PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آشنایی با آناتومی گردن


shafagh 69
۶ مرداد ۱۳۹۱, ۰۷:۴۱ بعد از ظهر
ستون فقرات گردنی شامل هفت مهره و دیسکهای بین مهره ای است. این مهره ها با تحمل وزن سر، عامل حرکات متنوع آن نیز هستند. ریشه های عصبی مربوط به اندامهای فوقانی از میان مهره های گردن عبور کرده و سپس به نواحی بازو، ساعد و انگشتان دستان امتداد می یابند، عضلات بسیاری در ناحیه گردن وجود دارند، بعضی از آنها از ناحیه پس سری تا مهره های سینه ای کشیده شده اند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، ضعف های عضلانی، کشیدگی های عضلانی ناگهانی و بیش از حد، وضعیت های غلط در ایستادن، نشستن، خوابیدن و غیره می توانند عامل بروز دردهای ناحیه گردن باشند. دردهای گردن می توانند منشاء استخوانی، عضلانی و عصبی غیره داشته باشند.
http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/65465464.jpg (http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/65465464.jpg)
● ساختار اسکلتی:
جزء ستون مهره ها می باشد که هفت مهره از سی و سه مهره را تشکیل می دهد .
در مهره های گردن اولین مهره ، اطلس نام دارد که دارای جسم مهره ای نمی باشد و به صورت یک حلقه استخوانی است . دومین مهره به نام اکسیس که به مهره اول متصل شده و موجب حرکات چرخش سر به چپ و راست می شود . مهره هفتم گردنی دارای بلند ترین زائده شوکی بوده و از بقیه مهره های گردن بلند تر است . در بخش خلفی گردن قابل لمس می باشد و در ضمن متمایز کننده مهره های گردنی یا پشتی است .
● آناتومی گردن
یکی از انعطافپذیرترین نواحی در ستون فقرات، ناحیه گردنی (سرویکال) است. ستون فقرات گردنی شامل هفت مهره و دیسکهای بین مهرهای است. این مهرهها با تحمل وزن سر، عامل حرکات متنوع آن نیز هستند. ریشههای عصبی مربوط به اندامهای فوقانی از میان مهرههای گردن عبور کرده و سپس به نواحی بازو، ساعد و انگشتان دست امتداد مییابند. عضلات بسیاری در ناحیه گردن وجود دارند. بعضی از آنها از ناحیه پس سری تا مهرههای سینهای کشیده شدهاند.
عروق خونی، اعصاب و ساختمانهای بالاتنه را به سر متصل میکنند: سرخرگ کارتید، سیاهرگ وداجی، سیاهرگ نایی، سیاهرگ مهرهای، غده تیروئید، اعصاب گردنی و شبکه عصبی بازویی.
این ساختمانها در فضای فشرده محدودی قرار گرفتهاند. بنابراین اگر یک منطقه آسیب ببیند، احتمالا ساختمانهای دیگری نیز از این آسیب متأثر میشوند. در نتیجه زمانی که با درد ناحیه گردن مواجه میشوید، این احتمال وجود دارد که علت این درد به منابع دیگری مربوط شود که از جمله آنها میتوان به تورم گرههای لنفاوی، برجستگی دیسک بین مهرهای (زمانی که دیسک گردن جابجا شود)، پیچ خوردگی رباط و کشیدگی عضله اشاره کرد. با این وجود کمتر اتفاق میافتد که راجع به اهمیت گردن فکر کنید. در ضمن وقت کمتری را به اجرای تمرینات تقویتی گردن اختصاص میدهید. تنها کسانی که از اهمیت این موضوع آگاه دارند، ورزشکارانی هستند که رشته ورزشی آنها مستلزم تماس بدنی است.
http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/87686576575.jpg (http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/87686576575.jpg)
● ساختار عضلانی:
عضلات جناغی چنبری پستانی ، طویل گردنی ، راست راسی قدامی ، طویل راسی و نردبانی خلفی، میانی و قدامی ، عضلات موجود در این ناحیه می باشد که حرکات تا شدن ، باز شدن و چرخش ها را برای سر شما امکان پذیر می کنند .
قوی کردن این عضلات می تواند تا حدی از درد در ناحیه گردن در میانسالی را کاهش دهد
تفاوت عمدهای میان عضلات گردن و عضلات اندامها وجود دارد. در مورد اندامها باید گفت که یک عضله (نظیر عضله بازویی چپ) به مجموعهای از استخونها (واقع در بازوی چپ) متصل است. برخلاف آنچه گفته شد عضلات گردن روی یک ساختمان کلی (نظیر جمجمه یا مهرههای گردن) فعالیت میکنند. به این منظور، عضلات طرفین گردن طوری قرار گرفتهاند که یک عضله در هر طرف گردن وجود دارد. گردن مرکب از چند عضله مختلف است. اما فقط چند تا از آنها به تنهایی روی مهرهها فعالیت میکنند. در این جا راجع به عضلاتی که حنجره(حاوی طنابهای صوتی) و حلق (گلو) را تحت کنترل قرار میدهند بحث نمیکنیم.
● عضله ترقوی- ماستوئیدی
نام این عضله حاوی اطلاعات ارزندهای است. زیرا محل استقرار سر ثابت و متحرک این عضله را به خوبی نشان میدهد. این عضله دو طرفی از دو منطقه جناغ سینه و ترقوه شروع میشود. ترقوی به طرف بالا و پهلو امتداد داشته، به زایده ماستوئیدی استخوان گیجگاهی متصل بوده و سر متحرک این عضله را تشکیل میدهد. برجستگی کوچکی که در قاعده جمجمه و پشت گوش احساس میکنید محل دقیق زایده مستوئیدی را به خوبی نشان میدهد. زمانی که یکی از عضلات ترقوی- ماستوئیدی فعال میشود سر به طرف عضله فعال کج میشود. زمانی که دو عضله با هم فعالیت میکنند گردن به جلو خم میشود و این عمل از طریق حرکت چانه به طرف سینه میسر میشود.
● عضله مهرهای رأسی
این عضله، بخشی بزرگ و فوقانی (به طرف سر) عضله مهرهای را تشکیل میدهد که در قسمت اعظم طول بخش میانی پشت امتداد دارد. بخش رأس (سر) عضله مهرهای از طرفین زایدههای خاری (برجستگی وسط مهره) قفسه منشعب شده و در محل اتصال به زایده ماستوئیدی، سر متحرک عضله را تشکیل میدهد. زمانی که دو عضله چپ و راست با هم فعالیت میکنند، گردن و سر کشیده میشود.
● عضله نردبانی قدامی
عضله ترقوی- ماستوئیدی، عضلات نردبانی قدامی، میانی و خلفی را تا حدی پوشش میدهد. عضله نردبانی قدامی از زایدههای عرضی (برجستگی کنارههای هر مهره) بخش میانی ۳ یا ۴ مهره گردنی سرچشمه میگیرد. این عضله به طرف پایین و پهلو کشیده شده و سر متحرک آن در ناحیه دنده اول به وجود میآید. عمل این عضله سبب میشود منطقه گردنی ستون مهرهها خم شود.
● عضله نردبانی میانی
عضله نردبانی میانی بزرگتر از سایر عضلات نردبانی است. سر ثابت آن در ۶ مهره گردنی قرار دارد. عضله نردبانی میانی نیز همچون عضله نردبانی قدامی به پایین و پهلو کشیده میشود و سر متحرک آن در دنده اول قرار دارد. بین دو عضله نردبانی میانی و قدامی، روزنهای وجود دارد که توسط اعصاب و عروق خونی مهمی که به عضلات بازو و بالاتنه کشیده میشوند، پر میشود. عمل این عضله سبب میشود مهرههای گردنی خم شده و به طرف مخالف بچرخند (عضلات سمت چپ، سر را به طرف راست میچرخانند).
● عضله نردبانی خلفی
معمولا عضله نردبانی خلفی کوچکتر از دو عضله نردبانی دیگر است. این عضله از پشت زایده عرضی ۲ یا ۳ مهره گردنی تحتانی منشعب میشود. عضله نردبانی خلفی به طرف پایین کشیده شده، بین عضله نردبانی میانی و عضله بالا برنده کتف قرار گرفته از دنده اول عبور کرده و با دنده دوم یا سوم ارتباط پیدا کرده و سر متحرک این عضله را تشکیل میدهد. این عضله، مهرههای گردنی را منقبض کرده و میچرخاند.
● عضله طویل
نام این عضله به این علت انتخاب شده است که جزو عضلات دراز بدن است. در واقع عضله طویل، بخش فوقانی عضلات راست کننده مهرهها را تشکیل میدهد. این عضله از زایده عرض مهرههای گردنی شروع شده و در زایده عرضی مهرههای فوقانی (به طرف بخش فوقانی سر)، سر متحرک عضله را به وجود میآورد. زمانی که عضله طویل یک طرف گردن فعالیت کند، گردن به پهلو خم میشود؛ اما زمانی که هر دو عضله طویل با هم فعالیت کنند، عضله را نیز میکشند.
http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/5675675.jpg (http://www.pezeshk.us/wp-content/uploads/2012/01/5675675.jpg)
● اعصاب جلوی گردن :
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، پوست روی عضله ی Trapezius در پشت گردن و پوست پشت کاسه ی سر تا ورتکس شاخه های خلفی c2 تاc5 را به صورت سگمنتال دریافت می کند.
عصب اکسیپیتال بزرگ ( ( Great Occipital Nerve ازشاخه ی خلفی عصب c2 جدا می شود.
پوست جلوی گردن و همچنین طرفین گردن شاخه های قدامی اعصاب c2 تا c4 را از طریق شاخه های گردنی دریافت می کند. ضمنا این شاخه هااز زیر کنار خلفی Sternocleidomastoid ظاهر می شوند.
عصب اکسیپیتال کوچک (Lesser Occipital Nerve ) ازc2 بعد از دور زدن عصب شوکی در طول کنار خلفی عضله ای استرنوکلید و ماستویید به بالا می اید تا به پوست بخش خارجی ناحیه ی Occipital و سطح داخلی لاله ی گوش وارد می شود.
عصب جلدی عرضی (Transverse Cutaneous Nerve) ازc2 و c3 از پشت بخش میانی کنار خلفی عضله ی استر نو کلید ماستویید ظاهر می شود. سپس در عرض عضله به جلو آمده و با دادن شاخه هایی به پوست سطوح قدامی و خارج گردن از تنه ی ماندیبل تا جناغ ادامه می یابد.
عصب سوپراکلا ویکولار (Supraclavicular Nerve ) ازc3 و c4 از زیر کنار خلفی عضله ی استرنو کلید و ماستوئید ظاهر می شود ودر نیمه ی خارجی گردن به پایین آمده و باعبور از روی دیواره ی قفسه ی سینه و ناحیه ی شانه تا سطح دنده ی دوم پایین می آید.
● عصب سوپراکلاویکولار
سوپراکلاویکولارداخلی که از روی انتهای داخلی ترقوه عبورکرده وبه پوست تا صفحه ی میانی عصب دهی می کند.
سوپراکلاویکولاربینا بینی که ازروی بخش میانی تر قوه می گذرد وبه پوست دیواره ی قفسه ی سینه وارد می شود.
سوپرا کلاویکولار خارجی که از روی انتهای خارجی ترقوه می گذرد وبه پوست روی شانه و نیمه ی فوقانی عضله ی دلتوئید وارد می شود همچنین به سطح خلفی شانه تا خار کتف نیز عصب می دهد .

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۰۳:۵۹ بعد از ظهر
آناتومی كاربردی
بسیاری از اجزاء جمجمه از روی پوست قابل لمس بوده، این اجزاء به شرح زیرمیباشند:
فرورفتگی بین دو كنار فوق كاسه چشمی كه نازیون nasion نامیده میشود، برجستگیبالای آن كه گلابلا glabella نام دارد و لبه تیز كنارة خارجی كاسه چشم كه از زایده فرونتالاستخوان گونه تشكیل میشود قابل لمس است. در نمای طرفی جمجمه، قوس زیگوماتیك كهاز جوش خوردن زایده زیگوماتیك استخوان تمپورال و زایده تمپورال استخوان گونهتشكیل میشود نیز قابل لمس است، شریان تمپورال سطحی كه از انتهای خلفی این قوس عبورمینماید، نبض شریانی قابل اطمینانی را برای متخصصین بیهوشی ایجاد مینماید. تمام سطوحاستخوان مندیبول بجز زایده كورونوئید را میتوان لمس نمود. كوندیل مندیبول را با گذاشتنانگشت در جلوی سوراخ گوش خارجی و باز و بسته نمودن دهان میتوان لمس نمود.سوراخهای منتال، اینفرااُربیتال و سوراخ یا بریدگی سوپرااُربیتال در امتداد خطی قرار دارندكه بهطور عمودی از بین اوّلین و دومین آسیای كوچك بگذرد از این سوراخها به ترتیباعصاب منتال، اینفرا اوربیتال و سوپرااُربیتال كه انشعاباتی از عصب زوج پنجمیباشند،میگذرد.
سقف جمجمه تاحدودی دارای قوام الاستیكی میباشد. بنابراین در طی ضرباتوارده به جمجمه میتواند به مغز آسیب برساند، بدون اینكه موجب شكستگیاستخوانهاشود.
از نظر رادیولوژی، درزهای بین استخوانهای جمجمه از جمله درزمتوپیك (كه در8% موارد دیده میشود) و عروق مننژیال و وریدهای دیپلوئیك از این نظر كه با خطوطشكستگی قابل اشتباه هستند، اهمیت دارند، ولی چون قاعده جمجمه شكنندهتر از سقف آنمیباشد و بیشتر دچار شكستگی میشود، خط شكستگی از محلّهایی كه مقاومت كمتریدارند از جمله حفره مغزی میانی، حفره هیپوفیزی و سوراخهای قاعده جمجمه عبورمینماید، ولی به ندرت بخش خارهای استخوان تمپورال كه دیواره محكمی برای قاعدهجمجمه ایجاد مینماید دچار شكستگی میشود.
در شكستگی حفره مغزی قدامی ممكن است سینوسهای پیشانی، اتموئید و اسفنوئیدآسیب ببیند كه احتمال دارد با نشت مایع مغزی نخاعی (C.S.F) Cerebrospinal fluid بهدرون حفره بینی و دهان همراه باشد. در شكستگیهای این حفره ممكن است صفحه غربالیآسیب ببیند و در نتیجه به سبب پاره شدن الیاف پیاز بویایی، عصب بویایی آسیب دیده وanosmia (از بین رفتن حس بویایی) ایجاد شود. همچنین ممكن است خط شكستگی از كانالاپتیك بگذرد و قطع این عصب و كوری را به دنبال داشته باشد.
شكستگیهای حفره میانی ممكن است بهعلت آسیب استخوان اسفنوئید، موجبخونریزی به داخل حفره دهان، خونریزی و یا نشت C.S.F از گوش و صدمات اعصابتعادلی، شنوایی و چهرهای شود.
شكستگیهای حفره مغزی خلفی گاهی با صدمات اعصاب مغزی همراه است.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post112-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۰۴:۳۰ بعد از ظهر
آناتومی سطحی گردن:
اگر ناحیه قدامی گردن را از نقطه نظر آناتومی سطحی (Surface Anatomy) مورد مطالعه قرار دهیم نشانه هایی از عناصر تشریحی این محدوده بر روی پوست قابل ردیابی است كه باتوجه به آن میتوان به جایگاه اصلی و حقیقی آنها پی برد. در این رابطه از بالاترین حد ناحیه قدامی گردن در منطقة زیر چانه (Submental) ا ستخوان هیوئید قابل لمس است كه در عمل بلع می تواند جابجا شود. پائین تر از استخوان هیوئید ، غضروف تیروئید قرار دارد كه بصورت یك برجستگی كه به آن سیب آدم می گویند در جلو گردن قابل مشاهده است. در همین ناحیه ، بعد از غضروف تیروئید، غضروف كریكوئید (انگشتری) قرار دارد كه بواسطة بخش میانی غدة تیروئید پوشیده شده است و به راحتی لمس نمیشود. كمی پایین تر از غضروف كریكوئید در حد میانی گردن یك شیار طولی (عمودی) وجود دارد كه تا بریدگی فوق جناغی استخوان استرنوم امتداد می یابد. این شیار در حد فاصل دو عضلة استرنو كلئیدو ماستوئید راست و چپ قرار دارد و منطبق بر بخش سرویكال تراشه (نای) است. بنا بر این, اگر شخص سر را به یك طرف بچرخاند عضله ای كه بصورت مورب و برجسته در زیر پوست ظاهر می شود همان عضله استرنو كلئیدو ماستوئید خواهد بود. علاوه براین یكسری انشعابات عروقی سطحی بر روی این عضله بصورت زیر پوستی دیده می شود كه متعلق به ورید ژوگولار خارجی (External jugular vein) است. این ورید در زمان فریادهای طولانی كاملا در زیر پوست برجسته می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post112-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۰۴:۵۵ بعد از ظهر
تقسیم بندی ناحیه قدام گردن:
قدام گردن به شكل مستطیلی است كه ضلع فوقانی آن عبارت است از كناره تحتانی ماندیبول و خطی كه این زاویه را به زائده ماستوئید استخوان تمپورال وصل كند. ضلع داخلی آن خط وسط در ناحیه گردن است و ضلع خلفی آن را كناره قدامی- فوقانی عضله تراپزیوس تشكیل می دهد. حد تحتانی ناحیة قدامی طرفی گردن نیز بواسطة استخوان ترقوه و مانوبریوم استرنوم محدود می شود. این وسعت مستطیل شكل براساس بعضی عناصر و عضلات دیگر، به چندین مثلث تقسیم می شود كه به شرح ذیل می توان از آن نام برد.
الف- مثلث قدامی (Anterior triangle) :
ضلع خلفی این مثلث عبارت از كناره قدامی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید، ضلع فوقانی آن، كناره تحتانی ماندیبول و ضلع داخلی آن خط وسط در ناحیه گردن محسوب می شود. بنا بر این قاعدة این مثلث در بالا و رأس آن در پائین قرار دارد و به سهم خود به مثلث های ذیل تقسیم می شود.
1- مثلث دیگاستریك (Digasteric triangle):
این مثلث كه در ناحیه فوق لامی (Supra hyoid) واقع شده است, در حد فاصل بطن قدامی و خلفی عضله دیگاستریك و كناره تحتانی ماندیبول قرار دارد. عناصر عمده این مثلث عبارت از غده بزاقی ساب ماندیبولار، بخشی از شریان و ورید فاسیال، بخشی از شریان و ورید لینگوال و عصب هیپوگلوس در این ناحیه محسوب می شوند.
2- مثلث موسكولار یا اموتراكئال (Omotracheal triangle):
اضلاع این مثلث عبارت از بطن قدامی (فوقانی ) اوموهیوئید و حد تحتانی كناره قدامی استرنوكلئیدو ماستوئید و خط وسط در ناحیه گردن است. بخش اعظم عضلات اینفراهیوئید در این مثلث واقع شده اند. بعلاوه غضروف تیروئید، كریكوئید، اولین حلقه های تراشه و بخشی از غده تیروئید در این ناحیه قرار دارد.
3 - مثلث كاروتید (Carotid triangle):
ضلع خلفی این مثلث بخشی از كناره قدامی استرنوكلئیدوماستوئید، ضلع قدامی آن بطن قدامی عضله اوموهیوئید و ضلع فوقانی آن بطن خلفی دیگا ستریك محسوب میشود. عناصر عمده این مثلث عبارت از انتهای شریان كاروتید مشترك، سینوس كاروتید، ابتدای كاروتید خارجی و شاخه های آن، ابتدای كاروتید داخلی، عصب هیپوگلوس و قوس گردنی است. علاوه براین، بخشی از مسیر ورید ژوگولار داخلی و عصب واگ نیز كه به همراه كاروتید مشترك در غلاف كاروتید واقع شده اند در این مثلث قرار دارد.
4- مثلث ساب منتال (Submental triangle):
اضلاع این مثلث عبارتند از بطن قدامی عضلات دیگاستریك راست و چپ (در طرفین)، استخوان هیوئید در پایین و عناصر آن، شامل عقده های لنفاوی و شبكه وریدی ساب منتال است.
ب- مثلث خلفی (Posterior triangle):
ضلع قدامی این مثلث كنار خلفی عضله استرنوكلئیدوماستوید، ضلع خلفی آن كناره قدامی عضله تراپزیوس و ضلع تحتانی آن متعلق به استخوان ترقوه است . قاعده این مثلث در پائین و رأس آن در بالا و رو به زائده ماستوئید قرار گرفته است و به سهم خود به مثلث های كوچكتری به شرح ذیل تقسیم می شود.

1- مثلث اكسی پیتال (Occipital triangle):
اضلاع این مثلث شامل كناره خارجی عضله تراپزیوس، كناره خلفی عضله استرنوكلئیدو ماستوئید و بطن خلفی عضله امو هیوئید است و عناصر عمده آن عبارت از شاخه های خلفی شبكه گردنی، شاخه مربوط به ریشه نخاعی عصب زوج 11 و بخشی از غدد لنفاوی ناحیه گردن است.
2 – مثلث اموكلاویكولار (Omoclavicular triangle):
این مثلث فضای كوچكی است كه بین بطن خلفی اموهیوئید, كنارة خلفی عضلة استرنو كلئیدو ماستوئید و ثلث میانی ترقوه محدود شده است و ریشه های شبكة بازویی در این مثلث واقع شده اند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post114-01.gif

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۰:۲۹ بعد از ظهر
عناصر تشریحی سطحی ناحیه قدامی گردن:
1 - فاسیای سطحی گردن
فاسیای سطحی گردن مثلث سایر نواحی بدن ورقه ای از بافت همبندی است كه در زیر پوست قرار دارد و تمام گردن را بصورت آستینی در بر می گیرد.
2- عضله پلاتیسما (Platysma):
این عضله یكی از عناصر سطحی است كه بصورت یك ورقه نازك عضلانی در ضخامت فاسیای سطحی گردن قرار دارد و تقریبا" تمام حد قدامی گردن را پوشش می دهد. الیاف این عضله از روی فك تحتانی شروع میشود و در پوست ناحیه سینه خاتمه می یابد. وقتی دو فك را بهم فشار دهیم پوست سینه وگردن كشیده میشود و گودی زیر فك را كم میكند. علاوه بر این بصورت ضعیف در باز كردن دهان مؤثر است. عصب این عضله از شاخه سرویكال عصب فاسیال تأمین می شود (برای درك بهتر به مبحث عضلات حالت دهنده صورت مراجعه شود).
نكته: اعصاب پوستی گردن و ورید ژوگولار خارجی در حد فاصل پلاتیسما ولایه سطحی فاسیای عمقی گردن منتشر می شوند. سپس انشعابات مربوط به این اعصاب از عضله پلاتیسما می گذرند و در پوست ناحیه قدامی گردن انتشار می یابند.
فاسیای عمقی گردن:
فاسیای عمقی درناحیه قدامی طرفی گردن به سه لایه جداگانه تقسیم می شود و عضلات و عناصر این نواحی را دربر می گیرد.
لایه سطحی فاسیای عمقی:
این لایه ضمن اینكه عضله تراپزیوس را در عقب می پوشاند از روی مثلث خلفی می گذرد و نسبت به عضله استرنوكلئیدوماستوئید دولایه می شود. و ضمن اینكه آن را در بر می گیرد، سطح مثلث قدامی گردن را نیز می پوشاند. چسبندگی این لایه به ترتیب به كناره تحتانی ماندیبول, زائده ماستوئید تمپورال , خط پس سری فوقانی استخوان اكسی پیتال و كناره فوقانی ترقوه است . این لایه از فاسیای عمقی در خط وسط با لایه سطحی طرف مقابل در امتداد هم قرار می گیرند. در محلی كه این لایه به زاویه ماندیبول متصل می شود با عنوان نوار زاویه ای (Angular tract)، در بین غده بزاقی پاروتید و غده ساب ماندیبولار فاصله ای ایجاد می كند و در امتداد غلاف پاروتید قرار می گیرد. این لایه در ریشه گردن به لبه قدامی بریدگی ژوگولار مانوبریوم استرنوم متصل می شود.
لایه میانی فاسیای عمقی یا پره تراكئال (Pretracheal layer):
این لایه نیز مثل لایه قبل از كناره آزاد تراپزیوس در ناحیه گردن امتداد پیدا میكند و ضمن اینكه به سمت جلو می آید به هركدام از عضلات اینفراهیوئید كه می رسد آنرا دربر می گیرد. سپس ضمن اینكه تراشه, غده تیروئید, غضروف تیروئید و مری را می پوشاند غلافی مجزا برای این دسته از احشای گردنی ایجاد می نماید كه تا مدیاستن كشیده می شود. در محلی كه لایه سطحی فاسیای عمقی به كناره قدامی بریدگی ژوگولار مانوبریوم استخوان استرنوم متصل می شود، لایه پره تراكئال نیز به كناره خلفی این بریدگی اتصال پیدا می كند و بین این دو لایه، فضایی بنام سوپرا استرنال (فضای فوق جناغی) ایجاد می شود كه با فت چربی و بافت همبند سست این فضا را اشغال می كند. وریدهای ژوگولار قدامی راست و چپ در بخشی از مسیر خود از این فضا عبور می كنند.
لایه عمقی فاسیای عمقی یا پره ورتبرال (Prevertebral layer ):
این لایه همانگونه كه از نام آن بر می آید به عنوان عمقی ترین فاسیای گردنی شناخته می شود و به اعتبار اینكه عضلات پیش مهره ای (پره ورتبرال) را می پوشاند به این نام خوانده می شود. این فاسیا چنانكه بعد خواهیم دید با فاسیایی كه حلق را از عقب می پوشاند (فاسیای بوكوفارنژیال) مجاور است و تشكیلات حلق و حنجره در جلوی آن قرار گرفته اند. همچنین سمپاتیك گردنی در ضخامت این لایه از فاسیای گردن قرار دارد.

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۰:۳۵ بعد از ظهر
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post116-01.jpg
عضله پلاتیسما (Platysma):
این عضله یكی از عناصر سطحی است كه بصورت یك ورقه نازك عضلانی در ضخامت فاسیای سطحی گردن قرار دارد و تقریبا" تمام حد قدامی گردن را پوشش می دهد. الیاف این عضله از روی فك تحتانی شروع میشود و در پوست ناحیه سینه خاتمه می یابد. وقتی دو فك را بهم فشار دهیم پوست سینه وگردن كشیده میشود و گودی زیر فك را كم میكند. علاوه بر این بصورت ضعیف در باز كردن دهان مؤثر است. عصب این عضله از شاخه سرویكال عصب فاسیال تأمین می شود (برای درك بهتر به مبحث عضلات حالت دهنده صورت مراجعه شود).
نكته: اعصاب پوستی گردن و ورید ژوگولار خارجی در حد فاصل پلاتیسما ولایه سطحی فاسیای عمقی گردن منتشر می شوند. سپس انشعابات مربوط به این اعصاب از عضله پلاتیسما می گذرند و در پوست ناحیه قدامی گردن انتشار می یابند.

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۰:۴۵ بعد از ظهر
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-02.jpg
ورید ژوگولار خارجی (External jugular vein):
این ورید كه از الحاق وریدهای اكسی پیتال, رترو اوریكولار و رتروماندیبولار پدید می آید یك شاخه ارتباطی از ورید فاسیال نیز دریافت می كند ( ورید فاسیال در اصل به ورید ژوگولار داخلی می ریزد). تصویر این ورید در سطح گردن منطبق بر خطی است كه از زاویه فك تحتانی به وسط استخوان ترقوه ترسیم شود. چنین خطی به صورت مورب از روی عضله استرنوكلئیدوماستوئید می گذرد و ورید ژوگولار خارجی در این مسیر در حد فاصل این عضله و عضله پلاتیسما به سمت ریشه گردن فرود می آید. این ورید در انتها به مثلث اومو كلاویكولار وارد می شود و در پیوستگاه وریدهای ژوگولار داخلی و سابكلاوین كه منجر به تشكیل ورید براكیو سفالیك می شود تخلیه می گرد.
ورید ژوگولار قدامی (Anterior jugular vein):
این ورید كه درطرفین خط وسط ناحیه قدامی گردن به پائین امتداد پیدا می كند، درحقیقت خون وریدی مثلث ساب منتال را جمع آوری می نماید و وقتی كه به فضای فوق جناغی می رسد، مسیرش را به سمت عقب (خارج) تغییر می دهد و از حد داخلی انتهای تحتانی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید می گذرد تا به پیوستگاه ورید ژوگولار داخلی و سابكلاوین تخلیه شود. این ورید گاهی ممكن است به جای حالت قبلی به ابتدای ورید ژوگولار خارجی بریزد و ازاین طریق تخلیه شود.
شبكه گردنی (Cervical plexus):
این شبكه عصبی ازشاخه های قدامی اولین تا چهارمین عصب نخاعی گردن تشكیل می شود به این ترتیب كه از پیوند آنها سه قوس عصبی پدید می آید كه اساس تشكیل این شبكه است و سپس از آن شاخه های حسی (پوستی) و حركتی (عضلانی) و ارتباطی (با بعضی دیگر از اعصاب ) شكل می گیرد.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۰:۴۹ بعد از ظهر
این ورید كه از الحاق وریدهای اكسی پیتال, رترو اوریكولار و رتروماندیبولار پدید می آید یك شاخه ارتباطی از ورید فاسیال نیز دریافت می كند ( ورید فاسیال در اصل به ورید ژوگولار داخلی می ریزد). تصویر این ورید در سطح گردن منطبق بر خطی است كه از زاویه فك تحتانی به وسط استخوان ترقوه ترسیم شود. چنین خطی به صورت مورب از روی عضله استرنوكلئیدوماستوئید می گذرد و ورید ژوگولار خارجی در این مسیر در حد فاصل این عضله و عضله پلاتیسما به سمت ریشه گردن فرود می آید. این ورید در انتها به مثلث اومو كلاویكولار وارد می شود و در پیوستگاه وریدهای ژوگولار داخلی و سابكلاوین كه منجر به تشكیل ورید براكیو سفالیك می شود تخلیه می گرد.

http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-01.jpg
ورید ژوگولار خارجی و داخلی

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۰:۵۳ بعد از ظهر
این ورید كه درطرفین خط وسط ناحیه قدامی گردن به پائین امتداد پیدا می كند، درحقیقت خون وریدی مثلث ساب منتال را جمع آوری می نماید و وقتی كه به فضای فوق جناغی می رسد، مسیرش را به سمت عقب (خارج) تغییر می دهد و از حد داخلی انتهای تحتانی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید می گذرد تا به پیوستگاه ورید ژوگولار داخلی و سابكلاوین تخلیه شود. این ورید گاهی ممكن است به جای حالت قبلی به ابتدای ورید ژوگولار خارجی بریزد و ازاین طریق تخلیه شود.

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۰۰ بعد از ظهر
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post117-02.jpg
این شبكه عصبی ازشاخه های قدامی اولین تا چهارمین عصب نخاعی گردن تشكیل می شود به این ترتیب كه از پیوند آنها سه قوس عصبی پدید می آید كه اساس تشكیل این شبكه است و سپس از آن شاخه های حسی (پوستی) و حركتی (عضلانی) و ارتباطی (با بعضی دیگر از اعصاب ) شكل می گیرد.

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۰۶ بعد از ظهر
آندسته از اعصاب حسی كه پوست ناحیه قدامی طرفی گردن را عصب می دهند بخشی از شاخه های قدامی منشعب از شبكه گردنی هستند كه در مثلث اكسی پیتال از كناره خلفی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید ظاهر می شوند و سپس به شكل خاصی در این ناحیه از گردن انتشار می یابند. این اعصاب به ترتیب از بالا به پایین عبارتند از:
1 - عصب پس سری کوچك (Lesser occipital nerve) كه از دومین عصب نخاعی گردن پدید می آید و ضمن اینكه به سمت بالا صعود می كند در پوست ناحیه ماستوئید و پشت لاله گوش منتشر می شود و حس این نواحی را تأمین می كند.
2 - عصب گوشی بزرگ (Greater auricular nerve) دومین عصب پوستی گردن است كه از دومین و سومین عصب نخاعی سرویكال تأمین می شود و حس پوستی بخشی از ناحیه پاروتید و جلوی لاله گوش را تامین می كند.
3- عصب عرضی گردنی (Transvers cervical nerve) از دومین و سومین عصب نخاعی گردن پدید می آید، بصورت عرضی از روی عضله استرنو كلئیدو ماستوئید میگذرد و شاخه های آن ضمن نفوذ در عضله پلاتیسما و عبور از این عضله، در پوست ناحیه قدامی گردن منتشر می شود.
4 - عصب سوپرا كلاویكولار (peraclavicular nerveٍSu) از سومین و چهارمین اعصاب نخاعی گردن پدید می آید. سپس به سمت پائین می آید و در پوست بالای ترقوه، ناحیه سینه و سر شانه منتشر می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post110-120/post121-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۱۱ بعد از ظهر
شاخه قدامی اولین عصب نخاعی گردن ضمن اینكه با عصب زوج 12 (عصب هیپوگلوس) همراه می شود، در غلاف این عصب تا مثلث كاروتید پیش می آید و سپس با جدا شدن از آن به عنوان ریشه فوقانی (Upper root) قوس گردنی با ریشه تحتانی (Lower root) این قوس، كه تلفیق شاخه های دومین و سومین عصب نخاعی است منجر به تشكیل قوس گردنی می شود. این قوس عصبی كه در ضخامت غلاف كاروتید و در مثلث كاروتید واقع شده است عصب حركتی عمده عضلات اینفرا هیوئید را تأمین می نماید (البته عصب عضله تیروهیوئید از اولین عصب نخاعی گردن خارج از قوس گردنی و به توسط عصب هیپوگلوس تامین می شود. در این حالت پس از آنكه ریشه فوقانی قوس گردنی از عصب هیپوگلوس جدا شد برخی دیگر از الیاف اولین عصب نخاعی گردن همچنان با عصب زوج 12 پیش می روند و كمی جلوتر به این عضله وارد می شوند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post122-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۱۷ بعد از ظهر
ریشه اصلی این عصب از چهارمین عصب نخاعی گردن تأمین می شود اما شاخه هایی از سومین و پنجمین عصب گردنی نیز به آن می پیوندند. این عصب از روی اسكالن قدامی می گذرد و سپس وارد حفره توراكس می شود.

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۲۴ بعد از ظهر
این عضله از دو چسبندگی استرنال و كلاویكولار شروع می شود و به زایده ماستوئید تمپورال خاتمه می یابد . عصب این عضله از ریشه نخاعی عصب زوج 11(Accessory n) تأمین می شود و عمل آن بدین صورت است كه اگر عضله یك طرف منقبض شود سر را به همان طرف می برد اما اگر هردوبا هم منقبض شوند در پائین آوردن سر به سمت جلو مؤثر هستند. در مقابل این عضله، بقیه عضلات ناحیه قدامی گردن به دو گروه اینفرا هیوئید و سوپرا هیوئید تقسیم می شوند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post124-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۳۲ بعد از ظهر
عضله استرنوهیوئید (Sternohyoid m):
این عضله به صورت نوارعضلانی بلندی است كه از كناره خلفی مانوبریوم استرنوم شروع می شود و به جسم هیوئید خاتمه می یابد. عصب این عضله متعلق به قوس گردنی است.
عضله استرنوتیروئید (Sternothyroid m):
این عضله نیز از مانوبریوم (دسته) استخوان استرنوم شروع می شود و به خط مایل غضروف تیروئید می چسبد و عصب آن از قوس گردنی تأمین می شود.
عضله تیروهیوئید (Thyrohyoid m):
عضله تیرو هیوئید از محل چسبندگی استرنو تیروئید (خط مایل غضروف تیروئید) شروع می شود و به جسم استخوان هیوئید منتهی می شود. این عضله توسط اولین عصب سرویكال (بواسطه عصب هیپوگلوس) عصب می گیرد.
عضله اوموهیوئید (Omohyoid m):
این عضله دارای دو بطن قدامی (فوقانی ) و خلفی (تحتانی) و یك وتر واسطه ای است. بطن خلفی این عضله از لبه بریدگی فوقانی استخوان شانه شروع می شود و بطن قدامی آن (در فاصله چسبندگی استرنوهیوئید و تیروهیوئید) به جسم هیوئید متصل می شود. وتر واسطه ای آن كه ماهیت لیفی پیدا نموده است به كمك الیافی از بافت پیوندی به غلاف كاروتید و همچنین به استخوان ترقوه مهار میشود. این عضله نیز از قوس گردنی عصب می گیرد.
عضلات اینفراهیوئید با انقباض خود، به پایین آوردن استخوان هیوئید و دیافراگم دهان كمك می كنند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post125-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۳۷ بعد از ظهر
عضله میلوهیوئید (Mylohyoid m):
این عضله درهرطرف از خط میوهیوئید ماندیبول شروع می شود. سپس الیاف آن به جلو و خط وسط در ناحیه ساب منتال متمایل گردیده و با الیاف طرف مقابل در هم تنیده می شود وضمن اینكه سجاف (رافه) میلوهیوئید را ایجاد می كند به استخوان هیوئید متصل می شود. عصب این عضله بواسطه شاخه همنام خود كه از آلوئولار اینفریور مشتق شده است تامین می گردد.
عضله دیگا ستریك (Digastric m):
این عضله همانطور كه از نام آن بر می آید دارای دو بطن عضلانی و یك وتر واسطه ای است. بطن خلفی این عضله از بریدگی ماستوئید استخوان تمپورال شروع می شود و در حالیكه وتر واسطه ای آن روی جسم هیوئید اتصال دارد بطن قدامی این عضله به فوسا دیگا ستریك استخوان ماندیبول منتهی می شود. عصب بطن خلفی این عضله از عصب فاسیال و عصب بطن قدامی آن از عصب عضله میلوهیوئید (متعلق به شاخه آلوئولار اینفریور عصب ماندیبول) تأمین می شود.
عضله استیلوهیوئید (Stylohyoid m):
این عضله در حالیكه به موازات بطن خلفی دیگاستریك قرار دارد از زائده استیلوئید تمپورال شروع می شود و ضمن اینكه الیاف آن نسبت به وتر واسطه ای دیگاستریك دو شعبه می شود، از طرفین آن گذشته و در محدوده شاخ بزرگ هیوئید به این استخوان متصل می شود. عصب این عضله نیز از فاسیال تأمین می شود.
نكته: عضلات سوپراهیوئید وقتی كه منقبض می شوند در جابجایی هیوئید, دیافراگم دهان و همچنین فك تحتانی مؤثرند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post125-01.jpg

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۴۱ بعد از ظهر
در حد طرفی گردن سه عضله بنام عضلات اسكالن (نردبانی) قرار گرفته است كه بصورت نوارهایی از زواید عرضی مهره های فوقانی گردن منشاء می گیرند. اسكالن قدامی و میانی به توبركولهای قدامی و خلفی روی سطح فوقانی دنده اول می چسبند و بین آنها (بر روی دنده اول) شكاف مثلثی شكلی درست می شود كه تنه های عصبی مربوط به شبكه بازویی و شریان سابكلاوین ازآن عبور می كند. در این حالت ورید سابكلاوین از جلوی اسكالن قدامی می گذرد. الیاف اسكالن خلفی نیز همراه اسكالن میانی است و به اعتبار اینكه الیاف آن از اسكالن قدامی می گذرد و به دنده دوم منتهی می شود از اسكالن میانی قابل تفكیك است. این عضلات در كف مثلث اكسی پیتال واقع شده اند و می توانند با انقباض خود به خم كردن سر به همان طرف كمك نمایند. عصب این عضلات از ریشه های شبكه بازویی (متعلق به اعصاب سرویكال) تأمین می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post127-01.jpg

از جنس آهن
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۴۴ بعد از ظهر
عالی بود...عالی

"Angel"
۲۲ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۴۶ بعد از ظهر
عضلات پره ورتبرال (Prevertebral m):
این عضلات بصورت نوارهای عضلانی كوتاه و بلندی هستند كه سطح قدامی مهره های گردن را می پوشانند و فاسیای پره ورتبرال (لایه عمقی فاسیای عمقی گردن) آنها را محدود می كند. این عضلات عبارتند از:
1 - عضلات ركتوس كاپیتیس آنتریور و لاترال (Rectus capitis anterior & lateral m.m) كه به ترتیب از توده های طرفی و زواید عرضی اطلس شروع می شوند و به سطح قدامی جسم مهره های پایین تر خاتمه می یابند.
2 - عضله لونگوس كاپیتیس (Longus capitis m) كه از قاعده جمجمه به زواید عرضی مهرههای گردن می چسبد.
3 - عضله لونگوس كولی (Longus coli m) كه از ریشه زواید عرضی مهره های گردنی شروع می شود و به مهره های اول سینه می چسبد.
این عضلات در خم كردن سر به سمت جلو مؤثرند و عصب آنها از ریشه های اعصاب نخاعی سرویكال تأمین می شود.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post128-01.jpg

"Angel"
۲۳ بهمن ۱۳۹۱, ۰۲:۱۴ بعد از ظهر
غده تیروئید (Thyroid gland):
این غده كه ترشح هورمونهای تیروئیدی را بر عهده دارد از دو لوب راست و چپ و یك باریكه میانی بنام ایستموس (Isthmus) تشكیل یافته است. گاهی اوقات استطاله كوچكی از ناحیه ایستموس به سمت بالا امتداد دارد كه به عنوان لب پیرامیدال (هرمی) نامیده می شود. غده تیروئید از طریق سطح داخلی لب های راست و چپ با غضروف تیروئید و نای ( تا چهارمین حلقه تراشه) مجاورت می یابد. هر لوب این غده در كناره خلفی با شیار تراكئو ازوفاژیال (شیار بین تراشه و مری) مجاور است (كه شاخه راجعه حنجره ای عصب واگ از طریق این شیار به سمت حنجره صعود می نماید).
http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post129-01.jpg
غده تیروئید - Thyroid gland

"Angel"
۲۳ بهمن ۱۳۹۱, ۰۲:۱۵ بعد از ظهر
دركناره های خلفی تیروئید، در هر طرف دو غده كوچكتر به اندازه دانه لوبیا و به رنگ قرمز مایل به نارنجی وجود دارد كه پاراتیروئید خوانده میشوند (غدد پاراتیروئید پس از فیكس جسد به راحتی قابل شناسایی نیست زیرا در این حالت همه بافت های نرم تقریبا" همرنگ می شوند).
غده تیروئید توسط كپسول تیروئید در جایگاه خود تثبیت و محافظت می شود كه با فا سیای گردنی درهم می آمیزد. از این كپسول تیغه های همبندی فراوانی به بافت غده نفوذ می نماید و آن را به لوبول های ترشحی متعددی تقسیم می نماید.
شاخه های عروقی كه به غده تیروئید وارد می شوند عبارت از شریان های تیروئیدی فوقانی (Superior thyroid a) و تیروئیدی تحتانی (Inferior thyroid a) هستند كه این غده را مشروب می كنند. در بعضی از موارد شریان كوچك و منفردی بنام تیروئیدی ایما (Thyroid ima a) از قوس آئورت منشعب می شود و از قاعده این غده به نسج آن نفوذ می كند. خون وریدی این غده نیز از طریق وریدهای تیروئیدی فوقانی و تحتانی به ورید ژوگولار داخلی تخلیه می شود در حالیكه وریدهای تیروئیدی تحتانی كه خون ناحیه ایستموس و بخش قاعده ای غده تیروئید را دریافت می كنند به وریدهای براكیوسفالیك می ریزند.
نكته: به اعتبار اینكه غدد پاراتیروئید بواسطه كپسول تیروئید محافظت می شوند در تیروئیدكتومی باید به این موضوع توجه شود كه این غدد همراه تیروئید حذف نگردند.
http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post130-01.gif
غدد پاراتیروئید - parathyroid glands

"Angel"
۲۳ بهمن ۱۳۹۱, ۰۲:۱۸ بعد از ظهر
شروع تراشه در امتداد حنجره است و ابتدای آن در مقابل ششمین مهره گردن قرار دارد. بخش سرویكال تراشه از جلو با غده تیروئید, عضلات اینفراهیوئید و فا سیای پره تراكئآل, از عقب با سطح قدامی مری سرویكال و از طرفین با عصب راجعه حنجره ای و شریان كاروتید مشترك مجاور است. نای با عبور از ریشه گردن وارد تنگه فوقانی توراكس می شود و باقیمانده تراشه (بخش توراسیك آن را تشكیل می دهد كه در آناتومی تنه قابل بحث و بررسی است).

http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post131-01.jpg
تراشه یا نای - Trachea

"Angel"
۲۳ بهمن ۱۳۹۱, ۰۲:۱۹ بعد از ظهر
این شریان همانطور كه گفته شد در سمت چپ از قوس آئورت جدا می شود به همین علت دارای یك بخش توراسیك و یك بخش سرویكال در نظر گرفته می شود در حالیكه در سمت راست در پشت مفصل استرنوكلاویكولار, از تنة شریانی براكیوسفا لیك منشعب می شود. برای این شریان سه قسمت به شرح ذیل در نظر گرفته می شود.
اولین قسمت از محل انشعاب تا كناره داخلی عضلة اسكالن قدامی به حساب می آید. دومین قسمت بخشی است كه در پشت عضله اسكالن قدامی (بین اسكالن قدامی و میانی) واقع شده است و سومین قسمت از كناره خارجی عضله اسكالن قدامی تا كناره خارجی دنده اول امتداد می یابد. از هریك از این قسمتها شاخه هایی جدا می شود كه به ترتیب ذیل از آنها می توان نام برد.
شاخه های اولین قسمت شریان ساب كلاوین:
• - شریان مهره ای (Vertebral a) اولین شاخة ای است كه ضمن جدا شدن به سمت بالا می رود و از سوراخ زائده عرضی ششمین مهره گردن وارد كانال زواید عرضی این مهره ها می شود تا به سطح فوقانی مهره اول (اطلس) برسد. آنگاه از كنار خلفی توده های طرفی اطلس می گذرد و در قاعدة جمجمه وارد فورامن ماگنوم می شود تا بر روی كلیووس استخوان اكسی پیتال با كمك شریان طرف مقابل شریان بازیلار را تشكیل دهد. شریان مهره ای را فقط در ابتدای آن و در انتها (در عمق مثلث ساب اكسی پیتال ) می توان تشریح كرد.
• - تنة تیرو سرویكال (Thyrocervical trunk) دومین انشعاب شریان زیر ترقوه است است كه به سهم خود معمولا" چهار شاخه از آن منشعب می شود كه عبارتند از:
ـ تیروئیدی تحتانی (Inferior thyroid a) كه در شیار تراكئو ازوفاژیال قرار می گیرد و در این ناحیه با عصب راجعه حنجره ای همراه می شود. این شریان سر انجام در غده تیروئید نفوذ می نماید و به تغذیة آن كمك میكند.
ـ گردنی صعودی (Asending cervical a) كه بر روی عضله اسكالن قدامی بسمت بالا می رود و در عضلات پره ورتبرال منتشر می شود.
ـ گردنی عرضی (Transvers cervical a) كه از روی اسكالن قدامی می گذرد و به عضلات ناحیه خلف شانه ولواتور اسكاپوله (بالابرندة شانه), عضلات رومبوئید و عمق تراپزیوس نفوذ می كند.
ـ شریان سوپرا اسكاپولار ( Suprascapular a) كه از روی رباط ترانسورس اسكاپولار می گذرد و وارد حفره فوق خاری و سپس وارد حفره تحت خاری استخوان شانه می شود و در آناستوموزهای شریانی اطراف اسكاپولا شركت مینماید.
• - شریان سینه ای داخلی (Internal thoracic a) كه از مقابل تنه تیروسرویكال ( از شریان زیر ترقوه) جدا شده و وارد توراكس می شود (و در آناتومی توراكس مورد بحث و بر رسی قرار می گیرد).
شاخه های دومین قسمت :
• - شریان دنده ای گردنی (Costocervical a) كه در پشت عضله اسكالن قدامی از حد خلفی شریان زیر ترقوه جدا می شود. این شاخة شریانی سپس به سهم خود به دو انشعاب تقسیم می شود كه عبارتند از شاخة گردنی عمقی (Deep cervical branch) و بین دنده ای فوقانی تر ( Highest intercostals a). شاخة اول به عمق عضلات خلف گردن نفوذ می كند در حالیكه دومین شاخه از حد خلفی اولین فضای بین دنده ای وارد جدار توراكس می گردد.
شاخه های سومین قسمت :
• - شریان خلفی شانه (Dorsal scapular = Desending scapular a) كه ممكن است وجود نداشته باشد وشریان سوپرا اسكاپولار جایگزین آن شود. این شاخة شریانی ازبین تنه های عصبی فوقانی و میانی شبكه بازویی عبور می كند و دركنار داخلی استخوان شانه پائین می رود تا با شاخه های دیگری مثل سیركومفلكس اسكاپولار یك جریان خون جانبی (Collateral) را برای ریشه اندام فوقانی ایجاد نماید.
http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post132-01.gif
شریان سابکلاوین یا تحت ترقوه ای - subclavian artery

"Angel"
۲۳ بهمن ۱۳۹۱, ۰۲:۲۰ بعد از ظهر
http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post133-01.jpg
كاروتید خارجی در محل سینوس كاروتید و در برابر كنارة فوقانی غضروف تیروئید از كاروتید مشترك منشعب می شود و انشعابات متعددی از آن در ناحیة گردن انتشار می یابد كه عبارتند از:
• - شریان تیروئیدی فوقانی (Superior thyroid a) كه از بخش فوقانی غدة تیروئید به این غده وارد میشود.
• - شریان زبانی یا لینگوال (Lingual a) كه ضمن جدا شدن از كاروتید خارجی (در مثلث كاروتید) به سمت عضلة هیوگلوس می رود و در عمق این عضله در زبان نفوذ می كند
• - شریان فا سیال (Fascial a.) شاخة دیگری از شریان كاروتید است كه بالاتر از شریان لینگوآل منشعب میشود و ضمن عبور از بخش فوقانی غدة ساب ماندیبول به سمت صورت صعود می نماید (كه در بررسی عناصر ناحیة صورت بیشتر به آن اشاره خواهد شد).
نكته: شریان فاسیال گاهی اوقات با لینگوال دارای یك تنة مشترك (تنة لینگو فاسیال) است و در موارد نادر هر دو شریان اخیر با تیروئیدی فوقانی ممكن است مشتركا" دارای یك تنه (تیرو لینگو فاسیال ) باشند.
• - شریان حلقی صعودی (Pharyngeal asending) كه از قسمت ابتدایی كاروتید خارجی (نزدیك به محل دوشاخه شدن كاروتید مشترك ) منشعب می شود و در مجاورت جدار طرفی حلق صعود می نماید و ضمن اینكه در تغذیه حلق مشاركت می كند تا قاعدة جمجمه پیش می رود.
• - شریان پس سری (Occipital a) شاخة دیگری از كاروتید خارجی است كه پس از جدا شدن به سمت عضلات خلف گردن می رود. این شریان از بین طبقات سوم و چهارم عضلات این ناحیه صعود می كند، سپس سطحی میشود و در محلی كه عضله تراپزیوس به خط پس سری فوقانی استخوان اكسی ییتال میچسبد، این عضله را سوراخ می كند و در پوست محدوده پس سر انتشار می یابد.
• - شریان گوشی خلفی (Posterior auricular a) شاخة دیگری از شریان كاروتید خارجی است كه بالاتر از شریان اكسی پیتال منشعب می شود و در پشت لاله گوش انتشار می یابد.
.كاروتید خارجی پس از منشعب شدن شاخه های اخیر از آن، در عقب راموس ماندیبول (تا مقابل گردن كندیل فك) صعود می نماید و سپس در این ناحیه به دو شاخه تمپورال سطحی و ماگزیلاری تقسیم می شود. شریان تمپورال سطحی به سهم خود در ناحیة گیجگاه انتشار می یابد در حالیكه شریان ماكزیلاری از عمق گردن كندیل ماندیبول بصورت عرضی می گذرد و به حفرة اینفراتمپورال وارد می شود كه در مبحث مربوطه مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
كاروتید داخلی (Internal carotid A):
این شریان پس از جدا شدن از كاروتید مشترك، ابتدا در عقب شریان كاروتید خارجی است . سپس نسبت به آن عمقی می شود و مجاور با جدار طرفی حلق تا قاعدة جمجمه صعود می نماید. سپس وارد كانال كاروتید مربوط به بخش پتروز استخوان تمپورال می شود و از طریق فورامن لاسروم به كف حفرة جمجمه ای میانی نفوذ می كند و در تشكیل حلقه شریانی ( چند ضلعی ویلیس) مربوط به قاعده مغز مشاركت می نماید.

"Angel"
۲۳ بهمن ۱۳۹۱, ۰۲:۲۳ بعد از ظهر
ورید ژوگولار قدامی (Anterior jugular vein) :
این ورید در هر طرف، در مجاورت خط وسط ناحیه قدامی گردن قرار دارد و در جمع آوری خونمثلث ساب منتال مشاركت می نماید. این ورید در نهایت به فضای سوپرا استرنال وارد می شود وضمن اینكه در این ناحیه آناستوموز هایی با ژوگولار خارجی ایجاد می نماید، معمولا به پیوستگاه ورید ژوگولار داخلی و ورید سابكلاوین تخلیه میشود.
ورید ژوگولار خارجی (External jugular vein):
این ورید از روی عضلة استرنو كلئیدو ماستوئید پائین میآید ودرمثلث اموكلاویكولار عمقی میشود و به محل تلاقی وریدهای ژوگولار داخلی و زیر ترقوه تخلیه میشود.
ورید ژوگولار داخلی (Internal jugular vein):
این ورید از فورامن ژوگولار در قاعدة جمجمه آغاز می شود و در فوسا ژوگولار اتساعی بنام بولب فوقانی ورید ژوگولار ایجاد میكند. این ورید از نظر موقعیت درحد خارجی شریان كاروتید مشترك قرار دارد و در حالیكه همراه با این شریان و عصب واگ در ضخامت غلاف كاروتید به سمت پائین امتداد می یابد درنهایت با ورید زیر ترقوه یكی می شود و ورید براكیوسفالیك را ایجاد مینماید.
نكته: وریدهایی كه به ورید ژوگولار داخلی میریزند عبارتند از:
1- ورید لینگوال،
2- ورید فاسیال (ورید فاسیال یك شاخه ارتباطی با ورید رتروماندیبولار دارد اما در اصل به ورید ژوگولار داخلی میریزد),
3- وریدهای تیروئیدی فوقانی و تحتانی نیز از جملة وریدهایی هستند كه به این ورید تخلیه می شوند. ورید ژوگولار داخلی در انتها، اتساع دیگری بنام بولب تحتانی را بوجودمیآورد و سپس به ورید ساب كلاوین می پیوندد تا در تشكیل ورید براكیوسفالیك مشاركت نماید.
اعصاب مغزی قابل بررسی در ناحیة گردن:
صرفنظر از اعصاب نخاعی, دوازده زوج عصب مغزی وجود دارد كه مربوط به ساقة مغز و نیمكره های مغزی است. بخش عمدة این اعصاب در ناحیة سر و گردن منتشر می شوند و از نظر الیاف حس عمومی, حس ویژه, حركتی و ترشحی دارای تنوع هستند.
http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post134-01.jpg
وریدهای ناحیه گردن

"Angel"
۲۳ بهمن ۱۳۹۱, ۰۲:۲۴ بعد از ظهر
عصب هیپوگلوس یا زوج 12 آخرین زوج از اعصابی مغزی است كه با خروج از كانال هیپو گلوس در قاعدة جمجمه، بین شریان كاروتید داخلی و ورید ژوگولار داخلی قرار می گیرد و سپس وارد مثلث كاروتید میشود. در این حالت ضمن اینكه عصب هیپوگلوس به موازات بطن خلفی عضلة دیگاستریك قرار دارد، ریشة فوقانی قوس گردنی از آن فاصله می گیرد. سپس از سطح عضلة هیوگلوس می گذرد و در عضلات زبان نفوذ می نماید. الیاف عصب هیپوگلوس منحصرا" حركتی است و هستة آن در ساقة مغز ( در كف بطن چهارم) قرار دارد.
نكته: عصب هیپوگلوس در قاعدة جمجمه بعد از اینكه از فورامن هیپوگلوس خارج شد با عصب زوج 10 و گانگلیون فوقانی سمپاتیك گردنی ارتباط می یابد. ارتباط این عصب با اولین عصب نخاعی گردن منجر به تشكیل یك شاخه مننژیال میشو.
http://dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post135-01.jpg
عصب هیپوگلوس - hypoglossal nerve

"Angel"
۲۵ بهمن ۱۳۹۱, ۰۹:۰۲ بعد از ظهر
این ناحیه نیز صرفنظر از پوست و فاسیاهای گردنی مانند پشت دارای چهار طبقه عضلانی است كه به شرح ذیل می توان از آن یاد كرد.
اولین لایه عضلات خلف گردن:
سطحیترین طبقه خلف گردن را عضله ذوزنقه (Trapezius m.) تشكیل می دهد كه بین سه بخش تنه، ریشه اندام فوقانی و سر و گردن مشترك است. این عضله درخط وسط به زواید خاری مهرههای پشت و از طریق رباط قفا ئی، به زواید خاری مهره های گردن متصل است . همچنین عضله تراپزیوس در بالا به خط پس سری فوقانی استخوان اكسی پیتال متصل می شود . سپس الیاف آن از بالا، پایین و وسط به سمت خارج متمایل می شوند و به استخوان ترقوه، آكرومیون و خار شانه اتصال می یابند. به اعتبار اینكه تراپزیوس یك عضله گسترده است و چسبندگیهای آن نیز متعدد است در نتیجه حركات متنوعی می تواند ایجاد نماید. در ارتباط با حركات آن در ناحیه سر و گردن، اگر عضله یك طرف منقبض شود میتواند به خم كردن سر به همان سمت كمك كند و اگر هر دو عضله با هم منقبضشوند میتوانند سر را در خط مستقیم به سمت عقب بكشند واگر سر ثابت باشد شانه ها به همدیگر نزدیك شده و به سمت بالا هدایت می شوند.
عصب حركتی تراپزیوس از عصب اكسسوری و همچنین انشعاباتی از شاخه های خلفی اعصاب نخاعی در بخش تحتانی گردن و بخش فوقانی سینه است كه در امتداد این عضله از عمق به آن وارد می شوند.
دومین لایه عضلات خلف گردن :
این طبقه دارای سه عضله است كه عبارتند از:
- عضله نواری سری (Spelenius capitis) كه به صورت یك نوار عضلانی كه از زائده ماستوئید استخوان تمپورال شروع میشود و الیاف آن بصورت مورب بسمت پائین و داخل میآید و به رباط قفایی و همچنین به زواید خاری سه مهره اول پشت چسبندگی پیدا میكند.
- عضله نواری گردن (Splenius cervicis) كه در بالا از زواید عرضی دو مهره اول گردن شروع میشود و د ر پائین به زواید خاری سه مهره دوم پشت ( مهره های 4 و 5 و 6) متصل می شود.
- عضله بالا برنده شانه (Levator scapulae) از زواید عرضی 4 مهره اول گردن شروع می شود و در انتها به زاویه فوقانی داخلی استخوان اسكاپولا خاتمه می یابد. عضلات این طبقه در خم كردن سر بصورت طرفی مؤثرند مضافا" اینكه اگر سر ثابت باشد عضله بالا برنده شانه می تواند به بالا بردن استخوان اسكاپولا كمك نماید. عصب این عضلات نیز از شاخه های خلفی اعصاب نخاعی در ناحیه گردن تأمین می شود.
عضلات لایه سوم خلف گردن:
این طبقه نیز به سهم خود دارای چهار عضله است كه بنام های ذیل شناخته می شوند.
- سمی اسپینالیس كاپیتیس (Smispinalis capitis ) كه در طرفین خط وسط از حد فاصل خط پسسری فوقانی و تحتانی استخوان اكسی پیتال شروع می شود. سپس بصورت یك نوار عضلانی امتداد می یابد و به زواید عرضی شش مهره اول پشت متصل می شود.
- سمی اسپینالیس سرویسیس (Smispinalis cervicis) كه در مبداء از زواید خاری مهره های فوقانی گردن شروع می شود و در انتها به زواید عرضی مهرههای اول پشت میچسبد.
- لونژیسیموس كاپتیس (Longisimus capitis) كه از خلف زایده ماستوئید استخوان تمپورال شروع می شود و به زواید عرضی مهرههای اولیه پشت خاتمه می یابد میچسبد.
- لونژیسیموس سروسیس (Longisimus cervicis) از زواید عرضی مهره های اولیه گردن شروع میشود و به زواید عرضی مهره های اولیه پشت منتهی می شود. عصب این عضلات نیز از شاخه های خلفی اعصاب گردنی و عمل آنها كمك به حركات چرخشی سر و گردن می باشد.
لایه چهارم عضلات خلف گردن :
در طبقه چهارم خلف گردن كه عمقی ترین موضع تشریحی این ناحیه محسوب می شود چهار عضله كوچك با مشخصات ذیل وجود دارد.
- عضله Rectus capitis posterior major كه از زائده عرضی مهره اكسیس شروع می شود و به بخش خارجی خط پشت سری تحتانی از استخوان اكسی پیتال میچسبد.
- عضله minor Rectus capitis posterior كه در حد داخلی عضله قبلی قرار دارد و از توبركول خلفی مهره اطلس به قسمت داخلی خط پشت سری تحتانی اكسی پیتال متصل می شود.
- عضله Obliqus capitis superior كه از زائده عرضی اطلس به استخوان اكسی پیتال (پایین تر از خط پس سری فوقانی) متصل میشود.
- عضله Obliqus capitis inferior كه از زائده خاری مهره اكسیس به زائده عرضی اطلس متصل میشود.
تمامی عضلات فوق از عصب ساب اكسی پیتیال ( شاخه خلفی اولین عصب گردنی) عصب دریافت میكنند. این عضلات در حركات اكستنشن و چرخش سر از ناحیه مهره های اول و دوم گردن مؤثر واقع می شوند.

"Angel"
۲۵ بهمن ۱۳۹۱, ۰۹:۲۸ بعد از ظهر
غیر از عضله minor Rectus capitis posterior سه عضله دیگر كه در چهارمین لایه خلف گردن قرار دارند بگونه ای نسبت بهمدیگر واقع می شوند كه منجر به تشكیل یك مثلث كوچك در عمق ناحیه خلف گردن می شوند. این مثلث كه بعنوان مثلث ساب اكسی پیتال شناخته می شود به اعتبار بعضی از عروق و اعصابی كه در آن قرار دارند دارای اهمیت است. ازجمله عناصر موجود در این مثلث می توان از عصب ساب اكسی پیتال، شبكه وریدی ساب اكسی پیتال و شریان ورتبرال را نام برد كه در عمق این مثلث واقع شده است. این شریان در آخرین بخش خود در این ناحیه از روی قوس خلفی اطلس به درون فورامن ماگنوم می پیچد تا در تشكیل شریان بازیلار شركت كند.
ناحیه صورت:
در تشریح سطحی ناحیه صورت مثل هر ناحیه دیگر پس از پوست و فاسیا یك سری از عضلات و شاخه های عروقی و عصبی وجود دارند. عضلات ناحیه صورت را از نظر وظیفه و عمل به دو گروه عضلات حالت دهنده صورت و عضلات محركه فك تحتانی تقسیم می كنند.
http://www.dentistry.persiangig.com/image/post120-140/post140-01.jpg