح را با استفاده از بالشتک و باندپيچى به قسمت سالم بدن ببنديد تا بىحرکت باقى بماند.

- توجه:

باندپيچى بايد به اندازهٔ کافى محکم باشد تا از حرکت عضو مجروح جلوگيرى کند، اما نه آنقدر محکم که در گردش خون اختلال ايجاد نمايد يا باعث درد شود.

۶. پس از بىحرکت کردن عضو مجروح براى آنکه ناراحتى و ورم را به حداقل برسانيد عضو را بالا بگيريد.

۷. اگر راه بيمارستان طولانى باشد (بيش از ۳۰ دقيقه) و يا ناهموار باشد استفاده از باندپيچى اضافى و تخته شکستهبندى الزامى است.

۸. براى برطرف ساختن حالت شوک به ترتيبى که در مبحث شوک گفته شده عمل کنيد.

- توجه:

عضو شکسته ممکن است آنچنان از شکل عادى خود خارج شده باشد که باندپيچى يا بهکار بردن نوار شکستهبندى بدون جا انداختن عضو امکانپذير نباشد. در اينگونه موارد با دقت و ملايمت سر شکستگى را فشار دهيد و تا جائى که مجروح مىتواند تحمل کند و کمترين درد ممکن را ايجاد کند آن را بکشيد، در حال مستقيم قرار دهيد و بعد باندپيچى نمائيد.

- شکستگىهاى باز:


- اگر استخوان از زخم بيرون آمده باشد.

۱. با وارد آوردن فشار به کنار استخوان، جلوى خونريزى را بگيريد.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/110a.jpg


۲. با ملايمت يک تکه گاز روى استخوان بيرون آمده قرار دهيد.


http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/110b.jpg


۳. يک بالشتک پنبهاى گرد يا چيزى شبيه آن را دور زخم قرار دهيد. بالشتک بايد آنقدر بلند باشد تا از وارد آوردن فشار روى استخوان بيرون آمده جلوگيرى کند.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/110c.jpg


۴. با باندپيچى بهصورت مورب پانسمان و بالشتک را سر جاى خود محکم کنيد.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/110d.jpg


۵. اگر امکان داشت عضو مجروح را از شانه آويزان کنيد و آن را بىحرکت سازيد.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/110e.jpg


۶. مصدوم را به شکلى که وضعيت درمانى آن حفظ شود به بيمارستان برسانيد و اگر لازم شد او را با برانکارد انتقال دهيد.

- اگر استخوان از زخم بيرون نزده باشد:

۱. با فشار دادن بهلبههاى زخم به همديگر جلوى خونريزى را بگيريد اين کار بايد با ملايمت ولى قاطع انجام شود.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/110f.jpg


نبايد محکم رو به پائين روى محل شکستگى فشار وارد کنيد.

۲. يک پوشش روى زخم بگذاريد و يک بالشتک پنبهاى اطراف لبههاى زخم بگذاريد.

http://vista.ir/include/content/images/health/first_aid/110g.jpg


۳. مراحل ۴ تا ۶ را که در مبحث اگر استخوان از زخم بيرون آمده باشد توضيح داده شد دنبال کنيد.

*خوشگل پسر*
1391,05,14, ساعت : 16:47
نمي دونستممممممممممممم

"Angel"
1391,11,17, ساعت : 18:12
اسکلت بدن انسان با تشکیل شدن از استخوان های سخت نقش اساسی را در حفظ شکل بدن دارند که توسط مفاصلی به یکدیگر متصل می شوند تا حرکت آنها توسط عضلات بدن امکان پذیر باشد. عضلات بدن توسط بافت های طنابی شکل و محکمی به نام تاندون یا لیگامان به استخوان ها متصل شده اند که با انقباضات خود, استخوان ها را حرکت می دهند. اما در هنگام وارد شدن ضربه به این اعضای بدن انواع مختلفی از آسیب رخ می دهد. غالبا در هنگام ضربه های شدید ( اجسام غیر تیز و برنده -ترومای بلانت) وارد شده به بدن در اثر مواردی مانند سقوط, سوانح رانندگی, مسابقات ورزشی و امثال آن اندام ها و مفاصل در اثر ضربه دچار آسیب و درد شدیدی می شوند که شک به شکستگی استخوان ها را بر می انگیزد. البته آسیب های دیگری نیز وجود دارند که از جمله شایع ترین آنها, پارگی و یا کشیده شدن شدید تاندون ها است.
واضح است که شکستگی به زمانی اطلاق می شود که یکی از استخوانهای بدن شکسته شده باشد. اما نوع دیگری از آسیب داریم. آسیب لیگامانها یا تاندون ها که در آن تاندون در اثر ضربه و کشیدگی شدید به طور کامل یا بخشی از آن دچار پارگی می شود.
اما شکستن استخوان می تواند در هر نقطه از بدن اتفاق بیافتد. اغلب شکستگی در دستان ، بازوها ، پاها ، و یا مچ پا رخ می دهد. انواع مختلفی از شکستگی وجود دارد. اما همه شکستگی مشابه شفا می یابند.استخوان جدید رشد می کند تا قطعات شکسته را مجدد به یکدیگر متصل کند. اما برای این امر لازم است که استخوان ها در کنار یکدیگر برای مدت زمان طولانی بدون هیچ حرکتی ثابت نگه داشته شوند تا جوش خوردن دو انتهای آسیب دیده بهم انجام شود. اما این استخوان ها چگونه در کنار هم بی حرکت می شوند. روش های مختلفی وجود دارد که برخی از آنها همراه با بردن بیمار به اتاق عمل و جراحی است و برخی در درمانگاه یا مطب پزشک انجام می شود که این مساله بستگی به شدت ضربه وارد شده و میزان آسیب استخوان, مفاصل و عضلات اطراف آن دارد. اما از آنجاییکه غالب شکستگی های استخوانی در درجه متوسط تا خفیف بدون آسیب شدید عضلات, تاندون ها و زخم های بزرگ و یا خونریزی است, غالبا از روشهای بی حرکتی بسته یا بدون نیاز به جراحی استفاده می شود. بیحرکت کردن یا گچ گرفتن اندام، استخوان های آسیب دیده در محل شکسته را در کنار یکدیگر نگه می دارد تا مجدد به هم جوش بخورند.
اما شکستگی استخوان همانطور که گفته شد انواع متعددی دارد که از جمله آنها می توان انواع زیر را نام برد:
شکستگی بدون جابجایی: تکه های استخوان شکسته شده در راستای هم بدون جابجایی از محل خود قرار دارند
شکستگی همراه باجابجایی: تکه های استخوان شکسته شده از یکدیگر فاصله گرفته اند
شکستگی مرکب یا خورد شده: استخوان به سه یا تعداد بیشتر قطعه شکسته شده است.
شکستگی استخوانی باز: محل شکستگی از طریق آسیب پوست به بیرون راه پیدا نموده است و گاها استخوان های شکسته دیده می شوند. (شکستگی هایی که پوست روی محل سالم است، شکستگی بسته اطلاق میشود)
البته تقسیم بندی های تخصصی هم برای انواع شکستگی وجود دارد و تقسیم بندی بالا ساده و برای درک ساده انواع آن بیان شد:

استخوان بافت زنده است که از سلول ساخته شده است. وقتی که یک استخوانشکست ، سلول های خون به منطقه شکسته شده هجوم می آورند. این سلولها تبدیل به استخوان جدید میشوند. استخوان ها از طریق یک فرایند تدریجی به نام بازسازی ترمیم می شوند. مدت طول کشیدناین مرحله بستگی به نوع شکستگی و نحوه مراقبت از صدمه بستگی دارد.
خون ریزی دربافتهای اطراف شکستگی منجر به تشکیل یک لخته خون در میان تکه های استخوان می شود.
این سلولها تشکیل یک شبکه از الیاف قوی در داخل لخته خون می دهند. این الیاف تکه های استخوان را درکنار هم نگه می دارند.

این الیاف پس از مدتی توسط استخوان جدید جایگزین می شوند. در ابتدا ، استخوان های جدید ضعیف، نرم و متخلخل است . این استخوان به نام کال استخوانی نامیده می شود.
استخوان های جدید به تدریج قوی تر می شوند، تا زمانتی که پس از آنکه گچ استخوان ها نیز باز می شود، استخوان جدید آنقدر محکم شده است که میتواند مانند قبل از بدن محافظت کند.


شکستگی در کودکان
اما در کودکان شکستگی چند ویژگی خاص دارد که باید به آن توجه شود:


صفحه رشد بخش شکننده ای از سلولها در انتهای استخوانهای بلند هستند که(مانند بازوها و پاها). صفحه رشد محل رشد استخوان ها و دراز شدن آنها است، تا به طول انتهایی خود در سن بلوغ برسند. اگر یک صفحه رشد در یک شکستگی آسیب دیده باشد ، استخوان ممکن است رشد صحیح و لازم را در آینده پیدا نکند. بنابراین شکستگی های که صفحه رشد در کودکان را درگیر نموده نیاز بیشتری به پیگیری دارد تا والدین مطمئن شوند که استخوان در حال رشد صحیح و مناسب هستند.
بازسازی در کودکان به نسبت بزرگسالان با سرعت بیشتری رخ می دهد. این به این معناست استخوان شکسته یک کودک ممکن است نیاز نداشته باشد تا کاملا قطعات آن در یک ردیف و کنار هم قرار گیرند و استخوان در طی فرآیند بازسازی مجدد شکل خود را پیدا می کند و هرچه سن کودک کم تر باشد این مساله بهتر و سریع تر رخ می دهد.


بی حرکت کردن استخوانها
بهرحال پس از شکستگی استخوان ها باید آنها را به یکی از روش های موجود برای مدتی بی حرکت نمود. همانطور که گفته شد روش های جراحی و غیرجراحی برای بی حرکت نمودن استخوان ها در کنار هم وجود دارد اما روش های غیرجراحی که به طور شایع تر استفاده می شوند شامل موارد زیر هستند:
گچ گرفتن
بی حرکتی به روش گچ گرفتن که از اولین روش های بی حرکتی استخوان ها می باشد به وسیله باندهای پارچه ای گچی که در آب خیس می شوند و به دور اندام بر روی یک روکش پنبه ای نازک بسته می شوند تهیه می شوند.هنگامی که این باندها خشک می شوند یک ساختار گچی محکم تشکیل می شود که اندام را بی حرکت نگه می دارد و البته سفت شدن کامل آن 24 تا 48 ساعت ممکن است طول بکشد.
بی حرکتی با فایبرگلاس
یک روش دیگر بی حرکت نمودن, استفاده از الیاف فایبرگلاس است که تشکیل بافت پلاستیکی بسیار محکمی را می دهند. این الیاف نیز مانند روش قبلی به صورت باندهایی به دور اندام پیچیده شده که پس از خشک شدن سفت و محکم می شوند. این باندها که رنگ های مختلفی (غالبا سبزرنگ) دارند، از گچ در روش قبل سبک تر هستند و سریع تر از آن خشک و محکم می شوند. از آنجاییکه در اصطلاح عامیانه گچ گرفتن متناظر با بی حرکت نمودن عضو شکسته (Immobilization) تعریف می شود گاها به این نوع بی حرکت نمودن گچ فایبرگلاس نیز می گویند.
بریس ها
روش دیگر استفاده از بریس های آماده ای است که به شکل اندام های مختلف آماده شده اند که می توان از بازار تهیه نموده و به دور اندام آسیب دیده بست. آنها قابلیت باز و بسته شدن مکرر دارند و می توانند بلافاصله بعد از شکستگی به دور عضو بسته شوند.
راهنمایی برای تحمل اندام گچ گرفته
تحمل اندام گچ گرفته شده سنگین برای بیمار خسته کننده و دشوار است و راه رفتن با آن ( در شکستگی پا ) ممکن است خیلی دشوار باشد. اما روش هایی برای تسهیل تحمل آنها وجود دارد:
استفاده از عصا: عصا به افرادی که دارای گچ در اندام تحتانی اعم از ساق، ران و مچ پا هستند توصیه می شود اما در صورتی که بیمار نتواند با عصا به آسانی راه برود، بهتر از چوب زیربغل استفاده شود. این وسیله ها به بیمار کمک می کنند که وزن را از روی عضو آسیب دیده نیافتد و در هنگام استفاده از چب زیر بغل نیز باید وزن را به روی ناحیه زیربغل متراکم نشود زیرا ممکن است به شبکه عصبی بازویی آسیب وارد شود.
مراقبت از اندام گچ گرفته شده

چه مواقعی باید با پزشک تماس گرفت؟
در صورت بروز مشکلات زیر پس از گچ گرفتن اندام باید با پزشک تماس گرفت:
اگر در اندام آسیب دیده احساس سوزن سوزن شدن و یا کرختی و بی حسی شود.
درد شدیدی که قابل تحمل نباشد
اگر بیمار احساس کند که گچ بسیار سفت یا خیلی شل شده است.
اگر گچ آسیب جدی ببند، ترک بخورد و یا لبه های تیز و آسیب رساننده ای داشته باشد
اگر گچ خیس شود و تا 24 ساعت خشک نشود

گچی که بر روی اندام آسیب دیده بسته می شود باید مورد مراقبت قرار گیرد تا آسیبی نبیند و درغیراینصورت باید تعویض شود تا بتواند نقش خود را برای ترمیم استخوان شکسته به درستی ایفا نماید. پس بسیار مهم است که بیماران به نکات لازم توجه نمایند تا دوران بهبودی را به سرعت طی نمایند.
اندام گچ گرفته اگر خیس شود، سفتی خود را از دست داده و ممکن است که نرم حتی باز شود. و انواع فایبرگلاس نیز در صورت خیس شدن، ممکن است به پوست آسیب برسانند. در نتیجه بهتر است که بیماران هر فعالیتی که ممکن است باعث خیس شدن اندام شود، جدا خودداری کنند. اما چگونه:


بهتر است در هنگام حمام یا در روزهای بارانی تمام اندام گچ گرفته را با یک کیسه پلاستیکی بپوشانند.
در هنگام حمام در صورت استفاده از وان و جکوزی اندام را در خارج از آن قرار دهند.
اگر احیانا به هر دلیلی گچ خیس شد بهتر است در اسرع وقت به کمک سشوار آن را خشک نمود

سایر موارد ممنوعه
برخی بیماران دچار خارش عضوی که گچ گرفته شدم می شوند و گاها تلاش می کنند که با فرو کردن اشیایی مانند خودکار و مداد پوست خود را بخارانند. که ممکن است به آسیب دیدن پوست و در نهایت عفونت آن منجر شود. برای رهایی از خارش شدید توصیه می شود که با استفاده از سشوار سعی شود باد سرد به داخل گچ در محل خارش دمیده شود. این کار به کاهش احساس خارش کمک خواهد کرد.
به هیچ عنوان بیماران نباید خود آنها به تنهایی سعی در باز نمودن گچ بکنند. و حتی دستکاری لبه های تیز آن نیز ممکن است باعث جابجایی استخوانها و یا از بین رفتن کارکرد آن شود.
برخی بیماران بافت پنبه ای زیر گچ را خارج می کنند، این کار غلط است زیرا این بافت نقش محافظتی پوست را دارد.




مراقبت از اندام آسیب دیده
در طول چند هفته تا چند ماهی که بسته به تشخیص پزشک اندام باید بی حرکت شود، یک سری نکاتی باید مورد توجه قرار گیرد. ضمن اینکه درد نه چندان شدید ممکن است همراه با این مساله باشد و بیمار می تواند در طول این دوران از ضددردهای ساده مانند استامینوفن استفاده کند:
بالانگه داشتن
بهتر است که بیماران در هر حالتی اندام گچ گرفته را بالاتر از سطح قلب خود نگه دارند. این مساله به کاهش درد، ورم و نبض زدن اندام کمک می کند. دست گچ گرفته شده بهتر است از طریق بندهای مخصوص به گردن آویخته شود و پای گچ گرفته شده در هنگام نشستن و خوابیدن روی بالشتی قرار گیرد.
استراحت
درد نشانه ای از وارد شدن آسیب به اعضای بدن است پس باید آنرا جدی گرفت و از کارهای غیرضروری به خصوص با اندام آسیب دیده خودداری نمود تا ترمیم و بهبودی سریع تر رخ دهد.
استفاده از یخ
قرار دادن بسته ای حاوی مقداری یخ در داخل پلاستیک خشک بر روی ناحیه شکسته به کاهش درد و تورم عضو کمک می کند. حتی بسته های مواد غذایی که در فریزر ذخیره شده نیز برای این مساله مناسب هستند. اگر بسته یخ مرطوب است بهتر است ابتدا یک پارچه نازک خشک روی محل موردنظر قرار داده شود. بهترین زمان موثر بودن این کار در دو روز اول شکستن اندام و بی حرکت نمودن آن می باشد.
ورزش کردن
برای به جریان انداختن خون در عضو، بهتر است که بیماران مفاصل دو طرف محل شکستگی که آزاد هستند را ورزش دهند. این مفصل ها شامل مفصل مچ پا، انگشتان دست و پا، آرنج و زانو هستند. ورزش باید با احتیاط و با نظر پزشک معالج انجام شود تا به عضو آسیب دیده صدمه وارد نکند.
باز کردن گچ
پس از سپری شدن زمان موردنظر، گچ یا فایبرگلاسی که برای بی حرکتی عضو استفاده شده، توسط اره مخصوصی که نوک آن کند است، باز می شود. این مساله گاهی افراد را دچار نگرانی می کند در حالی که این اره ها مخصوص همین کار ساخته شده و بی خطر هستند. البته این کار باید توسط پزشک یا تکنسین ورزیده انجام شود. بیمار باید بی حرکت کامل تا پایان انجام کار باقی بماند.
اما پس از باز کردن عضو چه باید کرد؟
هنگامی که گچ اندام باز می شود غالبا بیماران احساس می کنند که اندامی که در گچ بوده با اندام طرف مقابل تفاوت هایی دارد:
عضلات ضعیف
عضلات اطراف استخوان شکسته در طی مدت بی حرکت بودن به همین دلیل کوچک و ضعیف می شوند. اما با شروع استفاده مجدد آنها توان خود را بازمی یابند و اندازه آنها نیز طبیعی می شود.
خشکی پوست
پوست ناحیه ای که در زیر گچ یا بریس بوده است، خشک و شکننده خواهد شد زیرا امکان تعریق و تبادل هوا برای آن فراهم نبوده است. استفاده از کرم های نرم کننده مناسب، می تواند به بازگشت شرایط مناسب به پوست کمک نماید. همچنین برخی بیماران پوست خود را دردناک و حساس می یابند که خاراندن آن با ناخن ها باعث زخم شدن آن می شد. باید تا مدتی مدارا نمود تا این مسائل برطرف شوند.
ورم کردن اندام
هنگامی که اندام در حال ترمیم است، ممکن است ورم کند حتی پس از باز شدن گچ اندام. این مساله مخصوصا در آسیب های ساق و ران پا رخ می دهد. بهتر است تا مدتی اندام را بالاتر از سطح قلب نگه داشت و در صورت تداوم مشکل به پزشک مراجعه نمود.

"Angel"
1391,11,17, ساعت : 18:14
روش های ثابت نگه داشتن استخوان: روش های حفظ ونگهداری استخوان شکسته و جا انداخته شده در وضعیت ثابت و بی حرکت شامل استفاده از: 1_ فیکساتور های خارجی مانند قالب های ارتوپدی(cast) ، اتل(splint)، بریس(brace) و کشش است. 2_ فیکساسیون داخلی با استفاده از پیچ، پلاک، میخ و سیم و پروتز و کاشت مصنوعی است. (مضرات فیکساسیون داخلی آن است که نیاز به بیهوشی دارد و حامل خطر عفونت در زمان جراحی است و فیکساسیون داخلی تحت شرایط آسپتیک شدید انجام می گیرد و بیمار یک دوره آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک وریدی در قبل و حین و بعد از عمل دریافت می دارد.)
کاشت مصنوعی به ویژه زمانی استفاده می گردد که تکه پروگزیمال شکستگی از بین رفته است. مثلا شکستگی سر استخوان ران و یا بلافاصله زیر آن( پیوند استخوانی خود بیمار از تاج ایلیاک استاندارد طلائی برای ماده مورد استفاده در پیوند استخوان است).
گچ گیری:
شایع ترین وسیله فیکساسیون خارجی است که به منظور بی حرکت کردن عضو اسیب دیده به کار می رود و همچنین به منظور اصلاح تغییر شکل یا حمایت و تثبیت مفاصل ضعیف مورد استفاده قرار می گیرد.
انواع گچ:
_ گچ پا ریز: قبل از استفاده بایستی با آب خنک مرطوب شود و به آرامی خشک می شود. درصورتی که مجددا مرطوب شود قوام خود را از دست می دهد و بایستی تعویض شود. قابلیت اتساع کمی دارد و سنگین است.
_ فایبرگلاس یا پلاستیکی: به سرعت خشک می شود، کم وزن هستند، می تواند وارد آب شود بدون آن که استقامت خود را از دست بدهد. اکثر گچ ها بعد از 5 الی 15 دقیقه خشک می شوند، خشک شدن کامل آن 24 تا 72 ساعت طول می کشد. البته این زمان بسته به ضخامت گچ و درجه حرارت محیط دارد.
خصوصیات قالب گچ خشک شده: گچ کاملا سفید، درخشان و بدون بو است.
خصوصیات قالب گچ مرطوب: کدر و خاکستری رنگ است و بوی کبک زده می دهد.
انواع معمول گچ گیری:
_ گچ کوتاه بازی: از زیر ارنج تا قاعده انگشت شصت
_ اسپایکای شصت (thumb spica): از زیر ارنج + انگشت شصت(گچ دستکش بلند)
_ گچ بلند بازو: از زیر بغل تا چین کف دست(مفصل ارنج در زاویه قائمه قرار دارد و از پارچه چارگوش جهت آویزان کردن دست استفاده می شود)
_ گچ کوتاه پا: از زیر زانو تا قاعده انگشتان پا
_ گچ بلند پا: از بالای زانو( ثلث فوقانی ران) تا قاعده انگشتان پا(زانو را می توان کمی خم کرد
_ walking: همان گچ کوتاه یا بلند پا است که دارای پاشنه می باشد و برای راه رفتن تقویت شده
_ گچ تنه: دور تادور تنه را در بر می گیرد
_ گچ اسپایکای شانه: تنه ، شانه ها و ارنج را در بر می گیرد( به صورت یک ژاکت است)
_ گچ اسپایکای مفصل ران(hip spica):تنه ویکی از اندامهای تحتانی را دربر میگیرد
بریس(brace):نوعی قالب است که علاوه برحمایت کافی از استخوانهای شکسته دارای لولایی است که حرکات مفاصل را میسر میکند بعداز شکستگی تنه ران ویا بعداز کشش استخوانی جهت تسریع بهبود شکستگی معمولا ازبریس استفاده میشود.بانداژروی اتل به شکل مارپیچ وبافشاریکنواخت بایستی بسته شود تاگردش خون دچار اختلال نشود
انواع وسایل بی حرکت سازی ونحوه استفاده ازانها:اسپلنت ها دراشکال گوناگون به بی حرکت نمودن شکستگی های معمولی ودررفتگی های همراه باترومای عضلانی اسکلتی کمک میکنند.برخی از اتل ها برای برخی ازانواع صدمات خاص مناسب تر هستند اما بسیاری ازاتل ها را می توان درمورد صدمات مختلف به کار برد.این موارد بایداز دستورالعمل سیستم اورژانس خودتبعیت کند.انواع مختلف اتل هاشامل اتل سخت,اتل کششی،اتل فشاری،اتل فی البداهه(دست ساز) واتل بانداژسه گوش وبستن نوار است.
-اسپلنت های سخت:محکم وبادوام هستند.اتل هایی ازجنس چوب،الومینیم،سیم،پلاستیک یاالیاف چوب فشرده هستندکه دربازارموجودند.نوع دیگری از اسپلنت های سخت اسپلنت حالت پذیر یا انعطاف پذیر است این اسپلنت از ماده ای ساخته شده که می تواندبه اسانی شکل زوایای اندام رابه خودبگیرداسپلنت شکل داده شده با استفاده از بانداژ پیرامونی به اندام متصل میشود.اسپلنت های حالت پذیر شامل اسپلنت نردبانی (بستری متشکل ازسیم های نرم به هم اتصال یافته)و اسپلنت صحفه فلزی(متشکل ازالومینیوم نازک یافلز شکل پذیر دیگر)باشند.برخی از این اتل ها در درون خود،بالشتک قابل شستشو دارنددرحالی که دربرخی دیگر پیش از استفاده باید پارچه ی نرم قرار داد.
-اسپلنت های نرم(soft spilent):اسپلنت های نرم از بالشتک با فشارهوا به منظور بی حرکت ساختن عضو اسیب دیده استفاده می کنند.ازمیان انواع مختلف اسپلنت های نرم اسپلنت های هوایی که شامل garment( جامه یاپوشاک مانند)وantshock(ضدشوک)وpneumatic (بادی وهوایی)واسپلنت های بالشی(pillow splint) میباشد این اتل ها،در شکل واندازه های مختلف با زیب ویابدون زیب وجود دارند، اسپلنت های هوایی به دلیل قرارگرفتن هوا درون ان وفشرده کردن اندام باعث بی حرکت شدن عضو می شود از انجاکه اسپلنت یک استوانه شکل داده شده است و میتواند به شکل پا داید قادر است اندام را در راستای مستقیم بی حرکت نماید. از اسپلنت هوایی درصدمات استخوان بلند که بالاتر از زانو یا ارنج قرار دارند نباید استفاده کرد زیرا این نوع اسپلنت ها نمی توانند از حرکت مفصل ران یاشانه جلوگیری کنند وذر نتیجه قادر نیستند مفاصل پروگزیمال اندام رابی حرکت نمایند از انجا که اسپلنت های هوایی فشار وارد می کنند درمهار کردن خونریزیهای داخلی وخارجی سودمند میباشد.فشار درون اسپلنت هوایی را دائما تحت نظر بگیرید زیرا ممکن است با تغییر دما وارتفاع تغییر کند
-اسپلنت بالشی:یک اسپلنت نرم وراحت برای صدمات مچ پا وپا میباشد پا به سادگی روی بالش قرار میگیرد ونوار پارچه ای خارجی به دور تا دور پا بالش کشیده می شود نوار پارچه ای به هم سنجاق می شود یابا استفاده ازمواد مخصوص بانداژ ودور تا دور محل اسیب پیچانده می شود این وسیله فشارملایم و یکنواختی بر اندام وارد میکند وبه نحو موثری اندام را بی حرکت نگه می دارد بااستفاده از یک یا دو پتوی حجیم ومحکم پیچاندن انها به دور اندام اسیب دیده می توان همان نوع بی حرکت ساختن را ایجاد نمود.
-اتل کششی:اتل های کششی اندام رادر جهت مخالف کشیده وباعث بهبودی ،کاهش خونریزی وبه حداقل رساندن صدمات بیشتر می شوند.اتل های کششی برای جا اندازی شکستگی استفاده نمی شود اما می توانند در بی حرکت ساختن انتهای استخوانی ،کاهش قطر یا اندازه ران وجلوگیری از صدمات بیشتر کمک کننده باشند.چندین نوع اتل کششی وجود دارد وکار با انها بسته به کارخانه سازنده فرق می کند. برای استفاده از اتل کششی به دو تکنسین فوریت های پزشکی نیاز است.
-دو نوع اصلی اسپلنت های کششی عبارتند از نوع دارای چارچوب دوقطبی ونوع دارای چارچوب یک قطبی.
-اسپلنت کششی دوقطبی(fernotrac or hare traction splint):یک نیم حلقه دارد که به برجستگی نشیمن گاهی لگن متصل میشود ضامن دیستال ان به بند پا متصل میشود وپارا دربرابر لگن به حالت کشش درمی اوردچارچوب مذکور اندام رابالا اورده واز ان حمایت می کندو قسمت پایی اندام صدمه دیده رابالاتراز سطح زمین به حالت معلق درمی اورد این ساختاراز حرکت اندام حین جابه جایی بیمارجلوگیری می کند واز طرفی دیگربه دلیل وجودپایه زیر ان وبالا امدن اندام تخلیه وریدی نیز افزایش می یابد.
اسپلنت های کششی یک قطبی:از یک میله دراز برای وارد ساختن کشش برروی بند پادر برابرفشاری که بر استخوان عانه وارد میکند بهره می جوید اسپلنت یک قطبی اندام را بالا نمی اورد وتثبیت نمی کند بنابراین هنگام جابه جاکردن بیمار باید بیشتر مراقب باشید.
-اتل خلا:اسپلنت های واکیوم می توانند دقیقا به شکل اندام درایند که یک عضو اسیب دیده برروی یک کیسه کوچک حاوی ذرات پلاستیکی قرار داده می شود. اسپلنت به شکل قالب اندام درمیاید. انگاه هوای ان بیرون کشیده می شود.مکش موجب قفل شدن ذرات در محل می شود واسپلنت را دربرابر زوایای مختلف اندام بی حرکت میکند. تنها عیب اسپلنت های واکیوم ان است که هنگام تخلیه هوا اندکی چروکیده می شود ولذا تاثیر اسپلنت کنندگی انها کاهش می یابد.
-اتل دست ساز(فی البداهه):گاه مجبور می شوید در صحنه حادثه،خلاقیت به خرج دهید.اتل های دست ساز را میتوان از جعبه های مقوایی،تخته فلزی یاچوبی، مجله لوله شده ویاسایراشیا مشابه تهیه نمود.یک اتل دست ساز باید از ویژگی های زیر برخوردار باشد:
-سبک اما سخت ومحکم باشد
-به اندازه ضخیم ترین بخش عضو شکسته،پهنا داشته باشد.به اندازه کافی بلند باشدتا مفاصل را در بر گرفته ومانع از حرکت دوسوی شکستگی شود.درون ان پارچه گذاشته شود.تاتماس باسطح پوست قرارنگیرد،یک بالش یاپتوی معمولی وقتی به دور محل اسیب پیچیده شده وباچند کراوات محکم بسته می شود نیز می تواند اتل دست ساز خوبی باشد.
-اتل بانداژ سه گوش وبستن نوار(sling and swathe): اتل بانداژ سه گوش وبستن نوار،اغلب برای حفظ ثبات صدمات دردناک شانه،ارنج وقسمت فوقانی هومروس استفاده می شود. sling یک بانداژ سه گوش است که از بازوی بیمار محافظت می کنددر حالی که نوار پارچه (swathe)بازوی بیمار راکنار قفسه ی سینه نگه می دارد.این کار مانع از درد وصدمه بیشتر براثر حرکت شانه وبازو می شود.

"Angel"
1391,11,17, ساعت : 18:16
مراقبتهاي لازم در بيمار داراي قالب گچي
مشكلات مربوط به دستگاه اسكلتي بدن بسيار شايع بوده و اگر چه اغلب تهديد كننده حيات نيستند اما تاثير عميقي بر فعاليتهاي روزمره و طبيعي زندگي دارند . يكي از درمانهايي كه در جهت رفع اين مشكلات بخصوص شكستگي ها استفاده مي شود قالبهاي گچي است.
گچ يك وسيله بي حركت كننده خارجي است كه هدف از آن بي حركت كردن شكستگي هاي جا اندازي شده ، اصلاح بد شكستگي ها و حمايت از مفاصل ضعيف مي باشد .
اميد است بيماران با رعايت آموزشهاي ذكر شده به حداكثر بهبودي و سلامت دست يافته و از عوارض احتمالي اين نوع درمان پيشگيري نمايند .




1- خشك شدن گچ :
محكم شدن قالب گچ 15 تا 20 دقيقه طول مي كشد اما اگر كاملا خشك نشود ،استحكام لازم را ندارد . خشك شدن كامل 24تا 72 ساعت طول مي كشد كه در طي اين زمان بايد :


جهت بلند كردن و جابجايي گچ از كف دست استفاده شود تا فشار انگشتان آن را فرو رفته نكند .



روي قالب هيچ پوششي نباشد تا سريعتر خشك شود .



مي توان ازپنكه يا لامپهاي گرمايي جهت سريعتر خشك شدن ناحيه استفاده كرد . مراقب باشيد گچ مرطوب روي سطوح خيلي سفت يا لبه هاي تيز قرار نگيرد .


2- تسكين درد :


عضو را بي حركت كرده و با چند بالش بالاتر از سطح قلب قرار دهيد .



از كيسه يخ در كنار محل شكستگي استفاده كنيد اما مواظب باشيد گچ مرطوب نشود .



از داروهاي ضد درد ي كه پزشك تجويز كرده استفاده نماييد .



اگر درد به علت ورم وفشار بر روي پوست است با بالاتر قراردادن اندام ،ورم و فشار را كم كنيد .



اگر درد بسيار شديد بوده و با اين روشها درمان نشد به پزشك مراجعه كنيد .


3- حفظ عملكرد طبيعي بدن :


تمام مفاصل و اندام هاي سا لم را ورزش دهيد تا ضعيف نشوند .



جهت پيشگيري از ضعيف شدن عضلات در گچ و براي خونرساني بهتر ،هر ساعت يكبار اين عضلات را 5 تا 10 ثانيه منقبض و سپس شل كنيد و انگشتان عضو را با زو بسته كنيد .



انگشتان اندام در گچ را از نظر رنگ ،حس ،حركت و گرمي كنترل كنيد چون نشانه خونرساني و سلامت عصبي اندام است .



درگچ دست وبازو اگر انگشتان و مچ دست بيمار جمع شده و قادر به باز كردن آنها نباشد و بي حسي يا گزگز شدن نيز وجود داشته باشد مي تواند از علائم قطع خونرساني به دست باشد كه بايد هر چه سريعتر به پزشك مراجعه كرد .


4- زخم فشاري :


نقاط مستعد زخم فشاري در قالبهاي گچي پا شامل پاشنه ، قوزك ها ، پشت پا و كشك زانو و در قالبهاي دست آرنج و مچ مي باشد .



در صورت وجود درد شديد در نقاط مستعد ،بوي بد و مرطوب شدن گچ با ترشحات داخلي به پزشك مراجعه كنيد .



تكه هاي گچ چسبنده به پوست را بلافاصله پس از گچ گيري از روي پوست برداريد تا به داخل قالب نلغزند.



در صورت خارش پوست داخل گچ با گرفتن سشوار سرد از لبه هاي قالب به داخل آن خارش را كم كنيد .



در صورت شكسته شدن قالب خودتان اقدام به اصلاح آن نكنيد و به پزشك مراجعه نماييد .



اگر بيمار ناتوان است هر 2 ساعت او را تغيير وضعيت دهيد تا دچار زخم بستر نشود .



بالاتر قراردادن عضو در گچ مراقبت بسيار مهمي است كه باعث پيشگيري از ورم ،درد و پيشگيري از قطع خونرساني مي شود .


مراقبت از خود :


در گچ پا حين راه رفتن نبايد وزن بدن را روي عضو مبتلا اعمال كرد مگر با اجازه پزشك و استفاده از دمپايي هاي مخصوصي كه سطح پهن و غير لغزنده اي را براي راه رفتن فراهم مي كنند و ميتوان آنها را از فروشگاههاي لوازم پزشكي تهيه كرد .



حين راه رفتن مي توان گچ دست را با باند يا پارچه اي از گردن آويزان نمود اما نبايد فشار زيادي روي اعصاب گردن وارد شود پس بايد به فواصل استراحت كرده و دست را با لا نگه داشت و نيز گره پارچه نبايد روي مهره هاي گردن بسته شود .



گچ را به مدت طولاني نبايد با پلاستيك پوشانيد چون با عث تعريق و مرطوب شدن گچ مي شود .

گچ تنه (اسپايكا) :
اين نوع قالب در بعضي انواع شكستگي هاي استخوان ران و جراحي هاي مفصل ران در كودكان (مانند كودكان مبتلا به دررفتگي مادرزادي لگن ) استفاده مي شود .


جهت جلوگيري از ترك خوردن و ناصاف شدن، تا خشك شدن كامل بهتر است بيمار روي تشك سفت قرار گيرد .



جهت سريعتر خشك شدن مي توان از لامپهاي گرمايي استفاده كرد .



طي خشك شدن نبايد زير سر وشانه ها بالش قرار داد زيرا باعث فشار به قفسه سينه مي شود .



جهت جلوگيري از آلودگي گچ با ادرار و مدفوع قبل از هر بار دفع يك پلاستيك خشك و تميز زير محل مخصوص دفع قالب گچي قرار دهيد و لبه هاي آن را به طرف بيرون برگردانيد .



پوست در تماس با لبه گچ را روزانه از نظر زخم بررسي كرده و با انگشتان ماساژ دهيد .



احساس حبس شدن در فضاي تنگ و بسته باعث اضطراب كودك مي شود كه حمايت نزديكان مي تواند به او آرامش دهد .



ممكن است كودك دچار كند شدن حركات گوارشي ،تهوع و استفراغ شود كه بايد به پزشك اطلاع داد .


برداشتن گچ :


پس از برداشتن گچ فعاليتهاي عضو و اعمال وزن روي آن را تدريجي شروع كنيد چون عضو سفت و ضعيف است .



در صورت وجود ورم عضو را بالاتر از سطح قلب قرار دهيد .



به دليل وجود سلول هاي پوستي مرده ،پوست خشك و پوسته ،پوسته است و سريعا زخم مي شود پس آن را نخارانيد ، به آرامي شسته و با محلول هاي نرم كننده مرطو ب كنيد .

#laleh#
1392,05,17, ساعت : 03:20
شکستگی استخوان (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1332) از جمله مهمترین آسیب های بدن است که بدنبال ضربه ایجاد میشود.
هر گونه تغییر شکل استخوان بدنبال ضربه، شکستگی نامیده میشود. به زبان دیگر اگر نیرویی که به استخوان وارد میشود بیش از حد تحمل آن بوده و بتواند شکل استخوان را تغییر دهد میگوییم شکستگی ایجاد شده است. این تغییر شکل ممکن است به اشکال متفاوت ظاهر شده و با شدت و ضعف همراه باشد. گاهی شکستگی بسیار واضح است. در این حال ضربه موجب میشود استخوان به دو و یا حتی چند تکه کاملا جدا از هم تبدیل شود. گاهی شدت ضربه وارده به حدی است که موجب خرد شدن استخوان میشود
گاهی هم ممکن است شدت ضربه کمتر بوده و فقط یک ترک مویی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/13) در استخوان ایجاد کند. پس با اینکه نام شکستگی طیف وسیعی از حالات را در بر میگیرد با این حال مشخصه مشترک تمامی آنها در این نکته است که بر اثر نیرویی که به استخوان وارد شده، تداوم ماده استخوانی در طول آن به هم خورده و شکل استخوان تغییر میکند.
قدرت و سختی استخوان های بدن با هم متفاوت بوده و رفتار آنها در برابر نیروهای وارده فرق میکند. استخوان های ران (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1556) و ساق (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1588) (که در دسته استخوان های کورتیکال قرار میگیرند) چون تحت فشار وزن بدن هستند بسیار قوی و محکم بوده و تحمل زیادی نسبت به فشار هایی دارند که در طول محور به آنها وارد میشود ولی در مقابل نیروهایی که موجب خم شدن یا پیچش استخوان میشوند تحمل کمتری دارند. استخوان های اسفنجی مانند استخوان های مهره (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1309) تحمل کمتری نسبت به فشار دارند. استخوان بچه ها قدرت ارتجاعی بیشتری نسبت به بالغین داشته و کمتر شکسته میشود و در صورت شکسته شدن هم شکل آن متفاوت است.
همراه با شکسته شدن استخوان آسیب های دیگری هم به بافت های دیگر اندام (مانند عضله، عصب، عروق، عضله، پوست و ...) وارد میشود که گاهی اوقات شدت آن کم و گاهی زیاد است و در مواردی اهمیت این آسیب ها از خود شکستگی بیشتر است

#laleh#
1392,05,17, ساعت : 03:35
شکستگی ها را میتوان از یک نظر به دو دسته باز و بسته تقسیم بندی کرد
شکستگی های باز استخوان

شکستگی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/10) باز به دسته ای از شکستگی ها میگویند که در آنها بر اثر زخمی که ایجاد شده، محل شکستگی به فضای بیرون راه پیدا کرده است. این فضای بیرون لزوما بیرون از بدن نیست. بطور مثال اگر شکستگی استخوان لگن (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1728) طوری باشد که استخوان شکسته شده دیواره روده را پاره کند و به داخل فضای روده برود آنرا شکستگی باز مینامند و یا هنگامی که یک دنده شکسته شده بافت ریه را سوراخ کرده و به داخل کیسه های هوایی ریه برود در واقع با فضای بیرون ارتباط پیدا کرده و نام شکستگی باز را به خود میگیرد.

مثال ساده این شکستگی ها وقتی است که لبه تیز قطعه شکسته شده پوست را سوراخ کرده و از آن بیرون میزند. در این حال زخمی ایجاد شده و این زخم استخوان را به فضای بیرون ارتباط میدهد. توجه به این نکته مهم است که وجود یک زخم پوستی هر چند وسیع و بزرگ بر روی محل شکستگی اندام لزوما به معنای باز بودن شکستگی نیست. در این موارد اگر زخم پوستی به محل شکستگی راه نداشته باشد آنرا شکستگی باز (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/38) نمیدانند. برعکس، ممکن است پوست روی یک استخوان شکسته شده فقط یک سوراخ کوچک داشته باشد ولی این سوراخ به محل شکستگی راه داشته باشد در این حال شکستگی را باز میدانند.
اهمیت این دسته از شکستگیها اتفافا همین ارتباط فضای بیرون و داخل است چون از همین راه است که میکروبها میتوانند به محل شکستگی وارد شده و موجب عوارض متعددی مثل عفونت (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/953) در آن ناحیه شوند. احتمال عفونت در شکستگی های بسته بسیار کم است مگر اینکه عمل جراحی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/293) در محل شکسته شده انجام شده باشد.
خطر دیگری که در این دسته از شکستگیها وجود دارد و اهمیت آنها را بیشتر میکند، احتمال خونریزی از محل زخم است. به بیان دیگر این احتمال وجود دارد که مقدار زیادی از خون بدن از طریق همین زخم از دست برود.
شکستگی های باز را بر طبق تقسیم بندی گاستیلو و آندرسون Gustilo- Anderson به سه گروه تقسیم میکنند


گروه یک : در این گروه طول زخم ایجاد شده کمتر از یک سانتیمتر است. زخم تمیز بوده و آسیب عضلات مختصر است. شکستگی ها ساده هستند


گروه دو : در این گروه طول زخم بین یک تا ده سانتیمتر است. آسیب عضلات و دیگر بافت های نرم وجود دارد ولی شدید نیست. شکستگی ممکن است چند تکه ای باشد.


گروه سه : در این گروه طول زخم بیش از ده سانتیمتر است. زخم آلوده بوده و آسیب بافت های نرم مانند عضلات و عروق و اعصاب زیاد است. شکستگی ها غالبا چند تکه ای هستند. این گروه خود به سه دسته تقسیم میشود. A : موقعی است که جراح میتواند عضلات و پوست اندام را بر روی استخوان شکسته شده قرار داده و زخم را بخیه کند. B : موقعی است که عضلات و پوست اندام چنان از بین رفته اند که نمیتوان زخم را بخیه کرد و برای پوشاندن روی استخوان نیاز به جراحی ترمیمی و پیوند پوست و عضله وجود دارد. C : موقعی است که آسیب عروقی بوجود آمده در اندام چنان شدید است که برای زنده ماندن اندام نیاز به جراحی عروق وجود دارد.







شکستگی های بسته استخوان

در این شکستگیها، پوست روی محل شکستگی سالم است. ممکن است در حین حادثه این پوست کمی خراشیده شود و یا زخمی در پوست ایجاد شده باشد ولی در شکستگی بسته، زخم به محل شکستگی راه ندارد و به بیان دیگر محل شکستگی به فضای بیرون راه پیدا نکرده است. احتمال عفونت در این شکستگیها کم است و اگر هم خونریزی در محل شکستگی ایجاد شود در محل میماند و از بدن خارج نمیشود

#laleh#
1392,05,17, ساعت : 03:39
اگر استخوان (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1332) و یا خونریزی مربوط به شکستگی به علّت پارگی پوست و نسوج نرم به فضای بیرون از بدن راه یافته باشد شکستگی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/10) ایجاد شده، باز نامیده می شود، چه استخوان دیده شود و چه دیده نشود. در این نوع شکستگی ها تا رساندن بیمار به بیمارستان باید زخم را با گاز استریل پانسمان کرد و تا حد امکان جلوی خونریزی را گرفت. سپس جهت کاهش درد و پیش گیری از صدمه بیشتر، اندام شکسته دیده را با آتل (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/95) می بندیم
درمان شکستگی باز استخوان

اهداف درمان عبارت اند از:
1- حفظ جان بیمار
2- حفظ اندام صدمه دیده
3- پیشگیری از عفونت (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/953)
4- به دست آوردن هر چه زودتر کارایی عضو با فیکس کردن مناسب شکستگی



مراحل مختلف درمان شکستگی باز استخوان عبارتست از :
الف) اقداماتی که باید در محل حادثه انجام گیرد:
1- گرفتن رگ مناسب برای دادن سرم
2- تزریق مسکن مناسب
3- مرافبت از راه های هوا یی، فشار خون و سیستم قلبی عروقی
4- پانسمان کردن استریل زخم و پیشگیری از خونریزی
5- آتل گیری اندام های شکسته شده
ب) اقداماتی که باید در اورژانس بیمارستان انجام گیرد:
اقدامات کلی:
1- اولین قدم در درمان وضعیت عمومی بیمار است ( راه های هوایی و سیستم قلبی عروقی و پیشگیری از شوک)
2- جلوگیری از خونریزی
3- تجویز مسکن
4- تجویز واکسن یا سرم ضد کزاز
اقدامات مربوط به شکستگی و زخم:
1- تهیه کشت میکربی از زخم
2- شروع آنتی بیوتیک تزریقی
3- شستشوی زخم
4- پانسمان زخم
5- بستن آتل مناسب
6- تهیه رادیوگرافی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/292) های مناسب
ج) اقداماتی که باید در اطاق عمل انجام گیرد:

1- تهیه کشت میکروبی از زخم
2- اصلاح موهای اطراف زخم و پرپ کردن اطراف زخم
3- شستشوی زخم با سرم فیزیولوژی فراوان
4- برداشت نسوج نکروزه و له شده با عمل جراحی
5- شستشوی مجدد زخم و خارج کردن اجسام خارجی از زخم
6- فیکس کردن شکستگی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/890)
7- زخم طوری بسته می شود تا محلی جهت خروج ترشحات از زخم باشد و یا اینکه باز گذاشته شود.
بسته به نوع و درجه بندی زخم که پزشکان ارتوپد از آن آگاهی دارند، شکستگی با وسایل ارتوپدی یا از داخل و یا از خارج ثابت می شود.
د) اقداماتی که باید در بخش ارتوپدی انجام گیرد:

1- ادامه درمان آنتی بیوتیک بر اساس گزارش کشت میکروبی انجام شده
2- پانسمان روزانه زخم
3- در صورت نیاز کشش مناسب اندام آسیب دیده
4- بدست آوردن دوباره کار آیی اندام صدمه دیده
ه) اعمال جراحی مراحل بعدی:
1- در صورت نیاز به عمل مجدد 48 ساعت بعد این امر انجام می گیرد.
2- بستن ثانویه زخم یا گذاشتن فلاپهای عضلانی 7-3 روز بعد انجام می گیرد.
3- پیوند استخوان در صورت نیاز شش هفته پس از فلاپ عضلانی انجام می گیرد.
البته انجام مراحل فوق بر حسب زخم و نظر جراح و وجود عفونت متفاوت است.
درمان آنتی بیوتیکی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1036) در این شکستگی ها بر حسب درجه زخم و نظر جراح متفاوت است. در بعضی از موارد پزشک معالج برای درمان از آنتی بیوتیک موضعی کمک میگیرد. در این مورد توافق کلی وجود ندارد و همه با آن موافق نمی باشند. ولی کسانی که از این روش استفاده می کنند پس از شستشوی زخم با 8 لیتر سرم، دو لیتر آخر را با آنتی بیوتیکی مانند باسیتراسین یا پلی میکسین مخلوط کرده و زخم را با آن شستشو می دهند. روش دیگر استفاده از آنتی بیوتیک موضعی که در زخم های وسیع استفاده میشود، استفاده از توبرامایسین حین عمل جراحی است

#laleh#
1392,05,17, ساعت : 03:45
شکستگی پاتولوژیک Pathologic fracture یا مرضی به شکستگی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/10) میگویند که بر اثر وارد شدن ضربه به استخوانی که به هر علتی ضعیف شده ایجاد میشود. گاهی اوقات استخوان (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1332) به حدی ضعیف میشود که بدون اینکه ضربه ای به آن وارد شود و صرفا بر اثر نیروهایی که در زندگی روزمره به آن وارد میشود دچار شکستگی میگردد.
علائم این شکستگی مانند علایم دیگر شکستگی ها است. گاهی بیمار مدتی قبل از اینکه شکستگی ایجاد شود از درد اندام احساس ناراحتی میکرده است. بیماری که استخوان را ضعیف کرده ممکن است قبل از ایجاد شکستگی برای بیمار معلوم باشد و یا ممکن است بعد از شکستگی تشخیص داده شود.

علل شکستگی پاتولوژیک یا مرضی چیست

بیماری هایی که میتوانند استخوان را در حدی ضعیف کنند که دچار شکستگی پاتولوژیک شود عبارتند از

عفونت استخوان : مانند استئومیلیت (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/423)


استئوپروز : پوکی استخوان (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/258) به هر دلیلی که ایجاد شود مانند پوکی که در سنین بالا ایجاد میشود و یا پوکی که در اثر بیحرکتی طولانی مدت بوجود میاید. بعضی بیماری های عمومی بدن مثل پرکاری تیرویید، پرکاری غده فوق کلیوی، پرکاری غده پاراتیرویید، پرکاری غده آدرنال، نارسایی کلیوی، راشیتیسم (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/245)
بیماری هایی که میتوانند کل استخوان های بدن را ضعیف کنند مانند استئوژنز ایمپرفکتا، تومورهای منتشر مانند میلوم مولتیپل، بیماری پاژه، دیسپلازی فیبرو


تومور های استخوانی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/228) : چه خوش خیم و چه بدخیم
شایعترین بیماری هایی که بطور موضعی استخوان را ضعیف کرده و مستعد شکستگی پاتولوژیک میکنند تومورهای متاستاتیک هستند. این تومورها معمولا مهره های کمری و قسمت های بالایی استخوان های ران و بازو را گرفتار میکنند ولی میتوان گفت که تقریبا هیچ استخوانی از درگیری این تومورها در امان نیست. کیست های ساده استخوانی هم از علل شایع شکستگی مرضی هستند. شایعترین بیماری که استخوان ها را بطور منتشر ضعیف میکند استئوپروز یا پوکی استخوان است. شکستگی های پاتولوژیک ناشی از پوکی استخوان بیشتر در مهره های کمر، بالای استخوان ران و مچ دست هستند.

آیا یک شکستگی مرضی یا پاتولوژیک جوش میخورد

اینکه آیا یک شکستگی پاتولوژیک جوش میخورد یا خیر تا حد زیادی وابسته به نوع بیماری است که موجب ضعیف شدن استخوان شده است. در بیماری هایی که کل سیستم اسکلتی را ضعیف میکنند معمولا شکستگی ها جوش میخورند ولی آهسته تر از زمان معمول. در مورد شکستگی های پاتولوژیک در محل تومورهای خوش خیم و کیست های استخوانی هم همین روال وجود دارد.
در شکستگی های مرضی که بر روی یک عفونت استخوانی یا تومور بدخیم استخوان ایجاد شده اند تا موقعی که بیماری زمینه ای وجود دارد شکستگی یا جوش نمیخورد و یا جوش خوردن آن با تاخیر زیادی همراه است.

درمان شکستگی های پاتولوژیک یا مرضی

توانایی ترمیم و جوش خوردن (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/866) استخوان در کسی که دچار شکستگی پاتولوژیک شده است وجود دارد و شکستگی های این افراد جوش میخورند گرچه ممکن است این اتفاق با کمی تاخیر صورت پذیرد. تصمیم گیری درمانی برای این شکستگی ها بر حسب محل شکستگی و مقدار جابجایی و دیگر معیارها همانند کسانی است که بدون بیماری زمینه ای دچار شکستگی شده اند.

در کیست های استخوانی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/230) که دچار شکستگی پاتولوژیک شده اند ممکن است بعد از جوش خوردن شکستگی، کیست بطور خودبخود پر شود. البته ممکن است این اتفاق نیفتد و بعدا برای درمان کیست نیاز به پیوند استخوانی وجود داشته باشد.
در مواردی که به علت بیماری زمینه ای استخوان به حدی ضعیف شده است که احتمال شکستگی پاتولوژیک قریب الوقوع است پزشک معالج قبل از اینکه شکستگی ایجاد شود استخوان را با پلاک یا نیل (میله داخل استخوانی) (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/293) تقویت میکند

#laleh#
1392,05,17, ساعت : 03:49
شکستگی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/10) به سه طریق ایجاد میشود: وارد شدن ضربه شدید به اندام، ضربه خفیف به استخوان (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1332) ضعیف و استفاده بیش از حد از اندام



وارد شدن ضربه شدید به اندام

معمول ترین علت شکسته شدن یک استخوان وارد شدن ضربه شدید به اندام است. در طول فعالیتهای روزمره، اندام ها و به دنبال آن استخوان های آن اندام ها در معرض فشارهای بیرونی و ضرباتی قرار میگیرند که البته در حدی نیستند که موجب آسیب رساندن به استخوان شوند. به بیان دیگر استخوان میتواند در مقابل آن نیروها مقاومت کرده و تغییر شکل ندهد ولی اگر شدت این ضربات و نیروها بیش از حد تحمل استخوان باشد شکستگی ایجاد میشود. این نوع شکستگی در استخوانی ایجاد میشود که تا قبل از زمان حادثه سالم بوده است.

گاهی ضربه بصورت برخورد مستقیم یک جسم سخت به اندام است، مثل برخورد چکش به انگشت در کسی که در حال کوبیدن یک میخ با چکش است و یا اصابت ضربه یک چوبدستی به ساعد در حین یک نزاع . گاهی ضربه بصورت برخورد شدید اندام به یک مانع سخت است مانند زمین خوردن روی آرنج خم شده که میتواند موجب شکستگی استخوان اولکرانون (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/117) در ناحیه آرنج شود
مکانیسم دیگری که شایعتر است و موجب شکستگی استخوان میشود وضعیتی است که در آن، محل اعمال نیرو به اندام با محل شکستگی فاصله دارد، به بیان دیگر اعمال نیرو در یک محل، بصورت غیر مستقیم موجب شکستگی استخوان در ناحیه ای دیگر میشود. بطور مثال وقتی فردی در حال زمین خوردن است بطور غیر ارادی دستهای خود را به جلو میاورد تا مانع زمین خوردن خود یا حداقل آسیب دیدن سر و صورت خود شود. در این حال معمولا اولین جایی که به زمین برخورد میکند کف دست است در حالیکه ممکن است شکستگی در ناحیه بازو ایجاد شود. یا وقتی که فردی در حال دویدن، دچار پیچ خوردگی پا میشود ولی به علت چرخش شدید پا، شکستگی در ناحیه ساق اتفاق میفتد.




ضربه خفیف به استخوان ضعیف

در مکانیسم دوم شکستگی، نیرویی که به استخوان وارد میشود زیاد نیست ولی به علت ضعیف شدن استخوان همین نیروی کم موجب شکستگی میشود. در واقع نیرویی که موجب این شکستگی میشود در حدی است که نمیتواند یک استخوان سالم را دچار شکستگی کند ولی در یک استخوان مریض و ضعیف شده ایجاد شکستگی میکند. گاهی اوقات استخوان بقدری ضعیف میشود که حتی بدون وارد شدن ضربه ای به آن دچار شکستگی میشود.

شایعترین مثال این وضعیت، استئوپروز یا پوکی استخوان (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/258) است . در این بیماری که در سنین بالا بخصوص در خانمهای مسن شایع است، استخوان میتواند آنقدر ضعیف شود که بر اثر ضربه خفیفی شکسته شود. به این شکستگی ها Insufficiency fracture میگویند.
مثال دیگر آن موقعی است که استخوان به علت وجود یک تومور (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/228) یا عفونت ضعیف شده و سختی خود را در آن ناحیه از دست میدهد. در این حال اگر ضربه خفیفی هم به این ناحیه وارد شود میتواند موجب شکستگی استخوان در همان ناحیه تومور شود. به این دسته از شکستگی ها، شکستگی پاتولوژیک (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/1129) Pathological fracture یا مرضی میگویند.



استفاده بیش از حد از اندام ( شکستگی استرسی Stress fracture یا Fatigue fracture )

مکانیسم سوم شکستگی، استفاده بیش از حد از اندام است. در این حالات ضربات وارده به استخوان نیروی متوسطی دارند. این نیروها آنقدر قوی نیستند که بتوانند به تنهایی موجب شکستگی استخوان شوند ولی ممکن است به علت تکرار زیاد بالاخره به مقاومت استخوان غلبه کرده و آنرا بشکنند.
وقتی که یک سیم فلزی را با دست خم میکنبم تغییر شکل میدهد. میتوانیم با دست دوباره آنرا به شکل اول خود برگردانیم. اگر این کار را چند بار تکرار کنیم سیم پاره میشود. در اصطلاح میگویند فلز سیم دچار خستگی شده است. نام این نوع شکستگی Fatigue fracture هم از این پدیده گرفته شده است.
این شکستگی ها معمولا مویی هستند.

در ورزشکارانی که یک حرکت ضربه ای را بطور مکرر انجام میدهند (مثلا ضربه زدن مکرر با کنار پا به اجسام سخت در ورزشهای رزمی) و یا در کسانی که بطور مرتب رژه نظامی میروند ممکن است این نوع شکستگی دیده شود. به این نوع شکستگی، شکستگی استرسی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/39) هم میگویند. اغلب این شکستگی ها در اندام تحتانی ایجاد میشود و شایعترین محل ایجاد آن کف پا، نازک نی، درشت نی و گردن استخوان ران است.

#laleh#
1392,05,18, ساعت : 04:49
شکستگی ها را میتوان بر اساس شکلشان یعنی آنطوری که در تصویر رادیولوژی دیده میشوند به چند دسته تقسیم کرد. دانستن شکل شکستگی فقط برای تقسیم بندی کردن نبوده و اهمیت بیشتری دارد. شکل شکستگی میتواند به ما کمک کند تا بفهمیم نوع و چگونگی ضربه ای که موجب شکستگی شده به چه صورتی بوده است. بطور مثال شکستگی های عرضی بر اثر نیروهایی ایجاد میشوند که یک استخوان را خم میکنند در حالیکه شکستگی های مارپیچی بر اثر وارد شدن نیروهای چرخشی ایجاد میشوند.

گاهی اوقات شکل شکستگی به پزشک معالج کمک میکند تا بتواند بهترین روش برای جااندازی را انتخاب کند. شکل شکستگی به پزشک میگوید که آیا این شکستگی بعد از جاافتادن پایدار میماند یا تمایل دارد تا دوباره جابجا شود. بطور مثال شکستگی های عرضی بعد از جااندازی پایدار هستند ولی در شکستگی های مارپیچی یا مایل، دو سر شکسته شده استخوان بعد از جاافتادن به هم گیر نمیکنند و ممکن است دوباره جابجا شوند مگر اینکه در محل شکستگی نامنظمی و دندانه هایی وجود داشته باشد که مانع جابجایی مجدد آن شود.



شکستگی های مویی Hairline fracture

در این دسته از شکستگیها خط شکستگی در رادیوگرافی، فقط بصورت یک ترک خوردگی دیده میشود و قطعات شکسته شده جابجا نشده اند و نیرویی که موجب این شکستگی شده است قوی نیست. گاهی اوقات خط شکستگی به زحمت در فیلم رادیوگرافی دیده میشود و یا ممکن است اصلا دیده نشود. در این حال پزشک معالج ممکن است برای تشخیص بهتر و دقیقتر از عکس های تکمیلی و یا سی تی اسکن استفاده کند و یا اقدام به تکرار رادیوگرافی بعد از 7 تا 10 روز کند. اگر شکستگی کاملا بدون جابجایی باشد، در رادیوگرافی اولیه دیده نمیشود ولی بعد از 7 تا 10 روز با تکرار رادیوگرافی، خط شکستگی قابل مشاهده است
شکستگی های گرین استیک ( ترکه تری ) Green stick fracture

این شکستگی ها عموما در بچه ها دیده میشوند و مشخصه آن کامل نبودن شکستگی است. به بیان دیگر دو قطعه شکسته شده کاملا از یکدیگر جدا نمیشوند. علت این نامگذاری شبیه بودن رفتار استخوان به یک ترکه یا چوب تر است. شما میتوانید با خم کردن یک شاخه خشک درخت آن را بشکنید ولی اگر سعی کنید با خم کردن یک شاخه زنده و تازه روییده یک درخت آنرا بشکنید موفق نمیشوید. گاهی شاخه خم میشود ولی شکسته نمیشود. اگر نیروی بیشتری به آن وارد کنید شاخه در یک طرف بصورت نامنظم شکسته میشود و در طرف دیگر فقط خم میشود.
به علت اینکه محتوای مواد تشکیل دهنده استخوان بچه ها با بالغین متفاوت است در مقابل نیرو، رفتار مشابهی با چوب تر درخت نشان میدهد و دچار شکستگی ناقص و ناکامل میشود. این شکستگیها معمولا در ناحیه ساعد یا مچ دست بچه ها دیده میشوند. البته همه شکستگی های بچه ها ترکه تری نیستند. اگر نیرویی که به استخوان بچه وارد میشود شدید باشد میتواند شکستگی کامل ایجاد کند ولی اغلب شکستگی های بچه ها گرین استیک یا ترکه تری هستند.
شکستگیهای عرضی Transverse fracture

در این نوع شکستگی، خط شکستگی عمود بر محور طولی استخوان است و به علت نیروهایی ایجاد میشود که موجب خم شدن استخوان و زاویه دار شدن آن در محور طولی میشود

شکستگیهای مایل Oblique fracture

در این نوع شکستگی، خط شکستگی نسبت به محور طولی استخوان مایل است. این شکستگی ها بر اثر نیروهایی ایجاد میشوند که در امتداد طولی استخوان وارد شده و همزمان موجب خم شدن و پیچش استخوان میگردند. شکستگی های مایل معمولا ناپایدار هستند.
شکستگی های مارپیچی Spiral fracture

در این نوع شکستگی خط شکستگی بصورت یک قوس مارپیچ شکل است. این شکستگی ها معمولا بر اثر چرخش شدید اندام ایجاد میشوند و جوش خوردن آنها معمولا از انواع عرضی و مایل سریعتر است
شکستگی های چند قطعه ای Multiple fragment fracture

در این دسته، حاصل شکستگی بیش از دو قطعه است. این شکستگی ها بر اثر اعمال نیروهای بسیار قویتر از نیروهایی که شکستگی های قبلی را بوجود میاورند ایجاد میشوند. احتمال آسیب به پوست و عضلات و عروق و اعصاب و احتمال باز بودن در این شکستگیها بیشتر است. این شکستگی ها معمولا بسیار ناپایدار بوده و دیر جوش میخورند
شکستگی های درهم فرورفته Impacted fracture

این شکستگی وقتی ایجاد میشود که یک قطعه شکستگی به داخل قطعه دیگر فرو میرود مثل بعضی از انواع شکستگی گردن ران
شکستگی های خرد و له شده Compression fracture

این نوع شکستگی بیشتر در استخوانهای اسفنجی دیده میشود و وقتی است که یک استخوان بر اثر فشار خارجی در خود شکسته شده و بنظر میرسد که حجمش کم شده است. مانند شکستگیهای مهره ها و یا استخوان پاشنه. در این نوع شکستگی ممکن است خط شکستگی واضحی وجود نداشته باشد و فقط شکل استخوان عوض شده باشد. جااندازی این نوع شکستگی ها بسیار مشکل است و گاهی به هیچ وجه نمیتوان شکل استخوان را به وضع قبل از شکستگی برگرداند.



شکستگیهای کنده شده Avulsion fracture

این نوع شکستگی در محل هایی دیده میشود که تاندون یک عضله به استخوان میچسبد. در این نواحی اگر عضله بشدت منقبض شود میتواند تکه ای از استخوانی را که به آن چسبیده است از استخوان اصلی جدا کند. مانند شکستگی کشکک یا شکستگی بعضی از نواحی کف پا
شکستگی سطح مفصلی Intraarticular fracture

شکستگی مفصلی به مواردی اطلاق میشود که خط شکستگی به داخل یک مفصل امتداد یافته است. این دسته از شکستگیها از خطرناکترین انواع شکستگیها هستند. جااندازی آنها باید بسیار دقیق باشد و کمترین بدجوش خوردگی و ناهماهنگی باقیمانده در سطح مفصلی میتواند موجب سائیدگی مفصل شود.
شکستگی دررفتگی Fracture dislocation

وقتی که شکستگی در نزدیکی یک انتهای استخوان ایجاد میشود حاصل شکستگی یک قطعه کوچک و یک قطعه بزرگ است. در این حال اگر قطعه کوچکتر، از سطح مفصلی خارج شده و به اصطلاح دربرود به وضعیت بوجود آمده، شکستگی دررفتگی میگویند.

#laleh#
1392,05,18, ساعت : 04:52
تصور اکثر مردم اینست که در شکستگی های اندام ها تنها مشکل اندام شکستگی استخوان است. ولی این نکته درست نیست.
اندام ها از بافت های متفاوتی تشکیل شده است. بطور مثال در آرنج، بافتهای مختلفی مانند استخوان، عضله، سرخرگ، سیاهرگ، عصب، چربی، مفصل، غضروف، رباط، تاندون، پوست و ... وجود دارند. ضربه به اندام چه به علت اصابت جسم برنده باشد و چه بدنبال برخورد جسم غیر برنده ای ایجاد شود میتواند به هر کدام از این بافت ها چه به تنهایی و چه با هم آسیب برساند. برخورد سپر اتومبیل به پشت زانوی یک عابر پیاده میتواند موجب آسیب عروق و اعصاب ناحیه شود بدون اینکه شکستگی ایجاد کند ولی ضرباتی که موجب شکستگی استخوان میشوند آنقدر قوی هستند که غالبا موجب آسیب بافت های مجاور استخوان هم میشوند.
عضلاتی که در اطراف استخوان شکسته شده قرار دارند در اغلب اوقات آسیب دیده اند. این آسیب میتواند بصورت خونریزی در داخل بافت عضلات یا حتی پاره شدن عضله به علت فشار لبه تیز استخوان شکسته شده باشد. ضربه ای که موجب شکسته شدن استخوان شده است میتواند به اعصاب و عروقی که در نزدیکی استخوان قرار گرفته اند هم صدمه بزند.
گاهی هم آسیب به این اعصاب و رگ ها میتواند به علت فشار لبه شکسته شده استخوان و یا فشار هماتوم ( تجمع خون در یک ناحیه از بدن که به علت خونریزی از عروق آن ناحیه ایجاد شده است) باشد. گاهی اوقات آسیب به این بافت های غیر استخوانی از خود شکستگی مهم تر هستند. مثلا وقتی در یک شکستگی لگن، شریان بزرگی در داخل لگن پاره میشود خونریزی ناشی از آن میتواند موجب مرگ بیمار شود در حالیکه خود شکستگی در بدترین حالات ممکن است بد جوش بخورد یا اصلا جوش نخورد.

بنابراین وقتی که پزشک معالج در رادیوگرافی که از اندام شما به عمل آمده است شکستگی استخوان را میبیند میداند که همراه با آن شکستگی بسیاری از بافت های دیگر آن اندام ممکن است آسیب دیده باشند. نوع این آسیب های همراه میتواند نوع درمان را تغییر دهد. نتیجه درمان، طول درمان و عوارضی که ممکن است برای بیمار باقی بماند همه و همه میتوانند تحت تاثیر این آسیب های همراه قرار بگیرند.

حتی دیدن شکستگی استخوان در حالیکه قطعات شکسته شده فقط یک میلیمتر نسبت به یکدیگر جابجا شده اند ممکن است به این معنی باشد که در حین ضربه قطعات شکستگی 5 سانتیمتر از هم جدا شده اند و در حین این جابجایی اعصاب ناحیه بشدت کشیده شده اند و عروق و عضلات آسیب دیده اند ولی بلافاصله استخوان ها دوباره یر جایشان برگشته اند. بنابراین دیدن یک شکستگی که جابجایی اندکی دارد به هیچ وجه نشانه آن نیست که بیمار حادثه دیده مشکل کمی دارد.

شدت آسیب به اندام تا حد زیادی تحت تاثیر بزرگی و شدت نیرویی است که به اندام وارد میشود. مسلما تصادف اتومبیلی که با سرعت صد کیلومتر در ساعت در حال جرکت است میتواند آسیب بیشتری به ران فرد وارد کند تا ضربه ناشی سر خوردن روی برف و زمین خوردن. شدت ضربه در تصادف اتومبیل آنقدر زیاد است که میتواند بجز شکستگی که ایجاد میکند به عروق و اعصاب و عضلات اندام هم آسیب برساند. شکستگی استخوان ممکن است جوش بخورد و استخوان حتی از قبل از شکستگی هم قویتر شود ولی آسیبی که به عضله یا عصب اندام رسیده ممکن است برای همیشه موجب باقی ماندن عوارضی برای بیمار شود حتی اگر به خوبی درمان شده باشد.

#laleh#
1392,05,18, ساعت : 04:56
گرچه هر استخوانی در بدن چه در بزرگسال و چه در بچه ها ممکن است دچار شکستگی شود ولی شیوع، شکل، جوش خوردن و بسیاری از متغیر های دیگر که در روند شکستگی و جوش خوردن آن دخالت دارند در این دو دسته تفاوت هایی دارند. مهمترین این تفاوت ها عبارتند از


وجود صفحه رشد

مهمترین تفاوت استخوان بچه ها و بزرگسالان در وجود صفحات رشد است. اینها صفحات غضروفی شکلی هستند که معمولا در دو طرف استخوان های بلند قرار گرفته و مسئول رشد طولی استخوان ها هستند. صفحه رشد ضعیف ترین محل استخوان است و در ضرباتی که به اندام بچه ها وارد میشود در بسیاری اوقات اولین محلی که دچار آسیب میشود صفحه رشد است. آسیب های صفحه رشد بدنبال ضربه معمولا بصورت جدا شدن آن از استخوان یا عبور خط شکستگی از آن است. به این آسیب ها شکستگی های صفحه رشد میگویند.



انعطاف پذیری استخوان بچه ها

انعطاف پذیری از دیگر خصوصیات مهم استخوان های بچه ها است. وقتی ضربه ای به استخوان بچه وارد میشود استخوان مانند فنر خم و راست شده و شکسته نمیشود. استخوان بچه ها در مقایسه با بزرگسالان میتواند نیروهای بیشتری را بدون اینکه شکسته شود تحمل کند که به خاطر قدرت انعطاف پذیری آن است. به خاطر همین انعطاف پذیری بالا دو نوع تغییر شکل در استخوان های بچه ها بدنبال ضربه ایجاد میشود که در بزرگسالان نادر است. شکستگی گرین استیگ Greenstick که در فارسی به ترکه تری ترجمه شده است بر اثر همین خاصیت استخوان ایجاد میشود.

در این نوع شکستگی رفتار استخوان در مقابل نیروی وارده بر آن مانند یک ترکه تر درخت است. کاملا شکسته نمیشود بلکه دو قطعه همچنان به هم متصل هستند ولی در محل ضربه تغییر شکل میدهند. نوع دیگر شکستگی بچه ها "پلاستیک دفرمیتی" Plastic deformity است. استخوان بدنبال ضربه ای که به آن وارد میشود مانند یک کمان در تمام طولش خم شده و همان طور میماند. شکستگی یک نقطه واحد نداشته و تغییر شکل استخوان در تمام طول آن است. مثل این است که استخوان مثل خمیر یا پلاستیک تغییر شکل داده است.



سست بودن اتصال پریوست به استخوان

پریوست Periosteum یا ضریع پرده یا لایه ای مانند پارچه است که روی استخوان های بدن کشیده شده و به آن چسبیده است. اتصال این لایه پریوستی به دیافیز ( قسمت وسط استخوان های بلند) در بچه ها شل و سست است و بدنبال شکستگی استخوان، خون ناشی از شکستگی بسرعت بین پریوست و استخوان جمع شده و ایندو را براحتی از هم دور میکند. این خون بسرعت تبدیل به کال استخوانی میشود. به همین علت کال استخوانی در شکستگی های بچه ها حتی در شکستگی های بدون جابجایی وجود داشته و بزرگتر از بالغین است.



توزیع شیوع شکستگی ها

در بچه شیوع شکستگی اسکافویید و شکستگی گردن استخوان ران کم دیده میشود. برعکس، در بچه ها شکستگی های ناحیه آرنج شایعتر از بزرکسالان بوده و درمان آن مشکل است



جوش خوردن شکستگی ها

شکستگی استخوان ها در بچه ها بسیار سریعتر ار بالغین جوش میخورد و هرچه بچه کم سن و سال تر باشد سرعت جوش خوردن شکستگی در وی بیشتر است. شدید ترین شکستگی ها در شیرخواران در عرض 3-2 هفته جوش میخورد.

این سرعت جوش خوردن شکستگی در بچه ها دو نتیجه مهم دارد. یکی اینکه درمان بچه ها را باید خیلی زود و قبل از اینکه استخوان شروع به جوش خوردن بکند شروع کرد. شروع درمان شکستگی استخوان ها در بچه ها باید در 5 روز اول بعد از شکستگی باشد. دوم اینکه برای جوش خوردن شکستگی ها در بچه ها نیاز نیست تا اندام شکسته شده مدت زیادی بیحرکت باقی بماند. پس طول مدت گچ گیری در بچه ها کمتر از بزرگسالان است

#laleh#
1392,05,18, ساعت : 05:06
بهبود شکستگی ها

قدرت ریمودلینگ Remodelling در بچه ها بسیار بهتر، بیشتر و قویتر از بالغین است. ریمودلینگ به توانایی اطلاق میشود که به توسط آن بدن فرد استخوان بد جوش خورده را بتدریج به همان شکل اولیه ای که قبل از شکستگی داشت نزدیک کند. با این حال شکل استخوان ممکن است کاملا شبیه قبل از شکستگی نشود.

قدرت ریمودلینگ در شکستگی هایی که به مفصل نزدیک ترند بیشتر است ولی در شکستگی های داخل مفصلی کم است. قدرت ریمودلینگ در تصحیح چرخش نامناسب قطعات شکسته شده نسبت به هم کم است ولی هنگامی که قطعات شکسته شده با هم زاویه پیدا میکنند یا بر روی یکدیگر سوار میشوند بیشتر است. هر چه سن بچه کمتر باشد توانایی ریمودلینگ استخوان های او هم بیشتر است.



رشد استخوان پس از شکستگی

شکستگی در بچه ها موجب تحریک و تشدید رشد استخوان شکسته شده میشود. این پدیده را مربوط به افزایش جریان خون صفحه رشد بدنبال شکستگی و در نتیجه افزایش فعالیت آن میدانند. با این حال افزایش طولی که بر اثر این پدیده در استخوان ایجاد میشود معمولا کم و قابل اغماض است. در طرف مقابل، شکستگی همچنین میتواند با آسیب به صفحه رشد موجب کندی و یا حتی توقف رشد استخوان شود.

اگر تمام صفحه رشد در جریان یک شکستگی تخریب شود رشد استخوان در آن ناحیه متوقف میشود. در این موارد هر چه سن بچه کمتر باشد چون سالهای بیشتری تا بلوغ وی باقیمانده است، اختلاف طول و کوتاهی اندام آسیب دیده در مقابل اندان سالم در زمان بلوغ بیشتر خواهد بود. وقتی قسمتی از صفحه رشد آسیب میبیند ولی قسمت دیگر سالم است.

رشد قسمت آسیب دیده متوقف شده ولی قسمت سالم به رشد خود ادامه میدهد. نتیجه آنست که بعد از مدتی استخوان به یک طرف منحرق میشود. این اتفاق در استخوان های دوتایی یا جفت هم ایجاد میشود. بطور مثال وقتی که صفحه رشد انتهای پایینی استخوان فیبولا در بالای مچ پا کاملا آسیب میبیند ولی صفحه رشد انتهای پایینی استخوان تیبیا در بالای مچ پا سالم است، بعد از مدتی مچ پای بیمار به یک سمت منحرف میشود.



تشخیص شکستگی

تشخیص شکستگی ها در بچه ها گاهی بسیار مشکل میشود. شکستگی ها در بسیاری اوقات بدون جابجایی یا با جابجایی اندک هستند. در این مواقع تغییر شکل اندام، حرکت قطعات یا خونمردگی وجود ندارد. در بچه های کوچک صحبت کردن با بچه مشکل بوده و گاهی به علت گریه بچه معاینه وی بسیار مشکل میشود. در بسیاری اوقات یک سابقه درست از ضربه وارده را نمیتوان از زبان بچه یا والدین او شنید. گاهی حتی والدین بچه ضربه خوردن بچه را کتمان میکنند ( در مواقعی که بچه را کتک زده اند).

گاهی حتی دیدن خط شکستگی در رادیوگرافی بچه بسیار مشکل میشود و گاهی اوقات صفحات رشد با شکستگی اشتباه میشوند. کال زیادی که ممکن است بعد از شکستگی های بچه ها ایجاد شود ممکن است به اشتباه عفونت استخوان یا حتی تومور استخوان تشخیص داده شود. با تمام این اوضاع همیشه وقتی بچه ای تمایلی به حرکت دادن اندامش ندارد یا کارکرد اندام وی کاهش پیدا کرده است باید به شکستگی آن اندام شک کرد.



عوارض شکستگی ها

عوارض شکستگی ها در بچه ها ممکن است قدری متفاوت باشد. جوش نخوردن شکستگی در بچه ها کم است مگر در شکستگی کندیل خارجی در ناحیه آرنج. دو عارضه در شکستگی های بچه ها مهم هستند. یکی آسیب شریان بازویی در شکستگی های آرنج و دیگری استخوان سازی نابجا در دررفتگی یا شکستگی های ناحیه آرنج. محدودیت حرکتی و خشکی مفصل بعد از شکستگی در بچه ها کمتر از بالغین دیده میشود.



نیاز به عمل جراحی شکستگی

شکستگی بچه ها بندرت نیاز به عمل جراحی پیدا میکند. اکثر این شکستگی ها را میتوان بصورت جااندازی بسته و گچ گیری درمان کرد. البته استثناء هایی هم وجود دارد بطور مثال شکستگی کندیل خارجی استخوان بازو و یا شکستگی گردن استخوان ران در بچه ها در بسیاری از موارد نیاز به عمل جراحی دارند.

#laleh#
1392,05,18, ساعت : 05:21
ه علت تفاوت هایی که در شکل، اندازه، مواد تشکیل دهنده، نیروهایی که به استخوان وارد میشوند و رفتار در بین کودکان و بزرگسالان وجود دارد شکستگی ها در این گروه سنی با بزرگسالان قدری متفاوت است.

شکستگی ها در کودکان میتوانند به اشکالی بروز کنند که در بزرگسالان دیده نمیشوند. این اشکال عبارتند از

شکستگی ترکه تری
قوس برداشتن استخوان
شکستگی ناشی از فشار طولی
شکستگی صفحه رشد
شکستگی ناشی از کودک آزاری


شکستگی ترکه تری



بافت استخوانی در کودکان قدرت ارتجاعی بیشتری نسبت به بزرگسالان دارد. همچنین محتوای آب استخوان بچه ها از بزرگسالان بیشتر است.
در بزگسالان رفتار استخوان در مقابل نیروهایی که بر آن وارد میشود مانند رفتار شاخه خشک درختی است که قصد خم کردن آنرا داریم. وقتی دو طرف شاخه خشک درختی را میگیریم و آنرا خم میکنیم شاخه در ابتدا قوس برداشته و خم میشود. اگر در این حال شاخه را رها کنیم شکل آن دوباره به حالت اول برمیگردد. اگر نیرویی که به دو طرف شاخه چوب وارد میکنیم از حد تحمل چوب فراتر رود چوب به ناگهان شکسته شده و به دو قطعه کاملا جدا از هم تبدیل میشود.
در بچه ها اما رفتار استخوان قدری متفاوت بوده و شبیه خم کردن یک شاخه زنده و تر و تازه درخت است. شما به سختی میتوانید این شاخه را بشکنید. شاخه در ابتدا خم میشود. با اعمال نیروی بیشتر ممکن است طرف محدب شاخه شکسته شده و فیبرهای تشکیل دهنده آن از هم جدا شوند ولی در طرف مقعر تداوم فیبرهای شاخه درخت باقی میماند . پس در این موارد شکستگی کامل نیست. شکستگی در استخوان های بلند کودکان مثل استخوان های ساعد و ساق هم معمولا به این الگو شبیه است به همین خاطر به این توع شکستگی ترکه تری یا گرین استیک Green stick میگویند.

تفاوت دیگر بچه ها با بزرگسالان اینست که پریوست یا ضریع استخوان ( پرده بافتی که دورتادور استخوان ها را میپوشاند) در بچه ها کلفت تر و محکم تر از بزرگسالان است. بنابر این در هنگام شکسته شدن استخوان بچه ها این پرده کمتر پاره شده و چون دور استخوان را گرفته از جابجا شدن قطعات استخوان جلوگیری میکند ( مانند وقتی که یک استوانه چوبی را در داخل یک شلنگ آب قرار دهیم و سپس چوب را با ضربه از بیرون از وسط بشکنیم. شلنگ آب سالم مانده و مانع از جابجا شدن دو قطعه شکسته شده چوب میشود).

شکستگی های ترکه تری هم نیاز به جااندازی دارند. بعضی از پزشکان معتقدند برای اینکه بتوان دو استخوان شکسته شده را بطور صحیح در امتداد هم قرار داد باید ابتدا شکستگی ترکه تری را به یک شکستگی کامل تبدیل کرده و سپس جااندازی انجام شود.

قوس برداشتن استخوان

به علت ساختار ویژه بافت استخوانی در بچه ها، وقتی نیرویی از خارج به یک استخوان بلند وارد میشود ممکن است بجای شکستن آن موجب شود استخوان در تمام طول خود بصورت یک کمان درآمده و قوس بردارد. به این وضعیت تغییر شکل پلاستیکی Plastic deformity میگویند. درمان این شکستگی ها معمولا بصورت بسته انجام شده و نیازمند مانورهای خاصی است

#laleh#
1392,05,18, ساعت : 05:24
شکستگی استخوان ناشی از فشار طولی

گاهی اوقات نیروی بیرونی در امتداد طولی به استخوان بچه وارد میشود. در استخوان های رادیوس ( زند اعلی) و تیبیا ( درشت نی) این نیروهای طولی میتوانند موجب شکل خاصی از شکستگی شوند که به آن شکستگی باکل یا توروس Buckle fracture یا Torus fracture میگویند. در این شکستگی ها که در انتهای پایینی استخوان های رادیوس و تیبیای بچه ها ایجاد میشود یک طرف استخوان در هر فرو رفته و چین برمیدارد. این شکستگی ها نیاز به جااندازی نداشته و فقط باید اندام به مدت چند هفته با گچ بیحرکت شود
شکستگی صفحه رشد

در دو انتهای استخوان های بلند و در قسمتی از بسیاری از استخوان های کوتاه تر بچه ها قسمتی از استخوان بصورت بافتی شبیه غضروف است که به آن صفحه رشد میگویند. صفحه رشد در هنگام بلوغ تبدیل به استخوان شده و دیگر دیده نمیشود. قدرت صفحه رشد معمولا از خود استخوان کمتر است و هنگامی که به استخوان کودک نیروی زیادی وارد میشود ممکن است صفحه رشد دچار شکستگی شود.

شکستگی ناشی از کودک آزاری

متاسفانه کودکان گاهی اوقات مورد ضرب و شتم سرپرست خود قرار میگیرند. نزاع های خانوادگی، معتاد بودن پدر و مادر و ناهنجاری های روحی دیگر موجب میشود تا کودک بیشتر در معرض شکستگی های ناشی از بدرفتاری Child abuse قرار گیرد.
وقتی یک کودک دچار شکستگی شده است در موارد زیر باید به کودک آزاری مشکوک شده و در صورت شک قوی باید حتما مراتب را به نیروی انتظامی اطلاع داد

سن کودک زیر سه سال باشد
شکستگی در استخوان های ران، ساق، بازو یا جمجمه باشد
والدین کودک اطلاعات متناقضی راجع به نحوه شکستگی ارائه میدهند
وجود شکستگی های متعدد در نقاط مختلف بدن همراه با کبودی و خونمردگی در نقاط متعدد بدن
وقتی که دو شکستگی در یک یا دو اندام بیمار وجود داشته باشد که یکی تازه و یکی کهنه تر باشد
وجود یک سرپرست با رفتار نامتعادل مانند فرد معتاد یا الکلی یا با رفتار ضد اجتماعی در خانواده
در موارد شک به شکستگی های ناشی از کودک آزاری میتوان برای مشخص کردن دیگر نقاط احتمالی شکسته شده که ممکن است با معاینه مشخص نشوند از اسکن رادیوایزوتوپ Bone scsn استفاده کرد.

#laleh#
1392,05,18, ساعت : 05:41
شکستگی در استخوان های بچه ها میتواند کاملا شبیه به بزرکسالان باشد ولی در بچه ها ساختاری به نام صفحه رشد وجود دارد که در بزرگسالان نیست و آسیب های این ساختمان که آنرا صفحه رشد مینامند میتواند ضایعاتی را بوجود آورد که مختص بچه ها است و در بزرگسالان دیده نمیشود.

صفحه رشد در کجا قرار دارد

صفحه رشد که به آن صفحه اپی فیزیال Epiphyseal plate هم میگویند منطقه ای در دو انتهای استخوان های بلند بچه ها است که رشد میکند و مسئول رشد استخوان است. در واقع فعالیت صفحه رشد است که موجب بزرگ شدن و بلند شدن استخوان در بچه ها میشود.
هر استخوان بلند حداقل دو صفحه رشد دارد که در دو انتهای استخوان قرار دارند. استخوان های کوتاه مثل استخوان های کف دست یک صفحه رشد دارد. این صفحه رشد است که شکل و طول نهایی استخوان را مشخص میکند. رشد استخوان های بلند از مرکز به دو طرف نیست بلکه رشد آنها در دو طرف استخوان و در محل صفحات رشد صورت میگیرد.
جنس صفحه رشد شبیه غضروف بوده و از استخوان نرمتر و ضعیف تر است. در واقع صفحه رشد ضعیف ترین قسمت یک استخوان است و چون جنس آن از بافتی شبیه غضروف است در یک عکس رادیوگرافی بصورت یک خط شفاف دیده میشود. در پایان دوره بلوغ، صفحه رشد تبدیل به استخوان شده و عملا فعالیتش برای همیشه تا آخر عمر متوقف میشود. به این فرآیند بسته شدن صفحه رشد میگویند.

قسمتی از استخوان که بین صفحه رشد و سطح مفصلی است را اپی فیز Epiphysis مینامند. استخوان ناحیه اپی فیز از نوع اسفنجی است. قسمت وسط استخوان بلند که به شکل لوله است را دیافیز Diaphysis مینامند. دیافیز استخوانی بسیار سفت و محکم است. قسمتی از استخوان که بین دیافیز و صفحه رشد قرار داشته و اسفنجی است را متافیز Metaphysis مینامند.





فعالیت صفحات رشد استخوان چگونه است

گرچه هر دو صفحه رشد یک استخوان بلند موجب رشد آن میشود ولی قسمت اعظم رشد طولی استخوان بازو به علت فعالیت صفحه رشد بالایی آن در ناحیه شانه است، رشد استخوان های رادیوس و اولنا ( زند زبرین و زیرین) بیشتر در صفحه رشد پایینی نزدیک مچ دست است.

رشد استخوان ران بیشتر در صفحه رشد بالای زانو و رشد استخوان های تیبیا و فیبولا ( درشت نی و نازک نی) بیشتر در صفحه رشد بالای زانو است. به عبارت دیگر رشد استخوان های اندام فوقانی در صفحات رشد دور از آرنج و رشد استخوان های اندام تحتانی در صفحات رشد نزدیک به زانو صورت میگیرد.

#laleh#
1392,05,22, ساعت : 17:59
شکستگی های صفحه رشد چه خصوصیاتی دارند

پانزده تا سی درصد شکستگی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/10) های بچه ها، شکستگی های صفحه رشد است. این شکستگی ها باید زود و با دقت درمان شوند چون ممکن است عوارضی مانند اختلال در رشد استخوان ایجاد کنند. آسیب صفحه رشد در کسانی ایجاد میشود که صفحه رشد فعال دارند یعنی در بچه ها و نوجوانان تا موقعی که بلوغ آنها کامل نشده است
همانطور که گفتیم صفحات رشد در دو انتهای استخوان ها هستند یعنی درست همان جایی که مفاصل وجود دارند. پس میتوان گفت صفحات رشد به نوعی در دو طرف مفاصل قرار گرفته اند. بطور مثال در بالای مفصل زانو صفحه رشد پایینی استخوان ران قرار گرفته است و در پایین زانو صفحه رشد بالایی استخوان درشت نی وجود دارد.

وقتی ضربه شدیدی به مفصل یک فرد بالغ وارد میشود ممکن است موجب آسیب لیگامان های اطراف مفصل شود ولی در بچه ها، صفحه رشد ضعیف تر از لیگامان ها است پس قبل از اینکه لیگامان آسیب ببیند صفحه رشد صدمه میبیند. معمولا علائم بالینی آسیب لیگامان ها و آسیب صفحه رشد به هم شبیه است. بنابراین بسیاری از بچه هایی که بدنبال ضربه به مفصل دچار علائمی مانند کشیدگی یا رگ به رگ شدن مفصل میشوند در واقع آسیب صفحه رشد دارند.

آسیب های صفحات رشد در پسران دو برابر شایع تر از دختران دیده میشود. علت آن اینست که در دختران استخوان ها در سنین پایین تری بالغ میشوند پس رشد استخوان های آنها زودتر به پایان میرسد و با پایان یافتن رشد استخوان در واقع صفحه رشد بسته شده و جای آنرا استخوانی میگیرد که از صفحه رشد محکم تر و قویتر است.

یک سوم آسیب های صفحه رشد معمولا در حین ورزش هایی مانند فوتبال، بسکتبال یا ژیمناستیک ایجاد میشود و یک سوم هم در حین بازی. شایع ترین صفحات رشدی که آسیب میبینند صفحات رشد استخوان های انگشت، استخوان زند اعلی Radius در ساعد و صفحات رشد پایین استخوان های ساق هستند. سی درصد آسیب های صفحه رشد در انگشتان دست ایجاد میشوند

#laleh#
1392,05,22, ساعت : 18:04
آسیب های صفحه رشد میتوانند به علت زمین خوردن و یا ضربه مستقیم به اندام ایجاد شوند. گاهی هم این آسیب ها به علت استفاده مداوم و نادرست از اندام بوجود میاید. مثلا یک ورزشکار ژیمناست جوان که ساعتها بر روی یک میله نامناسب ورزش میکند یا یک دونده ماراتن میتواند به صفحه رشد خود آسیب وارد کند. گرچه آسیب های صفحه رشد اغلب بدنبال ضربه ایجاد میشوند ولی آسیب به آن میتواند به علت عفونت هم ایجاد شود که در اثر آن رشد صفحه رشد میتواند دچار اختلال شود.

علل دیگری که میتوانند موجب آسیب صفحه رشد در بچه ها شوند عبارتند از


بدرفتاری با کودکان Child abuse


عدم توجه و مراقبت کافی از کودکان و یا آزار کودکان از علل مهم آسیب صفحه رشد بدنبال ضرباتی است که به این قسمت آسیب پذیر سیستم اسکلتی وارد میشود.
سرما زدگی


سرما زدگی میتواند موجب آسیب به صفحه رشد انگشتان و در نتیجه اختلال رشد آنها شود. این بچه ها ممکن است در بزرگسالی انگشتان کوتاه پیدا کنند. آسیب به غضروف مفصل و آرتروز زودرس هم از دیگر عوارض سرما زدگی در بچه ها است.
رادیوتراپی و شیمی درمانی


رادیوتراپی و شیمی درمانی که در سرطانها بکار میرود میتواند موجب آسیب صفحه رشد شود.
اختلالات عصبی


بچه هایی که به علت مشکلات کارکرد اعصاب دچار اختلال حس میشوند یا بالانس عضلانی آنها بهم میخورد مستعد آسیب های صفحه رشد بخصوص در مچ پا و زانو میشوند.
ژنتیک


بعضی بیماری های ژنتیکی با تاثیر بر روی صفحه رشد موجب اختلال در عملکرد آن و رشد ناهماهنگ استخوان میشوند.
بیمار های متابولیک


بعضی بیماری های متابولیک مانند بیماری های هورمونی یا نارسایی کلیه میتوانند در دراز مدت بر روی رشد استخوان تاثیر بگذارند

#laleh#
1392,05,22, ساعت : 18:06
شایعترین نوع آسیب های صفحه رشد آنهایی هستند که بطور حاد و بر اثر ضربه به اندام بوجود میایند. این آسیب ها را شکستگی های صفحه رشد مینامند. شایعترین محل های آسیب صفحات رشد در استخوان های بازو، ران و ساق ایجاد میشود. طبقه بندی معمول شکستگی (http://www.iranorthoped.ir/fa/news/10)های صفحه رشد طبقه بندی سالتر هاریس Salter harris classification است. بر طبق این تقسیم بندی شکستگی های صفحه رشد را به پنج دسته تقسیم میکنند.

آسیب صفحه رشد نوع اول


در این نوع، شکستگی از خود صفحه رشد میگذرد به این معنا که بر اثر ضربه شدیدی که به استخوان وارد میشود صفحه رشد آسیب دیده و اپی فیز از متافیز جدا میشود. در این شکستگی صفحه رشد به اپی فیز چسبیده باقی میماند و در واقع از متافیز کنده میشود.
در این نوع شکستگی اگر جابجایی اپی فیز و متافیز زیاد باشد پزشک ارتوپد ابتدا شکستگی را جااندازی میکند یعنی قطعات اپی فیز و متافیز را در کنار یکدیگر قرار میدهد و سپس اندام را برای مدتی با گچ بی حرکت میکند تا شکستگی جوش بخورد. این نوع شکستگی ها معمولا بدون عارضه خاصی جوش میخورند.
آسیب صفحه رشد نوع دوم


این نوع شکستگی شایعترین نوع شکستگی صفحه رشد است. در این نوع، خط شکستگی از صفحه رشد و متافیز عبور میکند. قسمتی از صفحه رشد سالم بوده و قسمتی دیگر از آن شکسته است. در جایی که صفحه رشد سالم است قسمتی از متافیز اتصالش را با صفحه رشد حفظ میکند.


آسیب صفحه رشد نوع سوم



این شکستگی نادر است و در آن خط شکستگی در صفحه رشد و اپی فیز قرار دارد. قسمتی از صفحه رشد سالم باقی میماند. در این قسمت سالم، اتصال متافیز و اپی فیز از طریق صفحه رشد حفظ میشود ولی در قسمتی که صفحه رشد شکسته شده است اپی فیز از متافیز جدا میشود. این شکستگی، از انواع شکستگی های داخل مفصلی محسوب شده و برای درمان آن گاهی نیاز به عمل جراحی وجود دارد.

آسیب صفحه رشد نوع چهارم



در این نوع شکستگی که داخل مفصلی محسوب میشود خط شکستگی هم در اپی فیز و هم در متافیز وجود دارد و از صفحه رشد فقط عبور میکند.
صفحه رشد اتصالش را با متافیز و اپی فیز از دست نمیدهد.اکثر این شکستگی ها برای درمان نیاز به عمل جراحی دارند. نتایج درمان این شکستگی ها به خوبی انواع قبل نیست و شایعترین محل وقوع آن در پایین استخوان بازو و نزدیک مفصل آرنج است
آسیب صفحه رشد نوع پنجم



در این نوع نادر از شکستگی صفحه رشد که بیشتر در زانو و مچ پا دیده میشود، صفحه رشد کوبیده و خرد میشود ولی جابجایی در آن یا استخوان های مجاور وجود ندارد. عوارض این نوع آسیب صفحه رشد بصورت اختلال در رشد طولی استخوان، ممکن است شدید باشد.



اخیرا نوع ششم آسیب صفحه رشد هم تعریف شده که بصورت کنده شدن و از بین رفتن قسمتی از اپی فیز و صفحه رشد و متافیز است. این نوع از شکستگی معمولا بر اثر ضربات شدید و زخم های باز مثل برخورد گلوله تفنگ یا تصادف اتومبیل بوجود میاید و نیاز به اعمال جراحی متعدد داشته و عوارض زیادی دارد