PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آشنایی با آناتومی گردن



صفحه ها : [1] 2

shafagh 69
1391,05,06, ساعت : 20:41
ستون فقرات گردنی شامل هفت مهره و دیسکهای بین مهره ای است. این مهره ها با تحمل وزن سر، عامل حرکات متنوع آن نیز هستند. ریشه های عصبی مربوط به اندامهای فوقانی از میان مهره های گردن عبور کرده و سپس به نواحی بازو، ساعد و انگشتان دستان امتداد می یابند، عضلات بسیاری در ناحیه گردن وجود دارند، بعضی از آنها از ناحیه پس سری تا مهره های سینه ای کشیده شده اند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، ضعف های عضلانی، کشیدگی های عضلانی ناگهانی و بیش از حد، وضعیت های غلط در ایستادن، نشستن، خوابیدن و غیره می توانند عامل بروز دردهای ناحیه گردن باشند. دردهای گردن می توانند منشاء استخوانی، عضلانی و عصبی غیره داشته باشند.
http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/65465464.jpg (http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/65465464.jpg)
● ساختار اسکلتی:
جزء ستون مهره ها می باشد که هفت مهره از سی و سه مهره را تشکیل می دهد .
در مهره های گردن اولین مهره ، اطلس نام دارد که دارای جسم مهره ای نمی باشد و به صورت یک حلقه استخوانی است . دومین مهره به نام اکسیس که به مهره اول متصل شده و موجب حرکات چرخش سر به چپ و راست می شود . مهره هفتم گردنی دارای بلند ترین زائده شوکی بوده و از بقیه مهره های گردن بلند تر است . در بخش خلفی گردن قابل لمس می باشد و در ضمن متمایز کننده مهره های گردنی یا پشتی است .
● آناتومی گردن
یکی از انعطافپذیرترین نواحی در ستون فقرات، ناحیه گردنی (سرویکال) است. ستون فقرات گردنی شامل هفت مهره و دیسکهای بین مهرهای است. این مهرهها با تحمل وزن سر، عامل حرکات متنوع آن نیز هستند. ریشههای عصبی مربوط به اندامهای فوقانی از میان مهرههای گردن عبور کرده و سپس به نواحی بازو، ساعد و انگشتان دست امتداد مییابند. عضلات بسیاری در ناحیه گردن وجود دارند. بعضی از آنها از ناحیه پس سری تا مهرههای سینهای کشیده شدهاند.
عروق خونی، اعصاب و ساختمانهای بالاتنه را به سر متصل میکنند: سرخرگ کارتید، سیاهرگ وداجی، سیاهرگ نایی، سیاهرگ مهرهای، غده تیروئید، اعصاب گردنی و شبکه عصبی بازویی.
این ساختمانها در فضای فشرده محدودی قرار گرفتهاند. بنابراین اگر یک منطقه آسیب ببیند، احتمالا ساختمانهای دیگری نیز از این آسیب متأثر میشوند. در نتیجه زمانی که با درد ناحیه گردن مواجه میشوید، این احتمال وجود دارد که علت این درد به منابع دیگری مربوط شود که از جمله آنها میتوان به تورم گرههای لنفاوی، برجستگی دیسک بین مهرهای (زمانی که دیسک گردن جابجا شود)، پیچ خوردگی رباط و کشیدگی عضله اشاره کرد. با این وجود کمتر اتفاق میافتد که راجع به اهمیت گردن فکر کنید. در ضمن وقت کمتری را به اجرای تمرینات تقویتی گردن اختصاص میدهید. تنها کسانی که از اهمیت این موضوع آگاه دارند، ورزشکارانی هستند که رشته ورزشی آنها مستلزم تماس بدنی است.
http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/87686576575.jpg (http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/87686576575.jpg)
● ساختار عضلانی:
عضلات جناغی چنبری پستانی ، طویل گردنی ، راست راسی قدامی ، طویل راسی و نردبانی خلفی، میانی و قدامی ، عضلات موجود در این ناحیه می باشد که حرکات تا شدن ، باز شدن و چرخش ها را برای سر شما امکان پذیر می کنند .
قوی کردن این عضلات می تواند تا حدی از درد در ناحیه گردن در میانسالی را کاهش دهد
تفاوت عمدهای میان عضلات گردن و عضلات اندامها وجود دارد. در مورد اندامها باید گفت که یک عضله (نظیر عضله بازویی چپ) به مجموعهای از استخونها (واقع در بازوی چپ) متصل است. برخلاف آنچه گفته شد عضلات گردن روی یک ساختمان کلی (نظیر جمجمه یا مهرههای گردن) فعالیت میکنند. به این منظور، عضلات طرفین گردن طوری قرار گرفتهاند که یک عضله در هر طرف گردن وجود دارد. گردن مرکب از چند عضله مختلف است. اما فقط چند تا از آنها به تنهایی روی مهرهها فعالیت میکنند. در این جا راجع به عضلاتی که حنجره(حاوی طنابهای صوتی) و حلق (گلو) را تحت کنترل قرار میدهند بحث نمیکنیم.
● عضله ترقوی- ماستوئیدی
نام این عضله حاوی اطلاعات ارزندهای است. زیرا محل استقرار سر ثابت و متحرک این عضله را به خوبی نشان میدهد. این عضله دو طرفی از دو منطقه جناغ سینه و ترقوه شروع میشود. ترقوی به طرف بالا و پهلو امتداد داشته، به زایده ماستوئیدی استخوان گیجگاهی متصل بوده و سر متحرک این عضله را تشکیل میدهد. برجستگی کوچکی که در قاعده جمجمه و پشت گوش احساس میکنید محل دقیق زایده مستوئیدی را به خوبی نشان میدهد. زمانی که یکی از عضلات ترقوی- ماستوئیدی فعال میشود سر به طرف عضله فعال کج میشود. زمانی که دو عضله با هم فعالیت میکنند گردن به جلو خم میشود و این عمل از طریق حرکت چانه به طرف سینه میسر میشود.
● عضله مهرهای رأسی
این عضله، بخشی بزرگ و فوقانی (به طرف سر) عضله مهرهای را تشکیل میدهد که در قسمت اعظم طول بخش میانی پشت امتداد دارد. بخش رأس (سر) عضله مهرهای از طرفین زایدههای خاری (برجستگی وسط مهره) قفسه منشعب شده و در محل اتصال به زایده ماستوئیدی، سر متحرک عضله را تشکیل میدهد. زمانی که دو عضله چپ و راست با هم فعالیت میکنند، گردن و سر کشیده میشود.
● عضله نردبانی قدامی
عضله ترقوی- ماستوئیدی، عضلات نردبانی قدامی، میانی و خلفی را تا حدی پوشش میدهد. عضله نردبانی قدامی از زایدههای عرضی (برجستگی کنارههای هر مهره) بخش میانی ۳ یا ۴ مهره گردنی سرچشمه میگیرد. این عضله به طرف پایین و پهلو کشیده شده و سر متحرک آن در ناحیه دنده اول به وجود میآید. عمل این عضله سبب میشود منطقه گردنی ستون مهرهها خم شود.
● عضله نردبانی میانی
عضله نردبانی میانی بزرگتر از سایر عضلات نردبانی است. سر ثابت آن در ۶ مهره گردنی قرار دارد. عضله نردبانی میانی نیز همچون عضله نردبانی قدامی به پایین و پهلو کشیده میشود و سر متحرک آن در دنده اول قرار دارد. بین دو عضله نردبانی میانی و قدامی، روزنهای وجود دارد که توسط اعصاب و عروق خونی مهمی که به عضلات بازو و بالاتنه کشیده میشوند، پر میشود. عمل این عضله سبب میشود مهرههای گردنی خم شده و به طرف مخالف بچرخند (عضلات سمت چپ، سر را به طرف راست میچرخانند).
● عضله نردبانی خلفی
معمولا عضله نردبانی خلفی کوچکتر از دو عضله نردبانی دیگر است. این عضله از پشت زایده عرضی ۲ یا ۳ مهره گردنی تحتانی منشعب میشود. عضله نردبانی خلفی به طرف پایین کشیده شده، بین عضله نردبانی میانی و عضله بالا برنده کتف قرار گرفته از دنده اول عبور کرده و با دنده دوم یا سوم ارتباط پیدا کرده و سر متحرک این عضله را تشکیل میدهد. این عضله، مهرههای گردنی را منقبض کرده و میچرخاند.
● عضله طویل
نام این عضله به این علت انتخاب شده است که جزو عضلات دراز بدن است. در واقع عضله طویل، بخش فوقانی عضلات راست کننده مهرهها را تشکیل میدهد. این عضله از زایده عرض مهرههای گردنی شروع شده و در زایده عرضی مهرههای فوقانی (به طرف بخش فوقانی سر)، سر متحرک عضله را به وجود میآورد. زمانی که عضله طویل یک طرف گردن فعالیت کند، گردن به پهلو خم میشود؛ اما زمانی که هر دو عضله طویل با هم فعالیت کنند، عضله را نیز میکشند.
http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/5675675.jpg (http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/5675675.jpg)
● اعصاب جلوی گردن :
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، پوست روی عضله ی Trapezius در پشت گردن و پوست پشت کاسه ی سر تا ورتکس شاخه های خلفی c2 تاc5 را به صورت سگمنتال دریافت می کند.
عصب اکسیپیتال بزرگ ( ( Great Occipital Nerve ازشاخه ی خلفی عصب c2 جدا می شود.
پوست جلوی گردن و همچنین طرفین گردن شاخه های قدامی اعصاب c2 تا c4 را از طریق شاخه های گردنی دریافت می کند. ضمنا این شاخه هااز زیر کنار خلفی Sternocleidomastoid ظاهر می شوند.
عصب اکسیپیتال کوچک (Lesser Occipital Nerve ) ازc2 بعد از دور زدن عصب شوکی در طول کنار خلفی عضله ای استرنوکلید و ماستویید به بالا می اید تا به پوست بخش خارجی ناحیه ی Occipital و سطح داخلی لاله ی گوش وارد می شود.
عصب جلدی عرضی (Transverse Cutaneous Nerve) ازc2 و c3 از پشت بخش میانی کنار خلفی عضله ی استر نو کلید ماستویید ظاهر می شود. سپس در عرض عضله به جلو آمده و با دادن شاخه هایی به پوست سطوح قدامی و خارج گردن از تنه ی ماندیبل تا جناغ ادامه می یابد.
عصب سوپراکلا ویکولار (Supraclavicular Nerve ) ازc3 و c4 از زیر کنار خلفی عضله ی استرنو کلید و ماستوئید ظاهر می شود ودر نیمه ی خارجی گردن به پایین آمده و باعبور از روی دیواره ی قفسه ی سینه و ناحیه ی شانه تا سطح دنده ی دوم پایین می آید.
● عصب سوپراکلاویکولار
سوپراکلاویکولارداخلی که از روی انتهای داخلی ترقوه عبورکرده وبه پوست تا صفحه ی میانی عصب دهی می کند.
سوپراکلاویکولاربینا بینی که ازروی بخش میانی تر قوه می گذرد وبه پوست دیواره ی قفسه ی سینه وارد می شود.
سوپرا کلاویکولار خارجی که از روی انتهای خارجی ترقوه می گذرد وبه پوست روی شانه و نیمه ی فوقانی عضله ی دلتوئید وارد می شود همچنین به سطح خلفی شانه تا خار کتف نیز عصب می دهد .

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 16:59
آناتومی كاربردی
بسیاری از اجزاء جمجمه از روی پوست قابل لمس بوده، این اجزاء به شرح زیرمیباشند:
فرورفتگی بین دو كنار فوق كاسه چشمی كه نازیون nasion نامیده میشود، برجستگیبالای آن كه گلابلا glabella نام دارد و لبه تیز كنارة خارجی كاسه چشم كه از زایده فرونتالاستخوان گونه تشكیل میشود قابل لمس است. در نمای طرفی جمجمه، قوس زیگوماتیك كهاز جوش خوردن زایده زیگوماتیك استخوان تمپورال و زایده تمپورال استخوان گونهتشكیل میشود نیز قابل لمس است، شریان تمپورال سطحی كه از انتهای خلفی این قوس عبورمینماید، نبض شریانی قابل اطمینانی را برای متخصصین بیهوشی ایجاد مینماید. تمام سطوحاستخوان مندیبول بجز زایده كورونوئید را میتوان لمس نمود. كوندیل مندیبول را با گذاشتنانگشت در جلوی سوراخ گوش خارجی و باز و بسته نمودن دهان میتوان لمس نمود.سوراخهای منتال، اینفرااُربیتال و سوراخ یا بریدگی سوپرااُربیتال در امتداد خطی قرار دارندكه بهطور عمودی از بین اوّلین و دومین آسیای كوچك بگذرد از این سوراخها به ترتیباعصاب منتال، اینفرا اوربیتال و سوپرااُربیتال كه انشعاباتی از عصب زوج پنجمیباشند،میگذرد.
سقف جمجمه تاحدودی دارای قوام الاستیكی میباشد. بنابراین در طی ضرباتوارده به جمجمه میتواند به مغز آسیب برساند، بدون اینكه موجب شكستگیاستخوانهاشود.
از نظر رادیولوژی، درزهای بین استخوانهای جمجمه از جمله درزمتوپیك (كه در8% موارد دیده میشود) و عروق مننژیال و وریدهای دیپلوئیك از این نظر كه با خطوطشكستگی قابل اشتباه هستند، اهمیت دارند، ولی چون قاعده جمجمه شكنندهتر از سقف آنمیباشد و بیشتر دچار شكستگی میشود، خط شكستگی از محلّهایی كه مقاومت كمتریدارند از جمله حفره مغزی میانی، حفره هیپوفیزی و سوراخهای قاعده جمجمه عبورمینماید، ولی به ندرت بخش خارهای استخوان تمپورال كه دیواره محكمی برای قاعدهجمجمه ایجاد مینماید دچار شكستگی میشود.
در شكستگی حفره مغزی قدامی ممكن است سینوسهای پیشانی، اتموئید و اسفنوئیدآسیب ببیند كه احتمال دارد با نشت مایع مغزی نخاعی (C.S.F) Cerebrospinal fluid بهدرون حفره بینی و دهان همراه باشد. در شكستگیهای این حفره ممكن است صفحه غربالیآسیب ببیند و در نتیجه به سبب پاره شدن الیاف پیاز بویایی، عصب بویایی آسیب دیده وanosmia (از بین رفتن حس بویایی) ایجاد شود. همچنین ممكن است خط شكستگی از كانالاپتیك بگذرد و قطع این عصب و كوری را به دنبال داشته باشد.
شكستگیهای حفره میانی ممكن است بهعلت آسیب استخوان اسفنوئید، موجبخونریزی به داخل حفره دهان، خونریزی و یا نشت C.S.F از گوش و صدمات اعصابتعادلی، شنوایی و چهرهای شود.
شكستگیهای حفره مغزی خلفی گاهی با صدمات اعصاب مغزی همراه است.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post112-01.jpg

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 17:30
آناتومی سطحی گردن:
اگر ناحیه قدامی گردن را از نقطه نظر آناتومی سطحی (Surface Anatomy) مورد مطالعه قرار دهیم نشانه هایی از عناصر تشریحی این محدوده بر روی پوست قابل ردیابی است كه باتوجه به آن میتوان به جایگاه اصلی و حقیقی آنها پی برد. در این رابطه از بالاترین حد ناحیه قدامی گردن در منطقة زیر چانه (Submental) ا ستخوان هیوئید قابل لمس است كه در عمل بلع می تواند جابجا شود. پائین تر از استخوان هیوئید ، غضروف تیروئید قرار دارد كه بصورت یك برجستگی كه به آن سیب آدم می گویند در جلو گردن قابل مشاهده است. در همین ناحیه ، بعد از غضروف تیروئید، غضروف كریكوئید (انگشتری) قرار دارد كه بواسطة بخش میانی غدة تیروئید پوشیده شده است و به راحتی لمس نمیشود. كمی پایین تر از غضروف كریكوئید در حد میانی گردن یك شیار طولی (عمودی) وجود دارد كه تا بریدگی فوق جناغی استخوان استرنوم امتداد می یابد. این شیار در حد فاصل دو عضلة استرنو كلئیدو ماستوئید راست و چپ قرار دارد و منطبق بر بخش سرویكال تراشه (نای) است. بنا بر این, اگر شخص سر را به یك طرف بچرخاند عضله ای كه بصورت مورب و برجسته در زیر پوست ظاهر می شود همان عضله استرنو كلئیدو ماستوئید خواهد بود. علاوه براین یكسری انشعابات عروقی سطحی بر روی این عضله بصورت زیر پوستی دیده می شود كه متعلق به ورید ژوگولار خارجی (External jugular vein) است. این ورید در زمان فریادهای طولانی كاملا در زیر پوست برجسته می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post112-01.jpg

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 17:55
تقسیم بندی ناحیه قدام گردن:
قدام گردن به شكل مستطیلی است كه ضلع فوقانی آن عبارت است از كناره تحتانی ماندیبول و خطی كه این زاویه را به زائده ماستوئید استخوان تمپورال وصل كند. ضلع داخلی آن خط وسط در ناحیه گردن است و ضلع خلفی آن را كناره قدامی- فوقانی عضله تراپزیوس تشكیل می دهد. حد تحتانی ناحیة قدامی طرفی گردن نیز بواسطة استخوان ترقوه و مانوبریوم استرنوم محدود می شود. این وسعت مستطیل شكل براساس بعضی عناصر و عضلات دیگر، به چندین مثلث تقسیم می شود كه به شرح ذیل می توان از آن نام برد.
الف- مثلث قدامی (Anterior triangle) :
ضلع خلفی این مثلث عبارت از كناره قدامی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید، ضلع فوقانی آن، كناره تحتانی ماندیبول و ضلع داخلی آن خط وسط در ناحیه گردن محسوب می شود. بنا بر این قاعدة این مثلث در بالا و رأس آن در پائین قرار دارد و به سهم خود به مثلث های ذیل تقسیم می شود.
1- مثلث دیگاستریك (Digasteric triangle):
این مثلث كه در ناحیه فوق لامی (Supra hyoid) واقع شده است, در حد فاصل بطن قدامی و خلفی عضله دیگاستریك و كناره تحتانی ماندیبول قرار دارد. عناصر عمده این مثلث عبارت از غده بزاقی ساب ماندیبولار، بخشی از شریان و ورید فاسیال، بخشی از شریان و ورید لینگوال و عصب هیپوگلوس در این ناحیه محسوب می شوند.
2- مثلث موسكولار یا اموتراكئال (Omotracheal triangle):
اضلاع این مثلث عبارت از بطن قدامی (فوقانی ) اوموهیوئید و حد تحتانی كناره قدامی استرنوكلئیدو ماستوئید و خط وسط در ناحیه گردن است. بخش اعظم عضلات اینفراهیوئید در این مثلث واقع شده اند. بعلاوه غضروف تیروئید، كریكوئید، اولین حلقه های تراشه و بخشی از غده تیروئید در این ناحیه قرار دارد.
3 - مثلث كاروتید (Carotid triangle):
ضلع خلفی این مثلث بخشی از كناره قدامی استرنوكلئیدوماستوئید، ضلع قدامی آن بطن قدامی عضله اوموهیوئید و ضلع فوقانی آن بطن خلفی دیگا ستریك محسوب میشود. عناصر عمده این مثلث عبارت از انتهای شریان كاروتید مشترك، سینوس كاروتید، ابتدای كاروتید خارجی و شاخه های آن، ابتدای كاروتید داخلی، عصب هیپوگلوس و قوس گردنی است. علاوه براین، بخشی از مسیر ورید ژوگولار داخلی و عصب واگ نیز كه به همراه كاروتید مشترك در غلاف كاروتید واقع شده اند در این مثلث قرار دارد.
4- مثلث ساب منتال (Submental triangle):
اضلاع این مثلث عبارتند از بطن قدامی عضلات دیگاستریك راست و چپ (در طرفین)، استخوان هیوئید در پایین و عناصر آن، شامل عقده های لنفاوی و شبكه وریدی ساب منتال است.
ب- مثلث خلفی (Posterior triangle):
ضلع قدامی این مثلث كنار خلفی عضله استرنوكلئیدوماستوید، ضلع خلفی آن كناره قدامی عضله تراپزیوس و ضلع تحتانی آن متعلق به استخوان ترقوه است . قاعده این مثلث در پائین و رأس آن در بالا و رو به زائده ماستوئید قرار گرفته است و به سهم خود به مثلث های كوچكتری به شرح ذیل تقسیم می شود.

1- مثلث اكسی پیتال (Occipital triangle):
اضلاع این مثلث شامل كناره خارجی عضله تراپزیوس، كناره خلفی عضله استرنوكلئیدو ماستوئید و بطن خلفی عضله امو هیوئید است و عناصر عمده آن عبارت از شاخه های خلفی شبكه گردنی، شاخه مربوط به ریشه نخاعی عصب زوج 11 و بخشی از غدد لنفاوی ناحیه گردن است.
2 – مثلث اموكلاویكولار (Omoclavicular triangle):
این مثلث فضای كوچكی است كه بین بطن خلفی اموهیوئید, كنارة خلفی عضلة استرنو كلئیدو ماستوئید و ثلث میانی ترقوه محدود شده است و ریشه های شبكة بازویی در این مثلث واقع شده اند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post114-01.gif

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 23:29
عناصر تشریحی سطحی ناحیه قدامی گردن:
1 - فاسیای سطحی گردن
فاسیای سطحی گردن مثلث سایر نواحی بدن ورقه ای از بافت همبندی است كه در زیر پوست قرار دارد و تمام گردن را بصورت آستینی در بر می گیرد.
2- عضله پلاتیسما (Platysma):
این عضله یكی از عناصر سطحی است كه بصورت یك ورقه نازك عضلانی در ضخامت فاسیای سطحی گردن قرار دارد و تقریبا" تمام حد قدامی گردن را پوشش می دهد. الیاف این عضله از روی فك تحتانی شروع میشود و در پوست ناحیه سینه خاتمه می یابد. وقتی دو فك را بهم فشار دهیم پوست سینه وگردن كشیده میشود و گودی زیر فك را كم میكند. علاوه بر این بصورت ضعیف در باز كردن دهان مؤثر است. عصب این عضله از شاخه سرویكال عصب فاسیال تأمین می شود (برای درك بهتر به مبحث عضلات حالت دهنده صورت مراجعه شود).
نكته: اعصاب پوستی گردن و ورید ژوگولار خارجی در حد فاصل پلاتیسما ولایه سطحی فاسیای عمقی گردن منتشر می شوند. سپس انشعابات مربوط به این اعصاب از عضله پلاتیسما می گذرند و در پوست ناحیه قدامی گردن انتشار می یابند.
فاسیای عمقی گردن:
فاسیای عمقی درناحیه قدامی طرفی گردن به سه لایه جداگانه تقسیم می شود و عضلات و عناصر این نواحی را دربر می گیرد.
لایه سطحی فاسیای عمقی:
این لایه ضمن اینكه عضله تراپزیوس را در عقب می پوشاند از روی مثلث خلفی می گذرد و نسبت به عضله استرنوكلئیدوماستوئید دولایه می شود. و ضمن اینكه آن را در بر می گیرد، سطح مثلث قدامی گردن را نیز می پوشاند. چسبندگی این لایه به ترتیب به كناره تحتانی ماندیبول, زائده ماستوئید تمپورال , خط پس سری فوقانی استخوان اكسی پیتال و كناره فوقانی ترقوه است . این لایه از فاسیای عمقی در خط وسط با لایه سطحی طرف مقابل در امتداد هم قرار می گیرند. در محلی كه این لایه به زاویه ماندیبول متصل می شود با عنوان نوار زاویه ای (Angular tract)، در بین غده بزاقی پاروتید و غده ساب ماندیبولار فاصله ای ایجاد می كند و در امتداد غلاف پاروتید قرار می گیرد. این لایه در ریشه گردن به لبه قدامی بریدگی ژوگولار مانوبریوم استرنوم متصل می شود.
لایه میانی فاسیای عمقی یا پره تراكئال (Pretracheal layer):
این لایه نیز مثل لایه قبل از كناره آزاد تراپزیوس در ناحیه گردن امتداد پیدا میكند و ضمن اینكه به سمت جلو می آید به هركدام از عضلات اینفراهیوئید كه می رسد آنرا دربر می گیرد. سپس ضمن اینكه تراشه, غده تیروئید, غضروف تیروئید و مری را می پوشاند غلافی مجزا برای این دسته از احشای گردنی ایجاد می نماید كه تا مدیاستن كشیده می شود. در محلی كه لایه سطحی فاسیای عمقی به كناره قدامی بریدگی ژوگولار مانوبریوم استخوان استرنوم متصل می شود، لایه پره تراكئال نیز به كناره خلفی این بریدگی اتصال پیدا می كند و بین این دو لایه، فضایی بنام سوپرا استرنال (فضای فوق جناغی) ایجاد می شود كه با فت چربی و بافت همبند سست این فضا را اشغال می كند. وریدهای ژوگولار قدامی راست و چپ در بخشی از مسیر خود از این فضا عبور می كنند.
لایه عمقی فاسیای عمقی یا پره ورتبرال (Prevertebral layer ):
این لایه همانگونه كه از نام آن بر می آید به عنوان عمقی ترین فاسیای گردنی شناخته می شود و به اعتبار اینكه عضلات پیش مهره ای (پره ورتبرال) را می پوشاند به این نام خوانده می شود. این فاسیا چنانكه بعد خواهیم دید با فاسیایی كه حلق را از عقب می پوشاند (فاسیای بوكوفارنژیال) مجاور است و تشكیلات حلق و حنجره در جلوی آن قرار گرفته اند. همچنین سمپاتیك گردنی در ضخامت این لایه از فاسیای گردن قرار دارد.

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 23:35
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post116-01.jpg
عضله پلاتیسما (Platysma):
این عضله یكی از عناصر سطحی است كه بصورت یك ورقه نازك عضلانی در ضخامت فاسیای سطحی گردن قرار دارد و تقریبا" تمام حد قدامی گردن را پوشش می دهد. الیاف این عضله از روی فك تحتانی شروع میشود و در پوست ناحیه سینه خاتمه می یابد. وقتی دو فك را بهم فشار دهیم پوست سینه وگردن كشیده میشود و گودی زیر فك را كم میكند. علاوه بر این بصورت ضعیف در باز كردن دهان مؤثر است. عصب این عضله از شاخه سرویكال عصب فاسیال تأمین می شود (برای درك بهتر به مبحث عضلات حالت دهنده صورت مراجعه شود).
نكته: اعصاب پوستی گردن و ورید ژوگولار خارجی در حد فاصل پلاتیسما ولایه سطحی فاسیای عمقی گردن منتشر می شوند. سپس انشعابات مربوط به این اعصاب از عضله پلاتیسما می گذرند و در پوست ناحیه قدامی گردن انتشار می یابند.

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 23:45
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-02.jpg
ورید ژوگولار خارجی (External jugular vein):
این ورید كه از الحاق وریدهای اكسی پیتال, رترو اوریكولار و رتروماندیبولار پدید می آید یك شاخه ارتباطی از ورید فاسیال نیز دریافت می كند ( ورید فاسیال در اصل به ورید ژوگولار داخلی می ریزد). تصویر این ورید در سطح گردن منطبق بر خطی است كه از زاویه فك تحتانی به وسط استخوان ترقوه ترسیم شود. چنین خطی به صورت مورب از روی عضله استرنوكلئیدوماستوئید می گذرد و ورید ژوگولار خارجی در این مسیر در حد فاصل این عضله و عضله پلاتیسما به سمت ریشه گردن فرود می آید. این ورید در انتها به مثلث اومو كلاویكولار وارد می شود و در پیوستگاه وریدهای ژوگولار داخلی و سابكلاوین كه منجر به تشكیل ورید براكیو سفالیك می شود تخلیه می گرد.
ورید ژوگولار قدامی (Anterior jugular vein):
این ورید كه درطرفین خط وسط ناحیه قدامی گردن به پائین امتداد پیدا می كند، درحقیقت خون وریدی مثلث ساب منتال را جمع آوری می نماید و وقتی كه به فضای فوق جناغی می رسد، مسیرش را به سمت عقب (خارج) تغییر می دهد و از حد داخلی انتهای تحتانی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید می گذرد تا به پیوستگاه ورید ژوگولار داخلی و سابكلاوین تخلیه شود. این ورید گاهی ممكن است به جای حالت قبلی به ابتدای ورید ژوگولار خارجی بریزد و ازاین طریق تخلیه شود.
شبكه گردنی (Cervical plexus):
این شبكه عصبی ازشاخه های قدامی اولین تا چهارمین عصب نخاعی گردن تشكیل می شود به این ترتیب كه از پیوند آنها سه قوس عصبی پدید می آید كه اساس تشكیل این شبكه است و سپس از آن شاخه های حسی (پوستی) و حركتی (عضلانی) و ارتباطی (با بعضی دیگر از اعصاب ) شكل می گیرد.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-01.jpg

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 23:49
این ورید كه از الحاق وریدهای اكسی پیتال, رترو اوریكولار و رتروماندیبولار پدید می آید یك شاخه ارتباطی از ورید فاسیال نیز دریافت می كند ( ورید فاسیال در اصل به ورید ژوگولار داخلی می ریزد). تصویر این ورید در سطح گردن منطبق بر خطی است كه از زاویه فك تحتانی به وسط استخوان ترقوه ترسیم شود. چنین خطی به صورت مورب از روی عضله استرنوكلئیدوماستوئید می گذرد و ورید ژوگولار خارجی در این مسیر در حد فاصل این عضله و عضله پلاتیسما به سمت ریشه گردن فرود می آید. این ورید در انتها به مثلث اومو كلاویكولار وارد می شود و در پیوستگاه وریدهای ژوگولار داخلی و سابكلاوین كه منجر به تشكیل ورید براكیو سفالیك می شود تخلیه می گرد.

http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-01.jpg
ورید ژوگولار خارجی و داخلی

"Angel"
1391,11,22, ساعت : 23:53
این ورید كه درطرفین خط وسط ناحیه قدامی گردن به پائین امتداد پیدا می كند، درحقیقت خون وریدی مثلث ساب منتال را جمع آوری می نماید و وقتی كه به فضای فوق جناغی می رسد، مسیرش را به سمت عقب (خارج) تغییر می دهد و از حد داخلی انتهای تحتانی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید می گذرد تا به پیوستگاه ورید ژوگولار داخلی و سابكلاوین تخلیه شود. این ورید گاهی ممكن است به جای حالت قبلی به ابتدای ورید ژوگولار خارجی بریزد و ازاین طریق تخلیه شود.

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:00
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-02.jpg
این شبكه عصبی ازشاخه های قدامی اولین تا چهارمین عصب نخاعی گردن تشكیل می شود به این ترتیب كه از پیوند آنها سه قوس عصبی پدید می آید كه اساس تشكیل این شبكه است و سپس از آن شاخه های حسی (پوستی) و حركتی (عضلانی) و ارتباطی (با بعضی دیگر از اعصاب ) شكل می گیرد.

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:06
آندسته از اعصاب حسی كه پوست ناحیه قدامی طرفی گردن را عصب می دهند بخشی از شاخه های قدامی منشعب از شبكه گردنی هستند كه در مثلث اكسی پیتال از كناره خلفی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید ظاهر می شوند و سپس به شكل خاصی در این ناحیه از گردن انتشار می یابند. این اعصاب به ترتیب از بالا به پایین عبارتند از:
1 - عصب پس سری کوچك (Lesser occipital nerve) كه از دومین عصب نخاعی گردن پدید می آید و ضمن اینكه به سمت بالا صعود می كند در پوست ناحیه ماستوئید و پشت لاله گوش منتشر می شود و حس این نواحی را تأمین می كند.
2 - عصب گوشی بزرگ (Greater auricular nerve) دومین عصب پوستی گردن است كه از دومین و سومین عصب نخاعی سرویكال تأمین می شود و حس پوستی بخشی از ناحیه پاروتید و جلوی لاله گوش را تامین می كند.
3- عصب عرضی گردنی (Transvers cervical nerve) از دومین و سومین عصب نخاعی گردن پدید می آید، بصورت عرضی از روی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید میگذرد و شاخه های آن ضمن نفوذ در عضله پلاتیسما و عبور از این عضله، در پوست ناحیه قدامی گردن منتشر می شود.
4 - عصب سوپرا كلاویكولار (peraclavicular nerveٍSu) از سومین و چهارمین اعصاب نخاعی گردن پدید می آید. سپس به سمت پائین می آید و در پوست بالای ترقوه، ناحیه سینه و سر شانه منتشر می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post121-01.jpg

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:11
شاخه قدامی اولین عصب نخاعی گردن ضمن اینكه با عصب زوج 12 (عصب هیپوگلوس) همراه می شود، در غلاف این عصب تا مثلث كاروتید پیش می آید و سپس با جدا شدن از آن به عنوان ریشه فوقانی (Upper root) قوس گردنی با ریشه تحتانی (Lower root) این قوس، كه تلفیق شاخه های دومین و سومین عصب نخاعی است منجر به تشكیل قوس گردنی می شود. این قوس عصبی كه در ضخامت غلاف كاروتید و در مثلث كاروتید واقع شده است عصب حركتی عمده عضلات اینفرا هیوئید را تأمین می نماید (البته عصب عضله تیروهیوئید از اولین عصب نخاعی گردن خارج از قوس گردنی و به توسط عصب هیپوگلوس تامین می شود. در این حالت پس از آنكه ریشه فوقانی قوس گردنی از عصب هیپوگلوس جدا شد برخی دیگر از الیاف اولین عصب نخاعی گردن همچنان با عصب زوج 12 پیش می روند و كمی جلوتر به این عضله وارد می شوند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post122-01.jpg

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:17
ریشه اصلی این عصب از چهارمین عصب نخاعی گردن تأمین می شود اما شاخه هایی از سومین و پنجمین عصب گردنی نیز به آن می پیوندند. این عصب از روی اسكالن قدامی می گذرد و سپس وارد حفره توراكس می شود.

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:24
این عضله از دو چسبندگی استرنال و كلاویكولار شروع می شود و به زایده ماستوئید تمپورال خاتمه می یابد . عصب این عضله از ریشه نخاعی عصب زوج 11(Accessory n) تأمین می شود و عمل آن بدین صورت است كه اگر عضله یك طرف منقبض شود سر را به همان طرف می برد اما اگر هردوبا هم منقبض شوند در پائین آوردن سر به سمت جلو مؤثر هستند. در مقابل این عضله، بقیه عضلات ناحیه قدامی گردن به دو گروه اینفرا هیوئید و سوپرا هیوئید تقسیم می شوند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post124-01.jpg

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:32
عضله استرنوهیوئید (Sternohyoid m):
این عضله به صورت نوارعضلانی بلندی است كه از كناره خلفی مانوبریوم استرنوم شروع می شود و به جسم هیوئید خاتمه می یابد. عصب این عضله متعلق به قوس گردنی است.
عضله استرنوتیروئید (Sternothyroid m):
این عضله نیز از مانوبریوم (دسته) استخوان استرنوم شروع می شود و به خط مایل غضروف تیروئید می چسبد و عصب آن از قوس گردنی تأمین می شود.
عضله تیروهیوئید (Thyrohyoid m):
عضله تیرو هیوئید از محل چسبندگی استرنو تیروئید (خط مایل غضروف تیروئید) شروع می شود و به جسم استخوان هیوئید منتهی می شود. این عضله توسط اولین عصب سرویكال (بواسطه عصب هیپوگلوس) عصب می گیرد.
عضله اوموهیوئید (Omohyoid m):
این عضله دارای دو بطن قدامی (فوقانی ) و خلفی (تحتانی) و یك وتر واسطه ای است. بطن خلفی این عضله از لبه بریدگی فوقانی استخوان شانه شروع می شود و بطن قدامی آن (در فاصله چسبندگی استرنوهیوئید و تیروهیوئید) به جسم هیوئید متصل می شود. وتر واسطه ای آن كه ماهیت لیفی پیدا نموده است به كمك الیافی از بافت پیوندی به غلاف كاروتید و همچنین به استخوان ترقوه مهار میشود. این عضله نیز از قوس گردنی عصب می گیرد.
عضلات اینفراهیوئید با انقباض خود، به پایین آوردن استخوان هیوئید و دیافراگم دهان كمك می كنند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post125-01.jpg

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:37
عضله میلوهیوئید (Mylohyoid m):
این عضله درهرطرف از خط میوهیوئید ماندیبول شروع می شود. سپس الیاف آن به جلو و خط وسط در ناحیه ساب منتال متمایل گردیده و با الیاف طرف مقابل در هم تنیده می شود وضمن اینكه سجاف (رافه) میلوهیوئید را ایجاد می كند به استخوان هیوئید متصل می شود. عصب این عضله بواسطه شاخه همنام خود كه از آلوئولار اینفریور مشتق شده است تامین می گردد.
عضله دیگا ستریك (Digastric m):
این عضله همانطور كه از نام آن بر می آید دارای دو بطن عضلانی و یك وتر واسطه ای است. بطن خلفی این عضله از بریدگی ماستوئید استخوان تمپورال شروع می شود و در حالیكه وتر واسطه ای آن روی جسم هیوئید اتصال دارد بطن قدامی این عضله به فوسا دیگا ستریك استخوان ماندیبول منتهی می شود. عصب بطن خلفی این عضله از عصب فاسیال و عصب بطن قدامی آن از عصب عضله میلوهیوئید (متعلق به شاخه آلوئولار اینفریور عصب ماندیبول) تأمین می شود.
عضله استیلوهیوئید (Stylohyoid m):
این عضله در حالیكه به موازات بطن خلفی دیگاستریك قرار دارد از زائده استیلوئید تمپورال شروع می شود و ضمن اینكه الیاف آن نسبت به وتر واسطه ای دیگاستریك دو شعبه می شود، از طرفین آن گذشته و در محدوده شاخ بزرگ هیوئید به این استخوان متصل می شود. عصب این عضله نیز از فاسیال تأمین می شود.
نكته: عضلات سوپراهیوئید وقتی كه منقبض می شوند در جابجایی هیوئید, دیافراگم دهان و همچنین فك تحتانی مؤثرند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post125-01.jpg

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:41
در حد طرفی گردن سه عضله بنام عضلات اسكالن (نردبانی) قرار گرفته است كه بصورت نوارهایی از زواید عرضی مهره های فوقانی گردن منشاء می گیرند. اسكالن قدامی و میانی به توبركولهای قدامی و خلفی روی سطح فوقانی دنده اول می چسبند و بین آنها (بر روی دنده اول) شكاف مثلثی شكلی درست می شود كه تنه های عصبی مربوط به شبكه بازویی و شریان سابكلاوین ازآن عبور می كند. در این حالت ورید سابكلاوین از جلوی اسكالن قدامی می گذرد. الیاف اسكالن خلفی نیز همراه اسكالن میانی است و به اعتبار اینكه الیاف آن از اسكالن قدامی می گذرد و به دنده دوم منتهی می شود از اسكالن میانی قابل تفكیك است. این عضلات در كف مثلث اكسی پیتال واقع شده اند و می توانند با انقباض خود به خم كردن سر به همان طرف كمك نمایند. عصب این عضلات از ریشه های شبكه بازویی (متعلق به اعصاب سرویكال) تأمین می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post127-01.jpg

از جنس آهن
1391,11,23, ساعت : 00:44
عالی بود...عالی

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 00:46
عضلات پره ورتبرال (Prevertebral m):
این عضلات بصورت نوارهای عضلانی كوتاه و بلندی هستند كه سطح قدامی مهره های گردن را می پوشانند و فاسیای پره ورتبرال (لایه عمقی فاسیای عمقی گردن) آنها را محدود می كند. این عضلات عبارتند از:
1 - عضلات ركتوس كاپیتیس آنتریور و لاترال (Rectus capitis anterior & lateral m.m) كه به ترتیب از توده های طرفی و زواید عرضی اطلس شروع می شوند و به سطح قدامی جسم مهره های پایین تر خاتمه می یابند.
2 - عضله لونگوس كاپیتیس (Longus capitis m) كه از قاعده جمجمه به زواید عرضی مهرههای گردن می چسبد.
3 - عضله لونگوس كولی (Longus coli m) كه از ریشه زواید عرضی مهره های گردنی شروع می شود و به مهره های اول سینه می چسبد.
این عضلات در خم كردن سر به سمت جلو مؤثرند و عصب آنها از ریشه های اعصاب نخاعی سرویكال تأمین می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post128-01.jpg

"Angel"
1391,11,23, ساعت : 15:14
غده تیروئید (Thyroid gland):
این غده كه ترشح هورمونهای تیروئیدی را بر عهده دارد از دو لوب راست و چپ و یك باریكه میانی بنام ایستموس (Isthmus) تشكیل یافته است. گاهی اوقات استطاله كوچكی از ناحیه ایستموس به سمت بالا امتداد دارد كه به عنوان لب پیرامیدال (هرمی) نامیده می شود. غده تیروئید از طریق سطح داخلی لب های راست و چپ با غضروف تیروئید و نای ( تا چهارمین حلقه تراشه) مجاورت می یابد. هر لوب این غده در كناره خلفی با شیار تراكئو ازوفاژیال (شیار بین تراشه و مری) مجاور است (كه شاخه راجعه حنجره ای عصب واگ از طریق این شیار به سمت حنجره صعود می نماید).

http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post129-01.jpg
غده تیروئید - Thyroid gland