PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : دفتر اشعار رودکی



صفحه ها : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29

کنکور تجربی 139
1391,04,24, ساعت : 09:15
.....
زندگی نامه
.....
 http://www.forum.98ia.com/ 8kKDQsJCYxJx8fLT0tMTU3Ojo6Iys/RD84QzQ5Ojf/2wBDAQoKCg0MDRoPDxo3JR8lNzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nz c3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzf/wAARCACFAMMDASIAAhEBAxEB/8QAGwAAAQUBAQAAAAAAAAAAAAAAAAECAwUGBAf/xAA4EAABAwMDAQcBBwMDBQAAAAABAgMRAAQhBRIxQQYTIlFhcY GhFCMyQpGxwVLR4Qfw8RUkU6Li/8QAGQEAAwEBAQAAAAAAAAAAAAAAAAIDAQQF/8QAIhEAAgICAgMBAAMAAAAAAAAAAAECEQMhEjEEQVEyImFx/9oADAMBAAIRAxEAPwD2NKKlSIpwFEV4yi0VbAUUUU3Rgs1EEDv CrzqSkSZobtUwACKWlorVH2gCacDTKCoJEkxTQm0+zKJNwpjj7 TQlxxKR6mKzeoa869crstISFLbMPPuT3bZ/pxlSvQfMYrhvO4Dbir66+0vJ8KyrKEn0RxP18zXdDlWybkl0ao arYEgfa2ZJgSqJNPevGEJBLzYBVtBKhk+VYxpSl2RdtmG2G1CE uXESoeYSP8Cqnu7m2ebSkMvgiV7FFsx1AHB+lZkTkqQ0Nno6yS mfOoozFYrTtbct76EJckEb7d3wqKZElM4MTyCRW4wTNeXlxuD2 Wi6I4pDT19IppBqNlEyJYqEjNdaW91CGYdE8UU2x+aQ1hmBJ/Ea6UIinBMU8CrKJCUrEilFEUU6TQgUUUU1gANKM0xJp00kcn0G LFIaJomqOSa0ATTU0GkSQajJ2aOopCYpN1ZyChazPbPWHNPZZZ tnAl58lIJAO3gT8ST8VeuLUFc4rz/tfdJd11Xeq8Ns0FAeZI4FPhdzG4iI1S203TEx3jcSlppsS64Pz K3dJMyo+WOapbXWm7h3/ALtxlppMltiCW0jzIGVn0PzXI6p7V7xOnWAVAjvnYnA6E+Q8up JNbbTeyOlW1iPtaW/EnO/lXuTXbftitJLopn+12n2123uh5ZA8TpSAMH3/AEA+a5Xu1Fg5do7y4MiZ2MHP14+at7zsZ2cubpalotyFIG37wY zzzVB2g7JK0ds3uiNJdUkgrZ7xQ3iDweAZjz/tRTi3piJL4W2pfYbu3YdtVr3Dxg8FBH5hjHXNXvYzXftwcsLhY VcW4GeJB4MeRzHsodKwGh9qtJeSW7hxxmUwe9Sdza/XaB/PtXWnUmrPVmru0WvA2b9u1KiYKSZ5yIx/XUM2Pkmn2XVUevA0tV+kag1qmmWt8xIbuGkrCVCCkkZB9QcV2p NeY9OjaJUDmnAHdTUqFSAyJqmPbJysd0pabNLVnMUUURSTRNOp qtgLFFJNFZyiA2KWkpTUF0aFFJNIo4osKI1rhQFDZqJZ8QNK2q FGkbKcdEyqZNClZpil0qYJDV+ImvGu3VwtvtFqClKKR3aoEf0m AfrXsQVBJryf/UO1Wjtnpi1JX3N2+mVRgnwlSZ+AR7nyrp8X90bK0i87Laf9i0t l0Nk3DsLfIEneRnJ4A/irrWEX7dkt43qEeAbWRKiPncJ+RWU1Ptha6KPsyLJ25fSAogu9 22meMiTJkDAmMVne0XbMrS3ap0dLV44sqQhl3Enwpk8z8RzXdC Dk7JTfo2SLe8dWUKft1bQFDvSoznmCSDkfSmupetLdaFNBCoJP cwEq9SnifgDBzWL1XUtQ7NaqwzqSlLS43tWtlwy30mMA46HkfX use3ukvOKcvbe+YOAClAWkGYEQqU/7zVZRfdCR0zM9q7Rtt03bCAlxJlwRz71IxeJf04ON+FUp8G4kj xDEn2q81G3bvDcrCSpl+QIHAIx+9ZnQWG2rx5lx9UNLADHdHxk HGeBMQaxO4/4Uqme1/wCnThPZ4Ikwh5aQCOOCfqTWqBArNdi2lsaGwpwQt4l4+u7Mx68/NX2+BXjZa5suo6JiquloynPlVeFya6WVxWQdMXJGkdNFAM5pap 7IhRQaQGt9gLRRNFADQc0p4pgOaVXFT5aNaCaao00k0lFjJDHP Oo0K8VSKzUKUmaVlETKOKZNPCcZppRFEUGhqk4nrXlH+ot3qTO uWyTcNCxcUjumy2S4XUk8EHoIM+RNequLxFUHaHSrS/Q3cXLIcctiXEQYIxmD7ftXV40uGRNiT2jKWGj/bwm+S+ElkrC3NmIH4U+gyf0rjtdBtXNeS84809eK2hKD+USeBz 1Imuiy71i1Uhx5xNulwqIQT4zEDHUmKq7pztHpl+LrT02ndK2q dBMuo2yAJ4MSTHANemk60c3ste12mM6hr1wm5WlKVfhE5JjET1 qjseyC0gW7tuwEnAcCzJ9D5VGvVtd1N1kut2y230gKdIIUkjIU I/j+K0DGp3LVuXCwE3bGFNLMyY5T5jrzQ3JLZRK2N/wCmM2LIabIISnEccVm9MatFauuLFD7irhG8KeWhQBWE4AwoZkg zWhTdPXLCX3s4K1mImrHs3oTaL77e61ASsqQVcrV7eQ/f2rklk4xbZ0qPw3KAETAAHSKQrKjiucO4209oma8x2y9HQmamB KSKhCqmQZIrEicjubMoFOqFCsRUiTNV5HK0OUabNCqjk1nLZqQ/dRUeaK3kbQJVmpCfDUCTmpFHw1O9GtBiKao4onFMUa1dGpAjmn 7RUIMGppxTLo1hwKjUaeeKhWqKZCkazVPr74ZsVpIVLvgBT09f 9+dWbq81ku2RuX1WTTF2pluV96y2SFvE7QlMg4H4v36ZvhSc0h ZOkVWorFk3DCkm4ZAhJIltRyN3QccTMJrBXGndoNRWLlh5m6nw pb+0IQpMGQQhRAEzyK37+mNMsPWiAGrfKFJCZ7xRwr9YI/5rqa07QL5latQRbJS2O7QXEhSogbo9K9RNIgeXuaf2gtllJLNu YKoS8jpyAEkz7Vt2W2723ZuVOpD2wJeUlalAwARyBnPHkTmu1r RdKtUKc0lFutspyWkgefT4qbS7BjT13ZYPd2iG1EgZAGZBHGCE ke5HGKWbtWhouh6mmxaqCZGIGYlU449P1FaFot29u2loEICAEg GYEYrC3V4/aKS+8gFgECTkpBIyPQTMdR686uz3iyt1OLKytsHdXB5EdJnZhd lmwsqInk12pWlOCc1XMqMYroODJriZc7dwUmJipbcw5EyK4kGp 2DDgpPYjWi0TUiaiQcVIDTJnM0OUaYSKRZpCcVlmJCzRTN1FMN Q1KqknFQDmpJxSDNBNNUYoKsxSETTRNFiRNIHJ4pysI9qiEBJN MYPLn61A6sASpQE+vNcn283Dvd2gBH/kPHwOtKlobit5wuq2zB6fFdGPA5bZGWRLoY/ctpMJ3KPAAFYrWnHGdefWwtb1y4lG0KPhYESR6AAbiOTI6Vrl7 FPL2TwMkYiJrJdp7s2mo3i7cjcpwI8PJgbT/wCoz7V2Y8ag9E3JyOGwd1K8vg3cXDjoSJt2i0lsBe2RMCSffr5 4qquLa5uXk6c8Q2pZzCoUsQMg/FctxqsqW4nvEmAhRSqVNqEbTPtj/MVU6jqbtw6yVFS7pJLfeKEbkETu9+QfOuhIU16Ldy1fZcbeK2R 4EncEpcBIBIMgEDzJjB8qjd1Zlau4tlLuLeE96onaHF7twKMwQ BKTPITjgA1jXaBtTTVrcNtlwMpt0rSneopHAAOJMnJPmYqS3vm RqTlk8y2LkbHA0TKB4YLZKYmMZxyeOKxodHTeqLVwsqdUm0yHW zO1aSIEkdRxPrzUvZwvsahcXdtcvKtjsQq3UsqSpc5KQeMHMYn 2gRaitbmjuBTqDeOkIgpEFbgkfHB+ldFilNpbMsNrK45IGVknJ +aSMeUaYzfF2bu3dacSFtkEZ/D/ADXUHEnkfrWFYun2Cp1ClAA+EpP4j7dau7HWHAdt0jfPBAhQH8 1w5PGa/J0Qzp9mgSvNSIVmRzXKxcsXDe5pYMciMip2zIzXG1TotdrRasr lsGp0qqvtF/k+a7EGsZGSJFGmk0KOKbuzFCMSFkUU2imNGQalSMUbZp6RS0DY wozSEVKQKjXTpCtjHFSmBVTqLrrt41ZNkhK29yiOpnj6VZKNZ/tNcLtHLa5bQFAktKI6Tkfsath/aQk+idKxbLAEIIJJPPFSMuJWre6AAo8lUDnFVdpcIeW024gkLT gxHz9as7VIDyLR3aEjDauQR0r0LS7OegQkxdKKuDjzUeKx+o7L nU78oY3Ot3joVJgKg4MeYmPWK1FyS2p9IIMGAR6gVir7UFW2v3 7dswNqX0ubncBW9IXgdckimh22FfCqukWa1LeuNqUbwHFpB2Ee 8Z+AazDz7Tqm1tJKHR4U5JhHMH6j5rRagw9qKvs9upCW0EubVY JO6Ej0H81QaYH2Hbh19lX3H4Zx059RwMefpVU01ZrVHdZ297kp cbYZSvYtwIAWTiQFcgTFOYbt2WX7lLZS6FQ0kqztEyVe/wDmqxXfC3QpFw4pZBV3YHPOY8yZ9ahStxKHGXfEAn8PRR4Aops EXzF6taGnHC2pSclPI3bQBA9Bj9at7RLr7gC5TMJURjaCOPeOa yGmjc94V/eqI/Fnyj4zXo2jW52WzG6CjCiT1PUnz5miuKBu2PS2QkGAQ3AiODHF KlJD20AyeEpEmn721POltalNIVCd2JPU/T9K6NPuXn+8Rap7tO07nRhceh6DzP6VOTSQK7IXFO2n3qVFKxk KIgzV9pWoIvWskJeT+JA49xWdvbZFqWUtvB9xwmG0jKc859epp FLXYPIeS4AUmSmfwnk++Olc2bEpr+y8JuLN3ZiVE8QK7kiq3RX 03TQcH5hMDoeoq2SmvNkmnRZsIxSbc1JFBArUhLIoopcUU1BZL GKTg0s0gOaKFEVUa+Keo1GoyKZAQLOKq9aszqWl3Fq3AWoBSCP 6k5H7R81ZrOQBzSFIHp7UXxdhVqjzuxdcQ22r8ySYxOJqzVcJe WlZVvG4FMGP+BNdOqJOl3birhttywuXCW1DCm1nJH7/ABXNeMWjb5ctye5cEoIHE16UJKe0c8lR3vKbiW0CFxEniOf3+l ZDtE0lnXbR5KFbnrbwJGd5ac/++PWtRaqbCQFJMBeSeYOM/wC/Ks12uWd1pdMfeGwuXELCTwhwJI/QpP606+Gx07KjU2rixvn7q3+8SlRSg/lcbMCPLKQkwf3qG7S6rT0FYKyuXnY/IY48zlQ58jOc1BdKF1dWts6A4268Ad53JUkkyFAe5ro1S/fTfLsSwEoedC1LSCtcZgCOkiY5xTxWgk9lbaNtqClErgj8p/CZGD9MevSuR77PcNW/2dxl11QEJbX0AJ8XSfTmM1M6SHWnLQffd4SUjzjr6YqG0D93qH fvrSW2jA2iBPWfM+tPQWdujWncrQ47IWopUBPAHT3nNbFi5KG1 oakFaeR/FUrKQEpUQBtwJ6mcV3spcQjconfuiOgpZP0Kvp0v3CLbTnXVky ogARz5/Nc7mqfdotbI/fmJVEgD+fbzqo166KrVpDMrPfAkp4/zUumust2pVs+9yVHrjGKjKOiiL2wvbfTXtjIVcXC/xuuGZMdfPrgYrivrhVyt9bhhS1kkA8H+1Z0XsPqcQpQhWCP3rR dmdMc1u4C3lFNq3BcCMbuoT89fT4pZfxXJjx3o3nYllxrTbZL0 71JKyPQnw/SK1EVW6QmFrxECBVka817djvWhRTFHNO6UxRzQYJFFJuorQJel J1oorAGL5qJwwKKKAOZSjuT704miit9mogvbVm+s3LS5RuacwR 1mZBHqDmsM0ypm8e08uFbbRVtUcZBH9/pRRXV4rd0RyljZoDrzrZMApHxI/wACs84rdcfZ3Bubu0Fl3zPEKHqDmiiux9ixM5bSbloKMqYStTa jyCEn9aoheLZWhW1KgpxRKZIBAAxgzPOaKK6K0IzrtGTftKV3h aQ67O1OTBkwSeau2LVu2b7pseAEn3PU0UUj6BnTZMpcWtxRJDR 8KenpU2oXLjS2e7JEgzB60UVKQ8Sj1G6cYZeW2cpIUJzUTLilt OOmASkcD2/vRRTejfZXNqVClJgLJgE5ia9v0fT2NLsEWVqCG2upOVK6qPqTR RXF5rdJFcPbLzSDJXVjRRXEh5diiolc0UVooyiiigD/2Q==

ابوعبدالله جعفر بن محمد رودکی سمرقندی

رودکی شاعر قرن سوم و چهارم هجری است. نام و نسبش را ابوعبدالله جعفر بن محمد رودکی سمرقندی نوشته اند. وی در اواسط قرن سوم هجری در روستای بنج Banoj از قرای رودک سمرقند به دنیا آمده است و از این رو به رودکی معروف شده است.
در خردسالی حافظه ای قوی داشت و گویند در هشت سالگی قران را حفظ کرد و به شاعری پرداخت. علاوه بر آن آوازی خوش داشت و بربط می نواخت.
شاعران در اشعار خود او را استاد شاعران و سلطان شاعران خواندهاند. وی احتمالا مذهب شیعه اسماعیلی داشته است. رودکی از شاعران روزگار سامانیان و از خاصان امیر نصربن احمد سامانی (۳۰۱-۳۳۳)بوده است.
درباره شمار اشعار وی اقوال مختلف وجود دارد، برخی تعداد اشعار وی را بیش از یک میلیون نوشته اند و برخی گفته اند صدهزاربیت یا صد دفتر بوده است.
وی غیر از اشعاری که در قالب غزل، قصیده و قطعه دارد کلیله و دمنه را هم به نظم در آورده بود که از آن ابیاتی پراکنده موجود است. گفته اند وقتی رودکی مثنوی کلیله و دمنه خویش را به امیر نصر هدیه کرد، گذشته از پادشاه که چهل هزار درم به وی بخشید، یاران و نام آوران درگاه نیز شصت هزار درم به وی دادند و در این سالها بود که رودکی به موجب روایات دویست غلام داشت و دویست شتر زیر بنه اش می رفت.
بدینگونه جوانی شاعر در دربار بخارا، در صحبت زیبارویان و سیاه چشمان آن دیار همراه با نشید و مستی گذشت. عشق، موسیقی، شراب و طلا روزگار او را از شادمانی لبریز کرده بود و از غالب اشعارش روح طرب و شادی و بی توجهی به آنچه مایه اندوه باشد، مشهود است. وفات وی را به سال 329 هـ.ق نوشته اند.
از آن همه آثار گرانبهای پدر شعر فارسی، امروزه فقط حدود 550 بیت از ماخذ کهن به دست آمده است .

آیا رودکی کور مادرزاد بوده است؟

از گوشه ها و کنایه هایی که شاعران نزدیک به روزگار او مثل دقیقی، ابوذراعه جرجانی و ناصر خسرو در باب این استاد شاعران آورده اند، پیداست که او را شاعری نابینا می شناخته اند. اما از سخن او ، آنچه هست، برنمی آید که همه عمر شاعر در آن تاریکیهای دنیای کوران گذشته باشد. نه فقط ادعای دیدن در اشعار او هست بلکه تشبیهات حسی نیز در سخنان او کم نیست.خاصه دنیای رنگ که بر کوران مادرزاد فروبسته است، در شعر او جلوه ای تمام دارد. به علاوه آن مایه عاشقیها و دلفریبیهای روزگار جوانی که یاد آن ایام پیری شاعر را گرم می کند، البته از یک مرد نابینا به سختی برمی آید
.
سبک و شیوه سرایش رودکی:

شیوه شعرش سادگی معنی و روانی الفاظ بوده است و وی را حقا باید پدر شعر فارسی و پایه گذار سبک خراسانی یا ترکستانی خواند. نخستین غزل های دل انگیز فارسی را رودکی سروده است. در اشعار او شور و شادی، وجد و ملال، زهد و اندرز، شک و یقین به هم آمیخته است. تخیل او بسیار قوی و تصویرهای شعریش بسیار گویاست. وی پیشاهنگ چکامه سرایان است و کهنترین قصیده کاملی که شامل تشبیب و تخلص به مدح باشد از وی یادگار مانده است. او را آدم الشعرا و استاد شاعران جهان نیز خوانده اند.
چند نمونه از رباعیات رودکی :



با آنکه دلم از غم هجرت خونست شادی به غم توام ز غم افزونست


اندیشه کنم هر شب و گویم یارب هجرانش چنین است، وصالش چونست؟





***



جز حادثه هرگز طلبم کس نکند یک پرسش گرم جز تبم کس نکند


ور جان به لب آیدم بجز مردم چشم یک قطره آب بر لبم کس نکند





***



بر عشق توام نه صبر پیداست نه دل بی روی توام نه عقل برجاست نه دل


این غم که مراست کوه قافست نه غم این دل که توراست سنگ خاراست نه دل

نمونه ای از اشعار غنایی و عاشقانه رودکی :



دلا تا کی همی جویی منی را چه داری دوست هرزه دشمنی را


چرا جویی جفا ار بی وفایی چه کوبی بیهده سرد آهنی را


ایا سوسن بناگوشی که داری به رشک خویشتن هر سوسنی را


یکی زین برزن نا راه بر شو که بر آتش نشانی برزنی را


دل من ارزنی،عشق تو کوهی چه سایی زیر کوهی ارزنی را


بیا اینک نگه کن رودکی را اگر بی جان روان خواهی تنی را

نظامی عروضی سمرقندی در چهار مقاله می نویسد که نصربن احمد سامانی زمستانها را در بخارا می گذرانید و تابستان به سمرقند و شهرهای خراسان می رفت. یک سال به هرات رفت، تابستان را در آنجا سپری کرد، خوشش آمد و پاییز و زمستان را هم در آنجا ماند و اقامت او چهار سال طول کشید. امیران که از این اقامت طولانی دلتنگ شده بودند، چاره در آن دیدند که به رودکی متوسل شوند تا او کاری کندکه امیر به بخارا بازگردد. رودکی ابیات زیر را سرود و در مجلس سلطان آن را به یاری چنگ و با صدای حزین خواند. گویند امیر نصر چنان به هیجان آمد که بدون آنکه چکمه بپوشد بر اسب نشست و روی به بخارا نهاد.


بوی جوی مولیان آید همی یاد یار مهربان آید همی
ریگ آموی و درشتی راه او زیر پایم پرنیان آید همی
آب جیحون ازنشاط روی دوست خنگ مارا تا میان آید همی
ای بخارا شاد باش و دیر زی میر زی تو میهمان آید همی
میر ماهست و بخارا آسمان ماه سوی آسمان آید همی
میر سروست و بخارا بوستان سروسوی بوستان آیدهمی
آفرین و مدح سود آید همی گر به گنج اندر زیان آیدهمی

کنکور تجربی 139
1391,04,24, ساعت : 09:21
قصاید و قطعات :
....................................

شمارهٔ ۱
گر من این دوستی تو ببرم تا لب گور............بزنم نعره ولیکن ز تو بینم هنرا
اثر میر نخواهم که بماند به جهان...............میر خواهم که بماند به جهان در اثرا
هر که را رفت، همی باید رفته شمری........ هر که را مرد، همی باید مرده شمرا


شمارهٔ ۲
به حق نالم ز هجر دوست زارا..................سحرگاهان چو بر گلبن هزارا
قضا، گر داد من نستاند از تو....................ز سوز دل بسوزانم قضا را
چو عارض برفروزی میبسوزد...................چو من پروانه بر گردت هزارا
نگنجم در لحد، گر زان که لختی.................نشینی بر مزارم سوکوارا
جهان این است و چونین بود تا بود..............و همچونین بود اینند بارا
به یک گردش به شاهنشاهی آرد..............دهد دیهیم و تاج و گوشوارا
توشان زیر زمین فرسوده کردی.................زمین داده مر ایشان را زغارا
از آن جان تو لختی خون فسرده.................سپرده زیر پای اندر سپارا

شمارهٔ ۳
به نام نیک تو، خواجه، فریفته نشوم............که نام نیک تو دامست و زرقمر نان را
کسی که دام کند نام نیک از پی نان............یقین بدان تو که دامست نانش مر جان را

شمارهٔ ۴
دلا، تا کی همی جویی منی را؟ ................چه داری دوست هرزه دشمنی را؟
چرا جویی وفا از بی وفایی؟......................چه کوبی بیهده سرد آهنی را؟
ایا سوسن بناگوشی ، که داری..................به رشک خویشتن هر سوسنی را
یکی زین برزن نا راه برشو ........................که بر آتش نشانی برزنی را
دل من ارزنی، عشق تو کوهی..................چه سایی زیر کوهی ارزنی را؟
ببخشا، ای پسر، بر من ببخشا..................مکش در عشق خیره چون منی را
بیا، اینک نگه کن رودکی را........................اگر بی جان روان خواهی تنی را

کنکور تجربی 139
1391,04,24, ساعت : 09:28
شمارهٔ ۵
گرفت خواهم زلفین عنبرین ترا.................به بوسه نقشکنم برگ یاسمین ترا
هر آن زمین که تو یک ره برو قدم بنهی........هزار سجده برم خاک آن زمین ترا
هزار بوسه دهم بر سخای نامهٔ تو.............اگر ببینم بر مهر او نگین ترا
به تیغ هندی گو: دست من جدا بکنند.........اگر بگیرم روزی من آستین ترا
اگر چه خامش مردم که شعر باید گفت........زبان من به روی گردد آفرین ترا


شمارهٔ ۶
پوپک دیدم به حوالی سرخس................بانگک بر برده به ابر اندرا
چادرکی دیدم رنگین برو.......................رنگ بسی گونه بر آن چادرا
ای پرغونه و باژگونه جهان.....................مانده من از تو به شگفت اندرا


شمارهٔ ۷
جهانا! چه بینی تو از بچگان..................که گه مادری، گاه مادندرا؟
نه پاذیر باید تو را نه ستون....................نه دیوار خشت و نه زآهن درا


شمارهٔ ۸
کس فرستاد به سر اندر عیار مرا............که: مکن یاد به شعر اندر بسیار مرا
وین فژه پیر ز بهر تو مرا خوار گرفت...........برهاناد ازو ایزد جبار مرا

کنکور تجربی 139
1391,04,24, ساعت : 09:41
شمارهٔ ۹
با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین............با هر که نیست عاشق کم کن قرینیا
باشد گه وصال ببینند روی دوست..................تو نیز در میانهٔ ایشان ببینیا
تا اندران میانه، که بینند روی او.....................تو نیز در میانهٔ ایشان نشینیا


شمارهٔ ۱۰
آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب...................با صد هزار نزهت و آرایش عجیب
شاید که مرد پیر بدین گه شود جوان..............گیتی بدیل یافت شباب از پی مشیب
چرخ بزرگوار یکی لشکری بکرد....................لشکرش ابر تیره و باد صبا نقیب
نفاط برق روشن و تندرش طبل زن.................دیدم هزار خیل و ندیدم چنین مهیب
آن ابر بین، که گرید چون مرد سوکوار..............و آن رعد بین، که نالد چون عاشق کئیب
خورشید را ز ابر دمد روی گاهگاه...................چو نان حصاریی، که گذر دارد از رقیب
یک چند روزگار، جهان دردمند بود...................به شد، که یافت بوی سمن باد را طبیب
باران مشکبوی ببارید نو به نو.......................وز برگ بر کشید یکی حلهٔ قشیب
کنجی که برف پیش همی داشت گل گرفت.......هر جو یکی که خشک همی بود شد رطیب
تندر میان دشت همی باد بردمد....................برق از میان ابر همی برکشد قضیب
لاله میان کشت بخندد همی ز دور..................چون پنجهٔ عروس به حنّا شده خضیب
بلبل همی بخواند در شاخسار بید..................سار از درخت سرو مرو را شده مجیب
صلصل به سر و بن بر، با نغمهٔ کهن.................بلبل به شاخ گل بر، با لحنک غریب
اکنون خورید باده و اکنون زیید شاد...................کاکنون برد نصیب حبیب از بر حبیب
ساقی گزین و باده و می خور به بانگ زیر...........کز کشت سار نالد و از باغ عندلیب
هر چند نوبهار جهان است به چشم خوب...........دیدار خواجه خوب تر، آن مهتر حسیب
شیب تو با فراز وفراز تو با نشیب.....................فرزند آدمی به تو اندر به شیب و تیب
دیدی تو ریژ و کام بدو اندرون بسی..................بارید کان مطرب بودی به فر و زیب

کنکور تجربی 139
1391,04,25, ساعت : 08:15
شمارهٔ ۱۱
گل صدبرگ و مشک و عنبر وسیب..........یاسمین سپید و مورد بزیب
این همه یکسره تمام شدست..............نزد تو، ای بت ملوک فریب
شب عاشقت لیلهالقدرست.................چون تو بیرون کنی رخ از جلبیب
به حجاب اندرون شود خورشید...............گر تو برداری از دو لاله حجیب
وآن زنخدان بسیب ماند راست...............اگر از مشک خال دارد سیب


شمارهٔ ۱۲
با خردومند بیوفا بود این بخت...............خویشتن خویش را بکوش تو یک لخت
خود خور و خود ده، کجا نبود پشیمان.........هر که بداد وبخورد از آن چه که بلفخت


شمارهٔ ۱۳
رودکی چنگ بر گرفت و نواخت................باده انداز، کو سرود انداخت
زان عقیقین میی، که هر که بدید.............از عقیق گداخته نشناخت
هر دو یک گوهرند، لیک به طبع................این بیفسرد و آن دگر بگداخت
نابسوده دو دست رنگین کرد...................ناچشیده به تارک اندر تاخت

کنکور تجربی 139
1391,04,25, ساعت : 08:18
شمارهٔ ۱۴
آن صحن چمن، که از دم دی............گفتی: دم گرگ یا پلنگ است
اکنون ز بهار مانوی طبع..................پرنقش و نگار همچو ژنگ است
بر کشتی عمر تکیه کم کن..............کاین نیل نشیمن نهنگ است


شمارهٔ ۱۵
به سرای سپنج مهمان را...............دل نهادن همیشگی نه رواست
زیر خاک اندرونت باید خفت...............گر چه اکنونت خواب بر دیباست
با کسان بودنت چه سود کند؟............که به گور اندرون شدن تنهاست
یار تو زیر خاک مور و مگس................چشم بگشا، ببین: کنون پیداست
آن که زلفین و گیسویت پیراست..........گر چه دینار یا درمش بهاست
چون ترا دید زردگونه شده.................سرد گردد دلش، نه نابیناست


شمارهٔ ۱۶
امروز به هر حالی بغداد بخاراست.......................کجا میر خراسانست، پیروزی آنجاست
ساقی، تو بده باده ومطرب تو بزن رود.................... تا می خورم امروز، که وقت طرب ماست
می هست ودرم هست و بت لاله رخان هست........غم نیست وگر هست نصیب دل اعداست

کنکور تجربی 139
1391,04,25, ساعت : 08:20
شمارهٔ ۱۷
این جهان پاک خواب کردار است.............آن شناسد که دلش بیدار است
نیکی او به جایگاه بد است..................شادی او به جای تیمار است
چه نشینی بدین جهان هموار؟..............که همه کار او نه هموار است
کنش او نه خوب و چهرش خوب.............زشت کردار و خوب دیدار است


شمارهٔ ۱۸
زمانه ، پندی آزادوار داد مرا........................زمانه، چون نگری، سربه سر همه پندست
به روز نیک کسان، گفت: تا تو غم نخوری..........بسا کسا! که به روز تو آرزومندست
زمانه گفت مرا: خشم خویش دار نگاه..............کرا زبان نه به بندست پای دربندست


شمارهٔ ۱۹
به خیره برشمرد سیر خورده گرسنه را.............چنان که درد کسان بر دگر کسی خوارست
چو پوست روبه ببینی به خان واتگران................بدان که: تهمت او دنبهٔ به سر کارست

کنکور تجربی 139
1391,04,25, ساعت : 09:02
شمارهٔ ۲۰
مرغ دیدی که بچه زو ببرند؟.............چاو چاوان درست چونانست
باز چون بر گرفت پرده ز روی.............کروه دندان و پشت چوگانست


شمارهٔ ۲۱
آخر هر کس از دو بیرون نیست..........یا برآوردنیست، یا زدنیست
نه به آخر همه بفرساید؟.................هرکه انجام راست فرسدنیست


شمارهٔ ۲۲
چون تیغ به دست آری، مردم نتوان کشت...........نزدیک خداوند بدی نیست فرامشت
این تیغ نه از بهر ستمکاران کردند....................انگور نه از بهر نبیذ است به چرخشت
عیسی به رهی دید یکی کشته فتاده...............حیران شد و بگرفت به دندان سر انگشت
گفتا که: که را کشتی تا کشته شدی زار؟...........تا باز که او را بکشد؟ آن که تو را کشت
انگشت مکن رنجه به در کوفتن کس..................تا کس نکند رنجه به در کوفتنت مشت

کنکور تجربی 139
1391,04,25, ساعت : 09:04
شمارهٔ ۲۳
مهر مفگن برین سرای سپنج..........کین جهان پاک بازیی نیرنج
نیک او را فسانه واری شو..............بد او را کمرت سخت بتنج


شمارهٔ ۲۴
پیشم آمد بامداد آن دلبر از راه شکوخ...............با دو رخ از شرم لعل و با دو چشم از سحر شوخ
آستین بگرفتمش، گفتم که: مهمان من آی.........داد پوشیده جوابم: مورد و انجیر و کلوخ


شمارهٔ ۲۵
ای روی تو چو روز دلیل موحدان.......................وی موی تو چنان چو شب ملحد از لحد
ای من مقدم از همه عشاق، چون تویی.............مر حسن را مقدم، چون از کلام قد
مکی به کعبه فخر کند، مصریان به نیل................ترسا به اسقف و علوی بافتخار جد
فخر رهی بدان دو سیه چشمکان توست..............کآمد پدید زیر نقاب از بر دو خد

کنکور تجربی 139
1391,04,25, ساعت : 09:30
شمارهٔ ۲۶
شاد زی با سیاه چشمان، شاد................که جهان نیست جز فسانه و باد
زآمده شادمان بباید بود.........................وز گذشته نکرد باید یاد
من و آن جعد موی غالیه بوی..................من و آن ماهروی حورنژاد
نیک بخت آن کسی که داد و بخورد.............شوربخت آن که او نخورد و نداد
باد و ابر است این جهان، افسوس!............. باده پیش آر، هر چه باداباد
شاد بودهست از این جهان هرگز................هیچ کس؟ تا از او تو باشی شاد
داد دیدهست از او به هیچ سبب.................هیچ فرزانه؟ تا تو بینی داد


شمارهٔ ۲۷
جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد...............برو به هیچ حوادث زمانه دست مداد
درست و راست کناد این مثل خدای ورا........اگر ببست یکی در، هزار در بگشاد
خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد............که گاه مردم شادان و گه بود ناشاد
این مصرع ساقط شده .......................خدای چشم بد از ملک تو بگرداناد


شمارهٔ ۲۸
چهار چیز مر آزاده را زغم بخرد..................تن درست و خوی نیک و نام نیک و خرد
هر آن که ایزدش این چهار روزی کرد............سزد که شاد زید جاودان و غم نخورد

کنکور تجربی 139
1391,04,25, ساعت : 10:54
شمارهٔ ۲۹
از دوست بهر چیز چرا بایدت آزرد؟...............کین عیش چنین باشد گه شادی و گه درد
گر خوار کند مهتر، خواری نکند عیب.............چون بازنوازد، شود آن داغ جفا سرد
صد نیک به یک بد نتوان کرد فراموش............ گر خار بر اندیشی خرمانتوان خورد
او خشم همی گیرد، تو عذر همی خواه..........هر روز به نو یار دگر مینتوان کرد
.
.
.


ادامه رو از این پست ادامه میدم .

نهـــا
1391,12,15, ساعت : 00:56
شماره 30

حاتم طایی تویی اندر سخا

رستم دستان تویی اندر نبرد


نی، که حاتم نیست با جود تو راد

نی، که رستم نیست در جنگ تو مرد


***********************

شماره 31

چون بچهٔ کبوتر منقار سخت کرد

هموار کرد پرّ و بیوکند مویِ زرد،


کابوک را نخواهد و شاخ آرزو کند

وز شاخ سوی بام شود باز گردگرد


************************
شماره 32

مرد مرادی، نه همانا که مرد

مرگ چنان خواجه نه کاریست خرد


جان گرامی به پدر باز داد

کالبد تیره به مادر سپرد


آن ملک با ملکی رفت باز

زنده کنون شد که تو گویی: بمرد


کاه نبد او، که به بادی پرید

آب نبد او، که به سرما فسرد


شانه نبود او، که به مویی شکست

دانه نبود او، که زمینش فشرد


گنج زری بود در این خاکدان

کاو دو جهان را به جوی میشمرد


قالب خاکی سوی خاکی فکند

جان و خرد سوی سماوات برد


جان دوم را، که ندانند خلق

مصقلهای کرد و به جانان سپرد


صاف بد آمیخته با درد می

بر سر خم رفت و جدا شد ز درد


در سفر افتند به هم، ای عزیز

مروزی و رازی و رومی و کرد


خانهٔ خود باز رود هر یکی

اطلس کی باشد همتای برد؟


خامش کن چون نقط، ایرا ملک

نام تو از دفتر گفتن سترد

sladans
1391,12,15, ساعت : 00:58
شماره 33


زلف ترا جیم که کرد؟ آن که کرد

خال ترا نقطهٔ آن جیم کرد


وآن دهن تنگ تو گویی کسی

دانگکی نار به دو نیم کرد

****************************


شماره 34


فرشته را ز حلاوت دهان پر آب شود

چو از حرارت میدلبرم لبان لیسد


روان ز دیدهٔ افلاکیان شود جیحون

نصال تیرت اگر قبضهٔ کمان لیسد


به خاک خفتهٔ تیغ تو از حلاوت زخم

زبان برآورد و زخم را دهان لیسد

*********************************


شماره 35


ملکا، جشن مهرگان آمد

جشن شاهان و خسروان آمد


خز به جای ملحم و خرگاه

بدل باغ و بوستان آمد


مورد به جای سوسن آمد باز

می به جای ارغوان آمد


تو جوانمرد و دولت تو جوان

می به بخت تو نوجوان آمد

نهـــا
1391,12,15, ساعت : 00:59
شماره 36

گل دگر ره به گلستان آمد

وارهٔ باغ و بوستان آمد


وار آذر گذشت و شعلهٔ او

شعلهٔ لاله را زمان آمد



**********************

شماره 37

دیر زیاد! آن بزرگوار خداوند

جان گرامی به جانش اندر پیوند


دایم بر جان او بلرزم، زیراک

مادر آزادگان کم آرد فرزند


از ملکان کس چنو نبود جوانی

راد و سخندان و شیرمرد و خردمند


کس نشناسد همی که: کوشش او چون؟

خلق نداند همی که بخشش او چند


دست و زبان زر و در پراگند او را

نام به گیتی نه از گزاف پراگند


در دل ما شاخ مهربانی به نشاست

دل نه به بازی ز مهر خواسته برکند


همچو معماست فخر و همت او شرح

همچو ابستاست فضل و سیرت اوزند


گر چه بکوشند شاعران زمانه

مدح کسی را کسی نگوید مانند


سیرت او تخم کشت و نعمت او آب

خاطر مداح او زمین برومند


سیرت او بود وحی نامه به کسری

چون که به آیینش پندنامه بیاگند


سیرت آن شاه پندنامهٔ اصلیست

ز آن که همی روزگار گیرد از او پند


هر که سر از پند شهریار بپیچید

پای طرب را به دام گرم درافکند


کیست به گیتی خمیر مایهٔ ادبار؟

آن که به اقبال او نباشد خرسند


هر که نخواهد همی گشایش کارش

گو: بشو و دست روزگار فروبند


ای ملک، از حال دوستانش همی ناز

ای فلک، از حال دشمنانش همی خند


آخر شعر آن کنم که اول گفتم:

دیر زیاد! آن بزرگوار خداوند


****************************
شماره 38

جز آن که مستی عشقست هیچ مستی نیست

همین بلات بسست، ای بهر بلا خرسند


خیال رزم تو گر در دل عدو گردد

ز بیم تیغ تو بندش جدا شود از بند


ز عدل تست به هم باز و صعوه را پرواز

ز حکم تست شب و روز را به هم پیوند


به خوشدلی گذران بعد ازین، که باد اجل

درخت عمر بداندیش را ز پا افگند


همیشه تا که بود از زمانه نام و نشان

مدام تا که بود گردش سپهر بلند


به بزم عیش و طرب باد نیکخواه تو شاد

حسود جاه تو بادا ز غصه زار و نژند

sladans
1391,12,15, ساعت : 01:02
شماره 39

نیز ابا نیکوان نمایدت جنگ فند

لشکر فریادنی، خواستهنی سودمند


قند جداکن از وی، دور شو از زهر دند

هر چه به آخر بهست جان ترا آن پسند


******************************

شماره 40

صرصر هجر تو، ای سرو بلند

ریشهٔ عمر من از بیخ بکند


پس چرا بستهٔ اویم همه عمر؟

اگر آن زلف دوتا نیست کمند


به یکی جان نتوان کرد سؤال:

کز لب لعل تو یک بوس به چند؟


بفگند آتش اندر دل حسن

آن چه هجران تو از سینه فگند
**************************

شماره 41

مهتران جهان همه مردند

مرگ را سر همه فرو کردند


زیر خاک اندرون شدند آنان

که همه کوشکها برآوردند


از هزاران هزار نعمت و ناز

نه به آخر به جز کفن بردند؟


بود از نعمت آن چه پوشیدند

و آن چه دادند و آن چه را خوردند

نهـــا
1391,12,15, ساعت : 01:03
شماره 42

مرا تو راحت جانی، معاینه، نه خبر

کرا معاینه آید خبر چه سود کند؟


سپر به پیش کشیدم خدنگ قهر ترا

چو تیر بر جگر آید سپر چه سود کند؟


******************************
شماره 43

تا کی گویی که: اهل گیتی

در هستی و نیستی لئیمند؟


چون تو طمع از جهان بریدی

دانی که همه جهان کریمند


************************
شماره 44

اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود

چنان که بود به ناچار خویشتن بخشود


خدای را بستودم، که کردگار من است

زبانم از غزل و مدح بندگانش نسود


همه به تنبل و بند است بازگشتن او

شرنگ نوش آمیغ است و روی زراندود


بنفشههای طری خیل خیل بر سر کرد

چو آتشی که به گوگرد بردوید کبود


بیار و هان بده آن آفتاب کش بخوری

ز لب فرو شود و از رخان برآید زود

sladans
1391,12,15, ساعت : 01:05
شماره 45

مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود

نبود دندان، لابل چراغ تابان بود


سپید سیم زده بود و در و مرجان بود

ستارهٔ سحری بود و قطره باران بود


یکی نماند کنون زان همه، بسود و بریخت

چه نحس بود! همانا که نحس کیوان بود


نه نحس کیوان بود و نه روزگار دراز

چو بود؟ منت بگویم: قضای یزدان بود


جهان همیشه چنین است، گرد گردان است

همیشه تا بود آیین گرد، گردان بود


همان که درمان باشد، به جای درد شو

و باز درد، همان کاز نخست درمان بود


کهن کند به زمانی همان کجا نو بود

و نو کند به زمانی همان که خلقان بود


بسا شکسته بیابان، که باغ خرم بود

و باغ خرم گشت آن کجا بیابان بود


همی چه دانی؟ ای ماهروی مشکین موی

که حال بنده از این پیش بر چه سامان بود؟!


به زلف چوگان نازش همی کنی تو بدو

ندیدی آن گه او را که زلف چوگان بود


شد آن زمانه که رویش به سان دیبا بود

شد آن زمانه که مویش به سان قطران بود


چنان که خوبی مهمان و دوست بود عزیز

بشد که باز نیامد، عزیز مهمان بود


بسا نگار، که حیران بدی بدو در، چشم

به روی او در، چشمم همیشه حیران بود


شد آن زمانه، که او شاد بود و خرم بود

نشاط او به فزون بود و غم به نقصان بود


همی خرید و همی سخت، بیشمار درم

به شهر هر گه یکی ترک نار پستان بود


بسا کنیزک نیکو، که میل داشت بدو

به شب ز یاری او نزد جمله پنهان بود


به روز چون که نیارست شد به دیدن او

نهیب خواجهٔ او بود و بیم زندان بود


نبیذ روشن و دیدار خوب و روی لطیف

اگر گران بد، زی من همیشه ارزان بود


دلم خزانهٔ پرگنج بود و گنج سخن

نشان نامهٔ ما مهر و شعر عنوان بود


همیشه شاد و ندانستمی که، غم چه بود؟

دلم نشاط وطرب را فراخ میدان بود


بسا دلا، که به سان حریر کرده به شعر

از آن سپس که به کردار سنگ و سندان بود


همیشه چشمم زی زلفکان چابک بود

همیشه گوشم زی مردم سخندان بود


عیال نه، زن و فرزند نه، مئونت نه

از این همه تنم آسوده بود و آسان بود


تو رودکی را -ای ماهرو!- کنون بینی

بدان زمانه ندیدی که این چنینان بود


بدان زمانه ندیدی که در جهان رفتی

سرود گویان، گویی هزاردستان بود


شد آن زمانه که او انس رادمردان بود

شد آن زمانه که او پیشکار میران بود


همیشه شعر ورا زی ملوک دیوان است

همیشه شعر ورا زی ملوک دیوان بود


شد آن زمانه که شعرش همه جهان بنوشت

شد آن زمانه که او شاعر خراسان بود


کجا به گیتی بودهست نامور دهقان

مرا به خانهٔ او سیم بود و حملان بود


که را بزرگی و نعمت ز این و آن بودی

مرا بزرگی و نعمت ز آل سامان بود


بداد میر خراسانش چل هزار درم

وزو فزونی یک پنج میر ماکان بود


ز اولیاش پراکنده نیز هشت هزار

به من رسید، بدان وقت، حال خوب آن بود


چو میر دید سخن، داد داد مردی خویش

ز اولیاش چنان کز امیر فرمان بود


کنون زمانه دگر گشت و من دگر گشتم

عصا بیار، که وقت عصا و انبان بود

********************
شماره 46

می آرد شرف مردمی پدید

آزاده نژاد از درم خرید


می آزاده پدید آرد از بداصل

فراوان هنرست اندرین نبید


هرآن گه که خوری می خوش آن گه است

خاصه چو گل و یاسمن دمید


بسا حصن بلندا، که می گشاد

بسا کرهٔ نوزین، که بشکنید


بسا دون بخیلا، که می بخورد

کریمی به جهان در پراگنید
**************************

شماره 47

دریغ! مدحت چون درو آبدار غزل

که چابکیش نیاید همی به لفظ پدید


اساس طبع ثنایست، بل قویتر ازان

ز آلت سخن آمد همی همه مانیذ

نهـــا
1391,12,15, ساعت : 01:05
شماره 48

هر باد، که از سوی بخارا به من آید

با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید


بر هر زن و هر مرد، کجا بروزد آن باد

گویی: مگر آن باد همی از ختن آید


نی نی، ز ختن باد چنو خوش نوزد هیچ

کان باد همی از بد معشوق من آید


هر شب نگرانم به یمن تا: تو برآیی

زیرا که سهیلی و سهیل از یمن آید


کوشم که: بپوشم، صنما، نام تو از خلق

تا نام تو کم در دهن انجمن آید


با هر که سخن گویم، اگر خواهم وگر نی

اول سخنم نام تو اندر دهن آید


***************************

شماره 49

کار همه راست، آن چنان که بباید

حال شادیست، شاد باشی، شاید


انده و اندیشه را دراز چه داری؟

دولت خود همان کند که بباید


رای وزیران ترا به کار نیابد

هر چه صوابست بخت خود فرماید


چرخ نیارد بدیل تو ز خلایق

و آن که ترا زاد نیز چون تو نزاید


ایزد هرگز دری نبندد بر تو

تا صد دگر به بهتری نگشاید


*************************

شماره 50

دریا دو چشم و آتش بر دل همی فزاید

مردم میان دریا و آتش چگونه پاید؟


نیش نهنگ دارد، دل را همی خساید

ندهم، که ناگوارد، کایدون نه خردخاید

sladans
1391,12,15, ساعت : 01:08
شماره 51
اندی که امیر ما باز آید پیروز

مرگ از پس دیدنش روا باشد و شاید


پنداشت همی حاسد: کو باز نیاید

باز آمد، تا هر شفکی ژاژ نخاید
****************************

شماره 52
کسی را که باشد بدل مهر حیدر

شود سرخ رو در دو گیتی به آور


ایا سر و بن، در تک و پوی آنم

که: فرغند آسا بپیچم به توبر
***************************

شماره 53

نگارینا، شنیدستم که: گاه محنت و راحت

سه پیراهن سلب بودهست یوسف را به عمر اندر


یکی از کید شد پر خون، دوم شد چاک از تهمت

سوم یعقوب را از بوش روشن گشت چشم تر


رخم ماند بدان اول، دلم ماند بدان ثانی

نصیب من شود در وصل آن پیراهن دیگر؟

نهـــا
1391,12,15, ساعت : 01:08
شماره 54

بر رخش زلف عاشق است چو من

لاجرم همچو منش نیست قرار


من و زلفین او نگونساریم

او چرا بر گل است و من بر خار؟


همچو چشمم توانگر است لبم

آن به لعل، این به لؤلؤ شهوار


تا به خاک اندرت نگرداند

خاک و ماک از تو بر ندارد کار


رگ که با پیشیار بنمایی

دل تو خوش کند به خوش گفتار


باد یک چند بر تو پیماید

اند کاو را روان بود بازار


لعل می را ز درج خم برکش

در کدو نیمه کن، به پیش من آر


زن و دخترش گشته مویه کنان

رخ کرده به ناخنان شدکار


***********************

شماره 55

ای عاشق دل داده بدین جای سپنجی

همچون شمنی شیفته بر صورت فرخار


امروز به اقبال تو، ای میر خراسان

هم نعمت و هم روی نکو دارم و سیار


درواز و دریواز فرو گشت و بر آمد

بیمست که: یک بار فرود آید دیوار


دیوار کهن گشته بپرداز بادیز

یک روز همه پست شود، رنجش بگذار


آن خجش ز گردنش در آویخته گویی

خیکیست پراز باد، درو ریخته از بار


آن کن که درین وقت همی کردی هر سال

خز پوش و به کاشانه رو از صفه و فروار


یاد آری و دانی که: تویی زیرک و نادان

ور یاد نداری تو سگالش کن و یادآر


***************************

شماره 56

مرا جود او تازه دارد همی

مگر جودش ابر است و من کشتزار


«مگر» یک سو افکن، که خود هم چنین

بیندیش و دیدهٔ خرد برگمار


ابا برق و با جستن صاعقه

ابا غلغل رعد در کوهسار


نه ماه سیامی، نه ماه فلک

که اینت غلام است و آن پیشکار


نه چون پور میر خراسان، که او

عطا را نشسته بود کردگار