PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : رمان اولين شب ارامش | hoda_f1 کاربر انجمن



صفحه ها : [1] 2 3 4

hoda_f1
1390,12,23, ساعت : 10:01
سلام دوستاي گلم....
اميدوارم كه اين رمان نظرتونو جلب بكنه و از خوندش لذت ببرين....:-2-40-:

http://www.up.98ia.com/images/pb73yxgsdhxeflje8q9.png

مقدمه:
گاه می اندیشم.......
خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟
آن زمان که خبر مرگ مرا از کسی می شنوی
روی تو را کاشکی می دیدم
شانه بالا زدنت را......بی قید ...... و تکان دادن دستت که .....مهم نیست زیاد.....و تکان دادن سر را که....عجیب ! عاقبت مرد ؟
افسوس !
کاشکی می دیدم !
من به خود می گویم : چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد ؟

honey_x
1390,12,23, ساعت : 10:02
با تشکر لطفا شروع کتاب را در تاپیک زیر اعلام کنید

آمارکتابهای در جریان سایت (http://www.forum.98ia.com/t23307.html)

از فونت Tahoma و سايز 2 استفاده كنيد و در بین خط ها لطفا فاصله نندازید تا ساختن فایل PDF راحتتر باشه.

کمتـر از 20 خط در هر پست قرار ندهید!

برداشتن مطالب از این سایت فقط با ذکر منبع مجاز می باشد!
ممنون :-118-:

hoda_f1
1390,12,23, ساعت : 10:27
نگاه يخ زدمو بين ديوار هاي كثيف زندان مي چرخونم...سردمه و ميلرزم ولي اگه از سرما جون بدم حاضر نيستم به پتوي ژنده و كثيفي كه گوشه سلول انفراديم افتاده نگاه كنم.يك ماهه كه جز زندان بان و وكيلم هيچ كسي رو ملاقات نكردم.علاقه اي هم به ديدن كسي ندارم فقط دلم تنگه ...خيلي تنگ اينقدر كه تنفس يار وفادار اشك هام سخت شده.گاهي از خودم تعجب ميكنم با اين كه اينقدر كم ميخورم و مينوشم اين همه اشك كجا ذخيره شده؟؟؟شايد ذخيره 25 سال لبخند و خوشي و زندگي آرومه...
امشب حالم عجيبه ...امشب شب عروسيم بود و شايد شبي نزديك به اخرين شب زندگيم ...اميدوارم كه باشه....فردا دادگاه تجديد نظر برگزار ميشه ...بدون حضور كسي در واقع حكم تجديد نظربه وكيلم ابلاغ ميشه...اگه تجديد نظري در كار نباشه تا چند روي ديگه بايد بالاي چوب دار باشم...يعني تجديد نظر چقدر ميتونه اين حكم رو كاهش بده...شايد حبس ابد...ولي محاله من ديگه چيزي واسه از دست دادن ندارم... احترام، ابرو، شخصيت،اعتماد...همه بر باد رفتن...چيزهايي كه براي من همه زندگيم بودن و براي بقيه يه بازيچه كه به راحتي آب خوردن زير پاهاشون لگد مالش كردن...... ميخوام واسه اخرين و هزارمين بار همه چيز رو مرور كنم ...با اينكه باعث ميشه بيشتر و بيشتر زجر بكشم ولي اين داستان بايد هر روز توي ذهنم مرور بشه...اينقدر كه يادم نره چقدر بيگناه گناه كار شدم....چقدر راحت اعتماد كردم و شكسته شدم....شايد هم بين خاطره هام جوابي براي سوالي كه يه ماهه داره مغزمو مثل يه كرم ميخوره پيدا كنم...سوالي سه حرفي كه پره از حرف...چراااااااا ااااااااا ا؟؟؟؟ ؟؟؟؟
.................................................. .
هميشه مهر پره از حسه مدرسه است...آروم زمزمه ميكنم باز امد بوي ماه مهر ماه مدرسه....بوي خورشيد پگاه مدرسه.... از اين اهنگ متنفرم ياد تبليغات تلويزيوني اخر شهريور شبكه يك ميفتم ولي الان يه حس ديگه اي داره...ديگه از دبيرستان و اون روپوش سرمه اي دراز و گشاد خبري نيست...روبروي دانشگاه اصفهان مي ايستم و تلاشم در جمع كردن لبخند خنده دارم كه نشونه ذوق بي حد و حصرمه بي فايدست...
ترم اول ساعت اول معارف...با شانسي كه من دارم از اين بهترانتظار نميرفت...عجله اي واسه پيدا كردن كلاسم ندارم بيشتر دلم ميخواد با طمئنينه قدم بزنم و يه مقداري از نديده بازي هاي خونومو كاهش بدم.
به كلاس مورد نظر ميرسم شلوغ و پر ازدحام...كاش قرمز نشم كه ديگه اخرشه...فقط سه تا صندلي خاليه ...سريع خودمو به اوليش برسونم...
-سلام
با صداي سلام نگاهي به بغل دستيم كردم دختره ريز ميزه و بانمك..كه چشماي ريزش كاملا بين خط چشم مشكي اش زنداني شده و زيبايي خاصي به چهرش ميده...يه لبخند ميزنم و جوابشو ميدم...
سلام
-ترم يكي هستي
اره
-پس صفر كيلومتري
خنديدم و گفتم اره...شما چي
-من ترم چهار رشته حسابداري
منم غزلم ترم 1 رشته زبان
-خوشبختم اسمم پريسات.........
و استارت يه دوستي زده شده و زماني كه از زندگي همديگه سر در اورديم برام شد يه الگو...كسي كه تلاش ميكنه خودش رو از مجلابي كه ناخواسته توش مدفون شده بيرون بكشه...
.................................................. ...........
پريسا-بابام بيكار و معتاده...ولي مامانم يه فرشته به تمام معنا...يه ابجي ناز و كوچولو دارم اسمش پرياست. مامان توي يه كارخانه تن ماهي سازي ماهي پاك ميكنه...صبح ساعت 6 بايدسركار باشه تا 3 عصر ولي اضافه كاري وايميسته تا 6 و 7 . پول عمل باباي مفنگيم بايد جور بشه كه از كتك و كتك كاري خبري نباشه...ميدوني غزل ازش متنفرم دلم ميخواد يه روزي اينقدر بزنه كه سنگ كوب كنه. نميخوام راه مامانم رو برم ميخوام درس بخونم و كسي بشم خيلي هدف دارم تو زندگيم ........خوب از خودت بگو:
من تنها بچه بابا مامانمم
با خنده و شوخي ميگه:
-ميگم شاس ميزني نگو علت و پايه ي اساسي داره...خوب بقيش
بابام استاد مامانم بوده ...13 سال اختلاف سني دارن.بعد از كلي پيغام و واسطه و خواستگاري مامانم قبول ميكنه...خيلي همديگرو دوست داشتن ولي بچه دار نميشدن.عمه بزرگم كلي زير پاي بابام ميشنه كه زن بگير و طلاق بده و از اين حرفا...الهي بميرم هنوز وقتي مامانم تعريف ميكنه بغض ميكنه.خلاصه بعد ازكلي دخيل بستن به تمام امام زاده هاي كشور و نذر و نياز من بعداز 15 سال به دنيا ميام ديگه ام بچه دار نميشن...بابام فوق ليسانس رياضي داره مامانم ليسانس آمار .بابا يه شركت واردات لوازم پزشكي داره كه اصلا به تحصيلاتش مربوط نيست ...اخه اين دوره زمونه كه جاي خودشه كه بابا باشه ..چهار سالي هست كه ناراحتي قلبي داره الهي بميرم واسش ديگه تدريس نميكنه همون شركتو ميچرخونه.
-خوش به حالت غزل...ميگم بابات كمك حسابدار نيمه وقت نميخواد من بايد به مامانم كمك كنم...باباي نامردم غير از شيره مشروبم چاشني شاهكاراش كرده
اگه نخوادم وقتي من بگم ميخواد..
-مرسي غزلي به خدا جبران ميكنم...

hoda_f1
1390,12,23, ساعت : 13:17
************************************
پريسا جات خالي نبودي ببيني چه سوژه اي بود...اعتماد به نفسش منو كشته در كمال پررويي ديروز عصر مامانشو فرستاده بود خواستگاري...دسته گلش شاهكاربود نميدوني چي اكليلي رو رزاش پاشيده بود
-زهرمار غزل دلم درد گرفت بسكه خنديدم... به خدا گناه داره اون از ساسان كه ترم پيش مشروط شد اينم از مهدي
چي كارشون كنم خوب...من ازشون خوشم نمياد ...هم ساسان هم مهدي فقط دو سه هفته اول واسم جذاب بودن بعدش دلمو زدن دست خودمم نيست...
-من ميدونم تو چه مرگه...كلا از مردايي كه دور و ورت بپلكن و رمانتيك بازي هاي حال به هم زن در بيارن خوشت نمياد.
قربونت برم پري تو منو درك كردي و اينا درك نكردن.....هرچي دست نيافتني تر جذاب تر...البته نسل اين مدل پسرا منقرض شده...اصلا من غلط بكنم ديگه با كسي دوست بشم...
-خل بودن كه ديگه شاخ و دم نداره...به خدا اگه يكي از دوست پسرام به من ميگفت دوستم داره چارچنگولي بهش ميچسبيدم تو الان داغي حاليت نيست ميگن ارزش شوهر با نفت اپك برابري ميكنه روزبه روز گرون تر و ناياب تر اگه شامل تحريمم بشه كه ديگه بدتر....
ميخواي مهدي واسه تو
-كوفت مگه بستني چوقيه واسه عمت.....دختره......
من ديگه نميخوام با مهدي حرف بزنم بهش بزنگ بگو ديگه تل نزنه، هروقتم منو ديد با چشاش قورتم نده...سر كلاسام نزديك من نشينه...بدون كم و كاست و ساسنور ميگي ها...
-بميري خو گناه داره جوون ناكام مردم...بابا تو چرا حاليت نيست اين بشر اينقدر هلوئه
كي مهدي؟؟؟ذغال اخته گنديده هم نيست چه برسي به هلوووووووووووو
عجب سريشيه ها...فكر كنم الان دفعه چهارمه مياد پشت خطم...اه اه خوبه يه كم مرد غرور داشته باشه ...ايييييييييييش...پري فدات شم شرشو كم كن، جبران ميكنم،اصلا ديگه قسم ميخورم با هيچ جنس مذكري وارد مذاكره ام نشم چه برسه به دوستي...توبه ميكنم به خدا...اصلا تقصير توئه من پاستوريزه رو اغفال كردي...
-چه ميدونستم مثل شمر ميموني جووناي مردمو پرپر ميكني گفتم خير سرت با دو نفر حرف بزني اين جنس مردا رو بشناسي واسه فردا پس فردات خوبه...اصلا خوب ميكني اين پسرا حقشونه من وقتي با اولين دوست پسرم دوست شدم مثل اسگلا هرشب واسش گريه ميكردم...الكي ها عين ديوونه ها...بعدا فهميدم سه تاي ديگه هم داره غير من...ميخواستم خودمو بكشم چه خري بودم من ...اخي همش 15 سالم بود...
خيلي زود شروع كردي ها...ميخواي يه كتاب در مورد تجربه هات بنويس...
-به نظرت اگه بنويسم تو دانشگاهم تدريس ميشه؟؟
اره حتما معقوله مهميه...ميخواي طبقه بندي كن از دبستان تا دانشگاه
-كوفت اسگلم كردي هيچي بهت نميگم...خوب ديگه از اين كه وقتمو گرفتي و فيض بردي خوشحال شدم
يه چيزي بهت ميگما بچه پررو...... راستي فردا مياي شركت؟؟؟
-اره تو چي
منم ميام بابا امروز رفت مسافرت ...يه عالمه كارمونده و خانم مدير و مدبر
-جون من يه كم تحويل بگير اون وجودو....نوشابه بدم ....
لازم نكرده كاري نداري
-از اولم نداشتم
اه پري....پررو
- فدام شي
اه اه برو پي كارت بي مزه... باي باي
باي
***************************
چهار سال بعد
هفته اول شهريور
كي گفته شهريور گرمه الان كه گل و بلبله همه جا....چرا امروز چار باغ اين قدر خوشكل شده...زاينده رود كه ديگه نگو واسه خودش ميتازونه و مي خروشه....باورم نميشد ...كنار سي و سه پل نشستم و دوباره روزنامه رو باز كردم اسم خودم بود: غزل سالاري دانشگاه اصفهان كارشناسي ارشد...
خدايا ممنون ...جواب زحمتامو دادي...ممنون كه بهم كمك كردي يه ذره از زحتماي بابا مامانم رو جبران كنم ميدونم قبولي من بزرگترين ارزوشون بود.....
دلم ميخواد قدم بزنم ...از اينجا تا خيابون ابشار (خونمون)زياد راهي نيست...من بايد فوقمو بگيرم با معدل بالا مثل ليسانسم...ميخوام به همه ثابت كنم كه بازم مي تونم...من قوي ام ...پر از انرژي و سرشار از حس خواستن ....انگار زمزمه هام اثر كرد الان احساس يه قدرت مضاعف دارم...من از پريسا ياد گرفتم كه چه طوري خودمو به اوج برسونم با اينكه بعد از ليسانسش ديگه ادامه نداده بود ولي تو كار واقعا پيشرفت كرده بود و از يه كمك حسابدار الان حسابدار اصلي شركت بود بدون داشتن نيروي كمكي...منم ادامه ميدم و كنار بابا و پريسا كار ميكنم...به قول بابا يه روزي من مدير عامل اون شركت ميشم پس بايد بيشتر از همه كاركنم...

hoda_f1
1390,12,23, ساعت : 14:25
..........................
نميدونم سالهاي خوش زندگي چرا مثل برق و باد ميرن بدون اينكه لحظه به لحظه شون رو حس كني ...كمي مزه كني ....تا چشم به هم گذاشتم دو سال گذشت...با اينكه محيط دانشگاه بدون پريسا صفايي نداشت ولي خوب گذشت.......
بميرم با اين پارك كردنم، اون روزا كه هوش و حواس درست و حسابي داشتم اون طوري بودم حالا كه ديگه تو ابرها دارم اسكيت سواري ميكنم خدا به داد برسه جاي دوتا و نصفي ماشينو گرفتم الانه كه اين يوسفي باز بره پيش مدير ساختمون شكايت...ولش كن امروز من مستم سرخوشم كسي ازم انتظاري نداره...اه اه به اينم ميگم اسان سور با فرغون برم زود تر ميرسم چرا باز نميشه...
-بله
منم باز كن مامان زود باش
-چه خبرته يواشتر..اصلا مگه كليد نداري
دستم ميلرزه كليد جا نميره تو قفل درب
-خدا مرگم بده چرا اينقدر عرق كرده چيزي شده؟ كسي دنبالت كرده؟
ديگه نفسم در نميومد كه جواب بدم و از نگراني درش بيارم فقط اروم گفتم مامان تزمو ارائه دادم شدم 19.5 ...تموم شد... و با شدت خودمو پرت كردم تو بغلش....
خدايا جايي تو اين دنيا امن تر و گرم تر از اين اغوش هست؟ با تمام وجود عطر تنشو كشيدم تو ريه هام و تو دلم گفتم خيلي دوست دارم ممنون كه وجودت منو به وجود آورد...انگار زمان متوقف شده بود ... اين مامان هيچي نميگفت ...با اين كه دلم نمي خواست از اغوشش جدا شدم ولي به زحمت اين كارو كردم
اااااااامامان خبر به اين خوشي دادم چرا گوله گوله اشك ميريزي
-از خوشحاليه عزيزم...غير از عاقبت به خيريت و خوشبختيت و ازدواجت ديگه هيچي از خدا نميخوام...
من نفهميدم اخرش ...خوشحالي گريه ميگني ناراحتي گريه ميكني...تازه مامان يه وقت رودربايستي نكني با خداها يه چند تا دعاي ديگه هم بگن...نوه دوقلو...قبولي نوه ها در دانشگاه سراسري...ادامه تحصيلشون خارج از كشور....
لبخندش تمام خستيگه شب بيداري ها و درس خوندن ها رو از تنم بيرون كرد...
الهي قربون خنده هات برم كه خوشكلترين مامان دنيايي
-خدا نكنه من قربونت برم كه اين قدر شيرين زبوني
اونو ديگه از باباش به ارث برده...
واي بابا تو كي اومدي
-وقتي مادر و دختر دل ميدادن و قلوه ميگرفتن...حالا چه خبره پشت در نشستين جا نبود ديگه...لااقل درو ميبستين
مادر-اقا اسماعيل از ذوقه
-به سلامتي چيزي شده؟
به مامان مهلت ندادم و با ذوق گفتم: فوقمو گرفتم ارائم شد 19.5.....بابا يه لحظه مكث كرد و بهم خيره شده يه لبخند ناز مثل مامان رو لبش جا خوش كرد و رفت طرف دستشويي...
بابا بغلم نميكني
-چرا بابا ولي اول بذار دو ركعت نماز شكر بخونم...اول به خاطر اين ميوه اي كه حاصل زندگيمه دوم به خاطر مدركت...
احساس كيلو كيلو قند اب شدن تو دلو تجربه كردم و بازم به خودم قول دادم بيش از پيش راه انتخابي پدر كه توي درس و كار خلاصه ميشد رو پيش بگيرم...
--------------------------------------
مينا خانم اگه زحمتي نيست يه برنامه جور كن اخر هفته يه جشن خودموني براي فارغ التحصيلي غزل بگيريم...
بابا چه خبره مگه پرفسورا گرفتم ملت ميخندن بهمون تو اين فاميل كه ماشاالله همه دكتر مهندسن ...كي جشن ميگيره كه من بگيرم
-دختر من با همه فرق داره من هزار تا ارزو دارم واست در ضمن ميخوام يه خبري رو به فاميل اعلام كنم
باباي نكنه قضيه تجديد فراشه.....با چشم غره مامان ساكت شدم و كمي خجالت كشيدم...
-اقا اسماعيل كيا رو بگم
-خودتو اذيت نكن خانوم داداشام و خواهرام...شمام كه خواهر و برادرت ايران نيستن ...راستي خيلي وقته بهشون يه زنگ نزديم امشب تماس بگير يه حال و احوال كنيم
تو دلم گفتم ميگه خودتو اذيت نكن خانوم دوتا عموم و دوتا عمم با اهل و عيالشون يه گله از چهار پايان رو تشكيل ميدن........بايد با پريسا شرط ببندم اگه اين جمله رو بلند بگم چي ميشه.
------------------------------------
-غزل مادر لباست زياد باز نباشه عمه ملوكتو كه ميشناسي ...ارايشگاه ژيلا خانوم وقت گرفتم ساعت 4 من وقت نميكنم بيام تو مهم تري ...همين جا يه دستي به موهام ميكشم
ميشه منم نرم همين جا يه سشوار ميشكم به موهام...خودمم كه بهتر از همه خودمو ارايش ميكنم
-نه نميشه
مرسي توجه
-غزل خانم............
مامان به پريسام بگم بياد
-بگو مادر
-----------------------------------------
پريسا-غزل چه تيكه اي شدي ها چرا نذاشتي ارايشت كنه
چون خودم بهتر ميتونم خودمو ارايش كنم
-چي ميپوشي
نميدونم اين سه تا رو تا حالا نپوشيدم يكي شونو انتخاب كن
-اين كرميه بهت مياد
كدوم؟
-همون كه تاپ و شلواره سر همه...به نظرم ساده و باكلاسه ...كمربندشم كه عاليه، بهش جلوه داده...قدت بلنده خيلي بهت مياد......اه ول كن ديگه غزل چشات وا نميشه بسكه ريمل زدي بيا لباس بپوش يه ساعت ديگه ميان
تو اين قوم اجوج ماجوج رو نميشناسي بايد ببيني خدا چه شاهكارايي خلق كرده هر چي بپوشي يا چپ چپ نگاه ميكنن يا در كمال پررويي ايراد ميگيرن
-غزل زنگ زدن
خدا مرگم بده چرا اينقدر زود امدن
بيا بپوش ديگه بميري من جات حرص ميخورم...
بعد از سلام و احوال پرسي ها و قربون صدقه هاي مصنوعي وقت كردم پيش پريسا بشينم
-غزي اون كه عين طاووس پف كرده كيه
عمه ملوكم
-ااااااااااا همون كه به بابات ميگفت زن بگيره...پيرزن چه لاك سرخي ام زده خدا به دور....من اگه اين همه ارايش ميكردم تا حالا سه چهار تا شوهر كرده بود
به نازم حكمت خدارو دخترش چهار ساله بچه دار نشده هركي جاي مامانم بود تيكه رو بهش انداخته بود
-اون دوتا كه مثل بچه كانگرو بهش چسبيدن دختراشن
اره خدايي مثل زن باباي سيندرلا با دوتا دختراش نيستن؟اون كچله هم شوهرشه
-معلومه زي زيه فكر كنم روزي دو سه فص كتكو از عمت ميخوره...اون يكي ام عمته
اره عمه يگانه واي خدا عرشياشو ميبيني چه جيگريه چه لپايي داره ...الهي...اونام عمو هامن...ابراهيم و يوسف
علي و اليناز بچه هاي عمو ابراهيم از خانومش جدا شده....عرفان و حسامم پسراي عمو يوسف اون خانم خوشكل سفيده هم مستانه زن عمومه...
-حسام و عرفان چه خوبن...گفتي دكترن ؟؟؟؟غزلي مخشونو بزن ببين زن نميخوان
حالا باهاشون صحبت ميكنم ببينم چي ميگن
-راستي فاميل مامان نداري
چرا خنگه بهت كه گفتم يه خاله و يه دايي دارم لندن زندگي ميكنن
-هان يادم نيود
غزل دختر عمت ماهكو داشته باش چه طوري راه ميره ...
انگار رو كت واك فاشن جرجيو ارماني داره ميتازونه
صداي ريز خنده بلندشد...هر چي خودمو كنترل كردم نتونستم تحمل كنم و چنان قهقه اي زدم كه همه برگشتن طرفم...ماهك سريع خودشو جمع كرد و باخجالت رفت تو اشپزخونه ...پري ازمن بد تر بود خودمو جمع كردم و به پريسا گفتم: مرده شور چشماتو ببرن شور نيست كه ليزره...
-واي غزل چه خوشكل خورد زمين ....
كم حرف بزن بابام ميخواد حرف بزنه...
با صداي بابا جمع ساكت شد و همه سرها به طرفش برگشت...
ممنون كه امشب منت گذاشتين و تشريف اوردين، بيشتر از قضيه فارغ التحصيلي غزل اين موضوعي كه ميخوام بگم براي اين مهموني مد نظر بود...همين طور كه ميدونيد من بايد خيلي زود تر از اين حرفا بازنشسته ميشدم ولي منتظر غزل بودم ...همين جا اعلام ميكنم كه از شنبه ميخوام غزل به جاي من مدير شركتم بشه و ميخوام تمام سهام رو به نامش انتقال بدم...
شوكه شدم شايدم ترسيده بودم...منتظر اين روز بودم ولي فكر نميكردم به اين زودي و اينجا...يعني از پسش بر ميام...نگاهمو به جمع دوختم لبخند مادرم حسام و عرفان و پريسا و در مقابل حس انزجار و حسادت عمه ملوك و دختراش مصمم كرد كه ميتونم يعني بايد بتونم.....من غزلم ...غزل سالاري

hoda_f1
1390,12,23, ساعت : 15:00
پاييز چادر زرد و نارجيشو روي درختا پهن كرده بود...بازم پاييز شد و پر از حس شدم...نميدونم چرا اين فصلو دوست دارم.....
پنجره اتاقمو باز ميكنم و با تمام وجود خنكاي صبح و عطر پاييز رو ميبلعم...
به زنده رود هميشه خروشان سلام ميكنم.....
ميگم تو اين فصل رمانتيك ميشم هيچ كس باور نميكنه...جاي پري خالي ببينه چه جمله هاي ادبي از خودم تشعشع ميدم....
لباس ميپوشم و به عادت سه ماهه اخير صبح زود خودمو به شركت ميرسونم....اين روزا وقت خواب نيست وقت تلاشه...وقت تثبيت جايگاه و موقعيتمه...شايد يه تو دهني به كسايي كه فكر ميكنن من نميتونم....
-----------------------------
با تو در نزده اومدي تو
پريسا-برو بابا تو رئيس جمهورم كه بشي من همين طوري ميام تو اتاقت
خيلي خوب ...چي ميخواي حالا
-سرت شلوغه
خيلي ولي بگو گوشام ازاده
-غزل كارام زياده تو اين شش ماه اخر خريد و فروش دوبرابرشده هنوز وقت نكردم اضافه كاري ماه پيش بچه هاي انبارو حساب كنم ........كمكي برسون
فدات شم من كه دو ساله ميگم كارت سخته خودت گفتي نميخوام كسي تو كارم دخالت كنه
-اره اون موقع ميشد ولي الان ديگه نميكشم
باشه به خانم حسيني بگو به چند تا كاريابي بسپاره تو نيازمندي هام يه اگهي بزنه...
-نه نميخواد خودت كه ميدوني حسابداري چقدر حساسه پسر دوست خالم چند روزه بيكار شده يعني شركتشو تعديل نيرو داشته ...بگم بياد
مارمولك ميگم تو اهل همكاري با كسي نبودي نگو پاي يه پسر جوان در ميان است
-نه بابا اصلا باهاش حال نميكنم انگار از دماغ فيل افتاده...خودشم تحويل نميگيره
باشه بابا تو مريم مقدس...بگو فردا بياد.......پري تو چرا اينقدر مظلومانه نگاه ميكني اصلا بهت نمياد
-غزل ببخش
چي؟چي رو ببخشم .....فاكتور اشتباه صادر كردي؟
نه فقط خستم ديشب كه رفتم خونه مامانم له و لورده و خوني افتاده بود گوشه اتاق بازم اون نامرد پولاشو گرفته بود ...ديگه حتي خرجي ام واسه خونه نميذاره ...تمام حقوقم خرج خونه ميشه..اگه پولشو داشتم مامان و پريا رو ميبردم يه جا كه هيچ كس نشناستمون...
ميخواي كمكت كنم...
-نه مرسي تاحالا چيزي كم نذاشتي واسم...
واي تو رو خدا پري اينقدر مظلوم نگام نكن...دلم ريش ميشه...پري چيزه ديگه اي ام هست؟خيلي با حسرت نگام ميكني
-كي من ؟؟؟؟؟نه بابا خيالاتي شدي بايد برم كار دارم فعلا .....
چش بود اين دختر چرا من بايد ببخشم؟؟؟

hoda_f1
1390,12,23, ساعت : 15:40
جانم خانم حسيني
-بابت استخدام اومدن
بلاخره كار خودشو كرد....ممنون بگو بيان داخل اگه فرم پر نكرده بده پرش كنن....
-بله حتما....
-هميشه شما وقتي كسي رو دعوت ميكنيد سرتونو ميندازين پايين و اهميت نميدين
با چشماي از حدقه بيرون زده به قيافه حق به جانب و پر روش نگاه كردم و گفتم:
ميتونستين اهني اوهوني سرفه اي چيزي بكنيد...البته انسانهاي متمدن در ميزنن كه در اين مورد از شما انتظاري ندارم
-در زدم ولي فكر كنم مراجعه به دكتر گوش و حلق و بيني واستون لازم باشه...فكر كنم نشنيديد
اگه كارتونم مثل زبونتون فعال باشه مسلما كارمندي خوبي ميشيد
-دقيقا ....چون شمام رياستون مثل زبونتونه حتما شما رو سرمشق قرار ميدم خانم رئيس
(زهرمار..... رئيسشو مزحك گفت انگار ارث پدريشو بالا كشيدم اول كاري با گرز گران اومده استخدام خدارو شكر رئيسشم اگه كارمندش بودم دو سه تايي چك و لگد خورده بودم تا حالا.....)
فرم استخدام لطفا......
-بفرماييد....
لطفا خودتونو معرفي كنيد
-ااااااا نميدونستم سواد ندارين...اگه گفته بوديد جاي كاغذ مشخصاتمو توي نوار ضبط ميكردم...
سواد كه دارم ولي نميدونم چرا هروقت غول بي شاخ و دم مي بينم نم ميشكه
-اخي ...احيانا قبل از اومدن من به اينه نگاه كردين
(از عصبانيت در حد انفجار بودم ولي اصلا به روي خودم نيوردم..... خيلي خونسرد تلفنو برداشتم و داخلي پريسا رو گرفتم)
خانم گودرزي استخدام يه غول بي شاخ و دم بي ادب لازمه؟
پريسا يخ زده بود نه هان ميگفت نه نه بعداز چند لحظه مكث گفت:جانننننننننن
اگه لازم نيست كه حسابدار زياده
(خونسرد با اون چشماي وحشي درشت و مشكيش نگام ميكرد...اخم كرده بود ولي در عين حال به پوزخند روي لبش بود بي اختيار تو دلم گفتم چقدر نازه...قدبلندش بهش اقتدار داده بود و نميدونم چرا مقابلش احساس عجز و ناتواني ميكردم....با صداي پريسا به خودم اومدم)
پريسا-غزل اگه منظورت راستينه سخت نگير اخلاقشه ...استخدامش كن بره...
پوفي كردم و گوشي رو گذاشتم اصلا نميفميدمش...اومده بود براي استخدام ولي گستاخانه بي ادبي ميكرد واقعا عجيب بود...انگار اومده بود ميدون جنگ
برگه استخدامو از رو ميزم برداشتم و خوندمش نميدونم چرا دلم ميخواست با دقت بخونمش: نويد راستين 30 ساله ليسانس حسابداري...5 سال سابقه...مجرد
هركسي جاش بود با يه اردنگي مي انداختمش بيرون ولي بدم نميومد باهاش كل كل كنم و البته با قدرتي كه دست من بود اذيت...به چشماش خيره شدم با نگامون به هم اعلام جنگ ميكرديم هردو با اخم و پوزخند به هم نگاه ميكرديم...
خودمو جمع و جور كردم و با صلابت و غرور گفتم:
اقاي راستين ساعت كار شركت 8 تا 4.5 ...نيم ساعت وقت نهاره...نهار سر ساعت 1.5 توي سالن كنفرانس سرو ميشه...حقوقتون برابر با خانم گودرزيه به خاطر سابقه كارتون ...چهل درصد بالاتر از قانون كار ....بعد از يك ماه اگه خانوم گودرزي تاييدتون كرد قرارداد مينويسم و بيمه ميشيد اگه سوالي هست در خدمتم در غير اين صورت كاراي مهم تر از شما دارم
-شما هميشه اينقدر زود استخدام ميكنيد
جاي تشكرش بود...واقعا ادم عجيبي بود...كسي به زور وادارش نكرده بود اينجا كار كنه...ديگه نميتونستم جواب ندم يه لبخند ژكند زدم و باارامش گفتم: خير...ولي ازاونجا كه با بهزيستي همكاري تنگاتنگ و انسان دوستانه دارم استثنايي ها رو زود استخدام ميكنم اخه هم خدا رو خوش مياد هم خلق خدا رو...
صداي قه قهش رفت بالا...هناق گرفته جذاب ميخنديد...طوري كه بي اختيار چشمام روش زوم شده بود...
-ولي خانم سالاري فكر كنم ديوانه چو ديوانه ببيندخوشش ايد...فعلا با اجازه
به سلامت درضمن فردا كپي مدارك دانشگاهي و سابقه كارتون يادتون نره....
----------------------------------------------------------------
پريسا قحطي اومده...اين ديگه كيه؟؟مگه من پدركشتگي دارم با اين بشر نيومده ليچار بار من ميكنه...فقط به خاطر استخدامش كردم ....چون گفتم حتما دلتو برده نخواستم بزنم تو پرت
-غزل ولش كن خودت كه ميگي سرت پايين بود...اونم مغروره ديگه...واي چه ناز بود قد و بالاش و چشم و ابرو و.......درضمن دلمم نبرده..عمرا
درد پسر نديده اره جون خودت...اون تحفه ديگه تعريف داره؟ مهم وجناته كه نداره...
-غزل خالم ميگه مامانش گفته تاحالا با هيچ دختري دوست نبوده...ميگه تا عاشق نشه با دختري رابطه برقرار نميكنه ...ميگن سي ساله هيچ كس چشمشو نگرفته
مامانش غلط كرده .....اخه تو عقل كي ميره پسر با اون تيپ و قيافه دوست دختر نداشته باشه...ساده اي كه باور كردي
-نه بابا مامانش اهل اين حرفا نيست...
هست توام ساده اي ها
-ميگم نيست مغرور تر از اين حرفاست كه به دختر جماعت روي خوش نشون بده...اصلا اگه ميتوني سوسكش كن
پريسا منو تو معذورات نذار ...يه كاري ميكنم يه هفته اي واسم اشك بريزه ها
-غزل جك سال نگو...فكر كن نويد راستين واسه غزل گريه كنه...اصلا بيا شرط ببنديم عمرا تو بتوني
منو غيرتي نكن پريسا ...تا حالا كدوم پسر به جز پسراي فاميلمون دور و بر من بودن و عاشقم نشدم
-رااااااااااااستين
سر چي؟
-ايول غزلي هر كي باخت يه ميليون ميده طرف مقابل فقط دو ماه وقت داري...
يه ماهم واسم كافيه...پري زدي زيرش از حقوقت كم ميكنم ها......
قبوله
يه شرط ديگه ام دارم وقتي جناب سوسك شد بعد بايد اخراج بشه با فضاحت تمام....
-قبوله...چه حالي بده...فقط من بايد ابراز عشقشو ببينم ها

hoda_f1
1390,12,24, ساعت : 09:29
امروز ساعت شش بیدار شدم،یه ساعت زود تر هر روز...خودمم در عجبم...هر روز ساعت هفت بیدار میشدم و تا میخواستم از تختم جدا بشم یه دور کامل تمام زمین و زمان و کائنات از زیر تیغ فحش هام میگذشت ...عجبا که مطمئنم با این تغییرات خبری در راه است....
یک هفته از استخدام راستین گذشته...به طرز عجیبی ازم دوری میکنه،فقط موقع ناهارمیتونم ببینمنش...طوری رفتار میکنه انگار من دور اون میز وجود ندارم، گاهی به این نتیجه میرسم از من متنفره...ولی چرا اخه؟شاید بی دلیل...ولی من نمیذارم تو این شرط بندی مغلوب بشم محاله....غزل سالاری نیستم اگه از پا نندازمش...میگن فاصله عشقش تا تنفره یه تار موئه...
با این بی محلی ها کاری ازدستم برنمیاد باید واسش عشوه شتری بیام...ولی اون که من دیدم یه شترم واسش کمه...گله شتر باید واسش رو کنم...باید بهتر بپوشم...بیشتر ارایش کنم...اهان یه تغییر ظاهری هم بد نیست عصری باید یه سری با ارایشگاه بزنم...خدا رو شکر امروز باید سر حسابای شرکت افرا باهم جلسه داشته باشیم ...پیش به سوی راستین که تبدیلش کنم به چپین...هوراااااااااا
------------------------------------------------
پریسا-غزل اماده ای ؟بیا اتاق کنفرانس
امدییم پسری اااااااام
-------------------------------
راستین نشسته بود اخر میز...خیلی خون سرد و با طمائنینه قدم زدم و روبروش نشستم ،پرسیام معلوم نبود باز کجا جیم زده
راستین-علیک سلام خانم سالاری،اصولا یاد نگرفتین جایی وارد میشین سلام کنید مخصوصا اگه طرف بزرگ تر باشه
ااااااا اقای راستین شما اینجا بودید...اصلا متوجه تون نشدم(مودبانه جمله ریز میبینمت جوجه فکلی)
-پس واجب شد وقت مراجعه به گوش پزشکی به سرم به چشم پزشکی بزنید...احتما نمره چشمتون 9 یا 9.5 و به عینک ته استکانی احتیاج دارین
(گوشام داغ شده بود احساس میکردم یه گاو وحشی ام که داره ازدماغش بخار میاد بیرون و راستین یه تیکه پارچه قرمزه یه نفس عمیق کشیدم و با ارامش و تسلط اعصاب)گفتم: جناب راستین نمیدونستم ادمای نرمال باید آمیب (جانور ريز تك سلولي)ها رو ببینن...مرسی از راهنماییتون به چشم پزشکم میگم که نمیتونم انواع جانواران میکروسکپی رو ببینم...
دهنشو باز کرد که یه جواب حسابی بهم بده که پریسا اومد داخل...الهی فداش بشم که اینقدر به موقع سر رسید....
پریسا- خانم سالاری با گزارش شرکت افرا چیکار کنیم
اخه من نمیدونم یعنی چی این جلسه نمیخواست که مجبورم بشم کفاره پس بدم خوب واضحه دیگه قسمت مبهمش چیه؟
راستین- خ سالاری از شما و مغز تک عنصری تون بیشتر از این انتظار نمیره ....وقتی این شرکت زیر بار نمیره که بدهکاره باید چی کار کنیم...
چشمام چهار تا شد چه طوری به خودش اجازه داده بود که جلوی پریسا با هام این طوری حرف بزنه...حالیت میکنم
خانم گودرزی حرف حسابشون چیه؟
پریسا-میگن نصف بدهی رو چک دادیم بقیش رو نقدی پرداخت کردیم
چک رو قبول دارم ولی پرداخت نقدی رو نه ...اگه به حساب واریز کردن قبضشو ارسال کنن اگه دستی دادن رسیدشو... ما بین شرکتا وجه بدون رسید دریافت و پرداخت نمیشه..تا وقتی حسابشونو تسویه نکردن فروش نداریم...و چون شدیدا به ما احتیاج دارن صد درصد تسویه میکنن...لطفا بدهکارشون کن تا وقتش....
بلند شدم و با ارامش رفتم طرف در ....گوشی گرون قیمت راستین لبه میز کنار پریسا بود ،داشت بهم چمشک میزد...کاغذ ریز حساب شرکت افرا دستم بود رفتم کنار پریسا و خودم رو به میز نزدیک کردم کاغذ دادم به پریسا به کمک استین مانتوم گوشی رو زمین انداختم...
وای که صدای اصابتش با سرامیک های اتاق چه لذت بی وصفی رو تو تنم به وجود اورد...به راستین نگاه کردم که چشمای درشتش اندازه یه نلبکی شده بود و داشت به گوشی نازش که حالا خودش یه طرف و باطریش یه طرف بود نگاه میکرد...با لحن حرص اوری گفتم: اقای راستین فاکتورشو تحویل بدین و وجهشو بگیرین با توجه به اینکه تاچ اسکرین بود احتمالا از هستی ساقط شده...
-ممنون خانوم سالاری دیگه داشت دلمومیزد خودمم قصد داشتم که عوضش کنم...
هر جور راحتید...(ای خدایا چقدر این بشر سریع حالت بهتشو به حالت طلبکارانه عوض کرد عین افتاب پرست میمونه ولی چه حالی داد عجب گوشی بود...)
امروز سرخوش بودم حسابی حال راستین رو گرفته بود و شتر که نشدم هیچ یه خروس جنگی تمام عیار بودم...به هر حال همونشم فاز داد و دلخوشی ام حسابی گرسنه ام کرده بود...امروز تموم غذامو میخورم...تو فکر غذا و مخلفاتش بودم که دیدم راستین داره میاد طرفم یا خدا این دیگه چه مرگشه همیشه از من فرار میکرد حالا داره این وری میاد...اخ که خروس جنگی بازی جواب داد...
از کنار رد میشد که احساس کردم پام داره له میشه....اخم رفت هوا
ااااااااااای
-شرمنده خانم سالاری ندیدمتون...اخ اخ ببخشید پا گذاشتم رو پاتون...کفشاتونو بدین کفاشی واکس بزنه فاکتورشو بیارین واسم پرداخت کنم...
خیلی خونسرد راهشو کشید و رفت طرف سالن کنفرانس
ای پام له شد....کرکودیل افریقایی با اون وزنت ....پام شکست...بمیری الهی..چه عطر خوش بویی ام داشت ...اه چه ربطی داشت این وسط...میخوای تلافی کنی بچرخ تا بچرخیم....ای پام ...نامرد لااقل مردونه بازی کن هیکل من کجا و توی گوریل کجا؟؟ای ای له شد پام...
کل اشتهام کور شد ولی اقا با اشتها مشغول به تناول غذا بودن...امیدوارم غذا بپره تو گلوت...همچین میخوره یکی ندونه میگه بوقلمون اعلای پنج ستاره داره کوفت میکنه...هنوز انگشت پام داره ذوق ذوق میکنه...
غر میزدم و به راستین بد و بیراه میگفتم که سرشو اورد بالاو غافلگیرم کرد...نگاهم قفل شد تو نگاهش...احساس دلشوره پیدا کردم و قلبی که تیکه تیکه شد و ریخت پایین...ضربان قلبم رسید به 150 در دقیقه...و دمای بدنم39 شایدم40...........نگاهش جادويي بود انگار چشمام مسخ شده بود...غرورم به قلبم نهیب زد و تونست مسیر نگاهم رو به پایین هدایت کنه....
لعنت به تو غزل چرا بهش زل زدی...خوب اونم نگاه میکرد...نه خیر تو اول نگاه کردی ...اونم نگاه کرد تا از رو بری...اون حس لعنتی چی بود دیگه...نه نه محاله ...
-----------------------------------
به خودم تو اینه نگاه کردم ....وای وای ماه که چه عرض کنم ...سیاره اعتماد به نفسم من...نه خداییش ایول دست ژیلاخانم درد نکنه چی کرد هیچ وقت فکر نمیکردم رنگ عسلی اینقدر بهم بیاد...
ژیلا-وای غزل جون ماه بود ماه تر شدی...
(اره جون خودت اگه کار یه ارایشگر دیگه بود میگفتی بهت نمیاد رنگش دمده شده...)
ممنونم هنر دست شماست دیگه
اینقدر کاراموزاش به به و چه چه کردن که جو زده خصلت اصفهانيم رو گذاشتم كنار و به همشون انعام دادم...دفعه اخر به خودم نگاه کردم و گفتم راستین بچرخ تا بچرخیم...
---------------------------------------------
پنجره رو باز کردم و دوباره هوای پاییزو مهمون اتاقم کردم...دلم عجیب شعر میخواست...چه مرگم شده بود من که اهل شعر نبودم...حتما اثار حس غریب پاییزه...
کتاب حافظ گوشه قفسه کتابام توجهمو جلب کرد...برم یه تفائل برای خودم و راستین بزنم...مرگ غزل مگه چه صنمی باهاش داری که فال بزنی...
نه برم الان که منم و خدا و حافظ ...اگه این وجدانم هم خفه بشه همه چیز خوبه..نميدونستم چي بگم ...فقط گفتم من و نويد ....
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هرکه آینه سازد سکندری داند
نه هرکسی که کله کج نهاد و تند نشست
کلاه داری و ایین سروری داند
وفاو عهد نکو باشد از بیاموزی
وگرنه هرکه توببینی ستمگری داند
باختم دل دیوانه و ندانستم
که ادمی بچه یی شیوه پری داند
غلام همت ان رند عافیت سوزم
که در گدا صفتی کیمیا گری داند............
خوب این یعنی چی؟؟ به نظرم اصلا معنیش خوب نیست...اصلا ولش کن حافظ خستس بسکه از صبح تاحالا ملت فال زدن...راهم که دوره یا باید برم شیراز یا اول وقت تفائل بزنم...

hoda_f1
1390,12,24, ساعت : 10:51
توي انتخاب لباس وسواس پيدا كرده بودم...دوست داشتم بهترين باشم...با قيافه جديدم اعتماد به نفسي كه چند روز بود از دست داده بودم پيدا كردم...خرامان خرامان در راه پله شركت قدم ميزدم و لذت زايد الوصفي از صداي تق تق كفشم احساس ميكردم...اروم در شركت رو باز كردم ...نميدونم چرا انتظار داشتم نويد راستين رو توي سالن شركت ببينم...چشمام رو خمار كردم،سينه رو جلو دادم،شدت صداي تق تق كفشو رو بيشتر كردم و وارد شدم.........
اه هيچ كس كه اينجا نيست...خانم حسيني هم كه نيست...بازم خوبه خيطي ماليات نداره...پنچر شدم و رفتم سمت اتاقم كه راستين از اتاقش اومد بيرون و داشت با گوشيش صحبت ميكرد.....(اخ اخ ژستو چرا ول دادم...اه هول كردم چرا؟ چشمامو چه طوري بايد خمار ميكردم...يادم رفت.....ولش كن اصلا يه وقت خودمو لوچ ميكنم...)
از كنارم رد شد سرشو تكون داد يعني سلام و رفت سمت اشپزخونه ...اي بيشعور چه گوشي ايي خريده مدلش از قبليه بالاتره نامردم اگه خوردش نكنم ......حتما اينو خريده منو دق بده.......ولي كور خوندي من كه ميدونم اونجايي كه نميخوام بگم چه طوري شعله ور شد.............لامصب چه قد و هيكلي داره...به من چه مبارك صاحب نداشتش باشه...انگار منو نديد ...بي لياقت اگه مجسه چرچيلم بود با اين قيافه و تيپ امروزم روح در وجودش ميدميد و به التماس مي افتاد....اه حيف اون همه پولي كه واسه رنگ مو دادم....اخ اخ انعامو بگو عين نخود چي پخش ميكردم........اصلا من واسه شرطي كه با پريسا بستم ميخوام خودي نشون بدم...اره...مطمئنم...
پريسا از قيافه جديدم ذوق زده شده بود همچين بوسم ميكرد كه لپم درد گرفت...
اه اه هرچي تف بود ماليدي تو صورتم......عين اين ننه جونا كه بعد صد سال واسه نوشون زن ميگيرن...انگار عروسشم اين طوري بوس ميكنه
-اخه خيلي ناز شدي.....نويدديگه تو دامه.......
نه بابا .......اصلا نگام نميكنه...انگار نه انگار من هستم
-يعني شرطو باختي ديگه..............
نه خير هنوز وقت دارم............
-----------------------------------------------------
ابان ماه....اتاق غزل
پريسا-دو ماهت تموم شد...پولو رد كن بياد
ولم كن پريسا حوصله ندارم
-چه مرگته غزل چرا اين طوري شدي...به خودت تو اينه نگاه كن زير چشات كبوده، اندازه يه بند انگشت گود رفته...غذا نميخوري...ديگه چرت و پرت نميگي....اخه بهم بگو غزل....
هيچي نيست پريسا ....يه ذره خستم
-اخه الكي خسته اي...چه طور اون وقتا كه درس ميخوندي و كار ميكردي خسته نبودي...حالا خسته شدي...غزل منو قبول داري؟
اين چه حرفيه ميزني...من و تو شش ساله دوستيم...رفيق غم و خندم بودي...تنها دوستم
-پس بهم بگو چي شده؟جون من غزل
بهم نميخندي...مسخرم نميكني
-به جون مامان و پريا كه ميخوام دنيا نباشه.......
پريسا گير كردم...مثل خر تو گل....دست خودم نيست عاشق نويد شدم......خيلي دوستش دارم...همه جا تو فكرمه..شبا تو خوابم...هر روز بيتابم بيام شركت...همش دنبال بهونم كه بيام سمت اتاقتون....قلبم انگار تو سينه جاش نميشه...هميشه ميخواد بزنه بيرون...هيچ كس حالمو نميفهمه....خنده داره كه من هرچي بهش نزديكتر ميشم اون دورتر ميشه......مضحك تر اينكه هر شب خودمو تو لباس عروسي ميبينم مثل دختر بچه هاي 16 ساله شدم بي منطق و ......
بغض نداشت ادامه بدم...اشكام ميريخت رو گونه ...با خجالت سرمو اوردم بالا كه پريسا رو نگاه كنم انتظار داشتم بهم بخنده، مسخرم كنه ولي عجيب بود....سرشو انداخته بود پايين و بي صدا اشك ميريخت...پريدم تو بغلم و هق هق گريه اش اتاقو پر كرد...مغزم جواب نميداد...نكنه پريسا هم؟؟؟نه خدايا...آني از مغزم گذشت من نميتونم كوتاه بيام نميتونم تمام هستي و وجودمو كنار پريسا تحمل كنم ...پري دوستت دارم ولي اون قدر فداكار نيستم...مگه اينكه اونم تو رو بخواد...به زور دهنمو جنبوندم و با صدايي از ته گلو گفتم: يعني تو ام ......
خيلي زودتر از حد انتظار حرفمو خوند....با پس گردني كه از پريسا خورم سرمو بالا اوردم و بهش زل زدم
پريسا-خاك بر سر الاغت كنن...من دارم واسه احساس تو كه اينقدر واقعي گفتي زجه ميزنم...اخه اون شاهكار خلقت...مجسمه سنگي چه جذابيتي بايد واسه من داشته باشه...خدا رو شكر انگار لبخند تو ديكشنري مغز اين بشر نيست.........
انگار دنيا رو بهم داده بودن...ولي خيلي عجيب بود از پريسا و اخلاقش بعيد بود كه اين طوري واسم اشك بريزه......حتما خيلي دوستم داره...بايد بيشتر قدرشو بدونم........
---------------------------------------------------
پنجره رو باز كردم ديگه پاييز نبود...هرچند اگه پاييزم بود ديگه زيبا نبود...ديگه هيچ چيز زيبا نيست...هيچ كس زيبا نيست...هيچ جا بدون اون زيبا نبود......دنيا فقط حول يه محور ميچرخيد...تمام دنياي من و وجود من فقط به دور مرد يخي من ميچرخيد...
چه قدر دست نيافتني بود،چرا اجازه نميداد كه وجودشو كشف كنم؟ چرا ديگه حتي باهام كل كل نميكرد؟چرا چشماش اينقدر مشكي و زيبااست؟ يعني به چشم من اينقدر ناز و جذابه يا پروردگار در خلقت و هنرش سنگ تمام گذاشته؟؟
بر سر تربت من با مي و مطرب بنشين تا به بويت ز لحد رقص كنان برخيزم
خيز و بالا بنماي اي بت شيرين حركات كز سر جان و جهان دست فشان برخيزم
گرچه پيرم تو شبي تنگ در آغوشم كش تا سحر گه زكنار تو جوان برخيزم
اين عشق پايان خوشي نداره...بايد فراموش بشه...غزل به خودت بيا...از قديم گفتن واسه كسي تب كن كه واست بميره...وقتي بهت بي محلي ميكنه انتظار بي فايدست...وجود و روحتو خرد نكن همه چيز بي فايدست.....عشق يك طرفه جز فنايي و تباهي انتهايي نداره....من همه اين حرفا رو قبول دارم و قبول ميكنم ولي اي كاش قلبمم يه ذره منطق داشت و قبول ميكرد...شايد يه مسافرت كمكم كنه ميگن از ديده رود انكه از دل رود...دلم هواي شمال كرده...دو هفته ميرم شمال تنهايي...بايد سنگامو با خودم وا بكنم...بايد به اين قلب بفهمنونم كه حسشو ذبح كنه وقتي برگشتم از پريسا ميخوام كه راستين رو اخراج كنه...اين طوري به نفع هردومونه...اصلا خودم واسش كار پيدا ميكنم...شركتاي همكار از خداشونه كارمنداي من برن پيششون..........
ميروم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ويرانه خويش
بخدا می برم از شهر شما دل شوريده و ديوانه خويش
می برم تا که در آن نقطه دور شستشويش دهم از زنگ گناه
شستشويش دهم از لکه عشق زين همه خواهش بی جا و تباه
می برم تا زتو دورش سازم ز تو ای جلوه اميد محال
می برم زنده به گورش سازم تا از اين پس نکند ياد وصال
ناله ميلرزد، ميرقصد اشک آه بگذار که بگريزم من از تو ای چشمه ی جوشان گناه شايد آن به که بپرهيزم من
بخدا غنچه شادی بودم دست عشق آمد و از شاخم چيد
شعله آه شدم صد افسوس که لبم باز بر آن لب نرسيد
عاقبت بند سفر پايم بست ميروم خنده به لب خونين دل
ميروم از دل من دست بدار ای اميد عبث بی حاصل

hoda_f1
1390,12,25, ساعت : 11:32
نمك آبرود_روز دوم
جاده پر پيچ وخم چالوس جذاب نيست......دست خلقت خدا به چشمم فريبنده نيست....صداي دريا آرامش بخش نيست...عشق فراموش شدني نيست....غزل قوي نيست.......قلبم منطقي نيست......هوا مثل چشام باروونيه....دريا مثل دل طوفانيه....موج ها مثل ذهنم روانيه....نويد فراموش نشدنيه.......
دو روزه كه درست غذا نخوردم...يعني خوردم نفهميدم چي خوردم...نخوابيدم...يعني خوابيدم با كابوس خوابيدم...
اينقدر پيش خودم اعتراف كردم كه غرورم ياد گرفته كاري به احساسم نداشته باشه...مگه وقتي عشق مياد غرورمم تو وجود ادم ميمونه...بازم اعتراف ميكنم براي هزارمين بار من عاشقم....خيلي عاشق....اصلا مجنوم.....من بدون نويد نميتونم...... دلتنگم حتي وقتي هم كه كنارشم بازم دلم واسش تنگ شده......خدايا اگه تاوان قلباييه كه شكوندم اعتراف ميكنم خيلي سخته....خيلي سخت...از تحملم دوره ...خدايا تجديد نظر كن...راه هاي ديگه اي هم واسه تاوان هست.......خدايا نذار سر به بيابون بذارم...فقط يه كمك كوچولو....يه نگاه از گوشه چشم به يه بنده ي از همه جا بريده و خسته...
روز سوم ديگه دوري محال بود چه ساده بودم كه فكر ميكردم ميشه با يه هفته دوري همه چيز رو فراموش كرد....اره اگه ساده نبودم به دو تا چشم وحشي دل و دين نميدادم...اگه ساده نبودم وجودمو واسه يه وجود يخي ذوب نميكردم.......
.................................................. .............
اصفهان- اتاق غزل- روبروي پنجره
منو درگير خودت كن تا جهانم زير و رو شه
تا سكوت هرشب من با حجومت روبرو شه
بي هوا بدون مقصد سمت طوفان تو ميرم
من و درگير خودت كن تا كه ارامش بگيرم
بله
-سلام غزل خودم
سلام پريسا جان...
خوبي؟ غزل خودمي يا نه
-نميدونم...غزلم ولي بي مصراع و قافيه...
-نه خوبه...چرت و پرت ميگي معلومه حالت خوبه...
چرت نبود...واقعيتو گفتم؟ شركت چه خبر؟
-سلامتي تو نبودي بابات جات اومد...گفتي دو هفته ميري..سه روزه اومدي
اره خودم بهش گفتم فكر كردم دو هفته ميمونم ولي از خدا كه پنهون نيست از تو چه پنهون...دلم تاب نياورد...واي كه چه حس بدي بود...اخرش نويد منو به مرز جنون ميرسونه...حالا ببين كه بهت گفتم....اومدي تيمارستان كمپوت البالو با اناناس بيار،گلابي نيار كه منتفرم ازش.....
-غزل به چيزي بگم...يعني...نميخوام اميد الكي بدم ولي اين سه روزي كه نبودي نويد خنگ شده بود...انگار خيلي بي تابي ميكرد...
چي؟ مطمئني پريسا..چي كار ميكرد...بگو تو رو خدا...پري .....
-خيلي خوب اينقدر هول نكن ولي من حسش كردم...غزل خيلي بد اخلاق بود...هميشه بد اخلاقه ولي اين دفعه يه طور ديگه بود...كلافگيش معلوم بود....يه بار حواسش نبود من پشت سرشم به در دفترت زل زده بود وقتي منو د يد هل كرد...
پري راست ميگي؟ جون من
-نميدونم غزل ولي حس كردم...بازم مطمئن شو بعد دل خوش كن...باشه؟ جون پريسا نميخوام بيشتر از اين بشكني...
اره راست ميگي...نبايد خودمو خر كنم به اندازه كافي از دست خودم عصباني هستم...
-مياي بريم بيرون؟
نه پري جونم شرمنده...دركم كن هيچ جا بهم خوش نميگذره الكي حالتم ميگيرم...ميخوام برم لب رودخونه قدم بزنم...شايد حالم جا بياد. البته چشمم اب نميخوره
-الان ؟ سرظهر روز جمعه با اين بارون؟
اره تا مامان بابا خوابن برم اگه بيدار شن نميذارن برم بيرون ميگن بارونيه؟
-باشه خوش بگذره مراقب خودت باش.....
حوصله ارايش نداشتم ولي طبق عادت هرگز بدون ارايش از خونه بيرون نميرفتم...يه مانتو و شلوار مشكي پوشيدم شال مشكي وسوئي شرتمم ست كردم ...حوصله گوشي ندارم نميبرمش...
كجا رفت ارامش زنده رود...خوب معلومه وقتي دريا با اون عظمت بهم ارامش نداد اين كه رودخونست كاري از دستش بر نمياد...يعني به نويد بگم..نه نه محاله...خاك بر سرت غزل خودتو ديگه اينقدر خار نكن به اندازه كافي پيش خودت و پريسا خار شدي...كماكان كه انگار مامان و بابا هم بويي بردن...از سوال پيچ شدن هام مشخصه...واي چه بارون نازيه...ميگن عاشقا خل ميشن من ميگفتم نه...چرا من يه چتر نياوردم با خودم...اه اين مغز يه روزي اينقدر فعال بود كه همه چيز رو به ذهن ميسپرد ولي الان به طور كلي ضايع شده...فرجي ام بهش نيست...طوري نيست اينم قسمت ما........
واي من كه رسيدم پل بزرگمهر...از بس چرت و پرت گفتم زمان از د ستم در رفت...
واااااااااااااااااي...قلبم اومدتو دهنم....اين رعد بود يا بمب اتم...واي واي چه باروني هم مياد...عين شلاق.....چرا پول نياوردم با خودم ...پياده هم كه نميتونم برم.....حقمه كه خودمو بندازم تو اب عالم و ادمو از شر خودم خلاص كنم......اين طوري خيلي ضايست برم برم كنار پل شدت بارون كمتره...اره خوبه اين طوري صبر ميكنم يه كم بارون اروم تر ميشه بعد ميرم...
اخ جون زير ديوار پل يه سنگ پهنه...روي سنگ نشستم و دوباره رفتم توي هپروت خودم.......
-سلام عروسك بغلي...به من و دوستم افتخار ميدين...برسونيمتون ....بلاخره زير بارون و بي وسيله و دو تا پسر دختركش و ...به به
اقا خواهش ميكنم بريد سراغ اهلش
-اهل نباشي هم طوري نيست. يه بار كه پريدي اهل ميشي جونم
با زبون خوش ميگم بريد وگرنه جيغ ميزنم
-خوب بزن ...كسي اين دور برا نيست اونم زير پل.....هه هه
-ولش كن سعيد الكي سه ساعت دنبالش راه افتاديم پا نميده
-بيخود كرده پا نميده كه ميتونه يه كام بده...به به زير بارون و يارو و بوس و اغوش ...كور از خدا چي ميخواد
نميخواستم نشون بدم ولي ترس از چشمام و لرزش بدنم مشخص بود...بارون دم اسبي به برف تبديل شده بود و هيچ كس اون دور و بر نبود...اگه ميخواستن كاري كنن چي كار ميكردم...زورم به دو تا پسر نره غول نميرسيد....
پسري كه اسمش سعيد بود داشت ميومد بلند شدم و عقب عقب رفتم كه رسيدم به ديوار پل...هيچ راهي نداشتم...هرچي تقلا ميكردم جيغ كه هيچي حتي يه ناله هم از گلوم بالا نميومد...چشمام بستم و از ته دل گفتم خدايا........
با صداي اخ پسره چشامو باز كردم...توهم بود يا واقعيت نميدونم...تمام وجودم چشم شد و داشت نگاش ميكرد...اصلا نميتونستم فرار اون دوتا مزاحمو دنبال كنم فقط اون لحظه همه ذهنم نويد بود و بس.....
با فشار مچ دستم به خودم اومدم...
نويد-اينجا چه غلطي ميكني؟؟؟؟؟هان
صداي فريادشم گوش نواز بود....
-مگه كري؟ يا لالي.......
دستمو كشيد و دنبال خودش كشوند مثل يه بچه مطيع دنبالش ميرفتم...از فشاري كه به مچم وارد ميكرد دستم سفيد شده بود.ديگه خوني توي انگشتام جريان نداشت ولي دردشم لذت بخش بود و با تمام وجود به جون ميخريدمش...
-من نميدونم تو اون مختو چي هست؟ الان وقت بيرون اومدن از خونست؟اگه نرسيده بودم ميدوني چه بلايي سرت مياوردن؟
-اين چه وضع بيرون اومدنه...ميميري اون كيسه رو يكم گشاد تر بخري كل زندگي رو نريزي بيرون ....اصلا عقلت رسيد مست بودن و هركاري از دستشون بر ميومد...
نويد داد ميزد و من از غيرتش غرق لذت بودم...عصباني بود ولي ميتونستم رگه هايي از محبت رو تو چشاي ترسناكش ببينم...
-دلشون خوشه روسري ميپوشن...نصفه موهارو از جلو ميزيزن بيرون نصفشو از پشت ...همون نوارم نپوش خودتو راحت كن
خندم گرفت به شال ميگفت روسري...خوب حقم دارم بنده خدا مگه چند بار پوشيده كه حرفه ايي باشد
يه لحظه ايستاد و برگشت عقب و داد زد:
بگو جلو اونو.....
بي اختيار دستم رفت سمت شالم و كشيدمش جلو.....هركس ديگه اي بود و اين حرفا رو بهم ميزد ضايع ميكردم و كل ابا و اجدادشو تا هفت پشت به فيض فحش هام نائل ميكردم...ولي نويد هركسي نبود ...نويدمن بود......كنار من و دست در دست من...البته دست در مچ من و در حال خورد شدن استخوانهاي دست من فلك زده....
چقدر زود رسيدم به خونمون....اي كاش راهمون از اينجا تا كوير لوت بود....نه كمه ازا ين جا تا امازون....
نويد-كليد داري
اره
-برو داخل موهاتو خشك كن...يه اب قندم بخورم...خداحافظ
خشك و جدي...رفت اون طرف خيابون ايستاد ..شايد منتظر من كه برم داخل ......
نميدونم با چه حالي خودمو رسوندم به تختم.....خدا رو شكر بابا مامان خواب بودن چون اصلا حوصله بازخواست نداشتم.....به مچم نگاه كردم سرخ سرخ بود و هنوز درد داشت...هيچ وقت نمي دونستم دردم ميتونه شيرين باشه...مچمو لمس كردم و بوسيدمش...جاي دست نويدم متبرك بود برام........
-----------------------------------------------
-غزل پاشو دخترم....ااااااااا تو چرا با مانتو خوابيدي
سلام ساعت چنده ماماني
-هفت عصره...
سرم درد ميكنه .....خوابم مياد بذار بخوابم.....
-هر جور راحتي استراحت كن مادر
----------------------------------------
-غزل بابايي پاشو....مامان ميگه حالت خوش نيست....پاشو بابا ساعت 9 شبه
بابا بذار بخوابم
-پاشو بريم دكتر.......مامان لباس پوشيده منتظره
نه خوبم
-پاشو بابا مانتو كه تنته ...مادرتو كه ميشناسي ول كن نيست برو يه دكتر قال قضيه رو بكن...
-غزل درست راه بيا... يه امپول زدي ها
واي مامان نميدوني چه دردي داره...اخ اخ خدانصيب نكنه....زخم خنجرم اينقدر درد نداره
-دور از جون .....نشل غزل ابرومونو بردي........
.................................................. .
-پاشو عزيزم اين سوپو بخوري حالت بهتر ميشه
اخي حالم جا اومد مامان.....ديگه سرم درد نميكنه....ساعت چنده
-يازده صبحه.......
واي مامان چرا صدام نزدي برم شركت
-بيخود بااين حالت كجا ميخواي بري......بيا مادر اين سوپو بخور كارم داشتي صدام كن
اخه چرا مامان نميفهمه دلم واسه نويد اب شده......ولي اصرارم فايده اي نداره ميدونم كه نميذاره برم......اه حالا اين وامونده اگه يه روز اروم گرفت...انگار كيلو كيلو رخت دارن توش ميشورن......
دوباره رفتم تو فكر ديروز......يعني اميدوار بشم...دوستم داره؟؟؟؟؟؟ نميدونم ....همه چيز رو ميسپارم به زمان...اصلا نويد ادرس خونه مارو از كجا بلد بود.....بايد ته توشو در بيارم!!!!!!!
اه اين پريسام ول نميكنه چقدر اس ام اس ميده......گوشي رو برداشتم و به شماره نگاه نكردم ......نه محاله نويد اس ام اس داده....از روزي كه دلم رو برده بود شمارش رو از رو پرونده برداشتم و سيو كردم ولي هيچ وقت فكر نميكردم روزي روي صفحه گوشيم باشي.....
جرات باز كردنشو نداشتم داشتم از فضولي ميمردم....به خودم اومدم ديدم يه ربعه به شمارش زل زدم....اس ام اس رو باز كردم و چشمامو بستم ......حالا جرات باز كردن چشامو نداشتم يه نفس عميق كشيدم و به صفحه گوشي زل زدم
يه بار......ده بار.....بيست بار.......ميخونم ولي درك نميكردم.........
قدت گفتم كه شمشاد است و بس خجلت به بار اورد
كه اين نسبت چرا كرديم و بهتان چرا گفتيم
اگه اينقدر از دستم ناراحتي كه نميخواي ببينيم من از فردا نميام...تو راحت باش
منظورش از قدت قد من بود يعني......واي اين همه خوشبختي محاله.......واي زنگ زد....خدايا چي جوابشو بدم.....اين همه منتظرت بودم الان كه صدام عين جوجه خروسه بايد زنگ بزنه....
بله
نويد-سلام
سلام
-خوبي غزل جان؟
(جانم....ميگم افتاب پرسته كسي باور نميكنه.......)
-قهري.....چرا جواب نميدي...چرا امروز نيومدي؟
نه چرا قهر باشم.....سرما خورده بودم
-دستت درد گرفت ديروز....ببخشيد دست خودم نبودم...چقدر مچ دستت ظريفه غزل
(مرگ....مرد جماعت درست بشو نيست...تو اون هاگير واگير چشم چروني ديگه نوبر بود)
درد كه چه عرض كنم ...الان تو گچه
-چي؟؟؟راست ميگي
(نتونستم جلوي خندمو بگيرم)
-ترسيدم...خواهشا اين از اين جور شوخي ها نكن...ميخوام امروز عصر ببينمت...كارت دارم
(انقدر مطمئن حرف ميزد كه انگار با كله قبول ميكنم...خيلي دلم ميخواست مقاومت داشتم و ميگفتم نه....)
چه ساعتي و كجا؟
4عصر كوه صفه...تله كابين...مياي؟؟؟
اره .......

دوستان عزيزم پيشاپيش حلول سال نو باستاني اريايي رو تبريك ميگم .....اميدوارم تا اينجا از داستان لذت برده باشيد...قسمتهاي اصلي و مهيج داستان هنوز مونده.....در طول نوروز نميتونم ادامه بدم...بعد از سيزده فرودين با دست پر ميام.....به اميد ديدار......هر روزتان نوروز نوروزتان پيروز...:-118-:

hoda_f1
1391,01,16, ساعت : 13:57
درك يه دعوت غير منتظره...عوض شدن 180 درجه اي يه اخلاق خشن و خشك...همه چيز عجيب بود ولي اصلا مهم نبود...مهم چهار ساعت فرصتي بود كه داشتم...خيلي كم بود براي مني كه مدتها منتظر اين لحظه بودم...دلم ميخواست دوش بگيرم ولي مسخ شده روي تخت نشسته بودم و فقط به روبرو خيره شده بودم...مگه اين فرصتي نبود كه ميخواستم بايد نهايت استفاده رو ازش ميكردم...بايد فكري به حال ابريزش بيني ام و صداي خروسيم ميكردم....
ضعف بيماري به وجودم چيره شده بود از سربالايي بالا رفتن سخت بود احساس ميكردم صد كيلو اضافه وزن دارم..وقتي كه هوا رو ميبلعيدم بينيم ميسوخت ...هوا به شدت سرد بود و ميلرزيدم...اب ريزش بيني ام حتي با انتي هيستامين هم قطع نشده بود...ولي مهم نيود حتي اگه روي تخت مرده شور خونه هم بودم با اين دعوت روح به وجودم ميدميد و زنده ميشدم...
از دور ميديدمش تشخيصش واسه من كه هر شب تمام ابعاد چهره و اندامش رو توي خيال نقاشي ميكشيدم سهل بود...دوباره دستام شل شد و دلم پايين ريخت...شديدا احساس خجالت زدگي ميكردم...بي انصاف چقدر به خودش رسيده بود فكر كنم قصد جونم رو كرده بود...سعي در حفظ اعتماد به نفسم كاملا بي نتيجه بود...
سلام
-سلام غزل خانم...حالتون خوبه
ممنون بد نيستم
-ولي چهره تون كه خوب نشون نميده...ببخشيد كاش گفته بوديد كه حالتون مساعد نيست
(چه طور ميتونستم بگم...چقدر احمق بود ...شب و روز انتظار كشيدم حتي يه ثانيه هم صبر كردن محال بود)
نه خوبم فيسم يه خورده داغونه از داخل بهترم
-چه شكست نفسي يه بزرگي
(چه حرفاي بعيدي امروز ميشنيدم...خدا به خير كنه...الهي تا اخرش به همين منوال رويه رو پيش ببر)
-موافقين سوار تله كابين بشيم
(اخه جا قحط بود تو اين شهر....حالا من چه جوري به اين حالي كنم من از ارتفاع ميترسم كه خودمو ضايع نكنم)
اخه الان وسط زمستون تله كابين حالي نداره...
-اتفاقا ....ولي از پيشنهادم منظور دارم
(واي خدا نكنه ميخواد اون بالا بلايي سرم بياره...نه كه منم از خدام نيست...ولي نه اگه قد اين حرفا بود دلم نميسوخت)
باشه بريم...
نفهميدم تا سوار شديم چند بار ايت الكرسي خوندم و به خودم فوت كردم...چند باري هم از چشم نويد دور نموند و با لبخند نگام كرد...پاهام ميلرزيد واقعا ميترسيدم كاش جا ميزدم و ميگفتم بريم يه جاي ديگه ولي خيلي كنجكاو بودم بدونم از دعوتش چه منظوري داره...
وقتي از استيشن پرت شدم حس كردم قلبم ريخت توي شلوارم...بي اراده چشمام رو محكم به هم فشار دادم و جرات نكردم بازشون كنم...
-تا من هستم از هيچ چيز نترس
چشام رو باز كردم و عصبي گفتم: اره توام رستم دستان پسر زال اگه خواستيم بيفتيم كابين رو تو هوا ميگيري ميذاري زمين
صداي قهقهش مدهوشم كرد چه ناز ميخنديد....به صخره هاي زير پام نگاه كردم ...يعني وقتي عشق دست نيافتنيت روبروت نشسته ترس ميتونه جايي داشته باشه....
-حرف زدن واسم سخته ولي نزدن سخت تره
مگه چي ميخوايد بگيد كه اينقدر به خودتون ميپيچيد....كنجكاوم كرديد...چرا از اومدن به اينجا منظور داشتيد
يه نفس عميق كشيد و سعي كرد به خودش مسلط بشه ...خوندن عشق از چشماش واضح بود ولي نميخواستم باور كنم ...از اميد واهي متنفر بودم...خوب بگو ديگه...جون به سرم كردي بگو تو هم مثل من بي قراري...ديوونم كردي بگو....مستاصل به لبهاش چشم دوخته بودم كه شايد ...
-غزل با من ازدواج ميكني......
......................
-اومدم اينجا كه اگه جوابت منفي بود خودم رو پرت كنم پايين...(چه دليل محكمي واسه انتخاب مكان)
........................
-غزل حواست با منه.........
(خاك بر سرت كه خواستگاري كردنت هم مثل ادم نيست...لااقل قبلش يه مقدمه چيني ميكردي كه سكتم نديدي...مگه ميتونم قبول نكنم با جون و دل اره......)
نميدونم.......يعني چيز زيادي از شما نميدونم
-اين كه كاري نداره ميگم تا بدوني...نويد راستين 30 ساله
زحمت كشيدي اينا رو اصلا نميدونستم
(بازم خنديد....اصلا امروز زمين و زمان دست به دست هم دادن كه منو بي هوش كنن)
-گذشتم خيلي سخت بود...حتي فكرشم ازارم ميده...شايد به خاطر همين بوده كه هيچ دختري به جز تو نتونسته پا تو قلبم بذاره...غزل يه بار واسه هميشه واست تعريف ميكنم.....فقط يه بار ديگه هيچ وقت از گذشتم چيزي نپرس.........پانزده سالم بود كه پدرم فوت كرد كارگر ساختمون بود از داربست افتاد...با وجود پدر هم زندگي سخت ميگذشت چه برسه به اين كه بدون اون باشي......نيما فقط پنج سالش بود....فقط پنج.....تنگي نفس داشت و پول دوا و درمونش زياد.....نميخوام بگم تو اون سه سالي كه هجده سالم بشه چي گذشت..وقتي به سن قانوني رسيدم ديه بابام رو گرفتم كه كارفرما سه سال پيش كشيده بود بالا....يه خونه دو طبقه خريديم...زندگي نسبتا راحت تر شد...الانم با كمك مادرم يه اپارتمان واسه خودم خريدم كه اجارش دادم...اگه منت بذاري و بياي توش ديگه چيزي از خدا نميخوام..........
.................................................. .................................
خوشبختي فقط توي قصه نيست...يه خواب و رويام نيست......خوشبختي يعني ساعت ها نجواي عاشقانه..... يعني من وقتي نويدم گفت كه چقدر مثل من بي قرار بوده.....يعني وقتي كه اعتراف كردم چي كشيدم از نبودنش....... يعني سر روي شونه ستبر و مردانه اي گذاشتن يعني تمام دلتنگي ها رو با تنفس عطر دل نشين وجودي كه از همه اشنا تره بلعيدن...يعني اغوشي گرم و امني كه مثل خدا فراموش نشدنيه....
روزهاي زيبا از پي هم ميگذشتند و من لحظه به لحظه بيشتر شفيته ي وجودي ميشدم كه بي اغراق بي عيب ترين مرد دنيا بود...حالا به خودم هم افتخار ميكردم كه گل عشق رو نثار كسي كردم كه لياقت داشت و دارد...صبحا با وجود نويد محيط شركت لذت بخش بود ولي دوست نداشتم كار كنم...زياد كار كرده بودم و الان فقط وقت عشق و عشق بازي بود...عصر ها رو بيشتر دوست داشتم مخصوصا وقتايي كه با نويد جيم ميزديم به سمت گردش و صفا........
.................................................. ...........................
-سلام دوباره به خانم خودم چقدر معطل كردي دختر
چند بار تو روز سلام ميكني تو...گفتم كه اگه بعد از تو بلافاصله بيام خيلي تابلوئه
-ماشينتو چي كار ميكني
سوئيچ دادم پريسا بياره دم خونه ساعت 8 قرار گذاشتم
-زوده كه........
ميخواي شب بيام خونتون اصلا تعارف نكني ها
-من از خدامه....در خدمتيم خانم
خجالت بكش حالا من هيچي نميگم تو هي پررو شو
-غزل خانم نوبت ما هم ميشه...بلاخره ماهم ازدواج ميكنيم...
(قند تو دلم اب شد .......يعني كي ميشه خدا)
حالا تا اون موقع...چي كارم داشتي حالا اينقدر هول بودي
-مستاجر اپارتمانمو خالي كرده ميخواستم برم ببينيمش...به هر حال عروس خانم بايد محل زندگيش رو بپسنده يا نه....
راست ميگي نويد...اخ جون...كي خالي كرد
-ديروز صبح...ميخوام كاغذ ديواريش كنم ...پرده هام بايد عوض بشه....بعد از اينكه ديدي بريم همه رو شما انتخاب كن...در ضمن ميخوام مبلش هم كنم...تخت و مخلفاتش هم هست...
واي نويد..يه كم گاز بده دارم از ذوق ميميرم .......راستي مبل و تخت و اينا رو كه من بايد بخرم...يعني منظورم جهيزيست
-غزل من نميخوام يه سوزن از خونه پدرت بياري...نيمخوام ملت بگن واسه پول اومده جلو...شما با يه لباس عروس و يه چمدون لباس مياي خونه من كه همون هام خودم ميخرم.
نويد نميشه كه اين طوري
-هميشه يا نميشه همين كه گفتم شما هم ميگي چشم
بله طبق هميشه كه شما دستور ميدي و منم ميگم چشم اينم روش چشم
-انقدر از زن حرف گوش كن خوشم مياد كه نگو
معلومه بايدم خوشت بياد..كي خوشش نمياد...(توي دلم گفتم منم اينقدر از مرد مغرور و كله شق مثل تو خوشم مياد كه نگو)
راستي نويد تو اين همه پول از كجا مياري...
-اولا كه واسه شما هزار برابر اينم خرج كردن كمه...دوما مادرم كمكم ميكنه پس اندازم داشتم..من كه تاحالا عشقي نداشتم كه خرجش كنم همه رو جمع كردم واسه شما...
اخ جون.....
-اينم كلبه درويشي ما........
هميچين كلبه درويشي هم نبود يه ساختمان نوساز كه شايد بيشتر از سه چهار سال عمر نداشت......سوار اسانسور شديم دكمه فشرده شده نشون داد كه بايد بريم طبقه 5...كل ساختمون هفت طبقه بود و هر طبقه دو واحد...
واي چقدر نازه
-قابل شما رو نداره خانمم
چند متره؟
-حدودا 100 متر
يه كمي كوچيك ميزد شايد چون دوخوابه بود...ولي نقشش عالي بود يه هال روشن و دل باز كه جون ميداد واسه دكور كردن با مبلاي راحتي چرم...يه اشپزخونه كوچولو ولي مدرن و شيك ..كابينت ها ام دي اف ونگه بود و سقف اشپزخونه با ارگ هاي چوبي و ال اي دي با نور طلايي تزئين شده بود...كف پاركت قهوه اي تيره بود...زندگي با نويد توي اين خونه...بهتر از اين نميشد ...به نويد نگاه كردم كه اروم با صلابت مردانه به ديوار تكيه زده و منو نگاه ميكنه.....ولي چرا اينقدر چشماش غمگينه...
نويد چيزي شده...
-نه واسه چي
اخه چشات خيلي غم داره...خيلي هم تو فكري
-غزل تو حيفي
يعني چي؟؟نكنه ميخواي زير همه چيز بزني روت نميشه بگي
-دفعه اخرت باشه به عشق من شك ميكني
خيلي خوب شوخي كردم چرا داد ميزني...
-ببخشيد دست خودم نبود...غزل جون نويد بغض نكن...يه لحظه غصه خوردم كه ميخوام تو رو از يه اپارتمان 450 متري بيارم اينجا....غزل ....
مگه ميخوام به زور بيام...من بايد غصه بخورم كه نميخورم...در ضمن من اينجارو وقتي كه تو باشي با كاخ نياوران هم عوض نميكنم
-غزل اندازه ي ...نه بي اندازه ميخوامت.......حالا بزن بريم واسه انتخاب اونايي كه گفتم........
خريد كردن با نويد دل چسب بود...با اين كه چندمين بار بود ولي بازم به اندازه دفعه قبل لذت بخش بود...به قيمت اهميتي نمي داد تمام خواستش اين بود كه چيزي كه دوست دارم بردارم...يه ست مبل چرم مشكي با كوسن هاي قرمز و نارنجي انتخاب كردم...
پرده ي حرير لطيفي با زمينه نارنجي كم رنگ و گلهاي ريز قرمز چشمم رو گرفت كه با كوسن ها ست بود كه قرار شد بعد از دوخت نصب بشه....از كاغذ ديواري صرف نظر كردم چون خونه كوچيك بودو زود چشم رو ميزد قرار شد....
ديگه طاقتم واسه زندگي تو خونه نازم طاق شده بود........
.................................................. ..................................
-سلام عزيزم خواب بودي...
سلام اشكال نداره
-تنبل خانم خوب قبلش يه زنگ بزن و گوشي تو بذار رو سايلنت كه بيدار نشي......
طوري نيست....چه خبرا؟
-سلامتي خبرا پيش شماست.......راستي پرده ها رو نصب كردن...بايد بياي ببيني...روي مبلا هم پارچه انداختم گرد و خاكي نشن...
واي بايد بيام ببينم خونه با پرده چي شكلي شده....
-ناز مثل خودت.....غزل با بابات حرف زدي؟
نه
-چرا نه؟غزل چرا دست دست ميكني ميخواي منو دق بدي؟خسته شدم به خدا...
ميترسم
-از چي ؟مرگ يه بار شيون يه بار...يا ميگه اره كه خدا رو شكر...يا ميگه نه كه بايددست بذاريم تو هم بكنيمش اره...غزل هزار بار بهت گفتم تا من زندم از هيچي نترس.....هيچي...تو بگو من همه چيزو درست ميكنم
نويد قول ميدي؟
-قول قول عزيزم...غزل قوي باش...عشقمون اينقدر ارزش داره كه به خاطرش همه كار بكنيم نداره؟
چرا داره...
-پس امشب نشه فردا شب ها...اصلا اگه ميذاشتي خودم پا پيش ميذاشتم
واي نه...خودم بگم بهتره
-باشه عزيزم پس اخر شب منتظر خبرتم...كاري نداري گلم
نه خدافظ
-به سلامت...

hoda_f1
1391,01,20, ساعت : 12:23
مامان كي به بابا ميگي؟
-نميدونم كي بگم؟
بذار شب، بعد از شام من ميرم بخوام بهش بگو
-فكر نكنم قبول كنه...چه طوري ازت خواستگاري كرد؟اصلا هم سطح ما هست؟وضعيت ماليش چه طوره؟
مستقيم به خودم گفت...بد نيست هم خونه داره هم ماشين...پس اندازم داره...
-اينا رو همون موقعي كه داشت خواستگاري ميكرد گفت؟نگفت چقدر پس انداز داره
...............
-چرا ساكتي؟چند وقته با هم اشنا شديد؟
كي من؟ نه مامان
-كافيه....كاش شما بچه ها فكر نميكردين پدر مادرتون موهاشونو تو اسياب سفيد كردن.....فكر ميكني من كودنم يا نميبينم هر روز عصر بيروني...اگه چيزي بهت نميگفتم واسه اين بود كه بهت اطمينان داشتم و دارم....
از خودم متنفر بودم كه مادرم رو ساده لوح فرض ميكردم و خيلي راحت قرار ميذاشتم و ساعت ها با نويد تلفني حرف ميزدم ولي مادرم تا اين حد به من و حريم شخصيم احترام ميگذاشت....
بعد از شام به بهونه خستگي به اتاقم اومدم و موقعيت رو واسه مادر فراهم كردم...از استرس احساس ميكردم تمام دل و روده هام به هام پيچ ميخوره و حالت تهوع شديدي داشتم...خدا خدا ميكردم دچار استفراغ نشم تا مجبور نباشم از اتاق بيرون برم....براي اولين بار به شدت از بابام خجالت ميكشيدم و دوست نداشتم باهاش روبرو بشم....هركاري ميكردم نميتونستم بخوابم فقط يك درصد احتمال دادن به اينكه بابا مخالفت كنه تار و پودم وجودم رو به لرزه مي انداخت......
..............................
-غزل بابات كارت داره.ميخواد باهات صحبت كنه
درمورد چي؟
-انگار امروز ميگفت ميره تحقيق كنه . هنوز حرفي به منم نزده.
مامان نميتونم بيام...خجالت ميكشم
-خجالت از چي مامان؟كار بدي كه نكردي اين همه خواستگار داشتي اينم روش.
اين فرق داره...واسه هيچ كدوم خودم مايل نبودم ولي اين...
-حالا ميخواي بياي يا بابات تا صبح منتظر بمونه
تمام قوام رو جمع كردم كه بتونم سر پا باسيتم...يه وضوح لرزش دستام رو حس ميكردم...هرچند ثانيه دلم ميريخت پايين و حس ازار دهنده اي به وجود مي اورد...
سلام بابا...خسته نباشيد
-سلام دخترم...سلامت باشي...بشين......ميدونم ديگه بچه نيستي كه بخوام واست مقدمه چيني...ديشب كه مادرت باهام صحبت كرد راضي نبودم به هيچ وجه...ولي تحقيق كردم نه چيز بدي شنيدم نه چيز خوبي...پدرش يه كارگر ساده بوده كه از داربست مي افته پايين و فوت ميكنه...شنيدم مادرش يه تنه دو تا پسرش رو بزرگ كرده خونه ايي هم كه خريدن از پول ديه پدرش بوده...به هر حال اگه بخوام روراست باشم خانواده بدي نيستن ولي هم سطح ما نيستن و من و مادرت فكر ميكنيم نميتونه موقعيت مناسبي برات باشه به هر حال ازت خواهش ميكنم كه تمامش كن......
انگار دهنم رو موم گرفته بودم قدرت نداشتم حتي اه بكشم انگار هم انتظار شنيدن اين حرفا رو داشتم و هم نداشتم...ولي الان وقت شك شدن نبود ....تمام قواي نداشته ام رو جمع كردم و گفتم: واسه چي تمومش كنم بابا؟ شما كه گفتيد چيز بدي نشنيديد؟ معتاده؟ دزده؟ هيزه؟ بيسواده؟ چرا ؟ ميخوام دلايل منطقي بشنوم....
چشماي بابا تا اخرين حد ممكن باز شده بود...ديدن تعجب همراه با عصبانيت توي صورتش كار شاقي نبود...حق داشت اولين بار بود كه سنگ كسي رو اين طور به سينه ميزدم...هميشه بي اعتنا، بهترين خواستگار ها رو به بهونه هاي اسرائيلي رد ميكردم...ولي حالا به تنه ايستاده بودم و براي كسي حتي نصف مزيت هاي افراد قبلي رو هم نداشت سينه سپر كرده بودم.....
-غزل اصلا ازت انتظار نداشتم...فكر ميكردم خيلي بيشتر از اين حرفا ميفهمي و احتياج به توجيه نداري...اصلا فكر ميكردم مدير يه شركت با تجربه تو خيلي چيزها رو نگفته ميفهمه...حتما بايد اشاره كنم....باشه ميگم تا بدوني...اوليش اختلاف فرهنگي...دوميش اختلاف سطح مالي...سوميش اختلاف تحصيلات...چهارميش موقعيت اجتماعي... دو تا يا حتي يكي از اين موارد كافيه كه يه زندگي به هم بخوره...منكر نميشم موقعيت خوبي داره..در خيلي مواقع و براي خيلي خانواده ها يه پسر ليسانسه با خونه و ماشين موقعيت ايده ال و منحصر به فرديه ولي نه براي تو.......مثل اينكه لازمه يادت بيارم سهام يه شركت و ساختمون و انبارش به نام كيه؟ يا اون اپارتمان شش واحدي؟يا اون سه تيكه زمين؟ اصلا پسره ميدونه اين چيزا به نامته؟فكرشو كردي شايد براي پول پا پيش گذاشته؟
شركت رو ميدونه ولي ساختمون و زمينا رو نه...در ضمن اون قدر مناعت طبع داره كه منو واسه پولم نخواد؟
-مناعت طبعشو از كجا كشف كردي؟ توي شش هفت ماه همكار بودن يا نهايتش اشنايي؟ بعضي زن ها يا شوهر ها بعد از سالها زندگي بدي ها و عيب هاي همو كشف ميكنن تو چه جوري تو شش ماه مناعت طبعش رو درك كردي؟روزي كه مدير شركت شدي بهت گفتم به چشمات هم اعتماد نكن گفتم؟
اگه اين طوري باشه كه هيچ وقت نميونم ازدواج كنم...نميخوام هميشه تو بد دلي زندگي كنم و به دور و وري هام شك داشته باشم...شك دل ادم رو سياه ميكنه اصلا كل زندگي رو تباه ميكنه
-نگفتم شك كن گفتم با ديد باز نگاه كن....منطقت رو به كار بگير...كار سختيه كه از دخترم كه چند ماه ديگه 26 سالش ميشه بخوام منطقي واسه يه عمر زندگيش تصميم بگيره............حالا كه تو نميتوني براي اولين بار من واست تصميم ميگيرم...كلام اول و اخرم نه.......
...........................................
از سردرد نميتونستم چشمام رو باز كنم......عادت جدا نشدني اين چهار هفته.....بحث با بابا هميشه با يه نه جان گداز تموم ميشد...مامان هيچ نظري نداشت و با سكوتش بابا رو مشايعت ميكرد...نويدم مثل من بي قرار بود ...از طرفي فشار بابا مبني بر اخراج نويد بيش از همه ازارم ميداد....يه جورايي از بابا و مامان بدم ميومد...از دستشون عصباني بودم كه بي منطق جلوي عشقم ايستاده بودن ...توي اين يه ماهه بهشون ثابت شده بود عاشق نويدم ولي مرغ بابا يه پا داشت.....جديدا دلايل مسخره ديگه اي هم به دلايلش اضافه شده بود.....استخاره كردم بد اومد توي قرن بيست و يك مضحك ترين استدلال از پدر و مادر تحصيل كرده من بود...جواب فاميل روچي بدم كه اون همه خواستگار درجه يك رو رد كرديم براي يه پسر معمولي و پايين تر از خودمون جالب بود بايد واسه جواب گويي به كسايي كه حتي واسشون تره هم خورد نميكردم عشقم رو از دست ميدادم...... با بابا قهر بودم هر وقت ميومد خونه خودم رو تو اتاق حبس ميكردم و به جز چند كلمه ضروري بيشتر با مامان صحبت نميكردم.....تنها تكيه گاهم نويد بود...عجيب اين پسر ارامش بخش بود... مثل كوه پشت سرم ايستاده بود و وقت هايي كه كاملا نااميد ميشدم واسم از عشق ميگفت از خونه اي كه با هم تمام وسايلش رو خريده بوديم و دكوراسيونش كرده بوديم، از اينكه هر شب ميره توي خونمون و توي خيالش زندگيمون رو مجسم ميكنه،از حلقه هايي كه پسنديده بوديم و هر روز بهشون سرميزده كه مبادا فروخته بشه ولي امروز طاقت نياورده و خريدتشون به قول خودش جاشون فقط تو انگشتاي ما بوده.....تمام اين ها مثل انرژي بود كه هر روزه بهم ترزيق ميشد براي اينكه بيشتر در مورد خواستم مصمم بشم و پافشاري كنم...تمام دنياي من نويد بود و بس و هيچ كس نميتونست اونو ازم بگيره........
-غزل جان نمياي شام بخوري
نه سيرم
-اخه مگه ميشه از صبح تا حالا چيزي نخوري...يه نگاه به خودت بكن چقدر ضعيف و لاغر شدي
واستون مهمه مگه؟
-اگه نبوداين قدر خودمون رو زجر نميدايم
جالبه كسي كه زجر ميكشه شما شديدن....مامان برو بيرون سرم درد ميكنه...
-برم بيرون؟اولين باره اين طوري باهام صحبت ميكنه...چه بلايي سرت اومده غزل؟
به نقطه انفجار رسيدم...بغض داشت خفم ميكرد...حلقه هاي بلريان شيكمون از جلوي چشمم كنار نميرفت...براي اخرين بار بايد سنگامو وا ميكندم با تموم قدرت صدامو انداختم تو سرم و با بغض داد زدم:
تازه بعد از يه ماه ميپرسي چي بلايي سرت اومده؟ اسم خودتو ميذاري مادر؟ نميبيني چه بلايي سرم اومده؟ببين ....تو رو خدا چشاتو باز كن.......بببين مامان؟ بي خوابي هام رو ببين؟ دل تنگي هام رو ببين؟ تنهايي هام رو ببين؟ بي اشتهايي هام؟ بغضام؟ اشكام؟ اينا بلايي يه كه سرم اومده....من ديگه نميتونم عروسك خيمه شب بازيه دست تو و بابا باشم....از وقتي كه يادم مياد دو چيز تو گوش بوده درس بخون، مدير شركت تويي.....مگه من ادم نيستم...مگه من عشق و محبت نميخوام.....ازم انتظار نداريد عاشق بشم ولي انتظار داريد مثل يه ربات فقط به حرفاتون گوش بدم و شركت لعنتيتون رو بچرخونم....فردا بريم محضر من ملك و املاك و شركت و ماشينمو نميخوام همش رو ميدم به خودتون كه منم بشم مثل نويد اون وقت من هم سطحش ميشم..........ازتون متنفرم........
احساس ميكردم سرم سنگين شده از شدت فشار عصبي و فرياد انگار خون به مغزم نميرسيد به زور خودم رو به صندلي رسوندم و بغضم تركيد......انگار ميخواستم عقده همه چيز از دلم دربياد حتي بي محلي هاي روزاي اول نويد......با صداي اروم بابا گريم بي صدا شد اينقدر فرياد كشيده بودم كه مطمئنا همه حرفام رو شنيده بود......
-از ما متنفري.....از پدر و مادرت.....فكر كردم دلت پي چشم و ابرو رفته اگه يه ماه زجر بكشي بهتر از اينه كه يه عمر زجر بكشي....عروسك خيمه شب بازي هستي تو دستمون؟ كي چيزي خواستي بهت گفتم نه....هر وقت لب تر كردي بهتر از اوني كه خواسته بودي واست محيا كرديم....چي كم گذاشتم واست؟چي كم داشتي تو زندگيت؟25 سال پيش كه به دنيا اومدي همه مرداي اين ممكلت ته دلشون پسر ميخواست ولي واسه من و مادرت مهم نبود دختري يا پسر مهم بود پاره تنموني...تا به اينجا رسيدي خدا ميدونه چي كشيديم...تو پر قو بزرگت كردم به دندونت كشيدم تا به اينجا رسيدي....اگه اجبارت كردم كار ياد بگيري درس بخوني بخاطر اين بود كه اگه سرمو گذاشتم زمين محتاج هيچ كس نباشي...سختي نكشي كه تنم تو گور بلرزه.....تا حالا من يا مادرت دست روت بلند كرديم يا بي احترامي بهت كرديم كه فكر ميكني اينجا سلاخ خونست اين طوري سر مادرت هوار ميكشي...فكر كردي واسمون اسون بود قهر و ناراحتيه پاره تنمونو ببينم........منت سرت نيست هرچي داري واسه خودت اين خونه و بقيه چيزام اخرش مال خودته......وقتي مادر شدي درك ميكني ما چي ميگيم اگه زنده نبودم يه فاتحه به روحم بخون و اون وقت تو بفهم بچه داشتن يعني چي؟........بگو مادرش به مادرت زنگ بزنه كه قرار اخر هفته رو بذارن.....خواستگاري و جوابش كه بينتون انجام شده بگو بيان براي بله برون.....
با بهت به بابا مامان نگاه ميكردم...چقدر اروم و شمرده همه چيزو رو گفت...دلم شكست نه از حرفاي بابا از شكسته شدن دلشون.....چشماي باروني مامان و چهره غم زده بابا اتيشم ميزد....فهميدن اينكه به چه طرز بدي با حرفام خردشون كردم سخت نبود....ولي رسيدن به هدفم مرحمي بود كه باعث شد زود همه چيز يادم بره......

hoda_f1
1391,01,23, ساعت : 10:30
كمرم خشك شده بود و حسابي خسته بودم...دلم ميخواست داد بزنم اخه پوست من كه صافه بخور و ماسك و كوفت و زهرمار ميخواد چي كار....حالا اگرم نبود يعني با اين چيزا صاف ميشد......موهام كشيده ميشد و دردم ميگرفت دوست داشتم به چيزاي خوب فكر كنم كه زمان زود بگذره......به حلقه نامزديم چشم دوختم...خيلي دوستش داشتم سليقه نويد بود...دوران يه ماهه نامزديمون چه شيرين گذشت...خدا رو شكر كه توي اين مدت بابا مامان با اين كه ناراحت بودن ولي سركوفت بهم نزدن و دركم كردن....
پريسا-واي غزل چه ناز شدي؟
چه عجب كارت تموم شد بخواي عروس بشي چي كار ميكني؟
-حالا خوب شدم يا نه
عالي دست ژيلا خانم درد نكنه...من چه طورم
-يعني توپ مال يه دقيقته........اب قند واسه نويد اوردي........
اون همچين تعريف ميكني دلم اب شد....اخ سرم.......خانوم وايش تر..........
-تموم شد غزل خانم لباستونو بپوشيد بعد خودتونو ببينيد مواظب تورتونم باشيد.......
اخ جون تموم شد ساعت چنده پري؟
-چهار......نيم ساعته شوهرت منتظره ها
شوهر.........واژه عجيبي بود...تا كمتر از سه ساعت ديگه نويد مال من ميشد......يعني شوهر من......واژه وسوسه بر انگيزيه...ته دلمو يه جوري ميكنه.........
-هوووووووووي كجايي ؟ هيچي نشده رفتي تو هپروت زود باش كمكت كنم لباس بپوشي....اژانس دم دره بايد برم........
بي تربيت...ادم نميتونه با خودشم خلوت كنه......
-اااااااااااااااه چقدر تنگه اين لباست......بكش بالا..........ولي چقدر نازه.......
اره ولي خيلي سنگينه داره اذيتم ميكنم.......
-همون لباس عروسه ديگه فقط صورتيه.......نميشد يه ماكسيه ساده تر بپوشي.......
با اون جشني كه نويد گرفته نه.......راستي خالت كه همسايه نويده مياد؟
- نه مامانم حالش خوب نبود موند پيشش........
چه بد مامانت نيست؟خدا بد نده چش شده؟
-چيز مهم نيست سرما خورده بود سرش خيلي درد ميكرد با خالم گفتن واسه عروسي حتما ميان......
قدمشون رو چشم
-خوب تموم شد بپر بريم جلوي اينه.........
مات شدم كسي كه ميديدم من نبودم.....شبيه؟؟؟؟.....نميدونم ...... شبيه هيچ چيز نبودم بودم اصلا خودم نبودم.....نميتونم بگم بد شده بودم نه ......خيلي ناز بودم ولي خوشم نيومد چون خودم نبودم........
ژيلا-ماه شدي عزيزم
-ژيلا خانم من اصلا ارايشمو دوست ندارم عوضش كن
پريسا-خل شدي غزل عاقد ساعت شش مياد تو هنوز اتليه هم نرفتي با اين ترافيك فردا عصر ميرسي
ژيلا-اخه چرا؟ اخرين مد اروپاست
مد هرجاست كه باشه خيلي غليظه.........من از صبح تا حالا دارم ميگم ارايشم مليح باشه.....نميخوام عجق وجق بشم.......
پريسا-به خدا ناز شدي غزل...نويد منتظره
با اينكه راضي نبودم چاره اي نبود.....ياد نويد افتادم و از خودم پرسيدم يعني از من خوشش مي ياد؟ با استرس راه افتادم ...قلبم توي سينه مي كوبيد.....فكر نكنم هيچ وقت عادت كنم كه ببينمش و گر نگيرم و خودمو نبازم.......
سلام
-وااااااااااااي
جديدا جواب سلام شده واي
-چه قدر تغيير كردي؟
خيلي بد شدم
-محشر شدي..........خيلي ناز
نه اندازه شما..........
واقعا برازنده بود.......دلم هيچ كدوم از اين تشريفات رو نميخواست فقط دوست داشتم زود تر مراسم عقد انجام بشه....دل شوره داشتم مبادا اتفاقي بيوفته.........
اصلا نميتونستم خودمو كنترل كنم...توي آتليه مدام خودمو پرت ميكردم تو بغل نويد....از خودم بدم ميومد كه اينقدر ضعيف النفسم ولي واقعا لذت بخش بود...نويد فقط ميخنديد و نميفهميدم چه فكري در موردم ميكنه ولي مهمم نبود ..........
از ديدن جمعيت شوكه شده شدم نميدونم اين همه ادم از كجا اومده بودن......
ماشاالله فاميل دارم هستي؟چه خبره نويد
-براي شمام همچين كم نيستن...نميشد كه دعوت نكنم...
خوب واسه عروسي دعوت ميكردي؟
-نميشد......عجله داشتم اين همه ادم حروم شدنت رو ببينن...
تو فكر خودت باش..اگه تو حروم نشي من نميشم......
از مراسم و معارفه چيزي يادم نيست....عمه عمو خاله..........اصلا واسم مهم نبود كه نسبت ها رو حفظ كنم مهم رسيدن به اين لحظه بود...
براي بار سوم ميپرسم دوشيزه خانم غزل سالاري آيا وكيلم؟
سكوت ازار دهنده اي حاكمه....نگاهمو بين جمع ميچرخونم......فقط چشمها رو ميبينم.....چقدر راحت ميشه بعضي حرفا رو از نگاه ها خوند.....نگاه مشتاق مينا خانم مادر نويد ونگاه خندون نيما.......نگاه حسادت ورزانه عمه ملوك و دختراش......و اما نگاه پر حسرت و پر غم بابا و مامان........زير چشمي سمت چپمو نگاه ميكنم...نگاه نويد.....مشتاق و نگران......قوت قلب ميگيرم....
با اجازه پدر و مادرم بله...........
.................................................. .................................................. ..................
خانم خوشكله؟؟؟؟؟؟؟ خواب الود.........بيدار نميشي؟
به زور چشمام رو باز كردم واي نويد بالاي سرم چي كار ميكرد؟گيجه گيج بودم......به انگشت دوم دست چپم نگاه نكردم....
تو اين جا چي كار ميكني؟
-خيلي زشته ادم صبحونه فرداي عقدش بره خونه پدر زنش؟اخه بابات كه نذاشت من شب پيشت بمونم .....تا صبح خوابم نبرد؟
خدا مرگم بده معلومه كه زشته كدوم دامادي رو ديدي ساعت هشت صبح خونه پدر زنش باشه؟
-واي نگو غزل خجالت ميكشم...مگه من چند بار داماد شدم كه تجربه داشته باشم؟
نخوردي نون گندم نديدي دست مردم؟
-چرا والا همه دامادا شب عقدشون خونه پدر زنشون ميمونن.....كسي كه به ما تعارف كه نكرد هيچ يه جورايي هم اشاره كرد تا عروسي غزل بي غزل......ميگم حالا برگردم؟
نه بابا شوخي كردم.......راستي نويد خيلي زشت شد من ديشب اون همه تو بغلت رقصيدم؟نگن چه عروس نديد بديدي؟
-غلط كردن؟ همچين شاخ شمشادي ذوق كردن هم داره.....
بي جنبه؟؟؟؟؟كي ؟ تو ذوق كردن داري؟
-همه زنا همينن ديگه....عزيزم و فدات شم تا وقتيه كه خرشون از پل نگذشته......
نه خيرم من هميشه عاشقت ميمونم ........
-الهي من فداي تو بشم كه عاشق باشي يا نباشي بازم مال خودمي...راستي غزل جون ميخوام يه هفته فقط بريم بگرديم و خوش باشيم......بدون دغدغه شركت و كار.....
كاش ميشد..شركت رو چي كار كنم؟؟؟؟؟
- پريسا حسابي حرفه اي شده كارا رو بسپر بهش...
اين هفته خريد داريم هفته بعدم بايد به كانتينر از گمرك بازرگان تحويل بگيريم يه عالمه كار داريم نميشه...
-چرا ميشه...تو ليست خريدو امضا كن پريسا كاراشو ميكنه....در ضمن اقاي جعفري اونجا چي كارست ؟مثلا مسئول خريده...وقتي پيش فاكتورش اومد تو فقط تاييد كن و كار الي سي ها و زمان پرداختشو هماهنگ كن....نترس همه چيز با من....به من كه اعتماد داري...
به تو؟ نويد يه چيزي ميگم يادت نره، هيچ وقت....تو چشمامي.....
(سكوتش عجيب بود.......انگار ناراحت شد....من كه حرف بدي نزدم....شايدم احساساتي شده نميخواد بروز بده از بسكه مغروره)
-تو مهمون نوازي نميخواي بكني.....مردم از گشنگي......پاشو بريم صبحونه بخوريم.....بيچاره مامانت فكر كنم منتظر ماست...
خوبه والا كله صبح ميرن خونه مردم صبحونه ميخوان؟؟؟؟؟
روزهاي دل نشين من ميگذشت......با خنده و عشق و گاهي كل كل هاي عاشقانه.....
.................................................. ...............................................
چرا اينقدر قيمت پيش فاكتور زياد شده؟چيزايي كه من گفتم درخواست بدن نصف اين مبلغم نميشه؟ميگم شركت رو نذارين به امان خدا بريم گردش...معلوم نيست چي درخواست دادن؟
-ميدونم غزل جان ...مثل اينكه موقع درخواست به اقاي جعفري گفتن يه مشكلي تو خط توليدشون هست ممكنه تا چند ماه نتونن بعضي وسايل پزشكي رو توليد كنن،اقاي جعفري به من گفت منم فكر كردم بيشتر خريد كنيم نزديكاي عروسي دچار مشكل نشيم اعصابت خورد بشه.....كار بدي كردم؟....
نه عزيزم خوبه اينده نگري ميكني؟حالا چرا همه چيز رو آلماني نوشتن؟ من كه هيچ چي حاليم نميشه؟
-به اقاي جعفري گفتن مسئول فروش انگليسي شون چند ماه مرخصيه مجبورن تا اطلاع بعدي با پيش فاكتور ها و فاكتور هاي الماني فروش انجام بدن....
حالا هيچ كس الماني بلد نيست تو اين شركت تكليف چيه؟
-توي يه دارالترجمه اشنا دارم...هر وقت لازم شد ميبرمش اونجاميدم چكش كنن....حالا امضا كن من كاراي ارسال رو انجام ميدم تو برو بانك زمان پرداخت ال سي رو تنظيم كن...طبق هماهنگي هاي اقاي جعفري يك ماه ديگه كانتنرها لب مرزن.....
چقدر دور؟
-مثل اينكه اين دفعه درخواست بالاست طول ميكشه.
.................................................. .................
يك ماه بعد.......
نويد هفته ديگه بايد مرز بازرگان باشيم براي ترخيص كالا....
-نكنه خودت ميخواي بري
پس كي بره هميشه خودم ميرم يا بابا ......
-غزل خانم شما دوماه ديگه عروسيته...تموم كارا مونده...من گفتم عروسي بايد چه طوره باشه....گفتم يا نگفتم؟
خوب چرا عصباني ميشي؟
-حرف اخر ديگه هم تكرار نميشه جعفري ميره ترخيص ميكنه ،رسيد انبار خودم چكش ميكنم .......راستي لباس عروستو چي كار ميكني؟
بابا كه گفت نميذاره با هم بريم دبي؟
-غزل بعضي وقتا عصبي ميشم.....مثلا من شوهرتم....
نويد قبل از عقد باهامون شرط كرد كه تا وقتي عروسي نكردي هنوز دختر اين خونه ايي......خودتم قبول كردي؟يادت كه نرفته...
-نه يادم نرفته سر قولمم هستم......اشكال نداره با مامانت برو........
مگه اينجا چه اشكالي داره؟از همين جاميخرم......
-نه نميشه.......لباس عروس و طلا هات بايد تك باشه.......پاسپورت خودتو و مامانو بده من بليط و هتل بگيرم........
ديده بودم عروس بگه ميخوام لباسم تك باشه ولي نديده بودم داماد بخواد لباس عروس تك باشه؟؟؟؟ يعني مردا هم به اين نكته ها توجه ميكنن يا نويد اين طوريه؟؟؟؟؟
.................................................. .........................
مامان يعني نويد اومده استقبالمون؟
-نميدونم....غزل تو رو خدا بس كن ديوونم كردي؟اين يه هفته از هر ده تا كلمه اي كه شنيدم نه تاش نويد بود.......
تا از مراحل ورود و تحويل و بازرسي چمدان ها گذشتيم سالها به من گذشت......مامان اصلا دل تنگي ها م رو درك نميكرد....يه هفته نديدن نويد برام خيلي سخت بود......
نويد-سلام مامان رسيدن به خير.......
مامان-سلام پسرم .....ممنون.....غزل خجالت بكش بيا اين طرف جلوي مردم زشته......
خوب دلم تنگ شده واسش......
مامان-نويد جان يه تاكسي براي من بگير من برم شما هم برين به دل تنگي هاتون برسين
-نه مامان اين چه حرفيه خودم ميرسونمتون......
-عزيزم من ازتون انتظار ندارم ميدونم دلتون تنگ شده واسه هم .......
نه مامان بريم خونه اول ميخوام سوغاتي هاي نويدو بدم
-مرسي عزيزم فقط يادت نرفته كه اصل كاري ها رو بخري؟
نه خيالت راحت......

hoda_f1
1391,01,23, ساعت : 11:55
نويد-صبح به خير به خانم مديرعامل خودم...زبر و زرنگ و سحر خيز
سلام به شوهرتنبل خودم........
-من اتاقمم كاري نداري
نه عزيزم............
سرم درد گرفته بود...تمام رشته كار از دستم در رفته بود...چرا اين مدت اينقدر بيخيال شدم كه حالا ندونم چي به چيه....خدا رو شكر نويد حواسش به همه چيز بود........
خانم حسيني-خانم سالاري از كلانتري اومدن با شما كار دارن....
كجا؟
-كلانتري.........
با من چي كار دارن؟
-نميدونم
بگو بيان داخل.........
-خانم غزل سالاري؟
بله امرتون؟
-ديانتي هستم از دايره مبارزه با مواد مخدر...بايد با ما تشريف بيارين....
از كجا؟؟؟؟؟؟؟؟چرا بايد بيام؟
-توي پاسگاه همه چيز مشخص ميشه.......خودتون ميايد يا خانم طاهري دست بند بهتون بزنه؟
چي دارين ميگين؟اشتباه گرفتين اقا......مواد مخدر چيه...من با شما هيچ جا نميام............
-اون توي پاسگاه مشخص ميشه..........اينم حكم بازداشتتون ميتونيد ملاحظه كنيد........
خانم حسيني به اقاي راستين بگين بياد........
ديانتي-خانم طاهري بياريدشون مثل اينكه نميخوان همكاري كنن........
نويد-يعني چي؟چه خبره؟
نويد ميخوان منو ببرن پاسگاه .......اخه به چه جرمي.........
طاهري-خانم راه بيفت...مقاومت به ضرر خودتونه...
چي ميگي ولم كن ........اه دستمو نكش......نويد چته؟ چرا خشكت زده؟؟؟؟؟؟من تا وكيلم نباشه هيچ جا نميام........دلم كن وحشي.....................
داد ميزدم و بد و بيراه ميگفتم.....زن احمق به زور هلم ميداد........اعصابم داغون بود....ابروم جلوي همه پرسنل ريخت....اصلا چرا گريه ميكنم من كه بيگناهم......از همشون به خاطر اعاديه حيثيت شكايت ميكنم.......به چه حقي منو به زور سوار ماشين پليس كردن.......
ولم كن وحشي..................
-توهين به مامور دولت كيفر قانوني داره
وقتي ازتون شكايت كردم حاليت ميشه كيفر قانوني يعني چي؟
-حرف نزن برو داخل.........
من نمي رم اينجا......ولم كن احمق...........
با فشار دستش پرت شدم توي بازداشتگاه.......يه اتاق كوچيك و تاريك ته راه روي كلانتري......در و ديوار كثيف و موكت پاره...حالم داشت بهم ميخورد......نميتونستم جلوي اشكامو بگيرم.....اين احمقا دارن چي كار ميكنن......اخه چرا بايد اشتباه به اين بزرگي بكنن؟ بيچاره نويد شوكه شده بود و خشكش زده بود......واي خدا كاش بابا و وكيلش زود بيان........
به سمت در بازداشتگاه رفتم و داد و هوار كشيدم
-يكي اينجا نيست به من جواب بده......به بابام زنگ بزنيد.......اخه دارين چه غلطي ميكنيد........
چه خبره خانم ......همه جا رو گذاشتي رو سرت.........
-چرا كسي به من جواب نميده ......من اتهامم چيه؟ من بايدوكيلمو ببينم به بابام خبر بدين؟
-شمارشو بنويس؟
جرمم چيه ؟
-يه كم فكر كن يادت مياد............
هرچي سر و صدا ميكردم فايده نداشت.......خسته شده بودم......از فرط گريه سرم درد ميكرد.نه بابا اومد نه نويد....نميشد كه نيان حتما نذاشتن من ببينمشون.....خدايا اين چه ابرو ريزي بود.....يه ماه مونده به عروسيم ......چه جوري حرفمو از دهن مردم جمع كنم.....
وحشتناك ترين شب زندگيم گذشت.....تا صبح فكر كردم و ناليدم ولي راه به جايي نبردم.....نتونستم لب به چيزي بزنم از ديروز صبح تا حالا چيزي نخورده بودم ولي احساس گرسنگي نميكردم.......صداي قدم هايي اميدوارم كرد......اره حتما ميخوان ازادم كنن ولي كور خوندن اولش پدرشونو در ميارم....
طاهري-پاشو بيان بيرون....
ازاد ميشم؟
-حالا حالا ها مهمونمون هستي......
يعني چي؟
-دستاتو بيار جلو......خانم احدي بهش دست بند بزن
دلم كنيد كجا ميبرين منو؟
-قاضي حكم داده تا دادگاه زندان باشي...
چي ؟؟؟/ولم كن وحشي ......من بايد وكيلمو ببينم...
-تو زندان ميتوني ملاقاتش كني......
من تقلا ميكردم ولي از پس دو تا زن قوي هيكل بر نميومدم.....دلم ميخواست بميرم....زمين دهن باز كنه و منو ببلعه.......چقدر وحشت ناك بود با دستبند مثل خلافكارا........گريم به ضجه تبديل شده و التماس...............
مجبورم كردن وسايلمو تحويل بدم و به سلول انفرادي رفتم.....تمام وجودم ميلزيد و افت فشار خون داشتم...هيچ كس توضيحي نميداد و جز گريه و ناله كاري نميتونستم بكنم......تصور در زندان بودن باور نكردني بود......گاهي اروم اشك ميريختم و وقتي سرمو بلند ميكردم و ديوار و زمين كثيف سلولمو ميديدم جيغ ميكشيدم.......پاهام خشك شده بود حاظر نبودم روي زمين يا روي تخت بشينم..........
-سالاري ميتوني با وكيلت ملاقات كني.......
اون لحظه انگار بال در اوردم باورم نميشد.....ديگه اين دفعه همه چيز تمومه.........هيچ چيز مثل ديدار اقاي محبي وكيل و دوست صميمي پدرم نميتونست خوشحالم كنه.........
بدنم به خاطر ضعف جسمي و فشار هاي عصبي ميلرزيد ولي از سرعت راه رفتم كم نميكرد اون اتاق ملاقات حكم بهشت رو داشت....
از ديدن چهره مغموم و اشفته اقاي محبي ترسيدم....به زور زبونمو تكون دادم.....
سلام اقاي محبي
-سلام دخترم بيا بشين
اقاي محبي چي شده؟ تورو خدا نجاتم بدين دارم ميميرم.......
-اروم باش غزل جان......ميخوام با ارامش به حرفام گوش كني و جواب بدي....
تو رو خدا اول بگين به چه جرمي اينجام ........دارم ديوونه ميشم..........
-ببين غزل وقت طفره رفتن و مقدمه چيني نداريم......فقط يه ساعت تونستم وقت بگيرم......جرمت قاچاق مواد مخدره.....نه يه كيلو دو كيلو......دو تن........
چي؟ چي ميگين؟؟؟؟؟؟؟؟اين تهمتا چيه؟ به چه پايه و اساسي؟؟؟؟من اصلا تا حالا مواد مخدر از نزديك نديدم...اصلا بلد نيستم چندتا شو نام ببرم..........
-ميدونم غزل من از خودم بيشتر به تو اطمينان دارم فقط سوالامو جواب بده؟چند وقته با شركت جنيوس كار ميكنيد؟
5 سال
-تاحالا مشكلي باهاشون داشتي؟
نه
-اخرين خريدتون كي بود و چه طوري انجام شد؟
يه 12 تيرماه بود يه هفته بعد از عقدم...زياد در جريانش نبودم پريسا دوستم كه حسابداره با جعفري مسئول خريد انجامش دادن.....زياد در جريان نبودم........
-چيزي مشكوك يا غير طبيعي توي مراحل خريد نبود؟
نه.......يعني چرا ......ولي مهم نبود......
-الان همه چيز مهمه.....مو به مو ميخوام بدونم........
به جعفري گفته بودن توليد ندارن بيش از حد نياز خريد كرديم لنگ نمونيم......قرار بود يه ماه بعد برسه ولي 15 روز بعد رسيد....
-محموله رسيده رو چك كردي؟
نه نويد چك كرده؟؟؟؟
-پس چرا امضاي تو زير برگه بود.......
من برگه خالي رو امضا كردم كه بعد خودشون پرش كنن.......
-چرا رفتي دبي؟تنهايي؟
با مامان بودم رفتم براي خريد لباس عروسم........تورو خدا بگين چي شده دق كردم؟
-غزل اخرين خريدي كه كردين مبلغش يك چهارم درخواستتون بوده........مابقي قرص هاي اكستازي و روان گردان بوده كه وارد شده.........
چي ؟؟؟؟؟؟؟ واضح بگين.........
-واضحه كه برات پاپوش درست كردن......ولي نميدونم كي و چه طوري فقط همينا رو تونستم بفهمم كه بهت گفتم..........بايد صبر كني كه مدرك جمع كنم.......ولي يه خواهش ؟غزل خودتو نباز......خيلي راها هست كه بايد بريم.............اينقدر اشك نريز.....
چرا بابا مامانم و نويد نميان ملاقاتم؟
-فعلا ممنوع و ملاقاتي.....تا روز دادگاه.......مثل اينكه سلولتم انفراديه كه نتوني خبري بين همدستات رد و بدل كني........
به گوشام اعتماد نداشتم........منگ بودم اصلا يادم نيست چه طوري به سلولم برگشتم.......حرفاي اقاي محبي مثل نوار از ذهنم رد ميشد ولي من قدرت حضمشو نداشتم......نميفهميدم چه به روزم اومده.....
ذهنم به سمت نويد پر كشيد......يعني الان چي كار ميكرد؟؟؟؟؟؟ نكنه باور كنه كار من بوده.........
نتونستم چيزي بخورم به فقط از فرط خستگي روي تخت كثيف و زهوار در رفته پرت شدم و دومين شب رو با كابوس هاي وحشتناك گذروندم.......

hoda_f1
1391,01,23, ساعت : 14:31
-اين چادرو سرت كن بايد بري بازجويي..............
خانم تورو خدا ولم كنيد....من به چه زبوني بگم.....
-بسه ......موقع ايي كه غلط زيادي ميكردي فكر اين روزاتم ميكردي.....
اخه چرا تهمت ميزنيد.........
-يه بار گفتم بس كن...گوشم از اين حرفا پره............برو داخل تا جناب سرگرد بيان..........
از پا افتاده بودم......خسته بودم و گرسنه.......سرم مثل يه اتش فشان در حال انفجار بود.......صداي در اومد نه سرمو برگردوندم و نه سلام كردم......خسته تر از اين حرفا بودم.......
-نام.....
به چهره بازجو نگاه كردم....خشن و بداخلاق.....با صورت پوشيده از ريش هاي مشكي و ابروهاي در هم كشيده....ازش بدم اومد نگاهمو برگردونم ولي با فرياد سوالشو تكرار كرد..... ميخواست بهم بفهمونه كي رئيسه و دستور ميده و كي بايد جواب بده....
غزل
-فاميل؟
سالاري
-سن؟
25
-چند ساله مواد مخدر قاچاق ميكني؟
تا حالا چشمم به مواد مخدر نخورده
(پوزخند زد ولي برام مهم نبود ...فقط ميخواستم به سوالا جواب بدم و زود راحت بشم......)
-اولين بارت بود كه اون شركت الماني قرص روان گردان ميخريدي؟
من به جز وسايل پزشكي و دارويي هايي كه مجوزشونو داشتم چيز ديگه اي نخريدم......
-پس اون قرصايي كه ردش به انبار شركت شما رسيده مال كيه؟
من نميدونم در مورد چي حرف ميزنيد........
-بذار روشنت كنم دختر......به قيافه و سنت نمياد حرفه اي باشي.......جرمت سنگينه.....اگه اعتراف كني و كسايي كه بهشون جنسا رو فروختي لو بدي قول ميدم توي مجازاتت تخفيف داده بشه.......
من كار خلافي نكردم....نه الان نه هيچ وقت تو زندگيم......من حتي يه جريمه رانندگي هم ندارم چه برسه به قاچاق مواد....
-مثل اين كه تو نميخواي راه بياي....كي ماه پيش از جنيوس خريد كرد......
من درخواست دادم واحد خريد شركت خريد كردن.......
-ببين خانم.......اگه اعتراف هم نكني همه چيز واضحه ....مدارك بر عليهت كامله.....فقط ميخوام بهت فرصت بدم فعلا براي امروز بسه به حرفام فكر كن........
دوباره برگشتم به سلولم بدون روشن شدن مبهمات مغزم.......توان مقابله با گرسنگي رو نداشتم به قول اقاي محبي بايد نيرو ميگرفتم.....با اكراه كمي از ناهارمو خوردم و دوباره به حلاجي تمام وقايع پرداختم..........
سه هفته گذشت.......براي من سه قرن بود..... چهار بار ديگه بازجويي شدم، همون سوالا و همون جوابا......نمي دونم چقدر وزن كم كرده بود و چه شكلي شده بودم......فقط ميدونستم خيلي حالم بده.......سه هفته و سه روز بود كه شبها نتونسته بودم اروم بخوام....هرشب كابوس و وحشت......تاريكي و تنهايي............
.................................................. ....................
سلانه سلانه توي راهروي دادگاه راه ميرفتم.....سعي داشتم دستبندمو كه مثل مهر تباهي روي پيشاني بود رو زير چادرم قايم كنم.....هنوز همه چيز مبهم بود و اميدوار بودم امروز همه چيز روشن بشه.............
به جايگاه متهمان در رديف جلو رفتم......دادگاه علني بود ......ولي خدا رو شكر از ورود خبرنگارها جلوگيري كرده بودن.....نگاهم رو بين جمعيت گردوندم....چقدر بابا مامان شكسته شده بودن......نويد عزيزم....پكر و شرمنده سرش پايين انداخته بود......بي انصاف من بيگناهم چرا نگاهتو دريغ ميكني....حالا كه بهت احتياج دارم......
دادگاه علني شد و از حضور اقاي تيموري كنارم كمي ارامش پيدا كردم و به خودم مسلط شدم.......
مدارك به دادگاه ارائه شد.....فرم درخواست كالا، پيش فاكتور تاييد شده، فاكتور ارسالي به بانك جهت ارسال وجه از طريق ال سي،........
به جايگاه خوانده شدم......پس از شهادت سوالهاي وكيل مقابل مثل نيزه پرتاب شد........
اين درخواست شركت شماست؟
بله
تصديق ميكنيد كه اين خط و امضاي شمات بابت تاييد خريد؟
بله
چرا اجناس دريافت شده يك چهارم خريد شما بود ولي فاكتور ارسالي به بانك مطابق پيش فاكتور بوده؟
اجناس دريافتي طبق گفته انبار دار مطابق درخواست بوده..
-اين امضاي شماست؟
بله
-پس اقلام دريافتي رو با اقلام سفارش داده شده چك كنيد........
(باور نميكردم....سفارش با دريافتي نميخوند..........مستاصل گفتم:)
ولي من اين برگه رو سفيد امضا كردم كه اقاي راستين چك كنه و پرش كنه........
-مدركي داريد كه اين برگه بعد از امضاي شما پر شده؟
نه
-شما اول تا هشت مرداد بابت چي به دبي سفر كرده بوديد؟
براي گردش و خريد مايحتاج عروسيم......
-يعني ميخوايد بگيد كه اصلا با روئساي شركت جنيوس ملاقات نكردين؟
به هيچ وجه؟
-چه طور ميشه كه در يك هتل اقامت داشته باشيد و ملاقاتي صورت نگرفته باشه؟
من اصلا متوجه حرفاتون نميشن
-اقاي قاضي سوالات من تموم شده..........اقاي محبي اگه سوالي دارن ميتونن بپرسن.....
قاضي-بفرماييد اقاي محبي
محبي-با تشكر...خانم سالاري نسبت شما با اقاي راستين چيه؟
همسرم هستم
-نحوه اشناييتون رو شرح بدين......
خانم گودرزي دوست صميميه منه از دوران دانشجويي.... تابستون پارسال به من گفت كارشون سنگين شده و به نيرو نياز دارن.....خودشون اقاي راستين كه پسر همسايه خالشون بود رو معرفي كردن.....ايشون مشغول به كار شدن و بعدش با هم عقد كرديم......
-بعد از مراسم عقدتون زياد شركت ميرفتنن
اصلا ........به خاطر تداركات كاراي عروسي خيلي درگير بودم
-پس كاراي شركت چه طوري انجام ميشد.......بدون امضاي شما هيچ كاري توي شركت نميشد كرد درسته؟
بله.....اقاي راستين يا خانم گودرزي برگه ها مياوردن من امضا كنم........يا يه روز ميرفتم همه رو امضا ميكردم.......
-متن برگه ها رو ميخونديد....
اره......ولي بعضي هاشون خالي بودن كه در موقع لزوم پر بشن......مثل تحويل موجودي به انبار كه الان تطابق نداره.....
-كارمندا عدم حضور مستمر شما رو ميتونن تاييد كنن و شهادت بدن
البته.......
-اقاي قاضي سوالاتم تموم شد.............
وكيل دولتي: نويد راستين به جايگاه شهود احضار شود........................
-شما همسر خانم سالاري هستيد؟
-بله......
از خريد و فروش هاي مشكوك همسرتون خبر داشتين.......
خير...
مگه توي قسمت حسابداري مشغول نبوديد؟
چرا ولي من حسابدار نيستم.....من ليسانس عمران دارم و چون بيكار بودم يه دوره يه ماهه حسابداري ديدم ...اگهي شركت رو توي نيازمندي ديدم...احتياج به كمك حسابدار داشتند با اين كه نااميد بودم ولي مصاحبه دادم و پذيرفته شدم......
-يعني شما از طريق خاله خانم گودرزي استخدام نشديد؟
خير....من اصلا قبل از استخدام خانم گودرزي رو نميشناختم...
-گفته هاي همسرتون مبني بر امضا گرفتن برگه هاي خالي رو تاييد ميكنيد.......
خير.......من از كار شركت سردر نمي اوردم و دوست نداشتم تو كار همسرم دخالت كنم من فقط به عنوان كمك حسابدار حقوق و اضافه كار و بيمه پرسنل رو انجام ميدادم ....هركار جزئي كه خانم گودرزي دستورشو ميداد.........
(نه اين واقعيت نبود......يه كابوس وحشتناك بود كه فقط ميخواست منو ويروون كنه........اين نويد نبود كه مقابل من ايستاده بود و عليه من شهادت ميداد......اين نويد من نبود كه دروغ ميگفت......اين عشق من نبود كه جرات نداشت توي چشمام نگاه كنه.......اي كاش صبح ميشد تا مامان ا زخواب بيدارم كنه و اين كابوس تموم بشه.........)
.................................................. ..................................
بعد از اعترافات نويد ديگه چيزي نشنيدم.....نفهميدم پريسا ، جعفري، خانم حسيني و بقيه چي گفتن.....فقط به روبروم زل زده بودم و منتظر بودم مامان بياد واز خواب بيدارم كنه...........
حتي وقت بيرون اومدن نفرين هاي مادر نويد هم نشنيدم......كي به كي ميگفت باعث بد بختي؟؟؟فقط طي اخرين ملاقاتي كه داشتم اقاي محبي كه اونم فهميده بود شكه شدم واسم توضيح داد و من فقط گوش دادم.........
محبي: بد مخمصه ايه......همه چيز از قبل تعيين شده بود....نقششون حرف نداشت....پريسا و نويد دستشون توي كاسه بوده....اصلا خاله و همسايه اي در كار نبوده.....همون روزا يه اگهي توي نيازمندي ها چاپ ميشه همون كه ازش بي خبر بودي.....اصلا رشته نويد حسابداري نبوده.....خير سرش مهندس عمرانه......وقتي كه درخواست خريد ميدين سه چهارم مبلغ متعلق به قرصاي مخدر بوده....امضاي پاي برگه ورودي انبار و تحويل كالا نشون ميده فقط تو جريان بودي و ميدونستي كه اجناس كمتر از خريده مدركي نيست كه بگن نويد تحويل گرفته...انبار دارن ضد تو شهادت داده.......با پول تو قرصا خريداري شده ولي معلوم نيست وقتي فروخته شده پولش تو جيب كي رفته....نتونستيم بي خبري تو رو ثابت كنيم همه مدارك خريد و فروش با امضاي تو بوده.....هيچ مدركي عليه پريسا و نويد نيست... رئيس .شركت الماني رو اينترپل تحت پيگرد قرار داده.......غزل پس فردا حكم دادگاه داده ميشه....همه چيز ثابت شدست ولي قول ميدم يه كارايي بكنم......نميخوام تو اين وضعيت نصيحتت كنم ولي چرا اينقدر به دو نفر اعتماد كردي كه همه چيزو دستشون سپردي؟اخه من چه طوري ثابت كنم اون حروم لقمه واسه تو هتلي رزرو كرده كه مسئولاي شركت الماني توش جلسه پخش مواد مخدر داشتن.......چه طوري غزل............حرف بزن دختر؟؟؟؟؟
چه حرفي بود كه زده بشه......همه چيز روشن شد......به طرفم سلولم حركت كردم ديگه حركتاي خشونت اميز نگهبانم هم مهم نبود......فقط يه سوال بود چرااااااااااااااااااااااا اااااا؟
بي معرفت من تموم حسمو خالصانه تقديمت كردم........به خاطرت زجر كشيدم...دل شكوندم...عربده زدم...هزار بار شكستم....چرا ؟ چرا؟
دوباره شب شد....ولي امشب خوابي تو چشمام نبود كه اجازه بده كابوس بدرتم......امشب پر حس بودم...پر از غم......پر از گلايه ....ولي كلمه يا جمله اي نبود كه بارشو سبك كنه فقط حس بودو حس.............
حالا معناي حسرت چشماش رو ميفهميدم.....پريسا تو چرا؟؟؟؟ مني كه موقع نداري و بد بختي يارت بودم......اگه پول احتياج داشتين بهتون ميدادم چرا باهام بازي كردين؟؟؟؟؟حتما عاشق و معشوق بودين باهم.......فكر بودن پريسا و نويد شعله اتيشمو بيشتر ميكرد.....هنوز اينقدر سردرگم بودم كه نفهميدم بايد ازشون شاكي باشم يا متنفر......اروم زمزمه كردم:
چه كسي خواهد ديد
مردنم را بي تو
گاه ميانديشم
خبر مرگ مرا با تو چه كس ميگويد
آن زمان كه خبر مرگ مرا ميشنوي
روي خندان تو را كاشكي ميديدم
شانه بالا زدنت را بي قيد
..... و تكان دادن دستت كه مهم نيست زياد
و تكان دادن سر....
چه كسي باور كرد
............... جنگل جان مرا
........................ آتش عشق تو خاكستر كرد؟
چه كسي باور كرد
............... جنگل جان مرا
........................ آتش عشق تو خاكستر كرد؟

hoda_f1
1391,01,28, ساعت : 10:34
به در و ديوار كثيف چشم دوختم.چه حرفها كه براي گفتن نداشتند و چه حرفهايي كه من داشتم.....الحق كه يارهاي باوفا و بي نقصي بودن.......سردرد دلم رو براشون بازكردم.....
-هنوز نفهميدم چرا؟ من فقط عشق هديه دادم ولي تاوانش خيلي زياد بود ....خيلي سنگين.....عشق مقابل بي ابرويي و خيانت ...الان نويد داره چي كار ميكنه؟ از نبودم خوشحاله؟ ميخنده؟؟؟ پريسا تو اغوششه؟؟؟/واي بابا مامانم چي ميكشن.....از دوري من .....از حرف مردم......از بي ابرويي....
ناليدم و زار زدم ...تا جايي كه اشك بود باريدم.....
...........................
امروز حكمم كتبا به اقاي محبي ابلاغ ميشد.....صداي بازشدن درب ميومد حتما احضار شدم.....شل و وارفته روبروي اقاي محبي نشستم...خيلي خونسرد گفتم: ميشنوم، بي صغري كبري چيدن و مقدمه....فقط حكمو اعلام كن...
متوجه جو شد به سختي لبهاشو تكون داد و با صدايي لرزون گفت:
-جرم پول شويي و قاچاق مواد مخدر ثابت شد...نتونستم كاري بكنم...تمام اموال و شركتت به نفع دولت مصادره ميشه...حكم خودتم اعدام ...ولي خودتو نباز ...درخواست دادگاه تجديد نظر ميدم ...بابات تا يه جاهايي پيش رفته مطمئن باش...
خونسرد به طرف سلولم راه افتادم ....چيزي برام مهم نبود..مرگ چيزي بود كه از روز دادگاه بارها ارزو كرده بودم....از خودكشي و گناهش ميترسيدم ولي اعدام...يعني درد داره؟؟؟/ هرچي هم درد داشته باشه از دردي كه دلم ميكشه كمتره....فوقش چندلحظه و بعدش خلاص.......احساس سبكي خاصي ميكردم.....براي بابا مامانم هم بهتر بود ....شايد غصه بخورن ولي اگه اين لكه ننگ رو نداشته باشن بهتره....

hoda_f1
1391,01,28, ساعت : 11:39
به موقعيتم برگشتم...خاطراتم مرور شده بود.براي چندمين بار؟؟؟؟؟؟شايد هزارمين بار ولي قطعا اخرين دفعه بود....هنوز چشمم به پتوي ژنده و كهنه زندان بود ولي نه....لرزش بهتر از اون بود...
.............................
محبي: اين بچه بازي ها چيه؟ چرا نميخواستي منو ببيني؟ با كي لج ميكني....
...............
-باشه حرف نزن ولي خوب گوش كن....باباي بدبختت تمام دار و ندارشو فروخته و به ريز تا درشت رشوه داده....همه ميخوان اين ماجرا زود تموم بشه و يه سرپوش روش گذاشته بشه حتي قاضي...ديروز حكم تجديد نظرت اومد.....اموالت مصادره ميشه ولي حكم اعدامت تغيير كرد و هفت سال واست بريدن......غزل تو اين پرونده خلاف زياد شده پس وقتي رفتي توي بند عمومي درمورد حكم اول و حكم تجديد نظرت با هيچ كس حرف نزن.فهميدي؟ دوباره همه چيزو خراب نكن؟
........
-نكنه واقعا لال شدي...الان بايد خوشحال باشي...ميدوني چه به روز مادر پدرت اومده...ميدوني چه طوري توي يه خونه اجاره اي با يه حقوق بازنشتگي سر ميكنن....
ديگه تحمل شنيدن محال بود...با درموندگي داد زدم....واسه چي؟من لياقت ندارم...من از عرش به فرششون كشيدم...دلشونو شكستم و پي هوسم رفتم و خال بر سرشون كردم...به چه حقي رشوه دادين؟ به چه حقي حكم اعدام من لغو شد...من اخر خطم من جسم زنده بدون روح نميخوام....من لايق مرگم
-ساكت شو....داد نزن....خوبه گفتم حرفي از رشوه و حكمت نزن.......
من اخر خطم ......اخر خط....
..................
دمپايي پلاستيكيمو چنان روي زمين ميكشيدم گويي اهنين بود...با ظاهري داغون و روحي مرده به سمت بند عمومي ميرفتم...به نگاه هاي كنجكاو و زمزمه ها اهميتي نمي دادم...نيمه هاي راه به داخل سلولي هل داده شدم...
زندانبان-اين تخته اينم هم سلولي هات...با هم مسالمت اميز زندگي ميكنين و شر درست نميكنين كه به ضرر همتونه...
بي صدا ساك كوچيكمو رو تخت گذاشتم و بين زاويه تخت و ديوار مچاله شدم و سرمو روي زانوهام گذاشتم....
-به به عروسك فرنگي...چشم قشنگ...بت نمياداهل خلاف ملاف باشي ماماني....اينورا...
به صاحب صدا نگاه كردم زني 30 ساله با پوست كدر و لبهاي سياه...چندش اوربود...
-نكنه اوردنش اينجا ما عروسك بازي كنيم حوصلمون سر نره......ببين ابجي كوچيكه اين طور كه قمبرك زدي معلومه حالا حالا ها مهموني مايي.....پس با ما به از اين باش كه با خلق جهاني...به نفع خودته فنچ چوچولو......
صداي قهقه هاش منزجم ميكرد و از لحن حرف زدنش چندشم ميشد فكر هفت سال زندگي با اين جور موجودات اشك از چشمام جاري كرد...
-زكي بابا دست خوش ماكه چيزي نناليديم زرتي ابغوره هات را گرفت...اصلا اول ما ميناليم حس غربتت بپره ....اين ابجيت كه ميبيني سرور و سالار بنده كه خودم باشم عطي مرامم...اين خنگول خانومم پوري مشنگه...نوكر شماست عروسك خانم...
به پوري مشنگ نگاه كردم ...سفيد بود با ابروهاي پر پيوسته و چشماي لوچ...اينقدر روسريشو سفت گره زده بود كه گفتم الان خفه ميشه ...سنگينيه نگاهم رو حس كرد و گفت: ددددلام...
منظورش سلام بود....فكر كردم خيلي شاهكاره زبونشم ميگيره...بين خنده و گريه مونده بودم كه ناخوداگاه گريم شدت گرفت و به هق هق افتادم....
عطي مرام مهم كوبيد پشت سرش و گفت: مرض نسناس بااون صداي انكر الاصواتت زهرشو اب كردي...
دلم سوخت با هق هق گفتم: چي كارش داري گناه داره.....
عطي-اي جونم .....پوري عروسكمون صداشم مثل خودش ناشناشه....
طوري حرف ميزد كه حس ميكردم يه پسر هيز روبروم نشسته خودمو جمع كردم و بيشتر به ديوار چسبوندم...
عطي-ببين خانم خوشكله الكي نشديدم عطي مرام....از الان ديگه ناموس مايي...هرچي خواستي به خودم بگو ...بد جوري مهرت به دلم نشسته....پوري عروسكمونو اذيت نكن تا كم كم حاليش بشه خوب جايي تخت گيرش افتاده........
اروم اروم اشك ميريختم و با خودم فكر كردم سرنوشت من با عطي مرام و پوري مشنگ به كجا ميرسه..............

hoda_f1
1391,02,03, ساعت : 10:40
سلام به همه دوستاي عزيز.....با تشكر از ادمين و مديراي عزيز كه سايت رو روبه راه كردن...داشتم دق ميكردم:-2-16-::-118-:
دوستاي گلم ديالوگ هاي زندان يه مقداري چندش اور هستن ولي طي اماري كه گرفتم اين سبك حرف زدن توي زندان ها رايجه...همچنين بعضي قوانيني كه خود زنداني ها دارن حداقل توي زندان هاي اصفهان رايجه....بقيه رو نميدونم ولي خداييش بخونيد ...نميدونيد چه كارا كه نكردم كه امار بگيرم:mrgreen:
عطي وارد سلول شد...هنوز سرم روي پام بود و اروم اروم اشك ميريختم...به سمت اومد و گفت: ببين با گريه چيزي درست نميشه...اون چشما حيفه به مولا...پاشو وقت نهاره..از قديم گفتن شيكم كه سير شد عقل كنتور ميندازه...بعد تعريف كن ببينم چي شده كه خدا اين عروسكو مهمون ما كرده........
- به به عطي مرام...قدم نورسيده مبارك...
با صداي تازه وارد سرم رو بالا اوردم و زني كريه چهره روبرو شدم...عضلات زشتش رو از زير لباس تنگش ميشد تشخيص داد...
عطي- تا كور شود هرانكه نتواندديد...امر؟
-اومده بودم تازه واردو ببينم...نكنه بليطيه....البت كه بليطشم ميخريم...
عطي- ديدي...حالا خوش گلده...بزن به چاك
- خيلي خوب بابا.....نخوردمش كه...از قديم نديم گفتن يه نظر حلاله....حالا اسمش چي هست؟
از شنيدن صداش و ديدن قيافش حالت تهوع ميگرفتم...دل ميخواست به اندازه تمام گوشهاي دنيا فرياد بزنم و بنالم...خودمو بيشتر به ديوار چسبوندم...عطي فهميد سريع گفت: مام نميدونيم......هرررررررررررري ...
- ولي اين قيافه ناش ناشش اشناست ...فكر كنم پشت شيشه ميشه مغازه ديدم مادمازولو...
عطي- ببين مولي شيره چشم چپ انداختي بش چشت كف دستته...خر فهم شد.
مولي-نگو اين تن بميره...ازترس گند زدم به تمبونم...ارزونيت ولي كي جواب قانون شكني بندو ميده؟ اخه ميدوني عروس خانم اينجا رسمه هركي تازه مياد كف خوابه......حتمي ميگي يعني چي؟ يعني اينكه اگه تخت خالي ام باشه بايد جلوس اجلاس بفرماييد و تا دو سال رو زمين بخوابيد...بعد دو سال اگه ادم بودي و حرف گوش كن ستاره دار ميشي ميري رو تخت كه البت اونم مراحل خاص خودشو داره كه بعدا خدمت مبارك عرض ميشه...
عطي- ببند گاله رو.....زنيكه اينجا من قانون ميذارم....اراده كنم كله تو و نوچه هات توي چاه خلاست...مث اينكه دوباره بايد يادت بيارم خلافه كي سنگين تره؟ كي سالاره بنده؟ هان.......
مولي- ول كن يقه رو ناكس...
عطي- گورتو گم كن ....از اين به بعدم توي اون مخاي پهن گرفتتون فرو كنيد ايشون اختيارش با منه ...كسي بگي بالاي چشش ابرو كله ملش تركيده.....خر فهم شد يه طور ديگه حاليتون كنم.
با چشماي گرد شده بهشون زل زده بودم ...طرز صحبتشون رو حتي از مرداي لات هم نشنيده بودم چه برسه به دو تا زن...از حرفها و رفتاراشون فهميدم رتبه عطي از همه بالاتره و كل زنداني ها ازش حساب ميبرن حتي مولي شيره و نوچه هاش...و اين رتبه بندي رو خلافي كه مرتكب شدن و سابقه زندانشون مشخص ميكنه...
عطي- پاشو عروسك كه از اين به بعد فيلم بزن بزن داريم با گوساله ها.........
من سيرم شما برو...
عطي- پاشو بچه با نخوردن به هيچ جا نميرسي...حالام اگه نميخوري خيالي نيست اين شيكم صاب مرده ما كه سيرموني نداره سهم تو واس ما....غذاي اينجا كفترم سير نميكنه چه برسه به نره غولايي مثل ما........

hoda_f1
1391,02,03, ساعت : 11:10
با غذام بازي ميكردم اصلا اشتهايي به خوردن نداشتم ...مدتها بود كه جز 3-4 قاشق جهت رفع گرسنگي چيز ديگه اي نميخوردم....شكل غذاي روبروم هم مزيت بر علت بود...خواب و خوراك دو جز حرام بر زندگيم شده بودند...
اينقدر گردنم رو پايين نگه داشته بودم كه تمام رگهاش درد ميكرد...نگاه خيره زنداني ها رو حس ميكردم و ارزوي انفرادي رو از سر ميگذروندم...دلم نميخواست سرم رو بالا بيارم و به كسي نگاه كني انگار ميخواستم خودم رو گول بزنم كه من اينجا نيستم...
عطي دركم كرد و بلند داد زد: زهرمارتون رو كوفت كنيد موزه علي صدر مگه چشم دوختين...درويش كنين... توام بخور ديگه جون به سرم كردي ابرنگ كه نيست هي هم ميزنيووو
- عطي
عطي- هان.
- اون موزه علي صدر نيست غار علي صدره
عطي- هي بابام هي...توام وسط دعوا نرخ تعيين ميكني...چمي دونم من سوات خوندم نوشتن ندارم...جون تو اگه بدونم فرق موزه و غار چيه...
از لحن حرف زدن و تفسيرش لبخند محوي روي لبام نشست...
عطي- اي فداي اون قيطوناي صورتي كه ميخنده ناز تر ميشه...
از حرفاي عطي ديگه بدم نميومد...جاهلانه بود ولي حس خوبي بهش داشتم ...ازم حمايت كرده بود و من توي اين جنگل نياز شديدي بهش داشتم...ولي برعكس از نگاههاي خيره مولي تمام تنم ميلرزيد.... دلم براي پوري خيلي ميسوخت حين خوردن سه بار غذا توي گلوش پريد و هر دفعه عطي با تشر بهش گفت: زهرمار يواش تر بلمبون
بد باهاش حرف ميزد ولي مثل من هواي اونم خيلي داشت به قول خودش ما تو بچه هاش بوديم...
پوري_ عط ط ط ط ي سيل نشدم.
عطي- برو وضو بگير بيا منم كوفت كن...كارد بخوره اون لامصبت
- بيا غذاي منو بخور
پوري-بدددددده بخولم...
عطي- هلاهل بخوري ...دستو بكش بز خودش بخوره چار پاره گوشت و استخونه
- نه من سيرم
پوري به عطي چشم دوخت و منتظر اجازه بود...
عطي - سگ تو ضرر كوفت كن ....دو لقمه تهشم بذ واسه من...
..................................
شامم رو گرفتم و دادم به پوري و سريع برگشتم ...كز كردم گوشه ديوار و رفتم توي عالم خودم...عالمي كه كسي نميتونست ازم بگيره...ازشون متنفر بودم ...بارها خودم رو با پريسا مقايسه كردم از هر نظر بهتر بودم ...شايد دلش پي خوشمزه گي هاش رفته بود چيزي كه من هيچ وقت استعدادشو نداشتم...دلم براي بابا مامان تنگ بود....غذاي خونمون ...تخت گرم و نرمم...پنجره اتاقم رو به رودخونه...كتاباي شعرم كه بعد از اون عشق نفرين شده بهشون دل بستم...دلم ميسوخت و قلبم تير ميكشيد...هفت سال كه فقط يه روش گذشته بود.....كي مقصر بود؟ من ؟ نويد و پريسا؟.....هممون؟.....

hoda_f1
1391,02,07, ساعت : 10:19
عطي:اي بابا هي....خسته نشدي اينقدر غمبرك زدي
..............
عطي: نميخواي تعريف كني سبك تر شي...
................
عطي: اصلا واسه اينكه روت واشه اول از خودم ميگم.....12 سالم بود ننه ي گور به گور شدم شوورم داد.يعني در اصل فروختم...غير من سه تا توله ي ديگه هم داشت با پول كلفتي شيكم خودشم سير نميشد چه برسه به ما يكي نبود بهش بگه د اخه سگ مصب تو كه خودتم اضافي بودي چهار تا كره خر پس انداختي كه چي بشه.....
قادر سوپري محل بود و ننم حسابي بهش بدهكار....نميدونم سر چي و چقدر معامله شدم ولي تا به خودم جنبيدم با كتك سر سفره عقد بودم...دختر كوچيكش 14 سالش بود.......
خلاصه زندگي نكبتي ما شروع شد...روزا كيسه بكس و كلفت زنش بودم شبا عروسك مرتيكه... اخ كه نميدوني چه داغي تو دلم بود واسه لي لي و خاله بازي...
اينقدر از هووم كتك خوردم كه زدم به چاك و اواره شدم......هيرون و ويلوون افتادم دست نوچه هاي اسمال گالن...كارمون شد دزدي و كيف قاپي و هرچي پا بده و تو فكرشو بكني...
نميدوني وقتي وقتي مغازه قادرو خالي كردم چه حالي داد يه بارم كيف هوومو زدم و صورت بي ريختشو خط خطي كردم....
راستي ميدوني چرا بهم ميگم عطي مرام؟؟؟؟
اسمم عطيه است مرامم واس اينكه به هركي گفتم يا علي تا تهش رفتم...نارو تو كارم نبوده و نيست...هر وقت همدستامو گرفتن يا پروندمشون يا خودمم گير افتادم....هميشه رو بازي كردم البت هر كي رو خنجر كشيد سه تا ازم خورد
-پوري چي؟ اون كه عقب موندست ؟
عطي-پوري سر راهي بوده ...ميگن جميله گدا ورش ميداره واسه گدايي...تو جيمله رو نميشناسي از اون ناكساي روزگاره...سرقفلي چهار تا چهاراراه به نامشه...15 تا بچه داره كه البت همشونو دزديده...ولشون ميكنه تو چهاراهاش واسه گدايي...بعدم سهم همشونو هاپولي ميكنه...وقتي ميبينه هيچ كس به پوري شك نميكنه اجارش ميده به اسمال گالن واسه جابجايي مواد...چقدر بي اين اسمال حروم لقمه التماس كردم اين طفل معصوم رو نيار تو بازي ...گناه داره گوش نكرد كه نكرد...اخرشم گرفتنش.....
- تو رو به چه جرمي گرفتن؟
عطي - موقع دزدي يه خونه بالا شهر گير افتادم نسناس دو تا دزدگير داشت ما فقط يكيشو از كار انداخته بوديم....دفعه سومه مهمونه اينجام ديگه عادت كردم.....خوب تو نيميخواي تعريف كني؟
....................
عطي- زوري كه نيست هر جور راحتي...فقط يه سوال چي كار ميكني گشنه و تشنه نميشي؟
- ميشم ...مگه ميشه ادم گرسنه و تشنه نشنه.
عطي- وااااااااااااااا مگه مرض داري غذا و اب نميخوري
- نميخورم چون نميخوام برم دستشويي...چندشم ميشه خيلي كثيفه.....چرا ميخندي؟
عطي- ايول بابا دست پوري رو از پشت بستي...اخه كدوم ديوونه اي غذا نميخوره كه پس نده .....خود داني....ولي از ما ميشنوي خودتو زجر كش نكن ...دنيا دو روزه دختر
.................................................. ................
نويد به زور روي زمين ميكشوندم......پريسا قهقه ميزد....زورم بهش نميرسيد....گريه ميكردم....
-نويد تو رو خدا نكن.....مگه من چي كار كردم.....ولم كن......
رسيدم لب پرتگاه ...با تمسخر نگاه ميكرد...پريسا مستانه قهقه ميزد......با يه حركت بلندم كرد و پرتم كرد توي دره.......
با صداي جيغ خودم از خواب پريدم.....همه خواب بودن و همه جا تاريك....حتما توي خواب جيغ كشيده بودم كه كسي بيدار نشد...به شدت عرق كرده بودم و دهنم خشك و تلخ بود.....اب ......نه اب نميخورم...
به پوري و عطي نگاه كردم ....پوري خر خر ميكرد و اب دهنش راه گرفته بود رو بالشت..چنان عميق خوابيده بودن كه انگار هيچ غمي توي زندگي ندارن.....
اهي كشيدم و تكرار كردم شب ميرسه كه من هم اروم بخوابم.......