PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : دایرة المعارف گیاه شناسی



صفحه ها : [1] 2 3 4 5 6 7

sue.sun
1388,06,16, ساعت : 09:29
http://www.pezeshkanomoomigilan.ir/upload%5CLilium_martagon_250605a.jpg


«سوسن چلچراغ»، چلچراغ گل های جهان[url=http://www.pezeshkanomoomigilan.ir/upload/Lilium_martagon_250605a.jpg:27namkoh]http://www.pezeshkanomoomigilan.ir/upload/Lilium_martagon_250605a.jpg[/url:27namkoh]

سایت شورای هماهنگی پزشکان عمومی گیلان: «سوسن چلچراغ» ، چشم و چراغ زیبایی های طبیعت گیلان است. این گل که به نام « سوسن سفید» نیز خوانده شده، به علت متعلق بودن به دوران چهارم زمین شناسی از لحاظ ژنـتیکی بسیار مورد توجه بوده و یکی از کمیاب ترین گونه های تیره ی «سوسنیان» است که تنها در روستای« داماش» در ارتفاعات «عمارلو» از توابع شهرستان «رودبار» یافت می شود.

سوسن چلچراغ نخستین بار در سال 1354 توسط گیاه شناسی فرانسوی به نام«لدر بوری» شناخته شد و بعد از شناخت نامش در موزه ی تاریخ طبیعی ایران در فرانسه به صورت «لیلیوم لیدربور» به ثبت و ضبط رسید. و بعد از آن روستای داماش، کانون توجه ملی و جهانی شد بطوریکه هر ساله بسیاری از علاقه مندان و متخصصان و گیاه شناسان از سراسر دنیا برای دیدن این گل به ایران سفر می کنند.

سوسن چلچراغ گیاهی است با بلندای 5/0 تا 5/1 متر، با گل های سفید واژگون، گلبرگ هایی برگشته، دانه هایی برجسته و پرچم هایی بلند.

بعضی ها می گویند که رنگ مهتابی و شکل واژگون آن که شباهتی به چلچراغ دارد، باعث شده که چنین نامی بر آن نهاده شود.اما مردم محلی بر این باورند که سوسن چلچراغ در شب نور افشانی می کند و به همین دلیل چلچراغ نامیده شده. اما اصل قضیه -برطبق گفته ی گیاه شناسان- این است که بواسطه ی مواد فلئورسانس در پرچم سوسن چلچراغ، این گل قابلیت بازتابش نور را دارد.

این گیاه که نوع ایرانی آن زیبایی و شهرت بسیار دارد، از اواسط خرداد گل می دهد و گل های آن تا نیمه ی تیر ماه پایدار می ماند. بنابراین بهترین زمان برای دیدن سوسن چلچراغ معمولا هفته آخر خرداد و هفته اول تیر ماه است که البته بسته به شرایط آب و هوایی ممکن است طول این مدت کمی کوتاه و بلند شود.

متأسفانه امروزه نسل این گل از آن جهت که بسیار آسیب پذیر و حساس است، ونیز بخاطر عوامل مختلف در حال انقراض است و متأسفانه به گفته ی کاشف آن لدر بوری: « این گل از تکثیر می گریزد. » از این رو تا کنون تلاش همه ی کسانی که خواسته اند آن را در مکان های دیگر پرورش دهد، بی ثمر مانده. به همین علت امروزه ازنژاد آن بطور کامل محافظت می شود.



مردی که عاشق سوسن چلچراغ شد

گزارشگرها از شخصی می گویند با موهای بلند و ژولیده که شاخه ها را کنار می زند و از محدوده ی فنس کشیده شده، بیرون می آید، در را فقل می کند تا هیچ کس دور از چشمش نتواند به دیدار سوسن چلچراغ ها برود این مرد که کسی جز دکتر طباطبایی نیست، یک دست لباس محیط بانی پوشیده، در اتاقک کوچکی بدون آب و برق زندگی می کند. یک بسته سیگار و یک دوربین دارد که با آن از سوسن چلچراع ها عکس می گیرد. دکتر علیرضا احمدی طباطبایی که می گویند عاشق سوسن چلچراغ هاست، مسئول محیط بانی «داماش» است، سه سال تمام ، از زمانی که سوسن چلچراغ باز می شده تا زمانی که بر شاخه می مانده، در داماش زیسته و به تحقیق و پژوهش درباره ی آنها پرداخته و اولین کسی است که نخستین فیلم انیمیشن را از شکفتن سوسن چلچراغ با یک دوربین مکانیکی عکاسی – در فضایی وحشی که نور و باد همواره در آن تغییر می کنند، ساخته است.

وی با تمامی دشواری هایی که در این راه داشته از قبیل ابر و مه که شرایط نور را تغییر می دادند و حشرات مزاحمی که روی گل ها می نشستند سرانجام موفق شده که کارش را به پایان برساند و از 2700 عکسی که از سوسن چلچراغ ها گرفته ، انیمیشنی 51 ثانیه ای بسازد و سپس مدت این فیلم را پس از مونتاژ با مناظر گیلان و داماش به پنج دقیقه برساند. در این فیلم پنج دقیقه ای می توان برای نخستین بارگوشه هایی از شکفتن سوسن چلچراغ را به وضوح رؤیت کرد



در مورد داماش و نژاد داماشی ها یکی باید گفت که یکی از اهالی آنجا داماشی ها را از نژاد قوچانی ها می داند و معتقد است که آنها در زمان نادرشاه افشار به این قسمت کوچ داده شده اند. داماشی ها هنوز به زبان «تاتی» صحبت می کنند و جمعیت شان کمتر از سه هزار نفر است.

اهالی این روستا بهار و تابستان را در داماش به سر می برند، اما هنگام سرما که راه ها بسته می شود و ارتفاع برف به چند متر می رسد به روستای جیرنده از روستاهای اطراف رودبار کوچ می کنند و در حقیقت داماش ییلاق آنهاست.

مردم داماش به دو دارایی شان؛ یکی سوسن چلچراغ که برای روستایشان شهرتی جهانی آورده و دیگر چشمه ای که آبش به کارخانه ی آب معدنی می رود، بسیار می بالند. باید یادآور شد که آب این چشمه آنقدر خنک است که حتا در تابستان، بیش از چند دقیقه نمی توان دست را در آن نگاه داشت.

منبع:pechpecheh.persianblog.ir



[/JUSTIFY][/TABLE]

maryammmmmm6
1389,06,11, ساعت : 18:27
کاکتوس در حقیقت شتر دنیای گیاهان است. زیرا آب و مواد غذایی را در خود ذخیره نموده و برای روزهای کم غذایی و کم آبی به مصرف میرساند.و در مقابل گرما و خشکی و کم غذایی مقاومت خوبی را از خود نشان میدهد.بطور کلی آب مازاد در تنه و برگهای گیاه ذخیره میشود و گاهی تا یکسال در مقابل خشکی از خود مقاومت نشان میدهد.آنهایی که آب را در برگها ذخیره میکنند دارای برگهای مویی میباشند که این موها مانع تبخیر آب از سطح برگ می شود.
کاکتوسها دارای گونه های فراوانی هستند که آنها را به سه گروه تقسیم میکنند . پرسکیازها که دارای برگ و ساقه می باشند وگروه دوم اپفیتها وگروه سوم کاکتوسهای بیابانی که دو گروه آخر فاقد برگ یا برگهای بسیار کوچک می باشند.

تمام کاکتوسها خار دار نیستند و همگی دارای سلولهایی با روزنه های هوایی در سطح پوست میباشند. زندگی این گیاه بر اساس خشکسالی ، کمبود مواد غذایی و گرمای شدید تابستان بنا شده است و در گرمای فصل تابستان گیاه به خواب میرود و هوای خنک موجب به گردش در آمدن شیره گیاهی و ایجاد گل می شود.
برای آشنایی بهتر با کاکتوسها آنها را به دو دسته کاکتوسهای بیابانی و کاکتوسهای جنگلی تقسیم می کنیم.


1- گروه کاکتوسهای بیابانی :بومی منطق گرم و بیابانی هستند و بر عکس اسم آنها فقط تعداد محدودی می توانند در بستر شنی و سنگلاخ زندگی کنند . صدها گونه از کاکتوسها جزء این گروه هستند و اغلب آنها از طریق قلمه تکثیر می یابند و در ماههای مهر تا اسفند احتیاج به آبیاری ندارند و در تمام مدت احتیاج به نور مستقیم خورشید دارند و در غیر این صورت قادر به تولید گل نخواهند بود .


2- گروه کاکتوسهای جنگلی :این گروه بومی منطق گرم و جنگلی استوایی بوده و روی تنه درختان جنگلی به صورت اپیفیت زندگی میکنند .این گیاهان کمتر جنبه زینتی داشته و با برگهای پهن و ساقه های رونده آنها را میتوان شناخت .در زمستان برخی از آنها احتیاج کمی به آبیاری دارند و در تابستان هم بایستی از تابش مستقیم آفتاب محفوظ بماند .
طرز نگهداری کاکتوس بیابانی :

· درجه حرارت :درجه حرارت مود نیاز در فصل بهار تا پاییز 14 تا 21 درجه و در زمستان آنرا به داخل آپارتمان و در محل پر نوری که درجه حرارت حدود 15-10 درجه باشد ، منتقل میکنند.

· آبیاری : در ماه فروردین مقدار آبیاری را افزایش داده و از خرداد به بعد آبیاری بطور متوسط انجام میپذیرد .در هر صورت بین دو آبیاری بایستی سطح گلدان نسبتا خشک شود و در اواخر تابستان آب آنرا کم کردهو از مهر ماه به بعد آب آن قطع می شود و فقط در مواقعی که گیاه ممکن است چروک بردارد اقدام به آبیاری سبک میکنند. چنانچه آب محلی سنگین است بایستی از آب باران استفاده کرد .

· تغییر گلدان :گیاهان جوان را در فروردین هر سال تغییر گلدان میدهند ، ولی گیاهان بزرگ احتیاج به تغییر گلدان ندارند . فقط در مواقع ضرورت گلدان آنرا به گلدان بزرگتری که تنها دو سانت از گلدان قبلی بزرگتر باشد تبدیل میکنند . در مورد اپیفیلوم نبایسیتی گلدان را تعویض نمود زیرا در صورتی گل میدهد که ریشه متراکم باشد .

· تکثیر: قلمه های برگی یا جوانه های کناری آن بخوبی ریشه میدهند. هنگام قلمه زدن بهار و تابستان است و باید توجه کرد ( نکته مهم در تکثیر )که قلمه را بایستی به مدت سه تا چهار روز در هوای آزاد نگهداشته و حتی قلمه های بزرگ را یک تا دو هفته نگهداشته و در بستر شن و خاک و برگ پوسیده که در زیر بستر ، کود پوسیده و خاک و شن ریخته شده ، قلمه می زنند .

روش دیگر تکثیر به وسیله بذر است که در حرارت 21 تا 25 درجه در بهار کاشته می شود.
انواع کاکتوسهای بیابانی :

گونه استروفیتوم یا کاکتوس شاخ بزی :

دارای ساقه هایی است که در مجموع یک کره چند پهلو را درست کرده و نقطه های سفیدی به شکل نوار بر روی سطوح هشت گانه آن دیده می شود و تسمه های تابداری سطح آنرا پوشانده است . در آبیاری آن باید دقت کامل شود . نوع دیگر آن استروفیتوم میریوستیگما یا کلاه اسقف ، دارای پنج تا شش قسمت و مجموعا به شکل کرهای چندپهلو می باشد که از قسمت فوقانی آن یک تاج طلا یی خارج شده و سطح کره را نقاط سفید رنگی پوشانده است.
گونه کاما ای سراوس :

از انواع آن کاکتوس بادام زمینی که ساقه های آن شبیه به انگشت و به تعداد زیاد از یک محور خارج شده و دارای گل قهوه ای رنگ گل سرخی مانند است .سطح برگها را بر آمدگیهای سفید رنگی پوشانده و آنرا خارهای نرمی گرفته است .

گونه سفالو سرئوس سنیلیس :

بنام کاکتوس پیرمرد شناخته شده و دارای تارهای سفید رنگی است که همچون کلاه گیس بر سر گیاه نهاده اند . دارای ساقه ستون مانندی است که اطراف آنرا تارهای سفیدی پوشانده است . در زمستان به آب کمی احتیاج دارد و در تابستان لازمست مرتبا آبیاری شود . در بعضی از انواع آن از وسط سر این گیاه خارهای سفید نوک تیزی خارج شده که دست را آزار میدهد .

کلئیستو کاکتوس :

ساقه های بلند و استوانه ای دارد که سطح آنرا پرزهای سفیدی پوشانده و از تعریق گیاه جلوگیری می کند. دارای نقطه های در سطح بدنه است که خطوط راه راه برجسته ای را تشکیل داده و آنرا بنام کاکتوس مشعل نقره ای نامیده اند.

گونه های سرئوس :

که بنام کاکتوس ستونی مشهورند و ارتفاع آنها به 70 سانت میرسد و دارای بلورهای برجسته و خارهای تیز در سرتا سر آن پوشیده شده است. ساقه ستونی آن شش تا هشت پهلو میباشد . در زمستان احتیاج به هوای گرم حدود 15 تا 17 درجه دارد .
اکینو کاکتوس گروسنی :

بنام بشکه طلایی مشهور شده ، دارای ساقه کروی و تیغه های برجسته ای که لبه تیغه ها را تعداد بسیار زیادی خارهای زرد فرا گرفته است. در زمستان به آب کمی نیاز دارد . فقط در اواسط تابستان باید با حفاظ کم رنگی در مقابل آفتاب آنرا محفوظ نمود و کود پوسیده دامی لازم دارد.

اکینو سرئوس پکتیناتوس :

دارای ساقه استوانه ای با شیارهای طولی و نقاط برجسته در مسیر این شیارها با خارهای بسیا روی هر برجستگی میباشد . دارای گلهای سرخ و صورتی زیبایی است که در کنار و پهلوی ساقه روی شاخه فرعی ظاهر میشود. خاک گلدان باید دارای مقدار زیادی ریگ و شن و تورب باشد .

فروکاکتوس لاتیس پینوس :

که بنام کاکتوس قلاب ماهیگیری نامگذاری شده . ساقه آن کروی ، هشت پر و به رنگ خاکستری مایل به سبز و شبیه به هندوانه خاردار است و رشته هایی که تمام سطح کره را پوشانده مانند قلاب ماهیگیری میباشد .

اسپوستوآ لاناتا :

آنرا بنام پیرمرد پروای نامگذاری کرده اند . دارای ساقه استوانه ای و دارای شیارزهای برجسته طولی و سطح ساقه و شیارها را موهای نرم نقره ای پوشاننده .

اکینو فوسولو کاکتوس :

دارای ساقه کروی چین داری است که سطح آنرا زائده های طویل بسیاری پوشانده و بنام کاکتوس مغزی نامگذاری شده است .

گیمنو کالی سیوم :

از خانواده کاکتاسه و از گونه های معروف آن میهانوویچی ای هیبوتان که از یک ساقه کروی شکل که بر روییک پایه چهار پر سوار است تشکیل گردیده و این دو پایه بر روی هم پیوند زده شده اند . گلهای بسیار زیبای قرمز رنگ تولید میکنند که جذابیت خاصی دارد .این گباه تابع رژیم گلخانه های سرد است و به آب کمتری احتیاج دارد .
مامی لاریا :

دارای ساقه های کروی و زائده های قلاب مانند و موهای سفید پر پشتی تمام کره ساقه را احاطه نموده و با گلهای بسیار زیبای ارغوانی ،سفید و صورتی ، زیبایی خاصی پیدا نموده . همچنین روی سطح فوقانی آن دارای بر آمدگیهای کروی شکلی است و بعضی از آنها دارای شیره گیاهی سفید رنگی است و بایستی برای تکثیر آن جوانه آن را جدا نموده و در خاک ماسه و شنی و خاک برگ بکارند
کاکتوسهای بیابانی در چه شرایطی گل می دهند :

بعضی از کاکتوسها حتی دردوره جوانی ایجاد گل میکنند ولی بعضی از آنها مانند اپول تیا و سرئوس در شرایط عادی گل نخواهد داد .
بعضی از کاکتوسها که تقریبا 50 درصد در کاکتوسها را شامل می شود ، در بین سنین سه تا پنج سالگی گل میدهد و هر سال گل آنها تجدید میگردد .اگر چه فصل گل دهی در حدود ماههای بهار میباشد ، ولی بعضی از کاکتوسها در شرایط خاصی در سر تا سر سال گل میدهند .یکی از شرایط تولید گل این است که همیشه گل ، فقط روی بوته های آماده به رشد گل میدهد و برای آماده نگهداشتن بوته برای گل دادن و مواظبت از آن در دوره تابستان و ایجاد محیط استراحت دردوره زمستان است . همچنین مقدار ریشه هر اندازه درگلدان متراکم تر باشد امکان تولید گل روی بوته فراهم تر است .

تیره کاکتوس (cactaceae) ، گیاهانی گوشتی ، دارای شکل ظاهری بسیار متفاوت با گلهای کاسه گلی ، واجد پرچمهای متعدد و افزایش یافته است و اقلا 5 برچه پیوسته به صورت تخمدان زیرین و تمکن کناری دارند. میوه سته و محتوی دانههایی با جنینی کمانی و خمیده همراه با پریسیوم است. کاکتاسهها معمولا گیاهان بیابانی و مخصوص مناطق کویری آمریکایی گرمسیری و بویژه مکزیک هستند. تیره کاکتاسه دارای 20 جنس و بیش از 1000 گونه است.





اختصاصات دستگاه رویشی

گیاهانی گوشتی هستند که با محیط خشک بیابانی و کویری کاملا سازش یافتهاند. در ساختار و بافتهای درونی ، اندامهای هوایی بویژه در ساقه ، سازمانی کامل برای ذخیره آب در سلولهای درشت خود دارند. ساقه متورم ، گوشتی آبدار این گیاهان فاقد برگ است و به جای آن خارهایی هستند که ظاهرا منشا برگی دارند.

اختصاصات دستگاه زایشی
گلها نرماده ، منفرد و غالبا بسیار درشت هستند و چون در فصل مرطوب و هنگام بارندگی ظاهر میشوند، بنابراین هیچگونه اختصاصات بیابانی یا کویری در آنها دیده نمیشود و غالبا منظم و کامل هستند. تعداد قطعات گل مانند کاسبرگها ، گلبرگها و پرچم ها همیشه نامشخص و همه آنها در امتداد یک مارپیچ قرار دارند. پرچه ها 4 یا 5 عدد و در امتداد استقرار مارپیچی سایر قطعات گل قرار دارند و علاوه بر پیوستگی با این قطعات با یکدیگر نیز متحد میشوند.





بنابراین تخمدانی زیرین غیرآزاد و متصل را بوجود میآورند که سایر قطعات گل در بالای آن قرار دارند. برچهها باز هستند ولی لبه آنها بر هم متصل شده تخمدانی تکخانه با تمکن کناری را تشکیل میدهند. تخمکهای فراوان ، واوگون ، آویخته و بطور معلق در انتهای بند درازی قرار دارند که هنگام رسیدن غالبا منشعب شده و گسترش مییابند. خامه آزاد و میوه به صورت ستهای آبدار و گوشتی است.

جنسهای تیره کاکتوس

جنس اویونتیا

این جنس گونههای بیشمار دارد که در همه آنها ساقه منشعب بندبند و متشکل از بندهایی است که در آغاز مسطح و سپس استوانهای هستند. برگها در گیاهان این جنس استوانهای و بیدوام هستند و خیلی زود میریزند. محل جدا شدن برگها به تدریج برجسته و تکمهمانند شده و سطح آن از عناصر خارمانند گزنده و یا تیغها و نیشهای ریشکدار پوشیده میشود و گلها نیز در همین سطح پدید میآیند. گونهای از این جنس اوپونتیا ولگاریس نام دارد که خاستگاه آن آمریکایی شمالی است. گونه دیگری از این جنس به نام opuntia.ficus-indice که خاستگاه آن آمریکای مرکزی است.

در برخی نواحی اروپا بویژه در زمینهای بایر اسپانیا مانند نواحی خشک و بیآب بین شهرهای گرانا اومادرید به فراوانی کاشته شده و بطور انبوه زمینهای وسیعی را پوشانیده است. انبوهی و گسترش و نمو گیاه در این ناحیه تقریبا بیش از سرزمین اصلی و خاستگاه اولیه آن است و این امر دلیل خوبی برای سازش گیاه با محیط جدیدی آن محسوب میشود. این گیاهان دارای میوه کروی ، آبدار نسبتا درشتی است که در چنان محیط خشک و گرم خوراک بسیار مطبوع به شمار میرود.





جنس پریسکما

این جنس که خاستگاه آن بخش مرکزی آمریکای جنوبی است دارای برگهایی با پهنک بیضی ، کشیده و کاملا کلروفیلدار است.

کاکتوس در ایران

کاکتوسها بومی ایران نیستند و برخی از آنها به عنوان زیستی وارد ایران شدهاند. در بین آنها گونه opuntia rulgaris از دیرباز وارد شده و به نامهای گل عقربی ، زبان مادر شوهر در نواحی ساحلی دریای خزر شناخته شده است و در گیلان و مازندران روی ماسههای کنار جاده فراوان به چشم میخورد. این گیاه را اهالی ابتدا به عنوان حفاظ ثانوی دیوارهای کوتاه یا چپرها کاشتهاند، ولی سازش گیاه با محیط سبب شده است تا به خوبی رشد و گسترش یابد و بخش نسبتا وسیعی را بپوشاند. گلهای زرد و طلایی این گیاهان در تابستان باز میشوند و خیلی زود به میوه تبدیل میشوند.

maryammmmmm6
1389,06,11, ساعت : 18:37
ايران در ساليان دور يکي از مراکز توليد و عرضه گياهان دارويي به شمار مي رفت، همچنين تلاش دانشمندان ايراني براي شناسايي و معرفي گياهان دارويي بي اثر نبود. بطوريکه اسماعيليان که حدود 600 سال قدرت بلامنازعه در عرصه ايران بودنند، پايه هاي اقتصادي حکومت خود را تا حد زيادي به توليد و صدور گياهان دارويي استوار کردند بويوه در منطقه تفرش و اطراف آن هنوز هم آثار قلاع اسماعيليه و فعاليت هاي از اين دست، باقي است (5).
فراتر از یک هزار سال پیش از مریم گلی به عنوان گیاهی داروئی استفاده می شده است(4).به فارسی در بعضی مناطق "مریمی" و "مریم گلی" در کتب طب سنتی و به عربی "مریمیه"، "شالبیه" و "مریمیه صغیره" نام برده می شود. به فرانسوی sauge و sauge officinale و the` de france و the` de grece و herbe sacre`e و به انگلیسی sage و garden sage و common sage گفته می شود(12).
کلمه sage از کلمه لاتین salvare به معنی رها بخش یا شفا آمده است. در گذشته بر این گمان بودنند که اگر شخصی یک گیاه sage در حیاتش داشته باشد فردی موفق و شاید فنا ناپذیر می شود(24). در قدیم مریم گلی را دوای همه دردها می دانستند و امروزه هم با تحقیقات بعمل آمده معلوم شده که این گیاه دارای خواص درمانی مهمی است که می تواند بسیاری از بیماریها را معالجه و درمان کند (13).
مردم در گذشته از این گیاه به عنوان ماده ای مدر، عامل انعقاد خون و نیز داروی ضد تعرق استفاده می کرده اند. در بسیاری از فارماکوپه ها از برگهای مریم گلی رسما به عنوان دارو یاد و خواص آن را بر شمرده است. از عصاره مریم گلی برای مداوای برخی از بیماریهای مربوط به حلق و حنجره و همچنین برای شستشوی دهان استفاده می شود.
اسانس این گیاه خاصیت ضد باکتریایی دارد و از آن در صنایع داروسازی، غذایی و همچنین در صنایع بهداشتی و آرایشی استفاده می شود (4). این گیاه از ادویجات قوی بشمار می رود. طعم آن مختصری تلخ و قابض است(10).
مصرف زیاد این گیاه مناسب نیست و تاثیر نامطلوبی در ضربان قلب خواهد داشت. همه ساله زمینهای زراعی وسیعی در شبه جزیره بالکان، روسیه، آمریکا، ایتالیا و همچنین کشورهای اروپای مرکزی برای کشت مریم گلی اختصاص می یابد(4).
مریم گلی از روزگاران کهن در مجموعه گیاهان طبی یونانی ها و رومی ها مورد شناخت و توجه خاص بوده است و ابتدا به عنوان داروی موثر برای معالجه عوارض نیش حشرات به عنوان ضد سم و همچنین داروی تونیک و مقوی برای تقویت روح و بدن و افزایش طول عمر به کار می رفته است. آثار شفابخش این گیاه در معالجه بیماری ها در کتابها و نوشته های طبیعی دانها و حکمای طب سنتی روزگاران کهن نظیر تئوفراست، فیلوسف یونانی (bc 287-372) و دیوسکوریدس، طبیب یونانی (قرن اول پس از میلاد) و پلی نی، طبیعی دان رومی (اوایل قرن اول میلاد مسیح) به تفضیل آمده است.
در دوران قرون وسطی حکمای طب سنتی اروپا از مریم گلی ضمن خواص متعددی که برای آن قایل بودند برای معالجه یبوست، وبا، سرماخوردگی و انواع تبها و اختلالات کبدی و صرع و فلج استفاده می کرده اند و در این گیاه را مقوی و مولد خون تازه و صالح می دانستند و برای تقویت عضلات و آرام کردن اعصاب تجویز می شده است.
از قرن نهم این گیاه به اروپا راه یافت و بسرعت توسعه یافت و پس از آن به چین وارد شد و در چین برای معطر کردن انواع مشروبات مورد استفاده قرار می گرفت و مصرف آن به قدری زیاد شد که در قرن هفدهم چینی ها در مقابل گرفتن هریک کیلو از برگهای خشک مریم گلی اروپایی حاضر بودند 4-3 کیلوگرم چای چینی بدهند.
در قرن شانزدهم در انگلیس قبل از اینکه چای به عنوان مشروب عمومی گرم معمول شود از برگهای مریم گلی دم کرده ، می خورند. پس از آن در 300-200 سال اخیر این گیاه به امریکا وارد شد و به عنوان ادویه عالی مورد توجه خانه دارها قرار گرفت. در حال حاضر اسانس مریم گلی برای معطر کردن و خوشبو کردن گوشتهای کنسرو و انواع سوسیس و گوشت مرغ و در عطر سازی به عنوان اسانس پایه برای مخلوط کردن با سایر اسانسها برای تهیه عطر و آب توالت مردان به کار می رود(12).


اهمیت اقتصادی:



مریم گلی 5 تا7 سال عمر می کند. از آنجایی که با گذشت سن گیاه از مقدار مواد موثره آن به طور بارزی کاسته می شود، این گیاه تا چهار سال بازدهی اقتصادی دارد(4). کشورهای اصلی عرضه کننده شامل یوگوسلاوی، یونان، آلبانی، ایتالیا، اسپانیا و شوروی است که بیشتر از طریق جمع آوری گیاهان خودرو، انجام می گیرد (7).
گیاهشناسی:



گیاهی است به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر و دارای ظاهر پرپشت که به حالت خودرو و در اماکن خشک یا سنگلاخی و دامنه های بایر غالب نواحی آسیا و شمال آفریقا می روید و به علت زیبایی خاصی که دارد در باغچه ها کاشته می شود(1).

مریم گلی دارای سه زیر گونه است که عبارتند از:

لاواندولیفولیا:
در این زیر گونه برگها باریک و نیزه ای شکل اند. طول برگها حداکثر به 3 سانتی متر و پهنای آن به 1 سانتی متر می رسد. گل ها دمگل بسیار کوچکی دارند. اسانس این زیر گونه فاقد "تویون" است.
مینور:
برگهای آن در مقایسه با زیر گونه قبل بلندترند. طول آن 4 تا 7 سانتی متر و پهنای آن 1 تا 2 سانتی متر است. دمبرگ بسیار کوتاه و سطح گیاه از کرکهای کمی پوشیده شده است. دمگل بلند و طول آن 2 تا 5/2 سانتی متر است.
این زیر گونه در اتریش و شمال آلمان می روید و به دو فرم گل سفید (آلبی فلورا) و گل قرمز (روبریفلورا) مشاهده می شود.
ماژور:
در این گونه که به افیسینالیس نیز معروف است، برگها بلند و به طول 4 تا 10 سانتی متر و به پهنای 2 تا 5 سانتی متر است. هر دو طرف برگ پوشیده از کرکهای بسیار کوتاه است. این برگها تقریبا به شکل قلب می باشند. گلها درشت بوده، طول آنها به 5/3 سانتی متر می رسد و دارای دمگل کوتاهی نیز هستند.
اندامهای هوایی گیاه به خصوص برگها محتوی اسانس هستند. مقدار اسانس در شرایط اقلیمی مختلف متفاوت و بین 1 تا 5/2 درصد است. مهمترین ترکیبات تشکیل دهنده آن عبارتند از : "تویون" (30 تا 50 درصد)، "سینئول" (10 تا 15 درصد)، "کامفور" (6 تا 10 درصد) و "بورنئول" (6 تا 14 درصد). از این ترکیبات دیگر اسانس می توان از "پنین" (1 تا 2 درصد) نام برد. گیاه همچنین شامل مواد تلخ (3 تا 8 درصد)، مواد تاننی، فلاونویید و مواد گلیکوزیدی و رزینی می باشد(4).

مبدا:



مریم گلی گیاهی است چند ساله که منشا آن نواحی شمالی مدیترانه(4) اروپا جنوبی و آسیای صغیر (14) گزارش شده است. این گیاه در کوه های آهکی مونته نگرو و هرزگوین در یوگوسلاوی سابق گسترش فراوانی دارد(4) این گیاه بومی ایران نبوده،ولی در سالهای اخیر با وارد نمودن بذر گیاه در نقاطی از ایران کشت شده که نتایج موفقیت آمیز نیز داشته است(1).
مریم گلی وحشی در اراضی خشک و سنگلاخ مناطق مختلفه آسیا و شمال آفریقا می روید، در ایران نیز این گیاه در آذربایجان شرقی و بعضی مناطق دیگر ایران در باغچه ها کاشته می شود


منبع : سایت ایران گل آرا

maryammmmmm6
1389,06,29, ساعت : 03:13
ونجه یا اسپست (medicago sativa به معنی علف مادها) اولین بار توسط مادها برای تامین غذای اسب هایشان اهلی گردید.یونجه اصولا مبدا کویری دارد ودر حال حاضر در تمام مناطق معتدل و شبه قاره کشت میگردد.




ارقام یونجه

ارقام مختلف یونجه •*ارقام یونجههای ایرانی عبارتاند از: همدانی، بمی، یزدی، قره یونجه، بغدادی، ‏مهاجرانی، قره یونجه خورونده، هراتی، افغانی، فامنین و ‏‎……‎
ارقام یونجه خارجی موآپا ‏‎–‎‏ سونورا ‏‎–‎‏ سی ریور ‏‎–‎سکوئل ‏‎–‎‏ ماسیرسا- رنجر- کانادایی- ‏هاردیگان- ترکستانی و‏‎………‎

کشاورزی یونجه

در مناطقی که دارای زمستانها معتدل هستند بهتر است بونجه را بهتر است در پاییز به اندلزه کافی زود کاشت.تا قبل از اینکه سرما رشد آن را متوقف کندگیاه بتواند مستقر شود. و در مناطقی که دارای زمستانها سرد هستندگیاه باید در بهار کشت شود وکشت آن باید زود انجام شود تا قبل از شروع گرما تابستانه گیاه مستقر شود.کاشت یونجه با بذر کار بر کاشت با دست ترجیح دارد. و فاصله بین ردیفها ۱۴۰-۱۵۰سانتی متر و عمق کاشت ۱-۳ سانتی متر در نظر گرفته شده. از علفها هرز برای این گیاه سس است که بسیار خطر ناک است و میتواند کل منطقه را آلوده کند و میتوان با نفت یا علف کشها تماسی یا سوزاندن آن را کنترل نمود. مقدار آب مورد نیاز یونجه در سال تقریباً ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ میلی متر است

تناوب یونجه با گیاهان دیگر

در تناوب یونجه برای گیاهی که بعد از خودش کاشته میشود بسیار سودمند است.(به علت داشتن ریزوم وفعالیت ریبزوبیوم کننده نیتروژن)البته برای اینکه چنین اتفاقی بیقتد باید زمانی که هنوز عملکرد خوبی دارد باید آن را زیر خاک نمود.اگر در زیر رو نمودن آن تاخیر کنیم یا مورد حمله علفها هرز قرار گیرد دیگر برای گیاه بعدی سودمند نخواهد بود.

علف هرز سس یونجه

رنگ رشتههای این گیاه سس نارنجی مایل به زرد است.مهم ترین میزبان آن یونجهاست. سس نه تنها طعم یونجه را به عنوان علوفه نامطلوب میسازد بلکه آن را تا حدی نیز سمی مینماید. در صورت کنترل ننمودن آن محصولاز نظر کمی و کیفی کاهش یافته و عمر مزرعه کوتاه میشود. میزبانهای دیگر این سس عبارتاند از : چغندرقند. بعضی از سبزیهای جالیز. شبدر قرمز. نخود سفید. سسی که معمولاً به علفهای هرز کنار مزارع و جادهها. به خصوص خارشتر میزند. از این نوع سس است.

طریقه مبارزه با سس یونجه
استفاده از بذور خالص برای کاشت یونجه
استفاده از کودهای غیر آلوده به سس
کاشت یونجه در اواخر تابستان یا در پاییز به جای بهار آلودگی اولیه سس را با رسیدن فصل سرما از میان میبرد.
کاشت با تراکم بالا ایجاد سایه نمینماید و از جوانه زدن سس جلوگیری به عمل میآورد.
در مناطقی که یونجه باید در بهار کاشته شود میتوان از ۱۵-۱۲کیلو گرم در هکتار علف کش دکتال (کلرتال دیمیتل۷۵درصد پودر)قبل از سبز شدن یونجه و علفهای هرز از جمله سس استفاده نمود. در یونجه چند ساله (از سال دوم به بعد)دکتال را میتوان در اواخر زمستان اندکی قبل از رویش بهاره یونجه سمپاشی نمود. هنگام مصرف این علف کش زمین باید از رطوبت کافی برای تاثیر بیشتر سم برخوردار باشد. بنابراین در صورت خشک بودن زمین یک نوبت آبیاری مزرعه توصیه میشود.
در صورتی که پیشگیریهای فوق انجام نشد و یا به عللی موثر واقع نشد و مزرعه باز هم به سس آلوده گردید لکههای آلوده به سس را میتوان به روشهای زیر از میان برد : پاشیدن محلول۱٪ پاراکوت(یا۳لیتر در هکتار)در منطقه آلوده به سس. سوزانیدن منطقه آلوده توسط شعله افکن و یا وسایل مشابه. پاکسازی مکانیکی منطقه از سس و بیرون بردن انگل به خارج از مزرعه.
در صورتی که منطقه وسیعب از مزرعه به سس آلوده باشد میتوان توسط علفکش رانداپ(گلیفوزیت۴۱درصد ای سی) به میزان ۷۳۰-۳۶۰سی سی در هکتر زمانی که یونجه ارتفاع ۲۵- ۲۰ سانتی متر داشته باشد سمپاشی نمود. این سمپاشی باید یک با پس از ده روز تکرار شود. در یونجه سال اول سمپاشی باید در زمان ۸ برگی یونجه انجام پذیرد.
در زمان آلوده بودن یونجه به سس برداشت محصول باید قبل از به بذر رفتن سس صورت پذیرد تا از انتشار بذر ممانعت شود.
از سال دوم به بعد تاخیر در برداشت یونجه با سایه انداختن روی زمین مانع جوانه زنی بذر سس میشود
درزمان الوده بودن واز چین دوم میتوان از سم پرسوئیت نیز استفاده نمود.

اثر علف کشها برروی سایر علفهای هرز یونجه

بررسی و آزمایش اثر چند علفکش بر روی علفهای هرز یونجه در آذربایجانشرقی در دو منطقه محل اجرای طرح (مراغه - بستانآباد)نشان دادهاست کهاستفاده از علفکشهای بنتازون ۳ و ۲/۵ لیتر در هکتار، متری بوزین ۷۰۰-۱۰۰۰ گرم در هکتار نسبت به شاهد بدون وجین اختلاف معنیداری داشته از نظر تاثیر بر روی علفهای هرز پهنبرگ در یک سطح آماری قرار گرفتند. علفکشهای متری بوزین ۱۰۰۰ و ۷۰۰ گرم در هکتار، هالوکسی فوپ اتیل ۲ لیتر در هکتار، فلوآزیفوپ بوتیل ۲ لیتر نسبت به شاهد بدون وجین اختلاف معنیداری داشته و از نظر تاثیر بر روی علفهای هرز باریک برگ در یک سطح واقع شدهاند.

خواص دارویی

یونجه از نظر طب قدیم ایران گرم است. البته تاره آن گرم و تر و خشک شده آن گرم و خشک است.
یونجه از نظر اینکه دارای بسیاری از مواد معدنی میباشد شیره آن برای بچههایی که در حال رشد هستند و اسخوان بندی محکمی ندارند بسیار مفید است. حتی امروزه پودر این گیاه را در داروخانهها میفروشند که آنرا

میتوان برای بچههای شیر خوار مصرف کرد. برای تهیه شیره یونجه باید مقدر ۳۰۰ گرم یونجه را در یک لیتر آب ریخت و آنرا جوشانید تا مقدر آب آن به نصف تقلیل یابد سپس آنرا صاف کرده و مقدر کمی عسل به آن اضافه کنید که بصورت شربت داراید. مقدر مصرف برای اطفال ۲۰۰ گرم در روز است و برای اطفال شیرخوار حدود ۵۰ گرم یم باشد که میتوان به شیر آنها اضافه نمود. اشخاص بزرگسال هم برای بالا بردن انرژی میتوانند از این شیره استفاده کنند.
یونجه رابصورت تازه و یا جوانه آنها رابا سالاد میل کنید. جوانه یونجه را بصورت بسته بندی شده میتوانید از سوپر مارکتها خریدری کنید.
یونجه ملین است.
یونجه دو برابر اسفناج آهن دارد بنابراین خون ساز است و برای کسانیکه به کم خونی مبتلا هستند مفید است.
یونجه بعلت درا بودن آهن برای درمان بیماری راشیتیسم بکار میرود.
عوارض کمبود ویتامین ث با خوردن یونجه از بین میرود.
یونجه تازه در بسیاری از کشورها مانند چین و روسیه و آمریکا به مقدر زیاد بجای اسفناج مصرف میشود.
یونجه را در داروخانهها و فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانهها بصورت پودر، کپسول و قرص بفروش میرسانند. مقدرمصرف آن سه قرص در روز است.




*با همه مزایایی که یونجه دارد در خوردن تازه آن نباید زیاده روی کرد زیرا بسیار نفاخ است و حتی حیواناتی که به مقدر زیاد از آن میخورند بعلت گاز زیاد ممکن است تلف شوند.
ضماد پخته یونجه را اگر روزی چند بار روی اعضایی که رعشه دارند بگذارید آنها را شفا میدهد.
تخم یونجه قاعده آور است و برای این منظور تخم یونجه را بصورت دم کرده مصرف کنید.
دم کرده یونجه درمان اسهال است.
برای نرم کردن سینه و تسکین سرفه روزی ۲-۳ فنجان دم کرده تخم یونجه را مصرف کنید.
برای درمان رعشه تخم یونجه را در روغن زیتون بریزید و مدت یک هفته جلوی آفتاب بگذارید سپس آنرا صاف کنید و روزی چند قاشق از آنرا بخورید و همچنین روی اعضایی که رعشه دارند بمالید.
یونجه حاوی مقدرزیادی ویتامین است. کوبیده آن زخم را به سرعت الیتام داده و از خونریزی جلوگیری میکند.

مواد معدنی وپروتین ها

یونجه سرشار از ویتامینهای A,C,E,K و همچنین دارای آمیلاز که آنزیم مخصوص هضم مواد نشاستهای است میباشد.

آنزیمهای بسیاری در یونجه یافت میشود بهعنوان مثال میتوان از امولسین، اینورتاز، و پکتیاز نام برد. یونجه دارای حدود ۲۰٪پروتئین میباشد پروتئینهای موجود در یونجه عبارتاند از:

لیزین، آرژنین، هیستیدین، آدنین، فنیل آلانین، آسپاراژین و سیستین. یونجه دارای اسید فسفریک نیز هست. یونجه همچنین دارای منیزیوم، آهن و مقدر جزئی ارسنیک و سیلیس است. بنابراین یونجه از نظر مواد غذایی بسیار قوی است و غذای خوبی برای انسان و حیوانات است.




منبع: roostanews.ir (http://ake.blogfa.com)

م.ن
1390,02,27, ساعت : 15:26
گونه اي از «جگن» که در گويش محلي بيابان نشينان بنام «کلبيت» شهرت دارد، گياهي است بوته اي پايا که در تمام عرصه هاي شني نوار ريگ بلند آران و بيدگل (تپه هاي ماسه اي ، بستر کوچه ريگها ، چاله ريگها و حتي روي شنزارهاي روان) استقرار دارند.
کلبيت از جمله گياهان شن دوست بسيار سازگار به خاکهاي شني و فقير از مواد غذايي مي باشد. اين گياه بصورت پوشش غالب ، ايجاد تيپ گياهي يکنواختي و همگني را در شنزارها بوجود مي آورد. از طرفي ، در جوامع گياهي اسکنبيل ، دم گاوي ، خارسوف ، نترونسي، بصورت گونه غالب يا همراه ، مشاهده مي شود. به علت انعطاف اکولوژيکي بسيار وسيع اين گونه گياهي ، انتشار جغرافيايي آن در ايران بسيار وسيع مي باشد. بطوري که از شنزارهاي جنوب کشور ، مرکزي و تا شمال کشور نيز گسترش نموده است. اين گياه داراي برگهائي باريک ، کشيده و معمولا" از ميان برگها ، يک ساقه گل دهنده ، به طول ٣٠تا ٦٠سانتيمتر خارج مي شود. بذرهاي گياه پس از رسيدن براحتي از پوشش محافط گل آذين جدا و توسط باد پراکنده مي شود.
اغلب در سالهايي که متوسط بارندگي ساليانه ( زمستان و بهار) مناسب باشد ، رويشگاههاي کلبيت ، با ايجاد ساقه هاي گل دهنده و رشد رويشي بسيار مناسب ، بستر را به شنزارها مي بخشد. کلبيت داراي سيستم ريشه اي بسيار فعال ، بصورت ريزومهاي جانبي (افقي و عمودي )فراوان ، معمولا" ايجاد توده هاي وسيع بصورت کلني، در عرصه هاي شني مي نمايد. بر روي ريزومهاي افقي ، جستهاي عمودي ، بصورت جوانه هاي فعال رويشي که توليد اندامهاي هوايي مي کند ، ظاهر مي شود.
منبع: http://www.irandeserts.com

grass
1390,05,19, ساعت : 19:11
كاكتوس عيد پاك CACTUS de Paques ، جنسي از خانواده كاكتوس ها Cactacees ميباشد كه بلندي آن در انواع مختلف به 30 سانتيمتر ميرسد .
ساقه آن صاف ، بند بند و بصورت برگچه هائي كه بدنبال هم امتداد پيدا كرده اند بنظر ميرسد .
اين برگچه ها بطول 4 و عرض 2 سانتيمتر رنگ آنها سبز زيتوني تيره و داراي برجستگي مياني در امتداد بندها بوده ، گلهاي بسيار زيباي استكاني باندازه 5/2 تا 4 سانتيمتر كه در رأس برگچه هاي انتهائي ظاهر ميشوند .
ساقه در امتداد بصورت پنجه اي منشعب شده و با گلهاي دلپذير و متمايل بسمت زمين خود مجموعه اي زيبا را تشكيل ميدهند .
از آنجا كه گلهاي قرمز اين كاكتوس تقريبأ همزمان با عيد پاك مسيحيان ظاهرميشود به آن كاكتوس عيد پاك CACTUS de Paques ميگويند .
در پايان فصل گل لازم است گياه را با گلدان در نقطه سايه دار باغچه كاشته مرتبأ به آن آب بدهند . تا شروع فصل سرما يعني اواسط پائيز آنرا در اين وضعيت نگه داشته هفته اي يكبار نيز به آن كود مايع داده شود .
در اين هنگام گلدان را از خاك بيرون آورده آنرا به مكان خنكي در داخل منزل منتقل سازند . آب مورد نياز گياه در اين زمان در حد متوسط ميباشد. بايد دقت شود كه حرارت محيط از 5 تا 10 درجه سانتيگراد بيشتر نوسان نكند . اين شرايط را تا زمستان بعد حفظ نمايند .
در زمستان از ميزان آب باز هم بكاهند تا شروع بهار و زمانيكه جوانه ها ظاهر شوند . از اين پس بر مقدار آب افزوده گلدان را به محل گرمتري منتقل كنند . پس از گل دادن ميتوان گياه را به گلدان بزرگتري كه محتوي خاك سبك باشد منتقل كرد .

انواع مختلف :
1 ـ كاكتوس عيد پاك قرمز : اصل اين گونه از جنوب كشور برزيل است .
ساقه هاي نواري صاف و بند بند آن سبز تيره و متمايل به مسي ، بطول 4 و عرض 2 سانتيمتر ميباشند .
گلهاي قرمز درخشان استكاني شكل دارد .
2 ـ كاكتوس عيدپاك صورتي : اصل آن از جنگلهاي برزيل است . گلهاي آن صورتي ميباشد .
3 ـ كاكتوس عيدپاك هيبريد hibrid CACTUS de Paques : با گلهاي گلي رنگ .

تكثير :
زياد كردن اين گياه به روش قلمه زدن ساقه هاي آن در خاك صورت ميگيرد .
البته براي اين منظور بهتر است چند روزي ساقه را به كناري بگذارند تا كمي آب آن گرفته شود .http://www.plante-interieur.com/images/rhipsalidopsis_gaertneri.jpg[/QUOTE]

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:31
يونجه


نام علمی Medicago sativa


یونجه گیاهی است علفی و چند ساله که ارتفاع آن تا یک متر میرسد برگهای آن دارای سه برگچه می باشد برگچه های نوک تیز، سبز رنگ و بیضی شکل است .

گلهای یونجه بشکل سبز و برنگ بنفش تیره یا آبی روشن است میوه یونجه مانند صدف بوده و دانه داخل میوه مانند لوبیا ولی کوچکتر از آنزمی باشد .

یونجه ریشه ای بسیار عمیق درد و ریشه آن تا سه متر بداخل زمین نفوذ می کند و بنابراین منبع ویتامین ها و مواد معدنی است که از خاک می گیرد .

یونجه از زمانهای بسیار قدیم در ایران کشت می شده است و در حدود پنج قرن قبل از میلاد مسیح از یاران به یونان برده شد و در قرن هفتم بعد از میلاد به اروپا راه یافت . یونجه در ایران در مناطق مرکزی و جنوبی به مقدر بسیار زیاد کشت می شود .

زنبور عسل گل یونجه را دوست درد واز آن شهد زیادی بدست می آورد و تبدیل به عسل می کند .

پرورش این گیاه در قدیم برای تهیه علوفه چهارپایان بوده ولی در حال خاضر بعلت درا بودن مواد مغذی به مصرف غذایی نیز می رسد .

ترکیبات شیمیایی:

یونجه سرشار از ویتامین های A,C,E,K و همچنین دارای آمیلاز که انزیم مخصوص هضم مواد نشاسته ای است می باشد .

آنزیم های بسیاری در یونجه یافت می شود بعنوان مثال می توان از امولسین ،اینورتاز ، و پکتیاز نام برد .

یونجه دارای حدود 20%پروتئین می باشد پروتئین های موجود در یونجه عبارتند از :

لیزین ،آرژنین ، هیستیدین ، آدنین ، فنیل آلانین ،آسپاراژین و سیستین . یونجه دارای اسید فسفریک نیز هست

یونجه همچنین دارای منیزیوم ، آهن و مقدر جزئی ارسنیک و سیلیس است

بنابراین یونجه از نظر مواد غذایی بسیار قوی است و غذای خوبی برای انسان و حیوانات است .

خواص داروئی:

یونجه از نظر طب قدیم ایران گرم است . البته تاره آن گرم و تر و خشک شده آن گرم و خشک است

1)یونجه از نظر اینکه دارای بسیاری از مواد معدنی می باشد شیره آن برای بچه هایی که در حال رشد هستند و اسخوان بندی محکمی ندارند بسیار مفید است . حتی امروزه پودر این گیاه را در داروخانه ها می فروشند که آنرا می توان برای بچه های شیر خوار مصرف کرد .

برای تهیه شیره یونجه باید مقدر 300 گرم یونجه را در یک لیتر آب ریخت و آنرا جوشانید تا مقدر آب آن به نصف تقلیل یابد سپس آنرا صاف کرده و مقدر کمی عسل به آن اضافه کنید که بصورت شربت داراید . مقدر مصرف برای طافال 200 گرم در روز است و برای اطفال شیرخوار حدود 50 گرم یم باشد که می توان به شیر آنها اضافه نمود .

اشخاص بزرگسال هم برای بالا بردن انرژی می توانند از این شیره استفاده کنند

2) یونجه رابصورت تازه و یا جوانه آنها رابا سالاد میل کنید . جوانه یونجه را بصورت بسته بندی شده می توانید از سوپر مارکتها خریدری کنید .

3)یونجه ملین است

4)یونجه دو برابر اسفناج آهنم درد بنابراین خونساز است و برای کسانیکه به کم خونی مبتلا هستند مفید است

5)یونجه بعلت درا بودن آهن برای درمان بیمایر راشیتیسم بکار می رود

6)عوارض کمبود ویتامین ث با خوردن یونجه از بین میرود

7)یونجه تازه در بسیاری از کشورها مانند چین و روسیه و آمریکا به مقدر زیاد بجاری اسفناج مصرف می شود

8)یونجه را در داروخانه ها و فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها بصورت پودر ، کپسول و قرص بفروش می رسانند . مقدرمصرف آن سه قرص در روز است

9)با همه مزایایی که یونجه درد در خوردن تازه آن نباید زیاده روی کرد زیرا بسیار نفاخ است و حتی حیواناتی که به مقدر زیا د از آن می خورند بعلت گاز زیاد ممکن است تلف شوند

10)ضماد پخته یونجه را اگر روزی چند بار روی اعضایی که رعضه دارند بگذارید آنها را شفا می دهد

11)تخم یونجه قاعده آور است و برای این منظور تخم یونجه را بصورت دم کرده مصرف کنید

12)دم کرده یونجه درمان اسهال است

13)برای نرم کردن سینه و تسکین سرفه روزی 2-3 فنجان دم کرده تخم یونجه را مصرف کنید

14)برای درمان لقوه و رعشه تخم یونجه را در روغن زیتون بریزید و مدت یک هفته جلوی آفتاب بگذارید سپس آنرا صاف کنید و روزی چند قاشق از آنرا بخورید و همچنین روی اعضایی که رعشه دارند بمالید.

15)یونجه حاوی مقدرزیادی ویتامین است . کوبیده آن زخم را بسرعت الیتام داده و از خونریزی جلوگیری می کند .

طرز استفاده:

به مبحث نسخه پیچی گیاهان دارویی برای بیماری مورد نظر مراجعه نمایید

مضرات :

مضرات خاصی برای آن بیان نشده است .

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:33
بادام

نام علمی Amygdolus

کلیات گیاه شناسی

درخت بادام به بلندی 8 متر می رسد . درختی است زیبا که از زمانهای قدیم در نواحی مرکزی و غربی آسیا مخصوصا افغانستان و ایران ، سوریه و فلسطین پرورش مییافته است .ریشه درخت بادام بسیار قوی است . این درخت می تواند حتی با کمی رطوبت نیز رشد کند .برگهای آن بیضی ، باریک ، نوک تیز و برنگ سبز می باشد . گلهای آن بسیار زیبا و برنگ صورتی است . در اوائل بهار شکوفه های بادام ظاهر می شود .

بطور کلی دو نوع بادام وجود دارد :



2- بادام تلخ Bitter Almond

میوه درخت بادام بصورت شفت می باشد که قشر خارجی آن سبز رنگ و پوشیده از کرک است که در داخل آن بادام با پوست سخت وجوددرد . در ابتدای تشکیل میوه پوشش خارجی سبز رنگ و گوشت در است که پوشیده از کرک است و هنوز بردستی رشد نکرده که آنرا چغاله بادام Amandon می نامند که دارای خواص مخصوص می باشد . پس از رسیدن بادام بتدریج پوشش خارجی سبز رنگ خشک شده و پوست آن نیز سفت و سخت می شود و مغز بادام در داخل آن رشد کرده و آماده استفاده می شود .

مغز بادام بیضی شکل و مسطح بوده که یکطرف آن نوک تیز است . مغز بادام در داخل پوسته نارک قهوه ای رنگی می باشد که می توان آنرا بکمک آب گرم از آن جدا کرد که مغز بادام سفیدرنگ در داخل آن است .

مغز بادام شیرین و طعم ملایم و خوشمزه ای درد و بسهولت از بادام تلخ تشخیص داده می شود .

از کلیه قسمت های درخت بادام شیرین مانند شکوفه ، برگ و میوه آن استفاده طبی می شود .

ترکیبات شیمیایی:

بادام شیرین دارای 50 تا 55 درصد و بادام تلخ دارای 40 تا 45 درصد روغن می باشد . بادام همچنین دارای 25 درصد مواد سفیده ای و دیاستازی بنام امولسین (Emulsine) ، قند ، صمغ ، موسیلاژ و مواد معدنی می باشد

بادام تلخ دارای ماده مخصوصی ( 1 تا 3 درصد ) بنام آمیگدالین (Amygdlin ) می باشد که از اثر آب بر روی این ماده اسید سیانیدریک و آلدئید بنزوئیک (Aldehyde benzoic) و گلوکز حاصل می شود .

اسانس بادام تلخ (آلدئید بنزوئیک ) در عطر سازی بکار می رود و همچنین از آن رنگ سبزی بنام مالاشیت Malachite درست می کنند .

اسانس بادام تلخ بدلیل اینکه دارای اسید سیانیدریک است کمی تلخ می باشد .مقدر اسید سیانیدریک در بادام تلخ 0/000025 درصد است .

در صد گرم مغز بادام شیرین خشک شده مواد زیر یافت می شود :

آب 4/7 گرم

انرژی 598 �ottom:0in;margin-bottom:.0001pt; line-height:normal'>پروتئین 18/6 گرم

روغن های اشباع نشده 54/2 گرم

نشاسته 19/5 گرم

کلسیم 320 میلی گرم

فسفر 500 میلی گرم

آهن 4/7 میلی گرم

پتاسیم 770 میلی گرم

ویتامین ب 1 0/25 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/9 میلی گرم

ویتامین ب 3 3/5 میلی گرم

خواص داروئی:

بادام شیرین از نظر طب قدیم ایران کمی گرم و تر است .


خواص بادام تلخ

چون بادام تلخ دارای اسید سیانیدریک است در مصرف آن باید نهایت دقت را بعمل آورد .

مغز بادام تلخ ازنظر طب قدیم ایران خیلی گرم و خشک است


طرز استفاده:

روغن بادام : برای بدست آوردن روغن بادام ، مغز بادام را پس از تمیز کردن و خشک کردن خرد می کنند و بصورت خمیر در می آورند و سپس آنرا تحت فشار قرار داده و روغن آن را استخراج می کنند . این روغن را فشار اول می نامند .

تفاله بادام را که از فشار اول باقیمانده تحت اثر حرارت و مواد شیمیایی قرار داده و روفن فشار دوم را بدست می آورند . بدلیل اینکه روغن بادام گران است معمولا تقلب کرده و آنرا با روغن های دیگر مانند روغن مغز هسته زردآلو و هلو مخلوط کرده و بام روغن بادام می فروشند .

همانطور که گفته د اگر روغن بادام تلخ یا مغز زردآلو و یا هلو تحت اثر آّب قرار گیرند اسید سیانیدریک و آلدئید بنزوئیک تولید می شود که سمی است بنابراین برای گرفتن روغن از این هسته ها نباید از آب استفاده کرد .

اسانس بادام تلخ : این اسانس مایعی زلال و بیرنگ است که در اثر کهنه شدن برنگ زرد کمرنگ در می آید . بوی آن قوی ، طعمش سوزاننده و تلخ و بسیار سمی است . اسانس بادام تلخ بسهولت با اکسیژن هوا ترکیب و اکسید می شود . بنابراین باید همیشه محتوی آن کاملا پر و در بسته بوده و در جای تاریک و سرد نگاهدری شود .

شکوفه و گل بادام : گل و شکوفه درخت بادام دارای بوی مطبوعی و طعم تلخ می باشد .

پوست میوه بادام : بصورت جوشانده مصرف می شود . طرز تهیه آن به این صورت است که 50 گرم پوست بادام شیرین را در یک لیتر آب ریخته و مدت چند دقیقه آنرا می جوشانند سپس آنرا صاف کرده و مصرف می کنند .

برگ درخت بادام: برای تهیه جوشانده برگ درخت بادام 50 گرم برگ درخت را در یک لیتر آب می جوشانند و سپس صاف می کنند .

مغز بادام : معمولا بصورت خشک شده و خام و یا بوداده مصرف می شود .

شیر بادام : شیر بادام را از مغز بادام بو نداده و خام تهیه می کنند . برای تهیه آن 50 گرم مغز بادام را کاملا آسیاب کرده که بصورت پودر در آید . سپس مقدر 50 گرم شکر یا قند به آن اضافه کرده و با یک لیتر آب مخلوط می کنند مایعی مانند شی بدست می آید .

نوع دیگر شیر بادام برای کودکان شیر خوار و اطفال بسیار مفید است و می تواند جانشین شیر مدر و یا مکمل آن باشد بدین ترتیب بدست می آید که مقدر 50 گرم بادام را بمدت چند دقیقه در آب گرم قرار می دهند تا پوست آن کنده شود سپس آنرا آسیاب کرده و بصورت پودر در می آیند و مقدر کمی آب را بان اضافه می کنند و بهم می زنند تا بشکل خمیر در آید سپس خمیر حاصل را با یک لیتر آب مخلوط و بهم می زنند و سپس مقدر 50 گرم عسل بآن اضافه می کنند تا کاملا حل شود . این مایع را از پارچه ململ می گذرانند تا مایعی مانند شیر از آن باقی بماند.

البته اگر اشخاص بالغ بخواهند از شیر بادام استفاده کنند احتیاجی به صاف کردن آن نخواهد بود .

طریقه دیگری که آسان تر است بدین صورت می باشد که مقدر 50 گرم بادام پوست کنده یک لیتر آب و 50 گرم عسل یا شکر را در داخل مخلوط کن برقی بریزید و تا مایعی مانند شیر بدست آید .

مضرات :

ادام از نظر اینکه دارای مواد مغذی بسیاری است بنابراین غذای بسیار خوبی است ولی چون سنگین و ثقیل الهضم می باشد نباید در خوردن آن افراط کرد و مقدر آن نباید در روز بیش از ده دانه باشد . بادام همچنین برای معده های ضعیف و سرد خوب نیست و اشخاصی که معده ضعیف دارند بهتر است بادام را با شکر بخورد . 1- بادام شیرین Sweet Almond 1) بادام ملین بوده و روغن بادام ضد یبوست است مخصوصا از روغن بادام می توان رفع یبوست برای بچه ها استفاده کرد . 2)بادام سینه را نرم می کند . 3)شیر بادام برای رفع سرفه ، ناراحتی حنجره و تنگی نفغس مفید بوده و خلط آور است . 4) بادام برای درمان زخم روده ها و مثانه و اسهال مفید است . 5)بادام بو داده مقوی معده بوده و قابض است . 6)بادام تقویت کننده نیروی جنسی است و تولید اسپرم را زیاد می کند . 7)بادام را آسیاب کرده و با عسل مخلوط کنید برای درد کبد و سرفه مفید است . 8)چغاله بادام لثه و ریشه دندان را تقویت می کند . 9) چغاله بادام برای خشکی دهان مفید است . 10)شکوفه بادام را دم کنید و بعنوان مسهل برای اطفال استفاده کنید . 11)دم کرده پوست قهوه ای رنگ مغز بادام بهترین دارو برای تسکین درد و التهاب مجاری تنفسی است .(مقدر مصرف 5 گرم در 100 گرم آب ) 12)جوشانده برگ درخت بادام برای نارسائی کبد و کیسه صفرا مفید است . 13)روغن بادام خواب آور است و بیخوابی را از بین می برد . 14)برای صاف کردن سینه و نرم شدن روده ها و از بین بردن سرفه خشک باید روغن بادام را با شکر و کتیرا مخلوط کرده و بخورید . 15)روغن بادام را با آب گرم مخلو ط کنید داروی خوبی برای رفع اسهال و دل پیچه بچه ها خواهد بود . ضمنا این مخلوط سنگ مثانه را خارج کرده و ادرار کردن را آسان می کند . 16)برای درمان نقرس و رفع خمیدگی پیران ، مهره های پشت را با روغن بادام چرب کنید . 17)برگ تازه درخت بادام مسهل و ضد کرم است . 18)برگ خشک شده درخت بدام قابض بوده و اسهال را از بین می برد. 19)روغن بادام شیرین بدلیل خاصیت نرم کنندگی و ضد التهاب در کرم ها و پمادها بکار می رود. 20)برای رفع بیماریهای سینه ، روغن بادام شیرین را با هموزن آن عسل و یک زرده تخم مرغ مخلوط کنید که بصورت خمیر یکنواختی داراید سپس به آن جوشانده گل ختمی اضافه کرده و یک قاشق چایخوری از انرا بفاصله هر سه ساعت بخورید . 21)برای رفع خارش پوست بچه هائیکه که سرخک و مخملک دارند روغن بادام را در تمام سطوح بدن آنها بمالید خارش را تسکین می دهد . 22)مالیدن روغن بادام بر روی پوست التهاب را رفع کرده و سوختگی را درمان می کند. 23) روغن بادام اگزما را رفع می کند . 1-بادام تلخ را آسیاب کرده و با سرکه مخلوط کنید ضماد خوبی برای سر درد می باشد همچنین مالیدن آن بر دور چشم برای تقویت بینایی مفید است . 2- خوردن بادام تلخ برای تنگی نفس ، سرفه و ورم ریه مفید است . 3-بادام تلخ رابا عسل بخورید کبد و طحال را تمیز می کند . 4-برای رفع درد کلیه ها بادام تلخ را با نشاسته و نعناع بخورید . 5- بادام تلخ را با عسل برای قولنج مفید است . 6-برای از بین بردن سنگ کلیه و ناراحتی های کلیه ، بادام تلخ را با شیره انگور مخلوط کرده و بخورید . 7-اگر عادت ماهیانه خانم ها عقب می افتد بهترین طرز درمان آن قرار دادن شیاف بادام تلخ در مهبل است . 8-برای ازبین بردن لکه های صورت ، بادام تلخ را پودر کنید و با سرکه مخلوط کرده و ضمادی از آن درست کنید و روی پوست بمالید . 9-ضماد بادام تلخ برای درمان زخم های کهنه خارش و مخملک بکار میرود . 10- ضماد ریشه درخت بادام تلخ برای درمان انواع دردها مفید است . 11-ضماد ریشه درخت بادام برای پاک کردن طحال ، کلیه و دفع کرم روده بکار می رود . 12-دم کرده ریشه درخت بادام تلخ برای پاک کردن طحال ، و دفع کرم روده بکار می رود . 13-روغن بادام تلخ خاصیت مسهلی درد . 14-روغن بادام تلخ برای تنگی نفس ، درد کلیه و خارج کردن سنگ مثانه مفید است . 15-برای رفع زنگ زدن و صدا در گوش یک قطره از روغن بادام تلخ را در گوش بریزید . 16-مالیدن روغن بادام تلخ روی صورت ، لکه ها و چین و چروک را از بین می برد . 17-رغن بادام تلخ ترک دست و پا را که از سرما ایجاد شده از بین می برد . 18-آنهایی که مبتلا به اگزما هستند اگر از بادام تلخ خمیری درست کنند و از آن بجای صابون برای شستن نقاطی که مبتلا به اگزما است استفاده کنند بزودی بهبود می یابند . 19-خمیر بادام تلخ برای رفع بوی بد پا و زیر بغل مفید است . 20-روغن بادام تلخ برای درمان سیاه سرفه مفید است .

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:37
آلوئه ورا(صبرزرد)

نام علمی Aloe vera

کلیات گیاه شناسی

صبر زرد یکی از گیاهانی است که قبل از میلاد مورد مصرف مردم بوده است . کلئوپاترا ملکه مصر پوست خود را هر روزه با آن ماساژ می داد که از شر آتاب مصر در امان باشد وحتی مصریان آنرا برای مومیائی مدرگان خود بکار می بردند . در کتاب مقدس ام این گیاه بکرات آمده است .

صبر زرد فاقد ساقه بوده و لی برگهای آن دراز و تا ارتفاع 30 سانتیمتر می رسد . گلهای این گیاه برنگ زرد می باشد که در انتهای ساقه ای که از وسط برگها خارج می شود می روید .

ترکیبات شیمیایی:

صبر زرد موادی نظیر آلوئین فامودین ، آنترا کیون ،ایزوباربالوئین و مقدری در حدود 12 درصد صمغ می باشد .

خواص داروئی:

صبر زرد از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است شیرابه آن به مصرف طبی می رسد .


مضرات :

صبر زرد اگر باندازه مصرف شود خطری ندارد ولی مقدر زیاد آن باعث اسهال خونی می شود ضمنا زنان شیدره نباید از آن استفاده کنند زیرا صبر زرد از طریق شیر ودر بدن طفل می شود و ایجاد اسهال می کند . این گیاه نیز برای زنان حامله خوب نیست زیرا ممکن است باعث سقط جنین شود. 1)تقویت کننده بدن است 2)یبوست را برطرف می کند و روده ها را تمیز می کند 3)برای معالجه آسم مفید است 4)سوء هاضمه را برطرف می کند 5)در معالجه صرع مفید است 6)اثر ضد کرم درد 7)خون را تصفیه می کند 8)برای برطرف کردن خارش ناشی از گزیدگی حشرات شیرابه آنرا روی پوست بمالید 9)اگزما را درمان می کند 10)برای معالجه اسهال خونی مفید است 11)برای رفع ریزش مو ، شیرابه آنرا به سر مالیده و موها را با آن ماساژ دهید 12)گرفتگی کبدی را برطرف می کند 13)برای التیام زخم ها شیرابه آنرا روی زخم بمالید 14)صبر زرد بهترین کرم مرطوب کننده است برگها را بشکنید و ژله آنرا به پوست بمالید 15)مبتلایان به بیماری قند می توانند با مصرف این گیاه قند خون خود را کنترل کنند 16)برای شستن چشم و زخم ها شیرابه صبر زرد را با آب مخلوط کرده و استفاده کنید

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:38
سيب



نام علمی Nigella Sativa

کلیات گیاه شناسی

درخت سیب در یبشتر نقاط دنیا پرورش داده می شود و سیب میوه ایست که می توان گفت در هر جای دنیا وجود دارد و همه مردم دینا انرا می شناسند.

در کشور عزیز ما ایران این درخت بصورت وحشی در جنگل های شمال وجود دارد در لاهیجان و رودسر آنرا آسیب ، هسی و هسیب و در مازندران به آن سه می گویند .

سیب انواع مختلف درد . انواع وحشی آن کوچک و پرورش یافته آن درشت و برد می باشد . سیب نوع ترش و شیرین درد .

ترکیبات شیمیایی:

سیب دارای ویتامین و مواد مغذی زیادی است و بی مناسبت نیست که یک ضرب المثل انگلیسی می گوید که خوردن یک سیب در روز شما را از رفتن نزد دکتر بی نیاز می کند.

موادی که در یک سیب متوسط وجود دارد بشرح زیر است :

انرژی 258 کالری

پروتئین 1/2 گرم

چربی 1/6 گرم

مواد نشاسته ای 59/6 گرم

کلسیم 24 میلی گرم

فسفر 10 میلی گرم

آهن 1/2 میلی گرم

ویتامین آ 360 واحد

ویتامین ب 1 0/15 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/08 میلی گرم

ویتامین ب 3 0/1 میلی گرم

ویتامین ث 18 میلی گرم

ناگفته نماند که ویتامین های وجود در سیب بیشتر در پوست سیب وزیر پوست آن قرار درد بنابراین آنهایی که می توانند پوست سیب را هضم کنند بهتر است که آنرا با پوست میل کنید و اگر می خواهید پوست آنرا بکنید بهتر است که سیب را خیلی نازک پوست کنبد

خواص داروئی:



استفاده دیگر از سیب برای لطافت پوست سیب پخته است سیب رابپزید و سپس له کنید و با شیر مخلوط کنید و این مخلوط را بصورت نیم گرم روی پوست بگذارید و پس از چند دقیقه آنرا بردارید .

خواص سیب ترش

سیب در قدیم معالج نقرس و بیماریهای عصبی بوده است

مضرات :

همانطور که قبلا گفته شد سعی کنید همیشه سیب را با پوست بخورید زیرا مقدر زیادی پکتین در پوست سیب وجود دارد سیب هایی که در بازارهای داخل ایران یا آمریکا و کانادا بفروش می رسد روی آن دارای یک لایه چربی برای حفاظت آن می باشد بنابراین حتما این سیب ها را بدقت بشوئید آنهائیکه دریا معده ضعیف هستند باید سیب را بسیار نازک پوست بگیرند که پکتین ها و ویتامین های آن از بین نرود . 1)سیب یک میوه قلیایی است و تمیز کننده بدن است و بعلت درا بودن پکتین زیاد آب اضافی بدن را خارج می سازد 2)سیب را می توان برای برطرف کردن اسهال حتی برای کودکان بکار برد . بدین منظور سیب را باید رنده کرد و استفاده نمود .سیب را می توان پخت و برای آنهایی که روده تنبل دارند آن را روی آتش ملایمی بپزید البته حتما ازظرف لعابی یا تفلان استفاده کنید زیرا به این طریق پکتین و ویتامین های آن حفظ می شود. 3)شربت سیب بهترین دارو برای درمان سرفه و گرفتگی صدا می باشد .برای تهیه شربت سیب یک کیلو سیب راشسته و با پوست قطعه قطعه کنید و در یک لیتر آب بپزید سپس آنرا با پارچه نازکی صاف کنید و چند تکه قند به آن اضافه کنید و دوباره روی آتش ملایم قرار دهید تا قوام بیاید و آن را از روی آتش بردارید روزی سه تا چهار فنجان از این شربت بنوشید. 4)سیب دارای مقدر زیادی کلسیم است و کلسیم سیب به بدن کمک می کند که کلسیم غذاهای دیگر را نیز جذب کند. 5)خوردن سیب یبوست را برطرف می کند و برای خستگی مفرط مفید است 6)دم کرده برگ درخت سیب ادرار آور است و درمان کننده التهاب کلیه و مثانه میباشد. 7)نوشیدن آب سیب داروی موثری برای درمان سرمخوردگی و گرفتگی صدا و سرفه است. 8)سیب مقوی کبد و اشتها آور است. 9)سیب برای درمان تنگی نفس بسیار مفید است حتی بوئیدن سیب نیز این خاصیت را درد 10)سیب پخته تقویت کننده معده و کبد و دفع کننده سودا و سموم بدن است . 11)سیب حرارت را از بدن خارج می سازد . 12)سیب را رنده کنید و در دستمال بپیچید و روی چشم بگذارید درد چشم را برطرف می کند. 13)خوردن سیب حتی برای آنهایی که بیماری قند دارند مفید است چون قند خون را بالا نمی برد. 14)کسانیکه می خواهند لاغر شوند حتما باید سیب را با پوست بخورند . 15)دم کرده گل سیب داروی سرفه و تورم مجرای تنفسی است 16)سیب داروی خوبی برای درمان زخم ها می باشد 17)سیب بهترین دارو برای سوء هاضمه است زیرا دارای مقدر زیادی پکتین می باشد 18)آب سیب را حتی می توان برای تنقیه استفاده کرد . این تنقیه برای بیماریهای روده بسیار موثر است. 19)پوست سیب را مانند چائی دم کنید و بیاشامید این اچئی بهترین دوست کلیه است . 20)آب سیب را با ابمیوه گیری در منزل تهیه کنید و فورا آنرا بنوشید زیرا در اثر ماندن آنزیم ای خود را از دست می دهد . 21)آب سیب برای زیبایی پوست استفاده زیادی درد بخصوص برای از بین بردن چین و چروک پوست موثر است بدین منظور آب سیب را صبح و شب روی پوست گردن و صورت بمالید و ماساژ دهید البته همیشه آب سیب تازه استفاده کنید. 1-سیب ترش قابض است و حالت استفراغ و دل بهم خوردگی را از بین می برد. 2-سیب ترش را بپزید درمان اسهال خونی است 3-آب سیب ترش مخلوط با انار برای تقویت معده و درمان اسهال و دل بهم خوردگی بکار می رود 4-رب سیب ترش علاج اسهال ، استفراغ و درد و غم است 5-مربای شکوفه سیب برای ضعف معده و ازدیاد نیروی جنسی مفید است 6-سیب ترش برای آنهائیکه مزاج گرم دارند بسیار مفید است بالعکس آنهائیکه مزاج سرد دارند باید سیب شیرین بخورند

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:41
زرد آلو




نام علمی Armeniaca bulgar

کلیات گیاه شناسی

درخت زردول بومی نواحی چین می باشد و هنوز هم بصورت وحشی در این مناطق می روید این درخت در اوائل قرن اول میلادی به آسیا و اروپا راه یافت .

درخت زردآلو تا ارتفاع 6 متر می رسد برگهای آن مانند قلب نوک تیز و برنگ سبز روشن مایل به زرد می باشد . گلهای زردآلو درشت و برنگ سفید متمایل به قرمز است .

میوه آن گوشتی و زرد رنگ با طعمی مطبوع و شیرین بوده که در اواسط تابستان میرسد.

هسته زردآلو صاف ، قهو های و یبضی شکل است در داخل هتسه مغز آن قرار درد که طعم آن شیرین و گاهی تلخ می باشد .

ترکیبات شیمیایی:

در صد گرم زردآلوی بدون هسته مواد زیرموجود است

انرژی 54 کالری

آب 84-81 گرم

مواد قندی 12-10 گرم

پروتئین 1 گرم

کلسیم 18 میلی گرم

فسفر 23 میلی گرم

سدیم 1 میلی گرم

پتاسیم 280 میلی گرم

آهن 0/5 میلی گرم

ویتامین آ 2700 واحد

ویتامین ب 1 0/03 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/04 میلی گرم

ویتامین ب 3 0/6 میلی گرم

ویتامین ث 10 میلی گرم

اسید سالسیلیک 1/5 گرم

مواد نشاسته ای 6/35 گرم

آلبومین 0/45 گرم

چربی 0/12 گرم

مغز زردآلو دارای 40% روغن ،مقدری پروتئین ، قند اسانس و ویتامین های A و C و B17 کبالت می باشد . ویتامین B17 که Laetrile و Pangamic acid پانگامیگ اسید نامیده می شودطبق تحقیقات دانشمندان ضد بیماری سرطان و معالج سرطان است واین ویتامین بصورت قرص در اروپا وجود داشته و مصرف می شود ولی متاسفانه فروش آن در کانادا قدغن است زیرا دری مقدر بسیار کمی سیانید می باشد .

خواص داروئی:

خواص درمانی زردآلو

زردآلو از نظر طب قدیم ایران سرد و تر است


خواص درمانی هسته وبرگ زردآلو

مغز هسته از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک و برگ و گل آن سرد و خشک است .


مضرات :

زردآلو بطور کلی دیر هضم ، ثقیل و نفاخ است . شاخاص سالخورده و کودکان باید از زیاد خوردن آن احتراز کنند . همیشه باید زردآلو را قبل از غذا خورد و همراه با آن هسته آنرا نیز تناول نمود زیرا هسته زردآلو ضد نفخ بوده و هضم آنرا آن آسان می سازد . 1)تصفیه کننده خون است 2)عروق را باز می کند 3)ملین است 4)بوی بد دهان را رفع می کند 5)تب بر است 6)بعلت داشتن کبالت برای کم خونی مفید است 7) روم مفاصل را برطرف می کند 8) ضد نرمی استخوان است 9)برای قلیایی کردن بدن مفید است 1- مغز آن تقویت کننده قوای جنسی است 2-وغن مغز هسته را اگر در گوش بچکانید صداهای گوش را از بین برده و سنگینی گوش را درمان می کند . 3-روغن مغز هسته برای نرم کردن پوست مفید است 4-روغن مغز هسته اگر تلخ باشد کشنده کرم معده و روده است 5-روغن تلخ هسته ورم معقد را از بین برده و سنگ مثانه را خرد می کند. 6-دم کرده برگ زردآلو برای قطع اسهال مفید است 7-برای تسکین گوش درد چند قطره از دم کرده برگ زردآلو را در گوش بچکانید .

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:43
آرتیشو ( کنگر فرنگی )



نام علمی Cynara scolymus

کلیات گیاه شناسی

آرتیشو گیاه بومی مناطق مرکزی مدیترانه است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا کشت یم شود .

رومی ها در حدود 2000 سال پیش این گیاه را پرورش می دادند و بعنوان سبزی در سالاد استفاده می کردند .

آرتیشو در قرن شانزدهم در انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریکا کشت شد . اکنون کالیفرنیا و سواحل اقیانوس آرام مرکز کشت آرتیشو می باشد .

کلمه Artichoke از کلمه ایتالیایی Articicco مشتق شده که بمعنی میوه کاج می باشد و آرتیشو هم مانند میوه کاج است .

آرتیشو برای رشد احتیاج به آب و باران فراوان درد .

آرتیشو گیاهای است چند ساله درای ساقه ای راست که ارتفاع آن بحدود یک متر می رسد . برگهای آن پهن و دراز مانند برگهای کاهو است که برنگ سبز تیره است . در انتهای ساقه میوه آن که بشکل میوه کاج یا سیب فلس در است مشاهده می شود .گلبرگهای آن ضخیم و گوشتی بوده و انتهای گلبرگها ضخیم تراست که مصرف خوراکی درد .

برای خرید آرتیشو دقت کنید که برگها با نشده و سفت و سبز باشد . هنگامیکه برگهای آرتیشو قهوه ای است نشان دهنده کهنه بودن آن می باشد .

فصل آرتیشو معمولا ماههای فرودرین و دریبهشت ( آپریل و می )است .

ترکیبات شیمیایی:

برگهای خوردنی آرتیشو درای اینولین ، اینولاز و ماده ای تلخ بنام سینارین Cynarine می باشد .

سینارین خاصی زیاد کننده ترشحات صفرارا درد و علت صفرا بری آرتیشو داشتن این ماده است .

در صد گرم آرتیشو پخته مواد زیر موجود است :

انرژی 14 کالری

پروتئین 1/5 گرم

آب 86 گرم

مواد چرب 0/1 گرم

مواد نشاسته ای 5 گرم

کلسیم 22 میلی گرم

فسفر 40 میلی گرم

آهن 0/6 میلی گرم

سدیم 30 میلی گرم

پتاسیم 0 25 میلی گرم

ویتامین آ 40 واحد بین المللی

ویتامین ب 1 0/04 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/02 میلی گرم

ویتامین ب 3 0/6 میلی گرم

ویتامین ث 5/2 میلی گرم

خواص داروئی:
آرتیشو از نظر طب قدیم ایران گرم و کمی خشک است . قسمت مورد استفاده آرتیشو برگها و قسمت سوط آن است که بنام قلب آرتیشو معروق می باشد . آرتیشو :

مضرات :

آرتیشو چون گرم است ممکن است در بعضی از اشخاص تولید سودا کند لذا بهتر است با سرکه خورده شود ضمنا طعم آرتیشو را دوست ندارند . اینگونه اشخاص اگر بخواهند از مزایای آرتیشو استفاده کننده تنطور قرص یا کپسول آرتیشو مصرف نمایند . 1) کبد را تمیز و اعمال کبد را تنظیم می کند . 2)ترشح صفرا را افزایش می دهد . 3) از جمع شده چربی در کبد جلوگیری می کند و آنهایی که کبد چرب دارند بهتر است از آرتیشو استفاده کنند 4) یرقان مزمن را درمان می کند . 5) تقویت کننده بدن است . 6) موجب دفع ادرار می شود . 7) تب بر است . 8) در درمان رماتیسم موثر است . 9) یبوست های ناشی از عدم صفرا را درمان می کند. 10) در درمان ورم روده موثر است . 11) باعث دفع سنگهای کیسه صفرا می شود . 12) نیروی جنسی را افزایش می دهد . 13) کلیه و مثانه را گرم می کند . 14) گاز و نفخ معده و روده را از بین می برد . 15) باعث هضم غذا می شود . 16) بیماریهای کبدی را درمان یم کند . 17) کلسترول خون را پائین می آورد . 18) داروی لاغری است و کسانیکه می خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می توانند هر روز آرتیشو بخورند . 19) سرگیجه را برطرف می کند . 20) آنهائیکه گوششان زنگ می زند اگر آرتیشو را بخورند آنرا برطرف می کند . 21) مبتلایان به بیماری قند می توانند با خوردن آرتیشو قند خود را تنظیم کنند . 22) در درمان میگرن موثر است . 23) در برطرف کردن بیماری آسم اثر مفید درد . 24) نقرس را برطرف می کند . 25) آرتیشو رگها را تمیز کرده و تصلب شرائین را درمان می کند . 26) در برطرف کردن اگزمت موثر است . 27) در درمان اکثر بیماریهای پوستی اثر مفید درد . 28) سموم بدن را دفع می کند . 29) زخم های ریه و روده را درمان می کند . 30) برای جلوگیری از ریزش مو ار برگهای آرتیشو ضماد تهیه کرده و به سر بمالید . 31) برای برطرف کردن بوی بد زیر بغل عصاره برگ آرتیشو را به زیر بغل بمالید . 32) عصاره آرتیشو را اگر به بدن بمالید خارش را برطرف می کند . 33) برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو بمقدر سه فنجان در روز استفاده کنید .

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:45
مارچوبه



نام علمی Asparagus officinalis

کلیات گیاه شناسی

مارچوبه گیاهی است علفی و چند ساله که ارتفاع آن تا چند متر می رسد و دارای شاخه های نسبتا چوبی و صاف می باشد .

مارچوبه بصورت وحشی در اکثر نقاط دنیا می روید برگهای آن فلسی شکل بوده که از کنار آنها شاخه هایی باریک و دراز و سبز رنگ بصورت دسته های 3 تا 8 تائی خارج می شود .

بعلت زیبا بودن این گیاه را بصورت تزئینی در باغچه ها می کارند مار چوبه را در اوائل پائیز می چینند .

این گیاه از قدیم الایام مورد استفاده بشر بوده است و حتی در اهرام ثلاثه مصر نقاشی هایی وجود دارد که مارچوبه را نشان می دهد .

مارچوبه را می توان بصورت مختلف مصرف کرد . باید مارچوبه را با کمی آب و حرارات کم در ظرف های ضد زنگ پخت و تقریبا نیمه خام آنرا برداشت . آب مارچوبه را دور نریزید و از آن برای سوپ استفاده کنید زیرا دارای ویتامین و املاح می باشد . وقتیکه مارچوبه می خرید دقت کنید تازه باشد .

شاخه های مارچوبه تازه راست و نرم بوده و نوک آن نباید باز شده باشد و اگر فلسهای نوک آن باز باشد نشانه این است که گیاه مدت زیادی مانده و کهنه شده است .

ترکیبات شیمیایی:

مارچوبه دارای آسپاراژین ف کونی فرین ، اینوزیت ، تانن ، اسدی گالیک ، آسپاراگوز ، و اسید سوکسی نیک می باشد دانه آن دارای 15 درصد مواد روغنی می باشد این روغن زرد مایل به قرمز است .

درصد مواد موجود در مارچوبه بصورت زیر است

آب 90 گرم

پروتئین 2/5 گرم

چربی 0/2 گرم

مواد نشاسته ای 4/2 گرم

کلسیم 22 میلی گرم

فسفر 60 میلی گرم

آهن 1/1 میلی گرم

سدیم 2 میلی گرم

پتاسیم 275 میلی گرم

ویتامین آ 900 واحد

ویتامین ب 1 0/2 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/2 میلی گرم

ویتامین ب 3 1/5 میلی گرم

ویتامین ث 35 میلی گرم

خواص داروئی:
از نظرطب قدیم ایران مارچوبه گرم و خشک است بنابراین آنهایی که سرد مزاج هستند باید آنرا با عسل بخورند و آنهایی که گرم مزاج هستند باید آنرا با سرکه بخورند .

مارچوبه گیاهی است ادرار آور و دارای خواص زیادی است


طرز استفاده:

برای نگاهدری مارچوبه آنرا در پارچه های مرطوب ببندید و در یخچال قرار دهید زیرا گرما و خشکی آنرا از بین میبرد

مارچوبه را نیز می توان در سالاد ریخت و یا از آن سوپ تهیه کرد .

مورد دیگر استفاده از مارچوبه غیر از پختن آن بصورت دم کرده آن است

دم کرده مارچوبه را به این صورت تهیه کنید :

چند شاخه مارچوبه را در داخل یک لیتر آبجوش بریزید و مقدری هم رازیانه و جعفری به آن اضافه کنید و بگذارید مدت پنج دقیقه دم بکشد . از این دم کرده بمقدر دو تا سه فنجان در روز برای تسکین و آرامش قلب استفاده کنید .

مضرات :

مارچوبه را نباید آنهایی که مبتلا به ورم مجاری ادرار هستند و یا اشخاص عصبی مصرف کنند . مارچوبه همچنین برای مبتلایان به رماتیسم و سنگ کلیه خوب نیست . 1)خوردن آن دید چشم را تقویت می کند 2)برای تقویت نیروی جنسی مفید است 3)ضعف مثانه را برطرف می کند 4)برای تقویت قلب مفید است 5)ملین است و یبوست را برطرف می کند 6)تب بر است 7)مارچوبه بعلت داشتن کلروفیل خونساز است و کسانیکه کم خون هستند باید از آن استفاده کنند . 8)مارچوبه به ساختن گلبولهای قرمز خون کمک می کند

.LiLiM.
1390,08,18, ساعت : 23:45
موز



نام علمی Musa sapientum

کلیات گیاه شناسی

موز گیاهی است علفی که مانند درختچه است . برگهای آن بسیار بزرگ و پهن و گاهی تا 2 متر می رسد . گلهیا آن مجتمع و بصورت سنبله است میوه آن ابتدا سبز و بعد از رسیدن برنگ زرد در می آید .

موز از چهار هزار سال قبل در هندوستان کشت می شده است . در سال 1482 پرتغالیها موز را در سواحل گینه پیدا کردند و به جزائر قناری بردند و سپس بوسیله میسیونر مذهبی اسپانیولی به نواحی حاره آمریکا برده شد و اکنون موز در تمام مناطق گرمسیر دنیا کشت می شود .

موز را هنگامیکه هنوز سبز است از درخت می چینند و به مناطق مختلف می فرستند و در آنجا بوسیله گرما دادن آنرا می رسانند .

موز انواع مختلف درد یک نوع آن بسیار درشت و نوعی از آن هم خیلی ریز است که مزه شیرینی درد .

در کشورهای استوایی معمولا موز را می پزند و همراه با برنج و لوبیا می خورند در کشورهای آمریکای لاتین موز را ورقه ورقه کرده و در آفتاب خشک می کنند

هنگامیکه موز انتخاب می کنید باید پوست آن زرد و سفت و روی آن لکه های سیاه وجود داشته باشد و این نشانه موز رسیده است . موز نارس بدلیل داشتن نشاسته زیاد هضمش سنگین است .

ترکیبات شیمیایی:

قندی که در موز وجود دارد بسرعت قابل جذب است

در صد گرم موز مواد زیر موجود است

انرژی 100 کالری

آب 70 گرم

پروتئین 0/8 گرم

چربی 0/2 گرم

قند 6/5 گرم

کلسیم 8 میلی گرم

فسفر 25 میلی گرم

آهن 0/7 میلی گرم

سدیم 1 میلی گرم

پتاسیم 370 میلی گرم

ویتامین آ 190 واحد

ویتامین ب1 0/05 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/06 میلی گرم

ویتامین ب 3 0/07 میلی گرم

ویتامین ث 10 میلی گرم

در موز چند ماده شیمیایی بسیار مهم مانند سروتونین ، نوروپی تفرین ، دوپامین و کاته چولامین وجود دارد .

خواص داروئی:

موز از نظر طب قدیم ایران معتدل و تر است و خون را غلیظ می کند . موز انرژی زیادی درد و چون نرم هست غذای خوبی برای کودکان و اشخاص مسن می باشد

مضرات :

مضرات خاصی گفته نشده است . 1)بدلیل داشتن پتاسیم زیاد ضد سرطان بوده و غذای خوبی برای ماهیچه ها می باشد 2)موز ملین بوده و همچنین درمان اسهال و اسهال خونی است 3)موز خونساز است بنابراین اشخاص لاغر و کم خون حتما باید موز بخورند 4)موز تقویت کننده معده و نیروی جنسی است 5)موز درمان زخم معده و روده می باشد 6)گرد موز همچنین داروی خوبی برای پائین آوردن کلسترول است 7)شیره گلهای موز درمان کننده اسهال خونی است 8)جوشانده موز اثر قطع خونریزی درد 9)ضماد برگ درخت موز برای درمان و سوختگی مفید است 10)ریشه موز دفع کننده کرم معده است 11)موز نفاخ است و زیادخوردن آن خصوصا در سرد مزاجان تولید گاز معده می کند برای رفع این عارضه باید پس از موز کمی نمک خورد 12)موز تاثیر خوبی در تامین رشد و تعادل سیستم اعصاب درد. 13)برای درمان ضعف بدن موز را با عسل بخورید 14)موز مدر است 15)موز بعلت درا بودن قند زیاد برای مبتلایان به مرض قند مضر است و نباید در خوردن آن افراط کنند.

.LiLiM.
1390,08,19, ساعت : 12:49
زرشک



نام علمیBerberis

کلیات گیاه شناسی

زرشک درختچه ای است دارای ساقه ای خاردار که ارتفاع آن تا 4 متر نیز میرسد . چوب این درخت قهو ه ای ، قرمز و یا زردرنگ می باشد . برگهای آن بیضی شکل با دندانه های اره ای و گلهای آنخوشه ای و زردرنگ است

شاخه های زرشک تیغ زیادی درد . میوه زرشک قرمز رنگ ، گوشتی بیضوی شکل و دارای طعمی ترش است

قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه ، پوست رشه و ساقه ، برگ گل و میوه آن است .

ترکیبات شیمیایی:
در تمام قسمت های این گیاه آلکالوئیدهای بربرین Berberine ، اکسیاکانتین Oxyaconthine ، بربامین Berbamine وجود دارد . مقدر آلکالوئید در پوست ریشه زرشک بیشتر از قسمت های دیگر این گیاه است .

میوه زرشک دارای حدود 4% مواد قندی ، 65 اسید مالیک و اسید تارتاریک و مقدایر صمغ می باشد .

زرشک گونه های مختلف درد که مهم تر از همه آنها دو نوع است که یکی بنام زرشک بی هسته و دیگری زرشک با هسته (دارای دو هسته) میباشد .

خواص داروئی:
زرشک از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است میوه زرشک خواص زیر را درد:















خواص ریشه و پوست ساقه































خواص برگ زرشک












طرز استفاده:

جوشانده زرشک : مقدر 20-10 گرم پوست ریشه یا ساقه و یا میوه زرشک را در یک لیتر آب ریخته و آنرا بجوش بیاورید سپس آنرا از روی اجاق برداشته بگذارید برای مدت 10 دقیقه بماند . این جوشانده را صاف کرده و با شکر یا عسل شیرین کنید . مقدر مصرف روزانه آن سه فنجان در فاصله بین غذاهاست .

تنطور زرشک : این تنطور را می توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها خریدری کنید . مقدر مصرف آن 20-10 قطره سه بار در روز می باشد .

دم کرده زرشک : مقدر 40 گرم زرشک را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید مدت 10 دقیقه بماند سپس آنرا با شکر یا عسل مخلوط کنید . مقدر مصرف آن سه فنجان در روز و در فاصله بین غذاهاست .

مضرات :
مصرف مقدر زیاد زرشک و یا ساقه و برگ آن برای زنان حامله مناسب نیست زیرا رحم را تحریک می کند و ممکن است باعث سقط جنین شود. 1)قابض است 2)تقویت کننده قلب و کبد است 3)بواسیر خونی را درمان می کند 4)خونریزی را برطرف می کند 5)برای برطرف کردن بیماریهای کبدی مفید است 6)صفرا بر است 7)دم کرده زرشک را برای برطرف کردن ناراحتی های دهان غرغره کنید . 1)صفرا بر و مسهل است 2)کبد را پاک و تقویت می کند 3)اعمال دستگاه گوارش را منظم می کند 4)وء هاضمه را از بین می برد 5)بی اشتهایی را برطرف می کند 6)برای رفع یبوست مفید است 7)در درمان یرقان و زردی موثر است 8)نقرس و رماتیسم را برطرف می کند 9)خانم هائیکه بین دو عادت ماهیانه خونریزی دارند باید برای برطرف کردن آن از ریشه و ساقه زرشک استفاده کنند . 10)آنهائیکه مبتلا به ورم طحال هستند می توانند برای معالجه از این گیاه کمک بگیرند . 11)واریس را درمان می کند . 12)برای معالجه بواسیر نافع است . 13)برای برطرف کردن سوزش ادرار مفید است . 14)فشار خون را پائین می آورد 15)برای شست وش وی چشم می توانید از جوشانده ریشه و ساقه و زرشک استفاده کنید . 1-آب آوردگی بدن را برطرف می کند . 2-اسهال های مزمن را درمان می کند . 3-برگ زرشک دری مقدر زیادی ویتامین C می باشد بنابراین در درمان بیماری اسکوربوت اثر مفید درد . 4-جویدن برگ زرشک باعث محک شدن لثه و دندان می شود . 5-درموقع آنژین و گلو درد ، دم کرده برگ زرشک را غرغره کنید .

.LiLiM.
1390,08,19, ساعت : 12:50
جو



نام علمی Barley

کلیات گیاه شناسی

جو گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع آن بسته بانواع مختلف آن تا یک متر می رسد . برگهای آن متناوب و باریک و دراز و به رنگسبز تیره می باشد .

جو از نظر کاشت به دو دسته تقسیم می شود : جو بهاره و جو پائیزه .

جو بهاره در بهار کشت می شود و احتیاج به سرمای زمستان ندارد و قبل از زمستان دانه می دهد در حالیکه جو پائیزه در پائیز کشت می شود و محتاج سرمای زمستان است .

ترکیبات شیمیایی:

در صد گرم جو مواد زیر موجود است :

آب 11 گرم

پروتئین 8گرم

مواد نشاسته ای 78 گرم

کلسیم 16 میلی گرم

فسفر 189 میلی گرم

آهن 2 میلی گرم

سدیم 3 میلی گرم

پتاسیم 160 میلی گرم

ویتامین ب 1 0/12 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/05 میلی گرم

ویتامین ب 3 3 میلی گرم

ضمنا جو دارای مقدر بسیار کمی آرسنیک می باشد .

خواص داروئی:
جو معمولا به سه صورت در بازار عرضه می شود


)3جو سفید که پوست وس بوس آن رگفته شده است و بنام جو مرواریدی معروف است .

جو از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است

مواد مقوی آن کمتر از گندم بوده ولی قابض و شخک کننده است .


خواص برگ زرشک

طرز استفاده:

سمنو یا مالت جو : جو را می توان مانند دیگر غلات خیس کرده و در حرارات معتدل نگاهدری کنید تا جوانه بزند و هنگامیکه جوانه به حد معینی رسید از آن مالت نگهدری کنید . مالت جو دارای ویتامین های Cاست .

ماء الشعیر : جو پوست کنده و جو پوست نکنده را خوب می شویند سپس آن را در آب جوش ریخته و چند دقیقه می جوشانند و آنقدر آنرا می پزند تا دانه های جو کاملا باز شود و بعد آنرا با پارچه بدون اینکه له شود صاف می کنند و می گذارند تا سرد شود و از آن استفاده می کنند .

کشک الشعیر : جو پوست کنده را با آب مخلوط کرده و آنرا آنقدر می جوشانند تا کاملا باز شود سپس آنرا له می کنند و صاف می کنند که خود جو نیز داخل آب شود کشک الشعیر شبیه آَش جو می باشد .

عصاره مالت جو : از جوشاندن مالت جو در آب و غلیظ کردن مایع حاصل در خلاء عصاره مالت جو بدست می آید که دارای مقدر 60 درصد مالتوز ، 10 درصد ساکاروز ، 20 درصد دکسترین و مقدری مواد معدنی و ویتامین های B1 و B2 است

مضرات :
مضرات خاصی گفته نشده است . 1) جو پوست نکنده که هنوز سبوس آن جدا نشده 2)جو پوست کنده که پوست آن گرفته شده است 1)غذایی بسیار مقوی برای افراد ضعیف است . 2)خاصیت نرم کننده درد . 3)در قدیم از جو برای سقط جنین استفاده می کردند . 4)برای نقرس مفید است . 5)جوشانده جو داروی خوبی برای مبتلایان به تب و کم خونی و سوء هاضمه است . 6)ماء الشعیر برای درمان سل ،زخم های ریوی و سردرد گرم مفید است . 7)ماء الشعیر خون ساز است و زود هضم می شود. 8)ماء الشعیر را با خشخاش کوبیده برای سردرد مفید است . 9)برای درمان نقرس پماد در جو را با آب بر روی قسمت های دردناک بگذارید . 10)در جو را با شکر مخلوط کرده غذای خوبی برای اطفال است . 11)بیسکوبیت جو بهترین دارو برای درمان یبوست است و حتی نفخ و شکم درد را از بین می برد. 12)سرد مزاجان باید جو را با شکر بخورند. 13)کشک الشعیر برای مزاج های گرم و اسهال های صفراوی مفید است . 14)برای برطرف کردن گلو درد و ورم گلو کشک الشعیر را قرقره کنید . 15)برای پائین آرودن کلسترول از جو استفاده کنید . 16)جو چون دارای پروتئاز می باشد بنابراین از سرطان جلوگیری می کند . 1-آب آوردگی بدن را برطرف می کند . 2-اسهال های مزمن را درمان می کند . 3-برگ زرشک دری مقدر زیادی ویتامین C می باشد بنابراین در درمان بیماری اسکوربوت اثر مفید درد . 4-جویدن برگ زرشک باعث محک شدن لثه و دندان می شود . 5-درموقع آنژین و گلو درد ، دم کرده برگ زرشک را غرغره کنید .

.LiLiM.
1390,08,19, ساعت : 12:51
ريحان



نام علمی Ocimum basilicum

کلیات گیاه شناسی

ریحان گیاهی است علفی یکساله و معطر که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر می رسد . برگهای آن بصورت متقابل بیضوی و نوک تیز با کناره های دندانهدر می باشد . گلهای آن معطر و کوچک به رنگهای سفید، قرمز و گاهی بنفش مشاهده می شود .

تخم آن سیاه و ریز است . برگ ریحان و سرشاخه های جوان آن بمصرف تغذیه می رسد ریحان در ایران و افغانستان بطور خودرو می روید در اکثر نقاط دنیا کاشته می شود

ترکیبات شیمیایی:
از ریحان اسانسی تهیه می شود بنام اسانس بازیلیک یا روغن ریحان که معروف است و مصارف درمانی مختلفی درد . اسانس ریحان شامل موادی مانند استراگول واوس من درد . دانه ریحان دارای ماده ر وغنی است که حالتی روان درد .

خواص داروئی:
چون ریحان بسیار معطر است بنبراین برای معطر ساختن غذاها از آن استفاده می شود ریحان از لحاظ قدیم ایران کمی گرم و خشک است .

)1دم کرده برگ ریحان اثر ضد تشنج درد مقوی و مدر است .

طرز استفاده:
اسانس ریحان را می توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا Helath Food خریدری کنید این اسانس بنام Essential Oil Basil معروف است لطفا دقت کنید که این اسانس بسیار قوی است و نباید بیش از 2 تا 3 قطره آنرا مصرف کنید و همیشه هم باید آنرا با آب رقیق کنید .

مضرات :
مضرات خاصی گفته نشده است . 2)دم کرده برگ ریحان معالج سردردهای میگرن و عصبی است . 3)خوردن ریحان دستگاه هاضمه راتقویت می کند . 4)نوشیدن یک فنجان دم کرده ریحان نفخ و گاز معده را از بین میبرد . 5)برگ ریحان درمان کننده ناراحتی های حاصل از نیش حشرات است کافی است که محل گزش حشرات را با برگ ریحان ماساژ دهید خارش و درد را برطرف می کند. 6)جویدن برگ ریحان برای زخم های دهان مفید است . 7)جوشانده ریحان تب بر است . 8)دم کرده تخم ریحان مسکن است . 9)اگر تخم ریحان را بکوبید و با صمغ عربی مخلوط کنید داروی خوبی برای درمان اسهال است . 10)تخم ریحان برای رفع دل درد مفید است . 11)برگ ریحان اثر زیا کننده شیر دردو مادران شیر ده حتما باید از این گیاه استفاده کنند . 12)دم کرده دانه ریحان برای درمان ورم کلیه و ترشحات زنانه بکار می رود . 13)دم کرده برگ ریحان درمان کننده سرگیجه است . 14)برگ ریحان را همراه غذا بخورید در هضم غذا موثر است . 15)اگر گلدان ریحان را جلوی پنجره بگذارید حشرات و مگس را فراری می دهد و آنها ودر خانه نخواهند شد .

.LiLiM.
1390,08,19, ساعت : 12:52
چغندر



نام علمی Beta vulgaris

کلیات گیاه شناسی

چغندر را از قدیم شناختند و حتی در حدود چهار قرن قبل از میلاد بخواص درمانی آن آَشنا بوده و از آن استفاده می کرده اند .

چغندر بطور بومی در ناحیه مدیترانه و شرق اروپا وجود داشته است و در حال حاضر در بیشتر نقاط دنیا کشت می شود .

چغند دو نوع می باشد یک نوع آن چغندر معمولی است برنگ بنفش تیره و یا قرمز است و نوع دیگر آن چغندر قند است برنگ زرد روشن می باشد که بمقدربسیار زیاد در نقاط مختلف دنیا برای استفاده از شکر آن شکت می شود .

چغندر خوب آن است که زیاد در خاک نمانده باشد و یا باصطلاح جوان باشد زیرا چغندری که زیاد رسیده باشد سفت می شود .چغند پیر معمولا گردنی باریک درد و شیارهایی روی آن بوجود می آید .

ترکیبات شیمیایی:
چغند ر بسیار مغذی است و سرشار از مواد معدنی و ویتامین ها است .

در جدول زیر مقدر مواد آن در صد گرم چغندر آمده است .

انرژی 33 کالری

پروتئنی 1/2 گرم

چربی 0/06 گرم

هیداروکربن 7/2 گرم

کلسیم 11/1 میلی گرم

فسفر 20 میلی گرم

آهن 0/8 میلی گرم

ویتامین آ 5000 واحد

ویتامین ب 1 0/015 میلی گرم

ویتامین ب 2 0/025 میلی گرم

ویتامین ب 3 0/33 میلی گرم

ویتامین ث 17/62 میلی گرم

خواص داروئی:
برگ چغندر خواص درمانی بسیاری درد


ّ چغندر مخلوط با آّ ب هویج دفع کننده سنگ کیسه صفرا نیز هست .

شربت چغندر بهترین نوشابه و تقویت کننده بدن و دافع سموم بدن است .


طرز استفاده:
برای درست کردن شربت چغندر با آب میوه گیری آب سه تا چهار چغندر خام را بگیرید و آنرا با یک لیوان آب معدنی گاز در مخلوط کنید این شربت بسیار خوشمزه و انرژی زا است .

مضرات :
مضرات خاصی گفته نشده است . 1-بعنوان ملین و رفع یبوست بکار می رود 2-تقویت کننده کلیه است 3-درمان کننده التهاب مجاری ادرار است 4-بعنوان مصرف خارجی برای پانسمان زخم و درمان تاول مصرف می شود.

.LiLiM.
1390,08,19, ساعت : 12:54
سنبل الطیب (علف گربه)



نام علمی valeriana Officinalis

کلیات گیاه شناسی

سنبل الطیب گیاهی است علفی و چن ساله که ساقه آن بطور عمودی تا ارتفاع دو متر بالا می رود . این گیاه بصورت وحشی در جنگل های کم درخت ، در حاشیه جویبارها و گودال ها در بیشتر مناطق آسیا و ایران می روید .

سنبل اطیب دارای بویی مطبوع است و گربه بوی این گیاه را از فاصل دور تشخیص داده بطرف آن یم رود و در اطراف آن به جست و خیز می پدرازد و از بوی آن مست می شود.

گلهای سنبل الطیب برنگ سفید یا صورتی و بصورت خوشه ای می باشد .

قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولا از ریشه گیاهی که بیش از سه سال عمر ددر استفاده می شود .

سنبل الطیب پس از خشک شدن برنگ قهوه ای در می آید . طعم آن تلخ ولی خوشبو و معطر است . عطر آن پس از خشک شدن بیشتر می شود .

ترکیبات شیمیایی:

ریشه سنبل الطیب حاوی 1% اسانس است . این اسانس درریشه تازه بیشتر است و بتدریج که ریشه خشک می شود مقدار اسانس آن کاهش یافته ولی بوی آن قوی تر می شود . اسانس تازه برنگ سبز مایل به زرد است ولی در اثر ماندن غلیظ میشود .

آثار دارویی ریشه تازه آن سه برابر خشک شده آن است . سنبل الطیب باید در حرارت کم خشک شود و در حرارت بالا تمام اثر دارویی آن از بین می رود .

خواص داروئی:

ریشه سنبل الطیب از نظرطب قدیم ایران گرم و خشک است خواص مهم آن به شرح زیر می باشد



طرز استفاده:
1)گرد سنبل الطیب : ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در حرارت 40 درجه خشک کنید . سپس آنرا آسیاب کنید و از الک ریز در کنید . یان گرد بعنوان ضد تشنج بکار می رود . مقدار مصرف آن 5-10 گرم در ورز است .

2) مخلوط سنبل الطیب : 4 گرم گرد ریشه سنبل الطیب را با 4 گرم رازیانه و 4 گرم قند سائیده و مخلوط کنید این مخلوط را چهار قسمت کرده و در طول روز بفواصل مساوی بخورید .

3)تنطور والریان : 100 گرم ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در نیم لیتر الکل طبی 60 درجه بریزید و بگذارید بماند . هر ورز چند بار انرا بهم بزنید و پس زا 15 روز آنرا صاف کرده و در شیشه دربست نگهداری کنید .مقدار مصرف آن 10-30 قطره می باشد.

مضرات :
چون سنبل الطیب برای کلیه مضر است باید آنرا با کتیرا خورد . 1)اثر ضد تشنج ددر 2)در رفع ناراحتی های عصبی و هیستری مفید است 3)ضد اسپاسم و آرام بخش است 4)تب بر است 5)در معالجه صرع اثر مفید ددر 6)بیخوابی را درمان می کند 7)ضد کرم معده و روده است 8)گاز معده را از بین می برد 9)ضد هیجان است 10)میگرن را برطرف می کند 11)سرددرهای ناشی از سیگار کشیدن و مصرف الکل را رفع می کند 12)برای برطرف کردن دلهره ف تشویش و نگرانی مفید است 13)در درمان بیماری مالیخولیا اثر مفید ددر 14)در برطرف کردن ددر سیاتیک موثر است 15)ددر معده را برطرف می کند 16) ---که مداوم را از بین می برد 17)تقویت کننده ینروی جنسی است 18)ترشح ادرار را زیاد می کند 19)ددر سینه را برطرف می کند 20)استفراغ را برطرف می کند 21)دهان را خوشبو می کند 22)در معالجه مرض قند موثر است 23)گرد سنبل الطیب را روی زخم ها بپاشید ا التیام یابند . 1)گرد سنبل الطیب : ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در حرارت 40 درجه خشک کنید . سپس آنرا آسیاب کنید و از الک ریز در کنید . یان گرد بعنوان ضد تشنج بکار می رود . مقدار مصرف آن 5-10 گرم در ورز است . 2) مخلوط سنبل الطیب : 4 گرم گرد ریشه سنبل الطیب را با 4 گرم رازیانه و 4 گرم قند سائیده و مخلوط کنید این مخلوط را چهار قسمت کرده و در طول روز بفواصل مساوی بخورید . 3)تنطور والریان : 100 گرم ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در نیم لیتر الکل طبی 60 درجه بریزید و بگذارید بماند . هر ورز چند بار انرا بهم بزنید و پس زا 15 روز آنرا صاف کرده و در شیشه دربست نگهداری کنید .مقدار مصرف آن 10-30 قطره می باشد.

.LiLiM.
1390,08,19, ساعت : 12:54
گل گاوزبان




نام علمی Borage officinalis

کلیات گیاه شناسی

گاو زبان گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر می رسد ساقه آن شیار دار و خاردار می باشد . برگهای این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است . گلهای آن برنگ آبی ، سفید ، بنفش و آبی می باشد .

گاو زبان احتمالا از شمال آفریقا بنواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه ، نواحی شمال آفریقا و قسمت هایی از خاورمیانه می روید . گل ، برگ و سرشاخه های گلدار آن بمصرف دارویی می رسد .

ترکیبات شیمیایی:

گل گاو زبان و برگ های آن دارای لعاب فراوان است . این گیاه دارای نیترات پتاسیم ، رزین ها ف مالات کلسیم ، منگنز ، منیزیوم ، اسید فسفریک و آلانتوئین می باشد .

خواص داروئی:

گاو زبان از نظر طب قدیم ایران سرد است

مضرات :
گاوزبان بعلت داشتن آلکالوئید برای زنان حامله و کودکان مضر است 1)گل گاو زبان و برگ های تصفیه کننده خون است 2)آرام کننده اعصاب است 3)عرق آور است 4)ادرار آو ر است 5)کلیه ها را تقویت می کند 6)سرمخوردگی را برطرف می کند 7)برای از بین بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنید 8)در درمان برونشیت موثر است 9)بی اختیاری دفع ادرار را درمان می کند 10)التهاب و ورم کلیه را درمان می کند 11) در درمان بیماری سرخک و مخملک مفید است 12)ضماد برگ های گاو زبان برای رفع ورم موثر است 13)برگهای گاوز بان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید 14)برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدر زیادی ویتامین C می باشد و در بعضی از کشورها آنرا داخل سالاد می ریزند .