PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : شرح، انواع و سبک ها و آلات موسیقی !


neginekimiya
۲۵ فروردين ۱۳۸۹, ۰۱:۰۲ بعد از ظهر
سنتور :-118-::-118-:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Santoor.jpg/250px-Santoor.jpg


سنتور یکی از سازهای موسیقی ایرانی است. فرهنگ دهخدا سنتور را اینگونه تعریف کرده است[۱]: « از سازهای ایرانی به شکل ذوزنقه که دارای سیمهای بسیاری است و به وسیله دو مضراب چوبی نواخته میشود.»




پیشینه

سنتور بر پایهٔ شواهد و قراین یکی از کهنترین سازهای منطقه به شمار میرود. کهنترین اثری که از این ساز بر جا مانده، از سنگتراشیهای آشور و بابلیان[نیازمند منبع] (۵۵۹ قبل از میلاد) است. در این سنگتراشیها، صف تشریفاتی که به افتخار آشور بانیپال بر پا شده مجسم گردیده و سازی که شباهت زیادی به سنتور امروزی دارد، در میان آن صف دیده میشود.
ابوالحسن علی بن حسین مسعودی (مرگ به سال ۳۴۶ ه.ق) گذشته نگار نامدار و نویسنده کتاب مروجالذهب در شرح اوضاع موسیقی در زمان ساسانیان، هنگام نام بردن از سازهای متداول موسیقی ساسانی، واژه سنتور (سنطور) را ذکر میکند. در کتب قدیم و تألیفات ابونصر فارابی و ابن سینا نیز نام سنتور چند بار ذکر شدهاست.
عبدالقادر مراغهای ساز یاطوفان را معرفی کرد که شبیه سنتور امروزی بود با این تفاوت که برای هر صدا فقط یک تار میبستند و با جابجا کردن خرکها، آن را کوک میکردند.
نام سنتور در اشعار منوچهری نیز آمدهاست:
کبک ناقوسزن و شارک سنتورزَن است
فاخته نایزَن و بربط شده تنبور زنان سنتور، سازی کاملاً ایرانی است که برخی ساخت آن را به ابونصر فارابی نسبت میدهند که مانند بربط، ساز دیگر ایرانی بعدها به خارج بردهشد

برخی پژوهشگران بر این باورند که سنتور در زمانهای بسیار دور از ایران به دیگر کشورهای آسیایی رفتهاست، چنان که امروزه نیز گونههای مشابه این ساز در عراق، ترکیه، سوریه، مصر، پاکستان، هند، تاجیکستان، چین، ویتنام، کره، اوکراین و دیگر کشورهای آسیای میانه و نیز در یونان نواخته میشود.
بر پایهٔ اسناد و مدارک، نگارگریها و مینیاتورهای سدههای پیش، آنچه که ما امروزه به عنوان سنتور در اختیار داریم در واقع سنتوری است که از نزدیک به یکصد و پنجاه سال پیش (زمان قاجار) با شکل و شمایل کنونی خود در اختیار هنرمندان این مرز و بوم قرار دارد. چنان که سنتورهای محمدصادق خان (که نخستین نمونه صوتی ساز سنتور به جا مانده از دوران قاجارحبیب سماع حضور و حبیب سماعی، در ابعاد، شمار خرک و چگونگی ساخت، بسیار نزدیک به سنتور امروزی است. متعلق به وی میباشد)،
بررسی تاریخ گردش و تحول ساز سنتور نشان میدهد که این ساز طیف گستردهای از سبکها و مکاتب گوناگون را در سدهٔ کنونی به خود اختصاص داده، به گونهای که پس از یک بررسی اجمالی، میتوان اذعان داشت حداقل ۱۵ سبک و مکتب گوناگون و فعال در این عرصه شهره خاص و عاماند

تنوع و جوراجوری چشمگیر مکاتب و سبکها باعث تنوع در صدادهی ساز، تکنیک نوازندگی و چگونگی آهنگسازی و نغمهپردازی در سطوح گوناگون بودهاست.
سنتور، یا آنچنان که استاد ابوالحسن خان صبا گاه مینوشت: سنطور، در سالهای پایانی عصر قاجار، سازی تقریباً فراموش شده و رو به نابودی بود. سازهای اصلی، تار، تنبک و کمانچه[۲] بودند و دوره قاجار، در واقع «عصر تار» بود. تعداد کمی سنتور مینواختند و تعداد کمتری نیز سنتور میساختند و میآموختند.

گسترش در جهان

با اتکا به قدمت آثار کشف شده گمان این است که این ساز از قلمرو ایران به کشورهای دیگر راه یافته و نامهای مختلفی پیدا کردهاست. سنتور با اندک تفاوتی در شکل ظاهر و با نامهای مختلف در شرق و غرب عالم وجود دارد. این ساز را در کشور چین یان کین، در اروپای شرقیدالسی مر، در انگلستان باتر فلایها، در آلمان و اتریش مک پر،در هندوستان سنتور، در کامبوج فی و در آمریکا زیتر مینامند که هر کدام دارای وجه تشابهاتی هستند. ساز سنتور در تعدادی از کشورها مانند ارمنستان و گرجستان نیز رایج هست. همچنین سنتورهای عراقی –هندی- مصری و ترکی که بعضی از آنها حدود ۳۶۰ سیم دارند.

ساختار ساز

این ساز از جعبهای ذوزنقهای شکل تشکیل شده که اضلاع آن عبارتاند از: بلندترین ضلع، نزدیک به نوازنده و کوتاهترین ضلع و موازی با ضلع قبلی و دور از نوازنده و دو ضلع جانبی با طول برابر که دو ضلع قبلی را به طور مورب قطع میکند. ارتفاع سطوح جانبی ۸ تا ۱۰ سانتیمتر است.
جعبه سنتور مجوف است و تمام سطوح جعبه چوبی است. بر روی سطوح فوقانی دو ردیف (معمولاً ۹تایی)خرک چوبی قرار دارد؛ ردیف راست نزدیکتر به کناره راست ساز است و ردیف چپ کمی بیشتر با کناره چپ فاصله دارد (فاصله بین هر خرک ردیف چپ تا کناره چپ را «پشت خرک» مینامند). از روی هر خرک چهار رشته سیم همکوک عبور میکند ولی هر سیم به گوشی معینی پیچیده میشود. گوشیها در سطح جانبی راست کنار گذاشته شدهاند. سیمهای سنتور به دو دسته «سفید» (زیر) و «زرد» (بم) تقسیم میشوند. دسته سیمهای سفید بر روی خرکهای ردیف چپ و سیمهای زرد بر روی خرکهای ردیف راست به تناوب قرار گرفتهاند. طول قسمت جلوی خرک در سیمهای سفید دو برابر طول آن در قسمت پشت خرک است و میتوان در پشت خرک نیز از سیمهای سفید استفاده کرد (صدای آن به نسبت عکس طول، یک اکتاو نسبت به صدای قسمت جلوی خرک بالاتر است). همچنین هر سیم زرد، یک اکتاو بمتر از سیم سفید بلافاصله بعد از آن صدا میدهد.




گذشته و امروز

ساز سنتور پیشتر با ۱۲ وتر سیم بم و ۱۲ وتر سیم زیر ساخته میشد و سنتور ۱۲ خرکیسنتور «لا کوک» نیز ساخته میشود. سنتور ۱۱ خرک، سنتور چپ کوک نامیده میشود. در واقع هر خرکی که به سنتور اضافه میشود صدای ساز یک پرده بمتر میگردد. سنتور ۹ خرک رایجترین نوع سنتور است که سنتور «سُل کوک» نامیده میشود و نتهای ردیف بر اساس آن نوشته شدهاند. در سنتور ۹ خرک، چنانچه بر اساس راست کوک تنظیم شود، به ترتیب سیمها از پایین بر مبنای می-فا-سل کوک میشوند و برای اجرای گروهی و ارکستر مناسب است. نامیده میشد. امروزه سنتور ۱۰ خرک و سنتور ۱۱ خرک و
ساز سنتور برای استفاده در ارکستر دارای نقایصی است که برای رفع آنها چندی است دو نوع سنتور یکی کروماتیک با افزایش ۷ خرک به خرکهای معمولی و دیگری سنتور باس با صدای بم ساخته شدهاند.

سنتور کروماتیک و سنتور کروماتیک بم

به منظور تکمیل فواصل کروماتیک بین اصوات و نیز به قصد تأمین اصوات بم، در حدود بیست سال اخیر دو نوع سنتور با تعداد زیادتر خرک ساخته شدهاند. سنتور کروماتیک با همان میدان صدای سنتور معمولی ولی دارای خرکها و اصوات کروماتیک بیشتر است. میدان صدای سنتور کروماتیک بم یک فاصله پنجم بمتر از سنتور کروماتیک است و وسعت آن سه اکتاو و نیم است. در دو نوع سنتور کروماتیک، هر صوت توسط سه رشته سیم همکوک حاصل میشود. به عبارت دیگر روی هر خرک سه سیم تکیه کردهاست. از هر دو سنتور کروماتیک و کروماتیک بم در حال حاضر تنها استفادههای همنوازی میشود.

نوازندگی سنتور

نوازندگی سنتور بوسیله دو چوب نازک که به آنها «مضراب» گفته میشود، انجام میشود. مضرابها در گذشته بدون نمد بودند ولی اکنون بیشتر به مضرابها نمد میچسبانند که خود باعث لطیفتر شدن صدای سنتور میشود. در اکثر اوقات، نوازنده باید با هر یک از مضرابها، نت متفاوتی را اجرا کند (به ویژه در برخی از چهارمضرابها که بیشتر پایه قطعه با دست چپ و ملودی با دست راست اجرا میشود). به همین دلیل نوازندگی این ساز علاوه بر چابکی دستها، به تمرکز ذهن نیز نیاز دارد که تنها با تمرین فراوان بدست میآید.
سنتور سازی است که اگر نوازنده بر آن چیره شود، میتواند بوسیله آن کارهای زیبا و ماندگاری بیافریند. این ساز به خوبی توانایی تکنوازی و همنوازی را دارا میباشد.
برابر نیمهٔ عمر تمرین سنتورنوازان، به کوک کردن آن میگذرد. چون ضربههای مداوم مضراب روی سیمها و تاثیر گذاری رطوبت و حرارت روی چوب و سیمها کوک را به هم میزند و ۷۲ سیم باید مرتب کوک یا هم خوان شود، از این رو سنتور، سازی شناخته میشود که همراه با زیبایی، بسیاری از عوارض طبیعی میتواند روی صدا و کوک آن تاثیر بگذارد و حتی نوازندههای کارکشته را برای یک کوک دلخواه ناکام میگذارد.
گفته شدهاست که حبیب سماعی نوازنده سرشناس سنتور روزی در مجلسی گفتهاست:

« کوک سنتور مرا پیر کردهاست. »

:-118-::-118-::-118-::-118-::-118-::-118-:


زلال كه باشي آسمان در توست فرقي نميكند گودال آبي كوچك باشي يا درياي بيكران

م.ن
۱۵ تير ۱۳۹۰, ۰۴:۴۳ بعد از ظهر
سلام
این پست به شرح حال موسیقی (البته انواع اش) و آلات اون ها در جهان می پردازه. وتا جایی که ممکن هست به ریشه های سبکی ریشه های فرهنگی و سازهای موسیقی در اون سبک مپردازه که به مراتب کامل تر هم میشه .ناگفته نمونه که اگه اشتباهی یا کم و کاستی دیدید در خلال پست ها پست ندید که نظم تاپیک بهم نخوره و اون اشتباه رو به من متذکر بشید

پست اول رو فقط برای نشون دادن انواع موسیقی و ابزار آلات اون می ذارم و شرح حال اشون رو در پست های بعدی میگم .(دوستان هم اگه دوست داشتن به مراتبی که ذکر میکنم پست بذارن و تا جایی که ممکن هست بگن که هر سبک با کدوم آلات موسیقی کار میکنه و زیر شاخه ی کدوم سبک و یا ....)


اما قبل اش یه توضیح کوچولو رو در مورد آواز میریم که داشته باشیم

آواز

در فرهنگ ها مطلقِ صوت وصدا ذکر شده است، اما در موسیقی به معنی عام سرود، آهنگ و بانگ موزون زیر و بمی که از گلوی انسان و یا از سیم انواع سازها برآید، تعبیر شدهاست.آواز به معنی وزن هم ذکر شده در تعریف هزج آمده «آواز هفدهم از هفده بحر اصول». آواز را از لحاظ علمی میتوان تسلسل «ملودی-مدل»ها در حول یک یا چند نت معین به نام شاهد نامید


موسیقی
موسیقی به هر نوا و صدایی گفته میشود که شنیدنی و خوشآیند باشد و انسان یا موجودات زنده را دچار تحول کند. موسیقی بیان احساسات انسان است به وسیله اصوات. موسیقی هنری است دارای نوا و سکوت.ارائه تعریف آکادمیک موسیقی موضوعی است که برای قرنها مورد بحث و کشمکش صاحبنظران بوده است. همچنان هیچ تعریفی از موسیقی وجود ندارد که مورد قبول همه اهل این هنر باشد. طبق یکی از پذیرفتهشدهترین این تعاریف، موسیقی به اصواتی گفته میشود که آگاهانه تولید شوند.

ریشه یابی واژه موسیقی

واژه موسیقی از واژهای یونانی و گرفته شده از کلمه Mousika و مشتق از کلمه Muse میباشد که نام رب النوع حافظ شعر و ادب و موسیقی یونان باستان میباشد.

موسیقی را هنر بیان احساسات به وسیله آواها گفتهاند که مهمترین عوامل آن صدا و ریتم هستند و همچنین دانش ترکیب صداها به گونهای که خوش آیند باشد و سبب انبساط و انقلاب روان گردد نیز نامیده میشود.

واژه موسیقی از واژهای یونانی و گرفته شده از کلمه Mousika و مشتق از کلمه Muse میباشد که نام رب النوع حافظ شعر و ادب و موسیقی یونان باستان میباشد.

موسیقی را هنر بیان احساسات به وسیله آواها گفتهاند که مهمترین عوامل آن صدا و ریتم هستند و همچنین دانش ترکیب صداها به گونهای که خوش آیند باشد و سبب انبساط و انقلاب روان گردد نیز نامیده میشود.


پیدایش موسیقی

هر ملتی به نحوی خاص داستان این احسان و بخشش را ضمن افسانهها و قصهها بیان داشتهاست . میتوان گفت که تمام ملل و اقوام مختلف از این قبیل قصص برای خود ساخته و آنها را در طول هزاران سال سینه به سینه به یکدیگر نقل کردهاند .



یونان

یونانیها هر مس را به شکرانه بخشیدن موسیقی ستایش میکردند . اما هر مس خدای بازرگانی و بازرگانان بود و به نظر ما بعید میآید که بتواند با موسیقی سر و کاری داشته باشد . ولی از نظر دور نباید داشت که او در عین حال پیک و قاصد خدایان دیگر نیز بود .
قطعا هنگامی که او ضمن گردش و سیاحت در ساحل دریای مدیترانه رشته رودهای را که از برادرش آپولون به سرقت برده بود را بر روی کاسهٔ لاک پشتی استوار کرد از جانب ابومنش یعنی زئوس و محبوبه اش مایا ماموریتی به عهده داشتهاست و به این ترتیب است که اولین ساز یعنی لیر بوجود آمد.


چین

چینیها خیلی پیش از این با موسیقی آشنایی داشتند . چهار هزار و پانصد سال پیش از این پادشاه مقتدری به نام هائونک تی[۱] فرمان داد تا موسیقی را اختراع کنند و چهچهه مرغان و زمزمه جویباران را سر مشق دانایان و خردمندان کشور خویش قرار داد .


ژاپن

در ژاپن روزی و روزگاری الهه خورشید قهر کرد [۲] و به پناهگاه خود خزید، مردم هر چه عقلشان را روی هم ریختند جز این حیلهای بخاطرشان نرسید که با سرودن الحان متوالی و پیوسته، او را به بیرون آمدن تشویق کنند، حتی امروز نیز در ژاپن به هنگام وقوع کسوف، مردم به خواندن آوازهای فوق العاده قدیمی متوسل میشوند .



آمریکای شمالی

یکی از قبایل آمریکای شمالی معتقدند که موسیقی از جانب یکی از خدایان بنام تسکانی-پوکا[۳] مرحمت شدهاست و چنین میپندارند که او پلی از لاک پشتها و نهنگها ساختهاست که در موقع آواز خواندن و نوازندگی با استفاده از آن خورشید صعود میکند.


حبشه

حبشیها نیز خدائی دارند بصورت کبوتر و از نظر آنها این خداوند خواندن و نوشتن را به آنها آموخته و موسیقی را به آنان ارزانی داشتهاست .


ژرمنی

در افسانههای ژرمنی هایمدال[۴] قاپچی آسمانها, شیپور غول آسائی دارد که آن را زیر شجره الحیات دفن کردهاست و هرگاه آن را به صدا در آورد روز قیامت آغاز خواهد شد و او در آن روز همه خوانندگان و موسیقیدانان را در پناه خود خواهد گرفت و چون خود او نیز موسیقیدان و آواز خوان بودهاست برای آنان شفاعت خواهد کرد.[۵]
بدین نحو تمام ملل قدیم تاریخ و داستان، پدید آمدن موسیقی را با قصهها و افسانهها در آمیخنهاند حتی در قرون وسطی نیز چنین میپنداشتند که موسیقی را یوبال[۶] پسر کاین[۷] اختراع کردهاست .

ماداگاسکار

از طرف دیگر به آن دلیل که موسیقی را عطیه خدایان میپنداشتند، آنرا وسیله نزدیک شدن به خدا یان و نیروهای ماوراءالطبیعه قرار دادند . با توسل به آن از طرفی چشم زخم وارواح خبیثه را از خود میراندند، مرگ و بیماری را طرد میکردند و از انقلابات جوی و حریق احتزار مینمودند، و از طرف دیگر برای جلب عطوفت خدایان، نزول باران و برکت و باروری مزارع خویش دعا میکردند . یکی از مبلغین مذهبی به نام سبیره[۸]، صحنهای از مداوای بوسیله موسیقی را که خود در ماداگاسکار ناظر و شاهد آن بودهاست بدین شرح میدهد :
«روزی دوباره مراسم رقص برگزار میشد به طرز مخصوص جوال خانه را به صحن حیاط آورده در کنار یک سکه نقرهای توی هاونی چوبی گذاردند وروی هاون حصیری پهن کرده بیمارانی را که به طرز شگفت آوری بزک کرده بودند روی آن نشاندند، بعد طبلها, گیتارهای بومی و فلوتها را به صدا در آوردند .تمام ساکنین ده گرداگرد بیمار حلقه زده در حین آنکه زنان و دختران آوازی یکنواخت میخواندند مردان و کودکان پیوسته دست میزدند، در این موقع زنی که برای این موقع خاص برگزیده شده بود و از خاندان سرشناسی به نظر میآمد برخاست و برقص آغاز کرد .در همین احوال زنی که پشت سر بیماران پنهان شده با بیلی که در دست داشت به شدت بر صفحهٔ فلزی لبه تیزی که از طناب کهنهای آویخته بود، ضربه میزد بدینطریق پهلوی گوش بیماران سر و صدای کر کنندهٔ وحشتناکی پدید میآمد . آنان گمان میداشتند بدین نحو میتوانند روح خبیث را از بدن بیمارخارج کرده به جان یکی از رقص کنندگان بیندازند .
در جمیع این احوال که هر آن صدای طبلها فزونی میگرفت، دستهای بیشتری کوفته میشد و حنجرههای تازهای در آواز شرکت میکردند . هر دو بیمار با وجود آنکه صدای گوش خراش چندش آوری برخاسته بود همچنان ساکت و بی حرکت بر جای خود نشسته بودند .ناگهان با حال تعجبی که به من دست داده بود دیدم هر دو بیمار از جای خود برخاسته و در حلقه نوازندگان به رقص پرداختند .»
نیروی محسور کننده اصوات تا بروز گارما نیز بر جای مانده و هنوز هم که هنوز است مردمی که در مراحل پائین تمدن هستند در بهار برای باوری مزارع و گاوهای خود با خواندن سرودها، دعا میکنند. آویختن زنگوله به گردن گاوهائی که به چرا میروند نیز به همین دلیل است .
در قرن اخیر نیز هنگامی که کاتولیکها در کلیسا به عبادت مشغولند و صدای دلنواز ارگ طنین میافکند دستخوش جذبه وشور میگردند .
آنچه در فوق گذشت تاریخچهای بود از عقاید و افسانههای ملل قدیمی یا قبایلی که در مراحل پائین تمدن زندگی میکنند ولی باید متذکر بود که ما مردمی که در عهد سیادت علوم طبیعی زندگی میکنیم به هیچ وجه به افسانههای کهن به دیدهٔ تحقیر نمینگریم بلکه میکوشیم زیبائی و حکمتی را که در این قصهها نهفتهاست به بهترین وجه دریابیم .


مبداء و منشاء موسیقی

شناختن مبداء و منشاء موسیقی برای ما کمال استفاده را در بر دارد زیرا کشف این نکته به شناسائی ماهیت موسیقی کمک بسیاری مینماید و به همین دلیل است که تا کنون علماء و فلاسفه در این باره فرضیات متعددی داشتهاند که از میان آنها سپنسر[۹], نیچه[۱۰], هاوس اگر[۱۱] – و هردر[۱۲] را باید نام برد .
در دورههای اخیر علماء و محققین با تحقیق در احوال ملل ابتدایی – وحشی و نیمه وحشی طریق مطمئن تری برای تحقیق در این زمینه بر گزیدهاند .
فرانسویان قبل از دیگران به مطالعه در این باره پرداختند .
نخست ژان ژاک روسو در اثر خود به نام فرهنگ موسیقی[۱۳] ۱۷۶۷ و بعد از او دولابور[۱۴] در کتاب تحقیقی درباره موسیقی قدیم وجدید [۱۵] ۱۷۸۰ این بحث را پیش کشیدند مردم سیاحت پیشه انگلستان نیز پس از فرانسویان به تحقیق در این موضوع پرداختند و در این اواخر آلمانیها تحت عنوان علم موسیقی سنجشی به این تحقیقا ت رونق عمیق بسیاری بخشیدند .



موسیقی، زمان

آیا موسیقی از مشتقات زمانست ؟
وقتی که مردم از حال عادی خارج و دست خوش احساسات میگردیدند خدای خود را بلند میکردند و به اصوات کشش و دوامی دلخواه میدادند . در صحت این فرضیه تردید زیاد روا نباید داشت .
کارل شتومیف[۱۶] استاد سابق فلسفه دانشگاه برلین تاریخ شروع و آغاز موسیقی را از لحظهای میداند که مردم ناگزیر شدند برای تفهیم وتفهم به اصوات متوسل شوند و به نظر او از همین اصوات است که علم موسیقی به معنای امروزی آن به وجود آمدهاست . مطالعه در موسیقی قبایل مختلف ممکن است ما را به کشف پیوستگیهای نژادی که بین این قبایل موجود است راهنمایی کند .
سخن گفتن هنرپیشهها روی صحنه در روزگار ما نیز به نوعی آواز میماند .
تغییر لحن واعظ واتخاذ لحن تازهای هم همان آواز است .
ملل قدیم نیز هنگامی که به نیایش خدایان میپرداختند مسلما چنین میکردند .
آنان در حال عبادت سخت تحت تاثیر هیجان و شوریدگی وادارشان میساخت چیزی را که کلمات یارای بیان آن را نداشت اظهار کنند .
نکتهای که بسیار جالب توجهاست و نباید آن را نا گفته گذاشت این است که استفاده از موسیقی برای هر فرد مجاز نبوده و حرفهٔ موسیقی دانی خاص کاهنان معبد, جادوگران و طبیبان گردید .
اینان خواندن بسیاری از ترانهها و نواختن برخی از سازها را به خود منحصر ساخته بودند .
البته آشکار است که دیگران حق دسترسی به این سازها را نداشتند و حتی اگر چشم زنی به این سازها میافتاد واجب القتل شناخته میشد .
موسیقی نیز مانند خیلی از چیزهای دیگر در دست بعضی وسیله احراز تفوق و کسب امتیازات شد .
کشیشها میکوشیدند با انحصار موسیقی به خودشان سری میان سرها بیرون بیاورند و مقام و وضعی استثنائی برای خودشان ایجاد کنند .
بدین طریق پای موسیقی نیز که روزگاری عطیه خدایان بود در نبردی که به خاطر کسب قدرت و امتیازات طبقاتی درگیر بود کشیده شد .


موسیقی یا زبان

موسیقی در آغاز همان سخن گفتن بود که در آن هر صدائی کشش خاصی مییافت – زیر و بم شدن ناپایدار اصوات بعدها اندک اندک به وضع ثابتی گرائید .تحقیقات علمی صحت این نظریه را به ثبوت رسانیدهاند. بعدها پرسش دیگری پیش آمد که پرندگان چرا نغمه پردازی میکنند ؟ برای دلربائی نغمه سرائی مرغان را جزء به مغازله که به خاطر تکثیر نسل انجام میگیرد به چیز دیگر تعبیر نمیتوان کرد – انسانها هم فقط به خاطر نیایش خدایان سرود نمیخواندند بلکه عشق و علاقهای هم که به یکدیگر و جنس مخالف داشتند آنان را به اینکار تحریص و تشویق میکرد . و اما جلب مهر و محبت جنس مخالف ترانه سر دادن تنها منحصر به انسانهای اعصار اولیه نیست ترانههای ملی[۱۷] قرون وسطی نیز همچون ترانهها و سرودهای ملی و محلی کنونی همه و همه آوازهای عشقی هستند .
مردمی که این ترانهها را ساختهاند به کمک الفاظی که به ندرت تعقید و پرده پوشی در آن دیده میشود کوشیدهاند که یار را با خود بر سر مهر آورند .

به گمان چارلز داروین، مهر ورزی و جفت جوئی مردم را بر آن داشتهاست که دست نیاز به سوی موسیقی دراز کنند و از این وسیله سحر آسا برای برآوردن حاجت خویش کمک گیرند .



توضیحات
↑ Haong-Ti
↑ مراد از الهه قهر کرده, کسوف خورشید میباشد
↑ tezcatinpoca
↑ heimdall
↑ داستان صور اصرافیل نیز مضمونی شبیه به این دارد.
↑ jubal
↑ kain
↑ sibree
↑ spencer
↑ nietzsehe
↑ hausegger
↑ herder
↑ dictionnaire de la musique
↑ J.B.de labord
↑ essai sur la musique ancienne et moderne
↑ carl stumpf
↑ vockslied





تعاریف گذشتگان درباره موسیقی

پیشینیان موسیقی را چنین تعریف کردهاند: معرفت الحان و آنچه التیام الحان بدان بود و بدان کامل شود. ارسطو موسیقی را یکی از شاخههای ریاضی میدانسته و فیلسوفان اسلامی نیز این نظر را پذیرفتهاند، همانند ابن سینا که در بخش ریاضی کتاب شفا از موسیقی نام بردهاست ولی از آنجا که همه ویژگیهای موسیقی مانند ریاضی مسلم و غیرقابل تغییر نیست، بلکه ذوق و قریحه سازنده و نوازنده هم در آن دخالت تام دارد، آن را هنر نیز میدانند. در هر صورت موسیقی امروز دانش و هنری گستردهاست که دارای بخشهای گوناگون و تخصصی میباشد.

صدا در صورتی موسیقی نامیده میشود که بتواند پیوند میان اذهان ایجاد کند و مرزی از جنس انتزاع آن را محدود نکند.

تقسیم بندی موسیقی

موسیقی به دو بخش تقیم می شود:
موسیقی ضربی
موسیقی بی ضرب

موسیقی ضربی به موسیقی هایی گفته میشود که دارای وزن باشد مانند آهنگ هایی که برای رقص ساخته شده باشد؛ پیش در آمد، مارش و غیره. موسیقی بی ضرب آن است که دارای وزن معین و معلومی نباشد که بهترین نمونه آن آوازهای موسیقی ایرانی می باشد



تئوری موسیقی


تئوری موسیقی نظریهای دربارهٔ مکانیک موسیقی و نحوهٔ کارکرد موسیقی است. تئوری موسیقی از قرنهای گذشته ابداع شده و به تدریج کاملتر شدهاست. تئوری موسیقی شامل تحلیل نتهای ملودی و نیز بررسی آنها از نظر ریتم و هارمونی (هماهنگی) اجزاء آن میباشد. ممکن است صداها در ملودی همدیگر را تقویت یا تضعیف کنند که در این صورت هارمونیهای متفاوتی خواهند داشت. در تئوری موسیقی به بررسی پویایی و دینامیک موسیقی نیز میپردازند و آن بستگی به نرمی یا سختی اصوات و نتها دارد. میتوان تئوری موسیقی را براساس روابط ریاضی نیز مطرح کرد. در این صورت قوانین موجود در ریاضی در تئوری موسیقی بهکارمیرود.

تئوری موسیقی شاخهای تخصصی از رشته موسیقی است و کسی که در این زمینه کارمیکند باید با انواع صدای نتها، فاصلهها، میزان ترکیبها و پردههای موسیقی آشنا باشد. اهمیت تئوری موسیقی به قدری است که نوازنده، آهنگساز و رهبر ارکستر که در این زمینه کار نکردهاند از نظریهدان یا تئوریسین موسیقی که در این زمینه کارمیکند جدا درنظر گرفته میشوند.

صدا و ریتم مهمترین عناصر تئوری میباشند .اهمیت اصوات در موسیقی مانند اهمیت رنگ در نقاشی است . ولی از هر صوتی نمیتوان در موسیقی استفاده کرد .از نظر موسیقیدانها صداها به دو دسته تقسیم میشوند. صداهای موسیقیایی و صداهای غیرموسیقیایی .صداهای موسیقیایی دارای مشخصههایی است که درادامه به آن اشاره خواهد شد و اگر صدایی این مشخصهها را نداشت صدای غیرموسیقیایی محسوب میشود .


نت



در موسیقی، اصطلاح نت دو معنی عمده دارد: ۱- نشانهاس است در یاد داشتهای موزیکال برای نشان دادن نسبی مدت و زمان اجرای یک صوت؛ ۲- یک صدای معیین، به تنهایی.

نتها "اتمهای" بسیاری از موسیقیهای غربی هستند: تجزیه و تحلیل اجزاء یک اثر موزیکال که ایفای آن را آسان میکند، درک موسیقی، و آنالیز

اصطلاح نت میتواند در هر دو معنی عام و خاص: یکی مثل وقتی که میگوییم "قطعه 'تولدت مبارک' با دونت همصدا شروع میشود"، و دیگری "قطعه با دوبار تکرار یک نت روع میشود". در حالت قبلی، اصطلاح "نت" به یک عمل موسیقی اشاره میکند؛ در دومی، در این حالت به تعدادی از اعمال موسیقی با یک صوت معین اشاره میکند.

دو نت با فرکانسهای اصلی با هر نسبتی از هر قدرت (برای مثال، نصف، دوبرابر یا چهاربرابر) بسیار مشابه شنیده میشوند. به این دلیل، تمام نتهایی با این رابطه میتوانند در یک گروه از زیرایی دستهبندی شوند. در تئوری موسیقی عمومی گروههای زیرایی با هفت حرف اول از زبان الفبای لاتین (A, B, C, D, F, G)(بعضی از کشورها نتها را با اسامی دیگری که در جدول زیر آمده است، استفاده میکنند). نت هشتم، یا اکتاو، هم نام با نت اول بوده، ولی فرکانس آن دوبرابر نت اول است. اصطلاح اکتاو همچنین برای هر نتی با فرکانس دوبرابر نیز، استفاده میشود. برای فرق گذاشتن بین دو نت که در یک گروه صوتی ولی در اکتاوهای متفاوت قرار دارند، سیستم علمی نت نویسی با یک حرف و یک عدد عربی برای هر اکتاو طراحی شده است. برای مثال، ارتفادع استاندارد امروزی برای کوک در موسیقی عربی، 440Hz برای نت لا به نام a' یا A4. دو روش برای تعیین هر نتو اکتاو وجود دارد، سیستم هلموتز و نت نویسی علمی

الفبای موسیقی نت نام دارد. نُت یا نوت، در موسیقی به دو معنی بکار میرود:
یکی به معنی واحد صدائی با فرکانس ثابت که نامی بر آن گذاشته شده، که در متون کهن فارسی به آن نغمه میگویند.[۲]
دیگری به معنی نمایش یا نشانه نوشتاری هر یک از این صداها.

در معنی اول نتها هفت نام برای نوشتن اصوات موسیقایی هستند. در ایران به پیروی از فرانسه و ایتالیا نتها به این صورت نامگذاری میشوند: دو - ر - می - فا - سل - لا - سی (do, re, mi, fa, sol, la, si). روشهای نامگذاری دیگر نیز وجود دارد که نتها را با اصطلاحات «A, B, C, D, E, F, G» عنوان میکنند. در این روش A همان نت «لا» (la) است.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/fa/6/6b/Not.png

این نامها بیانگر نواک اصوات است. در معنی دوم، برای مکتوب کردن اصوات موسیقی، این صداها را طبق قواعد خاصی بین یا روی پنچ خط افقی مینویسند که به نام خطوط حامل شناخته میشوند. خطوط حامل از پایین به بالا شمرده میشوند، به این معنی که نتی که روی خط پایینتر نوشته شود، صدایی بمتر از نتی دارد که بر روی خط بالاتر نوشته شدهاست. به این ترتیب نام نت از روی جائیکه روی خطهای حامل قراردارد مشخص میشود. دیگر مشخصات نت مانند طول آن (مدت زمان امتداد یافتن آن صدا) و غیره را نیز با شکلهای قراردادی که برای نت طرح شده نمایش میدهند. نتهای متوالی را از چپ به راست مینویسند. دانشی که به قواعد نوشتن نتهای موسیقی و مقولات مرتبط با آن میپردازد، تئوری موسیقی نام دارد.


در شکل روبهرو توالی نتها نشان داده شدهاست. این نتهای مختلف که به شکل دایرههای کوچکی (بعد کلید سل رسم شدهاند. به این دلیل که نتها در اینجا به شکل دایرههای کوچک هستند، پس طبق قرار داد هر کدام از آنها دارای زمانی معدل ۴ ضرب است. در اصطلاح موسیقی، هر نتی که به شکل دایرهای کوچک باشد گرد نام دارد. نتها در این تصویر به ترتیب از چپ به راست روی پنج خط حامل نوشته شدهاند که به همین صورت نیز (از چپ به راست) خوانده میشوند.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a5/C_maj.png

پیشینه نامگذاری نت ها

گوییدو دآرتسو (۱۰۵۰-۹۹۰، Guido d'Arezzo)، کشیشی فرانسوی، ساکن ایتالیای قرن ۱۱ میلادی، برای نخستین بار نام این نتها را بر اساس سرودهای مشهور به سرود سن ژان که گویا خود برایش آهنگی ساخته بود انتخاب کرد:

Ut queant laxis resonare fibris Mira gestorum famuli tuorum Solve poluti labireatum Sancte Johannes.

در این دوران موسیقی ششهجایی بود و در سدههای پس از آن بود که «سی» بر آن افزوده شد و هجای «دو» جایگزین «اوت» شد.


کشش های زمانی نتها (دیرند)

در موسیقی به منظور مشخص شدن و اندازه گیری زمان کشش نتها یا امتداد یافتن صدا هر نت از علائمی استفاده میشود.شکل، نام و معنای هر کدام از این علائم به شرح زیر است:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/94/Whole_note.gifگرد زمان آن ۴ ضرب است
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/57/Half_note.gifسفید زمان آن ۲ ضرب، یا ۱/۲ گرد(معادل نصف کشش زمانی گرد)است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b4/Quarter_note.gifسیاه زمان آن یک ضرب، یا ۱/۴ گرد(معادل ۱/۴ کشش گرد)است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/6a/Eighth_note.gifچنگ زمان آن نیم ضرب، یا ۱/۸ گرد(معادل ۱/۸ کشش گرد)است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9b/Sixteenth_note.gifدولاچنگ زمان آن ۱/4 ضرب، یا ۱/۱۶ گرد(معادل ۱/۱۶ کشش گرد)
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2c/32nd_note.gifسهلاچنگ زمان آن ۱/8 ضرب، یا ۱/۳۲ گرد(معادل ۱/۳۲ کشش گرد)
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/72/64th_note.gifچهارلاچنگ زمان آن ۱/16 ضرب، یا ۱/۶۴ گرد(معادل ۱/۶۴ کشش گرد)

سکوت ها


در موسیقی، همانگونه که نتها دارای زمان و کشش هستند، سکوتها نیز دارای زمان و کشش میباشند.برای اندازه گیری سکوتها نیز از علائمی استفاده میشود.

شکل، نام و معنای هر کدام از این علائم به شرح زیر است:
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/25/Whole_rest.gifسکوت گرد- زمان آن ۴ ضرب سکوت است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ea/Half_rest.gifسکوت سفید- زمان آن ۲ ضرب سکوت، یا ۱/۲ سکوت گرد(معادل نصف کشش زمانی سکوت گرد)است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d9/Quarter_rest.gifسکوت سیاه- زمان آن یک ضرب سکوت، یا ۱/۴ سکوت گرد(معادل ۱/۴ کشش سکوت گرد)است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b0/Eighth_rest.gifسکوت چنگ - زمان آن نیم ضرب سکوت، یا ۱/۸ سکوت گرد(معادل ۱/۸ کشش سکوت گرد)است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/71/Sixteenth_rest.gifسکوت دولاچنگ - زمان آن ۱/۴ ضرب سکوت، یا ۱/۱۶ سکوت گرد(معادل ۱/۱۶ کشش سکوت گرد)



نحوه نُت نویسی (نَوانِشاننویسی)
برای نوشتن نت از پنج خط حامل استفاده میشود. نت مربوط به چهارمین کلید «دو» در پیانو مربوط به دست راست روی خط پایین پنجمین خط از خطوط موازی موسیقی قرار میگیرد. سپس سایر نتهای دست راست یعنی ر میفا سل لا و سی به ترتیب یک درمیان بین دو خط نت و روی یکی از خطوط نتها جای میگیرند. نت دوی دست چپ بین خطوط دوم و سوم نتها است و سایر نتهای دست چپ یعنی ر میفا سل لا و سی به ترتیب یک درمیان روی یکی از خطوط نتها و بین دو خط نت جای میگیرند.
افزودن یک نقطه سیاه جلوی یک نت به معنای اضافه شدن نصف آن نت به آن نت است. افزودن یک نقطه سیاه بالای یک نت به معنای منفصل شدن آن نت از نت بعدیاش است و در این صورت پیانیست با رسیدن به آن نت باید کلید مربوط به آن نت در پیانو را با انگشت فشار دهد و سپس انگشتش را از روی کلید پیانو رها کند و بدون متصل نواختن آن نت نسبت به نت بعدی کلید مربوط به نت بعدی را با انگشت فشار دهد. اگر بالای نتهای یک آهنگ نقطه سیاه نباشد نواختن آن نتها به طور متصل یکی بعد از دیگری باید انجام شود و انفصال بین نتها نباید باشد.

اکتاو

به توالی ۷ نت به اضافه نت هشتمی که با نت اول هم نام باشد، اکتاو گفته میشود. مانند:
۱- دو، ۲- ر، ۳- می، ۴- فا، ۵- سل، ۶- لا، ۷- سی، ۸- دو
تعداد اوکتاو در آلات موسیقی و سازهای مختلف متفاوت است.مثلآ پیانوها که به عنوان یکی از بزرگترین سازها از نظر مقدار اوکتاو و وسعت صوتی شناخته میشوند، غالبآ دارای ۷ اوکتاو هستند.



نکته: برای خواندن و تشخیص هر نت از نت دیگر از پنج خط حامل، در موسیقی استفاده میشود. پنج خط حامل ۵ خط افقی موازی با فاصلههای یکسان میباشد. نتها میتوانند روی این ۵ خط (۵ نت)، بین ۵ خط(۴ نت) که جمعا میتوان ۹ نت روی پنج خط حامل و بین آن قرار داد. همچنین بالا یا پائین آن نیز با کمک نیم خطها، میتوان نتهای زیاد دیگری رسم کرد. پنج خط حامل همیشه از پائین به بالا خوانده و شمرده میشود. به جهت اینکه بتوان نتها را روی پنج خط حامل خواند، نیاز به ابزاری داریم، که در اصطلاح موسیقی به آن کلید میگوئیم.کلیدها به ما کمک میکنند که نتها را روی پنج خط حامل بخوانیم و تشخیص بدهیم. برای هر محدوده صدائی، از کلید خاص آن منطقه صوتی استفاده میشود. برای مثال کلید سل (مخصوص محدوده صداهای سوپرانو)، از روی خط دوم شروع و روی پنج خط حامل رسم میگردد. به همین دلیل کلید سل خط دوم را به نام خودش (سل) میکند. و به این ترتیب هر نتی که روی خط دوم قرار بگیرد (در صورت وجود داشتن کلید سل) نت سل خواهد بود. در همین حال، نتهای دیگر نیز با توجه به مشخص شدن موقعیت نت سل، موقعیتشان مشخص میگردد. نتهای بعد از نت سل به ترتیب بالاتر و نتهای پائین تر از نت سل، پائین تر نت سل بر روی پنج خط حامل یا مابین آن قرار میگیرند.




مشخصه های صدای موسیقیایی

نواک: مسلما صداهای موسیقیایی میتوانند در سطحهای مختلف زیر و بمی حاصل شوند. مثلا میدانید که صدای اصلی مردان از زنان و کودکان بم تر است و از نظر فیزیک، فرکانسهای آن دارای طول بیشتری هستند و صدای کودکان نسبت به صدای مردان زیر تر است که فرکانسهای آن دارای طول کمتری هستند. پس به این( زیر وبم) بودن صدا نواک میگویند.

دیرند: به ارزش زمانی کشش صدا دیرند میگویند. مثلا اگر آرشه را مدت درازی روی سیم ویولن بکشیم صدای حاصل البته کشیده تر از صدایی است که با کشیدن آرشه به مدت کمتر پدید میآید.

شدت: صداهای موسیقی ممکن است نسبت به یکدیگر ضعیف تر یا قوی تر باشند مثلا اگر مضراب سنتور را یک بار با ملایمت و بار دیگر به قوت روی سیم ساز ضربه بزنیم، صدای دومی شدیدتر از صدای اولی خواهد بود.

طنین و رنگ: مثلا فرض کنید یک پیانو و گیتار الکتریک که هر دو همزمان در حال نواختن یک قطعه مییاشند تنها فرق بین صدای این دو ساز جنس صدای آنهاست. پیانو صدایی نرم و آرام بخش دارد ولی گیتار الکتریک صدایی خشن و هیجانی دارد. دقیقا همین تفاوت ( جنس صدا ) را طنین و رنگ میگویند.


فرم های موسیقایی




اورتور

اُورتور قطعهای سازی است که به عنوان مقدمه برای اپرا، اوراتوریو، باله و سایر آثار دراماتیک یا به عنوان یک قطعه مستقل اجرا میشود و معمولاً شامل نغمههای اصلی آن اثر است. این قطعه در اجراهای نمایشی زمانی که هنوز پردهٔ نمایش بالا نرفتهاست، توسط ارکستر اجرا میشود.
در موسیقی ایرانی، از اواخر دوره قاجاریه، برای اولین بار توسط درویش خان مقدمهای بنام پیشدرآمد قبل از درآمد اجرا میشود.
واژهٔ معادل پیشنوا از سوی فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای اورتور پیشنهاد شدهاست.


اپرا

اُپرا آميزهای از موسيقی و نمايش است تا حقيقت به تصوير كشيده شود. از اين رو برای خلق آثار اپرايی بايد در دو بخش موسيقی و نمايش عالم بود تا پديدهای درخور تحسين ايجاد كرد. بزرگان هنر در برتری هر يک از اين دو مؤلفه بر ديگری اختلاف نظر دارند؛ به عنوان مثال ريشارد واگنر موسيقی را در خدمت هدف والای نمايش میداند. با اين حال موسيقی دارای اعجازی است كه با آن، داستانی هرچند ساده به تجربهٔ احساسی عميق و دلانگيز بدل میشود. همچنين داستانها و نمايشنامههای موفق نيز با درآميختن با موسيقی، بقا و عمق بيشتری میيابند.[۱]
اپرا مجموعهای است از هنرهای مختلف: موسيقی، ادبيات، فن بازيگری، طراحی صحنه، دكور و كارگردانی. اپرا از ارزندهترين پديدههای جهان موسيقی است. طی چندين قرن اپرا با تحولات فراوان همه گونه رويدادها و سبكهای موسيقی را تجربه كرد و به تكامل رسيد.[۲]
اُپِرا هنری است که بر روی یک سکو یا سن نمایشی که هماهنگ و سازگار با موسیقی ساخته شده انجام میگيرد. نمایش اجرایی در اپرا عناصر ویژهٔ تئاتر مانند زمینهپردازی و محیط نمایشی، جامهها، چهرهپردازی و بازیگری را در خود دارد. ولی در اپرا واژههایی که بازگو میشود یعنی اپرانامه (libretto) سخنپردازی گفتاری نبوده بلکه به گونهٔ آوازی و سرودی است. خوانندگان اپرا را یک گروه از همنوایان همراهی میکنند. همنوایان میتوانند یک گروه کوچک سازی باشند یا یک سازگان سمفونیک کامل.
البته امروزه این هنر به مانند گذشته نیست و گاه با سبکهای دیگر موسیقی آمیخته شدهاست یا اينكه به تنهایی و بدون نمایش اجرا میشود.
آوازهای اپرا شامل دو قسمت است:
آريا (Aria) كه قسمت اصلی اپراست و خواننده در آن با آرايشهای آوازی، قدرت و مهارتش را ابراز میدارد.
رسيتاتيف (Recitatif) كه نوعی از فن بيان و مكالمهٔ آوازی است و غالباً پيش از آريا قرار میگيرد. در اپرای ايتاليايی، رسيتاتيف رابط بين دو آرياست:
الف-رسيتاتيف ساده(Recitatif Secco)كه آواز بدون اركستر است و فقط با چند آكورد كوتاه همراهی میشود.
ب-رسيتاتيف آكامپانيه(Recitatif accampagne) كه خواننده به همراهی اركستر میخواند و بيشتر در اپراهای فرانسوی معمول است.
از جمله رهبران ارکستر اپرا میتوان گوستاو مالر را نام برد.



سمفونی

سمفونی (به انگلیسی: symphony)، از کلمه یونانی Συμφωνία گرفته شدهاست.
در موسیقی کلاسیک سمفونی به قطعهای ارکسترال گفته میشود که از چند بخشِ مجزّا بهنام موومان تشکیل شدهباشد. هر سمفونی دارای فرمِ سونات است. فرم سمفونی درحقیقت همان فرم چهاربخشی یا چار موومان است. قدمت آن به قرن هجدهم میلادی در اروپا بازمیگردد. یوهان سباستین باخ، یوزف هایدن، موتزارت، و بهویژه بتهوون در شکلگیری آن تأثیر بهسزایی داشتهاند.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c7/Beethoven_Ninth_Symphony.gif






سونات

سونات (ایتالیایی: Sonata) به قطعه موسیقایی گفته میشود که برای یک و یا بیش از دو ساز نوشته میشود و در چند موومان اجرا میگردد





لایتموتیف

لایتموتیف (از آلمانی leitmotiv به معنی نغمه راهبر یا شاخص) قطعهای کوتاه و تکرار شونده است که در برخی از کارهای موسیقی برای اشاره به شخصیتی یا مکانی یا اندیشهای بهکار میرود. لایتموتیف بدینترتیب نشانهای میشود که با هربار حضور، اجرا شنونده را بهیاد آن شخصیت یا مکان یا اندیشه میاندازد.
اگرچه لایتموتیف معمولاً نغمه کوتاهی است، ولی گاه به صورت ضرب یا آکورد خاصی هم بکار میرود.
لایتموتیف را نخست کارل ماریا فون وبر آهنگساز آلمانی بکار برد ولی مشهورترین کاربرد آن در اپراهای واگنر است.






مینوئت

مینوئت (به انگلیسی: Minuet) یک نوع رقص عامیانهٔ فرانسوی، با وزن سهضربی آرام است که پس از سال ۱۶۵۰ میلادی توسط لودویک چهاردهم مهمترین رقصی درباری تبدیل شد. در قرن هجدهم این رقص در آلمان نیز متداول شد و یکی از بخشهای مجموعه رقصها (سوئیتها) در آثار باخ و هندل شد.





پرلود

پرلود (به انگلیسی: Prelude) یک قطعهٔ مقدماتی یا پیشدرآمد است که اغلب پیش از مجموعهٔ رقصها و ترانهها نواخته میشود.




کُنسِرتو

کُنسِرتو (اصل تلفظ ایتالیایی: کُنچــِرتو) قطعهای موسیقی است که برای ارکستر و یک ساز (معمولاً پیانو یا ویولن) و یا چند ساز، معمولاً در سه موومان تصنیف شده است. نقش ارکستر در مجموع همراهی ساز تکنواز است و به همین ترتیبب ساز تکنواز نقش اصلی را طی تمام قطعه ایفا میکند.



فهرست اصطلاحات موسیقی]



آرانژمان
آرتیکولاسیون
آستیناتو
آکوستیک
اکتاو
ارکستر
ارکستر مجلسی
ارتباط فالس
اوورتور
بمل
چندصدایی (پولیفونی)
خطّ ِ اتحاد
دیاتونیک
دیز
ریتم
ریتمیک
رزونانس
رندو
پنج خط حامل
ترانسپوزسیون
سکوت
سوییت (سوئیت)
سونات
سمفونی
سنکپ
ساز
ضد ضرب
ضرب
کانن
کروماتیک
کلید
کمپوزیسیون
گام
کنتراپوئن
فاصلهٔ موسیقیایی
فوگ
واریاسیون
والس
ماژور
مایه
متریک
محدوده صوتی
مینور
میزان ترکیبی
میزان ساده
میزان لنگ
نت
نقطه
هارمونیک
هماهنگی (هارمونی)


سبک موسیقی یا گونهٔ موسیقی یک مقوله یا نام است که برای توصیف صفات یک گروه از آهنگها که با هم عناصر مشترکی نشان میدهند بکار میرود. برخی سبکها مثلآ موسیقی ایرانی، هندی، غربی و جز اینها تعریفی جغرافیایی دارند و برخی دیگر مثلآ موسیقی باروک و سنتی تعریفی مربوط به زمان و دوره دارند. همچنین دستهای دیگر از موسیقیها مانند سبکی به نام موسیقی آرایشگاهی بنا به نیازمندیهای دقیق فنی تعریف میگردند.

سبک های موسیقی


•موسیقی کلاسیک
•موسیقی امپرسیونیسم
•موسیقی رمانتیک
•موسیقی باروک
•موسیقی مینیمال
•موسیقی اصیل (ایرانی)
•موسیقی پاپ
•ریتم و بلوز (آر اند بی)
•جاز
•سوینگ
•رگتایم
•بلوز
•موسیقی راک (راک ایرانی)
•موسقی پانک
•موسیقی متال
•موسیقی کانتری (روستایی آمریکایی)
•موسیقی الکترونیک
•موسیقی الکترونیک رقصی
•الکترونیکا
•موسیقی نغمه ای
•رگه، داب و سبک های وابسته
•موسیقی پانک
•هیپ هاپ / رپ
•بوسانوا
•موسیقی عصر نو ( در آخرین مباحث توضیح داده خواهد شد )
•موسیقی رنسانس ( در آخرین مباحث توضیح داده خواهد شد )


فهرست سبکهای موسیقی

اپرا
اپرا کمیک
اراتوریو
اسپید متال
اسید تکنو
اسید جاز - آمیزهای از جاز با سول، هیپهاپ و فانک
اسید راک
اسید هاوس
الکترو
الکتروپاپ
الکترونیک
الکترونیکا
باسانوا
بلک متال
بلوز - موسیقی آفریقایی-آمریکایی
بلوز راک
بلوگراس - موسیقی کانتری آمریکایی آمیخته با اسکاتلندی و ایرلندی
بوگی وگی
بولرو - رقص و موسیقی اسپانیایی و کوبایی
بیس
پاپ
پاپ پانک
پانک
پانک راک
پاور متال
پراگرسیو الکترونیک
پراگرسیو بلوگراس
پراگرسیو ترنس
پراگرسیو راک
پراگرسیو متال
پراگرسیو هاوس
پولکا
پیانو بلوز
پیانو راک
ترش متال
ترنس
تکنو
توربوفولک
جاز
جاز بلوز
جاز رپ
جاز-فانک
جاز فیوژن
دنس - هر نوع موسیقی قابل رقص
دنسهال
دث راک
دث متال
دیسکو
راک
راک اند رول
راگه راک
رایم
رپ
رکوکو
رگا
رگتایم
رومبا
ریتم
ریکی تیک
ریو
سافت راک
سالسا
سالتارلو
سامبا
سایکدلیک ترنس
سکا
سلتیک
سلتیک راک
سلتیک رگا
سلتیک فیوژن - آمیزهای از راک و جاز
سلتیک متال
سمفونی
سمفونیک بلک متال
سمفونیک متال
سول
سول بلوز
سول جاز
عصر جدید
فادو
فانک
فانک متال
فولک
فولک پاپ
فولک پانک
فولک راک
فولک متال
کابوکی
کالیپسو
کانتری
کانتری بلوز
کانتری راک
کلاسیک
کوادریل
گاسپل
گاوات
گوتیک راک
لاتین
لاتین جاز
لایت
ماریاچی
ماریمبا
مازورکا
مامبو
متال
مرنگا
موج نو هوی متال انگلیسی
مزراحی
موج جدید
موزک
موسیقی عامهپسند
موسیقی متن (ساندترک)
مینوات
نئو-کلاسیکال متال
وکال
هارد راک
هاوس
هوی متال
هیپهاپ
یوروپاپ
یوروترنس
یورودنس


آلات موسیقی

سازهای زهی
سازهای الکترونیک
ساز کوبهای
ساز کلیدی
ساز بادی

م.ن
۱۵ تير ۱۳۹۰, ۰۵:۴۳ بعد از ظهر
موسیقی کلاسیک به موسیقی هنری اروپا گفته میشود. شروع این موسیقی را از سدههای میانه در حدود سال ۵۰۰ پس از میلاد میدانند.

دورههای موسیقی کلاسیک

موسیقی کلاسیک را از نظر سبک و تحول تاریخی آن به چند دوره کوچکتر تقسیم کردهاند.
موسیقی سدههای میانه

این دوره با سقوط امپراتوری روم شروع و تا رنسانس در اروپا ادامه مییابد. این دوره دوره شروع و آغازین گامهای موسیقی کلاسیک است.
موسیقی رنسانس

در این دوره که شامل سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ میلادی میشود. موسیقی کلاسیک به طور عمده در ایتالیا شکل گرفتهاست و بیشتر قطعات آثار آوازی هستند.
موسیقی باروک
این دوره از سال ۱۶۰۰ میلادی شروع وتا حدود ۱۷۶۰ میلادی ادامه مییابد. لغت باروک در عالم هنر(نه فقط موسیقی) معادل استادانه زینت دادن و یا ماهرانه درست کردن به کار میرود که از مشخصات بارز هنر این سالها بودهاست.

موسیقی این دوره همانند سایر هنرهای هم عصر خود بیانگر اشرافیت و قدرت حکومتهای اروپایی بودهاست. نیاز کلیسا برای جذابتر کردن نیایش نیز در گسترش این سبک تاثیر بسیاری داشتهاست.

یکپارچگی در حالت موسیقی از ویژگیهای موسیقی این دورهاست.

از معروفترین موسیقیدانان این سبک میتوان باخ و ویوالدی را نام برد.
دوره کلاسیک
دوره کلاسیک سالهای ۱۷۳۰ تا ۱۸۲۰ میلادی را شامل میشود.

قرن هجدهم مصادف بود با جریان روشنی فکر، یا آزادی اندیشه از بند خرافات، که در آن طغیانی علیه متافیزیک و به نفع احساسات معمولی و روانشناسی تجربی و عملی، علیه آیین و مراسم تشریفاتی اشرافی و به نفع زندگی طبیعی و ساده، علیه خودکامگی و به نفع آزادی فردی، علیه امتیازات و حق ویژه و به نفع حقوق مساوی مردم و تعلیم و تربیت همگانی.در این دوره برای اولین بار در موسیقی این فکر ظهور کرد که موسیقی در حقیقت همانند دیگر هنرها مقصود و هدفی ندارد، بلکه صرفاً به خاطر خودش وجود دارد، یعنی موسیقی به خاطر خود هنر موسیقی. پس از دوره کلاسیک با هنر موسیقی بر پایه ایده «هنر به خاطر هنر» برخورده میشد.

هنر در این دوران بیشتر متوجه سادگی است تا تزئینات ماهرانه دوران باروک، ولی در زمینه موسیقی این رویکرد به عکس اتفاق میافتد. بر خلاف دورهٔ باروک در دوران کلاسیک حالتهای مختلف و متضادی در ارائه احساس در موسیقی وجود دارد. بافت موسیقی کلاسیک نیز بیشتر هموفونیک است تا پلی فنیک. از هنرمندان این دوره میتوان از هایدن، موتزارت و بتهوون نام برد.
دوره رمانتیک

سبک رمانتیک سالهای ۱۸۲۰ تا ۱۹۱۰ را شامل میشود.دراین دوره، احساسات نقش بسزایی در موسیقی پیدا میکند. موسیقی در این دوره بصورت ابزاری در دست آهنگساز مطرح کردن احساسات شخصی اوست.
موسیقی قرن بیستم

این دوره را دوره مدرنیسم یا نوگرایی موسیقی کلاسیک میدانند.آهنگسازان این دوره هرچه بیشتر سعی کردند تا کارهای خودشون را از سبکهای گذشته متمایز و از باورها و قانونهای گذشته عبور کنند.
موسیقی کلاسیک معاصر

موسیقی کلاسیک معاصر از سال ۱۹۷۰ میلادی آغاز شدهاست و تاکنون ادامه دارد.آهنگسازان معاصر کلاسیک بیشتر به ساختن موسیقی مینیمال و آوانگارد روی آوردهاند.


نمودار دوره زمانی آهنگسازان و سبک آنها

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/fa/timeline/c7d559f7db03620c8a648dce7955fe5a.png







توضیحاتی جامع درباره ی ( دوره ی کلاسیک .دوره ی باروک و دوره ی رمانتیک)





موسیقی دوره کلاسیک



دوره کلاسیک (به انگلیسی: Classical Period) در موسیقی هنری اروپایی از حدود ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ در نظر گرفته می شود. این دوره از نظر زمانی بین دوره باروک و دوره رومانتیک قرار دارد. برجسته ترین چهره های دوره کلاسیک، که گاه به «دوره کلاسیک وین» هم معروف است، هایدن، موتزارت و بتهوون هستند.


نام

این که کلمه کلاسیک چه وقت و در کجا وارد فرهنگ موسیقی شد به طور کامل روشن نیست


زمینه تاریخی و اجتماعی

قرن هجدهم مصادف بود با جریان روشنی فکر، یا آزادی اندیشه از بند خرافات، که در آن طغیانی علیه متافیزیک و به نفع احساسات معمولی و روانشناسی تجربی و عملی، علیه آیین و مراسم تشریفاتی اشرافی و به نفع زندگی طبیعی و ساده، علیه خودکامگی و به نفع آزادی فردی، علیه امتیازات و حق ویژه و به نفع حقوق مساوی مردم و تعلیم و تربیت همگانی.

اولین رهبران این جنبش لاک و هیوم در انگلستان و مونتسکیو و ولتر در فرانسه بودند. نمود اصلی دوره روشنگری در ابتدا نسبتاً سلبی و منفی بود، اما خلایی که از برخوردهای منقدان مخرب به جای مانده بود، به زودی با ایده جدیدی پر شد که در آن طبیعت و غرایز طبیعی یا احساسات انسان منبع حقیقی دانش و اعمال درست پنداشته میشد. ژان ژاک روسو یکی از پیشوایان اصلی این شکل جدید از جریان روشنگری بود که بعد از سال ۱۷۶۰ تأثیر عمیقی بر ادبیات و شاعران فیلسوف آلمانی به جای گذاشت. ستایش لذتها و خوشیهای فردی در زندگی، خود یک پدیده اصلی و مشخص این جریان است.[۲]

با شروع انقلاب صنعتی پیشرفتها و کشفیات علمی در زمینههای مختلف صورت گرفت. طبقه متوسط مورد توجه قرار گرفت و انسان ساده و طبیعی هسته مرکزی توجه فلسفه و هنر شد. ایدههای انسان دوستی به سرعت در سرتاسر اروپا گسترش یافت. از میان بزرگانی که به این جنبش بشر دوستانه کمک کردند، میتوان از فردریک کبیر پادشاه پروس و شاعرانی چون گوته و آهنگسازانی چون موتسارت (در اپرای فلوت سحرآمیز)، بتهون (سمفونی شماره ۹) یا شیلر در سرود شادی نام برد.

با ظهور طبقه متوسط اجتماع و توجه خاص به آن، قرن هیجدهم قدمهایی در راه عمومی کردن هنرها و یادگیری آنها برداشت. داستانها و نوشتهها به تدریج شروع به تصویر زندگی روزانه و احساسات معمولی مردم کردند که از طرف عامه نیز مورد استقبال قرار گرفت. این عوامل طبقه متوسط را به عنوان قطب مهمی در سیاست گذاری، اقتصاد و فرهنگ مطرح کرد و افراد این طبقه فرصتی یافتند که در فرهنگ اجتماعی و هنر نقش مهمی داشته باشند. تغییرات اقتصادی در موسیقی نیز تأثیر گذاشت و به همین دلیل کمپانیهای اپرائی و سالنهای اپرای اکثر دربارهای کوچک اروپا به دلیل اقتصادی تعطیل شدند ولی موسیقی سازی به خاطر هزینه کم آن همچنان رایج بود. افراد جامعه در تشکل انجمنها و مراکز هنری یکی از حامیان پرقدرت موسیقیدانان شدند و برای آنان کنسرتهای عمومی که در آنها بلیت فروخته میشد ترتیب دادند. این امر باعث افزایش شنوندگان و دوستداران عمومی موسیقی و همچنین رشد موسیقیدانان آماتور گردید، در حالی که قبلاً اشراف حامی موسیقی، موسیقیدانان را در خدمت خود داشتند و شنیدن موسیقی آنها منحصر به درباریان و میهمانان آنها بود.[۳]

برای اولین بار در موسیقی این فکر ظهور کرد که موسیقی در حقیقت همانند دیگر هنرها مقصود و هدفی ندارد، بلکه صرفاً به خاطر خودش وجود دارد، یعنی موسیقی به خاطر خود هنر موسیقی. پس از دوره کلاسیک با هنر موسیقی بر پایه ایده «هنر به خاطر هنر» برخورده میشد.

چاپ و انتشار موسیقی به طور وسیعی افزایش یافت و مجلههایی درباره موسیقی نیز به چاپ رسید، و نوازندگان آماتور توانستند موسیقی دلخواه خود را به راحتی خریداری کنند و انتقادات بر موسیقی را نیز در مجلات مختلف بخوانند که این خود قدمهای مهمی در راه همگانی کردن موسیقی بود. در لندن، پاریس و بروکسل تعداد زیادی از آثار موسیقی سازی آلمان به چاپ رسید و مجموعهای از سمفونیها تحت عنوان «لاملودیا جرمانیکا» به چاپ رسید. در این دوره بود که اولین کتاب تاریخ موسیقی و مجموعه مقالات راجع به موسیقی قرون وسطی انتشار یافت.

یکی از مهمترین خصوصیات موسیقی قرن هیجدهم جهان فرامیهنی بودن آن و به حداقل رسیدن اختلافات ملی گرایی بود. حاکمانی که در یک کشور به دنیا آمده بودند در کشورهای دیگر حکمروایی میکردند، مثلاً پادشاهان آلمانی در انگلستان، سوییس و هلند و پادشاهان اسپانیایی در ناپل. ولتر که فرانسوی بود در دربار فردریک کبیر پروس اقامت گزیده بود و شاعر ایتالیایی متاستازیو در دربارهای آلمانی در ونیز. موسیقیدانان اپرای ایتالیایی در کشورهای دیگر مشغول به کار بودند. زبان مشترک موسیقی بر سر تا سر اروپا حکمفرما بود. در دوره کلاسیک، آهنگسازان آلمانی قدرت خاصی در ترکیب سبکهای موسیقی دیگر کشورها داشتند، بنابراین سبک موسیقی آلمان ترکیبی بود از عوامل مختلف موسیقی کشورهای دیگر. موسیقی آلمان در این دوره زبانی جهانی پیدا کرد و ملل گوناگون اروپا میتوانستند آن را بفهمند، بنابراین موسیقی زبان بشر اروپایی شد. کریستف ویلیبالد گلوک در یکی از نامههایش اظهار میدارد که آرزو داشت یک موسیقی قوی بنویسد که با تمام قلبها در سر تا سر دنیا صحبت کند و مورد قبول همه مردم باشد و نیز اختلافات مسخره موسیقیهای مختلف ملل را بزداید. اظهار مشهور هایدن نیز در این باره چنین است: «زبان موسیقایی من در تمام دنیا قابل فهم است.» [۴]

موسیقی دوره کلاسیک با ساختاری روشن و معقول و فارغ از پیچیدگیها و تزیینات فراوان شکل گرفت. این نوع موسیقی برخلاف دوره باروک فاقد تزیینات و پیچیدگیهای کنترپوانتیک که برای عموم شنوندگان قابل درک نیست، بود. ژان ژاک روسو به طعنه در باره موسیقی کنترپوانی رایج در دوره باروک میگفت: «خواندن دو ملودی همزمان شبیه به شنیدن دو سخنرانی مختلف در یک زمان، به منظور افزودن به تاثیر آن، است.»

مهمترین ویژگی اوایل دوره کلاسیک، ساده کردن هر چه ممکن تمام فرمهای موسیقی و عوامل سبکی است. در موسیقی دوره کلاسیک ملودی به عنوان یک عامل اساسی و پایدار جلوهگر میشود و تئوری ملودیک مهمترین مسئلهای بود که موسیقیدانان به آن میپرداختند. برای اولین بار در تاریخ موسیقی دیگر ملاک زیبایی یک قطعه، همسازی اصوات پلیفونیکی (همانند دوره باروک) نبود، بلکه حاکمیت نامحدود و آزاد ملودی که اغلب دارای همراهی سادهای بود، زیبایی یک اثر موسیقی را تعین میکرد. در این دوره آنقدر اهمیت ملودی زیاد بود که حتی در مواردی همراهی نیز الزامی نبود. هایدن در اواخر عمرش گفت «اگر میخواهید بدانید که آیا یک ملودی واقعاً زیباست یا نه، باید آن را بدون همراهی بشنوید.» [۵]

نشانههای سبک موسیقی کلاسیک


به طور کلی، سبک موسیقی کلاسیک به دو دسته تقسیم میشود:

۱. سبک موسیقی اوایل کلاسیک که تا سالهای ۱۷۷۰ را در بر میگیرد و شامل دو سبک روکوکو و اکسپرسیو است. سبک روکوکو خصوصاً در فرانسه نضج گرفت و نام فرانسوی Style Galant (سبک پیشرو) اغلب به عنوان مترادف آن به جایش به کار برده میشد. بانی سبک اکسپرسیو که بعداً رواج یافت، آهنگسازان آلمانی بودند و معادل آن در زبان آلمانی (سبک حساس و وقار) است. این دو سبک حاصل و نتیجه اهمیت بخشیدن به دو صدای طرفین در موسیقی باروک است. اما در قرن هیجدهم، خط باس اهمیت، رهبری و استقلال کنترپوانتیک خود را از دست داد و صرفاً حمایت کننده ملودی شد در حالی که صداهای میانی فقط پرکننده هارمونی بودند. سبک روکوکو یا گالانت در مجامع موقر اشرافی ظهور کرد و سبکی بسیار ظریف، دقیق، چابک، شوخ، آسان، پرجلال و شکوه بود. روکوکو همان شیوه زینت و آذین بیش از حد دوره باروک است ولی بدون بزرگی و عظمت. از سوی دیگر سبک اکسپرسیو (به معنی رسا و پرمعنی) در ارتباط بیشتری با طبقه متوسط جامعه قرار داشت و در کل سبک بورژاواها بود. این سبک برخلاف روکوکو نه تنها پر طمطراق و پر زینت نبود، بلکه گاهی به طور عمدی و اغراق آمیزی ساده بود.

۲. سبک دوره عظمت کلاسیک که در آن فرمها و سبکها اصولاً ثابت ماندند، آهنگسازان موقعیتی یافتند تا افکار و رویدادهایی را که از تخیلات آزادشان بر میخواست شکل دهند. تاریخ نویسان دوره عظمت کلاسیک را به دو دلیل «مکتب کلاسیک وین» نام نهادهاند: اول این که تمام آهنگسازان مهم آن در وین یا اطریش فعالیت کردهاند و دوم اینکه عوامل موسیقایی رایج در وین (یا اطریش) در موسیقی سبک کلاسیک راه یافت و تأثیرات فراوانی بر آن به جای گذاشت.[۶]
ریتم، میزان و تمپو در موسیقی کلاسیک

مشخصترین تغییراتی که در سبک موسیقی اوایل این دوره به وجود آمد، نوآوری و بدعت در ریتم و عوامل متریک موسیقی بود. این تغییرات خود دارای چند مرحله گذار است که نتیجتاً حد و مرز کاملاً مشخصی را نمیتوان برای آن تعیین کرد. اما آنچه که در سرتاسر دوره کلاسیک تسلط داشت وجود ملودیها و جملات کاملاً مجزا و پریودیک ۲، ۴ یا ۸ میزانی و ریتمهای متفاوت و قابل تشخیص در میان قسمتهای مختلف یک موومان و یا حتی بین تم هاست.

یکی دیگر از مهمترین تغییراتی که در این دوره صورت گرفت، استفاده از موسیقی فولکوریک در آثار بود که خون تازهای در کالبد موسیقی مغرب زمین به جریان انداخت. آثار موسیقی محلی که دارای جملات پریودیک منظم و با قاعده (اغلب هشت میزانی) بودند، مبنای کار آهنگسازان قرار گرفت. مثال آن استفاده از لندلر(از رقصهای آلمانی منطقه باواریا) در آثار بتهوون است. نشانه مهم دیگر این جریان تغیر مینوئت باروک است به مینوئت کلاسیک.

در اواخر دوره کلاسیک، تا حدی ساختمان پریودیک و منظم جملات موسیقایی بغرنجتر شد. هایدن و خصوصاً موتسارت با حداکثر سلیقه و دقت، زیباترین تناسبات و جملات پریودیک هشت میزانی نوشتهاند که در عین حال بی قاعده نیز هستند. برخلاف ریتم همگون موقر و یکنواخت موسیقی باروک، در دوره کلاسیک ریتم یک عامل مهم آهنگسازی شد که امکان ظرافت هر چه بیشتر و تهذیب بیان احساس را مهیا میکرد. آهنگسازان اولیه کلاسیک تمایل فراوانی به قطع و شکستن ریتمها داشتند، به طوری که ریتمهای نقطهدار - ریتم لومباردی - سنکپها، پل یا رابطهای ظریف در کنار ریتمهای قوی رقصها و مارشها و تناوب فیگورهای دو و سه نتی، هم چنین کادانس با ریتم سه تایی مد شده بود.

در موسیقی اواخر باروک نشانهها و اصطلاحات مشخص کننده تمپو به ندرت یافت میشد، زیرا فرمها و انواع موسیقی این دوره ثابت بودند و تمپو و سرعت آنها به طور معمول فهمیده میشد. در اوایل کلاسیک بود که استفاده از چنین نشانهها و عباراتی در شروع یا وسط قطعات به صورت قانون در آمد و تمام آهنگسازان آن را در آثارشان مراعات کردند. اکثر واژههایی که امروزه در موسیقی به کار برده میشوند، از لارگو (خیلی آرام و آهسته)، آداجیو (آهسته) تا پرستو (خیلی تند)، ابتدا در دوره کلاسیک مورد استفاده آهنگسازان قرار گرفت. گر چه در اوایل، تمپوهای معمولی مانند، آلگرو (تند)، آندانته (معمولی)، آلگرتو (خیلی تند) به کار برده میشد اما در اواخر دوره کلاسیک تمپوهای فوقالعاده متضاد در اغلب موارد ارجحیت داشت. در سمفونیهای هایدن، تمپوهای مدراتو موومانهای اول و آداجیو موومانهای آهسته، تضاد زیادی با پرستوهای قسمت فینال دارد. بتهون در به کارگیری تمپوهای فوق العاده متضاد و مختلف در آثارش خصوصاً دوره آخر و در سمفونی نهم شهرت فراوانی دارد.[۷]
هارمونی و تنالیته

آهنگسازان دوره کلاسیک در آثارشان به ندرت از گام لا-ماژور (یا گام نسبی آن فادیز-مینور) و از گامهای بملدار از میبمل-ماژور (یا دو-مینور) پا فراتر گذاشتند. در تمام تاریخ موسیقی هرگز به اندازه این دوره آثاری در تنالیتههای ر، فا، سل و سی بممل نوشته نشدهاست. علت این امر به خاطر تکنیک اجرایی سازها نبود، بلکه عمدتاً به دلیل سادهگرایی آهنگسازان کلاسیک بود. زیرا ساده بودن تنالیته، مانند سادگی در ریتم، تمپو و فرم، بخشی از زبان جهانی و نشانه توجه به درک اکثریت توده اجتماع بود.

به کارگیری فراوان تنالیتههای ماژور در دوره کلاسیک، تضاد چشمگیری با دوره باروک داشت. در سرتاسر آثار هایدن و موتسارت، به ندرت میتوان قطعات در تنالیته مینور یافت و تنالیتههای مینور اغلب در موارد و حالات استثنایی به کار رفتهاند. این چنین گرایش به سوی استفاده از تنالیته ماژور را میتوان نتیجه اشتیاق آهنگسازان دوره کلاسیک به درخشان و شاد بود آثار خود دانست. در مرحله گذار به اواخر کلاسیک، وسعت استفاده از تنالیتههای مختلف و متنوع بسیار افزایش یافت، به طور که هایدن در دوره میانی سمفونیها، سوناتهای پیانو و کوارتتهایش از تنالیتههایی مانند فادیز - ماژور یا سی - ماژور بدون ایجاد مشکلی برای سازهای مختلف ارکستر استفاده کرد.[۸]

هارمونی اکثراً آثار آهنگسازان ایتالیا، بوهم و شمال آلمان در این دوره بر اساس حرکت تونیک به دومینانت و زیر دومینانت استوار است. آهنگسازان اوایل کلاسیک در انتخاب هارمونی محدود بودند و فقط در اواخر دوره بود که هارمونی نسبتاً غنیتر و مدولاسیونهای پیچیدهتر و غیر منتظره به کار گرفته شد.

در دوره کلاسیک چگونگی روابط تنالیته مومانهای یک اثر اهمیت یافت و نتیجتاً هر یک از مومانها در تنالیتههای مختلف تصنیف شدند. مثلاً تنالیته مومان آهسته یک سونات، عملکرد متضادی با بقیه موومانها داشت و قسمت تریو مینوئت، همیشه در تنالیته نسبی و یا گاهی در تونیک ماژور یا مینور بود. در آثار بتهون چنین رابطه تنالیتهای متضاد و دور از هم بیشتر وجود دارد. وجود تنالیتههای متفاوت در میان یک موومان نیز یکی دیگر از مشخصات سبک کلاسیک نسبت به باروک است.[۹]

آهنگسازان اوایل کلاسیک از جمله دومینیکو اسکارلاتی، پلاتی و خصوصاً سامارتینی و پرگولزی در یک موومان از چندین تم ملودیک مستقل و نسبتاً متضاد استفاده کردهاند که هر یک از آنها دارای تنالیته مختلف ولی در ارتباط نزدیک با تنالیته اصلیاند. و این تم هر یک شامل عوامل ریتمیک، هارمونیک و دینامیک مختص به خود هم هستند بنابراین وجه مشخصه مهم سبک موسیقی کلاسیک در مقایسه با باروک، فراهم آوردن حوزههای مختلف بیان موسیقایی در هر موومان است که به وسیله تضاد تنالیتهها انجام میشود و هر یک از این تنالیتهها دارای ریتمهایی متضاد و جملاتی با قاعده و پریودیک اند. در دوره عظمت کلاسیسم، ارتباط تنالیتههای مختلف در هر موومان منظم و به صورت یک قاعده کلی در آمد و تا دوره رمانتیک نیز باقی ماند. مثلاً در یک مومان به فرم سونات، رابطه تنالیته بین دو تم اصلی به صورت درجه تثبیت شد. البته در بعضی از آثار هایدن این دو منطقه تنالیتههای مختلف هنوز فاقد تمهای متضاد بود. در آثار دوره اواخر بتهون ارزش ساختمانی تغییر تنالیتههای با ارزش رنگ آمیزی ارکستری در آمیخت و نتیجتاً تغییر تنالیته بیشتر برای تقویت رنگ آمیزی و قدرت بیان موسیقایی مورد استفاده قرار گرفت (این شیوه بعداً در رمانتیکها خصوصاً آثار واگنر و ریچارد اشتراوس رایج شد). البته این شیوه خلاف اوایل کلاسیک و حتی اوایل رمانتیکها (شوبرت و وبر) بود که بیشتر تغییرات تنالیته را به منظور اصول ساختمانی قطعه به کار میبردند.[۱۰]
موتیف، تم، بسط و گسترش تمی

یکی از تحولات موسیقایی که در دوره کلاسیک صورت گرفت تغییر در مفهوم ملودی و توسعه ملودیک است. تکنیک مرسوم دوره باروک به این صورت بود که آهنگساز تم اصلی را در ابتدای موومان معرفی میکرد و بلافاصله به صورت بافته شده و تکرارهای سکانسوار، بدون کادانسهای مشخص و کامل سرتاسر موومان را در بر میگرفت. نتیجتاً هر موومان به صورت فوقالعاده یکپارچه و بدون تضادهای مشخص ملودیک و تنالیتهای به وجود میآمد و ساختمان جملات موسیقی اغلب بی قاعده و فاقد تقسیم بندیهای منظم به صورت مبتدا و خبر بودند. آهنگسازان قرن هیجدهم متد وحدت تنالیته و تمی باروک را کنار گذاشتند و بیشتر به نشان دادن حالت متضاد بین قسمتهای مختلف یک موومان و حتی بین خود تمها پرداختند. حالت متداوم و پیوسته مومانها و تکنیک بافتن تمهای دوره باروک به تدریج از بین رفت و جایش را موومانهایی با حالات متضاد و ملودیهای منقطع با جملات مجزا که اغلب دو یا چهار میزانی (گاهی موارد شش یا هشت میزان) بودند، گرفت و در نتیجه ساختمان پریودیک و جملات کامل با قسمتهای مبتدا و خبر به وجود آمدند.

گرچه اهمیت و استقلال ریتم، میزانبندی، هارمونی و تنالیته از جمله عوامل مشخص کننده هنر این دورهاست، ولی موسیقی کلاسیک به وسیله ملودی که از ظریفترین و شادابترین اجزای ترکیبی موسیقی محسوب میشود، زندهاست. هرگز در تاریخ موسیقی پلیفونی ملودی این چنین نقش مهمی نداشته و هرگز تازگی و اصالت ملودی به چنین درجه ارزشی و اهمیتی دست نیافتهاست. ملودی روح موسیقی کلاسیک است.[۱۱]

ملودیهای کلاسیک از جهات گوناگون با ملودیهای دورههای پیش تفاوت کلی دارند. تمام ملودیهای قدیمی اغلب از ملودیهای کانتوس فیرموس کورال یا فرمولهای ملودیکی به خصوصی که تا حدی حالت سنتی داشتند سرچشمه میگیرند. واضح است که تغییرات ملودیک به تدریج صورت گرفته و دارای مراحل گذار است. مثلاً بعضی از آثار یوهان سباستیان باخ را میتوان حد فاصل دوره باروک و کلاسیک دانست، البته اپرای ایتالیا نیز راه را برای استقلال ملودیک باز کرد و از طرف دیگر گرایش به سادگی و استفاده از موسیقی فولکلوریک در این راه موثر بود. اهمیت دو صدای طرفین و هم چنین رهبری و استقلال کنترپوانتیک خط باس در موسیقی باروک به تدریج از بین رفت و خط باس صرفاً حامی ملودی شد. پیروی و فرمانبرداری خط باس و هارمونی (به عنوان اکمپانیمان) از ملودی، به وسیله یکی از تدابیر مهم و رایج موسیقی کلاویهای دوره کلاسیک به نام آلبرتی باس مشخص میشود. آلبرتی باس توسط آهنگساز ایتالیایی به نام دومینیکو آلبرتی به وجود آمد و آن عبارت است از آکوردهای شکسته شدهای که به طور مداوم در زیر ملودی به صورت آکمپانیمان تکرار میشود. آلبرتی باس تدبیر بسیار مفیدی برای آکمپانیمان بود که نه فقط به وسیله هایدن، موتسارت و بتهون مورد استفاده قرار گرفت، بلکه تا قرن نوزدهم نیز تداوم یافت.

قابلیت تغییر یافتن تمها، یکی از مهمترین خصوصیات مشخص کننده موسیقی دوره کلاسیک است که بر خلاف آن در آثار دوره باروک موتیف و تم هیچ گونه تغییری در فرم یا محتوی خود پیدا نمیکرد. به عبارت دیگر، موتیف و یا تمی که از موتیفهای مختلف تشکیل شدهاست، باید به طریقی ساخته شود که قابلیت تغییرات زیادی داشته باشد و در عین حال که تغییر مییابد، قابل تشخیص نیز باشد. این تدبیر همان تکنیک بسط و گسترش تمی یا موتیفی است که در آن از تمام امکانات بالقوه تم استفاده میشود. البته هنگامیکه موتیفها در تنالیتههای مختلف نیز انتقال مییابند تغییرات زیادی پیدا نمیکنند، زیرا باید شخصیت اصلی آنها در کلی حفظ شود. مثلاً موتیف اصلی مومان اول سمفونی پنجم بتهون در همه مومانها علی رغم تغییراتی که مییابد هنوز قابل تشخیص است. این تکنیک اکثراً در مومانهای اول (در فرم سونات) و مومانهای آخر (در فرم روندو - سونات) آثار سازی دوره کلاسیک به کار برده میشد.[۱۲]
فرمهای مرسوم دوره کلاسیک

در ابتدای دوره کلاسیک به ندرت فرم و یا مقوله موسیقایی جدید به وجود آمد. برخی از فرمهای قدیمی از بین رفتند که از همه سریع تر اوورتورهای ارکستری فرانسوی، سویت و سونات مجلسی برای سازهای مختلف بود. رقصهای آلماند، کورانت، ساراباند، ژیگ چه در اجتماع و چه روی صحنه از مد افتادند ولی گاوت، پولونز و مینوئت با کمی تغییرات مرسوم بودند. قسمت تریو به مینوئت اضافه شد و خود مینوئت نیز در اواخر دوره کلاسیک به فرم اٍسکٍرتزو تغییر پیدا کرد.

در میان انواع مختلف موسیقی سازی، واریاسیون برای پیانو نمونه محبوبی در سرتاسر دوره کلاسیک شد که این فرم ابتدا به عنوان موسیقی سرگرمی در دربار و محافل بورژوا و بعداً به عنوان قطعه استادانه و چیرهدستانه در کنسرتها اجرا میشد. اکثر استادان موسیقی کلاسیک از این فرم استفاده کردهاند و اغلب مهارت و قدرت خود را به صورت بداهه نوازی در قطعات واریاسیون برای ساز پیانو نشان دادهاند. فرم واریاسیون به عنوان یک موومان مستقل نیز در سمفونی و سونات به کار گرفته شد.[۱۳]

فرم تریوسونات هم چنان در اوایل دوره کلاسیک با جزئی تغییرات در مومانها (به صورت تند، آهسته، تند) و هارمونی باقی ماند و در کل سبک کلاسیکی به خود گرفت. حدود سالهای ۱۷۷۰ تا ۱۷۸۰ بود که نوع سونات برای پیانو و یک ساز و یا سونات پیانو جانشین نوع قدیمی تریوسونات گردید.

فرم کنسرتو گروسو باروک نیز در اوایل دوره کلاسیک مورد استفاده بسیاری از آهنگسازان قرار گرفت و این فرم بانی سینفونیا کنچرتانته دوره کلاسیک به شمار میآید که بعدها به صورت سمفونی درآمد. مثلاً سمفونیهای صبح، بعدازظهر و سمفونی شماره ۸ هایدن چیزی غیر از کنسرتو گروسو نیست. فرم کنسرتوسلو بدون هیچ وقفهای در دوره کلاسیک ادامه یافت و در مکتب موسیقی وین خصوصاً با کنسرتو پیانوهای موتسارت توسعه بیشتری یافت. اما با کنسرتو پیانوهای بتهون بود که این فرم در دوره کلاسیک به حد کمال و تکامل هنری خود رسید و نمونهای برای آهنگسازان دوره رمانتیک شد.[۱۴]

کوارتت زهی در اواخر دوره باروک و یا حتی اوایل دوره کلاسیک در مفهوم امروزی خود وجود نداشت. فرم کوارتت زهی از سینفونیاهای ایتالیایی (برای سازهای زهی) یا دیورتیمنتوهای مکتب ونیز سرچشمه گرفتهاست که در ابتدا گاهی سه یا پنج موومان داشت. حتی کوارتتهای اپوس ۱ و ۲ اثر هایدن که هنوز آنها را کاساتسیون یا دیورتیمنتو مینامیدند، دارای دو مینوئت بود. اما با شروع کوارتتهای اپوس ۳، فرم اصلی چهار موومانی ظاهر شد و تقریباً به عنوان یک قاعده کلی تا به امروز بدون تغییر باقی ماند. فرم سونات (فرمی که اساس مومانهای اول سمفونیها و کوارتتهای زهی و سوناتهای پیانو را تشکیل میداد) به تدریج و خیلی آهسته در اوایل باروک به وجود آمد و در کل دارای سه قسمت کاملاً مشخص شد. در قسمت اول تم اصلی در تنالیه تونیک و تم فرعی در تنالیته نمایان (درجه پنجم) یا در گام مینور در درجه مدیانت (درجه پنجم) یا در گام مینور در درجه مدیانت (درجه سوم) معرفی میشود و در اصطلاح این قسمت را اکسپوزیسیون مینامند. در قسمت وسط که آن را دولُپمان (گسترش) میگویند، تمها بسط و گسترش مییابند و به تنالیتههای دیگر مدولاسیون میکنند. در قسمت آخر (ریکاپیتولاسیون) هر دو تم در تنالیته اصلی برگشت میکنند و بالاخره با یک کودا کوتاه موومان اول به پایان میرسد.

پدر تکنیک بسط و گسترش موتیفی و دولپمان را بدون شک باید جوزف هایدن دانست. موتسارت تا قبل از آشنایی خود با هایدن دولپمان را در مفهوم کامل خود به کار نگرفته بود ولی بتهوون بود که شکل اصلی دولپمان را تکامل بخشید و این شکل به طور ثابت تا مدتها باقی ماند. اکثر مومانهای اول سمفونیها، کوارتتها و سوناتهای دوره کلاسیک و رمانتیک در همین فرم سونات تصنیف شدهاند که در کل اساس موسیقی سازی شد.[۱۵]
ارکستر و سازها

یکی از مشخصات ارکستر دوره باروک تنوع زیاد سازها در یک خانواده و در اندازه و کوکهای مختلف بود. هنگامی که ارکستر مونته وردی یا باخ را مورد ملاحظه قرار دهیم به تعدادی از سازها بر میخوریم که امروزه مورد استفاده ارکستری ندارند سازهایی مانند ویولون پیکولو، ویولادامور، ویول، کرنت، ویولا داگامبا، عود و رکوردر. سازهای دیگر در ارکستر کلاسیک باقی ماندند ولی از نظر ساختمانی و عملکرد تغییراتی پیدا کردند که از آن جمله ترمپت را میتوان نام برد.

منابع
تاریخ موسیقی، تالیف لوست مارتیروسیان، ترجمه سیروس کرباسی
تاریخ جامع موسیقی، ترجمه بهزاد باشی
سه آهنگساز، اثر رومن رولان، ترجمه حمید عنایت
تفسیر موسیقی از کلاسیک تا دوره معاصر، تالیف سعدی حسنی
موسیقی کلاسیک و رمانتیک، تالیف هوشنگ کامکار، تهران، ۱۳۸۰، دانشگاه هنر
تاریخ موسیقی غرب، اثر گراوت دونالد، نیویورک ۱۹۶۰
کلاسیک، کرموند فرانک، نیویورک، ۱۹۷۵
موسیقی کلاسیک، تاریخ مختصر از گلاک تا بتهوون، اثر جی راشتون، لندن، ۱۹۸۶
موسیقی در تمدن غرب، لانگ پل هنری، نیویورک، ۱۹۶۳
موسیقی در دوره کلاسیک، جی آر پالی، نیویورک، ۱۹۷۳
موسیقی کلاسیک، تاریخ مختصر از گلاک تا بتهوون، اثر جی راشتون، لندن، ۱۹۸۶
مقدمهای بر شناخت موسیقی، اثر کولوسووا، ترجمه علی اصغر چارلاقی


سبک های موسیقی کلاسیک
واریاسیون
موسیقی فولکوریک
اکسپرسیو
روکوکو




واریاسیون
واریاسیون اول طرح هارمونی حفظ شده و تم در غالب ریتمیک دولاچنگها ارئه شده است.

واریاسیون دوم در این واریاسیون نیز طرح هارمونی اصلی باقی می ماند و تم به شکل ریتمیک دولاچنگهای تریوله ، عرضه می شود.تکرار این واریاسیون که با تغییراتی همراه است نوشته شده و از این رو به نظر می رسد واریاسیون دو برابر تم ، طول دارد.

واریاسیون سوم این واریاسیون در تم تونالیته ی مینور هم تونیک شکل گرفته است ، اما طرح هارمونی اصلی با اینکه طرحریزی آن اندکی تغییر کرده است بازهم قابل تشخیص است.ملودی پر بیان دست راست ، با همراهی ساده ی دست چپ ، از ویژگیهای این واریاسیون محسوب می شود.

واریاسیون چهارم در این واریاسیون ، تونالیته به (لاماژور) باز می گردد و موسیقی به صورت تکنیک مؤثر و قابل توجهی که در اجرای آن به دستها از هم عبور می کنند ، ارائه می شود.تم به گونه ی خلاصه شده در قالب شکل ریتم ساده ی چنگ ظاهر شده است.بجز آغاز قسمت دوم واریاسیون ، که با ریزه کاریهای بدیع ، شکوفاتر می شود ، هارمونی اصلی تغییر نکرده است.

واریاسیون پنجم یک ملودی طولانی که در آن تزیینات بدیع به سبک (کولوراتورا) ، با حرکت آرام به کار رفته ، موسیقی واریاسیون را تشکیل می دهد.هارمونی اصلی باز هم تغییر نکرده است.

واریاسیون ششم کسر میزان این واریاسیون به 4/4 تغییر می یابد طرح هارمونی اصلی حفظ شده و موومان با حرکت تندی که دارد ، اتمام مؤثر و درخشانی برای واریاسیونها محسوب می شود واریاسیون با یک کودای هشت میزانی خاتمه می یابد.

همین طرح در آخرین قسمت سونات پیانوی (رماژور) (کا 284) نیز اعمال شده است.بدین ترتیب که در شش واریاسیون اول ،الگوها تغییر می کند.واریاسیون شماره ی هفت ، حالت تم را تغییر می دهد و در شماره های هشت ، نه و ده ، موسیقی به حالت اول باز می گردد و الگوهای تم به گونه های متنوعی مورد بهره برداری قرار می گیرد.واریاسیون شماره ی یازده طولانی و سنگین است و حالت پر بیانی دارد و بالاخره در واریاسیون شماره ی دوازده ، کسر میزان تغییر کرده و موومان با حرکت سریع خود سونات را به پایان می برد.

موومان آخر کوارتت زهی (کا 421 در (ر مینور)) این آهنگساز دارای یک تم و پنج واریاسیون است که با حرت سریع (آلگرو) و درمیزان ترکیبی دو ضربی 6/8 شکل گرفته اند.دو واریاسیون نخست به طور نزدیک حالت تم را حفظ کرده اند ، همان گونه که در واریاسیون شماره ی سه نیز به شکل مؤثر به وسیله ی ویولا انجام می گیرد.واریاسیون شماره ی چهار ، بیانی زیبا در تونالیته ی ماژور ، تم را ارائه می دهد و واریاسیون شماره ی پنج ، ضمن حفظ میزان ترکیبی ، اندکی سریعتر اجرا می شود و به علاوه قسمت دوم تم به صورت توسعه یافته ای ، جهت ایجاد و ارائه کودا تغییر می کند.

ژوزف هایدن نیز واریاسیونهایی تصنیف نموده که در آنها خصوصیات تم به صورت خیلی نزدیک حفظ شده است و این واریاسیونها نشان دهنده ی روش متداول تزیین تم در آن زمان می باشد.معروفترین مجموعه واریاسیونهای این آهنگساز ، احتمالا واریاسیونهای کوارتت زهی شماره ی 3 اپوس 76 با عنوان (سرود امپراتور) می باشد.هایدن واریاسیونهای فراوانی به این شیوه نوشت و در بین سوناتهای پیانوی او ، تنها یک سونات (سونات (لاماژور) شماره ی 30) موجود است که دارای واریاسیونهای متعددی از این آهنگساز موجود است که فرم آنها از امانوئل باخ اقتباس شده و توسعه یافته است.نمونه هایی از این نوع واریاسیون عبارت اند از : موومان آهسته ی سیمفونی در (می - بمل ماژور) (طبل بزرگ) و دو سیمفونی در (رماژور) (سیمفونی های لندن و ساعت).بهترین تعریف و تشریحی که از طرح ترکیبی این واریاسیونها شده آمیختگی رونـدو

م.ن
۱۶ تير ۱۳۹۰, ۱۲:۱۷ بعد از ظهر
شناخت مکاتب هنری برای هر کسی که فعالیت هنری داره لازمه.با شناخت مکاتب هنری به شناخت ایده ها,نگاهها,برداشت ها و..... افراد و گروه های مختلف از دنیا میشویم.
گروهی واقع گرا به دنیا نگاه میکنن و کار های هنری و حتی ادبی اونها هم واقع گرا میشه گروهی طبیعت گرا هستند و.....
اما این مکاتب در موسیقی وضع دیگری داره چون در موسیقی مثل ادبیات و نقاشی و یا هر هنر بصری دیگه ای نمیشه موضوع خاصی رو به صورت مستقیم به تصویر کشید.
در موسیقی با استفاده از ابزار صوت و خلق صداهای دلنشین و جذاب به شاد کردن و دادن حس رضایت به مخاطبین موسیقی هست.پس چطور میشه با این اصوات که حقیقتا به تنهایی هیچ معنای خاصی ندارند چیزی رو با سبک و مکتب خاصی به تصویر کشید؟
این مسائلی هست که در ادامه بحث میخوایم بهش بپردازیم و مکاتب مهم و تاثیر گذار رو معرفی کنیم و طرز کاربرد اونها در موسیقی رو بیان کنیم.
ابتدا از مکاتب هنری غرب شروع میکنیم و بعد در بخش کلاسیک ایرانی به معرفی مکاتب شرق و به خصوص ایران میپردازیم.
از دوره معاصر یا در حقیقت قرن بیستم که به گفته خیلی ها دوره مدرنیسم از اون یاد میکنن شروع میکنیم{البته خیلی ها هم میگن ما هنوز در دوره رمانتیک هستیم و هنوز به صورت رسمی وارد مدرنیسم نشدیم} و مکاتب این دوره رو بررسی میکنیم.
یکی از مکاتب مهم و جالب این دوره مکتب امپرسیونیسم هست که در موسیقی خیلی نفوذ کرد.و اثرات ارزشمندی از این مکتب به وجود آمد که میشه به قطعه دریا اثر دبوسی اشاره کرد.

................

امپرسیونیم از نقاشی شروع شد.از نقاشان فرانسوی که دید مشترکی داشتند نسبت به هنر و زندگی.امپرسینیسم را به دریافتگری یا دریافت حسی معنی کرده اند. ایده این مکتب متعلق به هنرمندان نقاش فرانسوی است و هنرمندانی مانند مانه{manet} و مونه{monet} و رنوار{renoir} بنیان گذار این مکتب هستند.که در سا1874 گروهی درست کردند و با هم آثار نقاشیشان را به معرض دید عموم گذاشتند.
در ابتدا مونه نقاشی گشید به نام امپرسینی از طلوع آفتاب.که بعد ها همین نام یعنی امپرسینیسم به گروه داده شد.
اما هدف آنها از امپرسینیسم چه بود؟
آنها مخالف اهداف رمانتیسم که میگفت خلق اثر باید بیان کننده احساسات هنر مند باشد اما طرف دار رئالیسم بودند که میگفت یک اثر هنری صرفا باید بیان کننده اتفاقات حقیقی و راستین طبیعت باشد.
مونه چندین نقاشی از کلیسای{ روآن} دارد که در اوقات مختلف روز کشیده و تابشهای مختلف و حالات مختلف نور رو بر این کلیسا به تصویر کشیده. یک نقاش واقع گرا ,این کلیسا را همانطور میکشد که در تصویر عکاسی دیده میشود.یعنی با تمام جزئیات خطوط و سایه روشن های آن.در حالی که مونه نمیخواهد کلیسا را به ما نشان دهد.هدف او نشان دادن نور و رنگ در این بنا است.تصویری رویایی از بنای یک کلیسا در نور و روشنایی ساعاتی مشخص از روز.این یک کلیسای امپرسیونیسم است.
در ابتدا مورد تمسخر و توهین قرار گرفتند و مسخره میشدن که کدام درخت است که بنفش باشد و کدام آسمان است که کرم رنگ باشد.اما از این موضوع قافل بودند که اینها فامهای نور و انعکاسات نور است که روی درخت و آسمان هست.
این هنرمندان در طول زندگی سختی های زیادی کشیدند بی احترامی های زیادی دیدند تا در سال 1926 مونه نقاش بزرگ و یکی از بنیان گذاران این مکتب در گذشت و مثل اکثر هنرمندان بعد از مرگ این شخص و دیگر افراد گروهش در سال 1950 تابلو های آنها با قیمت های نجومی به فروش میرفت و در هر سبک و مکتب چه ادبی چه تجاری و چه هنری از سبک آنها به گونه ای استفاده شد و بهره برد.و موسیقی هم از این بهره بی نصیب نماند.
و اما موسیقی چه چیزی را میتوانست به تصویر بکشد؟ مسلم است که این وظیفه موسیقی نیست که چیزی را توصیف کند.یک اثر موسیقی باید فقط یک قطعه موسیقی باشد و شنونده را خوشحال کند و به هیجان بیاورد.
در این مکتب بین موسیقی و نقاشی تفاوت عمده ای هست.در موسیقی واقعیت مطلق وجود ندارد.چون با اصوات و نتها نمیتوانیم یک چهره و یا یک کلیسا را نشان دهیم.اما با شیوه های خاصی میتوان برای بیان واقعیت از اصوات مشخص و دقیقی استفاده کرد.
حالا که تا حدودی با معنا و تاریخ امپرسیونیسم آشنا شدیم باید ببینیم این مکتب در موسیقی چه تاثیراتی گذاشته و از همه مهمتر و جالب ترو جذاب تر ببینیم به چه شکل میتوانیم به این شیوه در موسیقی چیزی رو به تصویر بکشیم و شیوه ها و روش های استفاده از نتها در این سبک و مکتب چیست.ادامه دارد.....
دوستان دیگه هر مطلبی از این شیوه دارند در اینجا بیان کنند.

.......................

بعد از معرفی امپرسیونیسم و توضیح در مورد چگونگی شکل گیری آن و زادگاهش به چگونگی ورود امپرسیونیسم به موسیقی و آهنگسازان مطرح آن میپردازیم .
جنبش امپرسیونیسم در موزیک حرکتی در موسیقی کلاسیک اروپا بود.
در اواخر قرن نوزدهم در فرانسه آغاز شد و تا میانه قرن بیستم که ما در آن قرار داریم ادامه دارد.
مانند هنرهاى تجسمى ، موسيقى امپرسيونيسم تمرکز روى الهام گرفت از طبیعت و جو طبيعت دارد.
و بصورت یک احساس قوی یا نمایش یک داستان در یک موسیقی برنامه ای نمایان میشود.
موسیقی امپرسیونیسم به عنوان عکس العملی افراطی در موسیقی رمانتیک تلقی میشود.
در دوران رمانتیک توسط درجات گامهای مینور و ماژور به بیان احساسات میپرداختند.اما موسیقی امپرسیونیسم تمایل به استفاده بیشتر از فواصل دیسونانس و استفاده از گامهای غیر معمول مثل گامهای تمام پرده{گامی که تمام درجات آن از فاصله کامل یک پرده تشکیل شده}دارد.
همچنین سازندگان رمانتیک از فرمهای بلند موسیقی مثل سمفونی و کنسرتو استفاده میکردند.اما آهنگ سازان امپرسیونیسم تمایل به فرمهای کوتاه موسیقی مثل نکتورن,فرم عرب و پرلود دارند.
موسيقى امپرسيونيسم در فرانسه مستقر بود و آهنگ سازان فرانسوى كلاد دبوسى و موريس راول به طور كلي دو تا از مطرح ترين آهنگ سازان امپرسيونيسم بودند.
خیلی ها این آهنگسازان رو سبک مغز و دیوانه خواندند.و سبک امپرسیونیسم آنها را در آهنگسازی مسخره کردند و منتقدین زیادی انتقاد کردند.موریس راول آهنگ های بسیار دیگری هم ساخته که به سبک امپرسیونیسم نیستند.
روش امپرسیونیسم امروزه بسیار در آهنگسازی ها به کار میرود. جز دو آهنگساز مطرح این سبک یعنی دبوسی و راول آهنگ سازان دیگری هم در این زمینه فعالیت کردند از جمله کارول سزیمانوسکی,کارلوس گریفس,پائول دوکاس,رالف وانگن ویلیامز.
همچنین موزیسین هایی هم از این سبک الهام گرفتند که میتوان از Manuel de falla,frederick delius,isaac albeniz,erik satie,ottorino respighi,camille saint-saens,francis poulenc و هم چنین در موسیقی جاز از بیل اونس نام برد.

....................

تکنیک امپرسیونیست ها.
همونطور که گفته شد امپرسیونیسم به نوعی موسیقی اطلاق میشود که در آن خلق و خو و طبیعت و اتمسفر نقش مهمی به عهده دارد و معمولا هارمونی و تنالیته را تحت تاثیر قرار میدهد.حوادث ,مناظر ,حقایق و ... اثری در آهنگساز میگذارد و هدف امپرسیونیسم انتقال و بیان همین اثرات و احساسات به شیوه ای بدیع و دقیق و ظریف با اصواتی طبیعی و واضح است. یکی از موضوعات مهم در این شیوه موضوع آکرد های آن است.
موضوع امپرسیونیسم درموسیقی موضوع جدیدی نیست هر چند ممکن است به ظاهر مکتب و شیوه جدیدی به نظر بیاید اما خیلی از پاساژهایی که در آثار پرسل و موزارت وجود دارد{مثلا مقدمه کوارتت دو ماژور} به صورت واضع هدف امپرسیونیستی وجود دارد .در صورتیکه تعداد زیادی از پاساژهای بتهوون در شروع سمفونی نهم و سونات خداحافظی را میتوان پایه و اساس این مکاتب جدید دانست.
بسیار سخت و شاید غیر ممکن است که بین آثار امپرسیونیسم و دیگر آثار خط مشخصی کشید و آنها رو از هم جدا کرد.اما بین کسی که لباس خاصی رو فقط در مراسم خاصی میپوشد و کسی که همیشه آن لباس را میپوشد تفاوت وجود دارد.
ماموریت و وظیفه هنر منعکس کردن زندگی انسانها است و این که اشیاء باعث کشف کیفیات و امکانات جدیدی در قلم رو اصوات و رنگ ها شود که تا کنون سابقه نداشته کاملا طبیعی است.در آثار آهنگ سازان چون دبوسی و راول و همچنین نقاشانی چون مانه و سزان و همینطور کسانی که شیوه و مکتب آن ها رو تعقیب کرده اند به گسترش و توسعه های زیبایی از یک کیفیت میرسیم که حتی گاهی اوقات مشاهده میشود این کیفیات صفات دیگری را از میدان خارج کرده اند.
یک تاثیر{imperssion}از یک فکر مبهم تر است و یک آکورد خود به خود میتواندتاثیری را بوجود آورد.اما برای به وجود آوردن و انتقال یک فکر مشخص باید یک رشته از هارمونیها یا نتهای مختلف را استفاده کرد.
اینجاست که آهنگ ساز امپرسیونیسم میداند که هر یک از ترکیبات نت ها نوعی احساس را که او میخواهد به وجود می آورد و میداند اگر یک آکورد را روی درجات مختلف گام منتقل کند تاثیر نیز قویتر میشود.
در اینجاست که میتوان روش هارمونیک آهنگ سازان امپرسیونیسم که عبارت است از حرکت شبیه پنجمها و آکورد های کامل و آکورد های دیسونانت هفتم,نهم,یازدهم,سیزدهم و... را درک کرد.
یک پنجم درست اثر روحی شدیدی در بعضی از مردم ایجاد میکند.بتهوون در زمان نوشتم آغاز سمفونی نهم متوجه این موضوع شده است و واگنر نیز در اتوبیوگرافی خود از تاثیر جذب کننده عجیبی که صدای یک ویولن تنها در او نموده است بحث میکند{ویولن فاصله پنجم درست را اجرا میکرده}.


دبوسی و امپرسیونیسم

آشیل کلود دبوسی با آثاری که از خود به یادگار گذاشت راه جدیدی در موسیقی گشود و توانست توجه آهنگسازان رمانتیک را از جار و جنجال و هیاهوی ارکستر و مشکلات فنی نوازندگی به بیان واقعی موسیقی معطوف کند.
پدر و مادر دبوسی به واسطه عدم استطاعت مالی نتوانستند وسایل آشنایی او را با موسیقی فراهم کنند و به همین جهت کلود تا نه سالگی که به اتفاق پدرش به «کان» مسافرت کرد از موسیقی اطلاعی نداشت اما در این سفر وی نخستین درس پیانو را از یک معلم ایتالیایی آموخت. سال بعد «مادام موته» شاعر فرانسوی که در جوانی از شاگردان «شوپن» بود-به استعداد فوق العاده دبوسی واقف شد و به خانواده اش توصیه کرد که به تحصیل موسیقی او اهمیت ویژه ای دهند. پدرش او را به کنسرواتوار پاریس برد. دبوسی در کلاس «سولفژلاوینیاک» به تحصیل موسیقی مشغول شد و به زودی مدال و دیپلم سولفژ را گرفت. اما در کلاس پیانوی «مارمونتل» درجه دوم شد و در کلاس «هارمونی» هیچ درجه و جایزه ای نگرفت.
با این حال به کمک مارمونتل شغلی پیدا کرد و به زودی به عنوان پیانیست خانواده مادام «فن مک» حامی بزرگ «چایکووسکی» انتخاب شد و مدتی به «سویس»، «ایتالیا» و «روسیه» مسافرت کرد.
در روسیه به آثار آهنگسازان روسی توجه زیادی کرد و در واقع نخستین پایه مکتب «امپرسیونیسم» را با مطالعه در موسیقی موسورگسکی بنا نهاد. دبوسی دو بار به «بایرویت» مسافرت کرد تا در فستیوال آثار «واگنر» حضور یابد و در آنجا به آثار آهنگساز بزرگ آلمانی مخصوصا به «تریستان و ایزولد» توجه زیادی پیدا کرد و با نکاتی که از او آموخت به فکر تأسیس مکتب جدیدی افتاد. این دوره مصادف با رواج مکتب سمبولیسم در ادبیات فرانسه بود. «بودلر» پیشوای سمبولیست ها بیست سال پیش مرده بود، اما «ورلن» و «مالارمه Mallarme» کار او را ادامه می دادند. هر هفته عده ای از ادبای جوان در خانه مالارمه گرد می آمدند و راجع به ادبیات نو بحث می کردند، دبوسی نیز غالباً در مجمع آنها حضور داشت و از آنجا با عقاید و افکار آنها آشنا شد. دبوسی تحت تأثیر سمبولیست ها و نقاشان «امپرسیونیست» به فکر افتاد شیوه آنها را در موسیقی اختیار کند و در این زمینه پرلود «بعد از ظهر یک دیو» را تصنیف کرد. این پرلود سمفوتیک که روی یکی از منظومه های مالارمه به موسیقی درآمد نخستین اثر معروف دبوسی در مکتب امپرسیونیسم بود. پس از آن سه آهنگ «شب» از آثار او به اجرا گذاشته شد. دبوسی بالاخره در با تصنیف اپرای «پلئاس و ملیزاند» نظر خود را عملی نمود. این اپرا در شب نمایش با جار و جنجالی بزرگ مواجه شد، مردم که به شیوه جدید دبوسی آشنایی نداشتند روش او را مورد انتقاد قرار دادند، در حالی که بسیاری از هنرمندان و دوستداران موسیقی به ارزش واقعی این اپرا پی بردند و مکتب جدید دبوسی را پذیرفتند. اما دبوسی از غوغای مردم کناره گرفت و حتی در صدد برنیامد اصول مکتب خود را تدوین کند. پس از ازدواج با « مادام اما مویز» کلیه اوقات خود را مصروف تصنیف آهنگ کرد و در این دوره «جشن های زیبا» و «دریا» را که یک نوع سمفونی واقعی است به وجود آورد. در ضمن چند تصویر یا برای پیانو و همچنین برای ارکستر نوشت. دبوسی، در اواخر عمر خود می خواست شش سونات برای سازهای مختلف بنویسد ولی پس از تصنیف سه سونات به سرطان روده گرفتار شد و طی سه سال که از عمر او باقی بود در منتهای درد و رنج به سر می برد تا عاقبت وفات یافت. دبوسی توانست شیوه موسیقی خود را به سبک نقاشی امپرسیونیسم و سبک ادبی سمبولیسم منطبق کند و مکتب موسیقی امپرسیونیسم را به وجود آورد.باید دانست که شیوه ی دبوسی با سبک آهنگسازان کلاسیک و رمانتیک اختلاف بسیار دارد. به خصوص در اجرای فواصل نامطبوع و ابتکارات فنی دبوسی باید دقت بسیار به کار برد. اجرای آثار دبوسی برای کسانی که با لحن موسیقی او آشنا نیستند نه تنها دشوار، بلکه محال است؛ زیرا ابتدا باید به روح لطیف و شاعرانه و احساسات و امپرسیون واقعی دبوسی پی برد تا نواختن کارهای او مقدور باشد

م.ن
۱۶ تير ۱۳۹۰, ۰۸:۱۲ بعد از ظهر
موسیقی دوره رمانتیک
هر دورهای از تاریخ موسیقی همیشه دارای دو مفهوم است: اول مشخص کردن سبکهای به خصوصی از موسیقی، دوم تعیین کردن دورههای به خصوصی که در آن این سبکها جریان دارند. برای مثال صفت کلاسیک در مفهوم رایج آن به سبک آثار هایدن، موتسارت، بتهون و هم چنین به دوره زمانی که این سبکها در آن جریان داشتهاند یعنی سالهای ۱۷۷۰ تا ۱۸۳۰ گفته میشود. بنابراین با شناخت از موسیقی و زمانی که آهنگساز در آن میزیستهاست، میتوان حدود به وجود آمدن یک سبک را معین کرد، ولی گاهی هم تشخیص دقیق حدود مشکل است.

واژههای کلاسیک و رمانتیک که بیان کننده سبک دورههایی از تاریخ موسیقی هستند، به دو دلیل اشکالاتی در بر دارند. اول این که هر دو کلمه در ادبیات، هنر زیبا و تاریخ عمومی دارای مفاهیم وسیع تر و متعددتری نسبت به آنچه در تاریخ موسیقی مورد استفاده قرار گرفتهاست، هستند. (موسیقی کلاسیک و رمانتیک، تالیف هوشنگ کامکار، تهران، ۱۳۸۰، دانشگاه هنر)


کلاسیک را میتوان چیزی تمام شده، کامل، قابل نمونه برداری و نمونه قابل قبولی که آثار بعدی از روی آن ارزیابی شد نامید. با این تعریف بعضی از مصنفان قدیمی موسیقی مثل پالسرینا را میتوان کلاسیک نامید ولی برای قرون نوزدهم و بیستم این موسیقی هایدن، موتسارت و بتهون است که کمال مطلوب کلاسیک به شمار میآید.

دوم اینکه اختلاف کلاسیک و رمانتیک کاملاً مشخص نیست، زیرا عوامل مشترک بین آنها بیشتر از عوامل متضاد است. هر دو مکتب دارای اصول هارمونی، قواعد کلی رابطه آکوردها، ریتم، فرم و مفاهیم مشترکی هستند. تجربیات و تغییرات فردی و پیشرفتهایی که در زمینه موسیقی از موتسارت تا مالر شدهاست همه در یک جریان سنتی و چارچوب کلی مشترک قرار دارند. مثلاً اگر موتسارت میتوانست موسیقی مالر را گوش کند، ممکن بود که از آن لذت ببرد یا این که خوشش نیاید ولی در هر صورت برایش یک پدیده عجیب و غریب نمیبود. (تاریخ موسیقی، تالیف لوست مارتیروسیان، ترجمه سیروس کلباسی)

اکنون باید سعی کرد که در رابطه با موسیقی قرن نوزدهم تعریفی از سبک رمانتیک به دست داد و ویژگیهای آن را مشخص کرد. صفت رمانتیک از رمانس گرفته شده که معنی اصلی ادبی آن مشتق از داستانها یا قهرمانان اشعار و وقایع قرون گرفته شده که معنی اصلی ادبی آن مشتق از داستانها یا قهرمانان اشعار و وقایع قرون وسطی است که به زبان رمانس نوشته میشوند (زبان رمانس یکی از زبانهای محلی و عامیانهاست که از زبان لاتین به نام رمان برخاسته است).

اشعار قرون وسطی که درباره پادشاه آرتور بودند به رمانسهای آرتوری شهرت داشتند. از آن زمان به بعد و حدود اواسط قرن هفدهم که کلمه رمانتیک مورد استفاده قرار گرفت اشارات ضمنی به چیزهای خیلی دور، افسانهای، موهوم و خیالی، عجیب و تصوری متضاد با جهان حقیقی را در برداشت. (مقدمهای بر شناخت موسیقی، اثر کولوسووا، ترجمه علی اصغر چارلاقی)

نشانههای رمانتیسم
در یک مفهوم کلی تمام هنرها را میتوان رمانتیک فرض کرد، زیرا ممکن است هنر مواد اولیه اش را از زندگانی حقیقی بگیرد و با تغییراتی درآن دنیایی جدید و تازه بسازد که تا حدی از زندگی روزمره فاصله داشته باشد. از این لحاظ هنر رمانتیک در تاکید بیشترش بر کیفیت و شگفتی و بی رمزی با هنر کلاسیک فرق دارد. در مفهوم کلی رمانتیسم پدیدهای مختص به یک دوران نیست، بلکه در زمانهای مختلف با اشکال گوناگون در تاریخ موسیقی و دیگر هنرها ظاهر میشود. مثلاً دوره آرس نوا (هنر جدید) را نسبت به آرس آنتیکوا (هنر قدیم) یا هم چنین دوره باروک را نسبت به رنسانس و یا این که هنر موسیقی قرن نوزدهم را نسبت به دوره کلاسیک میتوان رمانتیک فرض کرد.

در مکتب کلاسیک بیشتر به فرم توجه میشود در حالی که مکتب رمانتیک بیشتر به مضمون و بیان احساسات و حالات درونی اهمیت داده و زیباییهای فنی چندان مطرح نیستند.

یکی دیگر از مشخصات رمانتیسم، دگرگون ساختن برخی از ویژگیهای کلاسیک، از جمله قواعد خشک، نظم و تعادل، تمامیت و کنترل است. وضوح و روشنی که از جنبههای مهم کلاسیکها بود جایش را به نوعی تیرگی و ابهام عمدی و بیان سمبولیک در رمانتیکها داد. شخصیت هنرمند به تدریج با محتوای هنریش در آمیخت و هنرها عموماً با هم دیگر ترکیب شدند. آهنگسازان رمانتیک اکثراً با ادبیات و دیگر علوم و هنرها آشنا بودند و موسیقی و شعر در یکدیگر تأثیر فراوانی گذاشتند. (موسیقی و نهضت رمانتیک در موسیقی، ای دبلیو لاک، ۱۹۶۹)

اگر بپذیریم که شگفتی، نامحدودی و بی پایانی از خصوصیات سبک رمانتیک است، بنابراین موسیقی از همه هنرهای دیگر رمانتیک تر است، زیرا عوامل اصلی موسیقی مانند صدا و ریتم از اشیای واقعی جهان جداست. همین جدایی است که موسیقی را از هر هنر دیگری در بیان احساسات، افکار و هیجانات درونی که عوامل رمانتیک هستند مناسب تر میسازد. هنرمندان رمانتیک بیشتر به احساسات و عوامل شخصی و درونی خود توجه داشتند. آنها دنیای خیال و رویا، افسانههای کهن، فواصل دوردست و ناآشنا و هم چنین عوامل را که از زندگی عادی و روزمره فاصله داشت هدف اصلی آثارشان قرار میدادند، خلاف آثار کلاسیکها که در آن عقل، منطق و استدلال بر احساسات و عواطف غلبه دارد، آثار هنرمندان رمانتیک سرشار از احساسات و عواطف انسانی است.

موسیقی صرفاً سازی جدا از کلمات میتواند ای ارتباط احساسی و عاطفی را زودتر برقرار کند و به همین دلیل است که موسیقی سازی کمال مطلوب هنر رمانتیک است. حالت انتزاعی بودن موسیقی سازی، جدایی آن از عوامل جهان بیرون، جنبه اسرار آمیزی آن و هم چنین قدرت قدرت الهام غیر قابل مقایسه اش که بدون یاری کمات تأثیر مستقیمی بر مغز دارد، آن را به یکی از والاترین هنرهایقرن نوزدهم تبدیل کردهاست.

شو پنهاور معتقد بود که موسیقی همانا تصور و تجسم حقایق درونی جهان و بیان آنی احساسات همگانی است. (صد سال موسیقی، جرالد آبراهام، شیکاگو، ۱۹۶۴)




دوگانگی رومانتیک
در اینجا لازم است عوامل و شرایط متضاد آشکاری را مطرح سازیم که در بر گیرنده تمام کوشش هاست برای درک مفهوم کلمه رمانتیک که به موسیقی قرن نوزدهم اطلاق میشود. در زیر سعی خواهد شد که این دوگانگی را که بر هنرمندان و موسیقی این دوره تأثیر مستقیم گذاشتهاست طبقه بندی کنیم و آنها را توضیح دهیم. ۱- موسیقی و کلمات: از مهمترین دوگانگی و تناقضاتی که در موسیقی رمانتیک وجود داشت رابطه بین موسیقی و کلمات است. اگر موسیقی سازی هنر کامل رمانتیک است، چرا بزرگترین مصنف سمفونی (عالیترین فرم موسیقی سازی) هایدن، موتسارت و بتهون آهنگسازان کلاسیک بودند؟ از طرف دیگر یکی از بارزترین فرمهای رایج قرن نوزدهم قطعات آوازی به نام لید است که در آن شوبرت، شومان، برامس و هوگو ولف به همبستگی و اتحاد درونی تازهای بین موسیقی و شعر دست یافتند. حتی در آثار موسیقی سازی آهنگسازان رمانتیک، روح لیریک و تعزلی لید بیشتر از روج دراماتیک سمفونی احاطه دارد، همچنان که در آثار سازی تعزلی لید بیشتر از روج دراماتیک سمفونی احاطه دارد، همچنان که در اثار سازی اواخر موتسارت، هایدن و خصوصاً بتهون این امر آشکار است. موسیقی رمانتیک مدیون تمایلات ادبی و دیگر هنرهای غیر از موسیقی است. عده زیادی از آهنگسازان پیشرو قرن نوزدهم بی نهایت طرفدار و دوستدار آثار شاعران و نویسندگان رمانتیک بودند و اغلب این نویسندگان و شاعران نیز درباره موسیقی اظهار نظر میکردند و در مواردی اثاری مینوشتند. مثلاً لیست، برلیوز، شومان و واگنر نه تنها تحصیل کرده و ادیب بودند، بلکه با ادیبان و فیلسوفان دیگر نیز دوستی و هم فکری داشتند. وبر، شومان و برلیوز مقالات زیادی درباره موسیقی نوشتند و واگنر که یکی از بزرگترین آهنگسازان دوره عظمت رمانتیک به شمار میآید، شاعر، مقاله نویس و فیلسوف نیز بود. باید توجه داشت که جریان رمانتیک قبل از موسیقی در ادبیات وجود داشت و از نویسندگانی که تأثیر فراوانی بر آهنگسازان رمانتیک داشتند میتوان به جان پاول ریختر، هوفمان که خود از آهنگسازان اپرا بودند، والتر اسکات ولرد بایرون اشاره کرد. (موسیقی در تمدن غرب، لانگ پل هنری، نیویورک، ۱۹۶۳)

تناقضاتی بین موسیقی سازی به عنوان عالیترین عامل بیان احساسات از یک طرف و رابطه قوی ادبیات با موسیقی در قرن نوزدهم از طرف دیگر در مفهوم حل گردید. اصطلاح موسیقی برنامهای همانگونه که در قرن نوزدهم مورد استفاده قرار گرفت، عبارت است از یک نوع موسیقی سازی که دارای موضوعاتی شاعرانه، توصیفی یا حتی داستانی باشد. البته نه در مفهوم فیگورهای تصاویر صوتی آثار دوره باروک یا تقلید حرکات و اصوات طبیعی در بعضی از آثار قرن هیجدهم. دومین شیوهای که رمانتیکها توانستند به وسیله آن موسیقی ساز را با کلمات آشتی دهند، اهمیت بخشیدن به قسمتهای اکمپانیمان سازی در موسیقی آوازی است (از لیدهای شوبرت تا ارکستر سمفونیکی که اپراهای واگنر را همراهی میکند).

تجاربی که بتهون در خلال نوشتن آثارش به دست آورد، هر یک بنای عظیمی بود برای موسیقی رمانتیک، از جمله موسیقی برنامهای قرن نوزدهم که مشخصاً از سمفونی پاستورال او سرچشمه گرفت. آهنگسازانی که تا اواسط قرن نوزدهم نهایت کوشش خود را در نوشتن موسیقی برنامهای به کار بردند، مندلسون، شومان، برلیوز و لیست بودند و در اواخر قرن میتوان از دبوسی و ریچارد اشتراوس نام بود. اما عملاً در این دوره هر آهنگسازی کمابیش موسیقی برنامهای نوشتهاست. (تاریخ موسیقی غرب، اثر گراوت دونالد، نیویورک ۱۹۶۰)

جامعه و فرد
یکی دیگر از دوگانگیهای رمانتیک، ارتباط بین آهنگساز و اجتماعی پیرامون اوست. در قرن هیجدهم اشراف و طبقات بالای اجتماع هنر و ادبیات را مانند دیگر مظاهر زمان تحت اختیار خود داشتند و اکثر آثار هنرمندان در محافل این عده عرضه میشد و نتیجتاً فقط به دستور و سفارش آنها اثری به وجود میآمد. به این دلیل آهنگسازان قرن هجدهم مجالی برای جلب توجه عام مردم نداشتند و در نتیجه شنوندگان آثارشان فقط عده محدودی از اشراف بود

با انقلاب کبیر فرانسه و از میان رفتن قدرت حاکمه اشراف و شاهزادگان، موسیقی توانست آزادی خود را در خدمت اکثریت مردم به دست آورد. اولین کسی که این سد عظیم را شکست بتهون بود. بتهون گر چه تمام عمر با عیان و اشراف معاشرت داشت ولی او آنها را در خدمت خود قرار داد و در نهایت موسیقی را برای بیان احساسات خود نوشت. با از بین رفتن حمایت اشراف از آهنگسازان تنها راه برای عرضه آثار موسیقایی در حضور عام، بر پا کردن کنسرت با خرج خود آهنگساز بود. در نتیجه کنسرتهای اجتماعی و فستیوالهای موسیقی در ابتدای قرن نوزدهم هم به طور قابل ملاحظهای گسترش یافت و هر شهر و قصبهای دارای یک ارکستر کوچک شد. باید متذکر شد، اجرای برنامهها توسط این ارکستر چندان زیاد نبود و آنها قدرت و عظمت ارکسترهای امروزی را نداشتند. انتشار آثار موسیقیدانان بسیار مشکل تر از انتشار یک کتاب بود و لذا مردم بیشتر با اجرای آثار میتوانستند با آهنگساز ارتباط برقرار کنند. (تاریخ موسیقی، اثر لوست مارتیروسیان، ترجمه سیروس کرباسی)

همانطور که گفته شد، آهنگسازان این دوره برای الهام موسیقایی بیشتر به درون خود فرو رفته و عملاً فردگرا شدند. به طوری که آثارشان را برای آیندگانی که ممکن بود آنها را تحسین کنند مینوشتند نه برای سفارش دهنده معاصر. این تاکید بر فردگرایی در سرتاسر دوره رمانتیک وجود داشت و بنابراین هیچ وقت بر فاصله بین توده عظیم اجتماع و فرد آهنگساز پلی زده نشد. یکی دیگر از مظاهر فردگرایی این دوره سولیست بودن اکثر آهنگسازان از جمله پاگانی نی در ویولن، شوپن و لیست در پیانو است که در مقابل سولیستها یا خوانندگان سلواپرایی قرن هجدهم که عملاً جزو گروه بودند و یا رهبران ارکستر در قرن بیستم که یک گروه را اداره میکنند قرار دارند. بهترین موسیقی آوازی قرن نوزدهم برای آواز سول تصنیف شده، نه برای گروه کر، در نتیجه این عوامل شرایط اقتصادی آهنگسازان در آلمان و دیگر نقاط اروپا رو به ضعف نهاد و به ناچار آهنگساز میبایست نوازندهای چیره دست میبود تا بتواند از این طریق امرار معاش کند. (تفسیر موسیقی از کلاسیک تا دوره معاصر، تالیف سعدی حسنی)

انسان و طبیعت
در نتیجه انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم، جمعیت اروپا به طور قابل ملاحظهای به خصوص در شهرها افزایش یافت. در سالهای بین ۱۸۰۰ تا ۱۸۸۰ جمعیت شهرهای لندن و پاریس چهار برابر شد و در نتیجه قسمت اعظم مردم از جمله موسیقیدانان از محافل بارگاهها و شهرهای کوچک که در آن اکثراً هم دیگر را میشناختند و رابطه نزدیکی داشتند به شهرهای بزرگ کوچ کردند و در میان ازدحام و شلوغی این شهرهای مدرن رها شدند. بیشتر زندگی روزانه مردم به تدریج از طبیعت جدا شد و در نتیجه همین جدایی بود که انسان عاشق و شیفته طبیعت شد.

قرن نوزده عصر نقاشی منظرهای بود و نقاشان این دوره بیشتر طبیعت را تصویر میکردند. در آثار آهنگسازان نیز به این امر توجه میشد و مناظر موسیقایی چون اوراتوریو چهار فصل اثر هایدن، پاستورال اثر بتهون و به دنبال آن اورتورهای مندلسون، سمفونیهای بهار و راین اثر شومان پوئم سمفونی های برلیوز و لیست و اپراهای و بر و واگنر به وجود آمدند. با وجود این برای آهنگسازان رمانتیک صرفاً نشان دادن طبیعت مطرح نبود، بلکه خویشاوندی نزدیکی بین طبیعت و زندگی درونی موسیقیدان وجود داشت که این خود منبع الهام و پناهگاه روح او بود. (تاریخ جامع موسیقی، ترجمه بهزاد باشی)

علم و غیرعلم
قرن نوزدهم شاهد پیشرفت سریع در علم و دانش بود ولی در مقابل، موسیقی این دوره همیشه از مرزهای عقلانی به ماوراء طبیعت و ضمیر ناخودآگاه سفر میکرد.

موسیقیدانان اغلب موضوعات خود را از رویاها (همانند سمفونی فانتاستیک برلیوز)، یا اسطورهها (مانند اپراهای واگنر) انتخاب میکردند. کوشش آهنگسازان در جهت یافتن زبان موسیقایی که بتواند این ایدههای عجیب و خیالی را بیان کند، منجر به توسعه و گسترش هارمونی، ملودی و رنگ آمیزی ارکستر شد. (تاریخ موسیقی، تالیف لوست مارتیروسیان، ترجمه سیروس کرباسی)

ملی گرایی و احساسات بینالمللی
یکی دیگر از عوامل دوگانه این قرن، اختلاف سیاسی بود که بین ملی گرایان و مارکسیستها وجود داشت. فکر ملی گرایی پدیده مهم رمانتیک بود که اثر زیادی بر موسیقی این دوره به جای گذاشت و در نتیجه به موسیقی فولکلوریک و آوازههای محلی که بیانگر روح ملی بود توجه خاصی مبذول شد. بر خلاف موسیقی کلاسیک که زبان جهانی داشت و خصوصیات ملی در آن به حداقل رسیده بود، موسیقی قرن نوزدهم، در حالی که برای تمام بشریت تصنیف میشد و در واقع بینالملل بود، ولی زبان ملی داشت و تعدادی از آهنگسازان در کشورهای مختلف مکتب موسیقی ملی خود را به وجود آوردند. (موسیقی کلاسیک و رمانتیک، تالیف هوشنگ کامکار، تهران، ۱۳۸۰، دانشگاه هنر)




سنت و انقلاب
حرکت رمانتیک از همان ابتدا با تاکید بر خاصیت اصالت در هنر رنگ انقلابی داشت و در کل رمانتیسم طغیانی بود بر علیه محدودیتهای کلاسیسم. آهنگسازان تا اواخر قرن هیجدهم برای زمان خود مینوشتند و علاقه چندانی به گذشته و آینده نداشتند، اما آهنگسازان رمانتیک بیشتر به آیندگان و قضاوت نسل آینده میاندیشیدند و احساس همدردی با زمان خود نداشتند. هم زمان با این جریان بعضی از آهنگسازان این دوره هنوز از فرمهای کلاسیکی مانند سونات، سمفونی کوارتت زهی استفاده میکردند و در کل سیستم هارمونی کلاسیکها هنوز اساس موسیقی رمانتیک بود. لذا بعضی از آهنگسازان رمانتیک از جمله مندلسون، برامس و بروکنر را سنت گرا و برلیوز، لیست و واگنر را پیشرو و انقلابی مینامیدند و جالب این که هر دو گرایش سنت گرا و پیشرو در شومان وجود داشت. بنابراین یکی از ویژگیهای حرکت رمانتیک توجه به آینده و گذشتهاست و در همین رابطه بود که آثار فراوانی از گذشتگان در این دوره به چاپ رسید. پاسیون سن ماتیو اثر باخ دوباره احیا شد و در سال ۱۸۲۹ به رهبری مندلسیون در برلین به اجرا در آمد. این اجرا نمونه آگاهانه از علاقه به موسیقی باخ بود که بالاخره در سال ۱۸۵۰ به اولین انتشار آثارش نیز انجامید. (کلاسیک، رومانتیک و مدرن، ژاک بارزون، نیویورک، ۱۹۶۹)




منابع و مشخصات سبک رمانتیک
با خارج شدن آهنگسازان از زیر سلطه اشراف و آزادی که از این طریق کسب کردند، فرمهای دقیق و ترکیبات موزون و مطبوع اصوات نیز دگرگون شد. در حقیقت اصول کلی کلاسیکها مثل هارمونی و بسط و گسترش موتیفی از بین نرفت بلکه به شکل دیگری تکمیل شد. در این دوران بود که انواع مختلف و جدید موسیقی به وجود آمد. سالهای ۱۸۳۰ از نظر ظهور قطعات کوتا پیانویی اهمیت خاصی دارند و این یکی از مهمترین خصوصیات موسیقیدانان رمانتیک بود که توجه فوق العادهای به قطعات مجزا و مینیاتوروار داشتند نه به کل قطعه. به عبارت دیگر آهنگسازان رمانتیک احساسات شدید درونی خود را بیشتر در بیانی کوتاه و تعزلی عرضه میکردند نه در قالبهای پیچیده و بزرگی چون فرم سونات. اکثر اثار آهنگسازان قرن هجدهم، در فرمهای چند مومانی، سونات، سمفونی و کوارتت بود در حالی که بیشتر آثار ارکستری رمانتیکها در یک مومان (مانند پوئم سمفونی ها، قطعات کوتاه پیانویی، قطعات لیریک پیانویی و آوازهای سلو - لید)تصنیف میشد.

از جمله عواملی که باعث شد آهنگسازان رمانتیک به فرمهای کوتاهی که دارای تقارن و توازن ساختمانی موسیقیایی هستند گرایش پیدا کنند، تأثیر فراوان ترانهها، رقصهای محلی و ملودیهای اپرای ایتالیا بود. موسیقی رقص به طور طبیعی دارای فرازها و جملات متقارن است و به همین دلیل بیشتر ملودیهای دمانتیک از یک تقارن جملهای (اغلب جملات هشت میزانی) برخوردارند. مهمترین نمونه این تأثیرات را در آثار پیانوئی شوپن مثل مازورکاها، پولونزها و والسها میتوان به خوبی مشاهده کرد. بنابراین فرم اشعار ترانهها و رقصهای محلی تأثیر کلی در ساختمان ملودی دارد. ملودیهای اغلب آثار شومان از یک تقارن که نتیجه تأثیر ادبیات در موسیقی اوست برخوردار است. برای نمونه تم اصلی تریو در رمینور او دارای تقسیم بندیهای مساوی و برابری است که از لحاظ ساختمانی کاملاً بر فرم بندبند شعر منطبق است. آوازهای شومان نمونه کاملی از ترکیب موسیقی و شعر است که در موسیقی سازی او نیز تأثیر بسزائی به جای گذاشتهاند. همین رابطه شعر و موسیقی را در آثار لیست خصوصاً قطعه پیانوی سونته دل پتارکا و پوئم سمفونی های او میتوان مشاهده کرد. موسیقی کلاسیک و رمانتیک، تالیف فردریخ بلوم)

همانند موسیقی کلاسیک، اغلب ملودیهای رمانتیکها بر روی اکمپانیمان با جمله بندیهای مشخص و متقارن بنا شدهاند ولی ملودیهای رمانتیک چه از جملات تصنیف شده باشند و چه از موتیفها طولانی تر از کلاسیکها هستند. یکی دیگر از مشخصات مهم ملودیهای موسیقی رمانتیک خصوصاً در اواخر این دوره استفاده از پرشهای بزرگی چون فواصل ششم، هفتم، کاسته یا افزوده در ملودی برای بیان موسیقایی هر چه بیشتر است. در نتیجه وسعت صوتی ملودیها بیشتر شد.

آهنگسازان به رنگ آمیزی ملودیها نیز توجه خاصی داشتند، به طوری که یک ملودی در مناطق صوتی مختلف و در میان رنگ آمیزیهای مختلف سازها تقسیم میشد. (موسیقی در عصر رمانتیک، آلفرید آینستاین، ۱۹۴۷)

در نتیجه گرایشهای ناسیونالیستی، ملودیهای فولکوریک با جمله بندیهای بی قاعده و تبادل گامهای ماژور - مینور و مدال در موسیقی و ملودیهای رمانتیک تأثیر عمیقی گذاشت. آزادی و قابل انحناء بودن ریتم یکی از بارزترین مشخصاتی است که موسیقی رمانتیک را از کلاسیک جدا میسازد. انواع ریتمهای متقاطع دوتایی در مقابل سه تایی و پاساژهای سریع بی قاعده دست راست پیانو در مقابل ضربهای منظم و قوی دست چپ از مشخصات برجسته آثار برامس، لیست و شوپن است.

یکی دیگر از مهمترین مشخصات موسیقی رمانتیک، وحدت و پیوستگی در کل قطعهاست که به وسیله تکنیک تغییر و انتقال تمی و به کار بردن آن در تمام مومانها و مکانهای مختلف اثر به دست میآید. لیست در تمام پیئم سمفونیهایش از این تکنیک جدید استفاده کردهاست، بدین صورت که یک تم مشخص به صورت اصلی یا اشکال مختلف و تغییر یافته ش به منظور ایجاد وحدت و یکپارچگی در اکثر مومانها و یا که یکی از ویژگیهای موسیقی رمانتیک است بعدها تأثیرات فراوانی در لایت موتیف واگنر به جای گذاشت. (تاریخ موسیقی، تالیف لوست مارتیروسیان، ترجمه سیروس کرباسی)

از دیگر دستاوردهای رمانتیک بسط و گسترش هارمونی (آزادی بیشتر در به کارگیری کروماتیسم و دیسونانسها) و رنگ آمیزی ارکستری و توجه به سونوریتههای جدید است. هارمونیهای کروماتیک، محسوسهای کروماتیک، مدولاسیونهای درو، تونالیتههای مبهم، آکوردهای پیچیده، استفاده آزادانه از نتهای غیر هارمونیک و کادانسهای غیر مشخص و نامعلوم از جمله عواملی هستند که آهنگسازان رمانتیک برای محو و تاریک کردن تونالیته به کار میگرفتند. برخلاف کلاسیکها که اکثراً از تولیتههای محدودی استفاده میکردند، رمانتیکها تمامی تنالیتههای موجود را به کار گرفتند و حتی تنالیته فادیز - مینور به تنالیته رمانتیک موسوم شد. بکارگیری تنالیتههای مینور و عموماً از مشخصات بارز موسیقی رمانتیک است، زیرا در حالی که فقط پنج درصد از آثار سمفونیک کلاسیک در تنالیته مینور نوشته شدهاست، در نیمه دوم قرن نوزدهم بیش از ۷۰ درصد از آثار سمفونیک در تنالیته مینور است. طبق تعریف واگنر، ملودی به صورت نمای ظاهری هرمونی در آمده بود و یک جزء ترکیب دهنده آکورد محسوب میشد. همانطور که میدانیم، آهنگسازان در قرن هجدهم هرگز در هارمونی و ملودی گامی فراتر از بکارگیری آکوردهای معمولی و هفتمها برنداشتند. در نتیجه انقلاب صنعتی، اصطلاحات فراوانی در ساختمان سازهای بادی و هم چنین ساز پیانو به وجود آمد. بنابراین سونوریتههای جدیدی در پیانو کشف شد و از همه مهم تر ترکیبات جدید ارکستری با رنگ آمیزی جدید به وجود آمد. مهمترین ویژگی رنگ آمیزی ارکستر در این دوره توجه به کلارینت، کلارینت باسف هورن انگلیسی و فرانسوی و هم چنین هارپ است. (تاریخ جامع موسیقی، ترجمه بهزاد باشی)

گروه سازهای زهی، بادی چوبی و بادی برنجی وسیع تر شدند و هر بخش از آنها با تقسیمات جداگانهای به صورت دویز مورد استفاده قرار گرفتند. بالطبع ارکستراسیون رمانتیکها کامل تر و رنگین تر از کلاسیک تر شد و سازهایی نیز به ارکستر افزودند. برای مثال بتهون در سمفونی پنجم، سازهای پیکولو و کنتراباسون (کنتراناگوت) را به سزاهای ارکستر افزود و واگنر که اهمیت فوق العاده برای سازهای بادی قایل بود توبای واگنری و کرآنگله را نیز به ارکستر اضافه کرد. برلیوز برای اجرای آثارش ارکستر بسیار عظیمی تشکیل داد و در این رابطه بود که کتاب سازشناسی معروف خود را نیز در سال ۱۸۴۴ منتشر کرد.

همان گونه که گفته شد، حدود سال ۱۸۰۰ بود که اغلب فرمهای کلاسیک، مانند سونات، سمفونی، کوارتت و واریاسیون و غیره اهمیت خود را از دست دادند و آهنگسازان بیشتر به تصنیف قطعات کوتاه و مستقل پیانویی و هم چنین لید پرداختند. در واقع این دو فرم موسیقیایی از مهمترین ویژگیهای دوره رمانتیک به شمار میآیند. (تاریخ موسیقی، اثر لوست مارتیروسیان، ترجمه سیروس کرباسی)

قطعات کوتاه پیانویی در کل به دو دسته تقسیم میشوند: الف) قطعات ورتئوزیته که توسط شوپن در سالنها و لیست در کنسرتها (اولین بار در کنسرت رم اجرا شد) ارایه شدند. ب) قطعات لیریک عنوان دار که هر یک بیانگر حالت به خصوصی یا ایده توصیفی اند و در مجموع و یا به صورت جداگانه، دارای اسامی هستند. این قطعات به چند دسته تقسیم میشوند. ۱- موسیقی رقص، نمونه بارز آن والسهای شوبرت و شوپن است. ۲- نکتورن، که مبدع آن جان فیلد بوده و بعدها توسط شوپن توسعه یافت. ۳- آوازهای بدون کلام، که معرف آن مندلسون است. ۴- اتودهای لیریک، که بانی آن شوپن است. ۵- قطعاتی توصیفی عنوان دار، که مهمترین نمونه آن کارناوال اثر شومان است که هر یک از قطعات آن نیز جداگانه دارای اسامی مختلف بوه و بیانگر حالت یا ایده به خصوصی هستند. (تاریخ موسیقی غرب، اثر گراوت دونالد، نیویورک ۱۹۶۰)

یکی دیگر از مشخصات مهم رمانتیکها اهمیت دادن به فرم آوازی لید است و آن عبارت است از آوازی سلو به همراهی اکمپانیان ساز پیانو. لید نویسی یکی از محبوبترین فرمهای آهنگسازی بود که در اوایل قرن نوزدهم رایج بود و تقریباً اکثر آهنگسازان رمانتیک در این زمینه آثاری به وجود آوردهاند. آهنگسازان قرن نوزدهم به صورت زیر تقسیم بندی میشوند. سالهای ۱۸۱۰ تا ۱۸۳۰ (دوره قبل از رمانتیک): شپر، روسینی، اواخر بتهون، شوبرت، کارل ماریان فن و بر، هوفمان سالهای ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۵ (دوره رمانتیک): شومان، مندلسون، برلیوز، شوپن، لیست، بلینی، دونی زتی. سالهای ۱۸۵۵ تا ۱۸۹۰ (عظمت رمانتیک): اواخر لیست، برامس، واگنر، بروکنر، هوگوولف، جوزپه وردی، آهنگسازان ملی. سالهای ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰(نسل تریستان): اواخر برامس، کلود دبوسی، مالر، ریچارد اشتراوس، موریس راول، مکتب وریسم. (موسیقی کلاسیک و رمانتیک، تالیف هوشنگ کامکار، تهران، ۱۳۸۰، دانشگاه هنر)

م.ن
۱۶ تير ۱۳۹۰, ۱۰:۴۲ بعد از ظهر
باروک (به فرانسوی: Baroque) روشی است در هنرهای معماری، نقاشی، موسیقی و مجسمهسازی که از اواخر سده ۱۶ (میلادی) در ایتالیا آغاز شد و تا اواخر سده ۱۸ (میلادی) در اروپا رواج داشت و سپس در آمریکای مرکزی و جنوبی مورد توجه قرار گرفت. آزادی در طراحی، شمار زیاد شکلها و درآمیختگی آنها از ویژگیهای این سبک است
ریشهٔ این کلمه احتمالا واژه بارُکو پرتغالی به معنی مروارید صیقلنیافته بوده است.گروهی نیز بر این عقیدهاند که معنای این واژه، پوچ، زشت، مضحک و عوضی است این واژه در آغاز برای تمسخر این شیوه استفاده میشد. زیرا منتقدان معتقد بودند هرگز نباید بنایی ساخت که از اصول و عناصر بناهای یونیان و رومیان پیروی نکند؛ بناهای کلاسیک باید بر این اصول ساخته شوند و انحراف از آنرا «کژسلیقگی اسفانگیز» میدانستند. اما پس از آنکه این شیوه مورد توجه قرار گرفت، به معنای شکوهمند و پرتجمل استفاده شد

تاریخچه
به وجود آمدن شیوهٔ باروک در اروپا را میتوان به سه دلیل عمده نسبت داد: اول، جنبش دینپیرایی، رهبران کلیسای کاتولیک را واداشت تا از جذابیتهای هنری برای تبلیغ دین استفاده کنند و به این ترتیب، موقعیت متزلزل خود را بهبود بخشند. به همین دلیل از هنرمندان میخواستند کلیساها را مجلل و باشکوه بسازند. دوم، شاهان اروپا، درپی استقلال یافتن و ثبات قدرتشان، میخواستند با قصرهای باشکوه خود، قدرت خود را به همگان نشان دهند و سوم اینکه، هنرمندان نسبت به شیوهٔ هنری رنسانس و نظم و ثبات آن، معترض بودند و میخواستند در آفرینش هنری آزاد باشند بررسی سبک باروک با در نظر گرفتن کشفهای علمی سدهٔ هفدهم نیز ثمربخش است. دستآوردهای گالیله و نیوتن نمایانگر گرایشی نو به علم بود؛ گرایشی مبتنی بر یگانگی ریاضیات و تجربه. این دو قوانین ریاضی حاکم بر اجسام متحرک را کشف کردند. این کشفها راهگشای اختراعهای نو و پیشرفت تدریجی پزشکی، استخراج معادن، دریانوردی و صنعت در دورهٔ باروک شد. شیوهٔ باروک آمیزهٔ خردگرایی و نفسپرستی، آمیزهای از مادهگرایی و معنویت است





دورهٔ باروک در موسیقی هنری اروپایی از حدود ۱۶۰۰ تا ۱۷۵۰ در نظر گرفته میشود. باروک کلمهای ایتالیایی و به معنی زمخت و ناهنجار است و از کلمه بارکو در ایتالیایی به معنی مروارید صیقل نیافته گرفته شده است. موسیقی این دوره اغلب بافت پلی فنیک دارد. مطرحترین چهرههای این دوره از موسیقی کلاسیک باخ، ویوالدی، هندل و آلبینونی هستند

دورههای زمانی

این دوره از نظر زمانی بین دوره رنسانس و دوره کلاسیک قرار دارد. این دوره را در موسیقی، به سه دورهٔ آغازین (۱۶۰۰-۱۶۴۰)، میانی (۱۶۴۰-۱۶۸۰) و پایانی (۱۶۸۰-۱۷۵۰) تقسیم میکنند. با این که امروزه آثار دورهٔ پایانی باروک معروفترین آثار این سبک هستند، اما دورهٔ آغازین، با موسیقیدانانی چون مونتهوردی یکی از انقلابیترین دورههای تاریخ موسیقی است.

در دورهٔ آغازین، موسیقی بر اساس متنهایی بسیار پرشور و احساس نگاشته میشد و تعجبای نیست که موسیقیدانان ایتالیایی آن زمان، اپرا را به وجود آوردند. در دورهٔ آغازین، آهنگسازان بافت هوموفونیک را بر بافت پلیفونیک رنسانس ترجیح دادند؛ هر چند در دورهٔ پایانی، بار دیگر موسیقیدانان به پلیفونی بازگشتند. آهنگسازان دورهٔ آغازین، دیسونانسها را با آزادی بیشتری به کار گرفتند. بر تضادهای صوتی نیز تأکید میشد؛ حال آن که در رنسانس، سازها -اگر به کار گرفته میشدند- ملودی آوازخوان را مضاعف میکردند (مشابه آن چه در اغلب موارد در موسیقی سنتی ایرانی شنیده میشود)، اما در دورهٔ آغازین باروک صداهای آوازی با خطهایی کلودیک که ویژهٔ ساز به نگارش درآمده بود، همراهی میشد.

در دورهٔ میانی باروک، سبک موسیقایی نویی که از ایتالیا نشأت گرفته بود، در تمام کشورهای اروپایی گسترش یافت. مدهای قرون وسطایی یا کلیسایی، اندک اندک جای خود را به گامهای ماژور و مینور سپردند. دیگر ویژهگی برجستهٔ باروک میانی، اهمیت بیسابقهٔ موسیقی سازی بود که در این میان، سازهای خانوادهٔ ویولن محبوبترین سازها بودند.

در دورهٔ پایانی، بسیاری از جنبههای هارمونی پدید آمد. در این دوره، موسیقی سازی اهمیتی همپایهٔ موسیقی سازی یافت. در این دوره، بار دیگر موسیقی پلیفونیک اوج گرفت و آهنگسازی مانند یوهان سباستیان باخ، به اوج استادی در این امر رسیدند.


ویژگیهای موسیقی باروک
یگانگی حالت

یک قطعهٔ باروک، اغلب فقط بیانگر یک حالت است - قطعهای که شاد آغاز میشود، تا پایان شاد میماند. آهنگسازان برای تجسم نمودهای احساس، زبانای موسیقایی پدید آوردند؛ در این زبان ریتمها یا الگوهای ملودیک ویژهای به حالتهایی معین اشاره داشتند. این زبان موسیقایی مشترک، بیشتر آثار موسیقی دورهٔ پایانی باروک را از تشابه و خویشاوندی برخورد میکند. البته این اصل، استثنای مهمای دارد و آن آثار آوازی باروک هستند.
ریتم

یگانگی حالت در موسیقی باروک، بیش از هر چیز با پیوستگی و یکنواختی ریتم انتقال داده میشود. الگوهای ریتمیکی که در آغاز یک قطعه شنیده شدهاند، در طی آن تکرار میشوند. این پیوستگی و یکنواختی ریتم، فراهم آورندهٔ نیروی پیشبرندهای است که موسیقی را مطیع خود میکند: حرکت پیشرونده، به ندرت دچار وقفه میشود. در موسیقی باروک، تأکید بر ضرب بسیار بیش از اغلب آثار موسیقی رنسانس است.


ملودی

ملودی باروک نیز حسی از پیوستگی و یکنواختی پدید میآورد. ملودی آغازین یک قطعه بارها و بارها در آن شنیده میشود و حتی هنگامای که به شکلی دگرگونشده نمود مییابد نیز سرشت آن کم و بیش ثابت میماند. در موسیقی باروک، ملودی بیوقفه گسترش یافته، آشکار شده و جنبههای متفاوت آن گشوده میشود. این حرکت جهتدار، اغلب از یک سکانس ملودیک سرچشمه میگیرد، که تکرار پیاپی یک ایده موسیقایی در سطحهای صوتی زیرتر یا بمتر است. بسیاری از ملودیهای باروک کیفیتای پُرریزهکاری و تزیینی دارند، و سرایش یا به یاد سپردن آنها آسان نیست. ملودی باروک بیش از آن که حسای متوازن و متقارن القا کند، حسای از گسترش و پویایی ریتمیک پدید میآورد. یک عبارت کوتاه، اغلب با عبارتای طولانی که جریانای بیوقفه از نتهای سریع و چالاک دارد دنبال میشود.
دینامیک پلهای

موسیقی باروک، همگام با پیوستهگی ریتم و ملودی از پیوستهگی دینامیک نیز برخوردار است. به بیان دیگر، حجم صوتی برای مدتای ثابت نگه داشته میشود. تغییر دینامیک، ناگهانی و چنان است که گویی دینامیک از سطحی به سطح دیگر منتقل شده باشد. این تغییر و تبدیل میان قوی و ضعیف، دینامیک پلهای نامیده شده است. دگرگونی تدریجی دینامیک که با کرشندو و دیکرشندو پدید میآید از ویژهگیهای شاخص موسیقی باروک نیست. با این همه بیتردید اجراکنندهگان این موسیقی برای دستیابی به مقصودهای بیانی، دگرونیهای ظریف و ماهرانهای را در دینامیک پدید میآوردهاند. سازهای شستیدار مهم در دورهٔ باروک، ارگ و کلاوسن (هارپسیکورد) بودند که هردو با دینامیک یکنواخت موسیقی آن دوره همخوانی داشتند. نوازندهٔ ارگ و کلاوسن نمیتوانست مانند پیانیست امروزی با تغییر فشار انگشت بر شستیها، کرشندو و دیکرشندو پدید آورد. کلاویکورد، سومین ساز شستیدار مهم این دوره، گرچه میتوانست تغییرهای تدریجی در دینامیک پدید آورد، اما این تغییرها در محدودهای کوچک –در حدود ppp تا mp- ممکن بود.
بافت

موسیقی دورهٔ پایانی باروک اغلب بافت پلیفونیک دارد: در این موسیقی، دو یا چند خط ملودیک برای جلب توجه شنونده به رقابت میپردازند. در این میان خطهای ملودیک سوپرانو و باس به طور معمول مهمترین خطها هستند. تقلید میان خطهای گوناگون ملودیک، یا لایههای صوتی سازندهٔ این بافت، بسیار متداول است. اغلب ملودیای که در یک خط شنیده شده، در خطهای دیگر نیز ظاهر میشود. با این همه، تمام آثار موسیقی دورهٔ پایانی باروک پلیفونیک نیستند. بافت یک قطعه به ویژه در موسیقی آوازی که دگرگونیهای حالت کلام، تضاد موسیقایی را ایجاب میکند، ممکن است دچار تغییر شود. نکتهٔ دیگر این که آهنگسازان باروک در شیوهٔ پرداختن به بافت موسیقایی با یکدیگر متفاوت بودهاند. برای نمونه، باخ تمایل به استفادهٔ مداول از بافت پلیفونیک داشت، حال آن که هندل تضاد میان بخشهای پلیفونیک و هوموفونیک را بسیار بیشتر به کار میگرفت.


آکوردها و باسو کنتینوئو

آکوردها در دورهٔ باروک اهمیتای فزاینده یافتند. پیش از آن، زیبایی خطهای ملودیک بیش از آکوردها، که هنگام اجرای همزمان این خطهای ملودیک پدید میآمدند، مورد توجه بود. به تعبیری، آکوردها فقط در حکم محصول جانبی حرکت خطهای ملودیک بودند. اما در دورهٔ باروک، آکوردها به گونهای مستقل نیز معنا یافتند. از این زمان، آهنگسازان هنگام نگارش خط ملودیک، به آکوردهایی که با آن هماهنگ باشند نیز اندیشیدند. در واقع، آنها گاه ملودی را برای تناسب با توالیهای آکوردی ویژهای به نگارش در میآوردند. چنین توجهای به آکوردها سبب شد خط ملودیک باس، که مبنای هارمونی بود، اهمیتای تازه بیابد. به این ترتیب، تمام بافت موسیقایی بر خط ملودیک باس متکی شد. تأکید نو بر آکوردها و خط باس به پیدایش برجستهترین ویژهگی موسیقی باروک انجامید و آن نوعی همراهی است که باسو کنتینوئو یا باس شمارهگذاری شده نامیده میشود. این بخش همراهیکننده، از یک خط ملودیک باس که عددها (یا نشانههایی) در زیر هر نت آن نوشته شده بود تشکیل مییافت، و آن عددها تعیینکنندهٔ آکوردی بودند که میبایست بر مبنای آن نت ساخته و نواخته شود. کنتینوئو- اختصار باسوکنتینوئو- به طور معمول دستکم با دو ساز نواخته میشد: یک ساز شستیدار مانند ارگ یا کلاوسن به همراهی یک ساز ملودیک بم، مانند ویولنسل یا باسون. نوازندهٔ ارگ یا کلاوسن، خط ملودیک باس را که به وسیلهٔ ویولنسل یا باسون نیز اجرا میشد با دست چپ مینواخت. این نوازنده با دست راست، به پیروی از آنچه عددهای نوشتهشده به آن اشاره داشتند، آکوردها یا حتا خطی ملودیک را بداههنوازی میکرد. این عددها، فقط مشخصکنندهٔ یک آکورد مبنا بودند و شیوهٔ دقیق نواختن را مشخص نمیکردند. به این ترتیب، نوازنده در اجرا از آزادی بسیار برخوردار بود.

م.ن
۱۷ تير ۱۳۹۰, ۰۱:۱۵ بعد از ظهر
سادهگرایی،

سادهپسندی یا مینیمالیسم (به انگلیسی: Minimalism) یک مکتب هنری است که اساس آثار و بیان خود را بر پایه سادگی بیان و روشهای ساده و خالی از پیچیدگی معمول فلسفی و یا شبه فلسفی بنیان گذاشتهاست.

سادهگرایی را میتوان زاییده هنرمندان روس دورهٔ پس از انقلاب اکتبر روسیه دانست که ساختارگرا بودند و به خلاصهنمایی و اشکال هندسی گرایش داشتند. مانند مالویچ با اثر «سفید روی سفید»ش. تجربیات هنرمندان روسیه در دهه ۱۹۵۰ و ۶۰ بر هنرمندان اروپا و امریکا مانند مجموعه تابلوهای تماما سفید رابرت راشنبرگ جوان و کارهای تکرنگ ایو کلین، و سری آکروم پیرو مانتزونی اثر گذاشت و به نوع دیگری بر کارهای میناکاری روی مس رابرت ریمن و آثار اگنس مارتین که ترکیب شیارهای نامحسوس روی زمینه تکرنگ بود، تاثیر گذاشت.

سادهگرایی در ایالات متحده به سرعت تبدیل به یک جنبش هنری تازه شد که بیشتر با خلق آثار سه بعدی (به جای دو بعدی) همراه بود. آثار حجمی ریچارد سرا مرحلهای سنتی از سادهگرایی در آمریکا بود و به کارهای دیوید اسمیت نزدیک بود. قطعات حجمی او حالتی پویا و ناپایدار داشتند . حجمهایی که برای فضای بیرون ساخت به ویژه «طاق نوسان» تاثیر حسی و روانی تهدید کنندهای داشت و برای مدتها باعث بحثهای فراوان شد.

جریان اصلی جنبش سادهگرای آمریکایی را میتوان در آثار تونی اسمیت، دانالد جاد، کارل آندره، دان فلاوین، رابرت موریس، سول لوویت، جان مک کراکن دانست.

سادهگرایی در شکلهای مختلفی از طراحی و هنر، به ویژه در هنرهای تجسمی و موسیقی استفاده میشود. سادهگرایی پس از جنگ جهانی دوم، در هنر غرب به وجود آمد و بیشتر از سوی هنرمندان هنرهای تجسمی آمریکایی در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، گسترش پیدا کرد. سادهگرایان بر این باورند که با زدودن حضور فریبنده ترکیببندی و کاربرد موارد ساده و اغلب صنعتی که به شکلی هندسی و بسیار ساده شده قرار گرفته باشند، میتوان به کیفیت ناب رنگ، فرم، فضا و ماده دست یافت. از هنرمندان این سبک میتوان به دیوید اسمیت، دونالد جاد، ارنست تروا، سول لویت، کارل آندره، دن فلاوین، رابرت رایمن، رونالد بلادن و ریچارد سِرا اشاره کرد.

آثار هنرمندان مینیمالیست گاه کاملاً تصادفی پدید میآمد و گاه زادهٔ شکلهای هندسی ساده و مکرر بود. سادهگرایی نمونهای از ایجاز و سادگی را در خود دارد و بیانگر سخن رابرت براونینگ است: Less is more (کمتر غنیتر است).



سادهگرایی در موسیقی
سادهگرایی در موسیقی شیوه تصنیف موسیقی با استفاده از ایدهای است که چند بار تکرار میشود.یک قطعه مینی مالیستی موسیقی معمولاً تم کوتاهی را در بردارد که ممکن است نغمهای یا ضربآهنگی باشد. این موضوع سپس بارها، تکرار میشود اما به تدریج تغییر میکند. گاهی اوقات این شیوه با دو یا چند ساز اجرا میشود که با اجرای نتهای شان قطع میشوند یا هم نوازی میکنند اما هم زمان که یک ساز به آرامی سریع تر از دیگری نواخته میشود، ساز دیگر به تدریج از هماهنگی خارج میشود.

آهنگسازانی که قطعات مینی مالیستی نوشتهاند شامل وایت استرایپس، فیلیپ گلاس، استیو رایک و تری رایلی هستند. آهنگسازانی هم مانند جان آدامز، از شیوههای مینی مالیستی در آثارشان استفاده کردهاند اما آن را با شیوههای دیگر ترکیب کردهاند.

موسیقی سادهگرا در دهههای ۱۹۶۰ و۷۰ میلادی محبوب شد. آهنگسازان سادهگرا کار خود را در حالی آغاز کردند که آهنگسازان زیادی قطعاتی میساختند که بسیار پیچیده بوده و درکش برای شنونده سخت بود.

م.ن
۱۷ تير ۱۳۹۰, ۰۹:۳۰ بعد از ظهر
موسيقي سنتي ايراني، شامل دستگاهها، نغمهها، و آوازها، از هزاران سال پيش از ميلاد مسيح تا به امروز سينه به سينه در متن مردم ايران جريان داشته، و آنچه دلنشينتر، سادهتر و قابلفهم تر بوده است امروز در دسترس است، بخش بزرگي از آسياي ميانه، افغانستان، پاکستان، جمهوري آذربايجان، ارمنستان، ترکيه، و يونان متأثر از اين موسيقي است و هرکدام به سهم خود تأثيراتي در شکل گيري اين موسيقي داشتهاند، از موسيقيدانها يا به عبارتي نوازندگان موسيقي در ايران باستان ميتوان به «باربد» و «نکيسا» اشاره کرد.


تاريخچه
در ايران باستان هنگام برآمدن و فرو رفتن خورشيد گروهي به نواختن طبل و کوس و کرنا ميپرداختند. در اوستا بخش يسنا ها آمده که پزشکان بيماران خود را با موسيقي ايراني درمان ميکردند. در آن دوران سه نوع موسيقي آئيني (ديني)، بزمي و رزمي مرسوم بوده است، همچنين در جشنهاي طبيعت و روزهاي تاريخي و ملي نواها و موسيقي ايراني ويژهاي اجرا ميشد. در دوران هخامنشيان سرودها و ترانههايي به نام هوره در جنگها و جشنها اجرا ميکردند که امروزه در ايلام و سرزمينهاي غرب ايران با همين نام رايج است. در دوران ساسانيان به ويژه بهرام گور و خسرو پرويز موسيقيدان هايي زير نظر وزير دربار خرم باش کار ميکردند. در جشنهاي بزرگ، اين نوازندگان و خنياگران نواها و آهنگهاي گوناگون اجرا ميکردند. در شاهنامه آمده بهرام گور تعداد ده هزار لوري (خنياگر) از هند براي شادي و پايکوبي مردم به ايران آورد.

نبد هيچ مانند بهرام گور به داد و بزرگي و فرهنگ و زور



موسقي دانان ايران باستان
مشهورترين موسيقيدان هاي اين دوران قبل از اسلام به شرح زير بودند

•باربد
•سرکش
•رامتين
•بامشاد
•آفرين
•نکيساي چنگ نواز
باربد براي هر روز هفته نوايي ساخت که به هفت خسرواني معروف است. همچنين براي هر روز ماه سي لحن يا سي دستان و براي ??? روز سال غير از پنجه دزديده، ??? آهنگ يا ??? دستان را ساخت. آهنگ جامه دران که در رديف موسيقي ايراني است از ساختههاي نکيسا است که با چنگ نواخته است. دستان ديگري به نام دستگاه راست است که باربد آن را ساخت و امروز جز دستگاههاي هفتگانه موسيقي ايراني است، همچنين بايد به آهنگها و دستان نوروز بزرگ، آرايش خورشيد، ماه بر کوهان (ماه بالاي کوهسار)، کين ايرج، سوگ سياوش و گنج باد، گنج کاووس، تخت تاقديس، فرخ روز، سوگ شيديز و باغ شيرين اشاره کرد




نغمه نگاري موسيقي ايراني

نغمهنگاري موسيقي ايراني، نظامي براي ثبت آواها و ريتمهاي موسيقي سنتي ايران در قالب نشانههاي نوشتاري است. نوشتن آهنگها در قرون اسلامي با استفاده از حروف ابجد انجام ميشد و ميزان ضرب نيز با استفاده از يک عدد که در زير حرف قرار ميگرفت نشان داده ميشد که البته اين سبک صرفاً براي توضيح مسئلههاي نظري به کار ميرفته و کمتر از آن استفاده? عملي ميشده است در دوره? معاصر و آشنا شدن موسيقيدانان شرقي با نظام اروپايي، سبک نتنويسي اروپايي با پنج خط حامل وارد موسيقي ايراني شد و با تاسيس هنرستانهاي موسيقي و گروههاي کُر و ارکستر تلاشهاي براي مدرن کردن موسيقي ايراني انجام شد در سالههاي بعد، به مرور نشانهاي خاص موسيقي ايراني نظير علامت کُرُن و سُري براي اشاره به فواصل کوچکتر از نيمپرده وضع شد. ايجاد و ساخت اينگونه نشانهها براي تسهيل در آموزش و بازخواني نغمهها بود و برحسب نياز، نوازندگان بزرگ و اساتيد موسيقي در زمينه? ساز تخصصي خود به وضع نشانهاي ديگري نيز دست زدند که معولا در کتابهاي آموزشي خود چون دستور سنتور، دستور دف و غيره به کار بردهاند.


تاريخچه
موسيقي ايران در دوران باستان و پيش از اسلام، به صورت شفاهي و عملي بودهاست. در مورد علوم موسيقايي و نتنويسي موسيقي در دوران پيش از اسلام و همچنين قبل از قرن سوم هجري اطلاعات مکتوب خاصي در دست نيست تا بتوان از آن طريق به علم موسيقي سنتي دست يافت. بنابراين نميتوان به يقين گفت که در آن دوران، علوم موسيقي در ايران وجود نداشتند. اولين حرکت در ضبط قواعد موسيقي به صورت مکتوب، مربوط به قرن سوم هجري و کتاب «الموسيقي الکبير» ابونصر فارابي است که از کتابهاي فيلسوفان قديم يونان اقتباس شدهاست. چنانکه از اين گونه آثار برميآيد، موسيقي براي فيلسوفان و دانشمندان ايراني مسئلهاي علمي و نظري، و جزئي از رياضيات بودهاست.

تاريخچه اين نغمهنگاريها را ميتوان به دو بخش تقسيم کرد. بخش اول تلاشهاي دانشمندان دوران وسطي و اسلامي در علمي کردن موسيقي سنتي است که از آن جمله، نظريات فارابي و ابن سينا و بهويژه صفيالدين ارموي در ارائه? اصول علمي براي شناخت گام و پردهبندي سازهاي موسيقي زمان خود قابل ذکر است. بخش دوم نيز دوران آشنايي نوازندگان شرقي با نظام موسيقي جهاني است که تلاشهاي ميکائيل مشتاق در ارائه گام ?? ربع پردهاي براي موسيقي ترکي-عربي، نظريه? علينقي وزيري در تقسيم نيمپردههاي گام ?? نيمپردهاي کروماتيک به دو ربع پرده و درنتيجه? آن ارائه? فواصل ربع پردهاي مساوي در ?? درجه? صدا، نظريات مهدي برکشلي برپايه? نظرات فارابي و ارموي و گام ?? پرده، و در نهايت نظريه? فواصل انعطافپذير از هرمز فرهت از آن جملهاند


ابونصر فارابي
فارابي (متولد ??? هجري) کتابي با عنوان «الموسيقي الکبير» در بيان نسبت رياضي آواها و همچنين سازشناسي نوشتهاست. او، توصيفاتي در مورد ساختمان سازهاي زمان خود (عود، انواع تنبور و همچنين رباب) نوشته و آنها را از نظر اصول علمي فيزيک و رياضي بررسي و تشريح کردهاست

ابن سينا
ابوعلي سينا (متولد ???) در کتاب خود «دانشنامه? علايي» به زبان فارسي، بخشي را به موسيقي اختصاص داده و از منابع دانشمندان يوناني به شرح قواعد موسيقي پرداختهاست. ابن سينا در زمينه? وزن و نغمه (ملودي) در دانشنامه? علايي مينويسد:

« صناعت موسيقي دو جزء است. يکي تأليف است و موضوع او نغمههاست و اندر حال اتفاق ايشان و نااتفاقي ايشان نگاه کنند و دوم ايقاع است و موضوع او زمانهاست که اندر ميان نغمهها اوفتد و نقرهها که از يکي به يکي شوند و اندر حال وزن ايشان و ناوزني ايشان نگاه کنند و غايت اندرين هر دو نهادن لحنهاست.
در اين نوشته، منظور از نغمه، ملودي است و همچنين ميزان هماهنگي و هارموني بين نتها و صداهاي خوشايند و ناخوشايند با کلمات «اتفاقي و نااتفاقي» بيان شدهاست. «ايقاع» نيز -آن طور که از متن بر ميآيد- براي معرفي کشش يا ديرند نتها به کار رفتهاست





صفي الدين ارموي
صفيالدين ارموي (??? - ??? قمري) کتابهاي بسياري درباره? علوم موسيقي نگاشتهاست. او اولين کسي است که اقدام به نگاشتن نغمهها و وزنهاي موسيقي ايراني کردهاست. کتابهاي «الادوار»، «الکافي من الشافي»، «رسالة الايقاع» و «الرسالة الشرفية (کتاب الموسيقي)» که به زبان عربي و نثري سنگين نوشته شدهاند، همگي دال بر سعي و کوشش بسيار او در علوم موسيقي است.

صفيالدين ارموي، نتنويسي کاملي از فاصلهها و نتها ارائه داد. او با استفاده از حروف ابجد، نتها را به ترتيب نوشت: الف براي دو، ب براي ر بمل، ج براي ر کرن و د براي ر و به همين صورت تا آخر. او همچنين از اصطلاح «دور» (و جمع آن «ادوار») براي اشاره به اکتاو (هنگام) استفاده کرد که آن را مجموع فواصل چهار نت و پنج نت ميدانست. نيز نظريه? گام ?? قسمتي (فرضيه? منتظم) را ارائه داد


قطب الدين شيرازي
از مجموعه تأليفات قطبالدين شيرازي (مرگ در ??? قمري) تنها کتابي که بخشي در مورد موسيقي دارد، «درةالتاج لعزةالدباج» است که در آن، رابطههاي رياضي صداها و وزن شعر و موسيقي شرح داده شدهاست. قطبالدين نيز آثار فارابي و صفيالدين ارموي را شرح داده و در ضمن نمودارهايي همراه با توضيحشان، براي رابطه? ابعاد در موسيقي و نيز آوازها کشيدهاست.


عبدالقادر مراغه اي
کتابهايي که عبدالقادر مراغهاي (مرگ در ??? خورشيدي) به زبان فارسي در مورد موسيقي نوشتهاست نقطه? پاياني بر نظريهپردازي در مورد موسيقي در ايران است و پس از آن تا زمان قاجار اثر مهمي که قابل ذکر باشد ايجاد نشده و يا در دسترس نيست. کتابهايي چون مقاصد الالحان، جامع الالحان و کنز الالحان نشاندهنده? تلاش عبدالقادر در تدوين نتنويسي موسيقي ايران هستند. او همچنين تصانيفي ساخته و با نظام نتنويسي مورد نظر خود نوشتهاست که امروزه در دسترس است.

نکته? قابل توجه، اصطلاحات فارسياي است که در آثار عبدالقادر مراغهاي به چشم ميخورد. براي مثال «گوشه» [احتمالا] براي اولين بار در آثار عبدلقادر به کار رفتهاست



علي نقي وزيري
علينقي وزيري با انتشار دادن کتاب «دستور تار» که در کنار ارائه? قطعات موسيقي، متني نيز در باب نظريهاش در مورد موسيقي ايراني و گام ?? ربع پردهاي نوشت. وزيري براي کسب علوم موسيقي اروپايي به فرانسه رفت و به فراگيري اصول هارموني و آهنگسازي پرداخت. پس از بازگشتن به ايران و تاسيس مدرسه، شاگراني بر طبق اصول موسيقي اروپايي تربيت کرد و نيز اصلاحاتي براساس سبک و شيوه? اروپاييان در موسيقي سنتي ايران وضع کرد.



نشان گذاري
در نغمهنگاري موسيقي سنتي ايران، دو نوع نشانگذاري موجود است. نوع اول نشانگذاري قديمي و برپايه? کتابهاي دانشمندان دوران اسلامي است. و نوع دوم نشانگذاري بر اساس نتنويسي موسيقي اروپايي.



نت نويسي ابجد
بر طبق کتابهايي که از دانشمندان دوران اسلامي، همچون فارابي و صفيالدين ارموي به جاي ماندهاست، نگاشتن نغمهها و آهنگها با استفاده از حروف ابجد انجام ميشدهاست. در اين شيوه، حروف بر اساس ابجد مرتب ميشدند و به ترتيب به نتها (پردهها) نام داده ميشد. با رسيدن به حرف دهم ابجد (ي) که برابر با نت سل کرن ميبود، حرف ي به ابتداي ابجدها اضافه ميشد (يا:سل، يب=لا بمل، يج...) تا نشان «يح» که برابر با دو (بين خط سوم و چهارم) ميشود.



فاصله ها
در شيوه? قديم فاصلهها به اين صورت نامگذاري ميشدند:

•ذيالکُل: فاصله بين دو نت هم نام ولي داراي بسامد متفاوت؛ که در آن بسامد نت بالاتر دو برابر نت پايين است. براي مثال فاصله بين نت دو زير خط حامل و نت دو بين خط سه و چهار برابر با ذيالکل است. مترادف جديدتر آن «هنگام» و «هشتم درست» است.
•ذيالخَمْس: که برابر با فاصله? پنجم درست است مانند فاصه? بين نت دو تا سل.
•ذيالاربع: يا چهارم درست مانند فاصله? بين دو تا فا.
•طنيني: فاصله? دوم بزرگ؛ مانند فاصله بين نتهاي دو تا ر. اين فاصله را با «ط» نشان ميدادند.
•بقيه: فاصله? دوم کوچک و برابر با نيم پردهاست. مانند فاصله بين ر تا ميبمل. اين فاصله به اختصار با «ب» نشان داده ميشد.
•مُجَنَب: فاصلهاي که از نيم پرده بزرگتر و از يک پرده کوچکتر است مجنب نام دارد. اين فاصله به خاطر استفاده از فواصل کوچکتر از نيمپرده در موسيقي غربي معادل ندارد و در نغمهنگاري مدرنتر توسط روحالله خالقي «دوم نيمبزرگ» نام گرفتهاست.


علامتهاي خاص زير و بمي
علاوه بر علامتهاي ديز و بمل که براي زير و بم کردن يک صدا به اندازه? نيم پرده به کار ميروند، دو علامت ديگر نيز براي انجام اين کار به اندازه? ربع پرده وجود دارند که با نامهاي کرن و سري شناخته ميشوند






رديف


عنوان رديف به مجموعهاي از قطعههايي از موسيقي ايراني اطلاق ميشود که براي اجرا و ياددهي و يادگيري و نشان دادن قابليتهاي خاصي از موسيقي ايراني انتخاب، منظم و مرتب شدهاند. هريک از اين قطعهها گوشه ناميده ميشود.

رديف معمولاً به هفت مجموعه? مرتب خاص و مشخص (که دوبهدو اشتراک دارند) تقسيم ميشود. هريک از اين مجموعهها دستگاه ناميده ميشوند. اين دستگاهها عبارتاند از شور، سهگاه، چهارگاه، همايون، ماهور، نوا و راستپنجگاه، که هرکدام توالي و مدگردي مخصوص به خودشان دارند و معمولاً با شخصيت مودال و گردش ملودي آغازشان شناخته ميشوند. گذشته از دستگاهها، معمولاً پنج، شش يا هفت مجموعه? خاص (بسته به روايت رديف) هم درنظر گرفته ميشوند که از نظر تعداد گوشهها از دستگاهها کوچکتر هستند، ولي بستگي مودال گوشههايشان بيشتر از بستگي مودال گوشههاي دستگاههاست. اين مجموعهها، که معمولاً آواز يا مايه ناميده ميشوند، عبارتاند از ابوعطا (يا دستان عرب)، دشتي، بيات ترک (يا بيات زند)، افشاري و بيات اصفهان، که در بعضي روايتهاي رديف دو آواز بيات کرد و شوشتري هم به آنها اضافه ميشوند. معمولاً مايههاي ابوعطا، دشتي، بيات ترک، افشاري و بيات کرد را وابسته به دستگاه شور، و بيات اصفهان و شوشتري را وابسته به دستگاه همايون به حساب ميآورند.

ايجاد و پرورش رديف موسيقي سنتي ايراني و تغيير نظام مقامي (که در آن، مبناي کار قطعههاي طولاني قابل تجزيه ولي داراي هويت مستقل هستند که «مقام» ناميده ميشوند) به نظام رديفي (که در آن، مبناي کار قطعههايي کوتاه هستند که در کنار هم شخصيت «دستگاه» را تشکيل ميدهند) را معمولاً به آقا علياکبر فراهاني و دو پسرش، ميرزاعبدالله و آقاحسينقلي نسبت ميدهند. همکاران و شاگردان اينان، بهنوبه? خود، قطعات مختلفي را به شيوههاي مختلف به اين مجموعه اضافه يا از آن کم کردند و اجراهاي مختلفي از آن ارائه کردهاند. معمولاً به هر مجموعه? خاص، نام گردآورنده? مجموعه اضافه ميشود (مثلاً، رديف ميرزاعبدالله يا رديف آقاحسينقلي يا رديف حسينخان اسماعيلزاده) و اگر کسي آن را نقل کرده باشد اسم نقلکننده هم اضافه ميشود (رديف ميرزاعبدالله بهروايت نورعليخان برومند). معمولاً، معتقدند که رديف، استخوانبندي و در نتيجه، «هويت» ثابتي دارد و تفاوت گردآوريها و روايتهاي مختلف، تنها در جزئيات، توالي و پرداخت گوشهها است. مثلاً در نسخههايي از رديف که براي آواز تنظيم شدهاند، معمولاً از وزنهاي سنگينتر و مناسب خواندهشدن با شعر استفاده ميشود. به عنوان مثالي ديگر، رديف آقاحسينقلي از رديف ميرزاعبدالله کوتاهتر و پرکارتر است، احتمالاً بهاين دليل که ميرزاعبدالله بيشتر به تعليم ميپرداخته و آقاحسينقلي بيشتر به نوازندگي.


آ

آواز ابوعطا
الگو:آواز ابوعطا
آواز اصفهان
آواز افشاری
آواز بیات ترک
آواز بیات کرد
آواز دشتی


ح
حجاز (ابوعطا)



د
دستگاه (موسیقی)
دستگاه راستپنجگاه
دستگاه سهگاه
دستگاه شور
دستگاه ماهور
دستگاه نوا
دستگاه همایون
دستگاه چهارگاه

چ
چهار مضراب

گ

گوشه






بعضي از روايتهاي مشهورتر رديف از اين قرارند:

•رديف ميرزاعبدالله (بهروايت نورعليخان برومند)
•رديف آقاحسينقلي (بهروايت علياکبرخان شهنازي)
•رديف موسيخان معروفي (مشهور است که موسيخان، همه? گوشههايي را که ميشناخته در اين رديف گرد آوردهاست)
•رديف ابوالحسن صبا
•رديف (آوازي) عبداللهخان دوامي
•رديف سعيد هرمزي
.




دستگاه (موسيقي)

موسيقي سنتي ايران از دستگاهها، ملحقات يا متعلقات و گوشه هاي موسيقي تشکيل شده است. دستگاه از دو واژي (دست)و (گاه)تشکيل شده و مانند لغت پهلوي ((دستان)) در موسيقي دوران ساساني، به نوعي موسيقي که با دست اجرا مي شود، اشاره مي کند.


دستگاه در موسيقي ايراني، عبارت است از يک توالي از پردههاي مختلف موسيقي ايراني که انتخاب آن توالي حس و شور خاصي را به شنونده انتقال ميدهد.

دستگاه از دو واژه? «دست» و «گاه» به معناي مکان، زمان و نغمه تشکيل شده و مانند واژه? پهلوي «دستان» در موسيقي دوران ساسانيان به گونهاي موسيقي که با دست اجرا ميشود، اشاره ميکند. دستگاه را به معناي وسيعتر مي توان به راژمان تعبير کرد. چه از اين حيث نيز موسيقي ايراني به راژمان کامل يوناني شباهت دارد که در موسيقي قديم يونان شامل دستگاههاي دورين، فريژين، ليدين و ملحقات آنها مانند هيپودورين و هيپوفريژين و غيره بوده است. يک دستگاه موسيقي از نظر قالب، قطعه اي کامل است و مانند سونات و سنفوني داراي قواعد و قسمتهاي مختلفي است که با ساز و آواز اجرا مي شود.در موسيقي غربي، معمولآ قطعاتي که به وسيله ساز يا ارکستر نواخته مي شود با موسيقي آوازي فرق دارد. اما در دستگاه موسيقي ايراني، آواز قسمت اصلي و مرکزي موسيقي است و قسمتهاي پيشين آواز(پيش درآمد و چهار مضراب) و قسمتهاي بعدي آواز(تصنيف و رنگ) در حقيقت به طور مقدمه يا خاتمه موسيقي، به آن بستگي دارد. هر دستگاه از تعداد بسياري گوشه موسيقي تشکيل شدهاست. معمولاً اجرا از درآمد دستگاه آغاز شده، به گوشه اوج يا مخالف دستگاه ميرسد و سپس با فرود به گوشههاي پاياني و ارايه تصنيف و سپس رِنگ به پايان ميرسد.

موسيقي سنتي ايران شامل هفت دستگاه است که همچنين پنج آواز هم از متعلقات آنها به شمار ميروند:

•دستگاه شور (شامل ?? گوشه)
?آواز ابوعطا (شامل ? گوشه)
?آواز افشاري (شامل ? گوشه)
?آواز بيات ترک(شامل ?? گوشه)
?آواز دشتي (شامل ? گوشه)
•دستگاه سهگاه(شامل ?? گوشه)
•دستگاه چهارگاه(شامل ?? گوشه)
•دستگاه همايون(شامل ?? گوشه)
?آواز اصفهان (شامل ?? گوشه)
•دستگاه ماهور(شامل ?? گوشه)
•دستگاه نوا(شامل ?? گوشه)
•دستگاه راستپنجگاه(شامل ?? گوشه)



گوشه
گوشه که گاهي به آن مقام (در شباهت با موسيقي عربي و ترکي) نيز گفته ميشود، از اساسيترين مؤلفههاي هويت موسيقي ايراني است. گوشهها قطعههاي ثبت شده از موسيقي سنتي ايراني هستند که در طول زمان توسط استادان موسيقي ايراني گردآوري شده و به هنرجويان آموخته ميشود.

هر دستگاه موسيقي سنتي داراي تعدادي گوشه است که توسط استادان مختلف به شکلهاي متفاوت ولي بسيار مشابه ثبت شدهاند. منبع جمعآوري گوشهها، عموماً قطعات نواخته شده در ميان نوازندههاي بومي نواحي مختلف ايران است.


انواع گوشهها
بسته به اهميت، گوشهها را ميتوان به سه گونه تقسيم کرد:

1.گوشههاي بزرگ: که داراي اين قابليت هستند که به مدت زيادي درطول يک اجرا نواخته شوند مانند گوشه? بيات کرد در شور، مخالف در سهگاه و چهارگاه، حجاز در آواز ابوعطا و شوشتري در همايون.
2.گوشههاي کوچک: که در همه آوازها و دستگاهها وجود دارند.
3.گوشههاي سرگردان: که قابليت اجرا در دستگاههاي مختلف را دارند، مانند مثنوي، جامهدران و کرشمه.
گوشههاي موجود در دستگاههاي موسيقي ايراني در حقيقت قطعاتي جدا ولي در عين حال مربوط به هم هستند که از پيوستن آنها به يکديگر دستگاههاي موسيقي بوجود ميآيند. به اولين گوشه در هر دستگاه، «درآمد» آن دستگاه گفته ميشود.

گوشهها در يک دستگاه ممکن است داراي گامهاي مختلف يا همانند باشند. در رديف نوازي، گوشهها به ترتيب از درجات پايين گام شروع شده و طبق يک روند منظم به تدريج اوج گرفته و دوباره به گام اصلي دستگاه بازگشت ميکنند. هر يک از گوشهها بر اساس گام و يا حالت و يا نت شاهدي که دارند، حالت احساسي خاصي را تداعي مينمايند. در دستگاههاي مختلف ممکن است گوشههايي با حالات يکسان وجود داشته باشند که از طريق آنها ميتوان به تعويض دستگاهها (مرکب نوازي) پرداخت .


چهار مضراب

چهارمضراب اصطلاحی در موسیقی سنتی ایرانی و قطعهای است ضربی بر وزن شش هشتم که در مایههای گوشه و یا دستگاهی خاص اجرا شده و در نواختن آن گریزهایی به گوشه مورد نظر زده میشود. در کنار چهارمضرابهای تمامی دستگاهها؛ بیشتر گوشههای دستگاههای موسیقی سنتی ایرانی دارای قطعهٔ چهارمضراب هستند که اغلب توسط اساتید موسیقی سنتی دگرگونیهای یافته و یا ساخته شدهاند.


بررسي دستگاه ها ، آواز ها و گوشههاي موسيقي ايراني

م.ن
۱۹ تير ۱۳۹۰, ۱۲:۰۹ قبل از ظهر
دستگاه شور،

از دستگاههای موسیقی ایران است.

غالب آوازهایی که خواننده آموزش ندیده ایرانی میخواند در یکی از مایههای این دستگاه میگنجد، از این رو این دستگاه را مادر موسیقی ایرانی هم خواندهاند.

در میان دستگاههای ایرانی شور از همه گستردهتر است. زیرا هر یک از دستگاهها، دارای یک عده آوازها و الحان فرعیست ولی شور غیر از آوازهای فرعی دارای ملحقاتیست که هر یک به تنهایی استقلال دارد. آوازهای مستقلی که جزء شور محسوب میشود و هر یک استقلال دارد از این قرار است: ابوعطا، بیات ترک، افشاری، بیات کرد و دشتی.

آواز بیات ترک در پردههای شور نواخته میشود و جزو ملحقات آن طبقه بندی میشود، ولی چون از نظر شنوایی حسی شبیه دستگاه ماهور ایجاد میکند، برخی قایل به طبقه بندی آن تحت دستگاه ماهور هستند.

در مکتب آوازی اصفهان آواز بیات ترک در مشتقات دستگاه ماهور به حساب میآید اما در مکتب تهران، مایه بیات ترک را جزء دستگاه شور به حساب میآورند.



مایهها (متعلقات)
آواز ابوعطا
آواز دشتی (دشتستانی)
آواز افشاری
آواز بیات ترک - گاه بیات زند نیز برای اشاره به این آواز بکار برده شده
آواز بیات کرد - کردِ بیات نیز گفته میشود


گام

گام دستگاه شور به این صورت است : سه ربع پرده، سه ربع پرده، پرده، پرده، نیم پرده، پرده، پرده. اما بعضی نتها در این دستگاه کوک متغیر دارند. به طور مثال در شور سل که پرده بندی به این صورت است: سل، لا کرن، سی بمل، دو، ر، می بمل، فا، سل، از می کرن و ر کرن هم استفاده می شود.


گوشهها

گوشههای ردیفی این دستگاه عبارتاند از:
درآمد اول
درآمد دوم
درآمد سوم: کرشمه
درآمد چهارم: گوشهٔ رهاب
درآمد پنجم: اوج
درآمد ششم: ملانازی
نغمهٔ اول
نغمهٔ دوم
رهاوی
زیرکش سلمک
ملانازی
سلمک
گلریز
مجلسافروز
عزال
صفا
بزرگ
کوچک
دوبیتی
خارا
قجر، فرود
حزین
شور پایین دسته
گوشهٔ رهاب
چهار گوشه
نشیب و فراز
مقدمهٔ گریلی
رضوی، حزین، فرود
شهناز
قرجه
شهناز کت (عاشقکش)
رنگ اصول
گریلی
رنگ شهرآشوب


برسی مایه ها و گوشه های دستگاه شور

م.ن
۲۱ تير ۱۳۹۰, ۰۱:۴۹ بعد از ظهر
آواز ابوعطا


آواز ابوعطا، یکی از آوازهای چهار گانهٔ متعلق به شور در موسیقی امروز (به همراه افشاری، دشتی و بیات ترک) است. ابوعطا با القاب دیگری مانند سارنج (صلحی) و دستان عرب نیز شناخته میشود.انسان با گوش دادن به ابوعطا کمی به فکر فرو می رود و به مسائل فلسفی پیرامونش می اندیشد.

گام آن با گام شور یکی است و تنها اختلاف آن با شور در توقّف مکرّر ابوعطا روی درجهٔ چهارم (نت شاهد) و درجهٔ دوم (نت ایست) میباشد و درجهٔ پنجم ثابت است. در نغمهٔ ابوعطا، نت متغییر وجود ندارد.

در ردیف موسیقی موسی معروفی گوشههای ابوعطا بعد از شش درآمد، عبارتاند از: محمد صادق خانی، کرشمه، سیخی، تک مقدم (که نوعی تحریر است)، حزین، حجاز (که در سه قسمت ذکر گردیده و مهمترین گوشهٔ ابوعطاست)، بسته نگار، بغدادی (که شبیه حجاز است)، دوبیتی، شمالی، چهار باغ، گبری، رامکلی، فرود و مثنوی.

در ردیف منقول ابوالحسن صبا، گوشهٔ خسروشیرین نیز در ابوعطا ذکر شدهاست. آواز ابوعطا در میان مقامهای قدیم به چشم نمیخورد اما از مقامهای قدیم، فواصل جان فزا، بوستان و حسینی با ابوعطا مطابقت دارند. این آواز چند گوشه هم که نامهای بخصوص دارد نواخته میشود که از همه مهمتر حجاز است که نخست روی درجه پنجم گام شور می ایستد و سپس بدرجه اول گام شور فرود می آید، ابوعطا در محدودهٔ حجاز دارای نغمههایی نزدیک به الحان عربی است. اما آواز ابوعطا خود مورد پسند و به ذوق ایرانیان است.

یکی از آثار معروف در این دستگاه، آلبوم عشق داند اثر محمدرضا شجریان و محمدرضا لطفی است.

گوشه های آواز ابوعطا

رامکِلی ·
درآمد ·
سَیَخی (و آوازی) ·
حجاز (و حجاز ضربی) ·
بستهنگار ·
چهارپاره ·
گَبری ·
دستان عرب ·
يقولون ·
غمانگيز ·
گيلکي ·
امیری ·
حسن موسی ·
یتیمک ·
میگلی ·
خسرو و شیرین


این آواز در ردیف میرزا عبداللّه دارای گوشههای زیر است:
رامکِلی
درآمد
سَیَخی
حجاز
بستهنگار
چهارپاره
گَبری


آواز دشتی
آواز دشتی از متعلقات دستگاه شور است که آن را آواز چوپانی نیز نامیده اند. این آواز با اینکه غم انگیز و دردناک است اما در عین حال بسیار لطیف و ظریف می باشد.

آواز دشتی به طور کلی دارای دو منطقه اصلی درآمد و اوج میباشد که متغیر بودن نت شاهد در دشتی از ویژگیهای مهم این آواز تلقی می گردد. تنوع تحریر در آواز دشتی بسیار زیاد است به طوری که بسیاری از تکنیکها و مهارتهای آوازی در اجرای گوشهها مورد استفاده قرار می گیرند.

هر چند که آواز دشتی امروزه در بین مردم گیلان رواج یافته و گوشه هایی مانند دیلمان و گیلکی متعلق به شمال ایران است، اما اصل آواز دشتی متعلق به منطقه دشتی و ناحیه دشتستان در جنوب کشور است و نغمه دردهای زمانه و روزگار پر از مشقت و سختی عشایر و چوپانان و مردمان کوهپایه نشین زاگرس است.

از مشهورترین آثار در آواز دشتی به سرود ای ایران اثر روحالله خالقی میتوان اشاره کرده، عارف قزوینی نیز بسیاری از تصنیفهای خود را در این آواز ارایه کرده است.

آواز دشتی را معمولاً در تار و سهتار با کوک لا («ر، لا، سل، دو») اجرا میکنند. یوسف فروتن آنرا در کوک «ر، لا، فا، دو» اجرا میکرد.


گوشهها

پیش درآمد دشتی
درآمد دشتی - نت درآمد دشتی
بیات راجه - نت بیات راجه
اوج - نت اوج
بیدگانی
دیلمان
دشتی حاجیانی
بوسلیک
چوپانی
غمانگیز
مثنوی
گیلکی
کوچه باغی
سملی
سارنگی
شهرآشوب



آواز افشاری

، منسوب به ایل افشار از طوایف ترک ایرانی و از متعلقات چهارگانهٔ دستگاه شور (به همراه ابوعطا، دشتی و بیات ترک) است. افشاری آوازیست محزون و غم انگیز و دارای حالتی بسیار خوش و دلپسند میباشد.

گام افشاری به سهگاه نزدیکتر از شور است. در افشاری درجهٔ چهارم دستگاه شور نت شاهد و درجهٔ دوم آن نت ایست و درجهٔ پنجم نت متغییر محسوب میگردد.

افشاری را مملو از شکایات و غم و اندوه دانستهاند. الحان و نغمات (گوشههای) افشاری بعد از درآمدهای مختلف عبارتاند از: کرشمه، جامهدران، بستهنگار، قرایی، مثنوی پیچ، نهیب (نحیب)، عراق (برومند، صبا)، حصار (کریمی)، مسیحی (موسی معروفی)، تخت طاقدیس و صدری (صبا)، قرهباغی (کسایی)، آقا حسینقلی (صلحی) و شاه ختایی (شر-مو).

میان قطعاتی که در موسیقی ایرانی، مطابق سبک معمول ساخته شده روی تنیک افشاری کمتر فرود آمدهاند؛ بلکه همیشه روی تنیک شور رفتهاند. البته فرود بر تنیک افشاری یک قرارداد معمول نیست.

فواصل افشاری: دوم بزرگ، سوم نیم بزرگ، چهارم و پنجم درست، ششم نیم بزرگ، هفتم کوچک و هنگام است.

از متعلقات مهم افشاری، عراق است که در ماهور هم نواخته میشود و درین جا صورت تغییر مقام را پیدا میکند. افشاری بوسیله آواز رهاب (رهاوی یا راهوری ) به شور برمیگردند. نغمه مثنوی هم به سبکی خاص در افشاری نواخته میشود که مثنوی پیچ نام دارد


گوشهها


درآمد
جامه دران
حصار
عراق
حزین
نهیب
رهاوی
قرایی
صدری
مثنوی






آواز بیات ترک
آواز بیات ترک یا بیات زند از آوازهای چهارگانه دستگاه شور است که از لحاظ رابطهٔ فواصل با درآمد، قدری یکنواخت به گوش میرسد. نُت شاهد آن، درجهٔ سوم گام شور، و نت ایست آن، درجهٔ هفتم آن است.هم رود زنان به زخمه راندن هم فاختگان به زَند خواندن


بیات ترک به دلیل نزدیکی به ماهور، قابلیت اجرایی بسیاری از گوشههای ماهور را دارد. بیات ترک تنوعی در تغییر بنیهٔ شور است که در انتها نیز به شور ختم میشود؛ زیرا اختلافی در فواصل شور و ترک (با علامت تغییر دهنده) وجود ندارد.

فواصل بیات ترک را دوم و سوم بزرگ، چهارم و پنجم درست، ششم بزرگ، هفتم نیم بزرگ و هنگام تشکیل میدهند که با رعایت تطابق فواصل با مقام ملایم دلگشا در موسیقی مقامی منطبق است.



گوشهها
آواز بیات ترک در ردیف میرزا عبدالله شامل گوشههای زیر است:
درآمد اول
دوگاه، فرود
درآمد دوم
درآمد سوم
حاجی حسنی
بستهنگار
زنگوله
خسروانی
نغمه
فِیلی
مهربانی
جامهدران
مهدی ضرّابی
روحالارواح




آواز بیات کرد

آوازی در دستگاه شور با استقلال و وسعت آوازی کامل، شبیه حجاز است زیرا از درجهٔ پنجم گام شور با حدود شش درآمد متنوع آغاز میشود (نوعی از درآمد بیات کرد از درجهٔ چهارم شور آغاز میشود).

تحریرهای ویژهٔ موجود در اوج و حضیض بیات کرد آن را به خوبی از هم تنیکها و هم درجههایش تفکیک میکند. فواصل بیات کرد در ردیف تطبیقی با مقام ملایم و قدیمی جان افزا، هماهنگی دارد.

بیات کرد در موسیقی مقامی گذشته از گوشههای منسوب به چهارگاه (شعبه چهارگاه) ذکر شده است

م.ن
۲۴ تير ۱۳۹۰, ۰۲:۴۱ قبل از ظهر
دستگاه سهگاه

، یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است.

این دستگاه تقریباً در همه ممالک اسلامی متداول است. این دستگاه بیشتر برای بیان احساس غم و اندوه که به امیدواری میگراید مناسب است. آواز سه گاه بسیار غم انگیز و حزن آور است.گوشههای مهم این دستگاه عبارتاند از: در آمد، مویه، زابل، مخالف، حصار، گوشههای دیگر مانند: آواز، نغمه، زنگ شتر، بسته نگار، زنگوله، خزان، بس حصار، معربد، پهلوی(رجز)، حاجی حسینی، مغلوب، دوبیتی، حزین، دلگشا، رهاوی، مسیحی، ناقوس، تخت طاقدیس، شاه ختایی(حدی)، مداین، نهاوند. آوازی است بی نهایت غمگین و نالههای جانسوز آن ریشه و بنیاد آدمی را از جا میکند و از راز و نیاز عاشقان دوری کشیده و از بیچارگی بی نوایان و ضعیفان گفتگو میکند (روح الله خالقی- نظری به موسیقی).
البته حالت این دستگاه در همه جا ثابت نیست و بویژه در مخالف بسیار باشکوه است به عنوان نمونه قطعهٔ «من از روز ازل» ساختهٔ مرتضی محجوبی دارای نغمهای بسیار تاثیرگذار و غم انگیز است. قابل ذکر است که آهنگهای شادی آور در سه گاه فراوان هستند از جمله «چهار مضراب مخالف سه گاه» اثر زنده یاد پرویز مشکاتیان.

گوشه ها
گوشههای مهم دستگاه سه گاه عبارتاند از :
چهار مضراب
درآمد :که معمولاً همه دستگاهها با گوشهای به نام درآمد که نشان دهنده حالت دستگاه است آغاز میشود.
نغمه
کرشمه
کرشمه با مویه
زنگ شتر
زابل : بر درجه سوم گام تاکید دارد.
بسته نگار
مویه : که بر درجه پنجم گام تاکید میکند و حالتی مانند شور دارد .
مخالف :که بر درجه ششم گام تاکید دارد و حالت آن با سه گاه فرق دارد و میتوان از این گوشه برای مرکب خوانی به اصفهان نیز استفاده کرد .
حاجی حسنی
بسته نگار ۲
مقلوب
نغمهٔ مقلوب
حزین
مویه ۲
رهاب
مسیحی
شاه خطایی
تخت طاقدیس (تخت کاووس)
رنگ دلگشا





دستگاه چهارگاه،

یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است.

این دستگاه، از نظر علم موسیقی یکی از مهمترین و زیباترین مقامات ایرانی است. گام آن مانند شور و همایون، پایین رونده و مثل گام ماهور و اصفهان بالارونده میباشد، چرا که در دو حالت محسوس است. یعنی میتوان گفت که این گام، مخلوطی از گام سهگاه و همایون است و اگر نت دوم و ششم گام ماهور را ربع پرده کم کنیم، تبدیل به چهارگاه میشود.

در گام چهارگاه همیشه دو علامت نیم پرده برشو و دو علامت ربعی فرو شو با هم وارد شدهاند و فواصل درجات این گام نسبت به تونیک عبارتاند از: دو نیم بزرگ، سوم بزرگ، چهارم درست، پنجم درست، ششم نیم بزرگ، هفتم بزرگ و هنگام، که دانگهای آن هم با یکدیگر برابرند. نت شاهد (تونیک) این دستگاه نیز در راست کوک «دو» است. حالت آغازین درآمدهای چهارگاه، با نت «لا» بسیار واضح و مشخص است و به این وسیله به راحتی میتوان آن را از سایر گامها تشخیص داد.

از میان مقامات ایرانی و به خصوص موسیقی مشرق زمین، شور، سهگاه و چهارگاه هستند که از این میان، مقام چهارگاه از همه مهمتر است. چهارگاه را گامی کاملاً ایرانی و خالص میدانند. این گام با گام بزرگ (ماژور) ارتباط دارد چرا که مانند گام بزرگ بالا رونده است. سوم بزرگ مانند گام بزرگ است (دانگهایش مثل گام بزرگ (ماژور) مساوی بوده و فاصلهٔ آخر آنها نیم پرده است) و همین طور فاصلهٔ هفتم آن مانند هفتم گام بزرگ است و فاصلهٔ محسوس تا تونیک نیم پرده میباشد.

از طرف دیگر این چهارگاه با گام کوچک (مینور) نیز ارتباط دارد و به طریقی تمامی گامهای مختلف در یک جا جمع شدهاند و بهترین صفات هر گام را انتخاب کرده تا گام چهارگاه را با صفات عالی تشکیل دهد. گام چهارگاه هم از نظر آوایی و هم گوشههای مشترک، شباهت زیادی با گام سهگاه دارد.

چهارگاه در گوشه زابل، کمی به اوج میرود. این گوشه با وجود اینکه نت شاهد و ایست ثابتی ندارد، ولی از حالت ریتمیک و ضربی بالایی برخوردار است ولی از این نظر، هیچ وقت به پای گوشه مخالف نمیرسد. مخالف اوج زیبایی چهارگاه است. حصار گوشهای است که در عین زیبایی، کمی از نظر کوک برای نوازندگان به خصوص سنتورنوازان، مشکلساز میشود. زیرا برای اجرای این گوشه در ادامه ردیف چهارگاه، بایستی نت «فا» را دیز کوک کرد (البته در راست کوک). یعنی نت فا، نیم پرده زیر میشود. این گوشه تا حدودی معادلات چهارگاه را به هم میریزد و برای اینکه بتوان به ادامه ردیف پرداخت، بایستی فرودی مجدد به درآمد داشته باشیم. گوشه منصوری نیز معمولاً پایان بخش دستگاه چهارگاه است. حالات کرشمه، بسته نگار، حزین و زنگ شتر، به زیبایی در تمام چهارگاه، خودنمایی میکنند.

آواز چهارگاه نمونه جامع و کاملی از تمام حالات و صفات موسیقی ملی ماست. چرا که درآمد آن مانند ماهور، موقر و متین است و شادی و خرمی خاصی دارد. در ضمن آواز زابل در همه دستگاهها و در اینجا حزن و اندوه درونی در آواز ما دارد. آوازی نصیحتگر، تجربه آموز و توانا مانند همایون دارد و آواز مویه و منصوری غم انگیز و حزین است. پس این دستگاه نیز به دلیل کمال خود هم گریه و زاری میکند و هم شادی میآفریند و گاهی مسرور و شادمان است و گاهی نیز غمانگیز و دلشکسته و با توشهای از متانت و وقار عارفانه شرقی.

اما روی هم رفته چهارگاه را میتوان دستگاهی محسوب کرد که مانند پیری فرزانه دارای روحی بلند و عرفانی است و احساسات عالی انسانی را در کنار خصایص و محسنات انسانی صبور و شکیبا داراست. از ناکامیها و ناامیدیها اشک غم میریزد و در شادیها و خوشیها اشک شوق و سرور. این دستگاه، بهترین گزینه برای ساخت قطعات و تصانیف ملی میهنی و حماسی است به طوری که به زیبایی میتواند حالت شوق و افتخار وصف ناپذیری را در شنونده به وجود آورد. نوازندگی در این دستگاه با هر یک از سازهای ایرانی، زیبایی خاص خود را دارد ولی هنگامی که تارنوازی به اجرای چهارگاه میپردازد، چیز دیگری است.

دستگاه چهارگاه ضمن دارا بودن شخصیت مستقل از بعضی جهات به دستگاه سهگاه شبیهاست. نتهای «ر کرن» و «لا کرن» مشخصه اصلی این دستگاه است. بدیهی است با جابجایی فواصل میتوان این نتها را تغییر داد.

«دخترک ژولیده» و «رنگ مبارک باد» از جمله آثاری است که در چهارگاه ساخته شدهاند.

گوشه «مخالف» اوج این دستگاه به شمار میآید. دستگاه چهارگاه در بین پارهای از قدما به «دستگاه ملوک و سلاطین» نیز شهرت داشتهاست. دلیل این نامگذاری شاید به حالت رزمی و در عین حال فرح انگیز چهارگاه ارتباط داشته باشد



گوشه ها
از گوشههای اصلی این دستگاه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
درآمد
بدر
پیش زنگوله و زنگوله
زابل
حصار
مخالف
مغلوب
ساز بانک
حدی
پهلوی و منصوری





دستگاه همایون
دستگاه همایون یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است
این دستگاه به تناسب نام خود، حالتی شاهانه، اشرافی و باوقار دارد، ولی با این حال زمینهٔ اجرای بسیاری از لالاییها و زمزمههای متداول در نقاط مختلف ایران است. همچنین از نغمههای این دستگاه در موسیقی زورخانه نیز استفاده میشود.

به دلیل استفاده از یک گام خاص و تفاوت محسوس در گام بالا رونده و پایین رونده دستگاه همایون منحصر به فردترین دستگاه موسیقی ایرانی به شمار میرود. مقایسه سایر دستگاههای موسیقی ایرانی با موسیقی دیگر ملل و خصوصاً کشورهای همجوار تشابه و یکسان بودن ریشه برخی را نشان میدهد. اما این مطلب در مورد دستگاه «همایون» صادق نیست.

دستگاه همایون و یا به تعبیری «دستگاه عشاق»[یادکرد دقیق؟]، با حالت محزون و اسرار آمیز خود گوشههای متعددی دارد که گوشه «بیداد» اوج این دستگاه تلقی میشود.

آثار ارزشمندی از موسیقی ایرانی در سده قبل در این دستگاه ساخته و اجرا شدهاند. «رِنگِ فرح» از جمله این آثار است.


از لحاظ مرکب خوانی این دستگاه به دستگاههای سهگاه و شور ارتباط دارد و وسعت این دستگاه را بیشتر میکند. به دلیل شباهت شور و همایون، با بم کردن نت سوم گام همایون به میزان نیمپرده میتوان وارد شور شد. همایون را میتوان به دستگاه چهارگاه نیز ارتباط داد و این کار با افزودن نیمپرده به نت ششم گام همایون و کم کردن ربع پرده از نت پنجم که گوشهٔ آواز منصوری را تداعی میکند انجامپذیر است. عکس همین عمل و گذر از چهارگاه به همایون نیز در گوشهٔ مخالف دستگاه چهارگاه قابل اجراست.

یکی از آوازهای ایرانی که اسم آن در کتب موسیقی هست آواز اصفهان است که آن را از متعلقات دستگاه همایون دانستهاند. یکی دیگر از آوازهایی که از متعلقات دستگاه همایون است، آواز شوشتری است.

فواصل پردهها در این دستگاه به صورت زیر است:
سه ربع پرده، یک پرده و یک ربع پرده، نیم پرده، پرده، نیم پرده، پرده، پرده.

البته درجه دوم و ششم در دستگاه همایون متغیر هستند، درجه دوم ربع پرده بمتر و درجه ششم را ربع پرده و نیمپرده زیرتر هم استفاده میکنند. به عنوان مثال پردهها در همایون سل به این شکل میشود: سل، لا کرن (لا بمل)، سی، دو، ر، می بمل (می کرن، می بکار)، فا، سل.

نت شروع این دستگاه به طور معمولا سل (راست کوک) یا ر (چپ کوک) است. در ردیف مرحوم کریمی از شوشتری به عنوان یکی از گوشههای این دستگاه نام برده شدهاست.

دو تصنیف ماندگار "سرگشته" و "طاقتم ده" اثر استاد همایون خرم و تصنیف "بهار دلنشین" اثر استاد روح الله خالقی از جمله ماندگار ترین آثار ساخته شده در این دستگاه هستند. آلبوم بیداد پرویز مشکاتیان با خوانندگی محمدرضا شجریان از جمله دیگر آثار مشهوری است که در این دستگاه ساخته شدهاست.



گوشه ها
گوشههای ردیفی این دستگاه عبارتاند از:
چهارمضراب
درآمد اول
درآمد دوم: زنگ شتر
موالیان
چکاوک
طرز
بیداد
بیداد کت
نیداود
باوی
سوز و گداز
ابول چپ
لیلی و مجنون
راوندی
نوروز عرب
نوروز صبا
نوروز خارا
نفیر
فرنگ و شوشتری گردان
شوشتری
جامهدران
راز و نیاز
میگلی
موالف
بختیاری با موالف
عزال
دناسری
رنگ فرح



گوشه شوشتری
گوشه شوشتری یا مایه شوشتری در موسیقی ایرانی معروف است، آهنگ شوشتری گوشهای است از دستگاه همایون. از همایون دو گوشه مشتق میشوند: یکی گوشه شوشتری و دیگری اصفهانی. شوشتر بر روی تمام دستگاههای موسیقی ایران آهنگهای محلی دارد و برای هر کدام از دستگاههای موسیقی ایران یک ردیف محلی در شوشتر اجرا میشود. برای نمونه ردیف دستگاه شور بدین قرار است: دشتی، درفیلی، نظامی، بختک یا کمری، غم انگیز، قره العین، نورالعین، دشتستانی، مکوندی و دشتی راستا. خود مایه شوشتری را، اگر شوشتریها بخوانند اصل آهنگ است، زیرا همان مایه شوشتری با اشعار محلی خوانده میشود و گیراتر است. بر هر دستگاه موسیقی ایران، شوشتر یک ردیف محلی موافق همان دستگاه را دارد، جز آذربایجان، به ویژه تبریز. گمان نمیرود در هیچ یک از شهرهای ایران روی دستگاههای موسیقی ایران این قدر ردیف محلی داشته باشند. در هر شهری تنها بر روی یک یا دو دستگاه از موسیقی ایران ردیف محلی دارند، یعنی آواز محلی را موافق یک یا دو دستگاه میخوانند، اما در شوشتر موافق همه دستگاهها آهنگ محلی دارند. اغلب باغبانها، بافندهها، معمارها و بیشتر مردم در شوشتر، موسیقی را خوب میدانند و محلی خوب میخوانند.

چند قطعهٔ شوشتری : بیا تا گل برافشانیم ساختهٔ حسین علیزاده و با آواز علیرضا افتخاری، کاست راز و نیاز باد صبا : ساختهٔ حسام السلطنه ( در دیوان عارف به او هم نسبت داده شده ) با شعری از ملک الشعرای بهار، با آواز محمدرضا شجریان به زندان : اثر معروف صبا، که با تنظیم استاد حسین دهلوی و ویلن ارسلان کامکار اجرا شده


آواز اصفهان
آواز اصفهان یا بیات اصفهان یکی از آوازهای پنجگانهٔ موسیقی سنتی ایرانی است. برخی این دستگاه را جزء دستگاه شور و برخی از متعلقات همایون دانستهاند.

آواز بیات اصفهان شباهتهای بسیاری با گام مینور هارمونیک دارد و تنها تفاوت گام اصفهان با گام مینور فاصلهٔ ششم نیم بزرگ بین درجهٔ ششم و درجهٔ اول ِ اصفهان است که این فاصله در گام مینور ششم کوچک است
ارتباط با دیگر تنالیتهها

هم در موسیقی برخاسته از اروپا و هم در موسیقی شرقی، میتوان ارتباط بسیاری بین گامها و مقامهای مختلف مشاهده کرد. مانند رابطهٔ بین گام دو ماژور و گام لا مینور در موسیقی اروپایی، که لا مینور، گامِ کوچکِ نسبیِ دو ماژور است. و یا بین الگوی گام ماهور ِ ایرانی و ماژور ِ اروپایی.


گام مینور

گام اصفهان مانند گام کوچک بالارونده است. هر دو گام دارای محسوس (سانسیبل) هستند و دانگهایشان نابرابر است.

گام اصفهان با گام مینور فقط یک تفاوت دارند و آن فاصلهٔ ششم نیم بزرگ بین درجهٔ ششم و درجهٔ اول ِ اصفهان است که این فاصله در گام مینور ششم کوچک است.


دستگاه شور

مایههای اصفهان و همایون، هر دو به دستگاه بزرگ شور نزدیک هستند. با این حال گام اصفهان اختلاف بیشتری را با شور (نسبت به دستگاه همایون) داراست. به این صورت که تونیک اصفهان، درجهٔ چهارم شور است؛ فاصلهٔ بین درجهٔ دوم و سوم در شور، نیمبزرگ و در اصفهان بزرگ است و فاصلههای بین درجهٔ ششم و هفتم و همینطور هفتم و هنگام ِ شور کوچک؛ و این فاصلهها در اصفهان نیمبزرگ و بزرگ هستند.

اصفهان و همایون هر دو به شور تغییر مقام میدهند؛ اما اصفهان به گامی از شور میرود که تونیک (درجهٔ اول) آن گام در شور، نمایان یا درجهٔ پنجم اصفهان باشد.

با این تفاسیر، علت اینکه اصفهان زیر مجموعهٔ شور دانسته نمیشود کمتر بودن رابطه و اختلاف بیشتر اصفهان با شور نسبت به اصفهان با همایون است.


دستگاه همایون

فاصلهٔ بین درجههای دوم و سوم ِ گام همایون دوم افزوده است. این فاصله، در گام اصفهان بین درجهٔ ششم و هفتم، یعنی بین درجات دوم و سوم ِ دانگ دوم قرار دارد. در نتیجه دانگها در اصفهان معکوس دانگهای همایون هستند و دانگ اول دستگاه همایون، دانگ دوم آواز اصفهان است.

نغمههای فرعی آواز اصفهان بسیار کمتر از متعلقات همایون هستند؛ و در آواز اصفهان میتوان به همایون فرود آمد (که فرود همایون روی اصفهان انجامپذیر نیست). به این دلیل، آواز اصفهان از متعلقات دستگاه همایون دانسته شده است و نه برعکس.
خصوصیات حسی

روحالله خالقی، آواز اصفهان را «گاهی شاد و گاهی غمگین» میخواند و حالت آن را «بین غم و شادی» میداند. ایستادن روی درجهٔ دوم گام اصفهان (گوشهٔ بیات راجه) حالت خاصی شبیه به گوشهٔ بیداد همایون به آهنگ میدهد که از نظر نتبندی مانند یکدیگر هستند.

برخی[۳] زمان مناسب برای گوش فرادادن به آواز اصفهان را قبل از طلوع آفتاب میدانند و به همین دلیل نیز حس آن را مناجاتگونه و متفکرانه بیان میکنند. رنگ اختصاص یافته به این آواز سبز روشن و عنصر آن شعلهٔ آتش است.
گوشه ها
درآمداول ( 1 )
درآمد دوم ( 1 )
جامه دران
بيات راجه ( 2 )
عشاق (اوج)
بيات شيراز ( 3 )
سوز و گداز
نغمه
مثنوی
صوفی نامه يا ساقي نامه

م.ن
۲۸ تير ۱۳۹۰, ۰۱:۱۳ قبل از ظهر
دستگاه ماهور یکی از گستردهترین دستگاههای موسیقی ایرانی است و در ردیفهای گوناگون در حدود ۵۰ گوشه دارد. دستگاه ماهور به علت حالت و ملودی روانی که دارد اغلب به صورت موسیقی شاد در جشنها و اعیاد نواخته میشود. این دستگاه دارای گوشههای متنوعی است که با مقامهای کاملاً متفاوت در سه بخش بم، میانی و زیر اجرا میشود. ناگفته نماند تمام گوشهها به وسیلهٔ فرود به درآمد رجعت میکنند.


ماهور «دو»

ماهور دو، ماهوری است که گام آن از دو شروع میشود. یعنی نت شاهد آن دو میباشد و در تار وسهتار با کوک «دو-سل-دو-دو» نواخته میشود. در ماهور دو همه پردهها همنام نتها هستند یعنی به ترتیب دو – ر – می– فا - سل – لا - سی – دو. به بیان دیگر ماهور دو همانند گام ماژور دو در موسیقی کلاسیک است.



ماهور «ر»

برای ویلن و کمانچه معادل آن ماهور «ر» میباشد که شاهد آن نت «ر» است و نت «دو» نیز دیز میشود.





گوشههای اصلی و زیر مجموعههای آنها
درآمد : ( نت شاهد آن نت اول گام است یعنی «دو»)
گوشه گشایش(داد) : ( نت شاهد آن نت دوم گام است یعنی «ر»)
گوشه شکسته : ( نت شاهد آن نت پنجم گام است یعنی «سل»)
گوشه دلکش : ( نت شاهد آن نت پنجم گام یعنی سل است )
گوشه عراق : ( نت شاهد آن نت هشتم گام یعنی دو است )
گوشه راک: (شاهد و ایست آن نت دو یک اکتاو بالاتر از شاهد و ایست درآمد است)
گوشه فیلی: (شاهد آن فاصله درست پنجم بالاتر از درآمد یعنی «سل» میباشد و ایست آن می کرن که البته درصورت بازگشت به ماهور ایست آن مطابق با ایست ماهور خواهد بود)



گوشههای ضربی
کرشمه
مجلس افروز
خسروانی
چهار پاره
زنگوله
نام گوشه و رنگ ها
درآمد
کرشمه
آواز
مقدمه داد
داد
مجلس افروز
خسروانی
دلکش
خاوران
طرب انگیز
نیشابورک
نصیرخوانی - توسی
چهارپاره - مرادخوانی
فیلی
ماهور صغیر
آذربایجانی
حصار ماهور - ابل
زیرافکن
نیریز
شکسته
عراق
نهیب
محیر
آشورآوند
اصفهانک
حزین
کرشمه
زنگوله
راک هندی
راک کشمیر
راک عبداله
کرشمه راک
سفیر راک
رنگ حربی
رنگ یک چوبه
رنگ شلخو
ساقی نامه
رنگ شهرآشوب




شکسته (ماهور)


شکسته نام گوشه و نغمهای است در دستگاه ماهور. در این نغمه، نت سوم گام ماهور ربع پرده و نت هفتم نیمپرده بم میشود. در این حالت، اگر درجهٔ ششم ماهورِ نیز ربع پرده بم شود، وارد آواز افشاری خواهد شد. این نغمه دارای دو نت ایست است. یکی درجهٔ سوم ماهور (نتِ می کُرُن در گام ماهورِ دو) و دیگری درجهٔ اول یا تونیکِ ماهور.
گامِ «ماهورِ دو» به این صورت است: دو، ر، می، فا، سل، لا، سی، دو .
اگر نت یا درجهٔ سوم رُبْعِ پرده بم شود، به می کُرُن تبدیل میشود.
همچنین اگر درجهٔ هفتم نیم پرده بم شود، به سی بِمُل تبدیل میشود.

در نتیجه، توالی نتهای نغمهٔ شکسته به این صورت است: دو، ر، می کرن، فا، سل، لا، سی بمل، دو .

مانور این گوشه بیشتر در نتهای می تا لا است.
حس

نغمهٔ شکسته به همراه گوشهٔ دلکش به علت استفاده از فواصل موسیقی ایرانی (ربع پرده)، نسبت به سایر گوشههای ماهور که حالتی شبیه به ماژور دارند؛ به موسیقی شرقی و ایرانی شبیهتر هستند.


گام ماژور یکی از گام های دیاتونیک است. یک گام ماژور از هفت نت به اضافه یک نت تکراری در اکتاو بالاتر است. ساده ترین گام ماژور گام دو ماژور است که بدون نت های دیز و بمل و فقط با کلید های سفید پیانو قابل نواختن است.

م.ن
۳۰ تير ۱۳۹۰, ۱۲:۱۴ بعد از ظهر
این دستگاه در گذشته جزئی از دستگاه شور (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B4%D9%88% D8%B1) بوده است. دستگاه نوا را آوازی در حد اعتدال که آهنگی ملایم و متوسط، نه زیاد شاد و نه زیاد حزنانگیز دارد، میشناسند. نوا یک از دستگاههایی است که به ندرت توسط اساتید اجرا میشود و آوازخوانان جوان بیشتر به سمت شور و متعلقات آن (به علت سادگی و روانتر بودن) تمایل دارند. بسیاری از اساتیدی هم که این دستگاه را اجرا کردهاند، آن اثر تبدیل به یکی از ماندگارترین آثار آنان شده است. مانند چهره به چهره محمدرضا لطفی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%84% D8%B7%D9%81%DB%8C)، نینوا حسین علیزاده (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B2% D8%A7%D8%AF%D9%87)، نوا و مرکب خوانی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D9%88%D8%A7_%28%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9% 85_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%29) شجریان (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B4% D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86) و دود عود پرویز مشکاتیان (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2_%D9%85%D8%B4%DA%A9% D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D9%86). هر چند که بعضی از اساتید مثل علینقی وزیری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%86%D9%82%DB%8C_%D9%88%D8%B2% DB%8C%D8%B1%DB%8C) و روحالله خالقی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%88%D8%AD%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%8 7_%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%82%DB%8C)، نوا را مشتق از شور شناختهاند، اما این دستگاه دارای تفاوت در نت شاهد و ایست و همچنین شخصیت مستقل آوازی با شور و مشتقات آن میباشد.


گوشهها

دستگاه نوا در ردیف آقا حسینقلی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%81_%D8%A2%D9%82%D8%A7_%D8%AD %D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%82%D9%84%DB%8C) دارای گوشههای زیر است:


درآمد (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF_%28 %D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%29&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) اوّل
درآمد (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF_%28 %D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%29&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) دوم
چهارمضراب (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85%D8%B6%D8%B1%D8%A7%D 8%A8)
نغمه
گردانیه
گَوِشت
نهفت
بیات راجه
حزین در بیات راجه
عشّاق
عراق
محیّر
حزین
زنگوله
نیشابورک
خجسته
مَجُسْلی
زمینهٔ حسینی
حسینی
بوسلیک
نَستاری
رهاب
عشیران
نیریز




چهارمضراب



چهارمضراب اصطلاحی در موسیقی سنتی ایرانی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%B3%D9%86% D8%AA%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C) و قطعهای است ضربی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%87_%D8%B6%D8 %B1%D8%A8%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) بر وزن شش هشتم (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B4%D8%B4_%D9%87%D8%B4%D8%AA%D9 %85&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) که در مایههای گوشه و یا دستگاهی خاص اجرا شده و در نواختن آن گریزهایی به گوشه مورد نظر زده میشود. در کنار چهارمضرابهای تمامی دستگاهها؛ بیشتر گوشههای (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%DA%AF%D9%88%D8%B4%D9%87&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) دستگاههای موسیقی سنتی ایرانی دارای قطعهٔ چهارمضراب هستند که اغلب توسط اساتید موسیقی سنتی دگرگونیهای یافته و یا ساخته شدهاند.

م.ن
۱ مرداد ۱۳۹۰, ۰۳:۴۹ قبل از ظهر
دستگاه راست پنجگاه نام یکی از هفت دستگاه موسیقی سنتی ایرانی است.
دستگاه راست پنجگاه را میتوان یکی از دستگاههای بسیار قدیمی نامید. این دستگاه بسیار شبیه به ماهور میباشد و باید گوش نوازنده ویا خواننده بسیار دقیق و آشنا به این دستگاه باشد. تفاوت این دستگاه با ماهور این است که در ماهور تحریرها بالا رونده است ولی در راست پنجگاه تحریرها پایین رونده است از این دستگاه می توان به پرده گردانی به دستگاههای دیگر وارد شد. استاد لطفی به همراه استاد شجریان آثار بسیار زیباو شاخصی در این دستگاه ارائه کرده اند که میتوان به :راست پنجگاه اجرای حافظیه شیراز، چشمه نوش، سپیده و قافله سالار اشاره کرد


گوشه ها

برخی از گوشههای این دستگاه که در ردیفهای رایج آمده عبارتست از: ۱-درآمد ۲-راست ۳-سپهر ۴-خسروی ۵-پروانه و...

دستگاه راستپنجگاه در ردیف آقا حسینقلی دارای گوشههای زیر است (به ترتیب):
درآمد
چهارمضراب
زنگ شتر یا ناقوس
نغمه
روحافزا
پروانه
پنجگاه
عشّاق
زابل
بیات عجم
بحر نور
منصوری
مبرقع
سپهر
عراق
محیّر
آشورآوند
اصفهانک
حزین
زنگوله
شوشتریگردان
نوروز عرب
نوروز صبا
نوروز خارا
نفیر
ابوالچپ
راوندی
لیلی و مجنون
طرز
پروانه
ماوراءالنهر
راک عبدالله
راک هندی
فرود
پروانه
نیریز صغیر
نیریز کبیر
پروانه




مقام (موسیقی ایرانی)

موسیقی مقامی یا مقام نوعی از موسیقی سنتی است که در منطقه خاورمیانه و آسیای مرکزی رواج دارد. موسیقی مقام را میتوان به چهار دسته اصلی شامل موسیقی مقام ایرانی، مقام عراقی، مقام ترکی و موسیقی مقام آذربایجانی تقسیم نمود. سازمان ملل در سال ۲۰۰۳ موسیقی مقام آذربایجانی راجزو شاهکارهای شفاهی و میراث معنوی بشر اعلام نمود فضاپیمای کاوشگر ویجر ۱ نیز قطعهای از موسیقی مقام به زبان ترکی آذربایجانی را برای پخش در فضا انتخاب نمودهاست

موسیقی مقامی شمال خراسان از سوی یونسکو به ثبت جهانی رسیده است.





مقام در موسیقی، پرده سرود را میگویند که در زبان فرانسه آن را مود میخوانند. دوازده مقام به شرح زیر است.
راست
شباب، صفاهان
بوسیلک
عشاق
زیر بزرگ
زیر کوچک
حجاز، باخزر
عراق
زنگله، نهاوند
حسینی
رهاوی
نوا
در مرآة الخیال نام دوازده مقام موسیقی به شرح زیر آمده است.
راست
عشاق
بوسیلک
نوا
اصفهان بزرگ
زیرافکن
عراق
زنگوله
حسینی
راهوی
حجازی
در نصاب الصبیان مقامهای موسیقی این گونه نام برده شده است.

عشاق و مراقد و حسینی است چو راست / در پرده بوسیلک، رهاوی و نواست / تا گشت رواج در صفاهان و عراق / زنگو و حجاز، کوچک اندر بر ماست
در بعضی از منابع هم از پردههای دیگری مانند خراسان، دلنواز و ... نام برده شده است.

راستی بستان مقام دلنواز است این زمان / خوشنوایی در مقام دلنواز آغاز کن

م.ن
۱ مرداد ۱۳۹۰, ۰۵:۱۵ بعد از ظهر
موسیقی پاپ سبکی از موسیقی عامهپسند است و معمولاً در مقابل موسیقی کلاسیک و فولک (محلی) قرار میگیرد و از آن ها متمایز است. با این حال هنرمندان این سبک در سبکهای راک، هیپهاپ، دنس، ریتم و بلوز (R&B) و کانتری هم میتوانند فعالیت داشته باشند و این باعث میشود که تبدیل به سبکی انعطافپذیر شود. عبارت «موسیقی پاپ» همچنین میتواند به یک زیرسبک خاص (درون پاپ) اشاره داشته باشد مانند سافت راک و پاپ/راک.

مشخصات پاپ به عنوان یک زیرسبک

پاپ معمولاً به عنوان موسیقیای تعریف میشود که به شکل تجاری تهیه میشود یا هدف تولید آن سود مالی است. بنا به تعریف سایمون فریت، منتقد موسیقی و جامعهشناس متخصص موسیقی مردم پسند، موسیقی پاپ بیشتر به عنوان یک صنعت شناخته میشود نه هنر. البته این موسیقی را میتوان در حیطه بازار، ایدئولوژی، تولید و زیباییشناسی هم معنا کرد. درواقع، پاپ طوری طراحی شده که «برای همه جالب باشد» و «از هیچ جای خاصی نیامده» و قرار هم نیست «سلیقه خاصی را اعمال کند».

پیشینهٔ موسیقی پاپ

دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰
این نوع موسیقی از سبکهای بلوز (شیکاگو)، و کانتری (تنسی) تأثیر گرفت

دههٔ ۱۹۵۰

خوانندگان پاپ آن دوره کسانی چون بینگ کراسبی، فرانک سیناترا، دین مارتین، بابی دارین و پگی لی بودند، اما خوانندگانی چون بیل هالی، فتس دامینو و الویس پریسلی به دلیل اینکه از نسل جوان تری بودند بیشتر معروف شدند
.
دههٔ ۱۹۶۰

این دهه با گروههایی چون جانی تلوتسان، بابی وی، برایان هایلند، تامی رو، جین پیتنی، فرانکی آوالن شروع شد. در نیمهٔ آن با هنرمندانی چون کارول کینگ، نیل دایموند و برت باکاراک، آرتا فرانکلین، ایسلی برادرز، ری چارلز، استیو واندر، سوپرمز، ماروین گی، باب دیلن و سایمون و گارفانکل متحول شد. میتوان گفت که گروه بیتلز انقلابی در انگلستان ایجاد کردند. اگرچه آنها پاپ نبودند
.
دههٔ ۱۹۷۰

در این دوره موسیقی دیسکوی بیجیز، پیانوی بیلی جوئل و التون جان، کانتری ایگلز، هنرمندان راک/پاپ مانند راد استوارت، استیلی دان و فلیتوود مک گل کرد. ایبیبیای گروه سوئدی بودند که با مسابقه ترانه یوروویژن به شهرت رسیدند و انقلابی در موسیقی پاپ کردند.

دههٔ ۱۹۸۰

برجستهترین خوانندهٔ این دوره، مایکل جکسون بود که با انتشار آلبومهای «تریلر» (پرفروش ترین آلبوم موسیقی جهان تا به امروز) و «بـد» (یکی از پرفروشترین آلبومهای تاریخ) تغییرات بنیادی و ساختار شکنی را در سبکهای موسیقی و به خصوص سبک پاپ، ایجاد کرد. مایکل جکسون را «سلطان پاپ» و مدونا را «ملکهٔ پاپ» مینامند. سایر هنرمندان این دوره عبارتاند از مدرن تاکینگ (که با تک آهنگ «You are my heart you are my soul» توانست چندین هفته در صدر جدولها باشد)، مایکل بولتون، پرینس، جانت جکسون، دوران دوران، گروه پلیس، سیندی لاپر، ویتنی هوستون، فیل کالینز، کایلی مینوگ و کالچر کلاب.

دههٔ ۱۹۹۰ و قرن ۲۱

دههٔ ۱۹۹۰ و قرن ۲۱ با مد شدن گروههای پسر و گروههای دختر چهره دیگری گرفت. در انگلستان گروههای تیک دت، بلو، اسپایس گرلز وارد شدند. گروههای ایرلندی این دوره بویزون و وستلایف بودند. آمریکا هم بکاستریت بویز و هنسون و 'ان سینک را داشت، و افرادی مانند ویلا فورد، مندی مور، بریتنی اسپیرز و کریستینا اگیولرا هم به عنوان «پرنسس پاپ» شناخته میشوند. در سال ۱۹۹۹ سبک لاتین پاپ را ریکی مارتین عرضه کرد و توسط افرادی مانند جنیفر لوپز، شکیرا، انریکه ایگلسیاس و مارک آنتونی دنبال شد.

در سال ۲۰۰۲ عضو قدیمی ' ان سینک یعنی جاستین تیمبرلیک با آغاز با یک آلبوم انفرادی به یک موفقیت تجاری دست یافت و به عنوان «پرنس پاپ» شناخته شد. تین پاپ در کانال دیزنی توسط ستارگانی چون هیلاری داف به وجود آمد، گروههای بریتانیایی پاپ راک چون باستد و مکفلای، و خواننده-آهنگساز «پاپ-فانک» کانادایی اوریل لوین در دههٔ ۲۰۰۰ به شهرت رسیدند. خوانندگانی که سبکهای دیگر پاپ را دربرمی گیرند عبارتاند از ویتنی هوستون و ماریا کری در R&B، گارث بروکز و شانیا توین در کانتری، و در دنس پاپ کایل منگ و مدونا که یکی از پر فروشترین خوانندگان تمام دوران بود. مطرحان موسیقی پاپ که در بین بینندگان جذابیت یافتند افرادی مانند سلن دیون و نورا جونز بودند. همچنین مدرن تاکینگ با ۱۱ سال غیبت در عرصه موسیقی از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸ دوباره در سال ۹۸ آغاز به کار کرد. آلبوم آنها تحت عنوان Back for good در هفته اول ۷۰۰۰۰۰ نسخه فروخت و یک بار دیگر مانند سال ۱۹۸۴ در بازار فروش موسیقی همهمه کرد.



موسیقی عامه پسند
این نوع موسیقی بهعنوان یک سبک جزو سه سبک اصلی میباشد که معمولاً در مقابل سبکهای موسیقی کلاسیک و فولک (محلی) قرار میگیرد. مشخصه اصلی این سبک این است که از دل مردم عامی برخاسته و امروزی میباشد.

تاریخچه

پاپ در غرب از دهه ۵۰ میلادی، به معنای موسیقی عامه پسند سبکهای پیوسته در حال تغییر است که از موسیقی الکترونیکی تقویت شده تا راک اند رول رادر بر میگیرد. سبکهای موسیقی پاپ تا اوایل سده بیستم میلادی از اروپا به آمریکا میرفت سپس، اشکال آمریکایی نظیر رگ تایم و کمدی موسیقیایی شنوندگانی در انگلستان یافت. از آن به بعد موسیقی مردمی غربی بیشتر تحت سلطه آمریکا بودهاست.شمار مخاطبین موسیقی مردمی در نیمه اول سده بیستم تا حدی سبب رشد فن آوری به شکل قابل توجهی شد.

جاز تنها دوره محبوبیت تودهای خود را در اواخر دهه ۳۰ و در دهه ۴۰ توسط دستههای بزرگ و آوازخوانهایی مانند فرانک سیناترا تجربه کرد.در این میان بلوز نیز متحول شد. آواز خوانهای سیاه پوست به دنبال کار از جنوب به شمال و شهرهای صنعتی مهاجرت کردند و بلوز روستایی به سبک بلوز شهری که خشن تر بود و بیشتر از عبارت پردازیهای آوازی استفاده میکرد، دگرگون شد. دستههای بلوزی که در دهه ۴۰ در شیکاگو بوجود آمد ند از گیتارهای الکترونیکی تقویت شده که اغلب با بیس و درام الکتریکی حمایت میشد استفاده میکردند.این سازها بعدها از طرف دستههای راک اند رول نیز به کار برده شد. در دهه ۵۰، مهاجرت سیاه پوستان آمریکایی به شهرهای شمالی به پیدایش اشکال و سبکهای آوازی بلوز ترکیبی انجامید.

راک اند رول ه در دهه ۵۰ با الویس پریسلی و شخصیتهای دیگر ظهور کرد به صورت آمیختهای از ریتم و بلوز سیاه پوستان با موسیقی کانتری وآهنگ عاطفی و فیض بخش پدیدار شد. در دهه ۶۰ اشکال پیچیده تر راک اند رول به موسیقی راک معروف شد که عناصر بنیادین آن عبارتاند از:یک یا چند آوازخوان، تعدادی گیتار شدیدا تقویت شده(شامل باس، ریتم ولید) و درامر.

راک انگلیسی اول بار در دهه ۶۰ به دست بیتلز و رولینگ استونز و دیگر گروههای ۴ یا ۵ نفره بنیان گذاشته شد. بیتلز با تواناییها و رشد قابل توجه موسیقیایی خود توانستند موسیقی مردمی را به رشته بازی از خلاقیت اصیل تبدیل کنند.درعین حال باب دیلن و دیگر مجریان آمریکایی مشغول رشد بخشیدن به موسیقی راک بودند.

در اواسط دهه ۶۰ موسیقیدانان جوان به کاوش توانایی راک برای برخورد با مضامین اجتماعی وسیاسی پرداختند.آوازخوانهای قدرتمند مانند جانیس چوپلین و گیتاریستهایی مانند جیمی هندریکس در مضامین سنتی وریتم و بلوز، انقلابی به پا کردند.

در اواخر دهه ۶۰ و در اوایل ۷۰ ازدیاد دستههای آمریکایی و انگلیسی به اوج خود رسید. تاریخ موسیقی مردمی در دهه۷۰ و۸۰و۹۰ میلادی در اصل همان تاریخ موسیقی راک است که با سبکهای دیگر آن از جمله موسیقی پانک، رپ، متال، دیسکو و... در سراسر جهان گسترش یافت و معیار موسیقی جوانان در بسیاری از کشورها شد.

زیر سبکهای پاپ

Avant-Garde

بلوز

Cajun

Celtic

کمدی

کانتری

Easy Listening

الکترونیک

فولک

Gospel

جاز

لاتین

New Age

R&B

رپ

Raggae

راک

Soundtrack

Vocal

World



موسیقی پاپ فارسی

موسیقی پاپ فارسی به آهنگهای پاپی که دارای ترانه فارسی میباشد اطلاق میشود. خاستگاه موسیقی پاپ فارسی ایران میباشد ولی به سرعت در دیگر کشورهای فارسی زبان دیگر مانند تاجیکستان و افغانستان و همچنین پس از انقلاب اسلامی ایران در ایالات متحده آمریکا گسترش یافت.

سال های نخست

موسیقی پاپ فارسی در سده نوزدهم و در دوره قاجاریه متولد شد و بعدها با اختراع رادیو این سبک به سرعت در ایران رواج پیدا کرد.

دوران زرین موسیقی پاپ فارسی

در ایران و پیش از درخشش ویگن در اوایل دهه ۵۰ میلادی، بازار موسیقی ایران در انحصار خوانندگان موسیقی سنتی بود. سپس ویگن که ملقب به سلطان جاز میباشد با ارائه اثاری بدیع که متاثر از موسیقی غربی بود انقلابی در عرصه موسیقی به پا کرد
توسعه موسیقی پاپ فارسی به دهه ۷۰ میلادی باز میگردد در این مقطع استفاده از سازها و شکل بومی موسیقی ایران به همراه گیتار برقی ٬ درامز و دیگر مشخصههای موسیقی پاپ، سبک نوینی را در موسیقی فارسی رقم میزند مهمترین خواننده این دوران گوگوش و ليلا فروهر بود. ترانه سرایان نسل جدید ایران نظیر شهیار قنبری ٬ ایرج جنتی عطایی و اردلان سرفراز در این دوره ظهور نمودند. دوران طلایی موسیقی ایران مدت زمان زیادی دوام نیافت و با انقلاب ایران و تحریم موسیقی بسیاری از هنرمندان عرصه موسیقی نا خواسته تبعید شدند و علی رغم این که در غربت و به ویژه در لس آنجلس به کار خود ادامه دادند ولی هرگز موفق به تکرار آثار فاخر دهه ۷۰ میلادی نشدند.

مطرح ترین خوانندگان دوران زرین موسیقی پاپ فارسی
ویگن
ليلا فروهر
گوگوش
ابی
بلک کتز (گربه های سیاه)
کوروش یغمایی (راک ایرانی)
داریوش اقبالی
فرهاد مهراد (راک ایرانی)
فریدون فروغی (راک ایرانی)
مهستی
نعمت الله آغاسی
هایده
حمیرا
حبیب
ستار
عارف
سیاوش قمیشی
حسن شماعی زاده
مازیار



موسیقی پاپ فارسی بعد از انقلاب ایران
در دهه نود میلادی و به منظور رقابت با خوانندگان خارج از کشور (به اصطلاح لس آنجلسی) سران نظام جمهوری اسلامی تصمیم به تولید آثار پاپ همسو با موازین و قوانین خود گرفتند.بدین منظور علی معلم و فریدون شهبازیان شورایی را در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران برای نظارت بر احیای موسیقی پاپ تاسیس نمودند.. شادمهر عقیلی(سلطان پاپ)محمد اصفهانی و خشایار اعتمادی نخستین کسانی بودند که رسما اجازه فعالیت پیدا کردند. برخی از آثار این افراد در تلوزیون نیز پخش شد که این کار سهم به سزائی در معرفی و موفقیت آنان داشت. این آثار با استقبال گرم مردم روبرو شد ولی از نظر منتقدین این آثار هم از لحاظ کلام وهم از لحاظ آهنگ آثاری بی محتوا وسطحی بودند. در اثر این انتفادات فریدون شهبازیان استعفا کرد و رسما به صف منتفدین موسیقی پاپ پیوست.



خوانندگان مطرح بعد از انقلاب

شادمهر عقیلی
محمد اصفهانی
خشایار اعتمادی
فریدون آسرایی
رضا صادقی
حسین زمان
علی رضا عصار
احسان خواجه امیری
محسن یگانه
بنیامین بهادری
محسن چاوشی (سلطان پاپ ایران)
گروه آریان که اولین گروه پاپ ایرانی بعد از انقلاب ایران میباشداین گروه با ارائه آثاری موفق فصل نویی را در موسیقی ایران آغاز کرد. مطرح ترین آلبوم این گروه آلبوم گل آفتابگردان میباشد که با استقبال چشمگیری در داخل ایران مواجه شد.


گروهی نیز در خارج از مرزهای ایران به موفقیت های شایانی دست پیدا کردند که عبارتند از :
اندی
منصور
نصرالله معین
امید سلطانی

.......
موسیقی پاپ فارسی در دیگر کشورها

موسیقی پاپ فارسی در کشورهای فارسی زبان دیگر نظیر تاجیکستان و افغانستان هم از رونق خاصی بر خوردار است از مهمترین خوانندگان این کشورها میشود به فرهاد دریا٬ احمد ظاهر و منیژه دولت اشاره نمود.

م.ن
۱ مرداد ۱۳۹۰, ۰۷:۱۵ بعد از ظهر
ریتم و بلوز
(به انگلیسی: Rhythm and blues) که به طور مخفف آر اند بی (به انگلیسی: R'n'B ،R&B یا RnB) هم نامیده میشود، گونهای از موسیقی است که توسط سیاهپوستهای آمریکایی ابداع شده و ترکیبی از سبک ریتم و جاز میباشد.

این سبک در دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی توسط سیاهپوستان آمریکایی ایجاد شد و در دههٔ ۱۹۹۰ سبک جدیدی موسوم به آر اند بی معاصر از آن مشتق گردید.


آر اند بی معاصر
(به انگلیسی: Contemporary R&B) سبکی از موسیقی غربی است که از ریتم و بلوز مشتق شدهاست. این سبک که در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی شکل گرفت، ترکیبی از موسیقی سول، فانک و هیپ هاپ را در خود دارد.

م.ن
۲ مرداد ۱۳۹۰, ۰۸:۴۴ بعد از ظهر
جاز یا جَز (به انگلیسی: Jazz)، یکی از گونههای موسیقی است که از مشخصات آن نتهای آبی، مکث و ضدضرب، ضربهای تابدار و خرامان (سوینگ)، پرسشوپاسخخوانی، چندضربی بودن و بداههنوازی است. و آنرا نخستین گونه هنری پدید آمده در ایالات متحده آمریکا میدانند.

واژه جاز از زبان عوام سیاهپوستان گرفته شده و احتمال میرود که در اصل دارای معانی جنسی بوده، هرچند ریشههای دیگری نیز برای آن پیشنهاد شده است.

پیشینه


عکسی از ارکستر جاز «کینگ» و «کارتر» در هوستون، تگزاس، ژانویه ۱۹۲۱.

جاز در فرهنگ و موسیقی غرب آفریقا و نیز در سنتهای موسیقائی سیاهان آمریکا مانند بلوز و رگتایم و دستههای موسیقی نظامی اروپایی ریشه دارد . در آغاز سده بیستم این گونه موسیقی در میان سیاهان آمریکا رواج یافت و در دهه ۱۹۲۰ در بسیار از کشورها رایج گردید. از آن زمان به بعد جاز تأثیر زیادی در عرصه موسیقی داشته و هنوز در تحول و تغییر است.

وینتون مارسالیس ترومپت نواز چیرهدست آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر در باره جاز میگوید:

"جاز ابداع سیاههاست. جاز بازگوکننده خیلی چیزهای عمیق روحی است و نه تنها درباره ما سیاهها و نحوه نگاه ما به مسائل است بلکه درباره اصل معنی زندگی مردم سالارنه امروزی هم است. جاز همان شرافت نژاد سیاه است که به صورت صدا درآمده است. در این سبک از موسیقی همه چیز را میشود دید، چه ناگفتهگذاشتنها، چه نفوذ کردنها، چه پیچیدهبودنها و چه مستور ماندنها همه را میشود در این سبک دید. تا جاییکه من میدانم نواختن جاز از همه سبکها سختتر است. جاز بهترین تفسیر احساسات شخصی در تاریخ موسیقی غربی است

سبک ها

جاز خود به سبکهای فرعی زیادی تقسیم میشود که برخی از آنها عبارتاند از:
دیکسی لند
بیگ بند یا سوینگ
بی باپ
کول جز
فری جز
جاز برزیلی
سالسا جز
فیوژن
سول جز
اسید جز
سموث جز
مدال جز
آوانگارد جز



ایران و «جاز شرقی»

در دهه ۱۹۶۰ میلادی، دوک الینگتون، بزرگنام موسیقی جاز، قطعهای به نام و افتخار اصفهان تنظیم نمود که مورد توجه قرار گرفت
در ۱۹۶۵، گروهی به رهبری دکتر لوید میلر و پرستون کیز سبک جدیدی از موسیقی جاز بنام «جاز شرقی»ابداع نمودند که در آن موسیقی سنتی ایران با موسیقی جاز آمیخته گردید.دستاوردهای این گروه اهل یوتا که Oriental Jazz Quartet نام گرفت ، بسیار در ایران مورد توجه قرار گرفت و حتی از تلویزیون ملی ایران نیز پخش میشد


بررسی سبک ها

دیکسی لند (به انگلیسی: Dixieland) نام سبک جاز رایج در اوائل قرن بیستم در شهر نیواورلئان است.

این نام برای دوستداران موسیقی جاز یادآور سبک بخصوصی از جاز است اما از آنجا که در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی، دیکسیلند از طرف برخی گروههای آماتور و نوظهور مورد تاخت و تاز قرار گرفت و بهاصطلاح خراب شد، بسیاری از موسیقیدانان اصیل این سبک ترجیح میدهند بهجای واژهٔ «دیکسیلند» از آن با عنوان جاز «سنتی»، «کلاسیک» یا «نیواورلئان جَز» یاد کنند.


تاریخچه

اولین صفحه جاز که ضبط شد کار یک گروه از نوازندگان سفید پوست آمریکائی بود که نام خود را گروه جاز دیکسیلند گذاشته بودند. تاریخ این ضبط ۲۶ فوریه ۱۹۱۷ است. در آن سالها نوازندگان سیاه پوست به تدریج موسیقی جاز را ساختند ولی امکان (یا تمایل به) ضبط را نداشتند. تبعیض نژادی در جامعه آمریکا بسیار رایج بود و سیاهان هم اغلب توان مالی این کارها را نداشتند. گروه جاز دیکسیلند با بهکار بردن تکنیکهائی که از نوازندگان سیاه گرفته بودند این صفحه را پر کردند.

نوازندگان سیاه جاز اغلب در کافهها و مجالس و محلهای مشکوک نیواورلئان مینواختند. نیواورلئان در ایالت جنوبی لوئیزیانا قرار دارد که زمانی قبل از جنگ داخلی آمریکا در آن اسکناسی ده دلاری منتشر شده بود و روی آن به زبان فرانسه کلمه ده نوشته شده بود. فرانسویها ده را «dix» مینویسند و «دی» میخوانند. زبان بسیاری از مردم لوئیزیانا فرانسهاست ولی خیلیها در آن ایالت و ایالتهای دیگر از این تلفظ بیخبر بودند و آن کلمه را «دیکس» میخواندند و محض شوخی به آن اسکناس میگفتند «دیکسی». کمکم به ایالتهای جنوبی هم (به شوخی) گفتند «دیکسیلند» یعنی سرزمینی که در آن اسکناس دیکسی رایج است. و البته جنوب یا دیکسیلند هم مرکز و خاستگاه جاز بود. پس آن گروه سفید پوست که موسیقی جاز را به روش سیاهان جنوب (بخصوص نیواورلئان) مینواختند احتمالاً برای تبلیغ اینکه موسیقی آنها همان موسیقی سیاهان جنوب است نام خود را گروه جاز دیکسیلند گذاشتند. اگرچه این نام بر روی این سبک ماند ولی خود سیاهانی که دیکسلند مینواختند نامهای دیگر را بکار میبردند.


مشخصات

جاز دیکسیلند مشخصه اصلی جاز را، که ضدضرب و بداههنوازی است، دارد ولی بداههنوازی نوازندگان دیکسیلند معمولاً همزمان انجام میگیرد یعنی بجای اینکه قسمت ضرب زمینهای فراهم کند و نوازندگان اصلی به نوبت بداههنوازی کنند، همه باهم مشغول بداههنوازی میشوند. نتیجه موسیقی شلوغ و پلوغی است که اگر نوازندگانش بهحد کافی باهم نواخته باشند و باهم جور شوند بسیار هم شنیدنی و شاد است.





سوینگ (سبک جاز)



سوینگ یکی از سبکهای فرعی از موسیقی سبک جاز است. این سبک از دهه ۱۹۳۰ (میلادی) در آمریکا رایج شد.

خوانندگانی مانند فرانک سیناترا یا الا فیتزجرالد در این سبک کار کردهاند. کانت بیسی و دوک الینگتون هم از جمله آهنگسازان سوینگ هستند.




بی باپ

(به انگلیسی: Bebop) یکی از سبکهای مهم جاز است که در دهه ۱۹۴۰ میلادی در محله هارلم نیویورک شکل گرفت.

مشخصه اصلی این سبک اجرای سریع نوتها و تاکید زیاد بر بداههنوازی، آنهم بداههنوازی در عرصه همنوائی و ریتم (بهجای بداههنوازی در نغمه) است.

پایهگذاران این سبک از جمله عبارتاند از چارلی پارکر، دیزی گیلیسپی، تلانیوس مانک.




کول جز

یا وست کوست جز سبک آرام و رمانتیک موسیقی جاز است که نوازندگان عمدتاً سفیدپوست ساحل غربی آمریکا در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوائل دهه ۱۹۶۰ آن را ایجاد کردند.

از پیشگامان این سبک استن گتز، دیو بروبک، و جری مالیگن هستند.





فری جَز
(به انگلیسی: Free jazz) (جاز آزاد یا جاز رها) نام سبکی از جاز است که در دهه ۵۰ و ۶۰ میلادی شکل گرفت و مشخصه آن تاکید بر بیان مستقیم احساس و نواختن فارغ از روشهای رایج جاز، چه در نغمهها، چه در همنوائیها، و چه در ضرب است. در فری جز آنچهکه بهگوش میرسد بداههنوازی طولانی است و از نغمههای استاندارد جاز و تلمیح خبری نیست.

اغلب پیشگام این سبک را ارنت کولمن میدانند که در سال ۱۹۶۰ با آلبومی به نام جاز آزاد: بداههنوازی دستهجمعی راهی نو در پیش گرفت. دیگرانی مثل تلانیوس مانک و لنی تریستانو قبل از کلمن گاهی چنین مینواختند اما ارنت کولمن و عدهای مانند سسیل تایلور، آرچی شپ و بیل دیکسون را از پیشگامان این سبک میدانند.




جاز برزیلی
ترکیب موسیقی برزیل و ریتمهای سامبا و بوسانوا با جاز است. میتوان آن را شعبهای از جاز لاتین دانست که خود ترکیب جاز و موسیقی آمریکای لاتین است. از پیشگامان این سبک آنتونیو کارلوس ژوبیم و استن گتز هستند.




جاز همجوشی

، جاز فیوژن یا جَز فیوژن (به انگلیسی: Jazz fusion) نام سبکی از جاز است که در آن سعی در تلفیق بعضی انواع دیگر موسیقی (راک، ریتم و بلوز و ...) با تکنیکهای جاز میشود. کوششهای مایلز دیویس در تلفیق جاز و راک در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی را آغاز فیوژن میدانند.




اسید جَز

(به انگلیسی: Acid jazz) یا جاز اسیدی گونهای موسیقی است که در آن جاز با گونههای دیگر مثل سول و فانک و دیسکو و هیپهاپ ترکیب میشود. این موسیقی که در آن بر ضربهای مناسب رقص تاکید میشود عمدتاً در لندن ابداع شد، اگر چه آخرین کار ترومپتنواز آمریکائی مایلز دیویس در پیدایش آن تأثیر زیادی داشت. نام این گونه از نام یک بنگاه صفحهپرکنی گرفته شده است.





سموث جز

یا جاز نرم (به انگلیسی: Smooth Jazz) نوعی سبک موسیقی است که با استفاده از سازهای رایج در جاز و معمولاً بدون بداههنوازی عرضه میشود. بسیاری از دوستداران جاز آنرا سبکی از جاز نمیشمارند.

برخی هنرمندان نامی جاز نرم
جورج بنسون
کنی جی
شاده





مُدال جز

(به انگلیسی: Modal jazz) به معنای جز اسلوب به سبکی از موسیقی جاز گفته میشود که در آن به جای آکورد از مدهای موسیقی یا اسلوبهای موسیقی استفاده میشود. این به طور خلاصه بدین معنا است که نوازندگان به جای ترکیب و پشت هم نوازی نتهای یک کورد مورد نظر میتوانند از نتهایی که در کورد مورد نظر نمیگنجند ولی در غالب آهنگ و به گوش شنونده زیبا میرسند نیز استفاده کنند. بدین ترتیب نوازندگان آزادی بیشتری برای نواختن موسیقی به دست میآورند. این نوع موسیقی که تحت تأثیر موسیقی شرقی به جاز راه یافتهاست، در موسیقی سنتی ایران نیز دیده میشود. مایلز دیویس را از سردمداران این سبک میدانند و آلبوم به نوعی غمگین او مهمترین اثر در این سبک به شمار میرود.





آوانگارد جز
(به انگلیسی: Avant-garde jazz) به سبکی از موسیقی جز گفته میشود که در آن عناصر موسیقی جز و آوانگارد با هم ترکیب میشوند. این سبک موسیقی با فری جز هم شباهتهایی دارد اما فری جز معمولاً بدون هیچ ساختار از پیش تعیین شدهایی اجرا میشود. وجود نقاط اشتراک بسیار بین این ۲ سبک بدیهی است، به شکلی که اغلب هنرمندانی که متعلق به یکی از این سبکها هستند در سبک دیگر هم مینوازند. در بهترین اجراهای جز آوانگارد، مشخص کردن محل «پایان بخشهای از پیش تنظیمشده» و «آغاز بخش بداههنوازی» کار دشواری است، گرچه نشان دادن تمایز بین تکنوازیهای بداهه و بخشهای از پیش تنظیمشده، هدف نهایی است.

از مهمترین نوازندگان این سبک میتوان به جان کولترین، اریک دلفی، دان چری، سان را، فیریا سندرز، سسیل تیلور و آلبرت آیلر اشاره کرد.

م.ن
۱۰ مرداد ۱۳۹۰, ۰۹:۳۷ بعد از ظهر
َگتایم گونه ا ی موسیقی آمریکایی است که در میان سالهای 1900–1918 به اوج محبوبیت خود رسید. در این سبک از شیوه ای به نام صدای بَمِ راونده (walking bass) استفاده می شود.این سبک از سبکهای پیانویی در موسیقی جاز است.

م.ن
۱۰ مرداد ۱۳۹۰, ۰۹:۴۲ بعد از ظهر
بلوز
گونه موسیقی سازی و آوازی است که ریشه در آوازهای مذهبی و آوازهای کار و فریادها و همخوانیهای سیاهان آمریکا دارد و اصل آن به فرهنگ و موسیقی غرب آفریقا میرسد.علت اینکه این سبک به بلوز معروف شد این بود که پیشگامان این سبک ( بردههای سیاه) با غم این موسیقی را اجرا میکردند و Blue در زبان انگلیسی به معنای غم نیز میباشد، برخی از صاحبان نظر بر این نکته اعتقاد دارند که نحوه شیوع این سبک در آمریکا بر میگردد به زمان برده داری و مزارع پنبه در کشور آمریکا که در آن دوره بردههای آفریقای در هنگام کار در مزارع با خواندن شعرهایی بعضاً ریتمیک و موزون به همراه پاسخ و تکرار توسط دیگر کارگران اقدام به ایجاد شوق و نظم در کار برداشت می نمودند

بلوز (blouse)

وامواژهای فرانسوی است که به پیراهن یقه دار گفته میشود.

بلوز بیشتر برای زنان استفاده میشود ولی به لباس نظامی مردان بلوز هم گفته میشود.


وام واژه

یا واژه عاریتی واژههایی هستند که از زبانی به زبان دیگر وارد میشوند. برای نمونه واژههای ترومپت، تلفن و اتومبیل از زبان فرانسه به فارسی راه یافتهاند و به همان شکل متداول گشتهاند. اتاق از ترکی و چمدان و ترمز از روسی به زبان فارسی راه یافتهاند.

در برخی موارد وامواژههایی به شکل گسترده استفاده میشوند، با کلمات معادلسازی شدهٔ فارسی قابل جایگزینی هستند (مانند دورنگار به جای فاکس) و در برخی موارد، به شکل ترجمه نشده باقی میمانند (مانند تلفن).

یکی از راههای تشخیص وامواژهها در فارسی، وجود حروف ث، ح، ص، ض، ط، ظ، ع و ق است که در واژههای فارسی بکار نمیرود؛ برای نمونه، کلمات صابون، اقیانوس، ثواب، ضابط، مظهر و معبد غیر فارسی است.

م.ن
۱۳ مرداد ۱۳۹۰, ۰۲:۵۳ بعد از ظهر
وسیقی راک گونهای موسیقی عامه پسند (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%B9%D8%A7% D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%BE%D8%B3%D9%86%D8%AF) است که از اواخر قرن بیستم و در دهه های ۵۰ و ۶۰ میلادی در آمریکا شکل گرفته و شاخصهٔ آن، ملودی صوتی و آوایی همراه با هارمونی است که توسط گیتار الکتریک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%DA%A9% D8%AA%D8%B1%DB%8C%DA%A9)، گیتار باس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%D8%A7%D8%B3) و درامز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B2)؛ و اغلب با تاکید روی ضربهای قوی پشتیبانی می شود. سازهای موسیقی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB% 8C_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) کلیددار، مانند ارگ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B1%DA%AF_%28%D8%B3%D8%A7%D8%B2%29) و پیانو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%88)، اغلب در انواع مختلف موسیقی راک مورد استفاده قرار میگیرند. در تاریخچهٔ راک و اوایل توسعهٔ این نوع موسیقی، استفاده از سازهای بادی برنجی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7% D8%AF%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AC%DB%8C) و چوبی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7% D8%AF%DB%8C_%DA%86%D9%88%D8%A8%DB%8C)، مانند ساکسفون (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D9%81%D9%88%D9%86)، بطور عمومی در بعضی سبکها رایج بودند، اما در سبکهای فرعی جدیدی که از سال ۱۹۹۰ به وجود آمد، کمتر مورد استفاده هستند. موسیقی راک از نظر وسعت سبکها بسیار گسترده است و از نظر تأثیرات اجتماعی و گستردگی شنوندگانش در بین انواع موسیقی بیهمتاست. راک اند رول (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%D9%86%D8%AF_%D8%B1%D9%88 %D9%84) و راکابیلی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%A7%D8%A8%DB% 8C%D9%84%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) نفوذ عمدهای در موسیقی راک داشتند. نام راک کوتاه شده عبارت راک اند رول است و از فعل to rock در زبان انگلیسی به معنای جنباندن و تکان خوردن میآید و در سال ۱۹۶۰ که موسیقی راک انگلیسی توسعه یافت، واژه «موسیقی راک» عمومی و مردمیتر شد. از اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی نام راک اند رول صرفاً به موسیقی دهه ۵۰ و ۶۰ اطلاق شده ولی نام راک همچنان بهعنوان نام فراگیر این گونه (که شامل راک اند رول هم میشود) بهکار میرود. موسیقی راک با توسعه و گسترش سبک خود و تداخل با موسیقی انگلیسی و نفوذ آن، و علیرغم محدودیتها و شرایط اجتماعی، یک پدیده فرهنگی بینالمللی شد. موسیقی راک، شامل انواعی از سبکهای مختلف و متنوع است که از مقبولیت عمومی گستردهای برخوردار هستند. این موسیقی در بلوز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%D9%88%D8%B2) ریشه دارد.


سبک های موسیقی راک


راک اند رول

راک اند رول که یکی از سبکهای تأثیر گذار و متداول در موسیقی راک است، روندی غیر قابل پیش بینی را طی کرده در ابتدا زمانی که راک بازها موسیقی کانتری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C) و بلوز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%D9%88%D8%B2) را با هم تلفیق کردند، راک دارای مشخصههای بارزی مثل آنارشیسم (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%86%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85) بود ولی بعدها با گذشت زمان، این مشخصه نادیده گرفته شد و این نوع موسیقی به سمت کسب مهارت و ایجاد تحول رفت.الویس پریسلی معروف به پادشاه، مهم ترین شخصیت راک ان رول و موفق ترین شخصیت تاریخ سبک راک است.


پاپ/راک

پاپ/راک (Pop/Rock) یکی از عمدهترین شاخههای موسیقی محسوب میشود که به طور کلی به هر نوع موسیقی پاپ ساخته شده پس از دوران جذب راک اند رول به پاپ، Pop rock میگویند. از ویژگیهای این سبک ملودیک و گیرا بودن موسیقی آن است. از گروههای مشهور فعال در این سبک میتوان به Everly Brothers (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=Everly_Brothers&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، مدونا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7) ، Rowed House و سیلین دیون اشاره کرد.
سافت راک

گرچه سبک سافت راک (Soft Rock) در اوائل دهه هفتاد پایه گذاری شد اما زمزمههای آن از اواخر دهه شصت آغاز شده بود. سافت راک موسیقی ملایمیست که بیشتر تکیه بر خواننده و ترانه سرا دارد تا نوازنده؛ تجاری نگاه کردن به موسیقی یکی از ویژگیهای این سبک است.
سافت راک تا حدی متمایل به پاپ-راک است اما با فضایی ملایمتر و نرمتر. گروههایی مثل کارپنترز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%BE%D9%86%D8%AA%D8%B1%D8%B2) و شیکاگو تکیه بر موسیقی ساده و ملودیک داشتند و در طول حیات خود با تهیه کنندگان مختلفی هم کار کردند. در طول دههٔ هفتاد، سافت راک بازار موسیقی را تحت تأثیر خود قرار داد و به طور جدی موسیقی تلفیقی هم عصر خودش را دچار دگرگونی کرد




هارد راک

از نظرِ اکثریت دست اندر کاران موسیقی، دو سبک هارد راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) و هوی متال (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84) مشابه هستند. چرا که شباهتهای بسیار زیادی بهم دارند. در هر دو مورد صدای خشن گیتار کاملاً قابل تشخیص است و بطورِ معمول نقش اساسی را در گروه، خواننده اجرا میکند که معمولاً وظیفه نواختن سازی را هم به عهده دارد. اگر چه تفاوتهای اساسی نیز دیده میشود از جمله لزوم وجود ریتم در پس زمینه موسیقی هارد راک. در صورتی که این ویژگی در موسیقی هوی متال دیده نمیشود بلکه این نوع موسیقی بر صدای خشن گیتار و ریتمهای کوبهای تکیه دارد.
هارد راک در اواخر دههٔ ۶۰ رشد خودشو رو آغاز کرد و بهعنوان یک موسیقی روان گردان باب شد و تحولی در زمینه موسیقی راک ایجاد کرد. در هارد راک کمتر از بلوز از بداهه نوازی استفاده میشود و در عین حال به خشونت سبک هوی متال نیست. اگرچه همان سولوهای طولانی و صداهای خشن در هارد راک نیز هست. در این سبک این ریتمها و ریفها هستند که بیشترین اهمیت را دارند و باید به بلندترین شکل ممکن نواخته بشوند.
اسکورپیونز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%B1%D9%BE%DB%8C%D9%88%D 9%86%D8%B2) گروه هارد راک آلمانی است که با فروش بیش از ۲۵۰ ملیون آلبوم جایگاه خودش را به عنوان یکی از موفقترین گروههای راک قاره اروپا ثبت کردهاست .این گروه از پرفروشترین گروههای راک و همچنین موسیقی به شمار میرود. رودلف شنکر (آواز و گیتار الکتریک) این گروه را با حضور کارل-هینز فولمر (گیتار لید)، لوتار هیمبرگ (گیتار بیس) و ولفگنگ دزیونی (درام) در سال ۱۹۶۹ در هانوور تشکیل داد. سپس در سال ۱۹۹۱ برادر کوچک شنکر به نام میخایل (گیتار لید) و دوست صمصیمیاش کلوز مین (آواز) به گروه پیوستند. در سال ۱۹۷۲ گروه موفق شد اولین آلبومشان را به نام «Lonesome Crow» ضبط کند.
ُاسکورپیونز آهنگهای زیبا و پرطرفدار زیادی از جمله «Still Loving you»، ‏«Are You The One» و «A Moment In A Million Years» را اجرا کردند که باعث محبوبیت آنان گشت. اسکوررپیونز از معدود گروههای راک دنیا میباشد که کنسرت و تورهای بزرگی اجرا میکند. هرچند اسکورپیینز در دهه ۷۰ میلادی نیز شناخته شده بود (مخصوصآ در ژاپن (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86))، اما بیش از هر چیز با ترانههای «Rock You Like a Hurricane» در سال ۱۹۸۴ و «Wind of Change» در سال ۱۹۹۰ به شهرت رسید.
گرانج


سبکی که اوج درخشش آن در دهه ۹۰ اتفاق افتاد و تبدیل به محبوبترین سبک هارد راک این دهه شد و این درخشش نتیجه خلاقیت کرت کوبین و بقیه اعضای نیروانا بود. سبکی که از دل بلک سبث برخاست و حاصل ترکیب موسیقی پانک و هوی متال بود و البته گرایشش بیشتر به سمت پانک بود تا هوی متال (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84)، بخصوص در انتخاب اشعار و نوع اعتراض موسیقیایی آن. اما در نحوه نواختن ریفها به هوی متال شباهت بیشتری داشت. این سبک دارای دو نسل و دورهٔ مشخص است: نسل اول شامل گروههای گرین ریور، ماد هانی میشد که این موج هنوز هم ادامه دارد و ریفهای آن سنگین تر و خشن تر از ریفهای دورهٔ دوم است. مشهورترین گروه از موج دوم نیروانا است که موسیقی آن ملودیک تر از سایر گروههای گرانج است و مهمترین ویژگی آن stop-start زیاد آنست

آلترنیتیو راک

آلترنیتیو راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%AA%DB%8C%D 9%88_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) یکی از شاخههای راک است که تمام گروهای پست پانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9) رو از اواسط دهه هشتاد تا اواسط دهه ۹۰ تحت تأثیر خودش قرار داد. آلترنیتیو راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%AA%DB%8C%D 9%88_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) شامل سبکهای گوناگونی میشود: از ملودی های زیبای Jangle Pop گرفته تا ملودی های خشن و یکنواخت اینداستریال راک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8% B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84_%D8%B1%D8%A7%DA%A 9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF).
پانک راک

در اواخر دهه ۶۰ و دهه ۷۰، رویدادهای اجتماعی، مانند جنگ ویتنام، تورم، و بیکاری، در موسیقی ان دوران خود را منعکس میکرد. در حالی که موسیقی جدی تر میشد، اما ارتطباتش با مسایل روزمره زندگی کم میشد و در بیشتر حالت فرار از واقعیات میگرفت. در همین زمان بود که گروههای پانک در انگلیس با تأثیر گرفتن از این جو، و همچنین با کمک از موسیقی بعضی ازگروههای آمریکایی، رو به گسترش رفتند. از اولین و مشهورترین این گروهها، سکس پیستولز بود.
تنوع های موسیقی راک در دهه ۱۹۸۰

در دهه ۱۹۸۰ موسیقی راک مردمی اشباع و جذب شد. این دوران همچنین شاهد موج جدید هوی متال انگلیسی بود. در اولین بخش این دهه شاهد هنرنمایی ابتکارها و نوآوریهای ادی وان هالندر گیتار راک، هنگامی که آواشناسهای دیوید لی راث وان هالن و فردی مرکوری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B1%DA%A9%D9%88% D8%B1%DB%8C) از گروه کوئین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D8%A6%DB%8C%D9%86) بود و او این برنامهها را در سراسر دهه ۱۹۷۰ اجرا کرد و نقش جلودار را در انجام استانداردهای برنامههای هنری به اوج رسانید. بونو از یوتو به گرایش و تمایلهای خود ادامه داد. همگام با این پدیده، باندهای موج جدید پاپ با اجرا کنندگانی مانند بیلی آیدولو گوگوسبا شهرت افزاینده خود مردمی و عمومی باقی ماند. راک قلب مملکت آمریکایی این مورد بطور قوی افزایش یافت که مثالی از آن توسط بروس اسپرینگتون، باب سگر، جان (کوگار) ملنکاپ (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D9%84%D9%86%DA%A9%D8%A7%D9% 85%D9%BE&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) و دیگران بود. که این توسط تصنیف نویسان- خوانندگان سنتی آمریکایی، پل سایمون و ستاره سابق انگلیسی برنامه راک، پیتر گابریل موسیقی راک ورل با انواع سبکهای موسیقی سنتی در سراسر جهان تقویت و معروف شد، این شهرت و معروفیت بنام *موسیقی جهانی* شناخته شد و شامل تقویت و معروفیت مانند راک نسلهای مختلف شد.
بریت پاپ

موقعی که آمریکا لبریز از موسیقی گانگ و گانگ ثانوی و هیپ هاپ بود، بریتانیا به سبک موسیقیی در اواسط دهه ۹۰ برگشت که بریت پاپ نامیده میشد و توسط باندهایی مانند سدو (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%28%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%29_%D8 %B3%D8%AF%D9%88&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، اوسیس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%88%D8%B3%DB%8C%D8%B3)، روحیه، ردیو هد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%88%D9%87%D8%AF)، پالپ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%84%D9%BE) و بلِر (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%D8%B1_%28%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87_%D9 %85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%29) اجرا میشد.
هوی متال

یکی از زیرشاخههای اصلی راک، سبک هوی متال (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84) است که امروزه خود به عنوان یک شاخهٔ اصلی شناخته میشود.از موسیقی متال که به علت خشنبودن آواها به این نام خوانده میشود، به خودی خود زیر شاخههای متعددی منشعب شدهاست. دههٔ هشتاد میلادی دوران شکلگیری کاملتر و تعالی این سبک به حساب میآید.

م.ن
۱۳ مرداد ۱۳۹۰, ۰۲:۵۶ بعد از ظهر
راک ایرانی گونهای از موسیقی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9) است که در کشور ایران (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86) رواج دارد. موسیقی راک در ایران، از اواخر دهه چهل خورشیدی و با ظهور خوانندگانی مانند: کوروش یغمایی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B4_%DB%8C%D8%BA%D9%85% D8%A7%DB%8C%DB%8C)[۱] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-0) [۲] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-1)، فرهاد مهراد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%B1% D8%A7%D8%AF) و فریدون فروغی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86_%D9%81%D8%B1% D9%88%D8%BA%DB%8C) رواج پیدا کرد لیکن پس از انقلاب فرهنگی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D9%81%D8%B1% D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D 9%86) دستکم در ظاهر امر به دست فراموشی سپرده شد.
موسیقی راک ایرانی از «راک انگلیسی»، «راک آمریکایی» و سبکهای اروپایی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C) تاثیر گرفته است. در این نوع موسیقی نیز همانند بیشتر سبکهای راک، گیتار الکتریک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%DA%A9% D8%AA%D8%B1%DB%8C%DA%A9) و گیتار بیس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%DB%8C%D8%B3) و درامز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85) اصلیترین سازها هستند. در بعضی از گروهها کیبورد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D9%88%D8%B1%D8%AF) نیز وظیفه تنظیم ریتمها و سمپلها را بر عهده دارد. اما نکته قابل توجه این است که به دلیل ایرانی بودن اجرا کنندگان این موسیقی، انواع سازها و ریتمها و لحنهای ایرانی در بعضی از آهنگهای تولیدی وجود دارد.


دهه ۴۰ و ۵۰ و سالهای پیش از انقلاب

در آن زمان موسیقی سنتی در میان مردم محبوب بود و موسیقی پاپ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D9%BE%D8%A7% D9%BE) نیز با سرعت زیادی رو به گسترش و پیشرفت بود و به رقابت با سبکهای غربی و آمریکایی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7) در سطح ملی، میپرداخت. همچنین به دلیل برپایی کنسرت خوانندگان غربی در ایران؛ تبادل موسیقی و فرهنگ و هنر نیز میان ایران و سایر کشورها وجود داشت.

انقلاب ایران و سالهای پس از آن

انقلاب اسلامی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3% D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D 9%86) برای جامعه هنر و موسیقی ایران پیامدهای خوبی در پی نداشت. از همان اولین سالهای پس از انقلاب، فعالیت هرگونه موسیقی ممنوع گردید؛ موسیقی پاپ غیرمجاز اعلام شده و به تبع آن سبک راک نیز اجازه فعالیت نیافت.[۳] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-2) تنها نوع موسیقی که مجوز فعالیت داشت، موسیقی سنتی و سرودهای انقلابی بود. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D9%81%D8%B1%D9%87% D9%86%DA%AF_%D9%88_%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D8%AF_ %D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C)، فیلترینگ بزرگی را در مقابل هرگونه موسیقی انجام میداد و به تبع آن بیشتر خوانندگان پیش از انقلاب به کشورهای دیگر مهاجرت کردند. تنها تعداد انگشت شماری از خوانندگان پیش از انقلاب از ایران خارج نشدند که پیشگامان راک ایرانی نیز از جمله این افراد بودند. کوروش یغمایی، فرهاد و فریدون فروغی در کشور ماندند تا وزارت فرهنگ و ارشاد فعالیت آنها را ممنوع کند. کوروش یغمایی تا ۱۷ سال اجازه فعالیت نیافت؛ صدای فرهاد سالها پخش نشد و تنها یک آهنگ به نام «وحدت» از او پخش گردید که در وصف پیامبر اسلام (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF) و بود و مضمونی انقلابی داشت. فریدون فروغی نیز وضعی مشابه و به مراتب سخت تر از دیگر همراهانش داشت. با این شرایط، دوران رکود و انزوای موسیقی راک ایرانی آغاز شد.[۴] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-3) [۵] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-4) [۶] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-5)[۷] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-6)
دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰

در دهه ۶۰ به دلیل وجود جو سیاسی و آغاز جنگ ایران و عراق (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%86%DA%AF_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_ %D9%88_%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82)، هیچ حرکتی مبتنی بر زنده کردن راک ایرانی صورت نگرفت. انواع موسیقی همچنان در ممنوعیت بسر میبردند و تنها طنین موسیقی سنتی بود که مردم را با موسیقی همراه میکرد. این جریان سبب شد تا موسیقی سنتی ایران پیشرفت چشمگیری داشته باشد.[نیازمند منبع (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%AF%DB%8 C%D8%A7:%D8%A7%D8%AB%D8%A8%D8%A7%D8%AA%E2%80%8C%D9 %BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%DB%8C)] موسیقی پاپ در خارج از کشور و توسط خوانندگان پیش از انقلاب که به آمریکا مهاجرت کرده بودند فعالیت میکرد؛ اما همچنان راک ایرانی در رکود بی چون و چرا بسر میبرد. در این سالها فرهاد تلاش زیادی کرد تا با اجرا و ساخت ترانههایی جدید و بازخوانی ترانههای قدیمی خود یاد راک را در دل مردم ایران زنده نگاه دارد؛ ولی باز هم سد محکمی به نام وزارت ارشاد وجود داشت.
در اوایل دهه ۷۰ نیز وضع به همین ترتیب بود. تنها گروه راک ایرانی که در آن زمان فعالیت میکرد، گروه «کوچ» نام داشت. این گروه در آمریکا به ساخت و تنظیم آهنگ هایی در سبک کانتری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C) مشغول بود. در ایران نیز به طور محدود گروهها و خوانندگان اندکی به فعالیتهای زیرزمینی مشغول بودند، اما هنوز بستر مناسبی برای راک ایرانی آماده نشده بود. «کاوه یغمایی» از معدود خوانندگان راک ایرانی بود که در این سالها با مجوز رسمی وزارت ارشاد فعالیت میکرد و حتی در سال ۷۳ کنسرتی را برگزار کرد که نخستین کنسرت راک ایران پس از انقلاب لقب گرفت.
اواخر دهه ۷۰؛ دوباره زنده شدن راک ایرانی

در اواخر دهه ۷۰ و با روی کار آمدن دولت اصلاحات (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD_%D8%B7%D9%84%D8%A8% D8%A7%D9%86)، وزارت فرهنگ و ارشاد دولت وقت؛ فرصتی طلایی به جامعه موسیقی ایران داد. موسیقی پاپ و راک پس از سالها انزوا دوباره شروع به فعالیت کردند و با سرعتی چشمگیر نسبت به گذشته در حال پیشرفت بودند.
در این سالها موسیقی راک پیشرفت زیادی کرد. گروههای زیادی در داخل کشور فعالیت میکردند، اما همچنان بسیاری از خوانندگان و گروهها به فعالیتهای زیر زمینی مشغول بودند. هنوز دولت صراحتاً موسیقی راک را آزاد اعلام نکرده بود و این نوع موسیقی را با پاپ ادغام میکرد. هیچ گاه جشنواره و کنسرتی از سوی دولت تحت عنوان موسیقی راک برگزار نشد. تنها یک بار جشنوارهای با نام «جشنواره موسیقی پاپ ایران» برگزار گردید که کلیه خوانندگان پاپ آن زمان ایران در این جشنواره شرکت کردند. کاوه یغمایی و داریوش خواجه نوری نیز در این جشنواره حضور داشتند و آهنگهایی را با سبک راک و تحت عنوان پاپ اجرا نمودند. وی موفق شد ستاره طلایی این جشنواره را از نظر «بهترین گروه» به خود اختصاص دهد.
در همین سالها جو تازهای از موسیقی راک در میان جوانان ایرانی در حال شکلگیری بود. موسیقی «هوی متال (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84)» که زیر شاخهای موسیقی راک و جدا شده از سبک «هارد راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B1%D8%A7%DA%A9)» میباشد، به سرعت در میان ایرانیان محبوب میشد و توجه جوانان ایرانی به انواع سبکهای متال بیش از پیش در حال اوجگیری بود. گروههای زیادی در این زمینه تشکیل شدند اما با سرسختی وزرات فرهنگ در مقابل این نوع موسیقی مواجه گشتند. هم اکنون موسیقی متال و زیر شاخه هایش از نظر دولت جمهوری اسلامی ممنوع و غیرمجاز است و برچسب موسیقیهای منحرف و غیراخلاقی بر آنها زده شده. دولت ایران معتقد است این نوع موسیقی مهیج و روانگردان بوده و باعث انحراف اخلاقی جوانان ایرانی میشود.[۸] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-7) همچنین این دولت این موسیقی را در رده موسیقیهای ممنوع و شیطانپرست (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%DB%8C%D8%B7%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%BE%D8%B 1%D8%B3%D8%AA%DB%8C) جای داده و با هرگونه فعالیتی در این زمینه برخورد میکند.[۹] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_note-8)
دهه ۸۰؛ دوران طلایی راک ایرانی

دهه ۸۰ خورشیدی دورانی طلایی را برای موسیقی راک ایران به ارمغان آورد. در اوایل این دهه توجه جوانان ایرانی به این نوع موسیقی و زیرشاخه هایش بیش از پیش شدت گرفت و گروههای زیادی در این زمینه تشکیل شدند. بعضی از این گروهها و خوانندگان توانستند از وزارت ارشاد مجوز رسمی فعالیت دریافت کنند و تعدادی از آنان هنوز هم در ایران فعالیت میکنند. در این سالها کنسرتهای زیادی در سطح کشور برگزار شد که بسیاری از آنان به صورت زیرزمینی و تنها تعداد اندکی از این کنسرتها با مجوز رسمی برگزار گردید. توجه جوانان ایران به راک و زیرشاخههای آن بسیار زیاد شده بود.
پانویس ها



↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-0) Kourosh yaghmaei Biography (http://www.kourosh-yaghmaei.com/biography/Biography-p.htm)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-1) ترانه هفته"کوروش یغمایی(سلطان راک ایران)" | هفته پارسی (http://www.persianweek.com/culture/song/%D8%B3%D9%84%D8%B7%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-2) سینمای ما و موسیقی راک ایرانی | انسانشناسی و فرهنگ (http://anthropology.ir/node/8883)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-3) ایرنا: حمايت از موسيقي مقامي و محلي براي مقابله با تهاجم فرهنگي ضروري است (http://irna.ir/NewsShow.aspx?NID=30304253)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-4) موسیقی؛ ابزار تهاجم فرهنگی (http://www.sedaghatnews.ir/Pages/News-398.html)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-5) MehrNews.com - Iran, world, political, sport, economic news and headlines (http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=798863)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-6) محمدرضا سرشار: خواننده قبل از انقلاب در رسانه ملی چه می کند؟! (http://www.shafaf.ir/fa/pages/?cid=19397)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-7) تهاجم فرهنگی (http://www.hawzah.net/hawzah/magazines/MagArt.aspx?MagazineNumberID=4192&id=26604)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86% DB%8C#cite_ref-8) پدیده ای خطرناک به نام پارتی مختلط دختر و پسر (http://asreshia.com/index.php?option=com_content&view=article&id=637:1389-11-09-06-59-04&catid=3:main)

م.ن
۱۳ مرداد ۱۳۹۰, ۰۳:۲۳ بعد از ظهر
خرده فرهنگ پانک


(http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Punks_burning _a_flag.jpg)
(http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Punks_burning _a_flag.jpg)
مد پانک در اوایل دهه ۱۹۸۰


خرده فرهنگ پانک شامل آرایه های مختلفی مانند ایدئولوژی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A6%D9%88%D9%84%D9%88%DA%98%D B%8C)، فرمهای بیان، همین طور مد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AF)، هنرهای تجسمی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AA%D8%AC% D8%B3%D9%85%DB%8C)، رقص (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%82%D8%B5)، ادبیات (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA)، فیلم (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85) و در نهایت سبک پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) میشود.
تاریخچه

خرده فرهنگ پانک در اواسط دهه ۱۹۷۰ در انگلستان (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86) ایالات متحده آمریکا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA% D8%AD%D8%AF%D9%87_%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D 8%A7) و استرالیا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7) ظهور کرد. اینکه پانک دقیقا از کدام منطقه نشات گرفته است موضوع بحث طولانی مدتی در درون خود جنبش است.[۱] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9#cite_note-0) [۲] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9#cite_note-1) [۳] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9#cite_note-2)
پانویس



↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9#cite_ref-0) موفقیت از بین بردن میوه (http://creemmagazine.com/ArchivePages/1971_05.html). Creem magazine. بازدید در تاریخ ۱۲ می ۲۰۱۱.
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9#cite_ref-1) تولد پانک (http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/music/features/the-birth-of-punk-514015.html). London: The Independent. بازدید در تاریخ ۱۲ می ۲۰۱۱.
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9#cite_ref-2) ناجورها و سرکشها (http://www.abc.net.au/arts/music/stories/s780315.htm). abc.net.au. بازدید در تاریخ ۱۲ می ۲۰۱۱.


منابع



مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Punk subculture (http://en.wikipedia.org/wiki/Punk_subculture#cite_ref-5)»، ویکی پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ می ۲۰۱۱).




زیررده ها:

موسیقی موج نو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82% DB%8C_%D9%85%D9%88%D8%AC_%D9%86%D9%88)
هاردکور پانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9% D9%88%D8%B1_%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9)
پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1 %D8%A7%DA%A9)


ژانرهای موسیقی پانک:


ایمو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%88)
رایت گرررل (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%AA_%DA%AF%D8%B1%D8%B1%D8%B1% D9%84) (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9)
پست-پانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9)



موسیقی موج نو:




موسیقی موج نو

موج نو (به انگلیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84% DB%8C%D8%B3%DB%8C): New Wave)، گونهای از موسیقی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9) بود که در سالهای پایانی دههٔ ۱۹۷۰، دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ وجود داشت. این سبک موسیقی از سبک پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) به عنوان یک واکنش علیه موسیقی عامه و مردمپسند دههٔ ۱۹۷۰ پدیدار شد. موج نو تأثیرپذیرفته از عوامل مختلفی مانند استایلهای راک اند رول (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%D8%A7%D9%86%D8%AF_%D8%B1%D9%88 %D9%84) دورهٔ پیش-هیپی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%DB%8C%D9%BE%DB%8C)، اسکا (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D8%A7&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، رگی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%DA%AF%DB%8C)، پاور پاپ (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%88%D8%B1_%D9%BE%D8 %A7%D9%BE&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، موسیقی الکترونیک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%A7%D9%84% DA%A9%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%86%DB%8C%DA%A9)، دیسکو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D8%B3%DA%A9%D9%88)، فانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D9%86%DA%A9) و ... بود.

زیرردهها

موسیقی دانان موج نو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82% DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86_%D9%8 5%D9%88%D8%AC_%D9%86%D9%88) :

گوئن استفانی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%D9%88%D8%A6%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81% D8%A7%D9%86%DB%8C)
کریس استین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%B3_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C% D9%86)


کلم بورک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%84%D9%85_%D8%A8%D9%88%D8%B1%DA%A9)


دبی هری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%A8%DB%8C_%D9%87%D8%B1%DB%8C)
جیمی دستری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%DB%8C%D9%85%DB%8C_%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%B1% DB%8C)


بلیندا کارلایل (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%DB%8C%D9%86%D8%AF%D8%A7_%DA%A9%D8%A7% D8%B1%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%84)





گروه های موج نو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%E2%80% 8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D9%88%D8%AC_%D9%86%D9% 88) :

1_گروه های موج نو بریتانیایی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%E2%80% 8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D9%88%D8%AC_%D9%86%D9% 88_%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A 7%DB%8C%DB%8C):

دپش مد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%BE%D8%B4_%D9%85%D8%AF)


سیمپل مایندز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%84_%D9%85%D8%A7%DB%8C% D9%86%D8%AF%D8%B2)


مگزین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86)


پلیس (گروه موسیقی) (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D9%84%DB%8C%D8%B3_%28%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9% 87_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%29)


یوریتمیکس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D9%85%DB%8C%DA%A9%D 8%B3)



2_ گروه های موج نو آلمانی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%E2%80% 8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D9%88%D8%AC_%D9%86%D9% 88_%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C):

آلفاویل (گروه موسیقی) (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%88%DB%8C%D9%84_%28%DA% AF%D8%B1%D9%88%D9%87_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%8 2%DB%8C%29)

3_گروه های موج نو آمریکایی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%E2%80% 8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D9%88%D8%AC_%D9%86%D9% 88_%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%DB%8 C) :

اینفورمیشن سوسایتی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D9%81%D9%88%D8%B1%D9%85%DB%8C%D 8%B4%D9%86_%D8%B3%D9%88%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB %8C)


برلین (گروه موسیقی) (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86_%28%DA%AF%D8%B1%D9% 88%D9%87_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%29)
بلاندی (گروه موسیقی) (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C_%28%DA%AF%D8% B1%D9%88%D9%87_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8 C%29)


تاکینگ هدز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D9%86%DA%AF_%D9%87%D8%AF% D8%B2)


د بنگلز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF_%D8%A8%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%B2)



ایمو:


ایمو (به انگلیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84% DB%8C%D8%B3%DB%8C): Emo) یکی از زیرشاخههای موسیقی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%B1%D8%A7% DA%A9) و برآمده از سبک هاردکور پانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1_%D9%BE% D8%A7%D9%86%DA%A9) است. واژهٔ ایمو (که «emotional hardcore» و «emocore» هم گفته میشود) اولین بار برای توصیف آثار گروههای هاردکوری بهکار رفت که «آهنگهای ملودیک» و «اشعار احساسی سوگوارانه و اعترافگونه»شان باعث تفاوتشان از دیگر ژانرهای پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) میشد.


از اولین آثار موسیقایی که در شکلگیری ایمو نقش قابل توجهی داشت میتوان از آلبوم ۱۹۸۴ گروه هاردکور پانک Hüsker Dü با نام Zen Arcade یاد کرد. این آلبوم راهگشای گروههای هاردکور دیگر شد تا در آثارشان به موضوعهای شخصیتر بپردازند و آهنگهای گوشنوازتری بسازند.[۱] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%88#cite_note-0) در سالهای میانی دههٔ ۸۰ میلادی بود که در منطقهٔ واشنگتن دیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%A7%D8%B4%D9%86%DA%AF%D8%AA%D9%86_%D8%AF% DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%DB%8C) اولین گروههای ایمو ظهور کردند که از میان آنها میتوان به رایتز آو اسپرینگ (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%B2_%D8 %A2%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D9%86%DA% AF&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) و اِمبریس (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8% B3&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) اشاره کرد.
موضوعی که در شعرهای هنرمندان ایمو بیشتر به آن پرداخته میشود «شکست یا ناکامی در روابط عاشقانه» است و وجه تمایزشان با اشعار متداول عاشقانه سعی در برانگیختن حس ترحم شنونده به حال عاشق ناکام است. پرداختن به اینگونه مضامین باعث شده بیشتر مخاطبان ایمو نوجوانها باشند.[۲] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%88#cite_note-1)
علاوه بر موسیقی، واژهٔ ایمو برای تعریف یک خردهفرهنگ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%8 7%D9%86%DA%AF) که علاقمندانش مشخصههای ظاهری و رفتاری مخصوص به خودشان را دارند هم استفاده میشود. این واژه برای توصیف نوعی رابطهٔ خاص میان هنرمندان ایمو و هواداران و جنبههای گوناگون مرتبط با مُد، فرهنگ و خصوصیات رفتاریشان هم کاربرد دارد.
منابع



↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%88#cite_ref-0) ایمو در وبگاه allmusic (http://www.allmusic.com/explore/style/d4525)
↑ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%88#cite_ref-1) ایمو در دانشنامهٔ بریتانیکا (http://www.britannica.com/EBchecked/topic/1484940/emo)




تاریخچهٔ موسیقی ایمو (http://www.gigwise.com/photos/44697/A-History-Of-Emo-Music)


ریشه های سبکی هاردکور پانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1_%D9%BE% D8%A7%D9%86%DA%A9)، ایندی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D8%B1%D8%A7%DA%A9)
ریشه های فرهنگی سال های میانی دههٔ ۸۰ میلادی در واشنگتن دی سی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%A7%D8%B4%D9%86%DA%AF%D8%AA%D9%86_%D8%AF% DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%DB%8C)ایالات متحده (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA% D8%AD%D8%AF%D9%87)
سازهای موسیقی آواز، گیتار الکتریک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%DA%A9% D8%AA%D8%B1%DB%8C%DA%A9)، گیتار باس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%D8%A7%D8%B3) و درامز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B2)
محبوبیت عمومی از اوائل قرن ۲۱ام تا به امروز بالا مشتق ها اسکریمو (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9% 85%D9%88&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) حلقههای محلی واشنگتن دیسی، ایالتهای غرب میانه آمریکا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A 7%DB%8C_%D8%BA%D8%B1%D8%A8_%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%8 6%D9%87_%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7)، ایالتهای مرکزی آمریکا، نیوجرسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%DB%8C%D9%88%D8%AC%D8%B1%D8%B3%DB%8C) و لانگ آیسلند (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%AF_%D8%A2%DB %8C%D8%B3%D9%84%D9%86%D8%AF&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)




رایت گرررل:

رایُت گرررل یا دخترررای آشوبگر*[۳] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%AA_%DA%AF%D8%B1%D8%B1%D8%B1% D9%84#cite_note-2) (به انگلیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84% DB%8C%D8%B3%DB%8C): Riot Grrrl) یک جنبش فمینیستی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85) زیرزمینی پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) و خردهفرهنگی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%8 7%D9%86%DA%AF) است که در دهه ۱۹۹۰ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%87%D9%87_%DB%B1%DB%B9%DB%B9%DB%B0_%28%D9 %85%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AF%DB%8C%29) آغاز شد و معمولاً با جنبش فمینیستی نسل سوم ارتباط داده میشود. گروه موسیقی بیکینی کیل (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%DB%8C%DA%A9%DB%8C%D9%86%DB%8C_%DA%A9%DB%8C% D9%84) با انتشار مجلهای فمینیستی با عنوان رایت گرررل این اصطلاح را ایجاد کردند. از دیگر گروههای مرتبط با این جنبش میتوان به Bratmobile, Excuse 17, Heavens to Betsy, Huggy Bear, Sleater-Kinney، و Team Dresch اشاره کرد.
منابع



Wikipedia contributors, "Riot Grrrl," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Riot_Grrrl&oldid=260395319 (accessed December 28, 2008).



مگی هام (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%DA%AF%DB%8C_%D9%87%D8%A7%D9 %85&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF). «سرواژه Riot Grrrls». فرهنگ نظریههای فمینیستی. ترجمهٔ فیروزه مهاجر (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87_%D9%85%D9%87% D8%A7%D8%AC%D8%B1)، نوشین احمدی خراسانی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D9%88%D8%B4%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%AD%D9%85% D8%AF%DB%8C_%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D B%8C)، فرخ قرهداغی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AE_%D9%82%D8%B1%D9 %87%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D8%BA%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF). نشر توسعه (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%86%D8%B4%D8%B1_%D8%AA%D9%88%D8 %B3%D8%B9%D9%87&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، ۱۳۸۲، ISBN 964-6609-44-9 (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8% D8%B9_%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8/9646609449)، ‏۳۷۹.



ریشه های سبکی موسیقایی: پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9)، آنارکو پانک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A2%D9%86%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D9% 88_%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، هاردکور پانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1_%D9%BE% D8%A7%D9%86%DA%A9)، استریت پانک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D8% AA_%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، ایندی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) ، ایندی پاپ (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D9 %BE%D8%A7%D9%BE&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، گروههای دختران (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%E2%80%8C% D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D 9%86&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)
فکری: موج سوم فمینیسم (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D9%88%D8%AC_%D8%B3%D9%88%D9 %85_%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، نظریه کوییر (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D9%87_%DA %A9%D9%88%DB%8C%DB%8C%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، Straight edge
ریشه های فرهنگی اوایل دهه ۱۹۹۰ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%87%D9%87_%DB%B1%DB%B9%DB%B9%DB%B0_%28%D9 %85%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AF%DB%8C%29)، شمال آمریکا، واشنگتن دیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%A7%D8%B4%D9%86%DA%AF%D8%AA%D9%86_%D8%AF% DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%DB%8C) ایالات متحده (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA% D8%AD%D8%AF%D9%87_%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D 8%A7)
سازهای موسیقی گیتار الکتریک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%DA%A9% D8%AA%D8%B1%DB%8C%DA%A9)، گیتار بیس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%DB%8C%D8%B3) ، درامز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85_%28%D8%B3%D8%A7%D8%B2%29)
محبوبیت عمومی اوایل دهه ۱۹۹۰ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%87%D9%87_%DB%B1%DB%B9%DB%B9%DB%B0_%28%D9 %85%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AF%DB%8C%29)، موسیقی زیرزمینی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%B2%DB%8C% D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C) زیرسبکها Kinderwhore حلقههای منطقهای واشنگتن (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%A7%D8%B4%D9%86%DA%AF%D8%AA%D9%86)، واشنگتن دیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%A7%D8%B4%D9%86%DA%AF%D8%AA%D9%86_%D8%AF% DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%DB%8C) سایر مطالب فمینیسم (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85)، موسیقی گرانج (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%DA%AF%D8%B1% D8%A7%D9%86%D8%AC) [۱] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%AA_%DA%AF%D8%B1%D8%B1%D8%B1% D9%84#cite_note-0)، گریلا گرلز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7_%DA%AF%D8%B1%D9%84% D8%B2)، کوییرکور (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%DA%A9%D9%88%DB%8C%DB%8C%D8%B1%DA% A9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)[۲] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%AA_%DA%AF%D8%B1%D8%B1%D8%B1% D9%84#cite_note-1)، موج سوم فمینیسم (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D9%88%D8%AC_%D8%B3%D9%88%D9 %85_%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)


پست-پانک:


پُست-پانک (به انگلیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84% DB%8C%D8%B3%DB%8C): Post-punk) نام جنبشی در موسیقی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%B1%D8%A7% DA%A9) است که ریشه آن به اواخر دهه هفتاد و بعد از رشد چشمگیر موسیقی پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) برمیگردد. با اینکه زمینه این موسیقی همان پانک راک است اما بیشتر از پانک راک، حالت تجربی، پیچیده و درونگرایی در آن مشاهده میشود. پست-پانک زمینه را برای موسیقی آلترنتیو راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%88_% D8%B1%D8%A7%DA%A9) با گسترش موسیقی پانک و زیرزمینی و وارد کردن مولفههای موسیقی کرائوتراک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%88%D8% AA%D8%B1%D8%A7%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) (خصوصا استفاده از سینتی سایزر (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%AA%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%DB%8C% D8%B2%D8%B1) و تکرارهای پی در پی)، موسیقی جامائیکایی، موسیقی فانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D9%86%DA%A9) آمریکایی، موسیقی تجربی و حتی قطب مخالف موسیقی پانک یعنی دیسکو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D8%B3%DA%A9%D9%88) آماده کرد.
گروهها :




دپش مد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%BE%D8%B4_%D9%85%D8%AF)
مگزین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86)
جوی دیویژن (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%88%DB%8C_%D8%AF%DB%8C%D9%88%DB%8C%DA%98% D9%86)
آر.ای.ام. (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D8%B1.%D8%A7%DB%8C.%D8%A7%D9%85.)
یو تو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88_%D8%AA%D9%88)
د کیور (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF_%DA%A9%DB%8C%D9%88%D8%B1)



ریشههای سبکی پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9)، آرت راک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%AA_%D8%B1%D8%A7%DA %A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، الکترونیک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%A7%D9%84% DA%A9%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%86%DB%8C%DA%A9)، پراگرسیو راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%88_% D8%B1%D8%A7%DA%A9)، رگه (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%DA%AF%D9%87)، فانک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D9%86%DA%A9)، اکپسریمنتال (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB% 8C_%D8%A7%DA%A9%D9%BE%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%8 6%D8%AA%D8%A7%D9%84&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)
ریشههای فرهنگی اواخر دهه ۷۰ در بریتانیا، آمریکا
سازهای موسیقی گیتار (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1) - گیتار بیس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%DB%8C%D8%B3) - درام (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85) - کیبورد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D9%88%D8%B1%D8%AF)سینتی سایزر (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%AA%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%DB%8C% D8%B2%D8%B1) -
مشتقها آلترنتیو راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%88_% D8%B1%D8%A7%DA%A9)، دارک ویو (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DA%A9_%D9%88%DB %8C%D9%88&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، دث راک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF%D8%AB_%D8%B1%D8%A7%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، گاتیک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) ، پست-پانک روایول (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C% D9%88%D9%84&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، دنس پانک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF%D9%86%D8%B3_%D9%BE%D8%A7%D9 %86%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)
هاردکور پانک:


هاردکور پانک (به انگلیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84% DB%8C%D8%B3%DB%8C): Hardcore punk) که به اختصار هاردکور هم گفته میشود یکی از ژانرهای موسیقی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%B1%D8%A7% DA%A9) و از زیرشاخههای پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) است. این گونهٔ موسیقی در سالهای پایانی دههٔ ۷۰ میلادی در آمریکای شمالی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C_%D8%B4% D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C) و پادشاهی متحد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C_%D9%85% D8%AA%D8%AD%D8%AF) پدید آمد.
موسیقی گروههای هاردکور پانک عموما حجیمتر، سنگینتر و دارای ریتمی سریعتر از گروههای پانک راک اولیه بود. هنرمندان پیشگام این سبک از ضربآهنگ بالای درامز و همراهی خواننده با آن به صورت سرضرب مقید بودند در حالیکه گروههای مدرن هاردکور معمولاً به هماهنگی کامل آواز با ضرباهنگ اصلی آهنگ قید و بندی ندارند. آهنگهای هاردکور معمولاً کوتاه، سریع و پرسروصدا هستند و به موضوعهایی مثل سیاست (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA)، آزادی فردی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D9%81%D8%B1%D8%AF% DB%8C)، فاشیسم (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85)، خشونت (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA)، بیگانگی اجتماعی، راحت و بیپرده سخن گفتن از مصرف الکل و مخدر، گیاهخواری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A 7%D8%B1%DB%8C)، جنگ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%86%DA%AF)، مذهب (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8) و مسایل مرتبط با خردهفرهنگ پانکی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AE%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C% D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF_%D9%BE%D8%A7%D9%86%D A%A9%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) میپردازند.
از گروههای پیشگام و شاخص این سبک میتوان از بلَک فلَگ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%DA%A9_%D9%81%D9%84%DA%AF)، دِد کِنِدیز (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF%D8%AF_%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB %8C%D8%B2&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، د سیرکِل جِرکس (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%B1%DA%A9%D9 %84_%D8%AC%D8%B1%DA%A9%D8%B3&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) و بَد برِینز (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A8%D8%AF_%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D9 %86%D8%B2&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) نام برد. در دهه اخیر گروه رایز اگنست (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B2_%D8%A7%DA%AF%D9%86%D8%B3% D8%AA) هاردکور را بیشتر از گذشته مورد توجه مخاطبان موسیقی قرار داد.
بعدها تحت تاثیر هاردکور پانک، سبکهای دیگری پدید آمد که مشتق یا تاثیرگرفته از آن بودند و بعضی از آنها مانند ملودیک هاردکور، متالکور، پُست هاردکور و ترش متال بسیار محبوب و پرطرفدار شدند.


هاردکور پانک ریشههای سبکی پانک راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%DA%A9)
ریشههای فرهنگی سالهای پایانی دههٔ ۷۰ میلادی در ایالات متحده (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA% D8%AD%D8%AF%D9%87) و پادشاهی متحد (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C_%D9%85% D8%AA%D8%AD%D8%AF)
سازهای موسیقی آواز، گیتار الکتریک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%DA%A9% D8%AA%D8%B1%DB%8C%DA%A9)، گیتار باس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%D8%A7%D8%B3) و درامز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B2)
محبوبیت عمومی پایین رو به متوسط بر حسب زیرشاخهها مشتقها آلترنتیو راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%88_% D8%B1%D8%A7%DA%A9)، گرانج (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC)، پُست هاردکور (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) زیرسبکها کریستین هاردکور، دی-بیت، ایمو، گریندکور، ملودیک هاردکور، ناردکور، پاوروایلنس، اسکیت پانک، ترشکور، یوث کرو سبکهای درهمآمیخته کراسآور ترش، کراست پانک، دیجیتال هاردکور، فانککور، پانک جز، متالکور، رپکور، اسکاکور حلقههای منطقهای استرالیا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7) برزیل (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D8%B1%D8%B2%DB%8C%D9%84)، ژاپن (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86)، کانادا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%A7)، ایتالیا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7)
حلقههای محلی آمریکا: بوستون (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A8%D9%88%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9% 86_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، کالیفرنیا (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%B1%D8 %A7%DA%A9_%D8%AF%D8%B1_%DA%A9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D9 %81%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%A7&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، شیکاگو (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DA%AF%D9% 88_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، دیترویت (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D8%AA%D8%B1%D9%88%DB% 8C%D8%AA_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B 1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، مینیاپلیس (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9% BE%D9%84%DB%8C%D8%B3_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A 9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، نیوجرسی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%86%DB%8C%D9%88%D8%AC%D8%B1%D8% B3%DB%8C_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B 1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، نیویورک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8% B1%DA%A9_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B 1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، ایندیانا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%A7) فیلادلفیا (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AF%D9% 84%D9%81%DB%8C%D8%A7_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A 9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، فینیکس (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%86%DB%8C%DA%A9%D8% B3_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، واشنگتن (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B4%D9%86%DA%AF%D8% AA%D9%86_%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%DB%8C_%D9%87% D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)

پانک راک:


پانک راک نام سبکی از موسیقی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9) و جنبش ضد نظام حاکم است که در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی متولد شد. پیش از این جنبش که طیف وسیعی از موسیقی پروتوپانک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%AA%D9%88%D9% BE%D8%A7%D9%86%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) بود، پانک راک در فاصلهٔ سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ میلادی در ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا رشد یافت. گروههایی همچون رامونز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86%D8%B2) در شهر نیویورک و سکس پیستولز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DA%A9%D8%B3_%D9%BE%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88% D9%84%D8%B2) و کلَش (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF_%DA%A9%D9%84%D8%B4) در لندن به عنوان پیشگامان یک جنبش جدید موسیقایی شناخته شدند.
در سال ۱۹۷۷، پانک در سراسر دنیا در حال گسترش بود. گروههای پانک راک از افزونی مورد توجه جریان اصلی راک دههٔ ۱۹۷۰ اجتناب میکردند و موسیقیهای سریع و سنگینی را میساختند؛ عمدتاً با آهنگهایی کوتاه، stripped-down instrumentation و اغلب متنهای سیاسی یا پوچگرا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D9%88%DA%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8 C%DB%8C). خردهفرهنگ پانک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AE%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C% D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF_%D9%BE%D8%A7%D9%86%D A%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) مرتبط، سرکشی دوران جوانی را بیان میکند و به وسیلهٔ سبکهای پوشش (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA %A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) متمایز، روشهای فکری ضد استبدادی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B4_%D9%81%DA%A9%D8 %B1%DB%8C_%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) و یک رفتار خودت آن را انجام ده (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4%E2%80%8C% D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D8%A2%DB%8 C%E2%80%8C%D9%88%D8%A7%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) معرفی میشود.
پانک راک، به سرعت، گرچه کوتاه، به پدیدهٔ فرهنگی عظیمی در بریتانیا تبدیل شد. اکثراً پانک در صحنههای موضعی و محدود ریشه گرفت و قصد داشت که با همراهی از جریان اصلی مخالفت کند. با شروع دههٔ ۱۹۸۰، سبکهای حتی سریعتر و خشنتر مانند هاردکور (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%B1_%D9%BE% D8%A7%D9%86%DA%A9) و ای! (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%21&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) به مد غالب پانک راک تبدل شدهبودند. موسیقیدانهایی که با پانک راک شناخته یا الهامگرفتهشده پنداشته میشدند، طیف وسیعی از سایر تغییرات را دنبال کردند و موجب آغازشدن جنبش آلترنتیو راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%88_% D8%B1%D8%A7%DA%A9) شدند.
با آغاز سدهٔ جدید، گروههای موسیقی جدید پاپ پانک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D9%BE%D8%A7%D9 %86%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) همچون گرین دی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%86_%D8%AF%DB%8C) موجب شهرت گسترده این جنبش، پس از گذشت دهههایی از آغاز آن شدند.
گروههای مشهور در این سبک:



گرین دی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%86_%D8%AF%DB%8C)
رایز اگنست (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B2_%D8%A7%DA%AF%D9%86%D8%B3% D8%AA)
بد ریلیجین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D8%AF_%D8%B1%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%AC%DB%8C% D9%86)
بلک فلگ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%DA%A9_%D9%81%D9%84%DA%AF)
... پیستولز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DA%A9%D8%B3_%D9%BE%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88% D9%84%D8%B2)



روبات (رقص):

روبات (به انگلیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84% DB%8C%D8%B3%DB%8C): Robot) نام سبک رقصی است که رقصنده (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%82%D8%B5%D9%86%D8%AF%D9%87) در آن سعی میکند که رقص خود را همانند حرکات یک روبات (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%AA) انجام دهد. این رقص زمانی به معروفیت رسید که جکسون ۵ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%DA%A9%D8%B3%D9%88%D9%86_%DB%B5) از آن در هنگام اجرای ترانهٔ رقص ماشین (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B1%D9%82%D8%B5_%D9%85%D8%A7%D8 %B4%DB%8C%D9%86&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) استفاده کردند.


مون واک (رقص):


مونواک (به انگلیسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84% DB%8C%D8%B3%DB%8C): Moonwalk) (به فارسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C): ماه پیمایی) نام یک تکنیک رقص است که در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی (دههٔ ۶۰ خورشیدی) توسط مایکل جکسون (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%84_%D8%AC%DA%A9%D8%B3% D9%88%D9%86) به شهرت رسید. در این تکنیک رقص، رقصنده پاهایش را به شیوهای خاص به عقب هل میدهد طوری که به بیننده این حس را القا میکند که در حال قدم زدن به سمت جلو است.
مایکل جکسون در ۲۵ مارس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%B2%DB%B5_%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B3) ۱۹۸۳ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%B1%DB%B9%DB%B8%DB%B3_%28%D9%85%DB%8C%D9%84%D8% A7%D8%AF%DB%8C%29) (‎۵ فروردین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%B5_%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86) ۱۳۶۲ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%B1%DB%B3%DB%B6%DB%B2)) در ویژه برنامهٔ «موتاون ۲۵ (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%88%D9% 86_%DB%B2%DB%B5:_%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8 %8C_%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%8C_%D8%A8%D8 %B1%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87&action=edit&redlink=1)» که توسط ۴۷ میلیون بیننده مشاهده میشد برای اولین بار در سن ۲۴ سالگی رقص مونواک را هنگام اجرای ترانهٔ «بیلی جین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8C_%D8%AC%DB%8C%D9%86)» به نمایش گذاشت. مون واک یکی از بهترین و شناخته شدهترین رقصهای جهان است که به عنوان امضای هنری مایکل جکسون (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%84_%D8%AC%DA%A9%D8%B3% D9%88%D9%86) شناخته میشود

م.ن
۲۰ مرداد ۱۳۹۰, ۰۲:۴۸ بعد از ظهر
یکی از زیرشاخههای اصلی راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%DA%A9)، سبک متال است که امروزه خود به عنوان یک شاخهٔ اصلی شناخته میشود. از موسیقی متال که به علت خشنبودن آواها به این نام خوانده میشود، به خودی خود زیر شاخههای متعددی منشعب شدهاست. دههٔ هشتاد میلادی دوران شکلگیری کاملتر و تعالی این سبک به حساب میآید. یکی از گروههای شاخص دههٔ هشتاد گروه آمریکایی متالیکا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%DA%A9%D8%A7) با سبک هوی متال (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84) را میتوان نام برد. موسیقی متال میخواهد در اشعارش اعتراض را به گونه مستقیم بیان کند. اولین گروه سبک متال بلک سبت (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%DA%A9_%D8%B3%D8%A8%D8%AA) با خوانندگی جان آزی آز بورن (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%A2%D8%B2%DB %8C_%D8%A2%D8%B2_%D8%A8%D9%88%D8%B1%D9%86&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) میباشد

موسیقی هوی متال از تکنیکی ترین، فیترین و فلسفیترین موسیقیهای جهان است. مفهوم شعرهای هوی متال همان طور که قابل لمس هست اعتراض آمیز هم هست

موسیقی متال نه تنها اشعار تو خالی سکس و عشق نیست، بلکه در مورد مساعل مختلف از جمله سیاسی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C)، فرهنگی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF) اجتماعی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C) و حتی اسطورهای (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%D8%B1) هم سخن به میان آورده میشود. موسیقی که در عین سنگینی حرف خود را بیان میکند.

طرفداران این سبک معتقد هستند که متال یک موسیقی عادی نیست بلکه یک جنبش (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85% D8%A7%D8%B9%DB%8C) عظیم فکری و تحولی درونی برای انسانهاست. جنبشی که از حقوق بشر (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1) دفاع میکند و قصد دارد با نشان دادن پستیها و رذالتها انسان را در مسیر اصلی خود هدایت کند و با ابزار سخت خود، سختترین انسانها را فرو میریزد و انسان متکی به نفس و تفکر خویش را به وجود میآورد

این عده از هر عنصری اسنفاده میکنند. از نوع لباسی که به تن میکنند، از طرز آرایش (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF)، مدلهای ریش (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%DB%8C%D8%B4) و مو (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88) گرفته تا برخوردهای اجتماعی، برای نشان دادن اعتراض خود استفاده میکنند

متال پس از جنگ جهانی دوم پایه گزاری شد، واقعهای که بر روی همهٔ کشورهای جهان مخصوصا کشورهای اروپایی تأثیر بدی گذاشت و همه ملتها با مشکلات جدی روبرو شدند. قهرمانان میدانهای نبرد با وجود رشادتهای فراوان کنار گذاشته شدند و فساد همه جا را پر کرد

متال یک عامل اساسی در برابر خفقان و سکوتی بود که دولتها به وجود آوردند.

طرفداران این سبک معتقدند که تلاشهایی صورت گرفت که که چهره این موسیقی را نزد مردم خراب کنند و مردم را نسبت به آن بی اعتماد کنند، آلیس کوپر (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%DB%8C%D8%B3_%DA%A9%D9%88%D9%BE%D8%B1) تحت فشار قرار گرفت و مورد تمسخر مردم شد، آزی آزبرن (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%DB%8C_%D8%A2%D8%B2%D8 %A8%D8%B1%D9%86&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) به جرم شیطان پرستی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%DB%8C%D8%B7%D8%A7%D9%86_%D9%BE%D8%B1%D8%B3% D8%AA%DB%8C) به دادگاه کشیده شد، افرادی چون فردی مرکوری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B1%DA%A9%D9%88% D8%B1%DB%8C) مورد انتقادهای شدید قرار گرفتند






متال و شاخهها و زیر شاخهها


زیر مجموعههای ریتم متال:


Traditional Metal
Heavy Metal
Doom Metal
Death Metal
Black Metal
Progressive Metal
Industrial Metal
N.W.O.B.H.M
Christian Metal
Thrash/Speed Metal








Traditional Metal



از اولین شاخههای متال که ایجاد شد. گروههای بسیاری باعث به وجود آمدن این موزیک شدند. نام دیگر این شاخه True Metal به معنی متال واقعی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84_%D9%88%D8 %A7%D9%82%D8%B9%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) است. این شاخه توسط گروهها و شخصهایی از قبیل Judas Priste, Savatage, Metal Church بوجود آمدهاست.

گروه کویین (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%DB%8C%DB%8C%D9%86) را باید جز برترین گروههای راک کلاسیک (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%DA%A9_%DA%A9%D9%84%D8 %A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) دانست. این گروه به رهبری فرخ بورسالار (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AE_%D8%A8%D9%88%D8 %B1%D8%B3%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) که ایرانی الاصل بود و بعدها بنام فردی مرکوری (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B1%DA%A9%D9%88% D8%B1%DB%8C) تغیر نام داد در اواخر دهه ۶۰ میلادی تشکیل شد. دوران طلایی گروه را باید دهه ۷۰ میلادی دانست زیرا فرم هنری گروه از این دهه به بعد به سوی نوعی سادگی رفت و گروه به نوعی بشکل یک گروه پاپ راک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B1%D8%A7%DA%A9) در آمد. آنچه منتقدان آنرا پست مدرنیسم (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86%DB%8C% D8%B3%D9%85) میدانند. البته این فرایندی بود که بسیاری از گروههای راک سنگین مانند metallica در دهه ۹۰ میلادی دنبال کردند.

گروه پینک فلوید (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%DB%8C%D9%86%DA%A9_%D9%81%D9%84%D9%88%DB%8C% D8%AF) Pink Floyd از بزرگترین گروههای راک کلاسیک است که از اواخر دهه ۶۰ میلادی فعالیت خود را در سبک منحصر بفرد space rock آغاز کرد.اعضای اولیه پینک فلوید عبارت بودند از سید بارت (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AA), راجر واترز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%D8%AC%D8%B1_%D9%88%D8%A7%D8%AA%D8%B1% D8%B2), ریچارد رایت (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B1%D8%A7% DB%8C%D8%AA) و نیک میسن (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%DB%8C%DA%A9_%D9%85%DB%8C%D8%B3%D9%86). عدهای واترز را لیدر گروه میدانند اما بی تردید تفکر و سبک هنری گروه را باید در زوایایی ذهن نا متعارف و خلاق بارت جستجو کرد که به شدت تحت تأثیر انواع مواد مخدر و توهم زا بود و سرانجام بارت ر ا قربانی کرد. برخی از آلبومهای گروه:


dark side of the moon
wish you were here
animals
the wall
division bell


موزیک در اینجا بصورت آرام همراه گیتار آرام است. بعضی اوقات این شاخه به پاور متال (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84) POWER METALشناخته میشوند. گروههای این شاخه: Defender, Iron Fire, Metalium, Risk, Manowar, Spirit Web




Heavy Metal



اسکورپیونز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%B1%D9%BE%DB%8C%D9%88%D 9%86%D8%B2) (انگلیسی: The Scorpions) گروه Hard Rock/Heavy Metal آلمانی است که با فروش بیش از ۲۵۰ ملیون آلبوم جایگاه خودش را به عنوان یکی از موفقترین گروههای راک قاره اروپا ثبت کردهاست. این گروه از پرفروشترین گروههایراک و همچنین موسیقی به شمار میرود. رودلف شنکر (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%84%D9%81_%D8 %B4%D9%86%DA%A9%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) (آواز و گیتار الکتریک (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%DA%A9% D8%AA%D8%B1%DB%8C%DA%A9)) این گروه را با حضور کارل هینز فولمر (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%84_%D9%87%DB %8C%D9%86%D8%B2_%D9%81%D9%88%D9%84%D9%85%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) (گیتار لید (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D9%84%DB%8C%D8%AF) )، لوتار هیمبرگ (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%84%D9%88%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D9 %87%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%B1%DA%AF&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) (گیتار بیس (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%DB%8C%D8%B3) ) و ولفگنگ دزیونی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%88%D9%84%D9%81%DA%AF%D9%86%DA% AF_%D8%AF%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) (درامز (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B2)) در سال ۱۹۶۹ در هانوور (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%88%D8%B1) تشکیل داد. سپس در سال ۱۹۹۱ برادر کوچک شنکر به نام میخایل (گیتار لید) و دوست صمصیمیاش کلوز مین (آواز) به گروه پیوستند. در سال ۱۹۷۲ گروه موفق شد اولین آلبومشان را به نام «Lonesome Crow» ضبط کند.

ُScorpions آهنگهای زیبا و پرطرفدار زیادی از جمله ((Still Loving you))و ((Are You The One)) و ((A Moment In A Million Years)) را اجرا کردند که باعث محبوبین آنان گشت.

هرچند اسکورپیینز در دهه ۷۰ میلادی نیز شناخته شده بود (مخصوصآ در ژاپن)، اما بیش از هر چیز با ترانههای «Rock You Like a Hurricane» در سال ۱۹۸۴ و «Wind of Change» در سال ۱۹۹۰ به شهرت رسید.

متالیکا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%DA%A9%D8%A7) پر طرفدارترین و شناخته شدهترین باند موسیقی متال در جهان و مخصوصا ایران گروه متالیکا است.این گروه به رهبری لارس اولرک درامر دانمارکی اولاصل گروه در سال۱۹۸۲ تأسیس شد و اولین آلبوم خود را در سال ۱۹۸۳ بنام kill them all به بازار عرضه گرچه نمیتوان متالیکا را گروهی کاملاً خلاق و دارای سبکی منحصر بفرد دانست ولی بی تردید متالیکا بخا طر تواناییهای کم نظیرش در آهنگ سازی و تنظیم مدرنترین آثار ترش متال از رقبای خود همیشه یک سر و گردن بالاتر بودهاست. متالیکا همانطور که خودش اذعان کرده بشدت تحت تأثیر گروههای متال دهه۷۰ و مخصوصا گروههای موج نوی هوی متال انگلیسی قرارداشته و میتوان گفت متالیکا این جریان را تقویت کرد و آن را به کمال رساند. نویسنده دوران طلایی گروه را دهه۸۰ میلادی میداند. یعنی زمانی که گروه چهار آلبوم موفق خود را عرضه کرد.گرچه نمیتوان تمام آثار متالیکا بعد از این دوره را کم ارزش دانست ولی افت هنری گروه بعد از این دوران که بیشتر به علت تغییر سبک حساب نشد ه و فرار افراطی اش از آهنگسازی مدرن به سوی نوعی سادگی و تکیه بیشتر برجلوههای دیداری بود کاملاً مشهود است.آلبوم load خود دلیل روشنی بر این ادعا است، بطوری که بعضی منتقدان متالیکا ی واقعی را متالیکای دهه۸۰ میدانند

Doom Metal


در اینجا گروهای همچون Black Sabbath, Paradise Lost, Anathema فعالیت دارند. در خلاف بقیه ریتمها ممکنه در دوم متال اشعار بصورت داستان و کلمهای بیان شود. نام اصلی این شاخه دوم دث DOOM DEATH هستش که در کنار شاخه دث متال قرار میگیرد. از گروههای بسیار معروف این شاخه گروه اپث OPETH هست..گروههای این شاخه: Black Sabbath, Crowbar, Winter, *Abdullah*, My Dying Bride, Iron Man

DEATH metal


قویترین شاخه در موسیقی متال ریتم دث متال (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%AB_%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%84) است. دث متال توسط گروه دث ایجاد گردید. به همین دلیل اسم این دث متال شد. از گروههای خدایی که در قوی شدن این موسیقی فعالیت کردند گروههای DEATH, Deicide, Morbid Angel, Entombed, Obituary میباشند. هدف در اشعار به خوبی قابل تشخیص است. گروهای این شاخه: At The Gates, In Flames, Iron Maiden, Entombed

Progressive Metal


از شاخههای آغازین و اولین متال میباشد که گروههای زیادی در آن فعالیت نمیکنند. برای نمونه گروه Dream Theater از اولین گروههای ایجاد شده میباشند. در سالهای اخیر توجه نسبت به این شاخه بسیار محدود شدهاست و افراد زیادی طرفدار این شاخه نیستند. همچنین بر خلاف ریتمهای دیگر در موسیقی متال موسیقی گروهها بصورت میکس MIX شده میباشند. گروههای این شاخه: Dream Theater, Watchtower, Fates Warning, Queensryche, Cynic, Spiral Architect

Industrial Metal


در ایندوستریال متال از موزیک به ندرت استفاده میشود. اکثر آهنگهای این شاخه بصورت صحبت و بی موزیک هست.!!!.(توضیحه زیادی راجع به این شاخه ندارم!!!) گروههای این شاخه: Ministry, [[مدیا:]], Nine Inch Nails.N.W.O.B.H.M : این شاخه در کشور انگلیس توسط گروههای انگلیسی به وجود آمد. ان.دبلیو.او.بی.اچ.ام. مختصر the New Wave Of British Heavy Metal میباشد که به معنی: امواج جدیدی از سوی هوی متال انگلیسی است.!.!.!. از سالهای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ به بعد این ریتم مورد توجه و استقبال مردم قرار گرفت..آلبوم «دبات» از گروه آیرون میدن در این شاخه نواخته شدهاست. گروههای این شاخه: Iron Maiden, Def Leppard, Saxon, AngelWitch, Diamon Head




می تونید به این تاپیک هم مراجعه کنید

م.ن
۱۸ شهريور ۱۳۹۰, ۰۵:۵۱ بعد از ظهر
موسیقی کانتری (Country music) ترکیبی است از موسیقی اصیل جنوب ایالت متحده آمریکا و کوههای آپالاچ در شرق آمریکای شمالی. ریشه های آن مربوط به موسیقی سنتی محلی، موسیقی سلتی (از زبان هند و اروپایی)، موسیقی مذهبی-عرفانی (gospel music) و موسیقی دوران بسیار قدیم می باشد که در دهه 1920 به سرعت به وجود آمد و رشد کرد. موسیقی کانتری دو هنرمند بزرگ زمان را معرفی نمود؛ الویس پریسلی (http://www.harmonytalk.com/id/281) که در ابتدا با نام "گربه کوهستانی" شناخته می شد و در برنامه رادیویی ایالت لوئیزینا به طور مرتب با اجراهایش به سبک موسیقی کانتری حضور می یافت که در نهایت به چهره برجسته ای در موسیقی راک اند رول بدل شد. دیگر نام برجسته گارث بروکز (Garth Brooks) موسیقیدان معاصر می باشد که با 125 میلیون آلبوم به فروش رفته اش از پرفروش ترین هنرمندان سولو در تاریخ موسیقی آمریکا می باشد.

در حالی که فروش آلبومهای سبک کانتری از سال 2000 رکود یافت اما اوج این سبک بار دیگر در سال 2006 به وقوع پیوست زمانی که در طی شش ماه اول سال، فروش آلبومهای موسیقی کانتری در آمریکا با 17 درصد افزایش به 36 میلیون رسید. علاوه بر آن، ملی شدن این نوع موسیقی با افزایش شنوندگان آن از طریق رادیو در حدود 77 میلیون نفر ادامه یافت.

موسیقی کانتری در ابتدا در سالهای 1940 محبوبیت فراوان داشت، اما در سالهای 1970 به جز در انگلستان و ایرلند در همه جای دنیا حتی آمریکا تنزل کرد. مهاجرین آمریکای شمالی، موسیقی و سازهای خود را که قدمت آن به 300 سال پیش از آن می رسید، به جنوب کوههای آپالاچ در شرق آمریکای شمالی رساندند.

این سازها: ویلون کوچک-فیدل ایرلندی، دالسیمور (شبیه به سنتور) آلمانی، ماندولین ایتالیایی، گیتار اسپانیایی و بانجوی آفریقایی بودند که متداول ترین و مهمترین سازهایشان بودند. ارتباط بین گروههای مختلف موسیقیدانان، موسیقی ناب را در منطقه شمال آمریکا به وجود آورد.

گروه سازهای زهی کوههای آپالاچ در اوایل قرن بیستم بیشتر از سازهای: فیدل، گیتار و بانجو تشکیل می شد.

این موسیقی اولیه کانتری به همراه ضبطهایی که از آن شده، اغلب با نام موسیقی "ایام قدیم" از آن یاد می شود. موسیقی کانتری به عنوان پدیده ای جنوبی به جهان معرفی شده است. در جنوب، موسیقی محلی ترکیبی بود از ریشه های فرهنگی و سازهای سنتی آنان.

http://www.harmonytalk.com/archives/logos/audio.gif بشنوید یک قطعه قدیمی کانتری را با اجرای سازهای مخصوص این موسیقی (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/con-tr.mp3)


گمان می رود که موسیقی محلی انگلیسی و ایرلندی بر روی پیشرفت موسیقی زمان قدیم، موثر بوده است. مهاجرین به جنوب آمریکا شامل انگلیسیها، اسکاتلندیها و ایرلندی ها بودند.

اغلب زمانیکه بسیاری به موسیقی کانتری گوش می سپرند، به نوعی موسیقی اروپایی-آمریکایی در ذهنشان تداعی می شود. یکی از دلایلی که موسیقی کانتری توسط آمریکاییها-آفریقاییها و اروپائی ها-آمریکایی خلق شد آن است که در جنوب آمریکا، سیاهان و سفیدان اغلب به همراه یکدیگر کار و نوازندگی می کردند.

در قرن نوزدهم بسیاری از مهاجرین اروپایی اغلب از ایرلند، آلمان، اسپانیا و ایتالیا، به تکزاس می رفتند. این گروه به همراه موسیقیدانان مکزیکی و آمریکایی هم نواز شدند. در نتیجه این مشارکت گسترده، تکزاس نوعی موسیقی و فرهنگ نابی را که ریشه در ترکیب فرهنگهای جدید داشت به وجود آورد. این دوران به "عصر طلایی" معروف شده است.

در سال 1977 خانم دالی پارتون (Dolly Parton) موسیقیدان برجسته سبک کانتری با آهنگ "اینجا باز هم تو" به عنوان بهترین آهنگ کانتری و در رده سوم بر روی بیلبورد بهترینهای پاپ آمریکا جای گرفت. همچنین کنی راجرز (Kenny Rogers) پس از موفقیت در پاپ، راک و موسیقی محلی با آهنگ "لوسیل" به موسیقی کانتری راه یافت و در رده پنجم بیلبورد بهترینهای پاپ آمریکا قرارگرفت. در حقیقت راجرز و پاترون هر دو این توانایی را داشتند که هم زمان هم در موسیقی کانتری و هم پاپ برترین باشند.

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "lucky in love" را از Sherrie Austin بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/lu-cky_in_lo-ve_she-rrie_au-stin.mp3)

در سال 1980 سبک "نئوکانتری" به وجود آمد که در فیلم "کابوی شهری" (Urban Cowboy) به محبوبیت رسید. فروش آلبومهای موسیقی کانتری و نئوکانتری به 250 میلیون دلار در سال 1981 رسید و 900 ایستگاه رادیویی آغاز به پخش موسیقی و برنامه های مختص این نوع موسیقی به طور تمام وقت نمودند. آلترنیتیو کانتری به گروه خوانندگان و موسیقیدانان مختلفی رسید و به تدریج با موسیقی پانک سنگین (Hard Punk) همراه با استفاده از سنت های موسیقی کانتری، ترکیب شد.

اشعار این نوع سبک اغلب ناامیدانه، نزدیک به موسیقی گوتیک سالهای 1200 و 1400 و با نگاهی به مسائل اجتماعی بوده است. به طور کلی بسیاری از ستارگان راک و پاپ، به موسیقی کانتری وارد شدند: ریچارد مارکس (Richard Marx) در سال 2000 با آلبوم "روزهایی در آوالون" که شامل پنج موسیقی کانتری میشد، از این جمله می باشد.

در سال 2005 خانم کری آندروود (Carrie Underwood) (http://www.harmonytalk.com/id/3061) خواننده موسیقی کانتری، برنده چهارمین فصل "بت آمریکایی"، بهترین فروش ضبط اثر و برنده جایزه گرمی شد. خانم آندروود همچنین هفتمین خانم برنده جایزه آکادمی موسیقی کانتری سال و همچنین اولین خانم در تاریخ موسیقی کانتری می باشد که این جایزه را دو بار در دو سال پیاپی از آن خود کرده است.

اولین آلبوم وی: Some Hearts نه تنها سریع ترین مدت زمان فروش را برای اولین آلبوم هنرمند موسیقی کانتری در تاریخ داشت، همچنین در رده بندی Billboard.com در رده اول بهترین آلبوم کانتری در دهه 2000-2009 قرار گرفت. در سال 2008 خانم تیلر سوئیف (Taylor Swift) موسیقیدان برجسته کانتری پاپ بود و قطعه "داستان عشق" اولین آهنگ کانتری بود که در رده اول 40 آهنگ برتر BDS نیلسن قرار گرفت و همچنین از پرفروش ترین آهنگها بوده است. امروزه موسیقی کانتری اغلب از رادیوها پخش می شود.

شاید در میان کشورهای خارج از آمریکا، این کانادا باشد که بیشترین علاقمندان و هنرمندان این نوع موسیقی را دارا می باشد. از مشهورترین موسیقیدانان کانادایی این سبک: شانیا توئین (Shania Twain)، هنک اسنو (Hank Snow)، بلو رودئو (Blue Rodeo)، مارگ اوسبورن (Marg Osburne)، جانی مورنینگ (Johnny Mooring)، تری کلارک و بسیاری دیگر می باشند.

همچنین کانتری در استرالیا همواره محبوببیت داشته است. از سالهای 1800 با سرودن آهنگهایی که در بیشه زارها می خواندند تا آهنگهایی که برای اعتراض علیه دولت استفاده می کردند. در دهه 1940 اسلیم داستی (Slim Dusty) در موسیقی کانتری ظاهر شد و در مدت پنجاه سال 100 آلبوم از خود به جای گذاشت. در سالهای اخیر کیث اربن (Keith Urban) و شری آستن (Sherrie Austin) موسیقی کانتری را همچنان در استرالیا زنده نگاه داشتند.

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "rhinestone cowboy glen" را از campbell بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/rhine-stone_co-wboy_gl-en_camp-bell.mp3)

موسیقی کانتری به همان اندازه که در آمریکا شنونده دارد در سرتاسر دنیا نیز محبوب است. برای مثال علاقمندان این نوع موسیقی در آلمان به سه دسته تقسیم می شوند: علاقمندان به سمبلهای کابوی آمریکایی، افراد میان سال که این نوع موسیقی را به "هارد راک" ترجیح می دهند و جوانترها که به واسطه پاپ بسیاری از موسیقی های کانتری را نیز گوش می دهند.

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "blue sky" را از allman بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/blu-e_sk-y_allm-an.mp3)

در آمریکای جنوبی در اواخر سپتامبر هر سال، جشنواره موسیقی کانتری در شهر سن پدروی آرژانتین برگزار می شود. این جشنواره شامل گروههایی از آرژانتین، برزیل، اورگوئه، شیلی، پرو و آمریکا می باشد. در ایرلند برنامه تلویزیونی TG4 ستاره ایرلندی موسیقی کانتری: گلور تیر (Glór Tíre) را معرفی نموده است. از دیگر شبکه های تلویزیونی پخش موسیقی کانتری: CMT و CMT Pure Country، رائول تی وی (Rural Free Delivery TV) و GAC می باشند. اولین کانال تلویزیونی پخش این نوع موسیقی در آمریکا در اوایل دهه 1980، TNN بود. در سال 2000 این کانال به نام Spike TV تغییر نام داد.

نوع دیگری از موسیقی کانتری تشکیل شده از عناصر هاردکر کلوپ های شبانه رقص ارزان قیمت سوئینگ غربی کم کم بوجود می آید. در اواخر دهه 1960 تولیدات موسیقی آمریکایی، بسیاری علاقمند به بازگشت به ارزشهای راک اند رول شدند. در همان دوره علاقه کمی نسبت به موسیقی کانتری بود و بدین ترتیب نوعی از موسیقی با نام کانتری راک به وجود آمد.

گرم پارسونز (Gram Parsons) از رولینگ استونز، بر روی موسقیدانان راک تاثیر شگرفی گذاشت. از پایه گذاران اولیه این سبک گروههای راک اند رول دهه های 60 و 70 بودند مثل: گروه راک آمریکایی The Byrds و برادران بوریتوی پرنده (The Flying Burrito Brothers) گروه راک کانتری آمریکایی، گیتاریست کارلنس وایت (Clarence White)، مایکل نسمیث (Michael Nesmith)، برادران آلمن (The Allman Brothers)، گروه مارشال توکر (The Marshall Tucker Band)، پوکو (Poco) و ایگلز (The Eagles).

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "roly poly bob" را از wills بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/rol-y_p-oly_b-ob_wi-lls.mp3%20)

پارسونز به عنوان پدر موسیقی کانتری راک شناخته شده، آثار اوایل دهه 70 وی برای خلوص و وفادار ماندن آنها به سنتهای موسیقی کانتری مورد تقدیر واقع شده است. اگرچه حرفه او پس از مرگ دلخراشش به پایان رسید؛ در سال 1973 میراث وی به خانم امیلو هریس (Emmylou Harris) پارتنر دوئت وی رسید.

هریس اولین آلبوم سولوی خود را در سال 1975 عرضه نمود که ترکیبی از کانتری، راک اند رول، محلی، بلوز و پاپ بود. موسیقی کانتری قانون شکن (outlaw country) توسط ری پرایس (Ray Price) و گروهش: ویلی نلسون (Willie Nelson) و روجر میلر (Roger Miller) به وجود آمد. این نوع موسیقی انقلابی در کانتری ایجاد نمود.

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "midnight red " را از foley بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/midni-ght_red_fo-ley.mp3)

نلسون گفته است: "پس از آنکه شهر نشویل را ترک کردم، در جنوب آمریکا می خواستم آرامش داشته باشم و به تمرین موسیقی بپردازم و تنها در تکزاک بمانم، در حالی که تصویری قانون شکن از موسیقی در ذهن داشتم. کم کم جوانان به آن علاقمند شدند و بدان گوش سپردند." موسیقیدانان کانتری قانون شکن-اوت لا چون: هنک ویلیامز، نلسون، وایلون جنینگ (Waylon Jennings)، دیوید الن کو (David Allan Coe)، گری استووارت و خوانندگان زنی چون: جسی کولتر (Jessi Colter) و سمی اسمیث (Sammi Smith) بوده اند.

کانتری پاپ یا پاپ ملایم شاخه ای دیگر از سبک کانتری است که در اواسط دهه 1970 به وجود آمد. این نوع موسیقی با خوانندگان پاپ آغاز شد: مایکل نسمیث (Michael Nesmith)، برادران بلمی (The Bellamy Brothers)، گلن کمپبل (Glen Campbell)، جان دنور (John Denver)، الیویا نیوتون جان (Olivia Newton-John) و آنا موآری (Anne Murray) در میان دیگران در موسیقی کانتری پاپ درخشیدند. "کابوی تصنعی" (Rhinestone Cowboy) اثر کمپبل از بهترین آثار تاریخ موسیقی کانتری می باشد.

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "نه تا پنج" را از دولی پارتون بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/9_to_5_do-lly_par-ton.mp3)

در سال 1974 خانم نیوتون جان خواننده پاپ استرالیایی جایزه بهترین زن خواننده موسیقی کانتری را از آن خود کرد. در سالهای 1975 زمانی که چارلی ریچ (Charlie Rich) ستاره پاپ، جایزه بهترین موسیقی کانتری را به دنور اعطا می نمود، پاکتی را که همراهش بود با فندک آتش زد و این حرکت به عنوان نشان مخالفت با افزایش تاثیر شیوه پاپ بر موسیقی کانتری ثبت شد.


هنرمندانی چون جرج جونز (George Jones)، پورتر واگنور (Porter Wagoner) و لورتا لاین (Loretta Lynn) موسیقی دانان دوران عصر طلایی بودند و بسیاری از آهنگهای آنان تا به امروز خوانده و اجرا می شود. در سالهای 1930 و 40 موسیقی وسترن و آوازهای کابویی که از سالهای 1920ضبط شده بود، در فیلمهای مشهور هالیوود استفاده شد.

از موسیقیدانان مشهور آوازهای کابویی: ژنه آتری (Gene Autry) و روی روگرز (Roy Rogers) می باشند. باب ویلز (Bob Wills) دیگر موسیقیدان سبک کانتری، ترکیب موسیقی جاز و کانتری را به عنوان موسیقی در تالار رقص به وجود آورد. اسپید کولی (Spade Cooley) و تکس ویلیامز (Tex Williams) گروههای مشهوری را به وجود آوردند و در فیلمها نیز حضور یافتند.

ساز درام، به دلیل صدای بسیار بلند و پر سر و صدا، در موسیقی کانتری رد شده، اما از سال 1935 باب ویلز، درام را به سازهای گروهش اضافه نمود. ویلز اولین موسیقیدان کانتری بود که از گیتار الکتریک در سال 1938 استفاده نمود. موسیقیدانان کانتری مدت کوتاهی پس از آنکه در تالار کارنگی (http://www.harmonytalk.com/id/1597)نواختند، در سال 1939 آغاز به ضبط بوگی (boogie) کردند، بعدها این نوع موسیقی به نام کانتری بوگی نام گرفت.

از هنرمندان بزرگ این دوره "برادران دالمور" می باشند که آثارشان ترکیبی از موسیقی کانتری و بلوز با گرایش به سمت موسیقی راک ابیلی (Rockabilly)-(ترکیبی از پاپ، راک، کانتری) و موسیقی وسترن (rockabilly) بوده است. در اواخر جنگ جهانی دوم گروهی با سازهای زهی از بیل مونرو (Bill Monroe)، لستر فلت (Lester Flatt) و ارل اسکروگ (Earl Scruggs) شکل گرفت.

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "the river garth" را از بروکس بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/the_ri-ver-ga-rth_broo-ks.mp3%20)

رد فولی (Red Foley) از مشهورترین ستارگان موسیقی کانتری جنگ جهانی دوم می باشد که آثار وی فروشی میلیونی داشته است. سبک راک ابیلی در بین طرفداران موسیقی کانتری در سالهای 1950 بسیار محبوب بود. این نوع سبک، ترکیبی بود از راک اند رول و موسیقی کوهستانی. در این دوره بود که الویس پریسلی به موسیقی کانتری روی آورد.

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "the pill loretta " را از لین بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/the_pi-ll_loret-ta_lyn-n.mp3)

وی نقش بسیار بزرگی را در موسیقی این دوره ایفا نمود. مقامهای دوم، سوم و چهارم روی بیلبورد برترین های سال به ترتیب بود: الویس پریسلی با آهنگ: "هتل اندوهگین" (Heartbreak Hotel)، جانی کش با: "در مسیر راه می روم" (I Walk the Line) و کارل پرکینز (Carl Perkins): "کفشهای آبی مخملی" (Blue Suede Shoes).

پریسلی از تاثیر هنرمندان بلوز بر سبک خود قدردانی نموده و گفته بود: "موسیقی محلی، خواندن و نواختن درست همان طور است که من آن را امروزه انجام می دهم و آنرا از انسانهایی آموخته ام که سالیان سال است آنان را با هنرشان می شناسم." در جایی دیگر نیز گفته است: "آثار من تنها موسیقی کانتری هیجان زده است!"

http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif قسمتی از ترانه "the lone ranger george" را از jones بشنوید (http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2010/06/the_lo-ne_ran-ger-ge-orge_jon-es.mp3%20)

موسیقی کانتری از سال 1955 تا 60 پخش ملی از شبکه تلویزیونی و رادیویی به دست آورد. این برنامه ستارگان موسیقی کانتری و راک ابیلی را معرفی می نمود. امروزه برنامه های تلویزیونی ما را به همه جا می برد و موسیقی کانتری همانند دیگر سبکها در تمام شهرهای دنیا به فروش می رسد.



به نقل از سایت: http://www.harmonytalk.com/id/3147

م.ن
۲۰ شهريور ۱۳۹۰, ۰۲:۰۸ بعد از ظهر
موسیقی الکترونیک گونهای از موسیقی است که در مراحل تهیهٔ آن از سازهای موسیقی الکترونیک و تکنولوژی موسیقی الکترونیک استفاده میشود. به طور کلی فرق عمدهٔ آن با انواع دیگر موسیقی در نوع صدای ساخته شده توسط ابزار الکترونیکی است. نمونههایی از دستگاههای تولید صدای الکترومکانیکی شامل تلهارمونیوم، ارگ هاموند و گیتار الکتریک میباشد. همچنین برای تهیه صدای کاملا خالص الکترونیک میتوان از دستگاههای ترمین، سینثسایزر و رایانه بهره جست.

موسیقی الکترونیک در ابتدا منحصر به استفاده در موسیقی هنری میبود اما در اواخر دههٔ ۶۰ میلادی، با در دسترس قرارگرفتن تکنولوژی موسیقی مقرون به صرفه، موسیقی تهیه شده با استفاده از شیوههای الکترونیک تهیهٔ صدا به صورت فزاینده در قلمرو عمومی رو به رشد نهاد.


امروزه موسیقی الکترونیک شامل انواع و زیر سبکهای فراوانی میباشد، محدودهای از هنر موسیقی تجربی گرفته تا سبک متداول موسیقی رقص الکترونیک.


تاریخچه

اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم
قابلیت ضبط صدا اغلب مرتبط با تهیهٔ موسیقی الکترونیک بوده است ولی برای آن کاملا ضروری نیست. اولین دستگاه شناخته شدهٔ ضبط صدا فوناتو گراف بوده است، که در سال ۱۸۵۷ توسط ادوارد لئون اسکات دومارتین به ثبت رسیده است، دستگاه فوق می توانست صدا را به صورت بصری ضبط کند ولی نمی شد اطمینانی از بازپخش آن حاصل نمود.

در سال ۱۸۷۸ توماس ادیسون فوناتوگراف رابه ثبت رسانید، که از سیلندرهای مشابه دستگاه ادواردز استفاده می کرد، گرچه استفاده از سیلندرها برای مدتی ادامه پیدا کرد، در نهایت امیل برلینر درسال ۱۸۸۷ صفحهٔ امروزی گرامافون را توسعه بخشید. اختراعی قابل توجه، که در آینده نزدیک اثر عمیقی در موسیقی الکترونیک ایجاد کرد؛ چیزی نبود جز لامپ۳ قطبی لی دی فارستز. این اولین سوپاپ گرمایی یا لامپ خلاء می بود که در سال ۱۹۰۶ اختراع شد تا منجر به تولیدوتقویت سیگنالهای الکتریکی، پخش رادیویی و محاسبات کامپیوتری در خلال بقیه چیزها شود.

قبل از پا به عرصه گذاشتن موسیقی الکترونیک، تمایل رو به رشدی برای آهنگسازان مبنی بر استفاده از فنآوریهای نوظهور برای استفاده در مصارف موسیقیایی، وجود داشت.ابزارهای بیشماری که برای بکارگیری طراحیهای الکترومکانیکی استفاده می شد، ساخته شدند و راه برای الزام ظهور سازهای الکترونیکی آینده هموارشد.

دستگاه الکترومکانیکی به نام تل هارمونیوم (همچنین مشهور به دایناموفون) توسط تادیوس کاهیل در خلال سالهای ۱۸۹۸-۱۹۱۲ توسعه یافت.با این حال ناخوشایندیهای ساده ای مانع از تصویب شدن آن گردید، مانند اندازه غول پیگر آن.این در حالی است که اولین ساز الکترونیکی معمولاً ترمین تصور میشود. دستگاه ترمین توسط پروفسور لئون ترمین در سالهای ۱۹۱۹-۱۹۲۰ اختراع شد.



سازهای الکترونیک:
1_ترمین:
ترمین (به روسی: Терменво́ксx، به انگلیسی: Theremin) در سال ۱۹۱۹ توسط لئون ترمین فیزیکدان روسی اختراع شد. امروزه این ساز منحصر به فرد بسیار مورد توجه هنرمندان قرار گرفتهاست.

ترمین نه تنها شبیه هیچ سازی نیست، بلکه شیوه نواختن آن هم منحصر به فرد است. به این ترتیب که این ساز بدون لمس شدن نواخته میشود. صدا توسط دو نوسان ساز به وجود میآید که با هم به ارتعاش در میآیند. یکی از نوسان سازها در فرکانسی با طیفی بالاتر از حد شنوایی انسان عمل میکند و فرکانسهای نوسان ساز دیگر با ورود دست به میدان مغناطیسی تغییر میکند. ضرباهنگ فرکانس که تفاوت میان فرکانسهای دو نوسان ساز است، صدایی است که میشنویم.
زمانی که ترمین روشن میشود، یک میدان مغناطیسی اطراف ساز را فرا میگیرد و زمانی که دست نوازنده به این میدان وارد میشود، تغییراتی در فرکانس و حجم صدا ایجاد میشود. دو آنتن از بدنه ترمین خارج شده اند که یکی کنترل کننده بلندی و فرکانس صدا (pitch) و دیگری کنترل کننده حجم و مقدار آن است. زمانی که دست نوازنده به سمت آنتن عمودی حرکت میکند، صدا بلندتر میشود و نزدیک کردن دست به آنتن افقی، صدایی با حجم ملایمتر از آن شنیده میشود. از آنجایی که هیچ تماس فیزیکی بین ساز و نوازنده وجود ندارد، نواختن ترمین به مهارت بالا و گوش موسیقی عالی نیاز دارد.
ترمین در ابتدا ساز خود را Aetherphone نامگذاری نموده بود که به معنای "موسیقی اثیری" است. در 1928 لئون ترمین به آمریکا رفت تا اختراع خود را معرفی کند. در آنجا استودیویی برای کار در اختیار او قرار دادند و ترمین نواختن سازش را به چند موسیقی دان آموزش داد تا بتوانند در معرفی ترمین به او کمک کنند. ترمین علاقمندان بسیاری در آمریکا پیدا کرد و یکی از مهمانان دائمی او آلبرت اینشتین بود که بیش از هرچیز به مسائل تکنیکی پدیده ترمین علاقمند بود تا نواختن آن. کمپانی مشهور ضبط صفحه RCA Victor دست به تولید ترمین زد و حتا ارکستری در کارنگی هال (Carnegie Hall) برنامهای اجرا کردند که ساز آن تنها ترمین بود. اما از آنجایی که ترمین سازی بود که به سادگی تولید صدا میکرد و نواختن آن به همان اندازه مشکل بود، از طرف نوازندگان و موسیقی دانان با استقبال انبوه مواجه نشد و تعداد اندکی نوازندگان بسیار عالی ترمین وجود دارند. کلارا راکمور (Clara Rockmore) برجستهترین شاگرد ترمین بود که هم به اجرای سولو و هم همراه با ارکستر سمفونیک میپرداخت.

بعد در سال 1938، لئون ترمین را علی رغم میل خودش به روسیه برگرداندند و او مجبور به ترک استودیو، کار، دوستان و حتا همسرش شد و نتوانست تا 51 سال بعد از شوروی خارج شود. گفته شده است که او پس از گذراندن دوران محکومیت خود در زندان، مجبور به کار برای کاگبKGB شد و برای آنها دستگاه استراق سمع "bug" را ساخت و همچنین شیوههایی برای پاک کردن صداهای مزاحم نوارهای صوتی ابداع کرد. او حتا موفق به ساختن یکی از اولین تلویزیونها شد. بالاخره در سال 1989 و در سن 93 سالگی، ترمین توانست از روسیه خارج شود.صدای ترمین در سینمای علمی تخیلی سالهای 50، طرفداران بسیاری داشت و با تاثیرات وهم آور صوتی خود، تبدیل به یکی از شاخصههای سینمای وحشت آن دوره شده است. فیلم طلسم شده (Spellbound) ساخته آلفرد هیچکاک و تعطیلات از دست رفته (The Lost Weekend) از فیلمهای مشهوری هستند که موسیقی آنها با ترمین نواخته شده است. کلارا راکمور هرگز راضی نشد برای موسیقی فیلم ترمین بنوازد زیرا از نظر او این ساز یک "ساز جدی کلاسیک" بود و این کار موجب کم شدن ارزش آن میشد. در این میان لئون ترمین چنان از بقیه جهان دور بود که از هیچ یک از موفقیتها و بحث و جدلهایی که به سازش مربوط میشد خبر نداشت.

امروز هم از ترمین در ساختن موسیقی فیلم استفاده میشود و تعدادی از نوازندگان به آن پرداخته اند. همچنین استفاده از آن توسط گروههایی چون Led Zeppelin و Radiohead موجب تجدید حیات این ساز شد. خانم لیدیا کاوینا Lydia Kavina آخرین شاگرد ترمین و یکی از خواهرزادههای او است و در حال حاضر یک نوازنده ترمین کلاسیک بسیار مشهور است.
من میل داشتم یک ساز متفاوت بسازم. و البته میخواستم دستگاهی بسازم که با به کاربردن میدانهای مغناطیسی، در فضا کنترل شود، به این ترتیب انرژی کمتری نیز مصرف میشد. به این دلیل من از تکنولوژی الکترونیک استفاده کردم تا سازی بسازم که ابتکار بیشتری در آن به کار رفته باشد.







2_تلهارمونیوم :
تِلهارمونیوم (به انگلیسی: Telharmonium) (یا دایناموفون) از ابزار ابتدایی موسیقی الکترونیک بود که توسط تادیوس کاهیل در سال ۱۸۹۷ توسعه یافت. سیگنال الکتریکیتل هارمونیوم توسط سیمها هدایت میشد و در انتها توسط بلندگوهای بوقی شکل شنیده میشد. همانند ارگ هاموند در آینده نه چندان دور تل هارمونیوم از گردونههای صدا برای تولید اصوات موسیقایی به صورت سیگنالهای الکتریکی به شیوه سنتز افزودنی استفاده میکرد.

کاهیل ۳ نسخه از تل هارمونیوم ساخت، نسخه اول وزنی بالغ بر ۷تن داشت. نسخه دوم وسوم تقریبا ۲۰۰ تن وزن داشتند که نشاندهندهٔ پیشرفت قابل توجهی در مشخصههای سلف آنها بود. تعداد کمی اجرا در مقابل حضار انجام شد، (نیویورک سالن تل هارمونیک، شماره ۳۹ خیابان برادوی سال ۱۹۰۶) اجرا کننده میبایست روبروی کنسول ساز بنشیند تا بتواند ابزار را کنترل کند. خود قسمت اصلی ساز چنان بزرگ بود که تمام اتاق را اشغال کرده بود. کابلها از کنسول کنترل از طریق حفرهای در کف زمین به هسته اصلی وسیله که در زیرزمین قرار داشت با احتیاط متصل شده بودند.

با وجود اینکه هیچ اثر ضبط شدهای از تل هارمونیوم وجود ندارد، گزارش ناظران حاکی از صافی صدای آن است که محتملا اشارهای است به موجهای سینوسی که در آن زمان قادر به انجام آنها بود. هر یک از گردونههای تن دستگاه مرتبط با صدایی میبود و برای گسترش امکانات آن، کاهیل تعداد زیادی گردونه تن برای اضافه کردن نتهای هماهنگ آن نصب کرد، مشابه ارگان امروزی. همچنین تل هارمونیون پلی فونیک بود. پدالهای تعبیه شده برای پا امکان طراحی و طراحی مجدد صدا را فراهم میساخت. ساز فوق معروف به قابلیت تولید صدای سازهای بادی ارکستر مانند فلوت، قرهنی بم، کلارینت و همچنین ویلنسل بود.

انقراض این ابزار ابتدایی به دلایل متفاوتی روی داد، مشکلاتی آشکار از جمله حجم زیاد و غول پیکر بودن، مصرف انرژی زیاد (ابزار فوق پیش از اختراع لامپهای خلاء اختراع شده بود) علاوه بر این باعث اختلال گسترده در شبکه تلفن شد.

در سال ۱۹۱۲ علاقه مردم نسبت به این ساز انقلابی فروکش کرد و کمپانی کاهیل متعاقبا در سال ۱۹۱۴ نا موفق اعلام شد. کاهیل در سال ۱۹۳۴ فوت کرد، برادر کوچکترش نشان کمپانی را برای ۱ دهه نگه داشت اما او هم نتوانست کسی را به سرمایه گذاری و ادامه کار ترغیب کند. آخرین نسخه تل هارمونیوم در سال ۱۹۶۲ قراضه شد.









3_ساز موسیقی الکترونیک :
ساز موسیقی الکترونیک سازی است که با استفاده از علم الکترونیک تولید صدا میکند. چنین ابزاری با خروجی دادن یک سیگنال الکتریکی صوتی که در نهایت یک بلندگو را به صدا درمیآورد، کار میکند.

یک ساز الکترونیکی متداولا میتواند دارای یک رابط کاربر برای کنترل صدای خود باشد، اغلب به وسیله تنظیم گام، فرکانس، یا طولمدت یک نت. هرچند با سیر نزولی استفاده از رابط کاربر و توابع تولید صدا به صورت دو قسمت مجزای کنترل کننده(دستگاه ورودی) و یک ترکیب کننده موسیقی (سینث سایزر) بترتیب، دو دستگاهی که از طریق زبان اجرایی موسیقی مانند رابط دیجیتالی سازهای موسیقی و کنترل صدای باز.

یک ابزارموسیقی الکترونیک را میتوان به عنوان یک زیرمجموعه از برنامههای پردازش سیگنالهای صوتی مشاهده کرد.ابزارهای موسیقی الکترونیکی ساده که گاهی افکتهای صوتی نامیده میشوند.مرز بین صدای افکتهای صوتی و صدای حقیقی ابزار اغلب مبهم است.

آهنگساز و مهندس فرانسوی ادگار وارز توسط شیپور الکترونیک، سوتها و نوارمغناطیسی قطعات متنوعی نوشت که قابل ذکرترین آنها برای غرفه فیلیپس در نمایشگاه جهانی بروکسل در سال ۱۹۵۸ است.

ابزارهای موسیقی الکترونیک امروزه بطور گستردهای در بسیاری از سبکهای موسیقی استفاده میشود.توسعه ابزارهای جدید موسیقی الکترونیک، کنترل کنندهها، سینت سایزرها به عنوان زمینهای فعال برای پژوهش علمی ادامه پیدا کرد. کنفرانسهای جهانی تخصصی سازماندهی شد، از معروفترین آنها میتوان از واسطههای جدید برای بیان موسیقی نام برد که برای گزارش کردن از لبه تیز این ابزار تشکیل شده بود نام برد. همچنین محیط ویترینی برای هنرمندانی که در اجرا یا تهیه موسیقی از ابزارهای موسیقی الکترونیکی، کنترل کنندهها، ثینت سایزرها بهره میبردند.







4_کیبورد الکتریک:
کیبورد یا کیبورد الکتریک (به انگلیسی: Electronic Keyboard) نام سازی است که برای نواختن نتهای مختلف موسیقی دارای چندین کلید، دکمه یا اهرم میباشد و برای تولید صدا از الکترونیک استفاده میکند.نوع حرفهای این ساز امکانات زیادی بههمراه دارد که از جملهٔ آنها میتوان به پیانو الکتریکی، ارگ الکتریکی، سینتیسایزر و ملودیهای ضبط شده اشاره کرد.





ژانرهای موسیقی الکترونیک
الکترونیکا
موسیقی امبینت
موسیقی رقص الکترونیک
موسیقی صنعتی
موسیقی هاوس

م.ن
۲۱ شهريور ۱۳۹۰, ۰۲:۳۰ بعد از ظهر
موسیقی الکترونیک رقصی

در باره ی این موضوع مطلبی پیدا نکردم .اگ دوستان تونستن مطلب پیدا کنن دستشون مرسی

م.ن
۲۱ شهريور ۱۳۹۰, ۰۳:۰۸ بعد از ظهر
اپرا:

ُپرا آميزهای از موسيقی و نمايش است تا حقيقت به تصوير كشيده شود. از اين رو برای خلق آثار اپرايی بايد در دو بخش موسيقی و نمايش عالم بود تا پديدهای درخور تحسين ايجاد كرد. بزرگان هنر در برتری هر يک از اين دو مؤلفه بر ديگری اختلاف نظر دارند؛ به عنوان مثال ريشارد واگنر موسيقی را در خدمت هدف والای نمايش میداند. با اين حال موسيقی دارای اعجازی است كه با آن، داستانی هرچند ساده به تجربهٔ احساسی عميق و دلانگيز بدل میشود. همچنين داستانها و نمايشنامههای موفق نيز با درآميختن با موسيقی، بقا و عمق بيشتری میيابند.[۱]

اپرا مجموعهای است از هنرهای مختلف: موسيقی، ادبيات، فن بازيگری، طراحی صحنه، دكور و كارگردانی. اپرا از ارزندهترين پديدههای جهان موسيقی است. طی چندين قرن اپرا با تحولات فراوان همه گونه رويدادها و سبكهای موسيقی را تجربه كرد و به تكامل رسيد.[۲]

اُپِرا هنری است که بر روی یک سکو یا سن نمایشی که هماهنگ و سازگار با موسیقی ساخته شده انجام میگيرد. نمایش اجرایی در اپرا عناصر ویژهٔ تئاتر مانند زمینهپردازی و محیط نمایشی، جامهها، چهرهپردازی و بازیگری را در خود دارد. ولی در اپرا واژههایی که بازگو میشود یعنی اپرانامه (libretto) سخنپردازی گفتاری نبوده بلکه به گونهٔ آوازی و سرودی است. خوانندگان اپرا را یک گروه از همنوایان همراهی میکنند. همنوایان میتوانند یک گروه کوچک سازی باشند یا یک سازگان سمفونیک کامل.

البته امروزه این هنر به مانند گذشته نیست و گاه با سبکهای دیگر موسیقی آمیخته شدهاست یا اينكه به تنهایی و بدون نمایش اجرا میشود.

آوازهای اپرا شامل دو قسمت است:
آريا (Aria) كه قسمت اصلی اپراست و خواننده در آن با آرايشهای آوازی، قدرت و مهارتش را ابراز میدارد.
رسيتاتيف (Recitatif) كه نوعی از فن بيان و مكالمهٔ آوازی است و غالباً پيش از آريا قرار میگيرد. در اپرای ايتاليايی، رسيتاتيف رابط بين دو آرياست:

الف-رسيتاتيف ساده(Recitatif Secco)كه آواز بدون اركستر است و فقط با چند آكورد كوتاه همراهی میشود.

ب-رسيتاتيف آكامپانيه(Recitatif accampagne) كه خواننده به همراهی اركستر میخواند و بيشتر در اپراهای فرانسوی معمول است.

از جمله رهبران ارکستر اپرا میتوان گوستاو مالر را نام برد.



اپرا کمیک:
اپرا کمیک یا بوفا با سوژه و سبکش از گراند اپرا سریا متمایز می شود. سبک آن امکان به کارگیری بیش از حد صحبت در صحنه را می دهد. در پایان قرن 19،این فرم گسترش یافت و به سوژه هایی که این زمان برای اپرا نوشته می شد نزدیک گردید و سبکی مشابه اپرا پیدا کرد، به طوری که فرم آن را دشوار بتوان دقیقا مشخص کرد. اپرا بوفا، فرم ایتالیایی اپرا کمیک است و از انتر مد پیدا شد. انتر مد عبارت از قسمت هایی بود که در بین دو پرده اپرا سریا بازی می شد تا زینتی به آن داده باشد. در اوایل قرن 18، در ناپل این فرم را لوگروسینو و پرگولزی رونق دادند. در ابتدا این قسمت طنزی بود از اپرا سریا که بزودی فرمی برایش سازماندهی شد و سبکی منحصر به خودش پیدا کرد. دسیسه بازی های کمدی جای سوژه قدیمی اپرا سریا را گرفت.

هر چند این نوع اپرا از نظر ساختار دراماتیک چندان قدیمی نبود ولی به سبکی جذاب و زنده تبدیل شد. به این ترتیب اپرا بوفا با تازه کردن نوع بازی به شیوه ای که خوشایند جماعت اپرا دوست آن دوران باشد، امتیاز پیدا کرد و بزودی در زمینه زیبایی شناسی حرفی برای گفتن داشت. در نیمه دوم قرن 18قسمت عمده آثار لیریک نوشته شده متعلق به این فرم جدید بود. از طرف دیگر کلفت معشوقه ، اثر پرگولزی، در پاریس در 1752بازی شد و دعوای معروف بوفن ها را به راه انداخت که از آن اپراکمیک فرانسه با آثار روسو، فیلیودور، مون سینی و گرتری بیرون آمد. تقریبا" در همین زمان هیلر مبتکر نوعی اپرا کمیک ملی در آلمان بود که بر اساس لید ساخته شده و به آن زینگ اشتیل داده بود. موزار با تاثر از اپرانویسان ایتالیایی چون چیماروزا و پائیزیلو شاهکارهای اپرا کمیک آلمان را به وجود آورد و باعث گسترش این فرم شد که در صد سال بعد با کارمن اثر ژرژبیزه به اوج خود رسید و با جهشی اپرت را بوجود آورد.

در قرن 19 اپرا بوفای ایتالیا دچار افول شد و آخرین اثر با اهمیت این سبک ریش تراش شهر سیویل اثر روسینی بود. با افول مکتب ایتالیا، مکتب اپرا فرانسه رونق گرفت.در دوران ما علیرغم چند کوشش جالب توجه، به نظر می رسد که اپرا کمیک دچار بحرانی برای تجدید حیات خود شده، بحرانی که گراند اپرا مدتهاست دچار آن شده است. اپرا کمیک ساختمان خود را مستقیما" از اپرای قدیم نمره ای گرفته است. رسیتاتیف که در اپرا سریا به صورت آوازی اجرا می شد، در اپرا کمیک جای خود را به دیالوگ های گفتگویی داد.




اواتوریو:
مفهوم اوراتوریو Oratorio چیست؟

اوراتوریو قطعه ای آوازی و چند بخشی با همراهی ارکستر و آواز جمعی، بر روی متنی طولانی و مذهبی یا روشنفکرانه است که در سالن های کنسرت (و نه در سالن اپرا) قابل اجرا باشد. پرسوناژها (شخصیت ها) بدون بازی و بی صحنه پردازی و لباس نقش، هر یک نقش خود را فقط با سرایش آواز اجرا می کنند. تفاوت اوراتوریو و اپرا در این است که دومی به هنر صحنه پردازی، بازی، لباس، نورپردازی و... مجهز است و هر یک ازین دو در خط داستانی خود، مسائل و موضوع های مختلف را بیان می کنند.

از کتاب چگونه از موسیقی لذت ببریم، نوشته پرویز منصوری.


اوراتوریو (oratorio) نیز همچون اپرا و کانتات از پیشرفتهای بزرگ موسیقی آوازی در دورهٔ باورک است. اوراتوریو نیز مانند اپرا، اثری است طولانی (دارای بخشها و موومانهای متنوع) برای کُر، تکخوانها، و ارکستر؛ اوراتوریو اغلب بر مبنای متنی روائی ساخته میشد. تفاوت اوراتوریو با اپرا این است که در آن ایفاء نقش، صحنهپردازی، لباس و آرایش ویژه در کار نیست. اوراتوریو اغلب مبتنی بر داستانهای انجیلی است، اما کمتر برای اجراء در آئینهای مذهبی طرح و ساخته شده است. امروزه اوراتوریوها هم در تالار کنسرت و هم در کلیسا به اجراء درمیآیند.وراتوریو دربردارندهٔ توالی کُرال، آریاها، دوئتها، رسیتاتیفها و اینترلودهای ارکستری است. آوازکُر در آن اهمیتی ویژه دارد و به تفسیر وقایع داستان میپردازد یا در آن شرکت میجوید. رسیتاتیفهای راوی داستان بهطور معمول داستان را منسجم و بخشهای آن را به یکدیگر متصل میکند. اوراتوریو طولانیتر از کانتات است (گاه بیش از دو ساعت به طول میانجامد) و بیش از یک خط سیر داستانی دارد.


اوراتوریو نخستین بار در اوایل سدهٔ هفدهم در ایتالیا و بهعنوان نمایشی موسیقائی از داستانهای انجیلی پدیدار شد و در تالار های ویژهٔ نیایش که اوراتوریو خوانده میشدند به اجراء درآمد. اورتوریو در دورهٔ باروک دیگر کشورها نیز راه یافت و دارای فرمهائی متنوع شد. اوراتوریوی مسیح، اثر گئورگ فریدریش هندل، در چندین دههٔ متمادی از دورهٔ باروک مشهورترین و محبوبترین اوراتوریو بوده است.

م.ن
۲۳ شهريور ۱۳۹۰, ۱۰:۰۱ بعد از ظهر
اسپید متال (به انگلیسی: Speed metal) یکی از زیر شاخههای موسیقی سبک هوی متال است که در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی پدید آمد، ریشههای این سبک به موج جدید هوی متال انگلیسی و هاردکور پانک بر میگردد. این سبک در سایت آل میوزیک اینگونه تعریف شدهاست : «موسیقی به شدت سریع، سوزان و بطور سخت و طاقت فرسا تکنیکال».[۱] و همچنین در همین سایت عنوان شدهاست که اگر سرعت و تکنیکهای طاقت فرسا را از اسپید متال بگیریم آنگاه ترش متال را خواهیم داشت.

قطعهٔ «Stone Cold Crazy» از آلبوم Sheer Heart Attack گروه موسیقی کوئین که توسط گروه متالیکا اجرای مجدد شد یک نماد اسپید متال است. از گروههای تاثیرگذار در شکلگیری این سبک میتوان به موتور هد و جوداس پریست اشاره کرد.

منبع

↑ «اسپید متال» در وبگاه Allmusic


ریشه های سبکی

پانک راک، هوی متال، موج جدید هوی متال انگلیسی


ریشه های فرهنگی


دهههای ۷۰ و اوایل میلادی۸۰، بریتانیا، کانادا، ایلات متحده، آلمان



سازهای موسیقی

خواننده، گیتار الکتریک، گیتار باس، درام

محبوبیت عمومی
متوسط

مشتق ها
ترش متال، پاور متال، نئو-کلاسیکال متال



گروه ها

آنیهیلیتور
آورکیل
اسلیر
انترکس
انویل (گروه موسیقی)
اکسپت
ایکس جپن
سادام
بلایند گاردین
تستمنت
متال چرچ
متالیکا
موتورهد
مگادث
هلووین
کاکفنی (گروه موسیقی)
گاما ری

م.ن
۳۰ شهريور ۱۳۹۰, ۰۲:۰۴ قبل از ظهر
متاسفانه نتونستم مطلب فارسی برای این متن گیر بیارم
بنابر این متن رو خارجی میذارم


Acid techno is the term used to describe a style of techno that developed out of late 1980s Chicago Acid house. Acid house was essentially house music made with a specific sound, obtained by using very distinctive instruments created mainly by Roland, such as the TB-303 for bass and lead sounds, and the TR-909 and TR-808 for percussion. Acid specifically refers to the use of the Roland TB-303, or any other synthesizer designed to emulate its unique sound. While modern electronic instruments have memory banks of different sounds or patches, these machines had to be manually set by adjusting control knobs. The acid sound was obtained by either setting these controls to extreme parameters, or manipulating these controls in real-time as the track was being recorded, something record producers would call tweaking.

م.ن
۳۰ شهريور ۱۳۹۰, ۰۲:۰۶ قبل از ظهر
اسید جَز (به انگلیسی: Acid jazz) یا جاز اسیدی گونهای موسیقی است که در آن جاز با گونههای دیگر مثل سول و فانک و دیسکو و هیپهاپ ترکیب میشود. این موسیقی که در آن بر ضربهای مناسب رقص تاکید میشود عمدتاً در لندن ابداع شد، اگر چه آخرین کار ترومپتنواز آمریکائی مایلز دیویس در پیدایش آن تأثیر زیادی داشت. نام این گونه از نام یک بنگاه صفحهپرکنی گرفته شده است.

م.ن
۲ مهر ۱۳۹۰, ۰۱:۱۳ بعد از ظهر
Acid rock is a form of psychedelic rock, which is characterized with long instrumental solos, few (if any) lyrics and musical improvisation. Tom Wolfe describes the LSD-influenced music of The Jimi Hendrix Experience, Pink Floyd, The Doors, Iron Butterfly, Big Brother & The Holding Company, Cream, Jefferson Airplane, Ultimate Spinach, New Riders of the Purple Sage, Blue Cheer, Quicksilver Messenger Service, The Great Society, Stone Garden and the Grateful Dead as "acid rock" in his book about Ken Kesey and the Acid Tests, The Electric Kool-Aid Acid Test

"Acid rock" also refers to the subset of psychedelic rock bands that were part of, or were influenced by, the San Francisco Sound, and which played loud, "heavy" music featuring long improvised solos.


Acid rock got its name because it served as "background" music for acid trips in underground parties in the 1960s (e.g. the Merry Pranksters' "Acid Tests")] ("Acid" is a slang term for LSD.) In an interview with Rolling Stone, Jerry Garcia quoted Grateful Dead band member Phil Lesh stating, "acid rock is what you listen to when you're are high on acid." Garcia further stated there is no real psychedelic rock and that it is Indian classical music and some Tibetan music that are examples of music "designed to expand consciousness." The term "acid rock" is generally equivalent to psychedelic rock. Rolling Stone magazine includes early Pink Floyd as "acid-rock"] In June 1967 Time Magazine wrote "From jukeboxes and transistors across the nation pulses the turned-on sound of acid-rock groups: the Jefferson Airplane, The Doors, Moby Grape"] In 1968 Life magazine referred to The Doors as the "Kings of Acid Rock".

The term was much used in its heyday of the late 1960s and early 1970s, but has fallen into disuse; it is now only used as a means of putting this music into historical perspective.

When hard rock and heavy metal became prominent in the early and mid 1970s, the phrase "acid rock" was sometimes mistakenly applied to these genres. Over time, these bands fell in under the term "heavy metal" which replaced "acid rock" for these styles of music. Examples of hard rock bands once commonly called "acid rock" are Alice Cooper, Vanilla Fudge, and Deep Purple.

م.ن
۲ مهر ۱۳۹۰, ۰۱:۱۸ بعد از ظهر
اسیدهاوس (به انگلیسی: Acid house) زیرشاخهای از موسیقی هاوس است که روی قالبهای تکرارشونده و هیپنوتیزمی ترنس مانند تاکید دارد، که معمولا همراه با صدای نمونه برداری شده خواننده یا خطهای محاوره مانند به جای استفاده مستقیم از خواننده و شعر است. هسته سرکوبکننده صدای سبک فوق توسط دی جیهای اهل شیکاگو که استفاده از دستگاههای سینث سایزر-سیکوئنسر الکترونیک تی بی۳۰۳ را تجربه میکردند در اواسط سالهای ۱۹۸۰ میلادی توسعه پیدا کرد. اسید هاوس سپس به بریتانیا، استرالیا و قاره اروپا گسترش پیدا کرد به طوری که توسط دی جیهای روزهای اوایل موسیقی رِیو پخش میشد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، قطعات و میکسهای مجدد کاپیکَت (به انگلیسی: CopyCat) سبک اسید هاوس را به جریان اصلی موسیقی معرفی کرد که تحت تاثیر سبکهای پاپ و موسیقی رقص میبود.

با نام مستعار صدای اسید، سبک موسیقی اسیدهاوس تفاوتی عمده با سبکهای نوظهور دیپ هاوس و یا وکال هاوس پیدا کرد که آنرا کمینهتر، خیلی سبکتر و یا با غیاب سازبندی و به طور کلی سختتر یا صدای ترنسی تری نسبت به آنها داشت. این جهتگیری دوراهی به عنوان جداسازی زودهنگامی در موسیقی هاوس ثبت شد که به صورت مستقیم همبسته به پیدایش سبک هارد دنس و ترنس میشد که نقطه عطفی در عرصه توسعه موسیقی رِیو بود. سرسختی این سبک حاصل اکتشاف صدای عجیبی بود که توسط سینث سایزر خط باس رولند تی بی ۳۰۳ تولید میشد. هنگام پیچ و تاب دادن ریتم سرراست ۴/۴ که توسط تعداد زیادی از سبکهای موسیقی هاوس و تکنو به صورت مشترک استفاده میشد، برای تولید ریتمهای بسیار قوی و ضربهای تری نسبت به سبک پاپ یا موسیقی الکترو، برنامه ریزی شده بود. هردوی این عناصر در بیشترین قطعههائی که به عنوان هسته اصلی صدای اسیدهاوس شناخته شدهاند، دیده میشوند. دیگر صدای معروف شرکت رولند صدای درام ماشین تی آر ۸۰۸ بود که به صورت مشترک استفاده میشد. اسیدهاوس بر موسیقی رقص به صورت محسوسی با در نظرگرفتن تعدادی از قطعههای موسیقی الکترونیک که اسیدهاوس را به صورت مرجعی از استفاده از سبکهای دیگر مانند ترنس - گواترنس - سای ترنس - برک بیت - تکنو - تریپ هاپ و موسیقی هاوس، تحت تاثیر قرار دادهاست.



ریشه های سبکی: موسیقی هاوس - موسیقی سایکیدلیک - شیکاگو هاوس

ریشه های فرهنگی: دهه ۱۹۸۰، شیکاگو، آمریکا

سازهای موسیقی: سینث سایزر، ماشین درامز، سیکوئنسر - کیبورد - رولند تی بی ۳۰۳ - رولند تی بی ۸۰۸

محبوبیت عمومی: اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی در ایالات متحده آمریکا و انگلیس








رولند تیبی-۳۰۳ باس لاین (به انگلیسی: Roland TB-۳۰۳ Bass Line) سینث سایزری است که همراه سیکوئنسر تعبیه شده در داخل توسط شرکت رولند از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ تولید میشد. این دستگاه نقش تعیین کنندهای را در توسعه موسیقی الکترونیک معاصر ایفا کردهاست.

«تیبی ۳۰۳» برگرفته شده از باس ترانزیستوری ابتدا در بازار به عنوان جایگزینی برای نوازندهٔ ساز باس در تمرین انفرادی گیتاریستها عرضه میشد. مراحل تولید آن در حدود ۱۹ ماه طول کشید که به تولید تنها ۱۰،۰۰۰ دستگاه انجامید. در سالهای میانی دههٔ ۸۰ میلادی دیجیها و موسیقیدانهای موسیقی الکترونیک در شیکاگو مورد استفادهٔ جدیدی برای این دستگاه، در زمینهٔ سبک در حال توسعه هاوس یافتند.

در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی با پدیدار شدن سبکهای جدید اسید، «تیبی ۳۰۳» معمولاً با افکت آوردرایو سنگین استفاده میشد تا صدائی گوش خراش و ناملایم تولید کند. مثالهائی از این تکنیک را میتوان در آلبوم کوتاه سال ۱۹۹۲ هاردفلور با نام اَکپرینس و آلبوم کوتاه سال ۱۹۹۳ اینترلکت۳۰۰۰ با نام ولکانو شنید.

صدای معروف سبک اسید به نوعی با نواختن تکراری نت الگو روی یک «تیبی ۳۰۳» در هنگام تغییردادن مقادیر برش فرکانس، رزونانس و مدولاسیون پوش حاصل میشود. قسمت کنترل-تاکید دستگاه مقدار حجم صدا، فیلتر رزونانس و پوش رزونانس را تغییر میدهد تا راه را برای دگرگونیهای آتی در نوای آن باز کند. یک افکت اعوجاج (دیسترتشن) چه با استفاده از افکت پدالی گیتار و چه با بلند کردن ورودی یک میکسر صدا (آوردرایو)، به صورت رایج استفاده میشدهاست تا به «تیبی ۳۰۳» صدائی غلیظتر و آوایی نویزدارتر بدهد تا در نتیجه صدایی غنیتر از لحاظ «همآهنگ»ها بدست بیاید.

طراحی کننده اصلی «تیبی ۳۰۳» تادائو کیکوموتو همچنین عهده دار طراحی ماشین درامز رولند تی آر ۹۰۹ بود.

Son of the Sun
۲ مهر ۱۳۹۰, ۰۱:۱۸ بعد از ظهر
اصولا باید در این موارد گفته بشه که دمت گرم:-2-37-:

م.ن
۴ مهر ۱۳۹۰, ۰۳:۵۶ بعد از ظهر
الکترو ( الکتروفانک با الکترو-بوگی) سبکی از موسیقی الکترونیک است که به صورت مستقیم تحت تاثیر استفاده از تی آر ۸۰۸ و قطعات فانک بوده است. قطعات این سبک به طور معمول دارای صدای الکترونیک است و بعضی از صداهای خواننده به صورتی بی روح و مکانیکی مطرح می شود، که غالباً از داخل کُدکُننده خواننده یا بعد از یک دستگاه اعوجاج الکترونیکی دیگر ارائه می شود.


ریشه های سبکی: موسیقی هیپ هاپ - الکتروپاپ - دیسکو - فانک - سینث پاپ
ریشه های فرهنگی: اوایل دهه ۱۹۸۰ در آمریکا، نیویورک و دیترویت
سازهای موسیقی: سینث سایزر - ماشین درامز - کُدکُننده خواننده - سمپلر
محبوبیت عمومی: اوایل تا اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی با تقویتی خُرد در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی
مشتق ها: مایامی باس - استیل آزاد - کرانک


سبک های درهم آمیخته:
گدوتک - الکتروکلَش - الکترو هاوس

م.ن
۴ مهر ۱۳۹۰, ۰۴:۰۱ بعد از ظهر
موسیقی الکترونیک گونه ا ی از موسیقی است که در مراحل تهیهٔ آن از سازهای موسیقی الکترونیک و تکنولوژی موسیقی الکترونیک استفاده میشود. به طور کلی فرق عمدهٔ آن با انواع دیگر موسیقی در نوع صدای ساخته شده توسط ابزار الکترونیکی است. نمونههایی از دستگاههای تولید صدای الکترومکانیکی شامل تلهارمونیوم، ارگ هاموند و گیتار الکتریک میباشد. همچنین برای تهیه صدای کاملا خالص الکترونیک میتوان از دستگاههای ترمین، سینثسایزر و رایانه بهره جست.

موسیقی الکترونیک در ابتدا منحصر به استفاده در موسیقی هنری میبود اما در اواخر دههٔ ۶۰ میلادی، با در دسترس قرارگرفتن تکنولوژی موسیقی مقرون به صرفه، موسیقی تهیه شده با استفاده از شیوههای الکترونیک تهیهٔ صدا به صورت فزاینده در قلمرو عمومی رو به رشد نهاد.


امروزه موسیقی الکترونیک شامل انواع و زیر سبکهای فراوانی میباشد، محدودهای از هنر موسیقی تجربی گرفته تا سبک متداول موسیقی رقص الکترونیک.



تاریخچه :

اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم

قابلیت ضبط صدا اغلب مرتبط با تهیهٔ موسیقی الکترونیک بوده است ولی برای آن کاملا ضروری نیست. اولین دستگاه شناخته شدهٔ ضبط صدا فوناتو گراف بوده است، که در سال ۱۸۵۷ توسط ادوارد لئون اسکات دومارتین به ثبت رسیده است، دستگاه فوق می توانست صدا را به صورت بصری ضبط کند ولی نمی شد اطمینانی از بازپخش آن حاصل نمود.

در سال ۱۸۷۸ توماس ادیسون فوناتوگراف رابه ثبت رسانید، که از سیلندرهای مشابه دستگاه ادواردز استفاده می کرد، گرچه استفاده از سیلندرها برای مدتی ادامه پیدا کرد، در نهایت امیل برلینر درسال ۱۸۸۷ صفحهٔ امروزی گرامافون را توسعه بخشید. اختراعی قابل توجه، که در آینده نزدیک اثر عمیقی در موسیقی الکترونیک ایجاد کرد؛ چیزی نبود جز لامپ۳ قطبی لی دی فارستز. این اولین سوپاپ گرمایی یا لامپ خلاء می بود که در سال ۱۹۰۶ اختراع شد تا منجر به تولیدوتقویت سیگنالهای الکتریکی، پخش رادیویی و محاسبات کامپیوتری در خلال بقیه چیزها شود.

قبل از پا به عرصه گذاشتن موسیقی الکترونیک، تمایل رو به رشدی برای آهنگسازان مبنی بر استفاده از فنآوریهای نوظهور برای استفاده در مصارف موسیقیایی، وجود داشت.ابزارهای بیشماری که برای بکارگیری طراحیهای الکترومکانیکی استفاده می شد، ساخته شدند و راه برای الزام ظهور سازهای الکترونیکی آینده هموارشد.

دستگاه الکترومکانیکی به نام تل هارمونیوم (همچنین مشهور به دایناموفون) توسط تادیوس کاهیل در خلال سالهای ۱۸۹۸-۱۹۱۲ توسعه یافت.با این حال ناخوشایندیهای ساده ای مانع از تصویب شدن آن گردید، مانند اندازه غول پیگر آن.این در حالی است که اولین ساز الکترونیکی معمولاً ترمین تصور میشود. دستگاه ترمین توسط پروفسور لئون ترمین در سالهای ۱۹۱۹-۱۹۲۰ اختراع شد.

م.ن
۴ مهر ۱۳۹۰, ۰۴:۰۷ بعد از ظهر
تمپو پائین (به انگلیسی: DownBeat یا DownTempo) سبکی از موسیقی الکترونیکی آرام( ریلکس کننده)است که شبیه موسیقی امبینت میباشد ولی بر خلاف قالب بدون ضرب موسیقی امبینت دارای ضرب یا گرووهایی است. صداهای ضربی آن در پارهای از اوقات توسط چرخههائی که حس هیپتوتیزمی دارند ساخته میشوند. بعضی از اوقات ضربها پیچیدهتر هستند و بجای حضور در پشت زمینه خصوصیات بیشتری دارند ولی نسبت به انواع دیگر موسیقی مثل موسیقی ترنس شدت کمتری دارند. بطور معمول سبک موسیقی چیل اوت برای نشان دادن این سبک موسیقی کاربرد دارد، این سبک همچنین برای نامیدن سبکهای دیگری نیز کاربرد دارد و موسیقی تمپو پائین تعداد زیادی از سبکهای موسیقی را دربر میگیرد تا چیزی که عبارات فوق به تنهائی نشانگر هستند. یکی دیگر از سبکهای مرتبط «تریپ هاپ» است، در حالی که سبک موسیقی تمپو پائین معمولاً از ضربآهنگ کمتری نسبت به تریپ هاپ استفاده میکند. به دلیل خاصیت لینت دادن اعصاب و ایجاد حالت احساسی-رمانتیک این سبک و استفاده کمینه از شعر یا خواننده، این سبک به عنوان سبک موسیقی پشت زمینه در اتاقهای چیل اوت مهمانیهای رقص و کافهها پرطرفدار است.

دهه ۱۹۹۰ میلادی با موج جدیدی از موسیقی با ضربآهنگ آهستهتر که از اتاقهای (به انگلیسی: chillout) قسمتهای ریلکس شدن کلابها یا مقاطع اختصاصی در رویدادهای موسیقی الکترونیک همراه بود. موسیقی تمپو پائین شروع به پیدا کردن سطوحی در اطراف آیویزا کرد هنگامی که دی جیها و مروجان این گونهٔ موسیقی زمانی که به صبح نزدیک میشدند با ریتم آهستهتر و موسیقی الکترونیک ملایمتر هیجان موسیقی را فرو میخواباندند. در سال ۱۹۹۴ سبک تریپ هاپ از شهر بریستول پدیدار شد، که با بهم پیوستن عناصر ضربهای موسیقی هیپ هاپ و بریکهای درام وباس و فضای امبینت در ضربآهنگهای کندتر شکل گرفت



ریشه های سبکی: سول - امبینت - موسیقی الکترونیک - الکترونیکا - موسیقی گرووی - موسیقی جز - موسیقی هاوس - فانک - داب
ریشه های فرهنگی: اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی در بریتانیا
سازهای موسیقی: سینث سایزر - ابزارهای موسیقی الکترونیک - کامپیوتر شخصی - نمونه بردارها - بسته به موقعییت استفاده از سازهای گیتار - باس - درامز - کیبورد - ارگان - پرکاشن - سازهای برنجی - استرینگ - رودز ارگان و فلوت.
محبوبیت عمومی: متوسط به صورت پایه در بریتانیا
مشتق ها: تریپ هاپ










تریپ هاپ نام سبک موسیقی است که از ترکیب موسیقی الکترونیک و داونتمپو بوجود آمده است.این سبک موسیقی در اواسط دهه ۹۰ در انگلستان به وجود آمد و با موسیقی هیپ هاپ و هاوس رشد کرد.این سبک موسیقی به عنوان انتخاب جایگزین اروپا در نیمه دوم دهه نود و به عنوان ترکیبی از دو موسیقی هیپ هاپ و الکترونیک به طوری که هیچ کدام از این دو سبک قابل شناسایی نیستند، توصیف میشود. از بزرگترین گروهها و هنرمندان این سبک میتوان به مسیو اتک، پورتیسهد و تریکی اشاره کرد.


ریشه های سبکی: داونتمپو، اکسپریمنتال راک، اسید جاز، سایکدلیک راک، پست-پانک، راک، امبینت
ریشههای فرهنگی: اوایل دهه۹۰ در بریستول، بریتانیا
سازهای موسیقی: کیبورد، سازهای بادی برنجی، سازهای زهی
محبوبیت عمومی: ۱۹۹۴ تاکنون در بریتانیا و بعدها در آمریکا

م.ن
۴ مهر ۱۳۹۰, ۰۴:۱۲ بعد از ظهر
بوسا نوا (Bossa Nova) نوعی جاز برزیلی است.

بنیان گزاران آن را آنتونیو کارلوس ژوبیم, استن گتز, ژوآئو ژیلبرتو و آسترود ژیلبرتو تشکیل میدهند.

بوسا نوا کلمهای به زبان پرتغالی و به معنی "گرایش نو" میباشد. این سبک طرفداران بسیاری در میان موسیقی سازان جوانان و دانشجویان پیدا کرد. اگر چه این سبک فقط مدت ۶ سال فعال بود اما توانست قطعات ارزشمندی به گسترهٔ موسیقی جاز اعطا کند.


ریشه ها و تاریخ

این گونه موسیقی در حقیقت نوع تحول یافته، پیچیده تر اما با ضرب کمتر از موسیقی سامبا میباشد.


ریشه های سبکی: جاز، سامبا
ریشه های فرهنگی: جنوب ریو دوژانیرو، ۱۹۵۳ تا اواخر ۱۹۶۳
سازهای موسیقی: گیتار کلاسیک، گیتار آکوستیک، پیانو، ارگ، باس، درام
محبوبیت عمومی: برزیل، ایالات متحده آمریکا، اروپای غربی، ژاپن و فیلیپین



http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b1/Joao_Gilberto.jpg



استاد ژوآئو ژیلبرتو

م.ن
۴ مهر ۱۳۹۰, ۰۴:۱۶ بعد از ظهر
بلک متال (به انگلیسی: Black metal) یکی از زیرشاخههای نهایی موسیقی هوی متال است. ضربآهنگ بالا، خواندن همراه با جیغهای گوشخراش، صداهای گیتار دیسترت شده و استفادهٔ زیاد از تکنیکهایی مانند ترمولوپیکینگ، دابل کیک درامینگ و ساختار غیر متعارف آهنگها از مشخصههای این سبک هستند.

در طول دهه ۸۰ میلادی برخی گروههای ترش متال نمونههای اولیه بلک متال را خلق کردند. این گروهها که اصطلاحا به آنها «موج اول» هم گفته میشود ونوم، بَثِری، هِلهَمِر و سلتیک فراست بودند. «موج دوم» که در اوائل دههٔ ۹۰ میلادی پدیدار شد عمدتا شامل گروههای نروژی میهم، بورزوم، دارکثرون، ایمورتال و ایمپرر بود. در واقع این گروههای موج دوم بودند که بلک متال را به عنوان یک سبک مشخص و متمایز توسعه دادند و بهزودی بلک متال از اروپا به آمریکای شمالی راه یافت.

بلک متال همواره در تضاد با جریانهای روتین فرهنگی بودهاست، بهخصوص دو خصیصهٔ انسانگریزی و مسیح ستیزی که در میان بیشتر هنرمندان این سبک به چشم میخورد. برخی از هنرمندان بلک متال در بهآتش کشیدن کلیساها، قتل و برخی «جریانهای ملی/اجتماعیگرایانهٔ افراطی» نقش داشتهاند. غالب هنرمندان این سبک با پوشیدن لباسهای سیاه رنگ، استفاده از نقوش و سمبلهای مربوط به مرگ و گریمهای ترسناک، چهرهای شیطانی و تهدیدآمیز از خود ارائه میکنند.

به دلیل آنچه که شرحاش رفت و برخی دلایل دیگر، این گونهٔ موسیقی اغلب یک سبک «موسیقی زیرزمینی» به شمار میآید.





ریشه های سبکی اسپید متال، ترش متال، هاردکور پانک
ریشه های فرهنگی موج اول: سالهای آغازین و میانی دههٔ ۸۰ میلادی در اروپا
موج دوم: سالهای آغازین دههٔ ۹۰ میلادی در کشورهای اسکاندیناوی
سازهای موسیقی آواز، گیتار الکتریک، گیتار باس و درامز
محبوبیت عمومی آندرگراوند

زیرسبک ها:

سیمفونیک بلک متال، وایکینگ بلک متال، امبینت بلک متال

سبک های درهمآمیخته
بلکند دث متال، بلک دوم، گاثیک بلک متال، اینداستریال بلک متال، بلکند کراست

حلقه های منطقه ای
اروپا (بهخصوص کشورهای اسکاندیناوی)، آسیا و آمریکای جنوبی

م.ن
۴ مهر ۱۳۹۰, ۰۴:۱۹ بعد از ظهر
بلوز گونه موسیقی سازی و آوازی است که ریشه در آوازهای مذهبی و آوازهای کار و فریادها و همخوانیهای سیاهان آمریکا دارد و اصل آن به فرهنگ و موسیقی غرب آفریقا میرسد.علت اینکه این سبک به بلوز معروف شد این بود که پیشگامان این سبک ( بردههای سیاه) با غم این موسیقی را اجرا میکردند و Blue در زبان انگلیسی به معنای غم نیز میباشد، برخی از صاحبان نظر بر این نکته اعتقاد دارند که نحوه شیوع این سبک در آمریکا بر میگردد به زمان برده داری و مزارع پنبه در کشور آمریکا که در آن دوره بردههای آفریقای در هنگام کار در مزارع با خواندن شعرهایی بعضاً ریتمیک و موزون به همراه پاسخ و تکرار توسط دیگر کارگران اقدام به ایجاد شوق و نظم در کار برداشت می نمودند.

شهر ممفیس زادگاه موسیقی سبک "بلوز" است


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/74/JohnLeeHooker1997.jpg

جانی لی هوکر، در یک فستیوال بلوز در ۱۹۹۷

م.ن
۹ مهر ۱۳۹۰, ۰۲:۳۱ بعد از ظهر
Blues rock is a hybrid musical genre combining bluesy improvisations over the 12-bar blues and extended boogie jams with rock and roll styles. The core of the blues rock sound is created by the electric guitar, bass guitar and drum kit, with the electric guitar usually amplified through a tube guitar amplifier, giving it an overdriven character.

The style began to develop in the mid-1960s in England and the United States. Bob Dylan in the United States and UK Bands, such as The Rolling Stones and Led Zeppelin, experimented with music from the older American bluesmen, like Albert King, Howlin' Wolf, Robert Johnson, Jimmy Reed, Muddy Waters, and B.B. King. While the early blues rock bands "attempted to play long, involved improvisations which were commonplace on jazz records", by the 1970s, blues rock got heavier and more riff-based. By the "early '70s, the lines between blues rock and hard rock were barely visible", as bands began recording rock-style albums. In the 1980s and 1990s, blues rock acts returned to their bluesy roots, and some of these, such as the Fabulous Thunderbirds and Stevie Ray Vaughan, flirted with rock stardom.



Characteristics

Blues rock can be characterized by bluesy improvisation, the 12-bar blues, extended boogie jams typically focused on the electric guitar player, and often a heavier, riff-oriented sound and feel to the songs than might be found in traditional Chicago-style blues. Blues rock bands "borrow[ed] the idea of an instrumental combo and loud amplification from rock & roll".[3] It is also often played at a fast tempo, again distinguishing it from the blues.

Instrumentation

The core of the blues rock sound is created by the electric guitar, bass guitar and drum kit. The electric guitar is usually amplified through a tube guitar amplifier or using an overdrive effect. Often two guitars are played in blues rock bands, one playing the accompaniment riffs and chords on rhythm guitar and one playing the melodic lines and solos of the lead guitar part. While 1950s-era blues bands would sometimes still use the upright bass, the blues rock bands of the 1960s used the electric bass, which was easier to amplify to loud volumes. Keyboard instruments such as the piano and Hammond organ are also occasionally used. As with the electric guitar, the sound of the Hammond organ is typically amplified with a tube amplifier, which gives a growling, "overdriven" sound quality to the instrument. Vocals also typically play a key role, although the vocals may be equal in importance or even subordinate to the lead guitar playing as well, a number of blues rock pieces are instrumental-only.


Structure
Blues rock pieces normally follow the 12-bar blues structure, but often follow a slightly different structure, as seen in "Stormy Monday", which follows the general format of a 12-bar blues, but which the Allman Brothers played with altered chords:
G9 | C9 | G9 | G9 | C9 | C9 | G9 / Am7 | Bm7 / Bbm7 | Am7 | Cm7 | G9 / C9 | G9 / D augmented

...instead of the traditional G | C | G | G | C | C | G | G | D | C | G | G progression. The progression is usually repeated, with only one section of the song, though there are exceptions, some pieces having a "B" section. The key is traditionally major, but can also be minor, a common technique being the use the minor pentatonic scale, with blue notes, over a major chord progression, as employed by Albert King in nearly all of his pieces. The lead guitar typically uses the pentatonic scale, either major or minor, when soloing.

A classic example of blues rock is Eric Clapton's "Crossroads" first released on Cream's "Wheels of Fire" album. It was adapted from Robert Johnson's "Cross Road Blues" and "Traveling Riverside Blues". It fuses some of the lyrical and musical styles of blues with rock-styled tempo and guitar solos



History

While rock and blues have historically always been closely linked, blues rock as a distinctly recognizable genre did not arise until the late 1960s. In 1963, American Lonnie Mack debuted an idiosyncratic, fast-paced electric blues guitar style which confounded his contemporaries, but which later came to be identified with blues rock. His instrumentals from that period were recognizable as blues or R&B tunes, but he relied heavily upon fast-picking techniques derived from traditional American country and bluegrass genres. The best-known of these are the hit singles "Memphis" (Billboard #5) and "Wham!" (Billboard #24).[4] However, blues rock was not named as such, or widely recognized as a distinct movement within rock, until several years later, with the advent of such British bands as Free, Savoy Brown and the earliest incarnations of Fleetwood Mac. The musicians in those bands had honed their skills in a handful of British blues bands, primarily those of John Mayall and Alexis Korner.[5] At that point, Mack's earlier recordings were rediscovered and he soon came to be regarded as a blues rock pioneer. Other American performers, such as Johnny Winter, Paul Butterfield and the group Canned Heat are now also considered blues rock pioneers.

Music critic Piero Scaruffi argues that the blues rock genre was defined when John Mayall released the album Blues Breakers with Eric Clapton in 1966, which included guitarist Eric Clapton. Scaruffi defines "blues rock" as a "genre of rhythm'n'blues played by white European musicians." Scaruffi claims that the US "equivalent of John Mayall was Al Kooper." Cream "took the fusion of blues and rock to places where it had never been before" by engaging in a "level of group improvisation that was worthy of jazz." He calls Fleetwood Mac (during the Peter Green period in the late 1960s) "one of the most creative and competent British bands of the blues revival".[6] Scaruffi argues that the "British blues musicians were true innovators", in that they did a "metamorphosis" on US blues and "turned it into a "white" music" by emphasizing "the epic refrains of the call and response", speeding up the "Chicago's rhythm guitars," smoothing "the vocal delivery to make it sound more operatic" and adding vocal harmony.[7]. The 1966 double album Blonde on Blonde by Bob Dylan is considered as one of the pioneers in blues rock in the United States.

The electric guitar playing of Jimi Hendrix (a veteran of many American rhythm & blues and soul groups from the early-mid 1960s) and his power trios, The Jimi Hendrix Experience and Band of Gypsys, has had broad and lasting influence on the development of blues rock, especially for guitarists.[5] Eric Clapton was another guitarist with a lasting influence on the genre; his work in the 1960s and 1970s with John Mayall and the Bluesbreakers, The Yardbirds, supergroups Blind Faith, Cream and Derek and the Dominos, and an extensive solo career has been seminal in bringing blues rock into the mainstream.[5] By this time, American acts such as The Doors and Janis Joplin further introduced mainstream audiences to the genre.

In the late '60s Jeff Beck a former member of The Yardbirds, revolutionized blues rock into a form of heavy rock, taking the UK and the USA by storm with his band, The Jeff Beck Group.[5] Jimmy Page, a third alumnus of The Yardbirds, went out to form The New Yardbirds which would soon become known as Led Zeppelin and would become a major force in the 1970s heavy metal scene.[5] The Who during their early run was a blues rock standard group, with their posters for their performances including their catch phrase "Maximum R&B". During this period the band covered songs from Bo Diddley, Sonny Boy Williamson, and Mose Allison. The Australian band AC/DC were also influenced by blues rock. Other blues rock musicians influential on the scene in the 1970s included Rory Gallagher and Robin Trower.

Beginning in the early 1970s, American bands such as Aerosmith fused blues with a hard rock edge. Blues rock grew to include Southern rock bands, like the Allman Brothers Band, ZZ Top and Lynyrd Skynyrd, while the British scene, except for the advent of groups such as Status Quo and Foghat, became focused on heavy metal innovation.[8] Blues rock had a re-birth in the early 1990s - 2000s, with many artists such as Gary Moore, The White Stripes,[9] The Dead Weather, Them Crooked Vultures, John Mayer,[10] Blues Traveler, The Black Crowes,[11] The Black Keys,[12] Jeff Healey,[13] Clutch,[14] The Jon Spencer Blues Explosion[15] and Joe Bonamassa.[16]

References
^ Weinstein, Deena. Heavy Metal: The Music and its Culture. DaCapo, 2000. ISBN 0-306-80970-2, pg. 14.
^ Christe, Ian. Sound of the Beast. Allison & Busby. pp. 1. ISBN 0749083514.
^ a b c d e f g h "Blues-rock", Allmusic, retrieved 29 September 2006.
^ P. Prown, H. P. Newquist, J. F. Eiche, Legends of rock guitar: the essential reference of rock's greatest guitarists (Hal Leonard Corporation, 1997), p. 25.
^ a b c d e V. Bogdanov, C. Woodstra, S. T. Erlewine, eds, All Music Guide to the Blues: The Definitive Guide to the Blues (Backbeat, 3rd edn., 2003), pp. 700-2.
^ The History of Rock Music - The Sixties
^ The History of Rock Music. Storia della Musica Rock
^ P. Prown, H. P. Newquist and Jon F. Eiche, Legends of rock guitar: the essential reference of rock's greatest guitarists (Hal Leonard Corporation, 1997), p. 113.
^ V. Bogdanov, C. Woodstra, S. T. Erlewine, All music guide to the blues: the definitive guide to the blues (Backbeat Books, 3rd edn., 2003), p. 600.
^ Rolling Stone Music (2001). "John Mayer: Biography" rollingstone.com. Retrieved August 21, 2011
^ P. Buckley, The rough guide to rock (Rough Guides, 3rd edn., 2003), p. 99.
^ A. Petrusicht, Still Moves: Lost Songs, Lost Highways, and the Search for the Next American Music (Macmillan, 2008), p. 87.
^ A. B. Govenar, Texas Blues: The Rise of a Contemporary Sound (Texas A&M University Press, 2008), p. 90.
^ "Clutch", Allmusic, retrieved 21/08/09.
^ S. Taylor, A to X of Alternative Music (Continuum, 2006), p. 242.
^ "Joe Bonamassa", Allmusic, retrieved 21/08/09

م.ن
۹ مهر ۱۳۹۰, ۰۲:۳۶ بعد از ظهر
Bluegrass music is a form of American roots music, and a sub-genre of country music. It has mixed roots in Scottish, English,[1] Welsh[citation needed] and Irish[citation needed] traditional music. Bluegrass was inspired by the music of immigrants residing in Appalachia[citation needed], and was influenced by the music of African-Americans[2] through incorporation of jazz elements.

In bluegrass, as in some forms of jazz, one or more instruments each takes its turn playing the melody and improvising around it, while the others perform accompaniment; this is especially typified in tunes called breakdowns. This is in contrast to old-time music, in which all instruments play the melody together or one instrument carries the lead throughout while the others provide accompaniment. Breakdowns are often characterized by rapid tempos and unusual instrumental dexterity and sometimes by complex chord changes.

Bluegrass music has attracted a diverse and loyal following worldwide. Bluegrass pioneer Bill Monroe characterized the genre as: "Scottish bagpipes and ole-time fiddlin'. It's Methodist and Holiness and Baptist. It's blues and jazz, and it has a high lonesome sound."



Characteristics

Instrumentation

A 5-string banjo

Unlike mainstream country music, bluegrass is traditionally played on acoustic stringed instruments. The fiddle, five-string banjo, guitar, mandolin, and upright bass (string bass) are often joined by the resonator guitar (also referred to as a Dobro) and harmonica. This instrumentation originated in rural dance bands and is the basis on which the earliest bluegrass bands were formed.[3]

The guitar is now most commonly played with a style referred to as flatpicking, unlike the style of seminal bluegrass guitarist Lester Flatt, who used a thumb and finger pick. Banjo players often use the three-finger picking style made popular by Earl Scruggs. Fiddlers will frequently play in thirds and fifths, producing a sound that is characteristic to the bluegrass style. The bassist will almost always play pizzicato, occasionally adopting the "slap-style" to accentuate the beat. A bluegrass bass line is generally a rhythmic alternation between the tonic and dominant of each chord, with occasional walking bass excursions.

Instrumentation has been an ongoing topic of debate. Traditional bluegrass performers believe the "correct" instrumentation is that used by Bill Monroe's band, the Blue Grass Boys (mandolin, played by Monroe, fiddle, guitar, banjo and bass). Departures from the traditional instrumentation have included accordion, harmonica, piano, autoharp, drums, electric guitar, and electric versions of other common bluegrass instruments, resulting in what has been referred to as "newgrass."

Vocals

Aside from specific instrumentation, a distinguishing characteristic of bluegrass is vocal harmony featuring two, three, or four parts, often with a dissonant or modal sound in the highest voice (see modal frame), a style described as the "high, lonesome sound."[4] Commonly, the ordering and layering of vocal harmony is called the 'stack'. A standard stack has a baritone voice at the bottom, the lead in the middle (singing the main melody) and a tenor at the top; although stacks can be altered, especially where a female voice is included. Alison Krauss and Union Station provide a good example of a different harmony stack with a baritone and tenor with a high lead, an octave above the standard melody line, sung by the female vocalist. However, by employing variants to the standard trio vocal arrangement, they were simply following a pattern existing since the early days of the genre. The Stanley Brothers utilized a high baritone part on several of their trios recorded for Columbia records during their time with that label (1950-1953). Mandolin player Pee Wee Lambert sang the high baritone above Ralph Stanley's tenor, both parts above Carter's lead vocal. This trio vocal arrangement was variously used by other groups as well. In the 1960's Flatt and Scruggs often added a fifth part to the traditional quartet parts on gospel songs, the extra part being a high baritone (doubling the baritone part sung in the normal range of that voice; Howard Watts [aka 'Cedric Rainwater] providing the part). The use of a high lead with the tenor and baritone below it was most famously employed by the Osborne Brothers who first employed it during their time with MGM records in the latter half of the 1950's. This vocal arrangement would be the defining aspect of the Osbornes' sound with Bobby's high, clear voice at the top of the vocal stack.

Themes

Bluegrass tunes can largely be described as narratives on the everyday lives of the people from whence the music came. Aside from laments about loves lost, interpersonal tensions and unwanted changes to the region (e.g., the visible effects of mountaintop coal mining), bluegrass vocals frequently reference the hard-scrabble existence of living in Appalachia and other rural areas with modest financial resources. Some protest music has been composed in the bluegrass style, especially concerning the vicissitudes of the Appalachian coal mining industry. Railroading has also been a popular theme, with ballads such as "Wreck of the Old 97" and "Nine Pound Hammer" (from the legend of John Henry) being exemplary. Also there are many songs that are written about the different weather occurrences; mostly about the rain. For example,"No Place to Hide" and "Early Morning Rain". Both of these songs are very popular songs in the
bluegrass world today

History

Creation

Bluegrass, as a distinct musical form, developed from elements of old-time music and traditional music of the Appalachian region of the United States. The Appalachian region was where many English, Irish, Scottish and German immigrants settled, bringing with them the musical traditions of their homelands. Hence the sounds of jigs and reels, especially as played on the fiddle, were innate to the developing style. Black musicians infused characteristics of the blues to the mix, and in a development that was key to shaping the bluegrass sound, introduced the iconic banjo to the region.

The music now known as bluegrass was frequently used to accompany a rural dancing style known as buckdancing, flatfooting or clogging. As the bluegrass sound spread to urban areas, listening to it for its own sake increased, especially after the advent of audio recording. In 1948, bluegrass emerged as a genre within the post-war country-music industry, a period of time characterized as the golden era or wellspring of "traditional bluegrass." From its earliest days, bluegrass has been recorded and performed by professional musicians. Although amateur bluegrass musicians and trends such as "parking-lot picking" are too important to be ignored, it is professional musicians who have set the direction of the style.

Bluegrass is not and never was folk music under a strict definition, although there are clear derivatives—the topical and narrative themes of many bluegrass songs are highly reminiscent of folk music. In fact, many songs that are widely considered to be bluegrass are in reality older works legitimately classified as folk or old-time music that are performed in the bluegrass style. Hence the interplay between bluegrass and folk forms has been academically studied. Folklorist Dr. Neil Rosenberg, for example, shows that most devoted bluegrass fans and musicians are familiar with traditional folk songs and old-time music, and that these songs are often played at shows, festivals and jams.

Exactly when the word bluegrass itself was adopted to label this form is not certain, but is believed to be in the early 1950s,[5] and was derived from the name of the seminal Blue Grass Boys band, formed in 1939 with Bill Monroe as its leader. Due to this lineage, Bill Monroe is frequently referred to as the "father of bluegrass",[6] although his style drew upon the country, gospel, and blues music with which he had grown up.

Monroe's 1946 to 1948 band, which featured banjo prodigy Earl Scruggs, singer-guitarist Lester Flatt, fiddler Chubby Wise and bassist Howard Watts (also known as "Cedric Rainwater")—sometimes called "the original bluegrass band"—created the definitive sound and instrumental configuration that remains a model to this day. By some arguments, while the Blue Grass Boys were the only band playing this music, it was just their unique sound; it could not be considered a musical style until other bands began performing in similar fashion. In 1948, the Stanley Brothers recorded the traditional song "Molly and Tenbrooks" in the Blue Grass Boys' style, arguably the point in time that bluegrass emerged as a distinct musical form.[7] As Ralph Stanley himself said about the origins of the genre and its name:



"Oh, (Monroe) was the first. But it wasn't called bluegrass back then. It was just called old time mountain hillbilly music. When they started doing the bluegrass festivals in 1965, everybody got together and wanted to know what to call the show, y'know. It was decided that since Bill was the oldest man, and was from the Bluegrass state of Kentucky and he had the Blue Grass Boys, it would be called 'bluegrass.'"[8]

First generation

First generation bluegrass musicians dominated the genre from its beginnings in the mid-1940s through the mid-1960s. This group generally consists of those who were playing during the "Golden Age" in the 1950s, including Wade Mainer and his Mountaineers, Bill Monroe and his Blue Grass Boys, the Stanley Brothers, Lester Flatt & Earl Scruggs with the Foggy Mountain Boys, Hylo Brown and The Timberliners, Ervin T. Rouse, who wrote the standard "Orange Blossom Special", Reno and Smiley, the Sauceman Brothers, Lonesome Pine Fiddlers, Jim & Jesse, Jimmy Martin and the Osborne Brothers, Red Allen (who also recorded with the Osborne Brothers for MGM in the mid-fifties), Mac Wiseman, Mac Martin and the Dixie Travelers, Carl Story and his Rambling Mountaineers, Buzz Busby, The Lilly Brothers and Jim Eanes.

Second generation

A second generation of Bluegrass musicians began performing, composing and recording in the mid- to late-1960s, although many had played in first generation bands from a young age. Some Bluegrass musicians in this group are Doc Watson, J. D. Crowe, Doyle Lawson, Sam Bush, Bela Fleck, John Hartford, Jerry Douglas, Norman Blake, Frank Wakefield, Bill Keith, Del McCoury and Tony Rice. As they refined their craft, the New Grass Revival, Seldom Scene, The Kentucky Colonels, and The Dillards developed progressive bluegrass. In one collaboration, first-generation bluegrass fiddler Vassar Clements, progressive mandolin player David Grisman, Grateful Dead frontman Jerry Garcia (on banjo), and Peter Rowan on lead vocals played in the band called Old and in the Way. Garcia, Chris Hillman, the Stanley Brothers and others in the 1960s and 1970s helped introduce rock music listeners to progressive and traditional bluegrass. Bush, Grisman, and Clements developed strong jazz elements in most of their playing – Clements liked to refer to his music as "hillbilly jazz" – but each owes much to traditional bluegrass.

Third generation

Third generation Bluegrass developed in the mid-1980s. Bluegrass grew, matured and broadened from the music played in previous years. This generation redefined "mainstream bluegrass." High-quality sound equipment allowed each band member to be miked independently, exemplified by Tony Rice Unit and The Bluegrass Album Band. Tony Rice showcased elaborate lead guitar solos, and other bands followed. The electric bass became a general, but not universal, alternative to the traditional acoustic bass, though electrification of other instruments continued to meet resistance outside progressive circles. Nontraditional chord progressions also became more widely accepted. On the other hand, this generation saw a renaissance of more traditional songs, played in the newer style. The Johnson Mountain Boys were one of the decade's most popular touring groups, and played strictly traditional bluegrass.


Recent developments

In recent decades Bluegrass music has reached a broader audience. Major mainstream country music performers have recorded bluegrass albums, including Dolly Parton and Patty Loveless, who each released several bluegrass albums. Since the late 1990s, Ricky Skaggs, who began as a bluegrass musician and crossed over to mainstream country in the 1980s, returned to bluegrass with his band Kentucky Thunder. The Coen Brothers' released the movie O Brother, Where Art Thou? in (2000), with an old-time and bluegrass soundtrack, and the Down from the Mountain music tour and documentary resulting.

Meanwhile, festivals like the Telluride Bluegrass Festival, Rocky-Grass in Lyons, Colorado and the Nederland, Colorado based Yonder Mountain String Band in the United States, and Druhá Tráva in the Czech Republic attract large audiences while expanding the range of progressive bluegrass in the college-jam band atmospheres, often called "jamgrass." Bluegrass fused with jazz in the music of Bela Fleck and The Flecktones, Tony Rice, Sam Bush, Doc Watson, and others.


References
Kingsbury, Paul (2004). The Encyclopedia of Country Music: The Ultimate Guide to the Music. Oxford University Press. ISBN 0-19-517608-1.
Rosenberg, Neil (1985). Bluegrass: A History. University of Illinois Press. ISBN 0-252-00265-2.
van der Merwe, Peter (1989). Origins of the Popular Style: The Antecedents of Twentieth-Century Popular Music. Oxford: Clarendon Press. ISBN 0-19-316121-4.
Trischka, Tony, Wernick, Pete, (1988) Masters of the 5-String Banjo, Oak Publications. ISBN 0-8256-0298-X.

م.ن
۹ مهر ۱۳۹۰, ۰۲:۴۵ بعد از ظهر
بوگی ووگی (Boogie Woogie)، موسیقی ای پرتحرک و رنگارنگ با تاریخی به همان اندازه پر نقش و نگار است. مبدا پیدایش این موسیقی که در ابتدا به عنوان موسیقی رقص سیاهپوستان فقیر جنوب آمریکا شناخته شده، چندان مشخص نیست.

در سال 1938، تب بوگی ووگی در آمریکا و سپس اروپا همه گیر شد، و این زمانی بود که نوازندگانی چون آلبرت آمونز (Albert Ammons)، پیت جانسون (Pete Johnson) و مید لاکس لوییس (Meade Lux Lewis) در کارنگی هال (Carnegie Hall) به اجرای برنامه پرداختند.

با وجود اینکه بوگی ووگی تاثیر فراوانی بر انواع موسیقی پس از خود برجا گذاشت اما چنان که باید به حفظ و بازگویی تاریخ جالب توجه آن اهمیت داده نشده بود. به تازگی بعضی از علاقمندان و محققان موسیقی به کار کشف و تحقیق در باره این موسیقی پرداخته اند که خلاصه ای از جالبترین نکات تاریخی و همچنین شرح کوتاهی از مشهورترین نوازندگان این سبک را در اینجا آورده ایم



دانلود: Jelly Roll Morton - Boogie Woogie Rag (http://www.harmonytalk.com/music/jrm-bwr.mp3)

لوکوموتیو بخار الهام بخش اولین نوازندگان بوگی ووگی شد
پل الیور (Paul Oliver) مورخ موسیقی، در کتاب خود به نام "داستان بلوز" (The Story of the Blues) آورده است:

"هنگامی که دوران بلوز آغاز شد، حومه شهرها آرام و ساکت بود و بلندترین صدایی که این سکون را برهم میزد غرش ترن بخاری بود که مسیر خود را در درون دشت دنبال میکرد و لکه ای از دود را در آسمان آبی برجای میگذاشت و در حالی عبور لحظه کوتاهی از هیجان ایجاد میکرد، صفیر سوت واضحی که مانند نغمه های بلوز کاهش مییافت و کم کم به ناله ای تبدیل میشد و بعد، قطار رفته بود."

"میگویند که مهندسین، لوله سوت قطار را طوری تنظیم کرده بودند که نوایی مانند موسیقی بلوز از آن خارج شود اما احتمالا این سوت تنها برای کارگرانی که ساعت را از طریق عبور قطارها محاسبه میکردند، چنین صدایی میداد."

" نوازندگان ناشناس سیاهپوست، که در آرزوی سوار شدن بر قطار و دور شدن از مشکلات خود بودند، ریتم لوکوموتیو بخار و ناله سوت آنرا به شکل موسیقی رقص تازه ای درآوردند که آنرا در تالارهای رقص و کافه های بین راه مینواختند.به این ترتیب، بوگی ووگی یا موسیقی نوازندگان نه چندان ماهری که پیانو را به سازی با آوای یک قطار پلی ریتمیک مبدل کرده بودند، روش نواختن پیانو را برای همیشه تغییر داد."

در سال 1986، پل الیور در یک برنامه تلویزیونی درباره انتشار بوگی ووگی توضیحات بیشتری داد:

"حالا دیگر مامورین قطار به دیدن نوازندگان پیانویی که از کمپهای چوب بری می آمدند، عادت کرده بودند، آنها چند داستان برای مامور تعریف میکردند، از قطار پایین میپریدند و به یک کمپ چوب بری دیگر میرفتند و برایشان هشت ساعت موسیقی میکده ای یا barrelhouse (از نامهای اولیه بوگی ووگی) مینواختند."

"به این ترتیب این موسیقی - در سرتاسر تگزاس- و متعاقبا، در خارج از تگزاس منتشر شد و پس از خروج از تگزاس به لوییزیانا رسید. یک نوازنده پیانو به نام جورج توماس George Thomas که از سال 1910 در لوییزیانا مسکن گزیده بود، به نوشتن ترانه هایی به نام New Orleans Hop Scop Blues پرداخت که موسیقی آن دارای رگه هایی از سبکی است که امروز به عنوان بوگی میشناسیم."

19 ژوئن 1865، نقطه عطفی در شکل گیری بوگی ووگی
یکی از محققین سبک بوگی ووگی به نام جان تنیسون (John Tennison) که به نانجان (Nonjohn) شهرت دارد، در کتاب خود به نام بوگی ووگی، چنین آورده است:

"جستجوی من در باره مبداء بوگی ووگی در داخل ایالات متهده بیشتر بر شواهدی درباره سبک اوستیناتو (ostinato، که از یک لغت ایتالیایی به معنای سمج گرفته شده است، یک موتیف یا جمله موسیقایی است که به طور مداوم در یک دانگ مشخص تکرار میشود) در نواختن سازهای کوبه ای و همچنین روش نواختن ملودیهای اصلی با این سازها در میان اهالی آفریقای غربی و همچنین تعمیم دادن این شیوه خاص در نواختن پیانو متمرکز شده است."

من چند فرضیه دارم که امیدوارم صحیح باشند. اول اینکه بردگان در دوران قبل از جنگهای انفصال، دسترسی بسیار اندکی به پیانو داشتند و در کل فعالیتهای بردگان در زمینه موسیقی بسیار محدود بود زیرا اربابان آنها اعتقاد داشتند که چنین فعالیتهایی روحیه شورشی آنها را تقویت میکند. البته شکی نیست که در آن زمان استثنائاتی نیز وجود داشته اند و بوگی ووگی در میان چنین افرادی شکل گرفته است."

"اما مهمترین واقعه به نظر من، روز 19 ژوئن 1865 است که در این روز، پایان جنگ انفصال و پایان برده داری در تگزاس اعلام شد. در نتیجه از این تاریخ اهالی آفریقایی/آمریکایی تگزاس به درک تازه ای از آزادی رسیدند و در چهار عرصه مختلف زندگی خود، تغییراتی اساسی به وجود آورند که از عشق به موسیقی نشات میگرفت :

• به دست آوردن امکان سفر آزادانه
• پرداختن به موسیقی و کسب تجربه در آن
• تبادل نظریات و ایده های خود در زمینه موسیقی با یکدیگر
• دسترسی به وسایلی که قبل از آن ممنوع بود، از جمله پیانو"


عبارت بوگی ووگی، بنا به نظر بسیاری از مورخین و زبان شناسان، تکرار کلمه بوگی است. بوگی در حدود سال 1913 به مهمانیهایی گفته میشد که در آن یک گروه نوازنده دعوت میشدند و حاضران دستمزد آنها را با همدیگر پرداخت میکردند. ووگی، تکرار بوگی با کمی تغییر است و این تکرار کلمه با تغییر دادن حرف اول آن، حالتی است که در بیشتر زبانها وجود دارد و ما نمونه های بسیاری از آن را در فارسی میشناسیم.

جایی در میان راه - هیچ کس نمیداند دقیقا چه زمانی - موسیقی پیانو سالنهای غذاخوری به بوگی ووگی تبدیل شد، سبکی شهری (درمقابل نوع موسیقی جاده ای و بین راهی) که وجه مشخصه آن دارا بودن یک خط کاملآ مشخص باس (bass line) با حرکاتی انرژیک و رونده است.

قسمت باس از هشت ضرب تکرار شونده تشکیل میشود و نوازنده با دست راست (در پیانو) ملودیهایی را مینوازد که در اصل واریاسیونهایی روی هارمونی باس هستند. البته این سبک لزوما مخصوص نواختن با پیانو نیست و در بسیاری موارد با خواننده همراه است و یا به عنوان بخش سولو در گروههای موسیقی و گروههای کوچک جز، نواخته میشود.


دانلود: Glenn Miller - Boogie Woogie (http://www.harmonytalk.com/music/gm-wb.mp3)

در اصل مبداء پیانو بوگی ووگی چندان مشخص نیست، اما دو تن از بزرگان موسیقی جز و بلوز، ویلیام کریستوفر هندی (William Christopher Handy 1958-1873، نوازنده و آهنگساز آفریقایی- آمریکایی بلوز که به عنوان پدر بلوز شهرت دارد) و جلی رول مورتون (Jelly Roll Morton 1941-1890، پیانیست، رهبر و آهنگساز خوش قریحه آمریکایی که عده ای او را اولین آهنگساز واقعی جز میشناسند.) در سخنان خود از نوازندگانی یاد کرده اند که قبل از سال 1910 به سبک بوگی مینواخته اند.

کلارنس ویلیامز (Clarence Williams 1965-1898 نوازنده پیانو جز، آهنگساز، مبلغ، خواننده، تهیه کننده تئاتر و ناشر آمریکایی)، نیز جورج توماس را به خاطر دارد و به اعتقاد او، سبک بوگی ووگی توسط این پیانیست اهل تگزاس آغاز شده است.

او میگوید در سال 1916، توماس یکی از اولین نتهای موسیقی بوگی ووگی به نام New Orleans Hop Scop Blues منتشر کرد و یادآوری میکند که خودش، قبل از سال 1911 اجرای توماس از این قطعه را شنیده است.

کلارنس ویلیامز یکی از اولین موسیقی دانانی است که در سال 1923، یک قطعه بوگی ووگی را بر روی صفحه فونوگراف ضبط کرده است. البته او در زمان نواختن به این شیوه، تمام ریزه کاریهای آنرا به کار نمیبرد بلکه از سبک بوگی ووگی برای تنوع بخشیدن به بخش همسرایان موسیقی بلوز استفاده میکرد.

در دهه 20 بوگی ووگی در میان کمپهای چوب بری و دیگر کارگاه هایی که اکثر کارگران آن را سیاهپوستان تشکیل میدادند و همچنین در شهرهایی با جمعیت آفریقایی - آمریکایی مانند شیکاگو و ایلینویز سبکی شناخته شده بود.

در فوریه 1923، گروه جز جوزف ساموئل (Joseph Samuel) به نام Tampa Blue Jazz Band، قطعه ای از جورج توماس به نام The Fives را در کمپانی Okeh Records ضبط کردند و این اثر، اولین نمونه بوگی ووگی یک گروه جز و صفحه Chicago Stomps ضبط شده در استودیو جیمی بلایت (Jimmy Blithe)، اولین صفحه پیانو سولوی بوگی ووگی محسوب میشوند.

از اولین نمونه های ضبط شده بوگی ووگی ناب، که به محبوبیت فراوانی دست یافتند، می توان به Honky Tonk Train Blues اثر مید لاکس لوییس اشاره کرد که در سال 1930 منتشر شد و دیگری Pinetop's Boogie Woogie اثر پاین تاپ اسمیت (Pinetop Smith) که در سال 1929 به بازار عرضه شد.

صفحه پاین تاپ، اولین صفحه بوگی ووگی بود که به موفقیت تجاری فراوانی دست یافت و بوگی ووگی را به عنوان یک سبک به مردم معرفی کرد.

جنون بوگی ووگی
در میانه دهه 1930، جان هموند (John Hammond) مدیر مشهور برنامه های موسیقی، به تبلیغ بوگی ووگی علاقمند شد. در نتیجه این موسیقی بالاخره توجه شنوندگان سفید پوست را به خود جلب نمود.

جان هموند در زندگینامه خود نوشته است:

"از زمانی که در سال 1928 برای اولین بار پیانو اصیل بوگی ووگی پاین تاپ اسمیت را شنیدم، مجذوب سبک نواختن او شدم، شیوه نواختن و موسیقی که میشنیدم تا آن زمان توسط مخاطبین سفید پوست شناخته نشده بود."

"و بعد هنگامی که در سال 1931 ترانه 'Honky Tonk Train Blues' را شنیدم متوجه شدم که آن حرفه ای تمام عیار، مید لاکس لوییس است. اما فرقی نمیکرد که از چه کسی بپرسم و یا کجا را بگردم، او را پیدا نکردم. سالها بعد در شیکاگو، سراغ او را از آلبرت آمونز (Albert Ammons) گرفتم. آلبرت گفت: مید لاکس؟ معلومه. او همین بغل در یک کارواش کار میکند؛ و همینطور هم بود!"



دانلود: Keith Emerson - Honky Tonk Train Blues (http://www.harmonytalk.com/music/kt-httb.mp3)

در سال 1938، جان هموند تحت تاثیر علاقه فراوان خود به موسیقی جز و مخالفت شدیدش با تبعیض نژادی، کنسرتی به نام Spirituals to Swing (از موسیقی روحانی تا سوئینگ) در کارنگی هال (Carnegie Hall کارنگی هال یکی از قابل توجه ترین تالارهای موسیقی منهتن-نیویورک- به شمار میرود و به خاطر وجهه اجتماعی و تماشاگران ممتازش، اجرای موسیقی در آن برای هر موسیقی دانی افتخار بزرگی محسوب میشود) برقرار کرد.

او برای این کنسرت، آمونز، لوییس و جانسون را برای اولین بار به دور هم جمع کرد. هموند، پیت جانسون (Pete Johnson) را در سفری به کانزاس، برای شنیدن کار گروه کنت بیسی (Count Basie) کشف کرده بود.


دانلود: Bennie Goodman - Boogie Woogie (http://www.harmonytalk.com/music/bg-bw.mp3)


آنها در این کنسرت به نواختن بوگی ووگی سولو، دوئت و تریو پرداختند و در تعدادی از ترانه ها جو ترنر (Joe Turner 1985-1911 خواننده بلوز اهل کانزاس) را همراهی نمودند. در این کنسرت افرادی چون کنت بیسی، سیدنی بکت (Sidney Bechet)، بنی گودمن (Benny Goodman)، سانی تری (Sonny Terry) و عده بسیاری از نوازندگان و خوانندگان رده بالای جز و بلوز آن زمان حضور داشتند و جالب اینکه گروه سه نفره بوگی ووگی، کاملا صحنه را در اختیار خود گرفته و توجه تماشاگران را به خود جلب کرده بود. آنها تقریبا بلافاصله، به مشاهیر بین المللی مبدل شده و جنون بوگی ووگی در آمریکا را آغاز کردند.
کمی پس از این کنسرت، یک کلوب سطح بالای جز به نام Cafe Society در گرینویچ ویلج (Greenwich Village) افتتاح شد. این کلوب، اولین محفل شبانه در نیویورک بود که افرادی با نژادهای مختلف در آن حضور داشتند. گروه بوگی ووگی تریو همراه با جو ترنر، تا سالها در آنجا حاکم مطلق بودند و برای اولین بار موفق شدند از طریق موسیقی برای خود زندگی مرفهی داشته باشند.


دانلود:Bob Dylan - Woogie Boogie (http://www.harmonytalk.com/music/bd-bw.mp3)


در این مدت، بوگی ووگی سود مالی بسیاری به همراه داشت و عملا تمام گروههای جز لا اقل یک کار بوگی هم در کارنامه خود میگنجاندند. ترانه هایی در سبک پاپ بوگی ووگی هم در این مدت به شدت باب شدند. ترانه های محبوبی چون Blue Moon و حتا موسیقی کلاسیکی چون قطعه پولونز (Polonaise) شوپن با تنظیم بوگی ووگی اجرا شدند.

جنون بوگی ووگی در پایان جنگ جهانی دوم فرو نشست. اما تاثیر ماندگار آن همچنان در موسیقی راک اند رول، ریتم و بلوز و به خصوص در شیوه اجرای جری لی لوییس Jerry Lee Lewis و لیتل ریچارد Little Richardشنیده میشود.


دانلود: Paolo Conte - Boogie Woogie (http://www.harmonytalk.com/music/pc-bw.mp3)


از سال 2005، بوگی ووگی مجددا مورد توجه خاص قرارگرفت و رونق تازه ای یافت. اکنون جشنواره های بوگی ووگی در اروپا (از جمله جشنواره بین المللی بوگی ووگی در سوییس و آمریکا)، جشنواره های سالانه بلوز در سراسر جهان و انجمنهای مختلف نوازندگان و هنرمندان این سبک به رشد و شکوفایی بسیاری رسیده است.

م.ن
۹ مهر ۱۳۹۰, ۰۲:۵۹ بعد از ظهر
موریس راول (۱۹۳۷ - ۱۸۷۵) آهنگساز فرانسوی، استاد رنگآمیزی در ارکستر و پیانو بود. او نیز مانند دُبوسی، همعصر مسنتر خود، سالها در کنسرواتوار پاریس به تحصیل پیانو و آهنگسازی پرداخت، اما برخلاف دُبوسی و بهرغم پنجبار تلاش هرگز نتوانست برندهٔ جایزهٔ رُم شود. آخرین ناکامی او - در سیسالگی و هنگامیکه دیگر آهنگسازی صاحبنام بود - سبب چنان رسوائی و جنجالی شد که به تغییر مدیریت کنسرواتوار انجامید. شاید به سبب همین رنجیدگی قدیم یاز دستاندرکاران موسیقی بود که در ۱۹۲۰ نشان لژیون دونور را که به او در مقام مشهورترین آهنگساز زندهٔ فرانسه اعطا میشد، نپذیرفت.

گرچه اغلب راول را یک امپرسیونیست دانسته و نامش را همراه دُبوسی آوردهاند، اما آثار او بهطور کامل در قالب هیچکدام از گروهبندیهای سبک شناختی جای نمیگیرد. برخی از آثار راول همچون قطعهٔ پیانوئی فوارهها (۱۹۰۱، Jeux d´eaux) و نیز بالهٔ دافنیس و کلوئه (۱۹۱۲ - ۱۹۰۹) از کیفیت سیال مهآلود امپرسیونیستی برخوردار هستند. دگرگونیهای ظریف رنگآمیزی به واقع در موسیقی او نیز همچون موسیقی امپرسیونیستی دُبوسی اهمیت بسیار دارد، اما وضوح فرم و تونالیته و جملهبندیهای متقارن و کلاسیک در بسیاری از دیگر آثار او چنان است که نمیتوان آنها را آثاری امپرسیونیستی دانست. خطهای ملودیک تغزلی او، گرچه از سبک و سیاقی ویژ برخوردار است، اما با ملودیهای آهنگسازان فرانسوی سدهٔ نوزدهم همچون ژرژ بیزه نیز پیوندی نزدیک دارد. با این همه، ملودیهای راول اغلب مبتنی بر مُدهای کلیسائی هستند و این سبب میشود که آنها تداعیکنندهٔ سرزمینهای بیگانه یا اعصار کهن باشند. ضرب واضح و الگوهای ریتمیکی که اغلب به افراط تکرار میشوند، از ویژگیهای غالب آثار او هستند.

راول فراتر از هر چیز، استادکاری زیردست بود و گفته است: 'هدفم، رسیدن به کمال تکنیکی است' او برای خلق شماری اندک از آثار آوازی و سازی (آثار پیانوئی، ارکستری و مجلسی)، که کموبیش تمام آنها بارها اجراء و ضبط شدهاند، بیوقفه بهکار میپرداخت. قطعههای پیانوئی بسیار نوپردازانهٔ او، دربردارندهٔ سونوریتههای بدیع و تداومبخش سبک استادانهٔ لیست هستند. این قطعهها، بوتهٔ آزمون شگردهائی در آهنگسازی بودند که او در آثار ارکستری بعدی خود آنها را بهکار میگرفت. در واقع، شمار چشمگیری از آثار ارکستری راول - از آن میان، موسیقی سحرگاهی دلقک (Alborada del Gracioso) و آرامگاه کوپرن (Le Tombeau de Couperin) - تنظیمهائی ارکستری از قطعههای پیانوئی هستند؛ تنظیم ارکستری راول از اثر پیانوئی تابلوهای یک نمایشگاه ساختهٔ موسورگسکی نیز بسیار مشهور است. راول به توانائیهای تکنیکی و بیانی سازهای ارکستر بسیار حساس بود و آمیزههای فراوان تازهای از رنگهای صوتی آفرید.

لحنهای غریب موسیقائی به مذاق راول خوش میآمد. بسیاری از آثار او از رنگوبوی اسپانیائی برخوردار هستند؛ برای مثال، اپرای تکپردهای وقت اسپانیائی (L´Heure espagnole، ۱۹۰۷ - ۱۹۰۹) و آثاری ارکستری مانند راپسودی اسپانیائی (Rhopsodie espagnole ،۱۹۰۸) و بولرو (Bolero). در دههٔ ۱۹۲۰ ریتمها و رنگهای صوتی جاز آمریکائی دستمایهٔ آثاری مانند کنسرتو پیانو در سل ماژور، کنسرتو پیانو برای دست چپ (به سفارش پُل ویتگنشتاین (Paul Wittgenstein)، پیانیست یک دست) و موومان بلوز از سونات ویولون و پیانوی راول شدند. او شیفتهٔ رقص بود و چندین باله آفرید، از جمله دافنیس و کلوئه که بعدها دو سوئیت ارکستری بههمین نام بر مبنای آن ساخت. در بیشتر آثار او، نفوذ ریتم رقصهای تثبیتشده را میتوان دید؛ رقص پاوان رنسانس در پاوان برای شاهدخت از دسترفته (Pavane pour une infante défunte، ۱۸۹۹)؛ رقصهای فورلَن، ریگودون و منوئه از دورهٔ باروک در آرامگاه کوپرن، ۱۹۱۷ - ۱۹۱۴؛ والسهای وینی در والسهای اصیل و پُراحساس (Valses nobles et sentimentales، ۱۹۱۱)، و والس (La Valse، ۱۹۱۹ - ۱۹۲۰)؛ و سرانجام بولروی اسپانیائی در قطعهٔ بولرو.

بولرو

بولرو، یکی از مشهورترین آثار ارکستری، بازتاب شیفتگی راول نسبت به رنگآمیزی صوتی، موسیقی اسپانیائی و تکرار دائم الگوهای ریتمیک است. سفارش باله از سوی بالرینی بهنام ایدا روبینشتاین (Ida Rubinstein)، که خود در ۱۹۲۸ در اپرای پاریس به اجراء آن پرداخت، سبب خلق بولرو شد. مکان وقوع داستان این باله در یک کافهٔ تنگ و تاریک اسپانیائی و شخصیت اصلی آن زن کولی جوانی است که بر یک میز در میان حلقهای از مردان، بولرو میرقصد. حرکتهای زن کولی هنگام رقص رفتهرفته جاندارتر میشود و هیجان و بیتابی مردانی که به او چشم دوختهاند به نهایت و خشونت میرسد. اجراء این باله موفقیتآمیز بود اما چندان نگذشت که بولرو بهعنوان یک قطعهٔ مستقل ارکستری شهرت جهانی یافت. پس از نخستین اجراء این اثر در آمریکا در ۱۹۲۹ توسط فیلارمونیک نیویورک به رهبری آِتورو توسکانینی، منتقدی نوشت: 'بولرو غریو تحسین و ستایش شنوندگان را برآورد' .

راول با نهایت فروتنی، بولرو را 'اثری تجربی' بر مبنای 'یک کرشندوی طولانی و بسیار تدریجی' توصیف کرده است. تم و ریتم این قطعه 'به عمد رنگوبوی اسپانیائی یافتهاند' و 'آن قدر تکرار میشوند که به مرز وسواسی دائم میرسند' بولرو فرمی نامعمول دارد و از یک تم گسترده و غریب که بارها و بارها با ارکستراسیونهائی پیوسته غنیتر و درخشانتر بازشنیده میشود ساخته شده است. راول در این قطعه، همچون استراوینسکی در سوئیت پرندهٔ آتش و آئین بهار، از راه دگرگونیهای رنگآمیزی در موسیقی خود حرکت و بالندگی میآفریند. تم نخست فقط بهوسیلهٔ بادیهای چوبی، از جمله ازبوا دَمور (oboe d´amore) که سازی نامتداول با صدائی بمتر از اُبوا و زیرتر از کُرآنگله است، ارائه میشود. همچنان که رفتهرفته بر شدت صدا افزوده میشود، بادیهای برنجی و نیز ساکسوفونهای تنور و سوپرانینو - سازهائی که بهندرت در ارکستر سنفونیک کاربرد دارند - اجراء تم را بر عهده میگیرند. مضاعف شدن تم در قالب ترکیبهائی نامعمول از سازها، مانند ترومپت سوردیندار و فلوت، به پیدایش رنگهای صوتی نو و بدیع میانجامد و چنان است که گوئی راول سازهائی جدید ابداع کرده باشد. گاه نیز ملودی در سطحهای مختلف زیر و بم مضاعف میشود که پیامد این شگرد، پدید آمدن آکوردهای پویشی موازی است.





تنها پس از رسیدن دینامیک به آستانهٔ F است که ملودی بهوسیلهٔ ویولونها نواخته میشود و بادیهای چوبی و برنجی آن را مضاعف میکنند.

همراهی ملودی در بولرو، از تم آن نیز نامتعارفتر است. یک الگوی ریتمیک دو میزانی که همراهیکنندهٔ ملودی است از آغاز تا پایان با طبل کوچک تکرار و بهتدریج بهوسیلهٔ سازهائی بیشتر و بیشتر مضاعف میشود. علاوه بر این، در زیر تکتک میزانهای موسیقی، اوستینانتوئی سهنتی را میشنویم که بهصورت پیتسیکاتو توسط زهیهای بم نواخته میشود. عاملی دیگر که در تأثیر هیپنوتسمکنندهٔ این قطعه سهم دارد ثبات تونالیتهٔ دو ماژور است؛ تونالیتهای که تا رسیدن به اوج تکاندهندهٔ پایان قطعه - اوج حاصل از جهشی نامنتظر و آنی به تونالیتهٔ درخشانتر میماژور - و در پایان خشن و دیسونانت آن محفوظ میماند.

تم بولرو از دو بخش گسترده تشکیل شده است که هر کدام دوبار با ارکستراسیونهای گوناگون شنیده میشوند: A A B B، الگوی A A B B چهار بار ارائه شده و بهتدریج قویتر شنیده میشود. سرانجام، راول تم را در قالب A B فشرده میکند. به این ترتیب، بولرو میتواند با چنین طرحی نمایانده شود:

A A B B - A A B B - A A B B - A A B B - A B


الگوی ریتمیک بولرو و اُستیناتوی بم همراهیکنندهٔ آن، هر بار به تنهائی - بدون ملودی - و بهعنوان مقدمهای بر هر یک از بخشهای A و B ارائه میشوند و کمکم دینامیک قویتر و غنای صوتی بیشتری مییابند.

در بخش A، ملودی در محدودهٔ کوچکی از صداهای زیر و بم حرکت میکند و فقط از نتهای گام دو ماژور بهره میگیرد. این بخش، از دو عبارت تشکیل شده است که اولی با پرشی بالارونده و پرسشگر به کادانسی ناقص میانجامد و عبارت دوم که گوئی پاسخ عبارت اول است با کادانسی کامل به پایان میرسد.

بخش B نیز از دو عبارت ساخته شده است، اما در گسترهٔ وسیعتری از صداهای زیر و بم به نگارش درآمده و به سبب ترکیب عناصری از گامهای ماژور، مینور و مُدهای کلیسائی، حالتی تیرهتر دارد. ملودی پس از صعود به زیرترین صدا، که تکراری هیپنوتیسمکننده دارد، به تدریج با حرکتی پایینرونده گسترهای وسیع را میپیماید تا به کادانس برسد.

م.ن
۹ مهر ۱۳۹۰, ۰۳:۰۲ بعد از ظهر
برای این موضوع متنی یافت نشد

م.ن
۱۰ مهر ۱۳۹۰, ۰۴:۰۲ بعد از ظهر
Pop punk is a fusion music genre that combines elements of punk rock with pop music, to varying degrees. Allmusic describes the genre as a strand of alternative rock, which typically merges pop melodies with speedy punk tempos, chord changes and loud guitars.[1] About.com has described contemporary pop punk bands as having "a radio friendly sheen to their music, but still maintaining much of the speed and attitude of classic punk rock".[2]

It is not clear when the term pop punk was first used, but pop-influenced punk rock had been around since the mid- to late-1970s.[3] An early use of the term pop punk appeared in a 1977 New York Times article, "Cabaret: Tom Petty's Pop Punk Rock Evokes Sounds of 60s".[4] In the mid-1990s, the California pop punk bands Green Day and The Offspring, who were later followed by Blink-182, would all achieve worldwide commercial success. From the mid-1990s onwards, some bands associated with the genre have been described as "happy punk", "faux-punk", "mall punk", "pseudo-punk" or "bubblegum punk"

History
Origins (1974-1989)

Protopunk and power pop bands of the late 1960s and early 1970s helped lay the groundwork for the pop punk sound, which emerged at the onset of punk rock around 1974 with the Ramones.[7] The Ramones' loud and fast melodic minimalism differentiated them from other bands in New York City's budding art rock scene, but pop punk was not considered a separate subgenre until later. Several UK bands of the late 1970s also played what can be considered pop punk.[citation needed] The music of the Buzzcocks,[8] Generation X, 999, The Jam,[9] The Rezillos, The Lurkers, The Undertones,[10][11] The Shapes and Toy Dolls featured catchy melodies, as well as lyrics that sometimes dealt with relatively light themes such as teenage romance. The US band Bad Religion, who started in 1979, were another band that helped lay the groundwork for contemporary pop punk.[12][13][14] Many mod revival bands of the late 1970s and early 1980s also displayed pop punk leanings.

By 1981, hardcore punk had emerged in the United States, with louder, faster music than punk bands. Vocal harmony, melodic instrumentation and 4/4 drumming were replaced with shouting, discordant instrumentation, and experimental rhythms. A few bands, such as Descendents, Screeching Weasel, and The Vandals, began to combine hardcore with pop music to create a new, faster pop punk sound, sometimes referred to as popcore or skatecore.[citation needed] Their positive yet sarcastic approach began to separate them from the more serious hardcore scene. In the 1980s, the term pop punk was used in publications such as Maximum RocknRoll to describe bands similar to Social Distortion, Agent Orange, and TSOL.[15]


Independent pop punk (1990-1993)

Guttermouth - live in concert

Pop punk in the United States underwent a resurgence in the early- to mid-1990s, although the genre was not commercially viable at that time. Many pop punk bands retained a do it yourself (DIY) approach to their music, and a number of independent record labels emerged during that period, often run by band members who wanted to release their own music and that of their friends. The independent labels SST/Cruz Records, Lookout! Records, Fat Wreck Chords and Epitaph Records were about to achieve mainstream success.
Popular acceptance (1994-1997)

In February 1994, Green Day released Dookie, the band's first album on a major record label, after starting out on the independent Lookout! Records in 1989. The first single, "Longview", instantly became a hit on MTV and modern rock stations across North America and the United Kingdom. Following the success of their first single, Green Day released "Basket Case", which became an even bigger hit. Other hits from the album included "When I Come Around", "Welcome to Paradise" and "She". As of 2007, Dookie has sold over 15 million copies worldwide.[16] Green Day performed at Woodstock '94 and on Saturday Night Live, and appeared on the covers of Spin and Rolling Stone magazines. They won a Grammy for Best Alternative Music Album.

Soon after the release of Dookie, The Offspring released the album Smash on the independent label Epitaph Records. The first single, "Come Out and Play", had a pop punk sound that differed from their earlier work, and it became popular first on radio and later on MTV. Other singles, "Self Esteem" and "Gotta Get Away", sold well. The album sold over 14 million copies worldwide, setting a record for most albums sold on an independent label.[17] By the end of the year, Dookie and Smash had sold millions of copies.[18] The commercial success of these two albums attracted major label interest in punk, particularly Epitaph bands from Southern California, with Bad Religion, NOFX and Rancid reportedly being offered lucrative contracts.[19] Also during this period, Face to Face released their breakthrough album Big Choice, featuring their only top 40 hit "Disconnected",[20] which also became popular on the Los Angeles radio station KROQ. 1998 saw the MxPx debut major label release of Slowly Going the Way of the Buffalo, making the hits like "I'm Ok, You're Ok", "Party, My House, Be There", and "What's Mine is Yours". The album went Gold 2 years later.

In the early- to mid-1990s, ska punk achieved commercial success in the United States and several other countries. Some ska punk music — by bands such as Reel Big Fish, Goldfinger, Sublime and Less Than Jake — shared many characteristics with pop punk.

By 1997, pop punk's audience had expanded significantly and the genre had been brought to new levels of mainstream acceptance.
Continued mainstream ascent (1998-2002)

In 1998, The Offspring released the album Americana, which went platinum many times over, and produced hit singles such as "Pretty Fly (For a White Guy)", "Why Don't You Get a Job?" and "The Kids Aren't Alright". In 1999, Blink-182 released Enema of the State, which sold over 15 million copies worldwide.[21] The album had three hit singles, including the #1 single "All the Small Things" and the #2 singles "What's My Age Again?" and "Adam's Song".[22] Also in 1999, Lit released their second album, A Place in the Sun, which peaked at #31 on the Billboard 200[23] and spawned the single "My Own Worst Enemy", which spent 11 weeks at #1 on the US Modern Rock Tracks chart.[24]

In 2000, The Offspring released their next album Conspiracy of One on Napster before they released it on Columbia Records, sacrificing album sales so their fans could hear their music for free. The same year, MxPx released The Ever Passing Moment which proved the hit "Responsibility", charting at #24 on the Alternative Rock chart.[25] In 2001, Sum 41 released their major label debut All Killer No Filler, which went multi-platinum and included the hit singles "Fat Lip", "In Too Deep" and "Motivation", all of which were featured prominently on TRL and modern rock charts.[26] American Hi-Fi released their successful debut album which included the top ten hit, "Flavor of the Weak".[27] Also that year, Blink-182's album Take Off Your Pants and Jacket debuted at #1 on the Billboard album charts[28] and sold over four million copies in the United States. The album included the modern rock and TRL hits "The Rock Show", "First Date" and "Stay Together for the Kids".[29]

In 2002, Good Charlotte released their second album, The Young and the Hopeless, which went triple platinum. Also in 2002, Simple Plan released their debut album No Pads, No Helmets...Just Balls, and Face to Face released How to Ruin Everything, which would be their final album before disbanding two years later. Also that year, Blink-182 co-headlined one of the biggest concert tours in pop punk history, the Pop Disaster Tour with Green Day. In summer 2002, New Found Glory released their third album, Sticks and Stones, which experienced a fair amount of mainstream success with singles such as "My Friends Over You" and "Head on Collision". Sum 41 released their second album, Does This Look Infected, in 2002, giving them a harder sound with the singles "Still Waiting", "Over My Head (Better Off Dead)" and "The Hell Song".
Contemporary mainstream pop punk (2003-present)

In 2003, The Ataris released their breakthrough album So Long, Astoria, which included their first top 40 hit, a cover of "The Boys of Summer". Relient K released fan favorite album Two Lefts Don't Make a Right...but Three Do. Also in 2003, Blink-182 released a self-titled album, which garnered the band several hits, such as "Feeling This" and "I Miss You". Also released during this period were Rancid's Indestructible (featuring the hit single "Fall Back Down"[30]), Yellowcard's Ocean Avenue (featuring the hit singles "Ocean Avenue", "Way Away" and "Only One"), and The Offspring's Splinter, which spawned another number one US hit for the band "Hit That". MxPx's Before Everything and After debuted at #51 on the Billboard 200 to critical acclaim.[31]

New Found Glory released Catalyst in 2004, which included the hit "All Downhill from Here". Although some songs on the album expanded on the band's hardcore punk influences, other songs added synthesizers and keyboards.[32] Hawthorne Heights released their debut album The Silence in Black and White in August 2004, and was certified gold in the United States. In October 2004, Sum 41 released the album Chuck, which mixed pop punk with several other genres, including thrash metal, alternative rock and hardcore. The album's first single, "We're All to Blame", reached #10 on the Billboard Modern Rock Tracks charts,[33] and the single "Pieces" topped the charts in Canada. Good Charlotte released the album The Chronicles of Life and Death. Also that year, Simple Plan released their second album Still Not Getting Any... The first single, "Welcome to My Life", reached #1 on the Canadian Singles Chart and the Spanish Singles Chart, as well as reaching #10 on the Top 40 Mainstream chart and #21 on the Top 40 Tracks.[34] Green Day released the rock opera album American Idiot in September 2004. The singles "American Idiot", "Jesus of Suburbia", "Boulevard of Broken Dreams", "Holiday" and "Wake Me Up When September Ends" received international airplay and MTV video rotation, and topped charts worldwide.[35]

In 2005, MxPx released their independent Panic which got the radio hits "Heard That Sound" and "Wrecking Hotel Rooms". Mark Hoppus and Travis Barker of Blink-182 formed +44 that same year and in 2006 the band released its first album, When Your Heart Stops Beating. In 2007, Sum 41 released the album Underclass Hero, which reached #1 on the Top Canadian Albums.[36] Also in 2007 Relient K released their fifth album Five Score and Seven Years Ago which debuted at #6 on the Billboard 200,[37] and is their most successful album to date. In January 2008, Face to Face reunited and embarked on their first tour together since 2004 later that year. All Time Low became commercially successful in the late 2000s, gaining popularity with their albums So Wrong, It's Right (2007) and Nothing Personal (2010). In June 2008, The Offspring released the album Rise and Fall, Rage and Grace, featuring their most successful single "You're Gonna Go Far, Kid", which topped the Billboard Modern Rock Tracks charts for 11 weeks, making it the longest consecutive run for any Offspring single at #1.

In December 2009, All Time Low won the Best Pop Punk Band award at the Top In Rock Awards. In February 2009, Blink-182 reunited onstage for the first time since 2005, at the 51st Grammy Awards, announcing their reformation as a band. They toured the United States that summer, and they announced the recording of a new album. Also in 2009, Green Day released their rock opera album 21st Century Breakdown. Although not as critically acclaimed as American Idiot, it has still sold over 3.5 million copies worldwide. Later that year, MxPx released the EP Left Coast Punk.

م.ن
۱۰ مهر ۱۳۹۰, ۰۴:۱۴ بعد از ظهر
ايدئولوژي هاي پانك، گروهي از اعتقادات سياسي و اجتماعي متنوع را در قالب فرهنگ پانك شامل مي شود.در واقع، فرهنگ پانك مقدمتا علاقه مند به مفاهيمي چون شورش، ضد قدرت طلبي، فردگرايي، تفكر آزاد و نارضايتي مي بوده است.ايدئولوژي هاي پانك به طور معمول در موسيقي پانك راك، ادبيات پانك، هنر و نوع لباس پوشيدن پانك خلاصه مي شود. برخي از پانك ها در برخي از فعاليت ها بطور مستقيم دخيل هستند، مانند مخالفت كردن، بايكوت كردن و ويرانگري. مد پانك در واقع يكجور ناهماهنگي و نا همرنگي و در واقع نشانگر شخصيت فردي مي باشد.كه در واقع نشانگر عدم تطابق فرهنگي اين فرهنگ با فرهنگ غالب مي باشد. مد پانك اغلب نشانگر پرخاشگري، سركشي و فردگرايي مي باشد. برخي از پانك ها نوع لباس پوشيدن و خالكوبي آنها به نحويست كه بيانگر برخي شعارهاي سياسي و اجتماعي مي باشد. بسياري از پانك ها لباس هاي دسته دوم استفاده مي كنند و باين ترتيب مخالفت خود را با مصرفگرايي به نمايش مي گذارند. يكي از گرايش هاي مشترك بين پانك ها دل كندن از هرگونه تعلقات فردي است در تغيير زندگي و رسيدن به قدرت و موقعيت. چونكه عقايد ضد كاپيتاليسم و ضد سكون بخش مهمي از فرهنگ پانك را شامل مي شود، گروه هاي توزيع كننده اين فرهنگ رو به گسترشند. برخي از گروه ها از اين فرهنگ مستقل جدا شده و به بحث سيستمي بودن رو آورده اند. آرمان DIY(Do It Yourself)چشم انداز مشترك پانك مي باشد اين آرمان بويژه در موسيقي نمود بسيار دارد. - 1.1 غير سياسي - 1.2 پوچگرايي - 1.3 Straight edge - 1.4 چپگرا o آشوبگري o ليبراليسم o جامعه گرايي و موقعيت گرايي - راستگرا o محافظه گرا o گروه هاي با ديدگاه نئو نازيسم و محافظه گري



ايدئولوژي هاي ويژه

ايدئولوژي سياسي اغلب در فرهنگ پانك در آشوبگري خلاصه مي شود، و پانك اغلب با ديگر ايدئولوژي هاي چپگرا مانند سوسياليسم و سوسييال ليبرال همگرايي دارد.برخي پانك ها، بويژه anarcho-punk ها، در عين حال كه گرايشات چپ دارند به سمت گرايشات راست نيز متمابل هستند. دو ايدئولوژي غير چپگرا در فرهنگ پانك، محافظه كاري و نئو نازيسم مي باشد. ايدئولوژي ها و مذاهب كه در فرهنگ پانك حضور دارند عبارتند از: آتيسم (انكار وجود خدا)، لاادري (اشاره دارد باين كه تنها عقل بشري در زمينه زندگي وي كفايت مي كند.)، مسيحيت، اسلام، رستفاريسم (آئيني خاص در جامائيكا) و پرستندگان كريشنا (افرادي كه خداي هندو)

غير سياسي

برخي از پانك ها معتقد به غيرسياسي بودن هستند، مانند گروه Charged GBH و G.G.Allin.اگرچه برخي ايده هاي سياسي-اجتماعي در اشعار موسيقي دانان آنها به چشم مي خورد. گروه Charged GBH آهنگي در ارتباط با مسائل اجتماعي با موضوع ضد جنگ دارد همچون Wardogs و No Survivors .G.G.Allin در آهنگ Violence Now خود، در ارتباط با قتل رئيس جمهور آمريكا و نابود كردن سيستم سياسي جاري خوانده است. زيرشاخه هايي از پانك كه به طور معمول غير سياسي هستند عبارتند از:glam punk،psychobilly،horror punk،punk pathetique،deathrock،pop punk و New Wave.

پوچگرايي

تمركز پيرامون اعتقاد به پوچي زندگي و بي ارزش بودن آن، در برخي protopunk و punk rockاخير بچشم مي خورد. پانك هاي قابل اشاره در اين زمينه عبارتند از: Johnny Rotten،Iggy Pop،Sid Vicious و Richard Hell.

Straight edge Straight edge، كه در پانك آمريكا شكل گرفته، فرهنگيست كه در آن هيچ گونه گرايشي به الكل، تنباكو و داروهاي روان گردان وجود ندارد. افراد معتقد به اين شاخه پرهيز مي كنند از مصرف كوكائين، سكس اتفاقي و گوشت. و اغلب در حال گذر از پانك هستند. به افرادي كه در اين زمينه مي توان اشاره كرد عبارتند از:Lan MacKaye،Tim Mcllrath و Justin Sane اشاره كرد.

چپگرا
آشوبگري

Anarcho-punk بسياري از پانك ها كه از آشوبگري حمايت مي كنند به anarcho-punk مشهورند. از مشهورترين آنها مي توان به: Tom Gabel, Steve Ignorant, Penny Rimbaud, Eve Libertine, Gee Vaucher, Colin Jerwood, and Dave Dictor. اشاره كرد.

ليبراليسم

ليبرال پانك ها از ابتدا در فرهنگ پانك حضور دارند كه اغلب جزو ليبرال هاي چپ محسوب مي شوند. از مشهورترين آنها مي¬توان به: Joey Ramone, Fat Mike, Ted Leo, Crashdog, Hoxton Tom McCourt, Justin Sane, Billie Joe Armstrong, and Tim McIlrath اشاره كرد.

سوسياليسم و موقعيت گرايي

Clash اولين گروه پانك راك سياسي بود كه سوسياليسم را وارد چشم انداز پانك نمود. بسياري از پانك سوسياليست ها در دسته اصلي كارگران و سوسيال دموكرات ها قرار گرفته و در واقع متعلق به كومونيسم هاي چپگرا و ماركسيست هاي طرفدار استقلال مي باشند. كومونيسم همچون حس زيبايي شناختي، يكي از عقايد برتر در فرهنگ پانك محسوب مي¬شود.برخي از مشهورترين پانك سوسياليست¬ها عبارتند از: Attila the Stockbroker, Billy Bragg, Bruce La Bruce, Garry Bushell (until the late 1980s), Chris Dean, Gary Floyd, Jack Grisham, Stewart Home, Dennis Lyxzén, Thomas Mensforth, Fermin Muguruza, Alberto Pla, Tom Robinson, Justin Sane, Seething Wells, Paul Simmonds, John Sinclair, Joe Strummer, Ian Svenonius, Mark Steel and Paul Weller موقعيت¬گرايي بين¬المللي به گفته برخي يكي از ابتدايي¬ترين اعتقادات در فرهنگ پانك در بريتانيا محسوب مي¬شود.اين نوع از متد پانك در دهه60 آغاز بكار كرد، اين فرقه يك حركت آوانگارد سياسي بود كه تلاش براي بازپسگيري ايده¬هاي سورئال هنري و استفاده از آنها براي ساخت موقعيت¬هاي راديكال اجتماعي را آغاز كرد.Malcolm Mclaren ايده¬هاي يك فرد موقعيت¬گرا در پانك را در خلال مديريت خود بر گروه Sex Pistols به نمايش گذارد.Vivienne Westwood پارتنر McLaren و طراح و استايليست گروه، ايده¬هاي موقعيت¬گرايي را در مد وارد نمود كه خشم عموميرا در آن زمان برانگيخت. راستگرايي محافظه¬گرايي تعداد كمي از پانك¬ها محافظه¬كار هستند، تعدادي از مشهورترين آنها عبارتند از: Michale Graves, Johnny Ramone, Lee Ving, Joe Escalante, Bobby Steele and Dave Smalley. پانك¬هاي Neo-Nazi داراي ديدگاه¬هاي محافظه¬گرايانه هستند، ايدئولوژي نژاد سفيد كه به طور كامل در ارتباط با رنگ پوست افراد مي¬باشد.Lan Stuart Donaldson و گروه Skrewdriver به نشر موسيقي راك سفيدها تلاش كردند كه اغلب با عنوان راك عليه كومونيسم خوانده مي¬شود.



ژانرهای موسیقی پانک

موسیقی موج نو:
موج نو (به انگلیسی: New Wave)، گونهای از موسیقی راک بود که در سالهای پایانی دههٔ ۱۹۷۰، دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ وجود داشت. این سبک موسیقی از سبک پانک راک به عنوان یک واکنش علیه موسیقی عامه و مردمپسند دههٔ ۱۹۷۰ پدیدار شد. موج نو تأثیرپذیرفته از عوامل مختلفی مانند استایلهای راک اند رول دورهٔ پیش-هیپی، اسکا، رگی، پاور پاپ، موسیقی الکترونیک، دیسکو، فانک و ... بود.



هاردکور پانک:
هاردکور پانک (به انگلیسی: Hardcore punk) که به اختصار هاردکور هم گفته میشود یکی از ژانرهای موسیقی راک و از زیرشاخههای پانک راک است. این گونهٔ موسیقی در سالهای پایانی دههٔ ۷۰ میلادی در آمریکای شمالی و پادشاهی متحد پدید آمد.

موسیقی گروههای هاردکور پانک عموما حجیمتر، سنگینتر و دارای ریتمی سریعتر از گروههای پانک راک اولیه بود. هنرمندان پیشگام این سبک از ضربآهنگ بالای درامز و همراهی خواننده با آن به صورت سرضرب مقید بودند در حالیکه گروههای مدرن هاردکور معمولاً به هماهنگی کامل آواز با ضرباهنگ اصلی آهنگ قید و بندی ندارند. آهنگهای هاردکور معمولاً کوتاه، سریع و پرسروصدا هستند و به موضوعهایی مثل سیاست، آزادی فردی، فاشیسم، خشونت، بیگانگی اجتماعی، راحت و بیپرده سخن گفتن از مصرف الکل و مخدر، گیاهخواری، جنگ، مذهب و مسایل مرتبط با خردهفرهنگ پانکی میپردازند.

از گروههای پیشگام و شاخص این سبک میتوان از بلَک فلَگ، دِد کِنِدیز، د سیرکِل جِرکس و بَد برِینز نام برد. در دهه اخیر گروه رایز اگنست هاردکور را بیشتر از گذشته مورد توجه مخاطبان موسیقی قرار داد.

بعدها تحت تاثیر هاردکور پانک، سبکهای دیگری پدید آمد که مشتق یا تاثیرگرفته از آن بودند و بعضی از آنها مانند ملودیک هاردکور، متالکور، پُست هاردکور و ترش متال بسیار محبوب و پرطرفدار شدند.


ریشههای سبکی: پانک راک
ریشههای فرهنگی: سالهای پایانی دههٔ ۷۰ میلادی در ایالات متحده و پادشاهی متحد
سازهای موسیقی: آواز، گیتار الکتریک، گیتار باس و درامز
محبوبیت عمومی: پایین رو به متوسط بر حسب زیرشاخهها
مشتق ها : آلترنتیو راک، گرانج، پُست هاردکور
زیرسبک ها:
کریستین هاردکور، دی-بیت، ایمو، گریندکور، ملودیک هاردکور، ناردکور، پاوروایلنس، اسکیت پانک، ترشکور، یوث کرو

سبک های درهمآمیخته:

کراسآور ترش، کراست پانک، دیجیتال هاردکور، فانککور، پانک جز، متالکور، رپکور، اسکاکور

حلقه های منطقه ای:

استرالیا، برزیل، ژاپن، کانادا، ایتالیا

حلقههای محلی:
آمریکا: بوستون، کالیفرنیا، شیکاگو، دیترویت، مینیاپلیس، نیوجرسی، نیویورک، ایندیانا، فیلادلفیا، فینیکس، واشنگت








پست-پانک
پُست-پانک (به انگلیسی: Post-punk) نام جنبشی در موسیقی راک است که ریشه آن به اواخر دهه هفتاد و بعد از رشد چشمگیر موسیقی پانک راک برمیگردد. با اینکه زمینه این موسیقی همان پانک راک است اما بیشتر از پانک راک، حالت تجربی، پیچیده و درونگرایی در آن مشاهده میشود. پست-پانک زمینه را برای موسیقی آلترنتیو راک با گسترش موسیقی پانک و زیرزمینی و وارد کردن مولفههای موسیقی کرائوتراک (خصوصا استفاده از سینتی سایزر و تکرارهای پی در پی)، موسیقی جامائیکایی، موسیقی فانک آمریکایی، موسیقی تجربی و حتی قطب مخالف موسیقی پانک یعنی دیسکو آماده کرد.

ریشه های سبکی پانک راک، آرت راک، الکترونیک، پراگرسیو راک، رگه، فانک، اکپسریمنتال
ریشه های فرهنگی اواخر دهه ۷۰ در بریتانیا، آمریکا
سازهای موسیقی گیتار - گیتار بیس - درام - کیبورد - سینتی سایزر
مشتقها آلترنتیو راک، دارک ویو، دث راک، گاتیک راک، پست-پانک روایول، دنس پانک



ایمو
ایمو (به انگلیسی: Emo) یکی از زیرشاخههای موسیقی راک و برآمده از سبک هاردکور پانک است. واژهٔ ایمو (که «emotional hardcore» و «emocore» هم گفته میشود) اولین بار برای توصیف آثار گروههای هاردکوری بهکار رفت که «آهنگهای ملودیک» و «اشعار احساسی سوگوارانه و اعترافگونه»شان باعث تفاوتشان از دیگر ژانرهای پانک راک میشد.

از اولین آثار موسیقایی که در شکلگیری ایمو نقش قابل توجهی داشت میتوان از آلبوم ۱۹۸۴ گروه هاردکور پانک Hüsker Dü با نام Zen Arcade یاد کرد. این آلبوم راهگشای گروههای هاردکور دیگر شد تا در آثارشان به موضوعهای شخصیتر بپردازند و آهنگهای گوشنوازتری بسازند.[۱] در سالهای میانی دههٔ ۸۰ میلادی بود که در منطقهٔ واشنگتن دیسی اولین گروههای ایمو ظهور کردند که از میان آنها میتوان به رایتز آو اسپرینگ و اِمبریس اشاره کرد.

موضوعی که در شعرهای هنرمندان ایمو بیشتر به آن پرداخته میشود «شکست یا ناکامی در روابط عاشقانه» است و وجه تمایزشان با اشعار متداول عاشقانه سعی در برانگیختن حس ترحم شنونده به حال عاشق ناکام است. پرداختن به اینگونه مضامین باعث شده بیشتر مخاطبان ایمو نوجوانها باشند.[۲]

علاوه بر موسیقی، واژهٔ ایمو برای تعریف یک خردهفرهنگ که علاقمندانش مشخصههای ظاهری و رفتاری مخصوص به خودشان را دارند هم استفاده میشود. این واژه برای توصیف نوعی رابطهٔ خاص میان هنرمندان ایمو و هواداران و جنبههای گوناگون مرتبط با مُد، فرهنگ و خصوصیات رفتاریشان هم کاربرد دارد.
منابع
↑ ایمو در وبگاه allmusic
↑ ایمو در دانشنامهٔ بریتانیکا
تاریخچهٔ موسیقی ایمو

ریشههای سبکی هاردکور پانک، ایندی راک
ریشههای فرهنگی سالهای میانی دههٔ ۸۰ میلادی در واشنگتن دیسی ایالات متحده
سازهای موسیقی آواز، گیتار الکتریک، گیتار باس و درامز
محبوبیت عمومی از اوائل قرن ۲۱ام تا به امروز بالا
مشتقها اسکریمو
حلقههای محلی
واشنگتن دیسی، ایالتهای غرب میانه آمریکا، ایالتهای مرکزی آمریکا، نیوجرسی و لانگ آیسلند


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a9/Emo_girl_03.jpg

یکی از طرفداران ایمو با پوشش و آرایش مخصوص این سبک





رایت گرررل
رایُت گرررل یا دخترررای آشوبگر*(به انگلیسی: Riot Grrrl) یک جنبش فمینیستی زیرزمینی پانک راک و خردهفرهنگی است که در دهه ۱۹۹۰ آغاز شد و معمولاً با جنبش فمینیستی نسل سوم ارتباط داده میشود. گروه موسیقی بیکینی کیل با انتشار مجلهای فمینیستی با عنوان رایت گرررل این اصطلاح را ایجاد کردند. از دیگر گروههای مرتبط با این جنبش میتوان به Bratmobile, Excuse 17, Heavens to Betsy, Huggy Bear, Sleater-Kinney، و Team Dresch اشاره کرد.

ریشه های سبکی موسیقایی: پانک راک، آنارکو پانک، هاردکور پانک، استریت پانک، ایندی راک، ایندی پاپ، گروه های دختران
فکری: موج سوم فمینیسم، نظریه کویر، Straight edge


ریشه های فرهنگی اوایل دهه ۱۹۹۰، شمال آمریکا، واشنگتن دیسی ایالات متحده

سازهای موسیقی گیتار الکتریک، گیتار بیس، درامز

محبوبیت عمومی اوایل دهه ۱۹۹۰، موسیقی زیرزمینی

زیرسبکها
Kinderwhore
حلقههای منطقهای
واشنگتن، واشنگتن دیسی




خرده فرهنگ پانک

خرده فرهنگ پانک شامل آرایه های مختلفی مانند ایدئولوژی، فرمهای بیان، همین طور مد، هنرهای تجسّمی، رقص، ادبیات، فیلم و در نهایت سبک پانک راک میشود.

م.ن
۱۲ مهر ۱۳۹۰, ۱۲:۵۵ بعد از ظهر
پانک راک نام سبکی از موسیقی راک و جنبش ضد نظام حاکم است که در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی متولد شد. پیش از این جنبش که طیف وسیعی از موسیقی پروتوپانک بود، پانک راک در فاصلهٔ سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ میلادی در ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا رشد یافت. گروههایی همچون رامونز در شهر نیویورک و پیستولز و کلَش در لندن به عنوان پیشگامان یک جنبش جدید موسیقایی شناخته شدند.

در سال ۱۹۷۷، پانک در سراسر دنیا در حال گسترش بود. گروههای پانک راک از افزونی مورد توجه جریان اصلی راک دههٔ ۱۹۷۰ اجتناب میکردند و موسیقیهای سریع و سنگینی را میساختند؛ عمدتاً با آهنگهایی کوتاه، stripped-down instrumentation و اغلب متنهای سیاسی یا پوچگرا. خردهفرهنگ پانک مرتبط، سرکشی دوران جوانی را بیان میکند و به وسیلهٔ سبکهای پوشش متمایز، روشهای فکری ضد استبدادی و یک رفتار خودت آن را انجام ده معرفی میشود.

پانک راک، به سرعت، گرچه کوتاه، به پدیدهٔ فرهنگی عظیمی در بریتانیا تبدیل شد. اکثراً پانک در صحنههای موضعی و محدود ریشه گرفت و قصد داشت که با همراهی از جریان اصلی مخالفت کند. با شروع دههٔ ۱۹۸۰، سبکهای حتی سریعتر و خشنتر مانند هاردکور و ای! به مد غالب پانک راک تبدل شدهبودند. موسیقیدانهایی که با پانک راک شناخته یا الهامگرفتهشده پنداشته میشدند، طیف وسیعی از سایر تغییرات را دنبال کردند و موجب آغازشدن جنبش آلترنتیو راک شدند.

با آغاز سدهٔ جدید، گروههای موسیقی جدید پاپ پانک همچون گرین دی موجب شهرت گسترده این جنبش، پس از گذشت دهههایی از آغاز آن شدند.


گروههای مشهور در این سبک
گرین دی
رایز اگنست
بد ریلیجین
بلک فلگ
سکس پیستولز

م.ن
۱۲ مهر ۱۳۹۰, ۰۱:۰۱ بعد از ظهر
پاور متال (به انگلیسی: Power metal) یکی از زیر مجموعههای سبک هوی متال است که از هم درآمیزی متال سنتی و ترش متال یا اسپید متال پدید آمدهاست و معمولا حال و هوای سمفونیک دارد. پاور متال را به دو گونه متفاوت اما مربوط به هم تقسیم میکنند: یکی را به آمریکای شمالی نسبت میدهند که تا حد زیادی در همان جا جلوه و نمایانگر شده و این قسم با اصواتی سنگین، شبیه اسپید متال همراه شدهاست. گونه دیگر را پایهریزی شده در اروپا میدانند بخصوص آلمان، انگلستان و اسکاندیناوی که نقش ویژهای داشتهاند. تفاوت این گونه با شکل آمریکای شمالی را در وجود اصوات ملودیک آرامتر و استفاده از ساز کیبورد در آن میدانند.


مشخصات موسیقایی

امروزه پاور متال دارای تمپویی با سرعت بالا و هارمونیهای ملودیک است. میتوان گفت اصوات در پاور متال ملایم شده اصوات موسیقایی سبک اسپیدمتال است به همین دلیل اسپید متال را طلایهدار پاورمتال مینامند.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/72/Helloween_-_Live_in_Nürnberg_-_Löwensaal_-_18.01.2006.jpg

گروه هلووین کنسرت نورنبرگ ۲۰۰۶



خوانندگان

در پاور متال توجه ویژهای به نحوه اجرای خواننده شدهاست، در این سبک خواننده اصواتی بسیار ملایمتر و ظریفتر از اصوات درشتی که خوانندهها در سبکهایی چون دث متال و بلک متال اجرا میکنند را از خود بروز میدهد. در دنباله میراث بزرگانی چون رونی جیمز دیو، بروس دیکینسون و راب هالفورد و دیگر خوانندگان مشهور سبک هوی متال، خوانندگان پاور متال هم در «کوک اصوات بالا» میخوانند. صدای اکثر خوانندگان این سبک در ردهٔ تنور است که توانایی اجرای نُتهای بسیار بالا را دارند. از میان آنها میتوان خوانندگان بزرگی چون تیمو کوتیپلتو از گروه استراتو وریوس، مایکل کیسکه خواننده سابق گروه پرآوازه هلووین، اندی دریس خواننده فعلی گروه هلووین و رالف شفرز خواننده گروه پریمال فیر را نام برد. البته در طول سوابق تاریخی سبک پاور متال ما به خوانندگانی چون مت بارلو از گروه آمریکایی آیسد ارث یا ماتیاس بلد از گروه فالکونر و یا یوآخیم بردن خواننده گروه ساباتون بر میخوریم که بر خلاف گروههای قبلی صدایی درشت و بم دارند گرچه در بعضی آهنگهای بخصوص مانند قطعه «Creator Failure» از آلبوم Burnt Offerings مت بارلو اجرایی متفاوت دارد آنچنانکه ناخودآگاه صدای راب هالفورد تداعی میشود.

خوانندگان پاور متالی همچون اندی دریس از هلووین، تیمو کوتیپلتو از استراتو واریوس و کای هانسن از گاما ری و یا هانس کورش ار بلایند گاردین معمولاً در هنگام ضبط قطعات در استودیو در چندین لایه اقدام به ضبط صدایشان میکنند. به این کار استفاده از جلوهٔ کُرال(آوازخوانی گروهی) میگویند و این یادآور گروه راک انگلیسی کوئین است که از این جلوه در کارهای خود استفاده میکردند. البته ما در ژانرهای دیگر هوی متال نیز شاهد خوانندگانی هستیم که گاه صدایی شبیه به خوانندگان پاورمتال دارند و به اصطلاح صدای آنها «کوک اصوات بالا» را دارد مانند جویی بلادونا از گروه آمریکایی ترش متال آنترکس. با این اوصاف میتوان نتیجه گرفت که خوانندگی با کوک صدای بالا منحصرا به خوانندگان گروههای پاورمتال نمیشود ولو اینکه از این نوع خوانندگی بیشتر در سبک پاورمتال استفاده میشود.

موضوع اشعار

مضمون اشعار در سبک پاور متال اگرچه که مانند خود متال از گوناگونی زیادی برخوردار است ولیکن در این سبک اغلب از مضامینی همچون مضامین خیالی و افسانه وار(مانند : گروههای رافاسودی آو فایر، بلایندگاردین و فالکونر) استفاده میشود و همینطور مضمون برادری و پایبندی به تعهدات مضمونی است که مورد استفاده بعضی گروههای پاور متالی چون استراتو واریوس، هلووین، گاما ری، همرفال و دراگن فورس قرار گرفتهاست. همچنین موضوعات روانشناسانهای چون تقلای درونی و احساسات نیز درونمایهٔ اشعار بعض دیگری از گروههای پاورمتال شدهاست. که از میان آنها میتوان از پریمال فیر و نایت ویش نام برد. اما موضوعات دیگری همچون مرگ و جنگ را میتوان در آثار گروههایی چون منووار، ساباتون و آیسد ارث یافت. موضوعات ضد مذهبی و سیاسی که در متال رایج هستند در اینجا و در این سبک کمتر به چشم میخورند.

تنظیم آهنگ و سازبندی

در پاورمتال گیتار الکتریک و گیتار باس ریفهایی با تمپوی بالا را مینوازند، ولی آکوردها در این سبک با سرعت پایین تری تغییر میکنند با تمپویی منظم در هر میزان و یا حتی آهستهتر. هرچند که وجود سولوهای فوق سریع و سخت در این سبک تقریبا اجتناب ناپذیر جلوه میکند. تغییر آهسته آکوردها در پاورمتال همان مفهومی را در تعریف پاورمتال دارد که تغییر سریع آکوردها در تعریف سبک ترش متال رایج دارد. معمولاً در این سبک استفاده بهجا و مناسبی از آکوردهای ماژور میشود و این دقیقا همانند استفاده خوب از آکوردهای سری سیرکل است. از گیتاریستهای توانمند و صاحب سبک در پاورمتال میتوان کای هانسن از گاما ری، مایکل ویکاث از هلووین و تیمو تولکی از استراتو واریوس را نام برد.

تعدادی از نوازندگان درامز پاورمتال برای آنکه بتوانند نتهای سیکسوله را با قدرت و دقت بیشتری بر سر هر ضرب بنوازند معمولاً از پدال دوبل باس و یا از دو عدد طبل باس استفاده میکنند. اصولا این تکنیک در پاورمتال به نسبت سایر ژانرهای هوی متال معمولتر است ولی مختص پاور متال نیست و در دیگر شاخههای موسیقی هوی متال هم کاربرد دارد. این روش نوازندگی درامز توسط اینگو شویتنبرگ (نوازنده درام هلووین) کامل شد. روش و تکنیک او امروزه مورد استفاده بسیاری از نوازندههای درامز دیگر قرار گرفتهاست . با این وجود در سبک پاور متال شاهد تعدادی نوازنده درامز هستیم که از شیوهٔ دیگری به غیر از این شیوه استفاده میکنند. آنها از تکنیک مورد استفاده در سبک ترش متال یعنی استفاده سریعتر و انفجاری از دو طبل باس که ۳ ضرب را به ۶ ضرب با زدن یک ضربهٔ اضافی تبدیل میکند استفاده میکنند. از این دست نوازندگان میتوان درامرهای آیسد ارث و بلایند گاردین را نام برد. روش غیر معمول دیگری هم در این سبک به چشم میخورد که ضرب انفجاری (به انگلیسی: blast beat) نام دارد. درامرهای دو گروه دراگون فورس و سلادور از این تکنیک استفاده میکنند.

ساز کیبورد هم معمولاً توسط گروههای پاورمتال در سازبندی آهنگها مورد استفاده قرار گرفته و میگیرد. این کار توسط جنز جانسون از گروه استراتو وَریوس همگانی شد، البته استفاده آنها از لهجههای ظریف به صداهای پر در ملودی متغیر مینماید. بعضی از گروههای سمفونی پاورمتال مانند نایت ویش، رافازودی آو فایر و یا فیری لند در ضبط و استفاده بیشتر از عناصر موسیقی سمفونیک شهرت دارند. این گروهها بهجای نوازندهٔ کیبورد از ارکسترهای مجهز برای همراهی با موسیقیشان استفاده میکنند.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c2/Kai_Hansen.jpg


«کای هانسن» گیتاریست گروه «گاما ری» در کنسرتی در بارسلونا



گونه های پاورمتال
گونهٔ آمریکایی


پدید آمدن پاورمتال آمریکایی را مربوط به دهه۸۰می دانند و آن را شاخه نوظهوری از کلاسیک متال، ترش متال و اسپیدمتال دانستهاند. این سبک معمولاً سریع، رک و بی پرده، سنگین و مهاجمگونه است که حال و هوای حماسی رزم گونه خاصی را القا میکند. در این گونه هیچ گاه کیبورد نقش بزرگی را ایفا نکرده و در عوض توجه بیشتر بر روی خوانندگی و ریفهاست. از این گونه میتوان به منو وار، آیسد ارث و جگ پنزر اشاره کرد.



گونهٔ اروپایی

سرچشمه این گونه را از موج نو هوی متال انگلیسی دانستهاند، پدید آمدن "ملودیک پاورمتال" را به ظهور گروه آلمانی هلووین در دههٔ ۸۰ میلادی و گروه فنلاندی استراتو واریوس در دههٔ ۹۰ نسبت میدهند. در این گونه تمرکز ویژهای بر روی ملودی شده و حال و هوای مثبت و روشنی دارد. گروه پر آوازه هلووین توانست با ترکیب ریفهای سریع خفه شده اسپید متال و اجرای خواننده با کوک صدای بالا سبک جدیدی را پدید آورد که امروزه آنرا «ملودیک پاور متال» مینامیم. ضبط آلبوم نگهبانان هفت کلید قسمت اول توسط هلوین را نقطه تولد پاورمتال دانستهاند. استراتو واریوس هم توانست که با استفاده از کیبورد و گیتار که قطعات سولوی نئو-کلاسیک را مینوازد در پیشرفت قسمت ملودیکِ پاورمتال موفق باشد.




ریشه های سبکی ترش متال، اسپید متال، موج جدید هوی متال انگلیسی
ریشه های فرهنگی اوایل دهه ۸۰ میلادی، آلمان
سازهای موسیقی خواننده، گیتارالکتریک، گیتار باس، کیبورد، درام
محبوبیت عمومی شهرت متوسط در اروپا، ژاپن و آمریکای جنوبی؛ زیر زمینی در آمریکای شمالی

سبک های درهمآمیخته

سمفونیک متال، پروگرسیو متال، فولک متال و نئو-کلاسیکال متال

م.ن
۱۳ مهر ۱۳۹۰, ۰۳:۵۵ بعد از ظهر
In electronic dance music (EDM) [1] the term progressive is often used to denote a novel stylistic development within a specific genre of dance music. According to the DJ and producer Carl Craig, the term "progressive" was used in Detroit in the early 80s in reference to Italo Disco. The music was dubbed "progressive" because it drew upon the influence of Giorgio Moroder's Eurodisco rather than the Disco inspired by the symphonic sound of Philadelphia soul. In Detroit, prior to the emergence of Techno, music by European artists such as Alexander Robotnik, Klein and MBO, and Capricorn helped to fill the vacancy that arose after disco's mainstream demise. [2][3] Both Italo disco and Eurodisco sounded more electronic than their precursor and they helped provide a missing link between disco and the New wave and Synthpop sound of the early 1980s.[4] By the late 1980s UK music journalist Simon Reynolds had introduced the term "progressive dance" to describe album oriented acts such as 808 State, The Orb, Bomb the Bass, and The Shamen.[5] By the early 1990s "progressive" referred to a strain of British house music that was emerging out of the UK rave scene.[6] Between 1990 to 1992, Progressive referred to the short-form buzz word for Progressive House.[7][8] According to an article that appeared in Mixmag in 1992, the roots of what was at that time called "progressive" could be traced back to the early 90s rave and club scene in England and Europe. A combination of US House, UK House, Italian House, European Techno, and Trance largely influenced one another during this era.[9] The term was used mainly as a marketing label to differentiate new rave House from traditional American House.[10] The buzz word emerged out of the rave scene around 1990 to 1992, describing a new sound of House that broke away from its American roots.[11] The label Progressive House was often used interchangeably with Trance in the early years.


Development

Progressive is thought to have served as an influence for at least four different dance electronic music genres that strongly influenced each other in the first half of the 1990 decade in Europe.[citation needed] Two of the most precursory of these genres, house and trance music, have been colliding in style on numerous occasions during this time. Their collision can be seen as influence of trance, techno, and house.[citation needed]

Earliest tracks were purely instrumental and featured dub-influenced basslines of house mixed with high-energy Roland TB-303 riff at various stages and posed over the regular 4-to-4 beat rhythm.

Popularized in Great Britain, progressive met considerable success in nightclubs in France and Germany starting 1995. Upon becoming widespread in Western Europe, sound contrasted analogue instrumental melody (mostly violin or piano) with regularized basslines, with effort from such producers as Robert Miles and Nylon Moon. Miles has even defined the result as "dream dance" (often dubbed "dream house" or "dream trance" today), which is considered to be the first of the subgenres of progressive to reach mainstream popularity. By 1994, it gained attention from worldwide DJs, and also fused with other than prominent dance genres, notably breakbeat, drum'n'bass and techno.

1993-1995 is considered to be the first peak of progressive as practically any electronica composition produced around that time featured elements of progressive. As house-trance fusion remained the primary example of progressive, notable later tracks included mixed digital and analogue sound. Examples of this can be found in Luna Park's Space Melody (1998) and AnnaGrace's Castles In The Sky (2001). A second peak occurred in 1999-2001 evident when DJs Sasha and John Digweed rose to the top of the DJ polls. By 2002 the movement was strongly superseded by Dutch Trance evident when Tiesto rose to the top poll position, showcasing the new popular dance music sound. Tech House ultimately started influencing the Progressive scene in 2004 evident when Bedrock Records, an influential label (emerging during 2nd Wave) of the genre, started a shift towards Tech House releases.



Progressive House (sometimes referred to as Trouce) is the referenced structure of the Progressive wing. Although no firm classification rules exist, the structure consists of House with notable variations. For example, phrases are usually a power of two number of bars and begin with the introduction of a new or different melody or rhythm. The tempo generally ranges from 120 to 135 bpm (which is faster than typical earlier house). Such structure is intuitively described as consisting of three major structural elements: (1) build-up; (2) breakdown ; (3) climax. These three structural elements are expressed either temporally or in their intensity, if not both. A 'build-up' sequence can sometimes last up to 3 or even 4 minutes. Subtle incremental/decremental acoustic variations (i.e., gradual addition/subtraction of instruments) anticipate the transition to each subsequent structural element of the track. The initial build-up and the final break-down are generally very similar, adding a feel of symmetry to the general structure of the melody. A Progressive House track is usually longer than a regular composition House track, ranging in length from 8 to 12 minutes (as opposed to 5—6 of radio format).[original research?]

Another stylistic buzz-word, being Progressive Trance, emerged at some undocumented date (although speculated to be the early to mid 2000's period) within the dance music scene. Progressive Trance is a term used to describe dance music productions that fall somewhere in between Progressive House and Trance.

Notable genre producers include: Sasha, Hernan Cattaneo, James Holden, John Digweed, Dave Seaman, Nick Warren, James Zabiela, Eddie Halliwell, Jason Jollins, Max Graham, Danny Howells, Anthony Pappa, Fourthstate, Dinka, and Guy J. DJs who originated from the same branch, but have later on followed trance movement include Laurent Veronnez, the dirty socks, Mike Dierickx, Matt Darey, Vibrasphere, Miika Kuisma, Brian Transeau (aka BT), Christopher Lawrence, Armin van Buuren, deadmau5, Dash Berlin, Above and Beyond, Soundprank, Johan Vilborg, and Markus Schulz. Progressive house/trance usual labels include Acute Recordings, Anjunadeep, Armada Music, Audiotherapy, Baroque Records, Bedrock Records, Global Underground, Renaissance Recordings, mau5trap Records, Vapour Records, and Sudbeat.



Mediterranean Progressive Trance

Mediterranean Progressive was a subgenre of Trance Music developed mainly in the Italian scene around the years 1995 and 1996. Its sound is characterized by an upbeat bassline and typical synth parts that give an epic feeling to the tracks. It can be considered very close to the style called Dream House.[

Progressive Breaks

Progressive breaks essentially grew out of nu skool breaks and progressive house. Due to its origins in those genres, progressive breakbeat typically features atmospheric pads and melodies. Most artists working in this genre also work in other closely related genres such as breakbeats and progressive house. Hybrid is one of the most popular artists in this genre.[citation needed] Other popular breaks artists include Digital Witchcraft, Luke Chable, Momu, and Way Out West.

Progressive Drum & Bass

There are a few forms of drum & bass considered progressive. Neurofunk, a variant of the techstep subgenre, incorporates elements of jazz, funk, and multiple electronic influences, including techno and house. The style also follows the progressive form found in other genres. Drumfunk, a relatively new subgenre, could also be considered progressive. Contemporary atmospheric drum'n'bass and Liquid funk have also been described as progressive.

Progressive Techno

Progressive techno (short "progtech") is a very limited term for a subgenre of progressive appearing in 1999—00, which consisted of mixing progression into elements of techno, usually resulting in half-dance compositions. Progtech songs tend to feature steadier than regular techno beats (ranging from around 100 to 120 BPM), but usually derive on higher tones where their electronic sound becomes heard. This has a purpose of indicating that the instruments themselves are electronic in nature. There are no notable definite progtech artists, however both Moby and The Prodigy used elements of progtech in their later albums.



References
^ According to Butler (2006:33) use of the term EDM "has become increasingly common among fans in recent years. During the 1980s, the most common catchall term for EDM was house music, while techno became more prevalent during the first half of the 1990s. As EDM has become more diverse, however, these terms have come to refer to specific genres. Another word, electronica, has been widely used in mainstream journalism since 1997, but most fans view this term with suspicion as a marketing label devised by the music industry".
^ Reynolds, S., Generation Ecstasy: Into the World of Techno and Rave Culture, Routledge, New York 1999, (p. 16).
^ Reynolds 1999:22
^ Sicko,D.(2010),Techno Rebels: The Renegades of Electronic Funk,Wayne State University Press, 2010, (p. 26).
^ Reynolds 1999:4
^ The mixmag journalist Dom Phillips, writing in 1992, reported that "once again, it's possible to go out and hear mad but melodic music that makes you want to dance. Progressive House we'll call it. It's simple, it's funky, it's driving, and it could only be British." Phillips, Dom (June 1992). "Trance-Mission". Mixmag.
^ Phillips, Dom (June 1992). "Trance-Mission". Mixmag.
^ Reynolds 1999:129 & 376
^ Phillips, Dom (June 1992). "Trance-Mission". Mixmag.
^ Phillips, Dom (June 1992). "Trance-Mission". Mixmag.
^ Phillips, Dom (June 1992). "Trance-Mission". Mixmag.
^ Phillips, Dom (June 1992). "Trance-Mission". Mixmag.
^ Gerber, Guy (2004). "Stoppage Time". Bedrock Records Catalog# BED 55.

م.ن
۱۳ مهر ۱۳۹۰, ۰۳:۵۷ بعد از ظهر
Progressive bluegrass is one of two major subgenres of bluegrass music. It is also known as newgrass, a term attributed to New Grass Revival member Ebo Walker. Musicians and bands John Hartford, New Grass Revival, J.D. Crowe and the New South, The Dillards, Boone Creek, Country Gazette, and the Seldom Scene pioneered innovations in the genre. Some groups began using electric instruments and importing songs from other genres, particularly rock & roll. Progressive bluegrass became popular in the late 1960s and 1970s, but it can be traced back to the banjo and contrabass duets that Earl Scruggs played even in the earliest days of the Foggy Mountain Boys. The four key distinguishing elements of progressive bluegrass are (1) instrumentation, frequently including electric guitars, drums, piano, and more, (2) songs imported or styles imitated from other musical genres like jazz, rock and others, (3) non-traditional chord progressions, (4) lengthy "jam band"-style improvisation. However, not all these elements are always present in progressive bluegrass.

Progressive bluegrass continues to be performed by bands today. Innovative groups include Nickel Creek, Yonder Mountain String Band, Free Grass Union, Trampled By Turtles, Crooked Still, The String Cheese Incident, Punch Brothers, and Railroad Earth. Many older newgrass musicians, along with music festivals such as NedFest, DelFest, and Telluride Bluegrass Festival, have been instrumental in cultivating the continued popularity of progressive bluegrass.


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/41/Crooked_Still.jpg

Eyes Wide Shut
۲ آبان ۱۳۹۰, ۰۱:۳۹ بعد از ظهر
واقعا عالی بود،ولی میشه به سوال من جواب بدید ؛میشه دست چپ ها ویالون بزنن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟:-2-30-:

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۴:۵۹ بعد از ظهر
پراگرسیو ترنس

برای پراگرسیو ترنس نتونستم مطلبی رو جور کنم .هر کس مطلب رو جور کرد خوشحال میشم بدش تا بذارمش اینجا

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۰۲ بعد از ظهر
پراگرسیو راک (به انگلیسی: Progressive Rock) زیر شاخهای از موسیقی راک است که در دههٔ ۷۰ و ۸۰ میلادی با تلاش به رشد موسیقی راک با ارزشهای هنری ایجاد شد. آهنگسازی این سبک از ساختار موسیقی راک خارج شده و عموماً تکنیکیتر و پیچیدهتر هستند. آلبومهای مفهومی، انتزاعی و موسیقی بدون کلام (instrumental) در این سبک از موسیقی معمول هستند.

از اولین گروههای معروف این سبک میتوان پینک فلوید، کینگ کریمسون، یس، جترو تول و جنسیس را نام برد.


گروه های پراگرسیو راک بر پایه کشور



گروههای پراگرسیو راک آلمانی‏

گروههای پراگرسیو راک بریتانیایی‏

گروههای پراگرسیو راک کانادایی

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۰۳ بعد از ظهر
پراگرسیو متال (به انگلیسی: Progressive metal) که به اختصار Prog Metal نیز خوانده میشود، نوعی زیر شاخه از موسیقی سبک هوی متال است که در آن هوی متال با پراگرسیو راک ترکیب میشود و معمولاً دارای ساختاری پیچیده است. این سبک نیم نگاهی هم به موسیقی کلاسیک هم دارد همچنین در این سبک از ریتمهای عجیب و سازهای دیگر استفاده میشود که جلوه ای خاص به این سبک میدهد.

از گروههای این سبک بطور نمونه میتوان از دریم تیتر(Dream Theather)، سیمفونی ایکس (Symphony X)، ریور ساید (River Side) و... نام برد. در این گروهها نوابغی همچون مایکل رومو و جیمز راسل(سیمفونی ایکس)و جان پتروچی (دریم تیتر) و مایک پرت نوی نام برد.

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۰۶ بعد از ظهر
http://progressivehouse.com/forums/

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۰۸ بعد از ظهر
پولکا نوعی رقص است.اهنگ پولکا از بوهم منشا گرفته است.کارهای اسمتانای چک و اشتراوس دوم رنگ پولکایی دارد.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Prague_Street_Musicians_(Polka_Band).jpg/180px-Prague_Street_Musicians_(Polka_Band).jpg


نوازندگان خیابانی چک در پراگ ،پولکا می نوازند.

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۱۰ بعد از ظهر
Piano blues refers to a variety of blues styles, sharing only the characteristic that they use the piano as the primary musical instrument. Boogie woogie is the best known kind of piano blues, though barrelhouse, swing, R&B, rock and roll and jazz are strongly influenced by early pianists who played the blues. Notable blues pianists include Roosevelt Sykes, Memphis Slim, Otis Spann, Sunnyland Slim, Pinetop Perkins, Dr. John, and Ray Charles.

Piano Blues is also the title of an episode of Martin Scorsese's documentary series The Blues. The episode was directed by Clint Eastwood, himself an avid piano blues enthusiast and one-time jazz pianist. Eastwood interviews several blues and jazz pianists, including Marcia Ball, Pinetop Perkins, Dave Brubeck, Jay McShann, Ray Charles, and Dr. John. More information is available on the episode's

Notable artists
Albert Ammons
Leroy Carr
Ray Charles
James Crutchfield
Charles "Cow Cow" Davenport
Blind John Davis
Fats Domino
Champion Jack Dupree
Cecil Gant
Dr John
Henry Gray
Booker T. Laury
Meade "Lux" Lewis
Professor Longhair
Willie Love
Jay McShann
Big Maceo Merriweather
Amos Milburn
Little Brother Montgomery
Pinetop Perkins
Henning Pertiet
Buster Pickens
Boogie Woogie Red
Memphis Slim
Sunnyland Slim
Otis Spann
Pinetop Smith
Willie "The Lion" Smith
Roosevelt Sykes
Henry Townsend
Mose Vinson
Jimmy Yancey
Kenny "Blues Boss" Wayne
Silvan Zingg
Jerry Lee Lewis
Moon Mullican
Merrill Moore
Joe Pullum
Piano Red
Speckled Red
Little Willie Littlefield
Chuck Miller

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۱۲ بعد از ظهر
Piano rock, sometimes referred to as piano pop,[1] is a style of popular music that is based around the piano—and sometimes piano-related instruments such as keyboards–with piano typically replacing rhythm guitar as the rhythm instrument.[2][1] Traditionally, piano rock has not been as prevalent as classic rock; however, modern bands such as Keane, The Fray, Muse, Ben Folds Five,[3] The Dresden Dolls,[4][5] and The Whitlams, and solo artists such as Tori Amos and Rufus Wainwright, have helped popularize the genre.

The roots of piano rock can be traced to 1950s rock-and-roll pioneers Little Richard and Jerry Lee Lewis. Many of their frantic performance styles, such as kicking the piano bench out of the way to play standing, raking their hands up and down the keyboard for dramatic effect, and even sitting on the keyboard are now commonplace in modern piano rock and often seen in the performances of Elton John and Ben Folds.

Elton John is perhaps considered the most notable popularizer of the genre,[1] with hits throughout the '70s and '80s merging the rhythm and blues sounds of pianists Ray Charles and Stevie Wonder with Jerry Lee Lewis-inspired rock.

Artists such as Tori Amos, Alicia Keys and Ben Folds have kept piano rock in the public consciousness throughout the '90s and into the 2000s.[1]

Some popular modern piano-rock songs are "Karma Police" by Radiohead, "Trouble" by Coldplay, or "How to Save a Life" by The Fray.




References
^ a b c d "Piano Rock". Rate Your Music. Retrieved 3 September 2011.
^ "Piano Rock". soundunwound.com. Retrieved 3 September 2011.
^ "Ben Folds Five - Whatever and Ever Amen". punknews.org. 5 May 2009. Retrieved 3 September 2011.
^ Jordan Harper (5 May 2005). "River Front Times - May 5, 2005". Riverfront Times. Retrieved 28 August 2011. "Clearly, the Dolls are doing something right. Actually, they're doing almost everything right, bringing cabaret theatrics back to piano rock and mixing crowd-pleasing angst with real songwriting"
^ Stéphane Leguay. "The Dresden Dolls". Premonition Magazine. Retrieved 28 August 2011. "Amanda Palmer and Brian Viglione build and un-build a new form of piano-rock, sometimes burlesque (Coin-Operated Boy), or full of adrenalin (Girl Anachronism), sometimes perverse (Missed Me) or melancholic (Truce)."

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۱۵ بعد از ظهر
تِرَش متال (به انگلیسی: Thrash metal) بهعنوان اصلیترین سبک مشتق از هوی متال شناخته میشود. گیتاری پرخاشگر، سرعتی، تکنیکی، جوی سنگین که عموماً چیزی ناموزون و فراتر از ملودی مینوازد. چیزی که شاید در اوایل کار با اسپید متال یکسان به حساب میآمد. اما گروههایی مثل متالیکا و مگادث که جزو بهترینهای این سبک بودند چیزی فراتر از این را به نمایش گذاشتند که شامل ریفهای قوی گیتار بود.



گروهای موفق این سبک

در آمریکا: اصلیترین و سرشناسترین گروههای این سبک که به ۴ گروه بزرگ ترش متال معروفند:
متالیکا
اسلیر
انترکس
مگادث

سایر گروههای خوب و موفق ترش متال در آمریکا:
پنترا
آورکیل
دارک انجل
اکزودوس
متال چرچ
تستمنت
دث انجل
آناکروسیس

در آلمان: سه گروه بزرگ ترش متال آلمانی:
کریتور
سادام
دیستراکشن

قدیمیترین گروه ترش متال آلمانی:
هولی موزز

در کانادا:
وایوُد
آنیهیلیتور

در برزیل:
سپولتورا
سارکوفاگو

درسوییس:
سلتیک فراست
کُرونِر

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۱۷ بعد از ظهر
موسیقی ترنس یا خلسه (به انگلیسی: Trance)، سبکی از موسیقی رقص الکترونیک است که در دههٔ ۹۰ میلادی توسعه پیدا کرد. موسیقی ترنس بطور کلی با ضرباهنگ ۱۳۰ تا ۱۵۵ ضربه در دقیقه، عبارتهای ملودیک کوتاه، سینث سایزرها، و فرم موسیقیائی که بالا و پایین هایی میسازد شناخته شدهاست. همچنین این سبک میتواند به عنوان ترکیبی از اشکال مختلف موسیقی الکترونیک مانند موسیقی صنعتی، موسیقی تکنو و موسیقی هاوس درک شود. منشاء شکل گیری لفظ خلسه یا ترنس نامعلوم است ولی ایدهائی مبنی مشتق گرفته بودن از آلبوم ۱۹۸۱ کلاوس شولتز با عنوان ترنسفر[۱] یا از جنبشهای روزهای اولیه شکل گیری این سبک (به انگلیسی: Dance2Trance) وجود دارد.

در هر صورت این نام بدون شک مرتبط با قابلیت مشاهده شده استفاده موسیقی برای غالب شدن به حالت هوشیاری به عنوان خلسه شناخته شدهاست. پارهای از تأثیرات بعضی از قطعههای موسیقی ساخته شده در این سبک در ارتباط با موسیقی وادار کننده با حالت خلسه است که توسط شمنها در طول مدت طبلنوازی ساخته شدهاست. از آنجایی که این موسیقی بصورت وسیعی در کلابهای شبانه، نقاط تفریحی و در داخل شهرها پخش میشود، میتوان آنرا گونهای از موسیقی موسیقی کلاب بهشمار آورد.




ریشه های سبکی
تکنو - موسیقی هاوس - امبینت - موسیقی صنعتی - موسیقی الکترونیک هنری

ریشههای فرهنگی
اوایل دهه ۱۹۹۰ آلمان

سازهای موسیقی
سینث سایزر - کیبورد - ماشین درامز - سیکوئنسر - سمپلر

محبوبیت عمومی
محبوبیت جهانی، به صورت خاص در اروپا، ژاپن، برزیل و کلمبیا

مشتق ها
سایکدلیک ترنس

سبک های درهم آمیخته
فیوچرپاپ - هارد استایل - ترنس ستپ

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۱۸ بعد از ظهر
تکنو (به انگلیسی: Techno) نوعی از رقص موزیکال الکترونیکی است که در میانه دهه ۱۹۸۰ (میلادی) در دیترویت ایالت میشیگان محبوب شد. دی جی بن راسل معمولاً به عنوان خالق اینگونه از موزیک محسوب میشود


موسیقی تکنو

ریشه های سبکی
فانک - شیکاگو هاوس - سینث پاپ - موسیقی صنعتی - موسیقی الکترو - پست دیسکو - های انرزی

ریشههای فرهنگی
اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی - دیترویت آمریکا

سازهای موسیقی
سینث سایزر - کیبورد - سمپلر - ماشین درامز - سیکوئنسر

محبوبیت عمومی
متعادل به صورت گسترده ای در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی در اروپاو هم اکنون بیشتر در اروپای شرقی و برزیل پر طرفدار می باشد.

مشتق ها مینیمال تکنو
- اسید تکنو - تکنوی صنعتی - هاردکور تکنو

سبکهای درهمآمیخته

آی دی ام - موسیقی ترنس

م.ن
۱۱ آبان ۱۳۹۰, ۰۵:۲۳ بعد از ظهر
Turbo-folk is a popular musical sub-genre that originated in Serbia, the Balkans. Having mainstream popularity in Serbia, although closely associated with Serbian performers, its sound is as popular in Bosnia and Herzegovina, Croatia and Montenegro. Its style is a sub-genre of folk music with dance, Eurodance and/or pop elements (pop-folk, dance-pop etc), with similar styles in Greece (Laïko and Skiladiko), Romania (Manele), Bulgaria (chalga, pop-folk) and Republic of Macedonia (turbo-folk).

Etymology

The term turbo folk itself was coined by Rambo Amadeus, who used it jokingly during the late 1980s in order to describe his own strange smorgasbord sound combining various styles and influences. At the time, the term was nothing more than a soundbite, the phrase being intentionally humorous for combining two contradictory concepts - "turbo," a way of injecting fuel into the engine and "folk," a symbol of tradition and rural conservatism.


Origins

The so called "novokomponovana muzika" (newly composed music) can be seen as a result of the urbanization of folk music. In its early times, it had a professional approach to performance, used accordion and clarinet and typically included love songs or other simple lyrics (though there have long been royalist and anti-Communist lyrical themes persisting underground). Many of the genre's best performers also play forms imported from even further abroad. These include Šaban Šaulić, Toma Zdravković, Silvana Armenulic and. At a later stage, the popular performers such as Lepa Brena, Vesna Zmijanac and Dragana Mirković used more influences from pop music, oriental music, and other genres, which led to the emergence of turbo folk.

Turbo-folk

Turbo Folk was conceived with the commercial rise to stardom of singers who used traditional Serbian music in addition to meaningless or quasi meaningful lyrics, like Lepa Brena. However, the commercial success of the turbo folk phenomenon left no musician immune to it. Later on, it became mainstream.Pre-origin of turbo folk in its native sense was in 1991. There were several illegal radio stations in New Belgrade's Blokovi neighbourhood. The owner of one such station was DJ W-ICE who mixed folk songs with dance rhythms and broadcast them. Later he appeared in Zorica Brunclik's video, and then in other commercial folk performers' videos.

However, a few more years would pass before the term turbo folk made a comeback in earnest. 1993 was a year of severe economic hardship and galloping inflation in FR Yugoslavia. War was being fought only a few hundred kilometres away and the country was under an international trade embargo; many Serbian citizens sought solace in the escapist sounds of commercial folk music.

Commercial turbo-folk seemed to take its presentation up a notch in this period. Hedonism and a flip-off attitude became prominent themes. Songs like "Ne može nam niko ništa" (No one can touch us) by Mitar Mirić, singing about a couple's love surviving against all odds, but also implicitly defiantly celebrating Serbia's isolated international position appealed to the general sentiment of the Serb people.

Still, if there is a single song that widely launched the turbo folk phenomenon, it would be 1994's "200 na sat" (200 per Hour) - an energetic tune about speed and sports cars performed by Ivan Gavrilović.The song is a cover of 2 Unlimited's eurodance hit "No Limit." The same song was later covered by Croatian parody group Vatrogasci, as "Nema ograničenja" in which the phrase "turbo folk" is explicitly mentioned in the chorus line. On the same day, "200 na sat" and "Gori more, tope se planine" (Sea is burning, mountains are melting) by Željko Šašić were first aired on Belgrade TV Palma. That event could be considered as the manifest of turbo-folk.Soon, a distinct style would be known by that name. Short-skirted leggy girls such as Ceca, Mira Škorić, Dragana Mirković, Snežana Babić Sneki, and others, all of whom were already established performers (though with slightly more demure attitudes) quickly embraced the new style, letting go of most inhibitions and going on to become some of turbo-folk's biggest stars.

The mix of scantily clad young women, lascivious stage movements and innocuous, accessible lyrics proved to be the winning combination that launched many performing careers and ensured high ratings for plenty of television stations across Serbia.


Influences

Production and marketing strategies in turbo-folk emulate and worship global main-stream trends in music, fashion and design. It is basically only the vocals using the characteristic rhythmic ululations techniques that distinguish it from Western pop music.

As mentioned, turbo folk is strongly rooted in commercial folk and neo-folk (novokomponovana muzika) which had already been massively popular throughout entire SFR Yugoslavia in the 1970s and 1980s, making it difficult to exactly pinpoint where one ends and the other begins.

Musically they sound very much alike; both are blends of Greek laïka music, Turkish "Arabesque" and Serbian brass bands on one side, as well as rock and roll and contemporary electronic dance music on the other. The major differences lay in visual and lyrical presentation. Turbo-folk is unabashed in its delivery of in-your-face sexuality with half-naked bodies, banal love stories, and suggestive lyrics, while traditional commercial folk at least tries to put up a more dignified front, though not always successfully. Since both subgenres pick from the same pool of musical talent, the most obvious differentiation goes along the lines of a given performer's age. Younger female singers usually play the sex card with provocative, revealing wardrobe on-stage and scandalous, jet-setting, bed-hopping lifestyles off stage. Older performers, whether by necessity or by choice, concentrate merely on vocal abilities and usually stay clear of risqué lyrics.

It should be noted that there are those who don't consider turbofolk to be a distinct genre or even a subgenre, but merely the next stage in commercial folk's evolution.[1] They point to what they see as a clear generational trend over the last 30 years or so, and their argument goes as follows:

The 1970s commercial folk had the buttoned up Lepa Lukić and Silvana Armenulić as its biggest stars - singers who made names because of exceptional, or at the very least above average vocal talents. Then in the 1980s, the places at the top were taken over by Lepa Brena and Vesna Zmijanac whose huge popularity was thought to have more to do with their physical than vocal attributes; to some it appeared that their love lives were more important to their popularity than the quality of their music. The fact that the 1990s and 2000s brought Ceca and Jelena Karleuša to the top of the commercial heap was the next logical step according to this view. It was only natural, they argue, that considering the trend up to that point, the next step in commercial folk would be open disregard for the vocals & music and complete focus on the physical.


Social and pop-culture aspects
Initially dismissed as benign lowbrow entertainment targeting consumers' basic instincts, turbo folk began to acquire a deeper social dimension during mid-to-late 1990s. Two events that triggered this in large part were the Ceca-Arkan relationship and the launch of Pink TV. The former quickly grew to represent more than just a matrimonial union between two individuals, one of whom happens to be a popular singer and the other a known war criminal. In addition to being a major media event covered live on Pink TV, in the eyes of some, their lavish February 1995 wedding was also the unofficial merger of two worlds.



Left wing criticism

According to this persuasion, turbo folk and Serbian involvement in Bosnian and Croatian conflicts would become inextricably linked from then on.[2] They point to appearance of Pink TV on Serbian airwaves in 1994 along with its considerable commercial success through promotion of this lifestyle as further proof of their theory.

This left-wing section of Serbian and Croatian society explicitly viewed turbo folk as vulgar, almost pornographic kitsch, glorifying crime, moral corruption and nationalist xenophobia. In addition to making a connection between turbofolk and "war profiteering, crime & weapons cult, rule of force and violence", in her book Smrtonosni sjaj (Deadly Splendor) Belgrade media theorist Ivana Kronja[3] refers to its look as "aggressive, sadistic and pornographically eroticised iconography".[4] Along the same lines, British culture theorist Alexei Monroe calls the phenomenon "porno-nationalism".[5]

Furthermore, left-wingers considered Pink TV to be the major pusher of this deplorable material with the calculated intent of providing Serbian citizens with mindless, sugary entertainment to get their minds off the brutal war being waged just across the border in Bosnia and Croatia with the help of the authorities those very same citizens helped elect.

However, turbo-folk was equally popular amongst the South Slavic nations during the brutal wars of the 1990s, reflecting perhaps the common cultural sentiments of the warring sides.[4] When a Bosniak market seller in Sarajevo was asked why in the midst of a Serb shelling of the city he illegally sold CDs by turbo-folk superstar Ceca, a wife of the notorious Serbian warlord Arkan, he offered a laconic retort: "Art knows no borders!"


Right wing criticism

On the other hand, turbo-folk music was not without its detractors on the right wing either. In fact, Serbian conservative nationalists often described it as an example of undesirable Turkish elements, left behind in the national psyche by the Ottoman Empire. Seeing it as something that carries a strong Islamic, oriental, and "un-European" sentiment they talk of it in terms of a "Tehranization of Serbia" as one of the MPs put it in his speech before the Serbian parliament during mid-1990s.[2]

In Croatia, the right wing considers listening to turbo-folk as nothing short of high treason. This hostility is understandable, given the fact that turbo-folk could be heard during executions of Croatian civilians and POWs.[citation needed] Anto Đapić (former mayor of Osijek, and national leader of the far-right Croatian Party of Rights) has declared "as long as I am mayor, there will be no nightclub-singers [cajki] or turbofolk parades in a single municipal hall".[6]

Still, turbo-folk had a considerable following among the urban youth, with no parallels in its Balkan commercial folk predecessor. Dizelaši (approx. direct translation as "Dieselites") (as they were called, due to their fondness for Diesel clothing), a new stratum of young men favouring a healthy, sporty lifestyle and macho values, widely embraced turbo folk and were for years its core audience.

General non-ideological criticism
As mentioned, turbo-folk culture was, and to a certain extent still is, actively promoted and exploited on commercial television, most notably on Pink and Palma TV-channels that featured many turbo-folk music videos.

Filmed visual presentations are criticized by some for celebrating the external symbols of easy acquisition of wealth, being too eroticized, and promoting violence. However, others respond to this critique by arguing that precisely such content is representative of the global pop-cultural scene. They point out that an average music video shown on MTV depicts just as many if not more "women treated as objects", golden chains on muscular bodies, and generally everything that is recognized and condemned as banal, sub-intellectual and unsophisticated.

In Western pop-rock music all of this is typically defended as being motivated by its potential to provoke and challenge "safe" value systems of the civic order. The subversive potential of turbo-folk is to be found in the fact that this phenomenon represents an imitation of global trends in popular culture but is, both by its critics and by its fans from abroad (including cyberpunk author Bruce Sterling), treated as in opposition to those trends.

Others, however, feel that this neglects the specific social and political context that brought about turbo-folk, which was, they say, entirely different from the context of contemporary western popular culture. In their opinion, turbo-folk served as a dominant paradigm of the "militant nationalist" regime of Slobodan Milošević, "fully controlled by regime media managers".[7] John Fiske feels that during that period, turbo-folk and its close counterpart Serbian pop-dance had a monopoly of officially permitted popular culture, while, according to him, in contrast, Western mass media culture of the time provided a variety of music genre, youth styles, and consequently ideological positions



Following the 5 October regime change in Serbia, turbo-folk entered its own transitional phase. Due to the style's ties to Milošević's establishment (whether perceived or not), many Serbian media outlets suddenly weren't as open to it as they once were. In some of the media this was a response to an authentic lack of public desire to see and hear something that reminded many people of the lean Milošević years, but for many others, including Pink TV, it seemed like an opportunistic attempt at ingratiation with the new authorities.

Many performers responded by incorporating even more pop elements into their sound, making the line between turbo folk and Western pop blurrier than ever. Ceca, turbofolk's most prominent star, started putting out highly produced records packed with polished dance tracks.

Still, this temporary TV scale-down and partial abandonment by some of its biggest stars never really endangered turbo-folk's survival or its essential popularity






The most representative artists

Lepa Brena
Dragana Mirković
Ceca
Seka Aleksić
Indira Radić
Viki Miljković
Dara Bubamara
Stoja
Aca Lukas
Tanja Savić
Slavica Ćukteraš
Maja Marijana
Milan Stanković
Aco Pejović
Mile Kitić
Keba
Tina Ivanović
Goga Sekulić
Kemal Malovčić
Miloš Bojanić
Mitar Mirić
Nada Topčagić
Nedeljko Bajić Baja
Osman Hadžić
Selma Bajrami
Sejo Kalač
Siniša Vuco (Croatia)
Sinan Sakić
Šaban Šaulić
Šako Polumenta (Montenegro)
Sanja Maletić
Sanja Đorđević
Šemsa Suljaković (Bosnia)
Mina Kostić
Olja Karleuša
Vesna Zmijanac

م.ن
۱۲ آبان ۱۳۹۰, ۰۱:۵۹ بعد از ظهر
جاز یا جَز (به انگلیسی: Jazz)، یکی از گونههای موسیقی است که از مشخصات آن نتهای آبی، مکث و ضدضرب، ضربهای تابدار و خرامان (سوینگ)، پرسشوپاسخخوانی، چندضربی بودن و بداههنوازی است. و آنرا نخستین گونه هنری پدید آمده در ایالات متحده آمریکا میدانند.

واژه جاز از زبان عوام سیاهپوستان گرفته شده و احتمال میرود که در اصل دارای معانی جنسی بوده[نیازمند منبع]، هرچند ریشههای دیگری نیز برای آن پیشنهاد شدهاست.

جاز در فرهنگ و موسیقی غرب آفریقا و نیز در سنتهای موسیقائی سیاهان آمریکا مانند بلوز و رگتایم و دستههای موسیقی نظامی اروپایی ریشه دارد . در آغاز سده بیستم این گونه موسیقی در میان سیاهان آمریکا رواج یافت و در دهه ۱۹۲۰ در بسیار از کشورها رایج گردید. از آن زمان به بعد جاز تأثیر زیادی در عرصه موسیقی داشته و هنوز در تحول و تغییر است.

وینتون مارسالیس ترومپت نواز چیرهدست آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر در باره جاز میگوید:

«"جاز ابداع سیاههاست. جاز بازگوکننده خیلی چیزهای عمیق روحی است و نه تنها درباره ما سیاهها و نحوه نگاه ما به مسائل است بلکه درباره اصل معنی زندگی مردم سالارنه امروزی هم است. جاز همان شرافت نژاد سیاه است که به صورت صدا درآمدهاست. در این سبک از موسیقی همه چیز را میشود دید، چه ناگفتهگذاشتنها، چه نفوذ کردنها، چه پیچیدهبودنها و چه مستور ماندنها همه را میشود در این سبک دید. تا جاییکه من میدانم نواختن جاز از همه سبکها سختتر است. جاز بهترین تفسیر احساسات شخصی در تاریخ موسیقی غربی است."



سبک ها

جاز خود به سبکهای فرعی زیادی تقسیم میشود که برخی از آنها عبارتاند از:
دیکسیلند
بیگبند یا سوینگ
بیباپ
کول جز
فری جز
جاز برزیلی
سالسا جز
فیوژن
سول جز
اسید جز
سموث جز
مدال جز
آوانگارد جز





ریشههای سبکی
بلوز, فولک, مارش, رگ تایم.

ریشههای فرهنگی
اوایل دهه ۱۹۱۰، نواورلین.

سازهای موسیقی
ساکسیفون, ترومپت, ترومبون, باس گیتار, کلارینت, فلوت, پیانو, گیتار, کنترباس, توبا, درامز, خواننده, وایبرافون, بنجو.

محبوبیت عمومی
۱۹۲۰ - ۱۹۶۰ میلادی.

مشتقها
راک ان رول, ریتم و بلوز, رگه, کراتوراک, دی ان بی.

م.ن
۱۲ آبان ۱۳۹۰, ۰۲:۰۱ بعد از ظهر
: تاریخ شروع بلوز به سال 1870 میلادی باز می گردد . این كلمه به معنی محزون بودن است . این موسیقی با توجه به وضع اجتماعی و فرهنگ خاص بومیان آمریكائی به وجود آمد و زائیده افكار و عواطف و خصوصیات زندگی اجتماعی آنان بود . آواز بلوز غالباً برای تجسم و ابراز احساسات درونی به كار رفته و جنبه غم انگیزی دارد .

م.ن
۱۲ آبان ۱۳۹۰, ۰۲:۰۴ بعد از ظهر
Jazz rap is a sub-genre of hip hop which incorporates jazz influences, developed in the late 1980s and early 1990s. The lyrics are often based on political consciousness, Afrocentricity, and general positivism.[1] Allmusic writes that the genre "was an attempt to fuse African-American music of the past with a newly dominant form of the present, paying tribute to and reinvigorating the former while expanding the horizons of the latter".[2] Musically, the rhythms have been typically those of hip hop rather than jazz, over which are placed repetitive phrases of jazz instrumentation: trumpet, double bass, etc. The amount of improvisation varies between artists: some groups improvise lyrics and solos, while many of them do not.

Precursors

Peter Shapiro, in his Rough Guide to Hip-Hop (2nd ed. London: Rough Guides, 2005) lists Louis Armstrong's 1925 recording of "Heebie Jeebies" in his timeline of hip hop. In the 70s, The Last Poets, Gil Scott-Heron, and The Watts Prophets placed spoken word and rhymed poetry over jazzy backing tracks. There are also parallels between jazz and the improvised phrasings of freestyle rap. Despite these disparate threads, jazz rap did not coalesce as a genre until the late 80s.

Beginnings of a trend

In 1985, jazz fusion band Cargo, led by Mike Carr, released the single "Jazz Rap", appearing on the album Jazz Rap, Volume One [1]. In 1988, Gang Starr released the debut single "Words I Manifest", sampling Dizzy Gillespie's 1952 "Night in Tunisia", and Stetsasonic released "Talkin' All That Jazz", sampling Lonnie Liston Smith. Gang Starr's debut LP, No More Mr. Nice Guy (Wild Pitch, 1989), and their track "Jazz Thing" (CBS, 1990) for the soundtrack of Mo' Better Blues, further popularized the jazz rap style.

Groups making up the collective known as the Native Tongues Posse tended towards jazzy releases; these include the Jungle Brothers' debut Straight Out the Jungle (Warlock, 1988) and A Tribe Called Quest's People's Instinctive Travels and the Paths of Rhythm (Jive, 1990) and The Low End Theory (Jive, 1991). The Low End Theory has become one of hip hop's most acclaimed albums, and also earned praise from jazz bassist Ron Carter, who played double bass on one track. De La Soul's Buhloone Mindstate (Tommy Boy, 1993) featured contributions from Maceo Parker, Fred Wesley, and Pee Wee Ellis, and samples from Eddie Harris, Lou Donaldson, Duke Pearson and Milt Jackson.

Also of this period was Toronto-based Dream Warriors' 1991 release And Now the Legacy Begins (4th & B'way). It produced the hit singles "My Definition of a Boombastic Jazz Style" and "Wash Your Face in My Sink". The first of these was based around a loop taken from Quincy Jones' "Soul Bossa Nova", while the second sampled Count Basie's 1967 rendition of "Hang On Sloopy". Meanwhile, Los Angeles hip hop group Freestyle Fellowship pursued a different route of jazz influence in recordings with unusual time signatures and scat-influenced vocals

Jazz artists come to hip hop

Though jazz rap had achieved little mainstream success, jazz legend Miles Davis' final album (released posthumously in 1992), Doo-Bop, was based around hip hop beats and collaborations with producer Easy Mo Bee. Davis' ex-bandmate Herbie Hancock returned to hip hop influences in the mid-nineties, releasing the album Dis Is da Drum in 1994. Jazz musician Branford Marsalis collaborated with Gang Starr's DJ Premier on his Buckshot LeFonque project that same year.

1990s–present

Digable Planets' 1993 release Reachin' (A New Refutation of Time and Space) was a hit jazz rap record sampling the likes of Don Cherry, Sonny Rollins, Art Blakey, Herbie Mann, Herbie Hancock, Grant Green, and Rahsaan Roland Kirk. It spawned the hit single "Rebirth of Slick (Cool Like Dat)". Also in 1993, Us3 released Hand on the Torch on Blue Note Records. All samples were from the Blue Note catalogue. The single "Cantaloop" was Blue Note's first gold record.

This period was the high watermark for jazz rap's popularity among hip hop listeners, following which it came to be regarded for a time as a trend which was "played out". Musical jazz references became less obvious and less sustained, and lyrical references to jazz certainly more rare. However, jazz had been added to the palette of hip hop producers, and its influence continued throughout the 1990s whether behind the gritty street-tales of Nas (Illmatic, Columbia, 1994), or backing the more bohemian sensibilities of acts such as The Roots and Common Sense. Since 2000 it can be detected in the work of producers such as The Sound Providers, Kanye West, J Rawls, 88-Keys, Crown City Rockers, Kero One, Nujabes, Freddie Joachim, Asheru, Fat Jon, Madlib, Simple Citizens, and the English duo The Herbaliser, among others.

One hip hop project which continued to maintain a direct connection to jazz was Guru's Jazzmatazz series, which used live jazz musicians in the studio. Spanning from 1993 to 2007, its four volumes assembled jazz luminaries like Freddie Hubbard, Donald Byrd, Courtney Pine, Herbie Hancock, Kenny Garrett and Lonnie Liston Smith, and hip hop performers such as Kool Keith, MC Solaar, Pete Philly and Perquisite, Common, and Guru's Gang Starr colleague DJ Premier

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۱:۵۵ بعد از ظهر
Jazz-funk is a sub-genre of jazz music characterized by a strong back beat (groove), electrified sounds,[1] and often, the presence of the first electronic analog synthesizers. The integration of funk, soul, and R&B music and styles into jazz resulted in the creation of a genre whose spectrum is indeed quite wide and ranges from strong jazz improvisation to soul, funk or disco with jazz arrangements, jazz riffs, and jazz solos, and sometimes soul vocals.[2] Jazz-funk is primarily an American genre, where it was popular throughout the 1970s and the early 1980s, but it also achieved noted appeal on the club-circuit in England during the mid 1970s. Similar genres include soul jazz and jazz fusion, but neither entirely overlap with jazz-funk. Notably jazz-funk is less vocal, more arranged and featured more improv than soul jazz, and retains a strong feel of groove and R&B versus some of the jazz fusion production.

Musical approach

At the jazz end of the spectrum, jazz-funk characteristics include a departure from ternary rhythm (near-triplet), i.e. the "swing" (see swing rhythm), to the more danceable and unfamiliar binary rhythm, known as the "groove". It is therefore no surprise that this type of jazz saw its name associated with the term funk, a genre that created this groove rhythm, which was spearheaded by James Brown's drummers Clyde Stubblefield and John "Jabo" Starks. Jazz-funk also draws influences from traditional African music, Latin American rhythms, and Jamaican reggae. A second characteristic of jazz-funk music was the use of electric instruments, such as the Rhodes Piano or the electric bass guitar, particularly in jazz fusion (or electro-jazz), and the first use of analogue electronic instruments notably by Herbie Hancock, whose jazz-funk period saw him surrounded on stage or in the studio by several Moog synthesizers. The ARP Odyssey, ARP String Ensemble, and Hohner D6 Clavinet also became popular at the time. A third feature is the shift of proportions between composition and improvisation. Arrangements, melody, and overall writing were heavily emphasized.


Ambivalence of the genre

At its conception, the jazz-funk genre was occasionally looked down upon by jazz hard-liners as a sell-out, or "jazz for the dancehalls." It was unsubstantially presumed by these to be not intellectual or elite enough, which led to controversy about the music crossing over, but it was making jazz much more popular and mainstream.[3]

The jazz-funk (as well as a proportion of the jazz) community absorbed the street sound of the funk rhythm, which gave the genre a dance-able rhythm and gained influences from the electric and some new analog electronic sound of fusion. The 1970s included many original stylistic creations, and the jazz-funk genre was very representative of this movement.

From a jazz perspective, the ambivalence towards the jazz-funk genre arose – despite commercial success – because it was "too jazzy" and therefore too complex.[4] Arrangements and instrumental tracks in pop or R&B music requires less initiation and allows the lead singer to relate to the audience, but jazz-funk was more focused on specific notes and overall music writing, so it seldom offered this same interaction with the audience.

Disdained by a part of the jazz community and its inability to top the pop charts, jazz-funk had a long hard time to establish itself. In the UK's nightclubs of the mid to late 1970s, DJs like Colin Curtis in Manchester, Birmingham's Graham Warr and Shaun Williams, and Leeds-based Ian Dewhirst and Paul Schofield championed the genre, along with Chris Hill and Bob Jones in the South.[5] In the late 80s, the work of rare groove crate diggers–DJs in England who were interested in looking back into the past and re-discovering old tunes, such as Norman Jay and Gilles Peterson and hip hop DJ's such as Marley Marl in the US, have both the jazz community and the pop professionals beginning to understand the value of the genre. Eddie Henderson, Donald Byrd and Herbie Hancock are seldom challenged as major influences on jazz. The Mizell Brothers have received official accolades from the industry and are being listened to widely. Their work has also been sampled in more modern music.

It is also worth noting that the more famous acid jazz movement is often seen as a rediscovery of 1970s jazz-funk, interpreted or produced by contemporary artists of the 1990s. One of the most blatant example is the band US3, who were signed to Acid Jazz Records founded by Peterson and Eddie Piller. US3 covered Cantaloupe Island, originally recorded by Herbie Hancock, and reissue of rare grooves from the era, led by DJ Peterson and Patrick Forge in the United Kingdom. Contemporary jazz artists have also contributed to the rediscovery, most notably Nathan Haines and Courtney Pine.

Examples of artists that explored jazz-funk, soul jazz, or jazz fusion are Herbie Hancock, David Axelrod, Sun Ra, Roy Ayers, Azymuth, Gary Bartz, George Benson, The Brecker Bros., Tom Browne, Donald Byrd, the Mizell Brothers, Billy Cobham, Lou Marini, The Crusaders, Deodato, Ned Doherty, George Duke, Charles Earland, Funkanova, Roger Glenn, Johnny Hammond, Gene Harris, Eddie Henderson, Bobbi Humphrey, Bob James, Kool & The Gang, Ronnie Laws, Mass Production, Francine McGee, Jaco Pastorius, Pleasure, Patrice Rushen, Lee Ritenour, Lonnie Liston Smith, Bill Summers, The Tower of Power, Miroslav Vitous, Dexter Wansel, and Leon Ware.

Herbie Hancock was dedicated to jazz-funk on many albums including Head Hunters, Thrust, Man-Child, Flood, Secrets, Sunlight, and Mr. Hands. Post jazz-funk era, later in the early 80s, he threw in electronic influences into the jazz-funk mix when he created Future Shock and Sound-System.

The genre is also widely incorporated and sampled in R&B and hip hop with countless Mizell Brothers' loops in both styles of music!


The role of producers

Many mainstream artists in jazz used the talents of a few producers who were specialists in the genre and generated great commercial success. While Herbie Hancock was always his own producer, he teamed up with Mike Clark and Paul Jackson and formed "The Headhunters". The Mizell Brothers - Larry and Fonce[6] - were responsible for a lot of the jazz-funk wave as they single-handedly produced many of the major jazz-funk artists (Donald Byrd, Johnny "Hammond" Smith, Bobbi Humphrey, Gary Bartz, and more). Other producers included Dexter Wansel, Bob James, Dave Grusin, generally acclaimed musicians (especially arrangers) themselves who tried their hand at sound-engineer, arranger, or composer (the Mizell Brothers produced most of Byrd's and Johnny "Hammond" Smith's Jazz-funk) other artists. It was typically during this era - the mid 1970s - that the producers gained their arms and paved the way for others later, such as super R&B producers Nile Rodgers and Bernard Edwards from Chic in the early 80s.




Focus on the UK

Jazz-funk in the UK is more biased towards soul, funk and disco than the US production of soul jazz or jazz fusion, which is more jazz oriented.

Several British jazz-funk artists and bands emerged in the late 1970s and early 1980s[7] who broke away from the disco and commercial scene, encouraged by club DJs like Chris Hill, Robbie Vincent who was then on BBC Radio London, and Greg Edwards who had a Saturday evening show on London's first ever commercial radio station Capital Radio, and Norman Jay. This type of music was also heavily played on Europe's first soul radio station, Radio Invicta.[disambiguation needed ][8] The first of these self contained bands to establish a real UK identity was Light of the World formed by Breeze McKrieth, Kenny Wellington,[9] Jean-Paul 'Bluey' Maunick, Paul 'Tubbs' Williams, Peter Hinds and David Baptiste.

Chris Hill and Robbie Vincent were instrumental in starting the Caister Weekender on the east coast of England in the late 1970s. It ran for several years until the mid 1980s,[10] but a reunion in 1992 at a holiday camp on the south coast was to spark a revival in the event, and it returned to Great Yarmouth on the east coast, to the Vauxhall Holiday park in 1996. The weekender continues to attract thousands of soul, jazz, and jazz-funk fans to the camp, three times a year in May, October and on New Year's Eve. It is called the Caister Soul Weekender and focuses heavily on this genre, but with two or three venues running simultaneousely throughout the events other styles including jazz-funk, Latin jazz, Northern soul and nu-jazz now featuring heavily.

Chris Hill signed many artists to his Ensign record label.[11] Some of the best known UK jazz-funk acts include Beggar & Co who reformed twice and are currently recording as Beggar & Co featuring The Funk Jazz Collective [1], first as Light of the World [2] and then as Incognito [3]. The prime mover in all three bands was Jean-Paul 'Bluey' Maunick. Although Light of the World continue to perform in its own right without Bluey. The Light of the World website includes a discography. Some of the band's albums contain tracks from Beggar and Co, and Incognito highlighting the overlap between the three bands,[12] although by 2006, the website was a little out of date.

Incognito was influenced by Herbie Hancock's "Chameleon", but without its leader Bluey the band has moved towards R&B and house music rather than playing pure jazz-funk and are now signed to Rice Records, based in London.[13]

Other British jazz-funk bands include: Central Line, Level 42, Freeez, Heatwave, The Real Thing, Atmosfear, FBI, Morrissey - Mullen, Shakatak, Hue and Cry and Gonzalez. Notwithstanding the significantly sophisticated musical quality of these bands, to the even remotely trained ear, these UK bands productions are more dance and pop oriented thant their American counterparts such as Herbie Hancock, Billy Cobham or Eddie Hendreson, who make more place for improvisation in their productions Vs catchy choruses.

The 2003 album British Hustle: the Sound of British Jazz Funk 1974 to 1982, compiles tracks by some of the above artists. It's recorded on the Soul Jazz label, ASIN: B0000C84NU, Catalogue Number: SJRCD82.

The album has extensive sleeve notes charting the history of jazz-funk in the UK, and provides a good sample of British jazz-funk. In 2006, it was still available on CD and 12" vinyl.

Many national and regional DJs including Gilles Peterson, Norman Jay and Tony Blackburn have, and continue to play jazz-funk tracks on their national (sometimes international) radio shows and at club nights.

The music genre has over the years featured heavily in the UK magazine Blues & Soul - it also has an online version of the magazine.[14]

American jazz-funk, soul jazz, or jazz fusion artists and producers from the 1970s and 80s are now widely recognised as pioneers in jazz, and their music quality has stood the test of time, has gained their peers' recognition, and the most recognised artists in straight ahead jazz have, for a large majority, adopted it in one or more of their tracks. They have now become academic themselves and often hold key influential roles in the music industry (see Patrice Rushen, Herbie Hancock, Dave Grusin, Bob James).



Current state and future of the jazz-funk/soul jazz/fusion genre

Some heavy producers (Jazzanova or Kaidi Tatham, also known as Agent K from Bugz in the Attic), some of whom are trained in classical music and jazz, are taking the elements of jazz-funk and using them in the full-electronic and computer assisted era. These movements are called nu jazz, and broken beat and are however heavily dominated by not musicians, but rather by DJs.

Yet some (including those quoted) are outstanding achieved arrangers and producers, heavily influenced by jazz-funk, and therefore full musicians taking the jazz-funk genre into the 21st Century. The hard-liners will without a doubt complain again about the movement which often does not use session musicians, but uses computers to play some of the music. The more open-to-change liners will call this notes, rhythms, arrangements, improvisation, harmony, production, melodies, themes, and therefore composition, writing and jazz just the same. The UK (e.g. K. Tatham), Germany (e.g. Jazzanova), and Japan (e.g. Kyoto Jazz Massive) dominate today's production of broken beat which is however starting to take-off in the USA.

Prince is said to have played most of his songs with jazz-funk in mind.



References

^ Free Jazz-Funk Music: Album, Track and Artist Charts - Rhapsody Online
^ allmusic
^ Article referring to Donald Byrd the Mizell Brothers from John Murph in JazzTimes magazine dated April 04
^ Journal of American Culture, Art vs. the Audience: The Paradox of Modern Jazz, by R Francesconi, winter 1981, also see article "Films from the Young-Man-with-a-Horn Genre" form the journal of macro marketing by Coulumbia uni' MN Holbrook
^ Cotgrove, Mark (2009). Mark Cotgrove, "From Jazz Funk & Fusion to Acid Jazz: The History of the UK Jazz Dance Scene". Chaser Publications. ISBN 978-1-4389-7360-9.
^ http://www.bluenote.com/detail.asp?SelectionID=10465
^ Soulies - The story of club soul in Britain
^ http://www.solarradio.com/page.asp?pg=history
^ MySpace.com - kenny wellington - UK - Jazz / Funk / Nu-Jazz - www.myspace.com/kennywellington
^ The World Famous Caister Soul Weekender
^ Ensign Records
^ The Light of the World website
^ Rice Records :: Welcome
^
Blues and Soul Music Magazin

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۱:۵۹ بعد از ظهر
جاز همجوشی، جاز فیوژن یا جَز فیوژن (به انگلیسی: Jazz fusion) نام سبکی از جاز است که در آن سعی در تلفیق بعضی انواع دیگر موسیقی (راک، ریتم و بلوز و ...) با تکنیکهای جاز میشود. کوششهای مایلز دیویس در تلفیق جاز و راک در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی را آغاز فیوژن میدانند.

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۲:۰۷ بعد از ظهر
دنس پاپ (به انگلیسی: Dance Pop) موسیقی پاپ رقصگرایی است که از پست دیسکو (به انگلیسی: Post Disco) توسعه یافته و از اوایل ۱۹۸۰ آغاز شد


ریشههای سبکی
موسیقی پاپ، پست دیسکو

ریشههای فرهنگی
اوایل ۱۹۸۰

سازهای موسیقی
سینث سایزر • آواز (گاهی اوقات رپخوانی)

محبوبیت عمومی
مدیریت در انگلستان و هم ایالات متحده آمریکا در ۱۹۸۰. محبوبیت بیشتر در سراسر دنیا از ۱۹۹۰.

مشتق ها
موسیقی هاوس، تین پاپ

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۲:۱۰ بعد از ظهر
دنسهال یکی از سبک های موسیقی جامائیکایی است که در در دهه ۱۹۷۰ گسترش پیدا کرده است.

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۲:۲۱ بعد از ظهر
دث راک که Death Punk نیز گفته می شود ، یک دوره استفاده کردن و شناختن زیر ژانرهایی از پانک راک که آمیخته شده با عناصری از ترس و وحشت می باشد را گویند .

پدیدار شدن دث راک با بیشترین برجستگی در ساحل غربی ایالات متحده در طی اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 بود . در دهه 1990 و با پیدایش مدرن دث راک ، گروه هایی بوجود آمدند که یک سختی و نیرومندی " Post-Punk " در تاثیراتشان نسبت به گروههای اولیه دث راک دیده می شد . بکار گرفتن و افزوده شدن شرایط دث راک باعث شده بود که این عنوان بصورت یک واژه مترادف برای اولین تولید نسل " گوتیک راک " Death Rock / Batcave نوشته شود .


دث راک تاکید و نیرو داده به اتمسفری از وحشت و عوامل غیر عادی ویک حالت درون گرا بواسطه یک مشخصه از ساختار موزیک Punk و یا Post-Punk . در نغمه ها از آکوردهای ساده گیتار با افکت اکو استفاده می شود همراه با یک بیس برجسته و ریتمهای درامز و با ضربها و تم های قبیله ای و بومی که اغلب همگی در حصاری از زمان ها و میزان های چهار / چهار قرار دارند .

ایجاد جوی با گیتارهای خش دار و یا کیبورد و گاهی استفاده آزمایشی از آلات موسیقی دیگر بسوی تولید صداهای معمولی که تقویت شده اند . اشعار در دث راک به گونه ای درون گرا ، وحشت آور ، و نگران کننده است و اکثرا از موضوعات تیره مانند : انزوا ، گوشه و کنایه ، استهزاء ، وارونه گویی ، خیالات ، رهایی از شیفتگی ، اغفال ، جسارت ، گمراهی و مرگ استفاده می کنند .

در دث راک نوعی رهبری ماهرانه خواننده به چشم می خورد با جذبه و گیرایی روحانی همراه با نیرو و قدرتی ممتاز و غیر معمولی که بیرون از سنگینی اتمسفریک و ریتمیک کوزیک واقع شده است . گروه هایی که در ژانر دث راک قرار می گیرند به عنوان مثال : Rozz Williams ، Deutschland ، Xmal ، Cancer ، Dinah ، The Birthday Party هستند .

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۲:۵۵ بعد از ظهر
یک ژانر فرعی از هوی متال می باشد که در واقع از داخل محتویات Thrash Metal استنتاج شده و در طی اوایل دهه ی 1980 بطور معمول با چهره ای شامل اشعاری در قالب ستودن و نیایش مرگ ، ریتمیک و تصاعدی ، کروماتیک با بیان حکایت و یا نقد داستان یا روایتی در ساختار نغمه ها که بیشتر گونه ی شعری ندارد و مدام در حال پیشرفت و ترقی در Theme ها و Motive ها است شناخته شده و به زمان حال رسیده است .


گروه ها در این ژانر گیتارهای دیستورت شده را مورد استفاده قرار می دهند و بیشتر مواقع کوک بم تر از استاندارد را انتخاب می کنند و بعضی اوقات گیتار بیس نیز دیستورت می باشد . دارا بودن دو بیس درامز از مشخصه های گروههای این ژانر می تواند باشد ، همچنین صدای خواننده که با حالت Growl یا Grunt از درون گلو بوجود می آید یک معرف ابتدایی برای هویت دث متال محسوب می شود .


در زمانی که فکرهای همواره عصبی با درگیری های ذهنی در مقابل کمونیسم همه گیر شده به غرب چنگ می زند ، این موسیقی ، پوچی کلی ، عدم عقیده ای پایه گذاری شده ، احاطه بر این موضوع که مرگ بسیار واقعی تر سیاستهای ماشینی انسان و ... را رواج میداده و به نمایش می گذارده است . این ساختار نوعی مسابقه است بین بیان تشبیه هایی نفرت انگیز ، وحشت آور ، مهیب و مخوف بر حسب نمایش دادن با یک وسعت زیاد و تصور کلی و مفهومی گسترده در امتداد و همراهی با مرگ و میر ، ترس ، ظلم و از بین بردن طبیعت توسط انسان و ... .

با استدلال بر اینکه بیشترین قسمت از ریتم این سبک از تکنیکهایی مانند مضراب زدن در حالی که سیم خفه شده است و ترمولو در پاور کورد ها یا فقط در یک سیم و نواختن ریفهای پیچیده با شالوده ای از قواعد هندسی با صداهایی متقارب و متلاقی ، شناخته شدن با آخرین کوک بم و سرودی که با حجم زیاد و عمیق و کاملا بم از درون گلوی خواننده ایجاد می شود ، پس در هم گسیختن و قطع آزادانه ، عمدی و هماهنگ برای ایجاد زیبایی و برنامه ریزی ذهنی انسان در کمترین فاصله تا سرشت و و ماهيتي كه مبني بر ادراك و احساسات مي باشد از ويژگيهاي دث متال است




ملودیک / دث متال (Melodic / Death metal)

ملودیک دث متال که بیشتر اوفات ملودث Melodeath گفته می شود یکی از ژانر های فرعی در دث متال می باشد که اکثر هارمونی ها و ملودی ها بوسیله گیتار مهیا و معرفی می شود .
این ژانر بیشترین ریفها و تکنوازی با گیتار را در دث متال شامل می شود که بعضی اوقات نیز تکنوازی با گیتار اکوستیک و گاهی مواقع با صدای کلین ( بدون استفاده افکت دیستورشن ) همراه با سرودی که در مصاف با آداب و سنت های آواز های دث گرانت Death Grunt می باشد. ساختار تصنیف ها بیشتر ترقی یافته می باشد با مطالب و موضوعات گوناگون در سراسر نغمه ها که بیشتر بیانگر نا هنجاری ها است . گروه Death و Morbid Angel به عنوان پدرخوانده هایی از دث متال هستند که شکوفا شدند و تاثیرات اصلی و مقدماتی در این ژانر را بر عهده دارند و پیشروانی برای گروه های Atthe Gates و Carcass در البوم های Heartwork و Swansong بحساب می ایند

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۲:۵۷ بعد از ظهر
دیسکو (به انگلیسی: Disco)، سبکی موسیقایی، جهتگرفته از موسیقی رقص است که ریشههایش به مانند سایر سبکهای موسیقی، به سختی میتواند در یک تعریف بیان شود. در چیزی که به عنوان یک پیشرو و آغازگر به کلوبهای سبک دیسکو در فوریهٔ ۱۹۷۰ تلقی میشود، دیجی شهر نیویورک، دیوید منکیوزو، لافت را تأسیس کرد؛ یک مجموعهٔ کلوب رقص خصوصی فقط مخصوص اعضا در شهر خودش. بسیاری قبول دارند که نخستین آهنگهای دیسکو در سال ۱۹۷۳ عرضه شد ولی بعضی ادعا میکنند ترانهٔ سول مکاسا از منیو دیبنگو در سال ۱۹۷۲ اولین اثر دیسکو است. اولین مقاله دربارهٔ دیسکو در سپتامبر ۱۹۷۳ به وسیلهٔ وینس آلتی برای مجلهٔ رولینگ استون نوشته شد. در سال ۱۹۷۴، رادیوی WPIX-FM شهر نیویورک، اولین برنامهٔ رادیویی دیسکو را اجرا کردند.

م.ن
۱۷ آبان ۱۳۹۰, ۰۳:۰۰ بعد از ظهر
موسیقی راک گونهای موسیقی عامهپسند است که از اواخر قرن بیستم و در دهههای ۵۰ و ۶۰ میلادی در آمریکا شکل گرفته و شاخصهٔ آن، ملودی صوتی و آوایی همراه با هارمونی است که توسط گیتار الکتریک، گیتار باس و درامز؛ و اغلب با تاکید روی ضربهای قوی پشتیبانی میشود. سازهای موسیقی کلیددار، مانند ارگ و پیانو، اغلب در انواع مختلف موسیقی راک مورد استفاده قرار میگیرند. در تاریخچهٔ راک و اوایل توسعهٔ این نوع موسیقی، استفاده از سازهای بادی برنجی و چوبی، مانند ساکسفون، بطور عمومی در بعضی سبکها رایج بودند، اما در سبکهای فرعی جدیدی که از سال ۱۹۹۰ به وجود آمد، کمتر مورد استفاده هستند. موسیقی راک از نظر وسعت سبکها بسیار گسترده است و از نظر تأثیرات اجتماعی و گستردگی شنوندگانش در بین انواع موسیقی بیهمتاست.

راک اند رول و راکابیلی نفوذ عمدهای در موسیقی راک داشتند. نام راک کوتاه شده عبارت راک اند رول است و از فعل to rock در زبان انگلیسی به معنای جنباندن و تکان خوردن میآید و در سال ۱۹۶۰ که موسیقی راک انگلیسی توسعه یافت، واژه «موسیقی راک» عمومی و مردمیتر شد. از اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی نام راک اند رول صرفاً به موسیقی دهه ۵۰ و ۶۰ اطلاق شده ولی نام راک همچنان بهعنوان نام فراگیر این گونه (که شامل راک اند رول هم میشود) بهکار میرود. موسیقی راک با توسعه و گسترش سبک خود و تداخل با موسیقی انگلیسی و نفوذ آن، و علیرغم محدودیتها و شرایط اجتماعی، یک پدیده فرهنگی بینالمللی شد. موسیقی راک، شامل انواعی از سبکهای مختلف و متنوع است که از مقبولیت عمومی گستردهای برخوردار هستند. این موسیقی در بلوز ریشه دارد.


در دهه ۱۹۸۰ موسیقی راک مردمی اشباع و جذب شد. این دوران همچنین شاهد موج جدید هوی متال انگلیسی بود. در اولین بخش این دهه شاهد هنرنمایی ابتکارها و نوآوریهای ادی وان هالندر گیتار راک، هنگامی که آواشناسهای دیوید لی راث وان هالن و فردی مرکوری از گروه کوئین بود و او این برنامهها را در سراسر دهه ۱۹۷۰ اجرا کرد و نقش جلودار را در انجام استانداردهای برنامههای هنری به اوج رسانید. بونو از یوتو به گرایش و تمایلهای خود ادامه داد. همگام با این پدیده، باندهای موج جدید پاپ با اجرا کنندگانی مانند بیلی آیدولو گوگوسبا شهرت افزاینده خود مردمی و عمومی باقی ماند. راک قلب مملکت آمریکایی این مورد بطور قوی افزایش یافت که مثالی از آن توسط بروس اسپرینگتون، باب سگر، جان (کوگار) ملنکاپ و دیگران بود. که این توسط تصنیف نویسان- خوانندگان سنتی آمریکایی، پل سایمون و ستاره سابق انگلیسی برنامه راک، پیتر گابریل موسیقی راک ورل با انواع سبکهای موسیقی سنتی در سراسر جهان تقویت و معروف شد، این شهرت و معروفیت بنام *موسیقی جهانی* شناخته شد و شامل تقویت و معروفیت مانند راک نسلهای مختلف شد.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۲۵ قبل از ظهر
(به انگلیسی: rock and roll) به معنی تکان دادن و غلت زدن، یک سبک موسیقی است که در دهه ۱۹۵۰ در جنوب آمریکا رایج شد و به سرعت در تمام آمریکا و بعد اروپا و جهان محبوبیت یافت.

بعدها این موسیقی باعث پدید آمدن گونههای دیگری مثل راک شد و اکنون نام راک اند رول بیشتر برای اشاره به همان صورت آغازین آن یعنی موسیقی دهه ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ (تقریباً قبل از ظهور بیتلز) بهکار میرود.

از کسانی که این نوع موسیقی را بنا نهادند میتوان از بادی هالی و الویس پریسلی نام برد.


کسانی که از این سبک موسیقی استفاده می کنند عبارت اند از:
بادی هالی
الویس پریسلی
بیل هالی
چاک بری
گروه بیتلها
رولینگ استونز
باب دیلان
جونی میشل
جیم موریسون
پل سیمون
نیل یانگ
التون جان
دیوید بووی
جان لنون
جانی کش

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۳۱ قبل از ظهر
"Reggae rock" is a subgenre of Reggae fusion that primarily uses the genres reggae, rock, ska, and hip hop. The term "reggae rock" has been used to categorize bands like Sublime, Pepper, Slightly Stoopid, Iration, The Dirty Heads, Sublime With Rome, and 311. Reggae rock found its rise in popularity in the 1990s in Long Beach, California, with the band Sublime. The genre has lately found a boost in popularity with the 2010 song Lay Me Down by The Dirty Heads featuring Rome Ramirez from Sublime With Rome, which peaked at #1 on both the U.S. Billboard Alternative Songs and U.S. Billboard Rock Songs charts



Stylistic origins
Reggae - Ska - Rock - Hip hop



Cultural origins
Late 1980s Jamaica, North America and Europe



Typical instruments
Bass - Drums - Guitar - Brass instrument - Sampler - Bass




Derivative forms
Reggae fusion - Ska punk

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۳۹ قبل از ظهر
رایم


متاسفانه مطلبی برای این موضوع یافت نشد!

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۴۴ قبل از ظهر
سبک موسیقی رپ که در دهه ۱۹۶۰ توسط سیاهپوستان آمریکایی در برانکس (واقع در نیویورک) به وجود آمد نوعی سلاح مبارزه جوانان سیاه با تبعیضهای نژادی رایج در آن زمان بود و به همین دلیل بود که به خاطر بیان مشکلات زندگی در گِتوها (جایی برای زندگی مردمی که جزو اقلیت یک شهر به حساب میآیند) به موسیقی گتو نیز شهرت دارد.

گرچه همواره سیاهپوستان را صاحبان موسیقی رپ میدانند اما نمیتوان از نقش آمریکاییهای لاتینی تبار در زنده نگه داشتن این سبک چشم پوشی کرد، در ثانی رپ در دنیای امروز از چار چوبی که آنرا منحصراً مربوط به سیاهپوستان میساخت خارج شده و به یک شیوه اعتراض برای جوانان جهان تبدیل شده؛ در واقع هر جا که جوانها هستند و هر کجا که نارضایتی وجود دارد رپ هم بعنوان یک شیوه اعتراض که در قالب موسیقی و در دل کلماتی که به سرعت و پشت سر هم پیاده میشوند نهفتهاست ٫ در آنجا حضور دارد.

می توان گفت رپ موسیقی اعتراضی است که کمی چاشنی طنز (fun) به آن اضافه شده.


تاریخ

سیاهپوستان بنیان گذار رپ در آن زمان بدلیل نداشتن استطاعت مالی کافی و عدم وجود امکانات لازم، قادر به ضبط آهنگهای خود در استودیو نبودند و به ناچار هنر خود را در خیابان عرضه میداشتند و به جای استفاده از ساز، دست میزدند! (صدای دست زدنی که امروزه در در آهنگهای رپ و هیپ هاپ میتوان براحتی آن را شنید به نوعی احترام به رپرهای اولیه و بنیانگذاران رپ است) اما بالاخره روزی رسید که رپرها توانستند آهنگهای خود را ضبط کنند.

با اینکه بسیاری معتقدند اولین آهنگهای رپ را Grandmaster Flash یا The Sugarhill Gang ضبط کردهاند اما این عقیده در مورد موسیقی Hip Hop صحت دارد نه در مورد رپ. به هر تقدیر نخستین آهنگ رپی که رسماً در تاریخ موسیقی ضبط شد «Here Come the Judge» نام داشت که در سال ۱۹۶۸ توسط کُمدین معروف Pigmeat Markham ضبط شده بود.



رپ و هیپ هاپ حال حاضر آمریکا

هر چند رپ و هیپ هاپ در آمریکای امروز هنوز هم لحن تلخ و تمسخر آمیز اعتراضی خود را حفظ کرده اما دیگر درباره مباحثی که در آغاز تولد خود به آنها میپرداخت سخنی به میان نمیآورد یا حد اقل ٫ به ندرت درباره آنها سخن میگوید؛ گویا آرزوی دکتر لوتر کینگ در مورد برابری حقوق سیاهان و سفید پوستها، لااقل در مورد رپرها در حد زیادی به تحقق پیوسته، چون محور اصلی موسیقی رپ و هیپ هاپ در آمریکای حال حاضر را گنگستا رپ (Gangsta Rap) و تا حدود زیادی هاردکور رپ (Hardcore Rap) تشکیل میدهد به عبارت ساده تر امروزه مباحث اصلی این موسیقی را مواد مخدر، قانون شکنی و در مجموع هر مبحث دیگری که باعث میشود والدین فرزندان خود را از گوش دادن به این موسیقی منع کنند؛ شاید امروزه بتوان رپ را فقط متعلق به بزرگترها نامید اما در این میان گروههایی مثل Native Deen و رپرهایی که سبک Christian Rap را دنبال میکنند تلاشی هر چند بی فایده برای جلوگیری از این امر میکنند اما با وضعی که امروز بر دنیای رپ و هیپ هاپ حاکم است شاید تنها میتوان آنها را رپرهایی متعلق به دنیای کوچکترها دانست.






رپ فارسی


رپ فارسی به شکلی از موسیقی رپ گفته میشود که به زبان فارسی (و عمدتاً در ایران) خوانده میشود. این سبک موسیقی اگر چه عمدتاً متاثر از سبک رپ غربی است، اما تمام ویژگیهای آن را ندارد و برخی خصوصیات آن در رپ غربی وجود ندارد. رپ فارسی در اوخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در ایران شکل گرفته و خوانندههای زیادی به طور رسمی و غیر رسمی (اصطلاحاً زیر زمینی) در این سبک فعال هستند.


تاریخچه

موسیقی رپ در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی و از میان موسیقی سیاه پوستان فقیر متولد شد. رپ در واقع یک نوع موسیقی اعتراضآمیز خیابانی است. این موسیقی از پیش پا افتادهترین، سهلترین و خیابانیترین کلمات استفاده میکند، بدون این که از حیث ادبی بتوان این نوع استفاده را نقد کرد. در نوشتن متن ترانههای رپ، هیچ الزامی برای رعایت قوانین ادبی وجود ندارد.[۱] موسیقی رپ به موضوعاتی از جمله: اختلاف طبقاتی، ریاکاری، دعواهای خیابانی، فرهنگ غالب جهانی و همچنین بحرانهای سیاسی میپردازد. کلام آن اگرچه قافیههایی ضعیف دارد و در نگاه بسیاری شعر ناب به حساب نمیآید، اما با همین سادگی و بی پیرایگی خود میکوشد معنایی دیگر از زندگی اجتماعی را به ما یادآوری کند، که بعدی از زندگی مردم کوچه و خیابان است. به نحوی میتوان گفت چارچوب تعیین شدهٔ موسیقی را که دارای قوانین سخت و مشخص است را خرد میکند تا موسیقی در دسترس عامیترین افراد جامعه قرار گیرد.[۲]

احتمال داده میشود که آهنگ «یک یاری دارم» از بدیع زاده اولین آهنگ رپ ایرانی باشد (با توجه به تنالیته و ساختار کلامی). [۳] اولین آهنگ رپ فارسی در سبک پاپ، توسط حسن شماعی زاده در اوایل دهه ۶۰ همراه فرزندش با مطلع شعر میدونم که دروغ میگی وقتی میگی که دوسم میداری سپس در اوایل دهه ۷۰ توسط گروه سندی با آهنگ مشهور پری و سپس در اواخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در یک برنامهٔ تلویزیونی به نام «اکسیژن» در ایران پخش شد. این قطعه توسط شهاب حسینی مجری برنامه خوانده شد و تاحدودی مورد توجه قرار گرفت.[۴] تقریباً دو سال بعد از این رخداد، اولین آلبوم رپ فارسی در ایران توسط شاهکار بینشپژوه با نام اسکناس منتشر شد. این آلبوم که در سبک رپ طنز بود و اولین آلبوم رپ فارسی بود که در ایران با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شد، چندان مورد استقبال واقع نشد.[۴]

در مورد فعالیت گروههای زیرزمینی رپ فارسی در ایران، و گروههای رپ فارسی خارج از ایران، به دلیل پیچیدگی شرایط و تحت فشار بودن هنرمندان این سبک از موسیقی زیرزمینی، منابع موثق دال بر تاریخچه اصلی برنامههای ملاقات و نحوه شکل گیری گروههای ابتدائی هنرمندانی داخل مرزهای ایران شروع به کار کردند، برای عموم پخش نمی شود. احتمال داده میشود که در اواخر دههٔ هفتاد خورشیدی، سروش لشکری با نام مستعار هیچکس در داخل ایران، و بهنام مهرخوان با نام مستعار دیو سپید در آمریکا اولین خوانندگان و گروه زد بازي از اولين گروه هاي از این دست باشند که به رپ فارسی پرداختند.[نیازمند منبع]

در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، رضا عطاران در عنوانبندی چند مجموعهٔ تلویزیونی از جمله متهم گریخت موسیقی رپ اجرا کرد. همچنین در تعطیلات نوروزی سال ۱۳۸۶ مجموعهٔ تلویزیونی دیگری به کارگردانی رضا عطاران به نام ترش و شیرین از شبکهٔ سوم سیما پخش شد[۵] که در عنوانبندی آغازین آن، رضا عطاران یک شعر (از نیلوفر لاریپور) را به صورت رپ میخواند و محسن نامجو نیز با آواز وی را همراهی میکرد.[۶] رضا عطاران و امیرحسین مدرس در عنوانبندی یک مجموعهٔ تلویزیونی دیگر به نام خانه به دوش نیز قطعهای به سبک «رپ-پاپ» فارسی خواندند، که مورد توجه قرار گرفت.[۴]

در پاییز سال ۱۳۸۵ پس از انتشار فیلم خصوصی زهرا امیرابراهیمی، یک خواننده رپ به نام یاسر (با نام هنری یاس)، با خواندن قطعهای به نام «سیدی رو بشکن» و تشویق شنونده به قطع زنجیرهٔ پخش فیلم خصوصی آن بازیگر تلویزیون، ابعاد اجتماعی موسیقی رپ را بیش از پیش به نمایش گذاشت.[۳] در زمستان سال ۱۳۸۵، سروش لشکری با اسم هنری هیچکس، در ترانهای به نام «وطن پرست» در دفاع از برنامه انرژی هستهای ایران که از موضوعات مهم سیاسی وقت بود کردهاست. همچنین در این آلبوم (جنگل آسفالت)، مهدیار آقاجانی آهنگساز این آلبوم از تلفیق موسیقی سنتی ایرانی با سبک رپ بهره بردهاست و صدای سازهایی مانند عود، تمبک، نی، دف، قانون و آوازهای ایرانی در آن شنیده میشود.[۷]

در سالهای بعد با ظهور گروههایی مانند بهرام و رپلرزه و شاهین نجفی و... ظاهر شدند که موسیقی رپ ابعاد تازهای به خود گرفت و باعث شد تا بحث مبارزه با موسیقی رپ شکلی جدی بگیرد. و چندین سایت مربوط به این سبک موسیقی فیلتر و شماری از اعضای گروههای موسیقی ایرانی موسوم به «زیرزمینی» بازداشت و استودیوهایی که در آن آهنگهای خود را ضبط میکردند توسط نیروی انتظامی پلمپ شد. همچنین رپرهای دیگری با انتقاد از اسلام و سایر مطالب به این جنجال رونقی تازه داند. در همین اثنی رپرهایی مانند بی باک، شاهین نجفی، عرفان (خواننده)، Mojan YZ، بهرام، یاس آهنگهایی را با موضوعات اجتماعی و سیاسی پخش کردند که مضمون آنها انتقاد از سیاستهای اجرایی، فضای حاکم بر کشور و مشکلات اجتماعی ناشی از سیاستهای غلط است. [۸]





رابطه شعر رپ فارسی با بحر طویل

«بحر طویل» یکی از قالبهای نسبتاً نوین شعر فارسی است که سرایش رسمی آن تقریباً از دورهٔ صفویه آغاز شد. از دیدگاه فنی این قالب از تکرار نامحدود و دلخواه یک رکن عروضی سالم بهمانند «فاعلاتن» ساخته میشود و همچنین لزومی برای طول مصراعها در آن وجود ندارد. یک مصراع میتواند تا جایی که سراینده احساس میکند باید کشیده گردد، کشیده شود و سپس قافیهای آورده شود و به مصراع بعد برویم. البته بحر طویل علاوه بر قافیهٔ پایانی میتواند در میانهٔ مصراع هم قافیه داشته باشد.[۹] در حال حاضر، بسیاری از رپ خوانهای ایران، در تلاش برای نزدیک کردن شعرهای خود به این گونهٔ شعری هستند.

در زبان فارسی، زیباییشناسی بحر طویل بسیار ساده و زودیاب و لذتبخش بودهاست و شاید به همین دلیل باشد که این قالب از قالبهای عامیانه و مردمپسند شعر فارسی بودهاست و شعرای مهم و جدی چندان به سرودن آن تمایلی نداشتهاند. شاعر طنزپرداز معاصر «ابوالقاسم حالت» منظومهٔ «هدهدنامه»اش را در این قالب سرودهاست.[۹] متن برخی ترانههای رپ فارسی از جهت شعری شباهت زیادی با بحر طویل دارد اگر چه از نظر محتوایی و استفاده از وزنهای عروضی چنین شباهتی را ندارد.

از معدود اشخاصی که در رپ فارسی از این سبک شعری پیروی میکنند میتوان «بابک تیغه» و وحید از گروه ارتش قلم را نام برد.[۹]



موقعیت رپ در ایران

در چند سال اخیر به تعداد گروههای رپ در داخل ایران افزوده شدهاست. همچنین آهنگهای فارسی تعدادی گروه رپخوان در خارج ایران نیز از طریق اینترنت در ایران منتشر میشود.[۳] با توجه به اینکه که اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای توزیع قانونی تولیدات موسیقایی، برای این افراد عملاً امکانپذیر نبودهاست، و با توجه به فقدان قانونی انتشار الکترونیک و حق کپی رایت آثار، پخش این آهنگها از طریق اینترنت محدود میشوند. اغلب گروههای رپ زیرزمینی آثارشان را از طریق وبگاهها و وبنوشتهای شخصی به گوش شنوندگان میرسانند.[۱۰]

تصویری که از موسیقی رپ در ایران ترویج میشد گاهی آن را مرتبط با جریانهایی نظیر شیطانپرستی قرار میداد. در ۲۵ مهرماه ۱۳۸۷ برنامهای از یکی از شبکههای تلویزیونی ایران پخش شد که به گفته سازندهٔ آن، به بینندگان نشان میداد که شیطانپرستی رابطهای با رپ ندارد.[۱۱] با این حال، به نظر برخی منتقدان این برنامه در عمل تاثیر عکس روی بینندگانش میگذاشت.[۱۲]

گسترش رپ فارسی به طور زیرزمینی و از طریق اینترنت، به ویژه با توجه به این که قسمت عمدهای از آثار زیرزمینی سرشار از فحش و ناسزا بود، باعث شد که دفتر موسیقی وزارت ارشاد در مورد اعطای مجوز به آثار این سبک سختگیرانه عمل کند. مدتی پس از این که قطعهای در سبک «رپ-پاپ» فارسی در عنوانبندی مجموعهٔ تلویزیونی «خانه به دوش» از یکی از شبکههای تلویزیونی ایران پخش شد، دفتر موسیقی وزارت ارشاد در نامهای به سازمان صدا و سیما از پخش ترانهای با این سبک از رسانهای مانند تلویزیون گلایه کرد.[۴] در سال ۱۳۸۴ نیز اولین موزیک «رپ-پاپ» فارسی آهنگ منو ببین با هنرمندی داریا و عماد و بهمن فرجی ساخته شد و از رادیوبی بی سی نیز پخش شد با این حال، در اواخر سال ۱۳۸۵ خورشیدی آلبومی ۸ قطعهای از مجید غفوری با نام «نگو دیره» منتشر شد که در یکی از قطعههای آن بخشهایی به سبک رپ توسط یاس خوانده شده بود. شایعاتی در مورد مجوز نداشتن این آلبوم یا مجاز شدن موسیقی رپ شکل گرفت که در نهایت با تایید رسمی مجاز بودن این آلبوم توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، بر طرف شد.[۴]


خوانندگان رپ ایرانی

برخی از گروههای رپ ایرانی که تحت نماد «۰۲۱» فعالیت میکنند (مثل هیچکس، رضا پیشرو و ...) از خواندن شعرهای دور از ادب پرهیز میکنند و یا کمتر از این کلمات استفاده میکنند. در حالی که برخی دیگر (مانند زدبازی) در تبعیت از رپ غربی، بدون هیچ ابایی الفاظ دور از ادب را در شعرهایشان به کار میبرند.[۱۰]

بسیاری از خوانندگان رپ ایرانی قبل از این در انواع دیگر موسیقی شناخته شده نبودهاند. از این رو، غالباً خوانندهها در ابتدای ترانهها نام خود را میگویند تا باعث شناخته شدن آنها توسط شنونده گردد.

برخی ترانههایی که توسط عموم شنوندگان ایرانی به عنوان رپ شناخته میشوند، با تعاریف بالا از رپ فارسی مطابقت ندارند. اکثر ترانههای ساسی مانکن از این جمله هستند. این ترانه ها اکثراً ریتم 6/8 سریع و محتوای شاد دارند و تنها شباهتشان با رپ فارسی در آن است که قسمت عمدهً متن ترانه به صورت دکلمه و غیر آوازی خوانده میشود. اگر چه چنین قطعاتی با سبک ریتم و بلوز نزدیکی بیشتری دارند تا با سبک رپ غربی، با این حال در فرهنگ عامه به عنوان رپ فارسی طبقه بندی میشوند.

در عرصهٔ موسیقی ایران، میتوان گروههای رپ را به چند دسته تقسیم کرد:
گروههایی که مضمونهای اعتراضآمیز سیاسی و اجتماعی را به کار میگیرند مانند هیچکس، پیشرو، شاهین نجفی، بهرام که مضمون آنها انتقاد از سیاستهای اجرایی، فضای حاکم بر کشور و مشکلات ناشی از سیاستهای غلط دولت است. است[۸]
گروههای که جنبههای خشن و مبارزه جویانهٔ سبک گنگستا را جذب کردهاند. این دسته را میتوان «رپ خوانهای خیابانی» نامید. در این بخش از گروهها و خوانندههایی نظیر زدبازی، رضا پیشرو و حسین تهی و عرفان میتوان نام برد.

[۱۳]
گروههای اخلاقیتر که میکوشند ارزشهای اجتماعی را تذکر بدهند. برخی از آنها عبارتاند از بی باک، یاس، جواد (خواننده)، امزیپر، و سالومه .[۱۳] البته باید این را نیز گفت که تذکر دادن این ارزشها، زبانی در سطح کوچه و خیابان دارد و بیشتر با نظری مثبت، خوبیهای قشری به مبارزه با بدیهای قشری میپردازند.
رپهای نزدیک به جریانهای غالب موسیقی پاپ، سرگرم کننده و رمانتیک. از میان آنها میتوان به شاهکار بینش پژوه، حسین مخته، امیر تتلو و رضایا و حسین تهی و توایافام و ساسی مانکن و شاهین فلاکت اشاره کرد.[۱۳]

مبارزه حکومتی با رپ

پلیس، صداوسیما در تلاش برای مبارزه با آنچه که «جریانهای موسیقی ناسالم» مینامند، برخورد با موسیقی رپ را در دستور کار خود قرار داد و اقدام به دستگیری عده کثیری از رپ خوانهای در شهرهای مختلف ایران کردند.تلوزیون دولتی ایران نیز با پخش برنامهای به نام «شوک» اتهامات مختلف را متوجه هنرمندان رپ و هوادارانشان کرد.[۱۴][۱۵]

منابع


↑ «نقد موسیقی رپ با نگاه شاهکار بینش پژوه». هفته نامهٔ چلچراغ، ۲۵ شهریور ۱۳۸۵، شمارهٔ ۲۱۵، ص ۲۰.
↑ شرف الدّین، بزرگمهر. «رپ از نوع ایرانی». هفته نامهٔ چلچراغ، ۲۵ شهریور ۱۳۸۵، شمارهٔ ۲۱۵، ص ۱۵.
↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ رئوفی، مجید؛ شعبانپور، اشکان. «پشت دیوار کیه؟». همشهری جوان، ۱۹ اسفند ۱۳۸۵، شماره ۱۱۰ ص ۳-۳۲.
↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ غضنفری، نوید؛ بابازاده، بهمن. «بدنام». همشهری جوان، ۱۱ آبان ۱۳۸۷، شماره ۱۸۷ ص ۴۵.
↑ «ترش و شیرین». پایگاه جامع اطلاعرسانی تلویزیون. بازبینیشده در ۴ آوریل ۲۰۰۷.
↑ «شوخی با محسن نامجو». خبرنگاران صلح. بازبینیشده در ۱۶ آوریل ۲۰۰۷.
↑ «دفاع از انرژی هستهای، در ترانههای رپ فارسی». رسانهٔ فرهنگی و هنری پندار، ۰۷-۰۳-۲۰۰۷. بازبینیشده در ۴ آوریل ۲۰۰۷.
↑ ۸٫۰ ۸٫۱ «بازداشت اعضای گروههای موسیقی «زیرزمینی»». رادیو فردا، ۳ اردیبهشت ۱۳۸۶.
↑ ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ «بحر طویل، رپ ایرانی». مجلهٔ اینترنتی هفتسنگ، ۱۲ بهمن ۱۳۸۶. بازبینیشده در ۲۸ مرداد ۱۳۸۷.
↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ افشار نادری، نیما. «رپ فارسی». هممیهن، ۳ خرداد ۱۳۸۶، ضمیمه شماره ۱۱، ص ۲.
↑ «شیطانپرستی ارتباطی به رپ ندارد». موزیک ما، ۱۶ اکتبر ۲۰۰۸. بازبینیشده در ۶ نوامبر ۲۰۰۸.
↑ ریاحیپور، بابک. «وایتهای غیرمجاز». موزیک ما، ۴ آذر ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۸.
↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ شکوری، نصیر. «از هنر چه میخواهیم». هفته نامهٔ چلچراغ، ۲۵ شهریور ۱۳۸۵، شمارهٔ ۲۱۵، ص ۱۶.
↑ «فراخوان وزیر ارشاد برای مبارزه با موسیقی رپ». مردمک، ۱۱ تیر ۱۳۸۷.
↑ . رادیو زمانه، ۳اسفند ۱۳۸۷. http://zamaaneh.com/news/2009/02/post_8076.html.







رپ فارسی


ریشه های سبکی
موسیقی فانک، دکلمه، تکنیک معنی بخشیدن، مشاعره، موسیقی الکترونیک، بحر طویل.



ریشه های فرهنگی
اوایل دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در شهر تهران پایتخت ایران.


سازهای موسیقی
صدای خواننده، نمونه بردار، کیبورد، گیتار، سازهای زهی، پیانو.


محبوبیت عمومی
در اواخر دهه ۷۰ خورشیدی در ایران رو به پیشرفت مداوم.


سبک های درهمآمیخته
پاپ رپ، رپ راک.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۴۹ قبل از ظهر
کلاسیک


روکوکو (به فرانسوی: Rococo) اصطلاحی است در تاریخ هنر برای توصیف هنر تزئینی در زمینههای مختلف معماری، بناآرایی، نقاشی، پیکرسازی، طراحی اثاثه و اشیاء زینتی.[۱]

روکوکو از واژه فرانسوی روکای به معنی سنگریزه گرفته شدهاست .این واژه به سنگریزههایی رنگی اطلاق میشد که برای تزئین غارهای مصنوعی به کار میرفت.

روکوکو سبکی است که با رشد طبقه متوسط و بورژوای اروپا به وجود آمد و خاستگاه آن فرانسه بود. این سبک در ادامه باروک و در واقع به عنوان واکنشی علیه شکوه و جلال افراطی آن در کاخها پدید آمد .

از نخستین نتایج آن ساختن خانههای شهری کوچک و راحت با تزئینات و ریزهکاری فراوان در فضاهای داخلی بود . هنر روکوکو باطراوت و مملو از سرزندگی است .

در تزئینات آن از خطوط منحنی اشکال صدفی رنگهای صورتی آبی و سبز روشن به وفور استفاده می شود. در زمینه نقاشی شیوههای گوناگونی در این دوران پدید آمد . نقاشان به شیوههای فردی گرایش پیدا کردند و دست به آزمونهای تازهای زدند که به رومانتیسیسم منتهی شد .

از مهمترین نقاشان این دوره می توان به واتئو . شاردن. فراگونار و بوشه در فرانسه . تیه پولو در ایتالیا و گینز بارو در انگلستان اشاره کرد.

منابع
↑ پاکباز، روئین. دایرةالمعارف هنر. چاپ پنجم. تهران: فرهنگ معاصر، ۱۳۸۵. ص. ۲۵۶-۲۵۷. ISBN 964-5545-41-2.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۵۳ قبل از ظهر
موسیقی رگا

موسیقی رگا شکل دیگری از موسیقی است که باعث آرمش دستگاه عصبی می شود . منشاء این موسیقی آهنگهای آفریقایی و جامائیکایی است و ارتباط نزدیکی با مذهب راستافاری دارد . ریتمهای ضد ضرب ، نرم و پرجنب و جوش این موسیقی اثر آرام بخش روی اعصاب خسته دارد . نوازندگان و کودکان ظاهرا عکس العملی خوب نسبت به این موسیقی نشان می دهند و هر روز تعداد بیشتری از والدین از پخش این نوع موسیقی برای آرام کردن کودکان خود استفاده می کنند .

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۵۳ قبل از ظهر
رَگتایم گونهای موسیقی آمریکایی است که در میان سالهای 1900–1918 به اوج محبوبیت خود رسید. در این سبک از شیوهای به نام صدای بَمِ راونده (walking bass) استفاده میشود.این سبک از سبکهای پیانویی در موسیقی جاز است.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۰۹:۵۴ قبل از ظهر
نام گونهای موسیقی (به ویژه ضرب این موسیقی) و نوعی رقص است که ریشه آفریقایی دارد و با انتقال بردگان آن قاره به آمریکا، بهویژه در کوبا، رواج یافت. همچنین رومبا نام نوعی ریتم (4/4) در گیتار است (درسبک اسپانیش)

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۱۰:۰۰ قبل از ظهر
ریتم یا ضربآهنگ (در فرانسه: Rythem) به معنی توالی ضربههای آهنگ که برای موزون کردن نوای موسیقی به کار میرود.[۱] به عبارت دیگر تکرار پیدرپی یک حرکت پایدار در زمان مشخص را در موسیقی وزن یا ریتم مینامند


ریتم در دیگر هنرها

واژه ریتم یا ضربآهنگ در تئوری هنرهای تجسمی نیز به کار میرود و معنایی تصویری دارد. تکرار متوالی عنصرهای بصری در تابلو یا فضای بصری، ریتم بصری را بهوجود میآورد. ریتم بصری را میتوان در چند دسته بررسی کرد[۲]:
تکرار یکنواخت: تکرار یک عنصر بصری، مثلا یک سیب به طور یکنواخت و متوالی.[۲]
تکرار متناوب: تکرار یکنواخت یک عنصر بصری، اما همراه با تغییرات متناوبی که هر بار توجه بیننده را به یک حرکت یا عنصر میانی جلب کند.[۲]
تکرار تکاملی: عنصرهای بصری از یک حالت آغاز شده و با ضربآهنگی به حالت نهایی میرسند و مسیر تغییر و تکامل آنها دارای ریتم است.[۲]


پانویس


↑ «لغت نامه دهخدا». ۸ خرداد ۸۷. بازبینیشده در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۸.
↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ عبدالمجید حسینیراد، ص.
۹۴

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۱۰:۱۸ قبل از ظهر
The Ricky-Tick was an influential 1960s rhythm & blues club[1] in Windsor, Berkshire, England, host to many important acts such as The Rolling Stones[2], The Who, Jimi Hendrix, Pink Floyd and Cream.

The club was resident at several Windsor locations over its lifespan and in later days, included clubs in Guildford, Hounslow, Reading and High Wycombe, but its most famous venue was the Windsor river-side mansion at Clewer Mead.

Gigs were also organized at the Drill Hall at Maidenhead in 1963, and hosted bands like Yardbirds, Pretty Things and the Stones. The original venue for the Tick was an upstairs room behind the Star and Garter pub. It then moved to another pub called the Thames Hotel, not in Peascod Street, Windsor but down on the Thames river front, before moving to Clewer Manor. Sunday nights saw the Disco-Tick evenings with Fridays and Saturdays devoted to live bands. Geno Washington & The Ram Jam Band were regulars as were Georgie Fame and the Blue Flames, The Alan Price Set, and others including Herbie Goins, John Mayall, and Zoot Money. The "Tick" also helped introduce Motown to the UK with The Supremes, Temptations, and Stevie Wonder all appearing. There was also an in-house "Boutick" where you could buy shirts and other clothes of the day.[citation needed]

Ricky-Tick was also the club where the Yardbirds are playing Stroll-On while Thomas (David Hemmings) looks for Jane (Vanessa Redgrave) in Antonioni's film Blowup (1966).[3]

US meaning

"Ricky-tick" can also express quickness in the way something might be accomplished, as in "This needs to get done most ricky-tick." The term is used often in US military and law enforcement.[4][5]




References

^ Serck, Linda (2006-11-06). "Berkshire > History > Local History > Ricky Tick memories". BBC Online. Retrieved 2009-08-31.
^ John Pidgeon's Rock'sbackpages blog: http://www.rocksbackpagesblogs.com/2009/04/cyril-davies-and-the-stones-in-january-1963/
^ Go to time 3:31, YouTube.
^ Gustav Hasford. The Phantom Blooper. Retrieved 2 January 2011.
^ "Glossary of Military Terms & Slang from the Vietnam War". Retrieved 2 January 2011
.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۱۰:۲۲ قبل از ظهر
ریو: نتایجی یافت نشد



سافت راک:

سافت راک (به انگلیسی: Soft Rock) سبکی از موسیقی است که از تکنیکهای موسیقی راک استفاده میکند تا موسیقی ای ساخته شود که ملایم تر و آهسته تر است. این سبک اغلب با عناصری از تکنیکهای موسیقی فولک راک و خواننده-ترانه نویسهای موسیقی پاپ ترکیب شدهاست.

ترانههای سافت راک عموما به موضوعاتی نظیر عشق، زندگی روزمره و روابط انسانی آن گرایش دارند. این نوع از موسیقی گرایش به استفاده زیادی از گیتار آکوستیک، پیانو، سینث سایزر و گاهی اوغات ساکسیفون دارد. استفاده از گیتار الکتریک در این سبک بسیار کم و صدای آن در ترانهها، صدایی بسیار زیر است. این سبک از موسیقی در اواخر دهه ۶۰ میلادی شروع به تقسیم شدن از موسیقی هارد راک کرد.





ریشه های سبکی
راک, پاپ راک, ریتم و بلوز, فولک راک, راک اند رول, اسموث جاز


ریشه های فرهنگی
اواخر دهه ۶۰ میلادی


سازهای موسیقی
گیتار آکوستیک و الکتریک, گیتار بیس, گیتار دوازده سیمه, درامز, پیانو, سینث سایزر


محبوبیت عمومی
از دهه ۷۰ میلادی تا دهه ۸۰ میلادی

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۱۰:۲۳ قبل از ظهر
سالسا نام یکی از سبکهای موسیقی و همچنین نوعی رقص است.


منشأ سالسا

گفته میشود که سالسا قدمتی حدود سیصد سال دارد. این سبک که در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین رواج دارد، از کشور کوبا سرچشمه گرفتهاست. موسیقی و رقص سالسا به وسیله مهاجران پورتوریکویی که در ابتدای قرن بیستم تا سال ۱۹۳۰ به نیویورک مهاجرت کردند به آمریکا معرفی شد و پس از آن شهرت و محبوبیتی جهانی یافت.

رقص سالسا

رقصی که امروز آن را به عنوان سالسا میشناسند، رقصی دو نفره و پر جنب و جوش است که ترجمهٔ تحتاللفظی آن به معنای «سس» است. سسی که مواد تشکیل دهندهاش کمی موسیقی درباری اروپایی با چاشنی ریتمهای آفریقایی و جاز آمریکایی است. رقص سالسا از هر یک از رقصهای مامبو، چاچا، رومبا و... کمی با خود دارد. در حقیقت سالسا این ریتمهای کوبایی را با هم پیوند دادهاست. بیشتر چاشنیهای رقص سالسا که در طی زمان به آن اضافه شده، ریتمهای کوبایی یا کارائیبی دارند. در رقص سالسا، چرخش از اهمیت زیادی برخوردار است.

شهرت سالسا و افراد معروف این سبک

فیلمهای آمریکایی نقش زیادی در آشنایی مردم سایر کشورهابا فرهنگ و موسیقی کوبا به ویژه با موسیقی و رقص سالسا داشتهاند. مارک آنتونی خواننده, آهنگساز و بازیگر پورتوریکویی - آمریکایی، یکی از بهترین خوانندگان سبک سالسا میباشد.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۱۰:۲۸ قبل از ظهر
The saltarello was a lively, merry dance first mentioned in Naples during the 13th century. The music survives, but no early instructions for the actual dance are known. It was played in a fast triple meter and is named for its peculiar leaping step, after the Italian verb saltare ("to jump").


History


The saltarello enjoyed great popularity in the courts of medieval Europe. During the 15th century, the word saltarello became the name of a particular dance step (a double with a hop on the final or initial upbeat), and the name of a meter of music (a fast triple), both of which appear in many choreographed dances. Entire dances consisting of only the saltarello step and meter are described as being improvised dances in 15th century Italian dance manuals. (The first dance treatise that dealt with the saltarello was the 1465 work of Antonio Cornazzano.) This step and meter do not appear in 16th century dance manuals, except in passing. During this era, the saltarello was danced by bands of courtesans dressed as men at masquerades. The saltarello gave birth to the quadernaria in Germany, which was then fused into the saltarello tedesco (German saltarello) in Italy



Saltarello as a folk dance

Although a Neapolitan court dance in origin, the saltarello became the typical Italian folk dance of Ciociaria and a favorite tradition of Rome in the Carnival and vintage festivities of Monte Testaccio. After witnessing the Roman Carnival of 1831, the German composer Felix Mendelssohn incorporated the dance into the finale of one of his masterpieces, the Italian Symphony. The only example of a saltarello in the North is saltarello romagnolo of Romagna.

The saltarello is still a popular folk dance played in the regions of South Central Italy, such as Abruzzo, Molise (but in these two regions the name is female: Saltarella), Lazio and Marche. The dance is usually performed on the zampogna bagpipe or on the organetto, a type of diatonic button accordion, and is accompanied by a tamborello. In the province of Amatrice a very particular version of the saltarello is played on a now rare form of zampogna called "le ciaramelle d'Amatrice." Traditionally this dance is played at wedding celebrations after the newly married couple exit the church.




Medieval saltarelli

The main source for the medieval Italian saltarello music is a late 14th or early 15th century Tuscan manuscript at British Library labelled "Add. 29987". The musical form of these four early saltarelli is the same as the estampie. The most renowned opus of the manuscript is the second saltarello in the collection.





Saltarello in classical music

Tielman Susato included a Saltarello as part of Danserye (1551)
A guitar piece entitled "Saltarello" is attributed to Vincenzo Galilei, written in the 16th century
Felix Mendelssohn-Bartholdy used the Saltarello for the 4. movement of his Symphony No.4 "Italian"
Charles-Valentin Alkan used the Saltarello in his "Saltarelle" Op. 23, and in the final movement of his Sonate de Concert Op. 47 for piano and cello, "Finale alla Saltarella"
Berlioz used the Saltarello in the Carnival scene of Benvenuto Cellini which was reprised in the Roman Carnival Overture.
One of Frank Bridge's Miniatures for Piano Trio is a Saltarello (No 5).




Saltarello in contemporary music

Besides serious ensembles for historically informed performance, within the last 20 years this piece was also arranged by several rather modern ensembles of gothic, metal, neoclassical and romantic medieval music, most notably the alternative-romantic band Dead Can Dance, as well as the Polish jazz pianist Leszek Mozdzer. Interpretations by guitarists John Renbourn and John Williams can also be found.

Interpretations by Italian musician Angelo Branduardi can also be found in his songs "Il trattato dei miracoli", "Pioggia", "Saltarello, Lamento di Tristano e Rotta". Composer Jesper Kyd also composed a track called "Meditation Begins" for the Assassin's Creed score that is a saltarello-type arrangement with an ominous overtone, a sample of which can be heard at the page for the score.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۱۰:۳۰ قبل از ظهر
سامبا (به پرتغالی: Samba) یک نوع رقص و موسیقی برزیلی است که ریشههای آفریقایی دارد. سامبا به عنوان نمادی از برزیل و به ویژه کارناوال برزیلی شناخته میشود. سامبا به عنوان یکی از محبوبترین تجلیهای فرهنگ برزیلی به نمادی از شخصیت ملی برزیل تبدیل شده است.

سامبای مدرن که از اوایل قرن گذشته شکل گرفته است دارای ریتم دو چهارم است.

۲ دسامبر به عنوان روز ملی سامبا در برزیل شناخته میشود.

م.ن
۸ آذر ۱۳۹۰, ۱۰:۳۱ قبل از ظهر
سایکدلیک ترنس (به انگلیسی: Psychedelic trance، معنی واژگانی: نشئه روانگردان) یا به اختصار سای ترنس گونهای از انواع موسیقی الکترونیک است که توسط قرار گرفتن ریتمهای ترکیبی و لایههای پیچیدهای از جملههای ساخته شده در سرعتهای بالا مشخص میگردد.این سبک ابتدا در سال ۱۹۹۵ از انگلیس هنگامی به جریان اصلی موسیقی معرفی شد که خبرگزاریهای انگلیسی شروع به گزارش کردن از روند انفجاری موسیقی گوا ترنس کردند.از آن هنگام سبک فوق به صورتهای گوناگونی عرضه شدهاست و در حال حاضر تنوع قابل توجهی از نظر خلق و خو در سرعت و سبک ارائه میکند. به عنوان مثال بعضی از انواع آن عبارتند از : ملودیک، دارک، پراگرسیو، سای اومی و سای بینت.

ترنس گوای اصلی با گوای مد قدیمی غالبا توسط سینثسایزرهای ماژولار و نمونهبردارهای سختافزاری ساخته میشدند، ولی امروزه سایکدلیک ترنس مدرن به طور معمولی با نرمافزارهای نمونه بردار رده وی اس تی و آ یو ساخته میشوند. استفاده از سینثسایزرهای آنالوگ راهی بود برای استفاده از سازهای دیجیتالی آنالوگ مجازی مانند نوردلید، اکسس وایروس، کورگ ام اس ۲۰۰۰ و رولند جی پی۸۰۰۰ راهی بودند برای شکل گیری وی اس تی و آ یوهای کامپیوتری مانند رآکتور محصول شرکت نیتیو اینسترومنتس. آنها معمولاً توسط رابط دیجیتالی سازهای موسیقی درون ایستگاه کار دیجیتالی صدا کنترل میشوند. تاکید برروی نواهای ترکیب شده خالص و ملودیهای تکنوازی است. محدوده سرعت در سرتاسر طیف بسته به سبک و مشی یا روش هر تهیه کننده دارد گرچه شایعترین ضرباهنگ برای این سبک بین ۱۴۰ و ۱۵۰ ضرب در دقیقه میباشد.





ریشه های سبکی
گوا ترنس - ترنس - اسپیس راک -موسیقی صنعتی - اسید هاوس


ریشه های فرهنگی
اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی - شبه قاره هند.گوا، آفریقای جنوبی - انگلیس


سازهای موسیقی
سینث سایزر - ماشین درامز - سیکوئنسر - سمپلر - گیتار الکتریک

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۰۳ قبل از ظهر
یافت نشد:-2-40-:

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۰۳ قبل از ظهر
سلتیک از کلمه سلت Celt گرفته شده است. سلت ها اقوامی بودند که در 700 سال قبل از میلاد مسیح در اروپا می زیستند. مردم بریتانیا به خصوص ایرلندی ها و اسکاتلندی ها خود را از نسل سلت ها می دانند و میراثدار فرهنگ باستانی سلت ها از جمله موسیقی سلتیک هستند.

هر جا که اسکاتلندی ها یا ایرلندی ها هستند، موسیقی سلتیک نیز آنجا هست. برای مثال در آمریکا، کانادا، استرالیا و نیوزیلند هم می توان رگه هایی از موسیقی سلتیک را مشاهده کرد. در واقع موسیقی سلتیک را می توان موسیقی محلی (فولکلور) کشورهای حوزه فرهنگی بریتانیا برشمرد. و جالب اینجاست که موسیقی محلی هیچ قومی یا فرهنگی این چنین جهانی نشده و در دنیا شناخته شده نیست.

"موسیقی سلتیک را می توان به راحتی تشخیص داد. این گونه موسیقی غالباً توسط سازهایی مانند چنگ ، نوعی فلوت به نام tin whistle ، ویولن ، نوعی طبل به نام Bodhran و نوعی ساز بادی به نام Bagpipes نواخته می شود."* موسیقی سلتیک، موسیقی بسیار زیبایی است و سرشار از شور، عشق و جوانی

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۰۸ قبل از ظهر
Celtic rock is a genre of folk rock and a form of Celtic fusion which incorporates Celtic music, instrumentation and themes into a rock music context. It has been extremely prolific since the early 1970s and can be seen as a key foundation of the development of highly successful mainstream Celtic bands and popular musical performers, as well as creating important derivatives through further fusions. It has played a major role in the maintenance and definition of regional and national identities and in fostering a pan-Celtic culture. It has also helped to communicate those cultures to external audiences
Definition

The style of music is the hybrid of traditional Irish, Scottish Gaelic and Breton musical forms with rock music.[2] This has been achieved by the playing of traditional music, particularly ballads, jigs and reels with rock instrumentation; by the addition of traditional Celtic instruments, including the Celtic harp, tin whistle, uilleann pipes (or Irish Bagpipes), fiddle, bodhrán, accordion, concertina, melodeon, and bagpipes (highland) to conventional rock formats; by the use of lyrics in native Celtic languages or dialects and by the use of traditional rhythms and cadences in otherwise conventional rock music.[3] Just as the validity of the term Celtic in general and as a musical label is disputed, the term Celtic rock cannot be taken to mean there was a unified Celtic musical culture between the Celtic nations. However, the term has remained useful as a means of describing the spread, adaptation and further development of the musical form in different but related contexts


Origins

Celtic rock developed out of the (originally English) electric folk scene at the beginning of the 1970s. The first recorded use of the term may have been by the Scottish singer Donovan to describe the folk rock he created for his Open Road album in 1970, which itself featured a song named "Celtic Rock".[4] However, the lack of a clear Celtic elements to the self-penned tracks mean that even if the name was taken from here, this is not the first example of the genre that was to develop.

Ireland

It was in Ireland that Celtic rock was first clearly evident as musicians attempted to apply the use of traditional and electric music to their own cultural context. By the end of the 1960s Ireland already had perhaps the most flourishing folk music tradition and a growing blues and pop scene, which provided a basis for Irish rock. Perhaps the most successful product of this scene was the band Thin Lizzy. Formed in 1969 their first two albums were recognisably influenced by traditional Irish music and their first hit single ‘Whisky in the Jar’ in 1972, was a rock version of a traditional Irish song.[5] From this point they began to move towards the hard rock that allowed them to gain a series of hit singles and albums, but retained some occasional elements of Celtic rock on later albums such as Jailbreak (1976).

Formed in 1970, Horslips were the first Irish group to have the terms ‘Celtic rock’ applied to them, produced work that included traditional Irish/Celtic music and instrumentation, Celtic themes and imagery, concept albums based on Irish mythology in a way that entered the territory of progressive rock all powered by a hard rock sound.[6] Horslips are considered important in the history of Irish rock as they were the first major band to enjoy success without having to leave their native country and can be seen as providing a template for Celtic rock in Ireland and elsewhere.[7] These developments ran in parallel with the burgeoning folk revival in Ireland that included groups such as Planxty and the Bothy Band.[8] It was from this tradition that Clannad, whose first album was released in 1973, adopted electric instruments and a more ‘new age’ sound at the beginning of the 1980s.[9] Moving Hearts, formed in 1981 by former Planxty members Christy Moore and Donal Lunny, followed the pattern set by Horslips in combining Irish traditional music with rock, and also added elements of jazz to their sound.[10]


Scotland

There were already strong links between Irish and Scottish music by the 1960s, with Irish bands like the Chieftains touring and outselling the native artists in Scotland. The adoption of electric folk produced groups including the JSD Band and Spencer's Feat. Out of the wreckage of the latter in 1974, was formed probably the most successful band in this genre, combining Irish and Scottish personnel to form Five Hand Reel.[11] Two of the most successful groups of the 1980s emerged from the dance band circuit in Scotland. From 1978, when they began to release original albums, Runrig produced highly polished Scottish electric folk, including the first commercially successful album with the all Gaelic Play Gaelic in 1978.[12] From the 1980s Capercaillie combined Scottish folk music, electric instruments and haunting vocals to considerable success.[13] While bagpipes had become an essential element in Scottish folk bands they were much rarer in electric folk outfits, but were successfully integrated into their sound by Wolfstone from 1989, who focused on a combination of highland music and rock.[14] Big Country's 1983 album, The Crossing is famous for its 'bag pipe' sound created using the ebow guitar appliance.



Brittany

Brittany also made a major contribution to Celtic rock. The Breton cultural revival of the 1960s was exemplified by Alan Stivell who became the leading proponent of the Breton harp and other instruments from about 1960, he then adopted elements of Irish, Welsh and Scottish traditional music in an attempt to create a pan-Celtic folk music, which had considerable impact elsewhere, particularly in Wales and Cornwall.[15] From 1972 he began to play electric folk with a band including guitarists Dan Ar Braz and Gabriel Yacoub. Yacoub went on to form Malicorne in 1974 one of the most successful electric folk band in France. After an extensive career that included a stint playing as part of Fairport Convention in 1976, Ar Braz formed the pan-Celtic band Heritage des Celts, who managed to achieve mainstream success in France in the 1990s. Probably the best known and most certainly the most enduring electric folk band in France were Tri Yann formed in 1971 and still recording and performing today.[16]




Wales

In Wales the development of electric folk was slower, partly because of the division between Anglophone rock culture and Welsh language folk culture. By the end of the 1960s Wales had produced some important individuals and bands that emerged as major British or international artists, this included power pop outfit Badfinger, psychedelic rockers Elastic Band and proto-heavy metal trio Budgie. But although folk groupings formed in the early 1970s, including Y Tebot Piws, Ac Eraill, and Mynediad am Ddim, it was not until 1973 the that the first significant Welsh language rock band Edward H Dafis, originally a belated rock n’ roll outfit, caused a sensation by electrifying and attempting to use rock instrumentation while retaining Welsh language lyrics.[17] As a result, for one generation listening to Welsh language rock music could now become a statement of national identity.[18] This opened the door for a new rock culture but inevitably most Welsh language acts were unable to breakthrough into the Anglophone dominated music industry.[19]



Cornwall and the Isle of Man

Whereas other Celtic nations already had existing folk music cultures before the end of the 1960s this was less true in Cornwall and the Isle of Man, which were also relatively small in population and more integrated into English culture and (in the case of Cornwall) the British State. As a result there was relatively little impact from the initial wave of folk electrification in the 1970s. However, the pan-Celtic movement, with its musical and cultural festivals helped foster some reflections in Cornwall where a few bands from the 1980s onwards utilised the traditions of Cornish music with rock, including Moondragon and its successor Lordryk. More recently the bands Sacred Turf, Skwardya and Krena, have been performing in the Cornish language.[20]



Celtic punk


Ireland proved particularly fertile ground for punk bands in the mid-1970s, including Stiff Little Fingers, The Undertones, The Radiators From Space, The Boomtown Rats and The Virgin Prunes. As with electric folk in England, the advent of punk and other musical trends undermined the folk element of Celtic rock, but in the early 1980s London based Irish band The Pogues created the sub-genre Celtic punk by combining structural elements of folk music with a punk attitude and delivery. The Pogues' style of punked-up Irish music spawned and influenced a number of Celtic punk bands, including fellow London-Irish band Neck, Nyah Fearties from Scotland, and Australia's Roaring Jack.




Diaspora Celtic punk

One by-product of the Celtic Diaspora was the existence of large communities across the world that looked for their cultural roots and identity to their origins in the Celtic nations. While it seems young musicians from these communities usually chose between their folk culture and mainstream forms of music such as rock or pop, after the advent of Celtic punk relatively large numbers of bands began to emerge styling themselves as Celtic rock. This is particularly noticeable in the USA and Canada, where there are large communities descended from Irish and Scottish immigrants. From the USA this includes the Irish bands Flogging Molly, The Tossers, Dropkick Murphys, The Young Dubliners, Black 47, The Killdares, The Drovers and Jackdaw, and for Scottish bands Seven Nations, Prydein and Flatfoot 56. From Canada are bands like Enter the Haggis, Great Big Sea, The Real Mckenzies and Spirit of the West. These groups were naturally influenced by American forms of music, some containing members with no Celtic ancestry and commonly singing in English.[21]



Celtic metal


Like Celtic rock in the 1970s, Celtic metal resulted from the application of a development in English music, when in the 1990s thrash metal band Skyclad added violins, and with them jigs and folk voicings, to their music on the album The Wayward Sons of Mother Earth (1990). This inspired the Dublin based band Cruachan to mix traditional Irish music with black metal and to create the sub-genre of Celtic metal. They were soon followed by bands such as Primordial and Waylander. Like Celtic punk, Celtic metal replicates the fusing the Celtic folk tradition with contemporary forms of music.




The influence of Celtic rock

Whereas in England electric folk, after initial mainstream recognition, subsided into the status of a sub-cultural soundtrack, in many Celtic communities and nations it has remained at the forefront of musical production. The initial wave of Celtic rock in Ireland, although ultimately feeding into Anglo-American dominated progressive rock and hard rock provided a basis for Irish bands that would enjoy international success, including the Pogues and U2: one making use of the tradition of Celtic music in a new context and the other eschewing it for a distinctive but mainstream sound. Similar circumstances can be seen in Scotland albeit with a delay in time while Celtic rock culture developed, before bands like Runrig could achieve international recognition.

In other Celtic communities, and particularly where Celtic speakers or descendants are a minority, the function of Celtic rock has been less to create mainstream success, than to bolster cultural identity. A consequence of this has been the reinforcement of pan-Celtic culture and of particular national or regional identities between those with a shared heritage, but who are widely dispersed. However, perhaps the most significant consequence of Celtic rock has simply been as a general spur to immense musical and cultural creativity.






Notes
^ J. S. Sawyers, Celtic Music: A Complete Guide (Da Capo Press, 2001), pp. 1-12.
^ N. McLaughlin and Martin McLoone, ‘Hybridity and National Musics: The case of Irish rock music’ Popular Music, 9, (April, 2000), pp. 181-99.
^ Johnston, Thomas F. 'The Social Context of Irish Folk Instruments ', International Review of the Aesthetics and Sociology of Music, 26 (1) (1995) pp. 35-59.
^ D. Leitch, The Autobiography of Donovan: The Hurdy Gurdy Man (Macmillan, 2007), p. 259
^ A. Byrne, Thin Lizzy (SAF Publishing Ltd, 2006).
^ J. Cleary, Outrageous Fortune: Capital and Culture in Modern Ireland, (Field Day Publications, 2007), pp. 272-3.
^ J. S. Sawyers, Celtic Music: A Complete Guide (Da Capo Press, 2001), p. 267.
^ T. Brown, Ireland: A Social and Cultural History, 1922-79,(Fontana, 1981), p. 276.
^ M. Scanlan, Culture and Customs of Ireland (Greenwood, 2006), pp. 169-170.
^ J. Cleary, Outrageous Fortune: Capital and Culture in Modern Ireland (Field Day Publications, 2007), pp. 265.
^ C. Larkin, The Guinness Encyclopedia of Popular Music (Guinness, 1992), p. 869.
^ J. S. Sawyers, Celtic Music: A Complete Guide (Da Capo Press, 2001), p. 366.
^ B. Sweers, Electric Folk: The Changing Face of English Traditional Music (Oxford University Press, 2005), p. 259.
^ ’Wolfstone - Honest endeavour’ Living Tradition, 43 (May/June 2001), http://www.folkmusic.net/htmfiles/inart622.htm, retrieved 22/01/09.
^ M. McDonald, "’We are Not French!’: Language, Culture, and Identity in Brittany" (Routledge, 1989), p. 145.
^ J. T. Koch, "Celtic Culture: A Historical Encyclopedia," (ABC-CLIO, 2006), p. 280.
^ S. Hill, "Blerwytirhwng?: The Place of Welsh Pop Music" (Ashgate: Aldershot, 2007), p. 72.
^ R. Wallis and K. Malm, "Big Sounds From Small Peoples: the Music Industry in Small Countries" (London, Constable, 1984), p. 139-53
^ S. Hill, "Blerwytirhwng?: The Place of Welsh Pop Music" (Ashgate: Aldershot, 2007), p. 78.
^ D. Harvey, Celtic Geographies: Old Culture, New Times (Routledge, 2002), pp. 223-4.
^ J. Herman, ‘British Folk-Rock; Celtic Rock’, The Journal of American Folklore, 107, (425), (1994) pp. 54-8.

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۱۱ قبل از ظهر
یافت نشد:-2-40-:

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۱۲ قبل از ظهر
Celtic fusion is an umbrella term for modern music which incorporates influences considered "Celtic," or Celtic music which incorporates modern music. It is a syncretic musical tradition which borrows freely from the perceived "Celtic" musical traditions of all the Celtic nations, as well as from all styles of popular music; it is thus sometimes associated with the Pan-Celtic movement. Celtic fusion may or may not include authentic traditional music from any one tradition under the Celtic umbrella, but its common characteristic is the inspiration by Celtic identity.

The oldest musical tradition which fits under the label of Celtic fusion originated in the rural American south in the early colonial period and incorporated Scottish, Scots-Irish, Irish, and African American influences. Variously referred to as roots music, American folk music, or old-time music, this tradition has exerted a strong influence on all forms of American music, including country, blues, and rock and roll. The connections between traditional Scottish and Irish music and Rock music are deep and go back to the origins of American music. As Elvis Costello put it:

"I started with rock n' roll and...then you start to take it apart like a child with a toy and you see there's blues and there's country...Then you go back from country into American music...and you end up in Scotland and Ireland eventually." [1]

Another manifestation of this syncretic tendency emerged in New York in the 1890s, as bands performing traditional Irish music for the large Irish immigrant community there began incorporating big band influences, adding brass and reed instruments and performing quicksteps, foxtrots, and other popular contemporary dance tunes.

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۱۵ قبل از ظهر
Celtic metal is a subgenre of folk metal that developed in the 1990s in Ireland. As the name suggests, the genre is a fusion of heavy metal music and Celtic music. The early pioneers of the genre were the three Irish bands Cruachan, Primordial and Waylander. The genre has since expanded beyond Irish shores and is known to be performed today by bands from numerous other countries.

History“ Skyclad were the original Folk Metal band I suppose and they certainly influenced both Waylander and Cruachan, but coming from Ireland I’m sure both Keith [Fay of Cruachan] and myself thought we had a divine right to play Folk Metal, especially as we’re both influenced by the Horslips as well. ”

—Ciaran O'Hagan of Waylander[1]


The origins of Celtic metal can be traced to the earliest known exponent of folk metal, the English band Skyclad. Their "ambitious" and "groundbreaking" debut album The Wayward Sons of Mother Earth was released in 1990[2] with the song "The Widdershins Jig" acclaimed as "particularly significant" and "a certain first in the realms of Metal".[3] This debut album made an impact on a young Keith Fay who had formed a Tolkien-inspired black metal band by the name of Minas Tirith.[4]

Inspired by the music of Skyclad and Horslips, Keith Fay set out to combine black metal with the folk music of Ireland.[4] He formed the Irish band Cruachan in 1992 with a demo recording released in 1993.[5] Like Waylander, Keith Fay also credits the Irish rock band Horslips as a "huge influence on Cruachan," further noting that "what they were doing in the 70s is the equivalent of what we do now."[4] Cruachan's debut album Tuatha Na Gael was released in 1995 and the band has since been acclaimed as having "gone the greatest lengths of anyone in their attempts to expand" the genre of folk metal.[6] With a specific focus on Celtic music and the use of Celtic mythology in their lyrics, Cruachan's style of folk metal is known today as Celtic metal.[7]

Parallel to Cruachan, the black metal act Primordial also released a demo recording in 1993 and "found themselves heralded as frontrunners in the burgeoning second-wave black metal movement."[8] Irish music plays "a very big role" in Primordial but in "a dark and subtle way" through the chords and timings.[9]

The year 1993 also saw the formation of Waylander.[10] With vocalist Ciaran O'Hagan fronting the group, they released a demo recording in 1995. A debut album Reawakening Pride Once Lost was unveiled in 1998. O'Hagan notes that it was a coincidence that "Primordial, Cruachan and Waylander sprang up within little more than a year of each other."[1] Since then a few other bands from Ireland have emerged to perform Celtic metal including Geasa[7] and Mael Mórdha.[1]

Since the turn of the millennium, the genre has expanded and many bands beyond the shores of Ireland can be found today performing Celtic metal. This includes Eluveitie from Switzerland,[11] Mägo de Oz[12] from Spain, and Suidakra from Germany[13]

Despite the Irish origins of the genre, Celtic metal is not known to be popular in Ireland. Ciaran O'Hagan of Waylander notes that while "Primordial are Ireland’s biggest Metal band in terms of sales and international profile" the band would be "lucky to sell much more than 500 copies of their albums in their own country or pull more than 300 punters to a gig."[1] Bands in the genre have experienced a more enthusiastic reception elsewhere with Mägo de Oz notably experiencing strong chart success in their native Spain, Mexico and South America.[14]


Characteristics

Similar to its parent genre of folk metal, the music of Celtic metal is a diverse collection with bands pursuing different subgenres of heavy metal music. While bands such as Suidakra ply their trade with the more extreme subgenres of black or death metal,[13] other groups like Mägo de Oz prefer a more traditional or power metal sound.[12] The one common element is a shared interest in incorporating Celtic music into heavy metal.

Many bands in the genre enhance their sound with the use of a folk instrument. The fiddle is used by such bands as Mägo de Oz,[14] and Eluveitie.[15] The tin whistle and flute, can be found in such bands as Cruachan,[5] Waylander[10] and Eluveitie.[15] While the Irish bands of the genre make use of native instruments such as the uilleann pipe and bodhrán.



References
^ a b c d Dicks, Britton. "Interview with Ciaran O'Hagan of Waylander". Metalcoven.com. Retrieved 20 March 2008.
^ Rivadavia, Eduardo. "AMG The Wayward Sons of Mother Earth Review". Allmusic. Retrieved 10 March 2008.
^ Sharpe-Young, Garry. "MusicMight Skyclad Biography". MusicMight. Retrieved 10 March 2008.[dead link]
^ a b c Bolther, Giancarlo. "Interview with Keith Fay of Cruachan". Rock-impressions.com. Retrieved 10 March 2008.
^ a b Sharpe-Young, Garry. "MusicMight Cruachan Biography". MusicMight. Retrieved 10 March 2008.
^ Rivadavia, Eduardo. "AMG Cruachan". Allmusic. Retrieved 10 March 2008.
^ a b c d Bowar, Chad. "What Is Heavy Metal?". About.com. Retrieved 11 March 2008.
^ Monger, James Christopher. "AMG Primordial". Allmusic. Retrieved 12 March 2008.
^ S., Mike. "Interview with Alan Nemtheanga of Primordial". Deadtide.com. Retrieved 12 March 2008.
^ a b Sharpe-Young, Garry. "MusicMight Waylander". MusicMight. Retrieved 12 March 2008.
^ Bowar, Chad. "Interview with Chrigel Glanzmann of Eluveitie". About.com. Retrieved 17 March 2008.
^ a b c Bowar, Chad. "A Costa Da Morte Review". About.com. Retrieved 14 March 2008.
^ a b c Bowar, Chad. "Caledonia Review". About.com. Retrieved 13 March 2008.
^ a b Sharpe-Young, Garry. "MusicMight Mägo de Oz". MusicMight. Retrieved 17 March 2008.
^ a b Sharpe-Young, Garry. "MusicMight Eluveitie". MusicMight. Retrieved 13 March 2008.[dead link]
^ Bowar, Chad. "Slania review". About.com. Retrieved 31 May 2008.
^ Bowar, Chad. "What Is Heavy Metal?". About.com. Retrieved 24 April 2010.
^ Grey, Earl. "Manannan review". Metal Ireland. Retrieved 2010-06-23.
^ Bowar, Chad. "To The Nameless Dead review". About.com. Retrieved 17 April 2010.
^ "Irish Metal Legends WAYLANDER Stage Mini-Reunion At DAY OF DARKNESS Festival". Blabbermouth.net. 13 July 2005. Retrieved 31 May 2008.

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۱۶ قبل از ظهر
سمفونی (به انگلیسی: symphony)، از کلمه یونانی Συμφωνία گرفته شدهاست.

در موسیقی کلاسیک سمفونی به قطعهای ارکسترال گفته میشود که از چند بخشِ مجزّا بهنام موومان تشکیل شدهباشد. هر سمفونی دارای فرمِ سونات است. فرم سمفونی درحقیقت همان فرم چهاربخشی یا چار موومان است. قدمت آن به قرن هجدهم میلادی در اروپا بازمیگردد. یوهان سباستین باخ، یوزف هایدن، موتزارت، و بهویژه بتهوون در شکلگیری آن تأثیر بهسزایی داشتهاند.

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۱۹ قبل از ظهر
سمفونیک متال (به انگلیسی: Symphonic metal) یا اپرا متال سبکی از هوی متال است که در آن از عناصر سمفونیک استفاده میشود. این عناصر شبیه همان عناصر سمفونیک کلاسیک اجرا میشوند. در واقع سمفونیک متال دو تعریف مجزا دارد؛ اولی همان تعریف اشاره شده یعنی یکی از زیر شاخههای هوی متال و دیگری نامی است که به دیگر زیر شاخههای متال داده شدهاست و گونههایهای مختلف این زیر سبکها را ترکیب میکند و این با استفاده از تاثیر گذاری خوانندگی یک خواننده زن و حال و هوایی اپرایی/کلاسیک انجام میپذیرد بطوریکه قطعه موسیقی آفریده شده احساس سمفونیک بودن را به شنونده القا میکن

ویژگی های موسیقایی

سمفونیک متال با تعریف یک سبک، پایه و اساس موسیقی برگرفته از نمونههای اولیه گوتیک متال، پاور متال و موسیقی کلاسیک دارد.

گیتار و گیتار باس در این سبک بطور معمول از الگوهای گوتیک متال بوسیله ترکیب کردن دیگر سبکهای گیتار در متال استفاده میکنند. معمولاً در این روش سبکها آمیختهای از پاور متال، دث متال، بلک متال و پروگرسیو متال را در بردارند البته گاهی عناصر راک هم به آن افزوده میشود. بطور نمونه سمفونیک متال با ترکیب عناصر سبکهای نام برده شده و عناصر موسیقی کلاسیک، قطعاتی را خلق میکند که به شدت حال و هوای سمفونیکی دارد. گروههایی که از عناصر راک استفاده میکنند معمولاً برداشت خیلی سادهای از سبک را ارائه میدهند. آنها با استفاده از ملودیهایی ساده و جذاب موسیقی دلخواهتر و همگانیتری را عرضه میکنند. اما عنصر دیگری که در این سبک وارد میشود استفاده هرچه بیشتر از ملودیها و سولوهای نواخته شده توسط گیتار است. این عنصر حال و هوای آتشیتری به این سبک میدهد، البته باید گفته شود که این ویژگی از پاور متال الهام گرفته شدهاست.

کیبوردها نقش بسیار مهمی را در سمفونیک متال بازی میکنند و در واقع نقش کیبورد را میتوان نقطه کانونی موسیقی این سبک دانست. هنگامی که دیگر سازها قطعاتی نسبتا ساده را مینوازند این کیبورد است که قطعات پیچیدهتر و تکنیکیتر را مینوازد. در هر سبک شناختهشدهای که مربوط به سمفونیک متال باشد، تنها کیبوردها هستند که برای نواختن قطعات کلاسیک یک آهنگ استفاده میشوند. این ساز توانایی پوشش دادن تمام فرمهای موسیقی کلاسیک را دارد. بعضی مواقع در هنگام اجراهای زنده شاهد آن هستیم که گروهها تمایل دارند بهجای استفاده از سمپلهای دیجیتالی کیبورد، از ارکستر و سازهای واقعی بهره ببرند.

حال و هوای موسیقی در این سبک بسته به خود قطعه موسیقی دارد، اگرچه حتی آهنگهایی که حال و هوایی بیمارگون و دهشتناک دارند در نهایت حس خوبی را به شنونده القا میکنند. جو و حال و هوای موسیقی در این سبک کاملا از نحوه اجرای کیبورد و دیگر سازهایی که از کیبورد تقلید میکنند مشخص میشود.

اشعار استفاده شده در این سبک از موضوعات بسیاری بهره میبرند. معمولاً اشعار در این سبک موضوعاتی از اشعار سبک پاور متال را به عاریه میگیرند. اشعار در سمفونیک متال مانند آنچه در گوتیک متال اتفاق میافتد برای تهیهٔ آلبومهای مفهموی مرتب میشوند.

گروههای سمفونیک متال در قسمت خواننده معمولاً از یک خواننده زن بهره میبرند تا بتوانند از توانایی آنها در اجرای قطعههای آوازی سوپرانو بهره ببرند. در بعضی گروهها هم شاهد آن هستیم که به شیوهٔ هنرمندان گوتیک متال از خواننده همخوان مرد برای اجرای بک وکال استفاده میکند. گروههایی که از خواننده مرد استفاده میکنند ناخواسته وارد سبک سمفونیک پاور متال میشوند.




ریشه های سبکی
گوتیک متال
سمفونیک راک
ملودیک پاور متال
پروگرسیو متال

ریشه های فرهنگی
اواسط و اواخر دههٔ ۹۰ میلادی، اروپا (به ویژه اسکاندیناوی و هلند


سازهای موسیقی
گیتار، گیتار باس، درامز، پیانو، کیبورد و سازهای دیگر آکوستیک و الکتریک

محبوبیت عمومی
بیشترین محبوبیت در اروپا و محبوبیت پایین در آمریکای شمالی

مشتق ها
سمفونیک پاور متال، سمفونیک بلک متال

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۲۰ قبل از ظهر
Symphonic black metal is a black metal subgenre that emerged in the mid to late 1990s.[1] The genre is known for its symphonic and orchestral elements and is centralized in Europe.


Symphonic black metal is a style of black metal that uses symphonic and orchestral elements. This may include the usage of melodic instruments found in the sections of a symphony orchestra (string instruments, brass instruments, woodwinds and keys). Vocals can be "clean" or operatic in style, song structures are more defined or are inspired by symphonies. However, much of the characteristics of "traditional" black metal are retained, such as shrieked vocals, fast tempos and high-pitched electric guitars often played with tremolo picking. The sound is not always literally symphonic; that simply refers to the thick-sounding instrumentation, arpeggios and dramatic soundscapes. Nor is its connection to black metal always readily audible; although nearly all of symphonic black metal bands started out playing standard black metal, symphonic black metal often bears little surface resemblance to its immediate forebear. Black metal groups began emphasizing the guitar and adding elements of progressive rock (primarily psychedelic rock and space rock) and gothic metal, with its emphasis on a chilling, eerie texture. The result is a sound usually lush, and much more accessible than standard black metal. The symphonic black metal movement remains somewhat limited, partly because of its epic ambitions and partly because it isn't traditionally metallic, but its fascinating synthesis of influences made it an instantly identifiable alternative.[1]

م.ن
۲ دي ۱۳۹۰, ۱۲:۲۱ قبل از ظهر
موسیقی سول (به انگلیسی: Soul music) یکی از سبکهای موسیقی است که خاستگاه آن کشور آمریکا است و ریشه در موسیقی کلیسایی و آر اند بی دارد.

وبگاه تالار مشاهیر راک اند رول موسیقی سول را برخاسته از تجربیات سیاهان مهاجر به آمریکا و نوعی دگردیسی موسیقی گاسپل و آراندبی با ریتمهای فانکی و اشعار سکولار دانسته است. ریتمهای گیرا که با دست زدن و حرکتهای موزون بدن روی آنها تاکید میشود از ویژگیهای مهم موسیقی سول هستند. از دیگر مشخصههای موسیقی سول وجود بخشهای سوال و جوابگونه مابین خوانندهٔ اصلی و گروه کُر است.

اغلب از ری چارلز به خاطر ساخت یک مجموعه ترانه که اولین آنها «I Got a Woman» ‏(۱۹۵۴) بود، بهعنوان پدیدآورندهٔ موسیقی سول یاد میشود. چارلز خود به این واقعیت اذعان داشت که از لحاظ سبک آواز تحت تاثیر جسی ویتاکر خوانندهٔ گروه گاسپل Pilgrim Travelers بودهاست. از دیدگاهی دیگر ۱ دهه طول کشید تا سول، شکل یک سبک مستقل را پیدا کند و ترانههای اولیهٔ سالومون برک که در دههٔ ۱۹۶۰ برای آتلانتیک رکوردز ضبط کرد اولین آثار واقعی موسیقی سول هستند. ترانههای «Cry to Me»‏، «Just Out of Reach»‏ و «Down in the Valley» از ساختههای دههٔ ۶۰ سالومون برک هستند که بهعنوان آثار کلاسیک سبک سول شناخته میشوند.

از دیگر هنرمندان مهم این سبک در دههٔ ۱۹۶۰ میتوان از اوتیس ردینگ[۱]، سَم کوک[۲]، ادی فلوید[۳]، هاوارد تیت[۴] و آرتا فرانکلین[۵] نام برد.

مـریم
۲۰ بهمن ۱۳۹۰, ۰۸:۱۲ بعد از ظهر
با سلام
فکر می کنم جای یه تاپیک واسه معرفی سازها خالیه!!!
پس با اجازه دوستان شروع می کنیم.

دو تار

دارای شکمی گلابی شکل و دسته نسبتا دراز است. تعداد 17 تا 20 دستان بر دسته آن بسته می شود. برخی از دوتارهای محلی در نواحی مختلف جنوب فاقد دستان است.
سطح روی شکم چوبی است. تعداد سیم های آن چنانکه از نام ساز بر می آید 2 تا است که به فاصله های مختلف کوک می شوند. طول دسته حدود 60 و مجموعا تمام ساز حدود یک متر است.
وسعت صدای ساز از نت دو تا سل است، با تمام فواصل کروماتیک مخصوص موسیقی ایرانی.
دوتار غالبا با انگشت یعنی بدون مضراب نواخته می شود.
این ساز جنبه ای بیشتر محلی دارد و در نواحی جنوب کشور ما بسیار متداول است.

http://tanbur.persiangig.com/image/Pictures/Dotaar.jpg

مـریم
۲۰ بهمن ۱۳۹۰, ۱۰:۵۱ بعد از ظهر
پیانو

این ساز در سیر تحول سازهای زهی و اصولا در زمان پیدایش موسیقی با قدمت شش هزار ساله، اولین بار توسط شخصی به نام بارتولمئو کریستوفوری یکی از اساتید مشهور سازنده کلاوسن، سازی که به عنوان پدر پیانو شناخته می شود و صدایی مانند سنتور دارد.
در سال 1790 میلادی در شهر فلورانس ایتالیا ساخته شد. این استاد بزرگ به فکر افتاد که نواقص کلاوسن را با تبدیل مضرابهای مختلف که با فشار شسصتی ها از زیر به سیم های ساز برخورد می کرد و تعویض به چکش رفع نماید. اختراع او در دنیای موسیقی اهمیت فراوان یافت. کریستوفوری احتمالا خود نیز نمی دانست چه تحول عظیمی در جهان موسیقی به وجود خواهد آورد.کار مهم او این بود که از چکش های نمد پوش استفاده کرد. به علاوه اهرم جدیدی ساخت که چکش بتواند پس از ضربه روی سیم به سرعت برگردد. با این ابداع کلاوسن دگرگون شد و صدایی تازه در موسیقی به وجود آمد. به همین علت کریستوفوری برای معرفی ساز جدید نام نسبتا طولانی زیر را به کار برد.
یعنی کلاوسن با صدای آهسته و بلند این نامگذاری لازم بود تا وجه تمایز پیانو را با کلاوسن نشان دهد.
انواع پیانو:
1. پیانو دیواری
در این ساز سیم های پیانو به صورت عمودی قرار گرفته و اهرم ها از طریق فشار بر روی شستی ها با زاویه 35 درجه چکش ها را به طرف سیم برده و بعد از ضربه زدن به سرعت بر می گرداند.
2. پیانو رویال:
در این ساز سیم های پیانو به صورت افقی قرار گرفته و اهرم ها از طریق فشار بر روی شستیها با زاویه 35 درجه چکش را به طرف سیم به بالا پرتاب می کند و با سرعت زیاد به سیم ها ی افقی ضربه می زند، نظر به اینکه هر چه طول سیمها بیشتر باشد صدای پیانو مطلوبتر می شود. پیانو های دیواری نظر به محدودیت ارتفاع حداکثر تا ارتفاع 135 سانتی متر ساخته شده استو در پیانوی رویال نظر به اینکه در سطح محدودیتی ندارد هم اکنون پیانوهایی تا طول 308 سانتی متر نیز ساخته شده است.
پیانو لا:
در سالهای دهه 1860 میلادی پیانوهایی ساخته شده بود که بدون نوازنده آهنگ می نواخت و نیازی به نوازنده نداشت. تنها به وسیله پدالهای دوگانه و با فشار دادن روی هر پدال کارتهای سوراخ شده مخصوص به ترتیب به محل مکانیزم پیانو وارد شده و شستی های مورد نظر را حرکت می دادند که چکش های مربوطه به سیم ها اصابت کرده و آهنگهای از پیش تعیین شده را اجرا می کرد.
وسعت صدای پیانو عبارت است از هفت اکتاو یا بیشتر.
به علت بزرگی وسعت صدای پیانو نت نویسی آن بر روی دو حامل صورت می گیرد که معمولا حامل زیرین برای اجرا با دست چپ و حامل بالایی برای اجرا با دست راست اختصاص یافته است.
می نمودند.

این ساز در سیر تحول سازهای زهی و اصولا در زمان پیدایش موسیقی با قدمت شش هزار ساله، اولین بار توسط شخصی به نام بارتولمئو کریستوفوری یکی از اساتید مشهور سازنده کلاوسن، سازی که به عنوان پدر پیانو شناخته می شود و صدایی مانند سنتور دارد.
در سال 1790 میلادی در شهر فلورانس ایتالیا ساخته شد. این استاد بزرگ به فکر افتاد که نواقص کلاوسن را با تبدیل مضرابهای مختلف که با فشار شسصتی ها از زیر به سیم های ساز برخورد می کرد و تعویض به چکش رفع نماید. اختراع او در دنیای موسیقی اهمیت فراوان یافت. کریستوفوری احتمالا خود نیز نمی دانست چه تحول عظیمی در جهان موسیقی به وجود خواهد آورد.کار مهم او این بود که از چکش های نمد پوش استفاده کرد. به علاوه اهرم جدیدی ساخت که چکش بتواند پس از ضربه روی سیم به سرعت برگردد. با این ابداع کلاوسن دگرگون شد و صدایی تازه در موسیقی به وجود آمد. به همین علت کریستوفوری برای معرفی ساز جدید نام نسبتا طولانی زیر را به کار برد.
یعنی کلاوسن با صدای آهسته و بلند این نامگذاری لازم بود تا وجه تمایز پیانو را با کلاوسن نشان دهد.
انواع پیانو:
1. پیانو دیواری
در این ساز سیم های پیانو به صورت عمودی قرار گرفته و اهرم ها از طریق فشار بر روی شستی ها با زاویه 35 درجه چکش ها را به طرف سیم برده و بعد از ضربه زدن به سرعت بر می گرداند.
2. پیانو رویال:
در این ساز سیم های پیانو به صورت افقی قرار گرفته و اهرم ها از طریق فشار بر روی شستیها با زاویه 35 درجه چکش را به طرف سیم به بالا پرتاب می کند و با سرعت زیاد به سیم ها ی افقی ضربه می زند، نظر به اینکه هر چه طول سیمها بیشتر باشد صدای پیانو مطلوبتر می شود. پیانو های دیواری نظر به محدودیت ارتفاع حداکثر تا ارتفاع 135 سانتی متر ساخته شده استو در پیانوی رویال نظر به اینکه در سطح محدودیتی ندارد هم اکنون پیانوهایی تا طول 308 سانتی متر نیز ساخته شده است.
پیانو لا:
در سالهای دهه 1860 میلادی پیانوهایی ساخته شده بود که بدون نوازنده آهنگ می نواخت و نیازی به نوازنده نداشت. تنها به وسیله پدالهای دوگانه و با فشار دادن روی هر پدال کارتهای سوراخ شده مخصوص به ترتیب به محل مکانیزم پیانو وارد شده و شستی های مورد نظر را حرکت می دادند که چکش های مربوطه به سیم ها اصابت کرده و آهنگهای از پیش تعیین شده را اجرا می کرد.
وسعت صدای پیانو عبارت است از هفت اکتاو یا بیشتر.
به علت بزرگی وسعت صدای پیانو نت نویسی آن بر روی دو حامل صورت می گیرد که معمولا حامل زیرین برای اجرا با دست چپ و حامل بالایی برای اجرا با دست راست اختصاص یافته است.
http://www.guitar4all.com/images/piano45.JPG

مـریم
۲۱ بهمن ۱۳۹۰, ۰۱:۴۲ بعد از ظهر
ارغنون

از واژه ارگان یونانی به معنی ساز و آلت، نام سازی است و بعید نیست ارگ یا آکاردئون کنونی تکمیل شده آن باشد.
به هر حال نایهایی در دو صف، تالی یکدیگر قرار می دادند و در عقب آن دمی کار می گذاشتند که با دمیدن انبان دم در نایها می رفته و اصوات و الحان از آن نایها بیرون می آمده و با دست چپ و انگشت گذاری، الحان مورد نطر از آن استخراج می کردند.
شاید ارغنون تکمیل شده نی انبان بوده باشد.
گویند این ساز را افلاطون اختراع کرده است.
http://www.forum.98ia.com/ 8kKDQsJCYxJx8fLT0tMTU3Ojo6Iys/RD84QzQ5Ojf/2wBDAQoKCg0MDRoPDxo3JR8lNzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nz c3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzf/wAARCACLALoDASIAAhEBAxEB/8QAGwAAAgMBAQEAAAAAAAAAAAAABAUCAwYBBwD/xAA+EAACAQIEBAQEAwYGAAcAAAABAgMEEQAFEiEGMUFREyJhcR QygZEjQqEHFTPB0fAkUmJyseEWJTSCg8Lx/8QAGQEAAwEBAQAAAAAAAAAAAAAAAQIDAAQF/8QAJhEAAgICAgICAgIDAAAAAAAAAAECESExAxJBUQQiMkIFcRM jYf/aAAwDAQACEQMRAD8A8U54Lp1UoCTbAvhva/IeuLaeZlGgKDvgBCZbahpW9h1xdAQxYSId9wbYpLSFbFWt7Y6j suwJ9jhR6Y3yIwpUqZFJvqUHTe3bDzIsyp8vy+JKkkAuwFunmt y9zjFNNPBdonK23BGxBxyCqlYgOdQ3Iv0J5nBFPb8vAcIybg2I sb4E4oz8ZTV/BpSLM80Qdy5soUjSOhuSQdvTHn+V8X5lSVtK9RO8lLEwDwoiDU va9sPeLuJ8iz00zUUk6zp+G3iQlfKb/Tnp+5wHdYNHasRkssxkgLINRckLYA32sLbAYrYA6PDqArEnSSl 9zzIB5+/rimshqGgmELqGUASKo8x9vcH9MUZef8CWaTSICXS6336r66uXv viP9sv5whqEjiSNm8zS+WSMAggi5ufpvtgCStp6eTztqRlDbDo T0HcdcMxMlVTxq5cTM6tqtsUO978uXX2wmqo6esleJZyJEFlU2 C325dzthY7oZ3snJLDFFaQvJqVdUxJ1BTe1rfS+K4mpTCPCu0d 77d7i+x98SjWKngipmjeQy7tHIwGjbpf6/bEo6cRNHFDFLIQNN1GrUCeW3W+n9O+GwDJdRGHwSwUlCSq+pGF GZJoKsV02LJ/Mfzw0hDU7GE+IVVzpV00lT2P6jFecUlRUqfAhlma67RRlvMb7b Dnbph4k5KmJgfL364Y1dFHBRUc6Hee9x2At/XCxd1FjcYvnrqiSOGKYqY4biOy252vf7YZi2TT5rdMWFbYF8dQ dlLE9FxclSpsHR16XIwKNZTIfO/v/ACxRL27nF19RJ7k4pkO+ChnosjTTInbTfHMXRL+JIeyhRiHhH/MMYK0UToSF0gnvbFlGjLqujdOYw3ipIXsEJkJvbRETf2vti6ky t6qSVYKaZ2h/iB306fdeeNbYnVLyKjKCbLe+O6wTpcrq7cjh5TZdGK5qSZaakK rfxGJkW/Y6ett8dlpoKSsHjza6Rlu8sMQQhv8A3bn32xrYxnp1fwzZWI6W GB0JRgSpHuLY3NBkvxeYUpoKZZo5Ub8KpmAJA/N5bkDbbniFRwtJWZxHQeNT0lSxOqJQzKii/mv1vtt6jBtCuOTIxfitYY41POHVI43kLkKoRSSSdgBbrg7N8ul ynMqigeVWeJh+IosDsCCB054c5ZmGT/D+HWRPS1CkMkyL4gJ73Nypv6C3fAsasAVRK8cEFaTLHJ/ClFuoPXHKyOrqqPQrBmLXN7AsBy5D2w0pVy6paehpHZ45FEq6i WIdTzue4NsL66tkonEappRieTWOxI5enriUt0isaq2B5LJLFUy JIp1xxkAPsV5bC/uP7OO5hl8/4NfCpkimYalU30N2v2PQ4ZQtFmCCUIlwnhEsvma3Q974X5JXpD PLSuHIm2sTsrDfl9P+MG3loWklTL6miaWqkjM8bTRSeQq1ywG9 u/rf1vi+lqIqKWm+KjSTxGPio4Nm2HlPc39sLc01x1viLGwS40uv 259D0xdncU1TBGX0mZVDMF6nTuPfGXixmqWAp45BP4cVOxvI2w NwBuwHqbD354YZbm+ZQvUukyaRAwQMp2PRthYsLm18ARSStTI8 q6pCgB8Vb799uuLoq2op4ayOCnjLTxeEjAaSo2JYDvcE29cBNA abAG4dqCoFKZKiRibFlCBwB+W5uT6frhdV0U9I8a1ERQyxrIoN jdTy5e2NHM2aVWZGoaqjppXWMJHEdRCsugFQL32uT139Re2to3 zGkpopg16cNGk7AoLl7nbfXtbbYjD2TcTJoqjkBj6UXU+mGua5 HVZRHE1U0ZLuyERknSQARc+oPL0OFb/Ix9MEAKGkVQSoK9CMV6i8gFrEm1sXq+wVhtbEFA8ZSOhvhjNBE Z3cjYsx39sdEItiMI8q+xP3OJ29ThWOlg0OWy5jTvBSQ/GCjLkn4TcqOdwVuR/XfGgockyev4dqc01TQShZHDPLq8Mpe4Y23uVub774xGX11fR+O KMOC4GtkvcWNxv03x6Fn2b0NZw9Dl06mKSsCLH4sbARi4u5v0H 6/rg/2TwK+DcwyXMJ3izOlpIwkK6PFFtZPzFidiRb9cIarNYqXPJ5ss Jko4p28G5NiOh+/L2GCazhuKmo5JKasFRMgBbw4y0YXqS9rDYnqcMKfLqOspGgpss SF2hBM1RKQAeWtSQL89ul8B0FWxpk/F0EfDU5hhkbNDr2+HYh36FmAtbvvfGbSj4gr6ps/EgilkvIkwkC3FrWUchYC1jbl99FTUWZ5bldN8a0lNldigmQxlw CDYbb2PIe+CctyChGTVGdRzh6eEPIlO8YAZF56j9D+l8a14MY9 cthrYHrJ6+pmrpLlovh3Zy9tgdt/ocLkoJ5Y2d0kVUbS9kJ0HlY9je4xvsmr8iOQ1+byiCnr01aAja SjWsuhb8zfp3wmpuNJYeEamgnpZJK2YtaWw0WO1yTvsBy64wbE eXKuW1kNUjNdG8wfkynmD3729MXcV0Ui1ZleeNUAsoN+focI5q upnPiTSagwIFx5bcja3vh9U5otVBSy1Q+dQAVXqpI8xPUf0wrV Uwxd4A8l1CFzdgSd2bp7YJNEslUlVGGR1N20jYnuDiKV5RwsEQ 2uAVW/wBr4m3xU7brz5lzcn6YlJtO9FVVUWy6SGViouLabar/AGGKJZkB8xZ37lgL/TniqQwQMVqqgi3Q8r26AYEfNYImCUVP4hOwLbAn2G+Cotmc0vI a08trRp052tb73wvkrWSd/ECyEWKXva+LYqPO80fw1iaNQfzKUAPbvhzBwdDRosudVwi21GM HzN7AAsftiiilsm5t4RCj4jUQ5gppY4nlgCU5i20SDkx9tztgn MK3Oc1ZXlVaKnjlSRNPkCEqFDEndh5b8u/vgHPIsmWnIy6ikSUEWmdrbeii439cVUufmFWBpxNIoUQO7ny6b m3ty25WB742Ho2tjaGjqaiijpJ/EqoxOJ2MvlXXunP5mFvYjr2wBmPDNRDR1NQ1RCscUbOwa4N9IY KB1uCLHDWs4jRJoVyWIhY5VkWaZdifDKkW2t5mJ98LKjLpqiQv m880kn5oQ3mBULzHJbqB6+mMmBoyb9ccibSxJ6KbY11XwrNUBh AIoJYgQYwLgAFvnb/NYc7WNsZeup0pauqp4pVmSKQxiRdg9jzAw6aYHsIpgLG3QAY7b AgOnVbnfHfGfvgUP4G+UV70dCJoHMcltL6Da4B25Y0eTplucCn iDTx5hUsQra9SIAeu1+QJ+2MBDUNGjR38h3+uDsrqHpaiOopaj wpo2upAFx9/rjOJNS9G64hp5uEJaZIK6SakqpTIRYB7rYMp35WO31vj7jbjGj zfLqSkyvW7rJrkZoyoRQttO/M3ty22wu+Dzvix4qyWXx0AKRvpARBfewUd+pxVRZXSw5tPS520 iRRCxlh866rA2vt7bHnjBf8A0uzniyuzXIYcoemSMDR4koYnWE IsAOm9r+wwu/8ANost+CaWohoJ3AKOCEYk9duV/pt74e11FTU1TSVmUUtRTJBc65BrEh6GxJAFu9yb+mDY6+HPaWd swrxCkLj8LwkCFzcCwBHbmd8K5INMR5jwvLl1KJnmpZKgkaYY2 uSD1v8A9D/i7V8qpZ6RYskpK34gOGL61uttyLajfpzsPTBtVk9dlWRnNqn4W WkZx+EFOpVYgKb2Frkj2vgLJ0y+o+MqKfMJaFjH4em4kDFrEAc iBdRfAthpE6kPxLRSrmBFHSwHVripLRiS2kC9/m83K/fAT8IvR8MfveprYXplk/h6mAtq06rm3Xpb+mNZmX7wp/2XutRFGxkYq7iQm6s+zi4ve1vvfpjBrPm+Y5fT5N4rtRvMBFEb KGe+wvzO+NVmWNC6XN6WEMtPEzkciRpX+uKI3zfNw8VKl0XcpF Zdj7nfGtpOE6TKqmCDP1pvPqkEyyOXi022YLvY9B1w6/edHTwFMny9UUbLPVLpT3WMG5H+4g430hkH3kZHK/2f1tTGJauXwQtzIAAQB0Oo2t9cOKag4eykpHDG+YTrfzQqrBb9 5GFregviGaV0lQgfNazXGPlWSyxjsFQAD9L+uM5mHECX00K6tt ndSAPYYHeUvxD0jH8maStziraEhJIqKAjlTmx9jIdz9LYy9Xnc CGQUyGV2a7u+yse9+ZP2wNSZXmmczKoilOm28gKhB9eXvjYZfw dleVRmozqqjZCbK0nkF73GkA3LbEWGD0X7OwOb1Ex1JQ5nnUoM av4bH59NkTpjRxcKZbQUIfOZnkmYalSFrO3oo2uOW5sMNZ83VY/ByinNNFayyyoNdu6pyX0JufQYyuZ5qkTyCJzLO587Fr3Pq3X2x u9uoh6eZMqpKoZbV1YRZFhddCpru2lr8zy5Wvh7l+cZaUqdCTU 8aAFNgJHuygi42t5ST7nGToKKuzWqAghZ9TWZwLKvK+/f0w1znJJ8khWV66N7nyxafORfnbfYd8M4+wJh9fX1ecSvBSI0F GRoWJTbUgZ2Fz3s5vvbAiZDFJCIUdSzkfjstgPzDSPa4wTRVcE lKkLTRK2hTJFbSGYb3JHM/TDFNRRKfSGEkg1KlrvyGncjax+lzhOzQ1WZCuymWhpY5pJI2Dy MllvsQAevvhfbGuz7LcxzSsllV0MEamRYwrKE8o8trcyBb6HGW MEwNjBKD1BjOKJgArYkDblsehxxGF9+WLXiOkMvmU9Rh7IpGog zVqSkiKF/Cks0kZY6TfnsDjX5DSZLxPmDU8VPJTxUyandJDeQHYbG9twTt0 x5WJdaJHKxUKLA9LYbZNV1eXVAqMsq5IpbW1RgbjsQQb4m17Kr OjTcSa+E+IJcuyyqlNOIkkRSwNgb+U9Da364uhq8mzKjippcvi SvqWCyVMS+GwbVZR2Itz74Sx5VmWcVMk6pJUzyNqkld9yT3J27 YPy3I1gzX4TO5paIINepQSSeYGwNge//ABgV6N/Ztf2jUctLwrl9DBUPKpkRHQqNUukXB2HcDbvjANkWZUsCVFVTv T08kgjEht5Sd9wDcbAncY1+fzz/ABdFW0nx4NFv8RUKSvYAA3AB9dzfEKOup+JWIrMzlheBTJISga NOQuFBFmNwPbAtGSYZnFVIeHaLLYq0VLxSozmGK8cqpc2Y9RsN himWZeIaRkjko6aKl84gKEXc3CjV1vvbtc4+yLL+JKOHNZ6EU9 RSwqQsizHzAeZgotztseXa55478bkDfs/qHhSijzKrJYCNFVxIG2IsNgB/e+FywqiijgraThypr63LIZY1n0PPqXVpGwKkb21XueuB+OJMty 3hrKJcsdGzCq80rai50aLk2v5bMVA26nAUvEtfLwquRGOMRCwe XWSzLe4BHIb233+mFqcP5g1Ea5aWT4dbNJKAAFBNgbEgnc9AcB JXqx81uhJBlWcZs0TrFUSrMSUlNyjW9RsP0xtsl4Co6al+Izlo mMZLvI76Y1Sw2e507G+/t2wfSJR5CtOmU1kmYMz6pA10gYFTtuNjcjYdtycC5rmDTHxsyq hMEOy/JDF/tXv6nf1w0uVRwhI8TeWGVmbwU6GLKYQ6oNIqZgVjX/avNvc2Ha+MrmtaIW+IrKkzVZFg8x81uukDZR7DFdbnBkBGXzU0 snK08gRvoGsD05G+Ff7vrsyrFiky2pWR9zIjbHuQGuD7A3wIwl LMsIMpxjiIJmGZz1xaOFCkX+WPcnuThtw/wbV1/g1NSxhhJu0ZQ6jY7D2P12xqsg4Qo8iV62tnDunOVvKqDfpvuQb WucVZ7n8kiiOkkNNTEWuBpkmH/wBF9OZ9OWHcksREUXJ2zlXXUOSxtS5asRdbhiAPDjPUf6mv0Gw 3v2xh86zM1EjqXeWRj55Ga5b++w2F8VZhmLzsyQkLF0t29O2L+ H+H5s5dmZmipl+aS179wN/640Y+ZGcvEQfLMvrcyEhpI1kEdr6tufY/30wZHmOY5dUrDU3/AMO4YwSEEX52JHfnjTZrW0+TQ/A5bGiVHNtCgCL1P+r06Xv2GMRVSapGYsWdjdiTck9zjWm6GUWl ZOozStkpjTvMfDLhzpGkkgWHLpYnbAwrJwP4r/fEGbEMOkhW/RKODxVLJsR0xKncxkxSHZtvY4jQvaZVvsxwVmcSKVdWGoi4AwH umZVVoEkFpCByG2OxsyNeNirdCDiAa23T1w0kpoVy+KdObjzeh 7YMpUaMexq8l4gfJ8tiTxWSjk/EsiBpI9QudLE/94fZpk5nGnKq/wCLzCdwrQyuPE1Gx+b8xF98eYfEtPBFAp/hqBYnnjRcI53Lkec09dNE8yx3Drq3sRbYn6YnKLexr9GmzCrz3 hOCnybOkgEcqM5cP4qSqTYk6huV2FiLcjhz+0VckpOGsvpsphp lqvGHhtAAG8PS2osRuQTbn1semMtxln1RxVmUdUINEFNGUhjY3 YXN2Y+p227AYCo6PxDEnlVpGCqANhc23P1GA2tINPbHmScW1+X 8Nz5TFDGXlDgTlzdQ177dTv1wuo8jrp8ukq4qJ5IIkLMyqAAo5 ne1x7Xxpcw4QocqoHWaudq+wPhoVsQfQDYe5+mGVLWV+c0nwHx EEMmlYlhSEr4vQajv26WHphW0thXtCCLLskjyC5eSorJorlRqU Qv2Y7CwPve3Y4Lo5mzymXL6/NpIIKOLkqizKoAXVb5jytflbBOXR51w9n60slFNUxyXEXw/njkkC3FuWwv1ty9MO+F8hyfOMyzKvzOgWKWFdM8bXUF2uWZhe3 MG1sbLM6WdiXhuhzyODMn/AMNUQUcTGMNIWQsedgRzAuO2+FsFLw/m3DWc5lXxBXSMpBGh80bW2KAn5iT/AGMRpc4zLK8tzHKqUD4aqkYiVgS4U7bG/UW3PrhTRZJJVkrS07l1BISNSxIHWw6YW0mhqbuwXIuBzmyU9VH VEUcl9QZNEiMDtcG4PLHoCwZbwvRQ06ow1ajBTpcu1zc26Kt77 nbANFkiZJRQ1cGZule9isCuugG+4ZetrHe/O23XGXzvOfg55A7NPWOQzGU3aT1bsPTFJTekiagt+AnO8zkqCK itljTf8KnVrRo3+m/zN/qP0tyxhs2rKqaQmdGjS+wbcb25nF1VWfvCdXraceKSFD07Fbjo NLXH2tjZ8F8AVNXLT5mzSiAHWITGVcMCRpYEWI+2GjHrliyleE ZrhbhV83JqKyKRKX8h5CXuO/K1iNt8afiDOI8rU5fRWas0+Y7ERA9T3br+uHPE9eMkH7soQq1u mwCqNNOPX1tyHTmegPnWYyR0cbSykySyEkXO7nqcJKXZ0PCFZY FVN4anzFmbck3JPrhVI12Ld+eLZJGkQM5OtjfA0jebFIRoE5Hx OOXxHXj7UMUJ2QUkEHBEDnXYkeY9cUc8SGx3/TGeQJ0aDMcqpocuWemVixUNdjc8r+2BKZ/Ey50/NGdvY/8A5h9kmnMcnkiPOMbjrvf+d8ZsA0lXJExIB2PscQjbtMu6WUCt 8xwXS1ksTXJDKN9J64omWz2HLHI9sUaTWSabi8HpPBj0dZOKiv hD0gBUIgDMH23IJAsAep7c8ei5rllTV0kLihkjhTeMW1Mdtibc tug29Tjz/wDZfC0+T5uIIxPPC4lSIsB+Ta/bcfpjRfs94rNPQTQM2grKmkzPeyW3UKTtfvjncsyjpIr11JZYw 4WrMqvVUGZU8BjgOqMGIBnJNufpf9cMMv4JhmzZ8wy7NJ44o/4fk3Db7b813w9yOjy+upp80qKKkSpn1LK0e4AG2xPp2wPw4KnL KWaCSoSdWfUgVN1Ha/XBuMEmxftK0hPwZmogzephzEPqjUpHL4fl+bff12wbVZdS1uZV lVFqWSoYGXTIdJsABcewGGksSVbDVGAL/Io3Jx2moqeKVzPGyEfLCCfP7j+WOdSny/WOEU+kPs9gGWcPUVQ0gRxIVNnJGy+mLJXioBLQ0ElNFUOSwmkH bvYbenbC/M+I/wBx1evwPBViF8BlIFvpgSqpMr4jlWqpaqoy6sT80b64yfUc/wDjDwUYqoittu5aFxbNMpkYV1OhoKgkCTUsiMRzv6f0OCDw9lG bwh/CenV9z4dnQ/8AxuCB9LYcZhFnGWtFHBBLmNAYliLIF1r32Xc9OmFPGXEtPDNR U+QyRNHRq3iruARsNHoRbD9ZRzE2JYYRw3wFlFA4rZ4EqpCXGl LrHInfw3LWsR0IG17C9sbGsryKaBKSNlacERtYWQDrjD8PZtWc QRTmGmNPoGlGd9SsbHp2Bti3jLiaXKKSklZBHBTroaxF5nsNk+ gP3wr+U2nH9jLg+y9AHHuVZDkmQS1s7eHUM7FdJGuplPQX9dyf fHhVdUS1U5lma7EWAHJR2GG3FPElfxJmTVde1gvkhhB8sKdFH8 z1P0wj+Zrd8W+PxOCuTtiTm3gk/wCX0GB3Fzvglxc2GKWtzxaIkigg35Y7b3xI47bDWIcAtjuPrYk Bc2xjGj4EzVMszhPid6eYGNx6Ei/1tv8AS3XE+MqRYMzkaKxQG6afzL3/AOMIqWBjKrDYggg+uPWeF3yXiTI5MszSnTxUXSrH5o2sR5T+o+ 3THL8jl/xJSrHk6eGHdUzytVlq410o0jKtgFG9hy5YqClG0sCD2PTF8kNV Q5u9JTlmqY5jGugWuwNhb3xrp+HqqsjSpmQLNKoaQG2xtvjcnP HjrtpjcfC+TC2hDkGdVeSVZqKNx510yRMTpkXsfboemNTkUnD2 YTAVE9RQzM28bSAoxP8ArI9euFtRwrKsOtFAfp0BthAA0bFXBB U2IPMHt74TvDn/ABeR+kuLDR73k9KaKi+EpZWaAkt5pNvtjQZbRzMjOg8xHzMLD+/THhPDXE9bk0yaZ5DTnZ4i1wB3W/ynHtw4hy/LIKelllZIX2WRQS24vc4lDhUZf7JWCc219EM6KWOheRamdPEdr K7kBb9h6Xxl+OKrNaGmlnWnkKF1YTRksoAPUjlgTi2hzKuoxV5 FUrmEAYMRAw1gdrX3/vbA2Q55mEPkSY3XaSnl5KexB5fpikmqXfCJxWbjlheVZ0+b0op swpoq2Flv4c6htrd+Y+uD6nJqKupqX9z1HwD092jRlMqPfuwNz 0F74Io/3WWlklozldVUxMhljH4battVuV/X9cKayj4g4eSKbK1XMKeSdmXRG2oIQCoIHIc998Ok3rKBav0x6 2Z1eX51FRVuWOkEjKIqyMloluCBqJGx2P3wRJQ5LVZ7KK2kgae kiEjPJFpDButzs1v0Jwqy7iinkDJn6TZeyyqjJMDoL8yC1rbW6 2xbxVkVPxdpqoczSOkpqd7yReYSE72JvbTtviqrwTeGKos9yLJ aKrnFXTw0zSO0UcbguwJJCquPIeKuIariOvNRNdIUuIIAdo12+ 5Nrk4Er6uWukSWa4sgVE/yLbkMATP4Y574jDhUZd/JaU8UgSpVV3GxPTAqnzYnJIXJJxAEXuTjrSwc15CJHUHmPpgc7 k25YlbfDHL8ueRvFmUhAfKD1wNDbFeg2vpNu9sd0HDzMGWONYI ebcvQYDCJblgOQVACMXk1DH0QswvjsJIQb44TvhhQ0MoTym5t0 wTlk9ak0s9CDeJC8zarKFHU/bCxSb4ecO/8Aps49aKS/2/7OI8v1i2W4syQsoK9lz2Cuq2Lt44kkY+vPHstNVrMAzgWGwGPC 32Jtj1HgyaSfK4TM5cqSov2HLHH/ACHEpQUvR0fEm03E2USxTKWCqfpzHthJneUZLmMhiOgViKLyR3 BUettvocXv5GbQSu5Gxt0OEmTkpnFbGvyrTlwDvvsb+uPP+Pxu 7izs5GqyZrMsjalL/DzGVN7Fhv8Apg7PMynqfhmBJWMAqCdhsLE/bHPFklgWWRyzuDqPffBcEMfh/INht6Y9Fcr/AGycsuO9BuRZi6lZqSvemqBzKt83uOoxr6bPKSvC/wDiSgGtPkzCjuHUett7f3bHludRJDUL4S6NQJOnbe+NZwjWVLc HZ/K0rGSNoo0Y81VjYj64Lk0uy0I4LR6BxDk9bU0VBWZO80yxoqoN gzJoYXI2uW1X6W22Fti6KrrKRCmZVrlkjtLNDCSkbdEAsenbr9 sYiHP81jyhatK2QTm0WrawUWsAOQ+mPUG24YL76jS6i3UnTe+K pdpXF1RGVxSTMd+1bN6KDhmLLkkSWpndHA1aiqjcsfUnbfvjy+ k4qzShyOpyellRKWpJMh0+fcWIB6A2wLWsZKp2kJZmJJJ6nC2o 8q3HfF7wIlWAapmALX5gYVTSF2vfbBNYSI4gORuTgFsOkJKRy+ JpGCNTA2PUDEI93AOLYmIvY9cFsEVZcvK3lkttvzwwhzQqoWZP KOo54WuBovbfFeomwJ2wiyUDVqDLPJK4vq2F+g7Yn4keK2UBRY YhhXkZYP/Zhttp://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQYHeFXIC5h0_TcdFNyOKw-EtyIFEYe7X89rE3_qPQQ565z9k9ESg

مـریم
۲۱ بهمن ۱۳۹۰, ۰۵:۲۳ بعد از ظهر
سه تار

شکل ظاهری آن مانند تار است، با این تفاوت که شکم آن یک قسمتی، گلابی شکل و کوچکتر است، سطح رویی کاسه سه تار نیز چوبی است، سه تار امروزی چهار سیم است. خرک سه تار
کوچکتر از خرک تار بوده، و دسته آن نیز از دسته تار نازکتر است، سه تار
فاقد جعبه گوشی است و گوشی های چهارگانه آن دو عدد در سطح جلویی انتهای دسته(سرساز) و دوتای دیگر در سطح جانبی چپ ( در هنگام نواختن در سطح بالایی) کار گذاشته شده اند.
تعداد دستان های سه تار در زمان حاضر مانند تار 28 است.
سه تار با ناخن انگشت اشاره ( و گاه توام با ناخن انگشت وسطای)دست راست نواخته می شود. به عبارت دیگر مضراب سه تار در واقع ناخن انگشتان نوازنده است و به همین دلیل و به علل اکوستیکی دیگر، صدای این ساز ضعیف بوده برای تکنوازی در جلوی جمعیت یا همنوازی در ارکستر مناسب نیست.
چنین به نظر می رسد که سه تار در قدیم، سازی محلی بوده و آن زمان سه سیم داشته است ( کلمه سه تار دلالت بر همین نکته می کند) ولی بعدها شهری شده و سیمی بر آن افزوده اند.
به روایت از ابوالحسن صبا نقل می کنند که سیم چهارم سه تار را درویشی سه تار
نواز به نام مشتاق علیشاه به آن ساز افزوده است و نوازندگان قدیمی این سیم را به نام مشتاق می شناسند.
سه تار به دلیل نقص ساختاری که در گذشته داشت و به دلیل صدای کم آن، کمتر مورد توجه بود. ولی با سالها تجربه نوازندگی سه تار ساخت آن نیز تکامل یافته و نوای گرم، صمیمی و نافذ آن توجه بسیاری از اهل ذوق را به خود جلب کرده است.
سه تار در حال حاضر دارای 4 سیم است. سیم اول سفید است و حاد نامیده مي شود، موسوم به سیم دو و جنس آن از فولاد است.سیم دوم زرد و به نام سیم سل است،سیم سوم موسوم به سیم زیر که با سیم سفید بسته می شود. سیم چهارم زرد و زنگ یا مشتاق نامیده می شود و جنس آن از فولاد است.
این سیم را میرزا محمد تربتی خراسانی ملقب به مشتاق علی اضافه کرده است و به همین دلیل این سیم را مشتاق مي نامند.سیم چهارم مانند سیم دوم زرد ولی اندکی ضخیم تر است.
معمولا برای کوک سه تار، سیم اول دو، سیم دوم سل و سیم سوم دو، کوک مي شود.
روی کاسه صوتی سه تار از چوب پوشيده شده است و برای انعکاس صوت سوراخ هایی روی آن به وجود مي آورند.
یکی از سازندگان مشهور سه تار آقای جواد چای چی اصفهانی است، به نظر اين هنرمند گرامی طول کاسه سه تار از 26 تا30 سانتی متر، عرض کاسه به تناسب بین 12 تا 16 سانتی متر مکعب، و طول دسته 40 تا 48 سانتی متر و قسمتی که گوشی ها در آن تعبیه مي شوند 12 سانتی متر و عرض دسته 3 سانتی متر است.
صدای سه تار پس از تحقیق و تفحس و کوشش آقای احمد عبادی و افزایش فاصله سیم های روی صغحه کاسه صوتی به صدای دل انگیزی تبدیل شده است که با گذشته قابل قیاس نیست
http://www.forum.98ia.com/ QXHCYeFxkjGRISHzEgIycpLCwtFR8xNTAqNSYrLCkBCQoKDgwO FA8PFCkcFBwpKSkpKSkpKSkpKSkpNSkpKSkpKSkpKSkpKSkpKS kpKSkpKSkuKSkpKSkpKSkpKSkpKf/AABEIAQMAwgMBIgACEQEDEQH/xAAbAAACAwEBAQAAAAAAAAAAAAAAAQIDBAUGB//EADoQAAIBAgQDBQYEBQQDAAAAAAABAgMRBBIhMQUTUQYiQWFxM oGRobHBFCNCciQzUtHhByVzkhU0Yv/EABoBAAMBAQEBAAAAAAAAAAAAAAABAgMEBgX/xAAhEQEBAQEAAQUAAwEAAAAAAAAAARECIQMSMUFCBCJhUf/aAAwDAQACEQMRAD8A96kSGkFjzL7ppDQ0iSQiJEkgSJWAisNId h2AALDsMCFgsc3i/HqOGpyqSvNpxWSNszbdvE08M4jTxFONanfLK6tJWlFrdMYy5v0 0pErDsAJ0rBYY7DLSsIlYLANKwWHYLBg0rCsSsIeBGwWJWAD1G wEgAtYUiaQkiSRLQJEkCRJIAVhodhpAQsMBNgDMuKrWTLKlY5P E3GpCdOSbjNOMkm43T81qhWq5jzXaqWajKSaaUovRp/qSOt/p7xGFWhWUGmoV2tPB5VdfI83xvs/ycPUlRqVlBOLlTqNVKcu+reljldm5cTlKv/42c03iIyrJum9tE22tu6/caccSzda9b7bH2dDKMGqipwVVxlUUUpyhHJGUratLwL0JyAdhh YeArAOwDwEFhgBEAwAExWJAARsMYDPWJIkkCRIzahIdgQwI0gA BkVyE5E2ymoxU4prSRzMTTzXjdpSTTcW4ySfRrZm+pFsphSWbU hrPDyXaLh1elh6ipYmdSDyqVCtHO5d+Nss900/LU5vZqnxCjWxKownTk+W6kJ0YxnOClL2fBtO1/FpntO0eGisO5dKlDXy5sbm3hkE5Yhqz/iG7peFv8G87+rE74b+G1KkqVOVVWqOCc1lcbS6WNZGKJoTDQMQ wIgQxjIgGAAgsMABWCwwGCGADwMaGgSJJGTYWGCGgSBMkRYBGR VMmyqRNXFUyVCn4kZI00o7Ch34cntQvyFsl+Jwvee0fzo94u4P rPEytFrnNcxPvN+nTxK+0duXRvr/GYWy8W+YnZeZZwbI54l6Z+dLdWmoXenxNE/l2bEkJDRTJKwWAYyIYBYeEQDsFgwEAwDAQDAMBAOwhhlRIikSM mtMaEO4yDISGyDFTiMiuRYytkLiMVqaoLQopRNNtCuYXVcXtH7 GGV2r47DLRXk+83p56E+BzefErMn+c3lcWp7vW+wuPzssHo23j qForeTWZ/Yl2fnH+IW0nWcrNNaa+4v7L8u3HYYRCxUYpIZFEhgAAMCAAAAB YAGCAYMAQAAzZUSQkMxamRY7ibAkRDEyVoSIMnIjYRrKSLpbEa SJSNOYz6rjdoH3sAtdcbT0Tte0JPfwJ8Ak7VVr/ADG7ZfH1IdoIXqcOjZP+Mv3tY6Up7rxH2ehZVbRaXMfeUu5fpl 8Avyr8u7EbFAlYuMQhiQxkBiBDAAYgAAAAAGAACAAAMyGVxkTM W2AiwYAcBFkiDYjJhFASghGupochxIyNYxri9oH+dw66uvxUm0 5KMf5Ut2W9n23CppNLP45XD+9yHGf/AGeG6Znz67S205Lvv6k+zyjy5uzzZ97O2W21xX5V+XagSIQJlx lQMQ0MGAAAIBiAABAAMQhsAAEABz4TLkzIpF8JGLoWACYARMgy bICMFkEQLaaHCqwjImyDNIycTjiviuGrRLmYp97a6o6F3Z1S5c 98udeKtey8Lfczcaa/HcOi0n3MZLvar2F4fc0dnksk+t1rm8ul/mTflf5dqBMrgWFxnQwAQySGRuMCMQAAIAADIGAgAGRGAciLNMD JBmumYuhZYLghMCDYkJjQGaLqaKol0B8xPRsixkTRm87xmTfEc DFN3WHxUrRsnqt7vw02NfZyTyT0tqto6eyv1fY5/Gan+54RXSSwVd6pyV3m8F9Tf2al3J7bx0za+yv0/cn7afl24FhVAsRUZUxDuIZGhkUx3AGFxXE2AMLiuIAdxNgRYBI CNwBWORTNlMx0jZAybLCLY7kGxFAO4gALIly2KqZaXEdERGyBR PL8Vn/u1Ja3jw+tpBLMr597+B0ezLXLmrq6lHu21tkWtzzPaWq3xZ5ZN SpYSC0el5X0t6M63ZLFVHOdOUrx5anbpK6X0YrPLX27zr1UGWp lMGWJjjGpBcVxNjSkFyFySYBK4riuFxgXBsiDYgbZFsGyLYKkO 4EbgCscykzbB6GCkzZBmdWsbIsTYriNICOYEwC+mWNlMGScioi/KTkRuRkzg9ruPrCYeWV/nVU40l4q61n7i55KvH1cZzuIY2snpzFTi/8A5imtPgj0HZarbENP9VF6eiT+x5XgFNxjCUt6jqVLPe1rL5L5 nZ4JieXXozm17ShJra0k4+Pqgvy6JP64+gwkWKRkhMtUyXPYvz CcinOGceli3MNSKOYHMGMX5wzFGcOYIYuzg5FHME6gxi9yIORS 6hF1ANfnAzc0APGSlI2Qkc6lM1xmRVLmxZip1BZyTWuY1Iz5xq YBsjMbmZY1CTqFFhY/Hwo05VajtGCbfn0S8z5VxPHVMdiXKd8vRbQpL9KOh2y7Rc+pyq b/ACaTaVv1y2cjn8Pp5KWd+1VTfnkW30bNpMhcz3V0Kc454Rvbuy ypOz0WyKliVKKnFySdrKUcrjbRu25RCbTWt33tdrJ9COJqNq+l 0lkfnl1+xNdEj6LwXiSr0YVL962WflNb/wB/edKNQ+e9jeKOFWVGT7tZXj05i6eqv8Ee4jVIrHrny15xOZn5hF 1BanGh1Bc0zOoR5g9PGvmC5hm5guYAxq5guYZXVE6oaMaHVIuq ZXVIuqGnjTzhmPmgGjChUNEa5y1VJquTaqR0ecHNMHPJKsRp43 KoHMMfOBVR6MbY1Ti9sONcjDuMXada8U1uoeL+x0FUPnX+oXE2 67pp/wAuMIL1au/r8jX057upEd/1jiKu6lSFKOrnJR+L1PR42stku6tI+SWiXwPL9nqd8RF75Yzl7 8tvqz0GJl4m/qeKfpTwcZ/Qrru0UlsrJfAUJb+j+hXiJ6fD6IwdKujipU5xqRdpQkpL1TufU cNilOMZr2ZxjNekkmfIalTU+g9l8XmwlHrFSp/9ZO3ysHf/AFn1HpFUE6hlVUTqmWoxpdQjzDM6pHmj0Y1cwfMMfNHzQ0Y0uo RdQzOqQlVDRjS6hB1TM6pB1RaMaOaMxc0A1WHzB80y8wSqB0XM bVVJwqGKMy2MyFtTqDVQy5xqYDGyNQ+VduptY2q3tni/c4o+kSr20PE9v+GOeTERV1bJPya2Z1fx7nflz+tN58OL2YrLn2 60qiXro/sd6tM8Nw3GOhXp1HtGdpftej+TZ7GtU/w/I6PX5y/4X8bv3c2fbVDDVWr5JtSi3F5XZ+hRi6FRK7hNJWu3FpLRbszye 7KalRrr56s5sdimclc9t2Qm/wAKv+Wpb5Hg6k9T6FwTDulhqMHpJQzSXSUu8187e4PV+E111UE 6pnUxOZzoXuoHMM+cWcYaOYHNMzmJTFp40OoQlUKnMhKYtPFrq EHUKnMg5hoxbzAM2cYDCqYhR3e+xBYyPn8DBdt3erHJtGl5Zyu nHGQ6v4MsjjIdfqcmClo27lyQsXrprFw/qQPEx6r4nNsJh7Rreq66r4hWUJxlCeWUZKzTejRgSKMdjY0o3e rfsx6sqRNeb452PnFynh/zab1y3WeK9PEx8PxsoJUaylFx0i5JrTo7mzE42dR3k/ReC9CiTT319dTsndvOdeWE49t93LW6mje6/wAmerUXzZleDje6c4eUJNL4HV4VOFK145tb5596a9G9jPqSeY6 J6lv01cC4DKpONWrFxpRaklLR1X4L0PYykcali3JXjOTX7noT5 8/6pfFnN1b1Va6uci5nM58/6pfEX4ifV/IjCdLmCznN/Ez6/JB+Kn1+SDBrpOZHOc54yfVfATxc/L4Bh66bmVTqpGB46S6FE8VJ72+YvaNb5YroVyxT8jEsT10G5jw taPxLEZc4Dwa000OaI02SqPX3GrKJrZEyC2RMlZojIdyLHCpo8 vxfFOdWXSPdj6I9OeMre1L1Zpx8otJSLKVJy8kvEqpxu0uptTs rLY0tOTRGml4FltiCZbldtdDHprEqFdwkpL3rqjvx1V+p5w9Dh V3Ifsj9CLBUiLJyIMSSZEkyIYQITJkJBh6z1QWyHWQLYrE2+UG hZ7enUkyEh4WjOBVl82BPtVrpUyU9/cAFJiyOyJgBKgRABwqkjx+NXfl+5/UANeE0sN+r0+5eADq+Vqk79PRWGAGXS4R6WC0XogAVHRMgwASE WAABEyLAANnrbjWwAV9M/tFkJAA4asAAYf/Zhttp://www.forum.98ia.com/ YYGzIeGBkjGRoTIC8gIyc1MC4sFx8xNTArNSYrLy0BCQoKDgwO Gg8PGiklHyQsLywpLCwsKSksLCwqLCwpKikpLCwsLCwsLCwsLC wsLCksKSwsLCwsLCwsLCkpKSwsKf/AABEIALsBDgMBIgACEQEDEQH/xAAcAAEAAgIDAQAAAAAAAAAAAAAABAUCAwEGBwj/xAA8EAABAwIEAwQHBwMEAwAAAAABAAIRAyEEEjFBIlFxBRNhgQ YyQpGhsfAHI1JicsHRFDPxc6Kz4WOCsv/EABkBAQADAQEAAAAAAAAAAAAAAAABAwQCBf/EACARAQEAAgMAAQUAAAAAAAAAAAABAhEDEiExBCJBQlH/2gAMAwEAAhEDEQA/APDUREBERAREQEREBERAREQEREBERAREQEREBERAWVNskDcrFT uxMN3mIpNH4gdtG8R1MaAqLdRM9et+i/pOKgbhqOBq1e5AaS3i9WRmJ7xoaCTaeWpKuWelWEoPDKzK2GrN BOSrTfA7wzMjPIubjyXXvs47VqYBlenXwtcsee87ygwVoc0FpD ww6WsRpJ5qv+0Lt44rFMLMPVpso03sBqsLHPLQ57jHIRYTzO68 acWGXLZJ5/Xp7vX15pi6uZ73a5nOMnxMrSiL2nliIiAiIgIiICIiAiIgIiIC IiAiIgIiICIiAiIgIiICIiAiIgLtH2d9mirizm9RlKo598vC4C kbxb111dekfZj2Se4xVbiGcNpBzSLNe4N0Ivx5fcqefLrhat4c e2cdzw/YVMikSGg/cgyQSMzqbnNveeOo3yF1l23hu7wmNNNzxFDEm7nEEGk5tmzA4X Wm9upVhQrw4OAADs7mxOwfWbG8APMdfC2r0lcD2fjQNsPVgjlk eb+TP/m2q8riu8o9Lk31r54K4XJXC9t5AiIgIiICIiAiIgIiICIiAiIg IiICIiAiIgIiICIiAiIgIi5a2bC/RBuweFdUe1jRLnGAva/R2gKGFDWgBufmQSKVE1mmCLy9zfM6bLp/oL2IaQqVSAakZW75Z4iBzJayq2y75TptBYy8Na8mIMt78FsA2v SpyCJ1k6Ly/qeXves+I9Hg4+k3fms6WLd3tSnleWCkR3li0EVmAMnmWTeIg7q w7RAfhMaGxLqFZoBi7jRdF/HNMfm23g4OsC5/E1zmZMzg6RmYx7pMagh9M6b7xKtMLVlmvtEHNuTUyOOn5W7/ADWfG6sXZeyvmkrhXHpZ2R/TYuvS9kOzM/03jOz/AGkDqCqde3LubjybNXQiIpQIiICIiAiIgIiICIiAiIgIiICIiA iIgIiICIiAiLkCUBrZMBdp7A7EyxUeL6ibAAGTqInK13vELR2f 2X3eVx9fNfbeBlPKQRI36LsbJDYJAIaGg2bwyJ00loHUm+srFz 82/txb+Dh192S37NqFlI1HGLuqw6CSKcuGhJ2fY/Iq9y5czTILW02ToCaVLuqh/wCbTxuFV4agA5lMloDqjKYaOEFmb7yzrTa2UXzO6KfjcU53eXA c9z8mYAw8Nh1Qjc5++Ec2SFhk3NtVuqndn02NBcQ0OqOdUM+0T FE2OpmkL+ImZK2UMQRTAJAzCxgQBlc6R4Fx8/K8WlQdSoUxUcHPFIS8ANb3mUvJIFjOsggXK1ADvMgAhkgA6SJy gEiZgR8V1Z6rl3FF9qHYArUGV6YmpQYM2WTNAku88sz0LuS8kX 0JUaDmzEOaQBJI9WLhzdxHzvovHPTf0b/o8S4N/sVJfRcJjJmILZO7SC3yB3W76fPzrWPnw/aOvIiLWzCIiAiIgIiICIiAiIgIiICIiAiIgIiICIiAiIgK37Jw cQ8id42jb4qDgaGZw5fvt8YXYaAiIGmlpEDof0n4qjmz1NRp4M P2qZhqJLgBI0A0kkmGkb6xdWeHqmdQSAXXAvl9UNtbhDRa2yrq LHBjiyC+OEExxSARGw4gZJ9kqfgAeJwOUkhjcuznGQAZuCWgRB 16Lz8vfW+VbYGke+p1BUdlYKhc0EPzfdPcCeRHdMMAe0JU/CVcgaSIyND3NAj7wsfWgtG+bvRB32gXr8M4NdVHqxTlzrloDqr QM3Fr3dKsYmOLeYUt1EvfTbnNM96GTzbTrN7wnwhlXxAN5EKdb kiu32rLF1DnytJhjshvIPduaxrpnYQfPa01+DxxJc51NzON542 ta7LTcC0BrbRDK1vHxvm3GAOzF0BjS8OfoAKb3axEgub4gkoQM j4jxJESTlImRPtPGu3gCoFjhC4lpPFDZhwkG2Uy47kge7bRbfS f0V/r8E6kBGIZNSjNpqAcbej5A6lvJQcM8FwgzZgkCbTnj1tZ0gWnQ wuz9jNLZAqGwhoGZxDZiQTNhln38l1jet2rz9j5mewgkEEEWIO oPisV6D9sfoycPi24gCKeKBeYEBtdsd6I2mWP6vI2Xny9TG7m2 CzVERFKBERAREQEREBERAREQEREBERAREQEREBEWdJskIRbdls y8pibzYmwPUTPkrJlWxAgSIOUbX+NyNdlBwd4tvryH0SfJS6PE 4RudNdbnXSFiz9r0MPJpYU3AMMDnryjn1d/tCmMq5WMEg2Lo4gLbGd+Bh5cSr6ul/ATYwBJPxIupLGkPgyANXWtl13/ACfLwWfS3a+w7yabjmBbnptJdJAbSYGu6f33kGYsN1zgcYczS6 BUiu8kj2zTcGnl6zhaNTCgvc0UqDXOvGIdoPWc51CT7mm9wYKU XkGqf/G1hkmcznMJ9Ya8FTTntC76uOywYA+nXDgTnZkAdwDM+tS3Fohj hY89rLNzpMiZk2nUHM5umtnt926r6eI4HkRJcwm59hjn8Pm9o/nabRs4wOG4mwgB0C5GkNFoi3iUsRtIp0SarXh5bDajO7dDmTw8 ZJ3GWNBblcHtPZrMjRcRwgmckkDMJJ3kk6bT06zRqxlMEAkerJ sXWAuCLkzf5LsFSq0tIBLTmIbJc5stc0EAkwAAZ15Tciea5b/tA7DGK7KxLRLn0B39ORBzUwS+LTenn8yOS+cCvqfsfEh0tdnIj K4ubGZgdSYQ6Z0bUN/1ciR8x9s4A0MRXonWlUqUz/6PLf2W7hv2snJPUNERXKxERAREQEREBERAREQEREBERAREQERE BbcPqtS34UX+uqi/DrH5WTHQNvr6KmYe8mBA1nToet/cq4OP19dVJonzmw0WXKNcqzpvlzZBMAEgk39oX9wPQKRQbY5hw kRLYOuW+moDSYnc3EqDTeeIidtD0PyapJBNMUxq4losPWJFMX3 Eun/FqrFm1iapmmDJy06QJnd7A5+h2fmPULbTqlzS4kHM/LxRaGlzXSP9TWPjCi4ysHGs6wa57w0gAiG5sto0ioBHj5LXTqy xgBuC92p34QZmI4B469EsRE+jVAJsYzTlvq2ARluIlp+KlGuQN DNsxdoCIjpvry5KEypuSIMwbEw5xM5iI9sHqeSPqafiMAxNr2j 6/hNG1phqglnulwIAsQ6J6ui8iy7Fg6gygWaDNjB1cTBbcXHIHpu up4CuQ4Wb7JMZgRli0hswIPkfAq7wOIblY0gOhoaM3FpY6mZuD r7PK55sQ7X2LSiZeSCakiPxGWk5fCmTf5FeIfadh8na3aAsJrv db85z/uvY8DXuz1AJb/duRd8gmdeJoEeAXi32hV8/aWNOYO+9IkGRwgNseVlo+nvzGfljrqIi1KBERAREQEREBERARE QEREBERAREQEREBb8MtC3Yc3+uii/DrH5TQ+2319FSWGw9/Lx/cKH9fupbXQNdBPx2VGUaYkUH6eJ/623uVvr4uv8Ac92+mBTu090xrpJNXjMEvIIEE3ErQBAbGwnQfm 8f0+9ZZhmAsRxc/wAreXKVX+XV9jg9pYloE06Tmt/AGt0JknIRPq/ALil245uUPoODQCBlLtDLphwINzK4ceG24jUfh1ufzHZSHEQ65 sBJHiY/j4rvz+ONX8VvwHatGs8U+8FCQ0B2Iszhaz1nNByk5BtF7lbqgG YN4TFpHECBuPDeeij060DYjkQRJvef556LEEzfiv8AGL2j6uuf z469k9XOCN5AdAzTcxORxJ3gee6tqNUgtzOaIk5TOmZhm1jqBB 9+667h8VkzCDo6BG+WL85HNWbMQQ8kiBwhx6lsmZImAbx4xouL Eu19kY2Hs9Vre8aC0zoHscSNrQTJjwBK8Q7RxXeVatT8b3uv+Z xK9JxvbhpYao5hAyipdpMZntY0A5tdreBXlqt4MdbqnloiItKg REQEREBERAREQEREBERAREQEREBERAWTHQViiCbSf9fXgpBqWj 9I+BVdSqQpJqeO/wC3+VVcfV+OW4sadUW6AHXctCVKsyRoOg9om3uUem7Tf1fBYh8 z1HjeL/FV9XdqTVf56dIGUD5LPvbATqbzyBn9iojql4tMkz795WXe7dbX 5a/JdaRtMpPt08r8P8my5p1oLRJtbn8lBL/H6suWVoI8Ou2qjRtb0auokCx1/T0+XJSRiTM2m0eF5npvCoW1flvroteIx0ePIfyU6bO2m/0gx8gUwbA5jpGgA0tt8lRrKo8kknUrFX4zU0oyu6IiKXIiIgIi ICIiAiIgIiICIiAiIgIiICIiAiIgLIOWKIJLK+i2NqWjxB8/qFEY+Dset1n3o5R0/wC1zpZMkz2c07kAQ6+5vEfGbiyxL99tzyO08t/co/f2y5nZZJjYEiCYmJsPcuRVsRnMGJF4kaEifE+9RpPZuNX69y4d WUUvWJKnqi5JBxMKO50rhFOnFuxERSgREQEREBERAREQEREBER AREQEREBERAREQEREBERAREQEREBERAREQEREBERAREQEREBER AREQEREBERAREQEREBERAREQEREBERAREQEREBERAREQEREBER B//9k=

مـریم
۲۲ بهمن ۱۳۹۰, ۱۲:۳۲ بعد از ظهر
ویولن

ویولن سل:

ویولن سل چنان بزرگتر از ویولن و ویولا است که نوازنده مجبور است آن را برای اجرا بر روی زمین ما بین پاهای خود تکیه دهد. در حالیکه خود روی صندلی می نشیند. از این جهت در انتهای تحتانی ویولنسل میله ای آهنی نصب شده ( که در غیر هنگام اجرا آنرا باز می کنند یا می پیچند و به داخل جعبه سر می دهند.) و نوک آنرا روی زمین قرار دارد.
نت این ساز را در اصوات بم با کلید فا در اصوات وسط با کلید دو و در اصوات زیر با کلید سل می نویسند.

تعریف لغت نامه ای:
ویولن سل:
در وجه تسمیه این ساز به زبانهای فارسی و فرانسه اشتباهی وجود دارد. توضیح اینکه سلو به معنی کوچک و ویولن سل به معنی ویولن کوچک است. در حالی که این ساز به مراتب بزرگتر از ویولن است.
در تحلیل این نکته باید گفت که کلمه ویولن اساسا عنوان سازی بوده به بزرگی کنترباس امروزی و ویولن سل، همان شکل و ترکیب را در حجم کوچکتری عرضه می کرد.
ویولن سل عضو سوم رده سازهای زهی شمرده می شود. این ساز بیش از ویولا و کم و بیش مانند ویولن قابلیت اجرای تکنوازانه، شرکت در ارکستر مجلسی و نیز در ارکستر را دارا می باشد.طنین آن خصوصیتی دارد که به نوازنده و شنونده هر دو راحتی اعصاب می بخشد.
http://www.forum.98ia.com/ cXHCYeFxolGhYUHy8gIycpLCwsFR4xNTAqNSYrLCkBCQoKDgwO Gg8PGiokHCQqLCksLCwpKSwpKSwpLCwqKSwpLCksLCkpKSksLC wpKSwsLCksKSwpKSkpLCksLCkpKf/AABEIAPAAtwMBIgACEQEDEQH/xAAcAAABBQEBAQAAAAAAAAAAAAAAAQQFBgcDAgj/xABGEAABAwIDBAcECAIJAwUAAAABAAIDBBESITEFBkFRBxMiYX GBkTKhsfAUI0JyssHR4VJzM0NTYmOCkqLxFyQ0FRaDs7T/xAAaAQACAwEBAAAAAAAAAAAAAAAABAMFBgIB/8QALREAAgICAgEDAwMEAwEAAAAAAAECAwQREiExBSJBEzNRYXG BIzJCsRWRoRT/2gAMAwEAAhEDEQA/ANxQhCAEQlQgBFFbybfZRwOmeC4AtAaLXJcbAC/r5KUJWT9I29DKosgidiYyTtktcDjaSMOeosb3HcuJy4rZLTW7J pGg7r7xtrYTK1pZZxaWkgkEAcvFTCx3o+3xbRudFMQIX3fiDXF 2O7G2y4YRfRa9TzB7WuabtcAQeYIuD6L2EuS2e3VuubR0SoQui EEIQgBEqEIAEIQgDw5QOw98YaqeSGMOxR3JJw2NnlmVieIUVvt v2KYmCMOE5DC1xaCyxcL6nM2J4LMN395XUtQJYyO1hD7gHsul7 QudDbO6ilPTGqqOUW35+D6DBXpRW7e32VkDZ42va0lws8AHsmx 0JGoUqpRZprpghCEHgIQhAAhCEACEIQBls/S1MdpfRY4Y+qD3MJJfjIYCXPuMm5A5WNrZ91Z27tKjnmElEDhc 4l4LS0B4I9kHKxbhOX5rR5Oi+jNZ9KAka8uLnNa4Bji4WdcWvn c3APEqs747LhdXxQxNbF2CHYWBoLj272ba5sRnwUOR3Docwnq1 b8Ef0e7vR1NSHStDmwtLrHi4lmG4+0MnZHJbJGwAADIDId1lim 6G9kWzg+SYPcHkRhrAC4EDECbnT2h5KR3V6XKmoq2skZF1Mkgj GAODml3sm5d2h5LqmL4hmvdrNdQhCkEwQhCABCEIAEIVR3/30fs9jHMiEheXXLjZrbW1tmTn+aAHm+uxWz0shJDXxtL2yWBLM AxXHkLLCt0pXVdbDTOcGtzYcQBaQLuwWHPCPNvFX5nSqKynkhd A5rnhwxtOKIAWcbuPG18llm6cLJapwlxYHhxdh9q1wXBvfYmyi k12/wAIcqUuK78t/wCj6H2rvnQ0BjilkbHiF2ta0kNFzrgFhxU9S1bZGNexwcxwBa4 G4IOhBWTbb6FOsZC2klDY/bd12LGMQbphFiLAdnLMnNahsPZf0anihuD1bWtva17DgOClE35 JBCEIAEIQgAQhCABIlSIAxr/rk8Vpa6Jv0QOLcgetDRlj1tf+7bzXvau/0VTUxVEDSWtY5nbABuQ4HS98nK6R9F1E2r+lCM474sF7xh38QZ bztp3KkdJEIZXANY1gwMw4QACLm5yGWd1BkPUeh3BipW6l+B50 e7WjdVvY5jfrS5wyvnmcOlgNc1c9k9H1DTS9bDDheCSCXOcGm1 rtDjZptksu3V2tLSzPmhpn1Lw22Bl7gOcO2bNOluXFLvd0o1zJ 4DG7qMUbXPpy0OwOxvbaQuaHZgB2gyK6x/dE8zoqNpu10qa7PnL443nIuY1xtpcgH806UomCEIQAIQhAAq1v BvpQwSinqJWY3WuwtLwMXs4siB5qyLJt+ei+qqq81EL4y17mHt EtMeEN1Fji04dyALLv2xrKF4iEbY7Pc4NAGfVuLSA2w1sfRYtu BRuNYC3J4bI5vi3qzx7ytP2t0bRUkE80ckr5XtLHF5GGzs3OAA 1uDx49yqG5OyXfTob5hxeHC9sndUHaJecG+evlDULFFR/Rsd76y7cDIzPiDcTrGmvqcPtiLhb2bnXEtL6OfpP0CP6WXGW7v bBxhv2Q++ZPirFTU4YxrW6NAaPAAAZ+S6gKdCwqEIXp4CEIQAI QhAAkslQgBHaKi9J+xGyxxPblK0kDTNtruaSfC/8Ayr0VV99ntDY8RGrjYi5NgLWHPNLZTcam0M4v3YkT0ZbK6kPJ N3ua04v7t8gANMydeSs+0N0KSeZs80Eb5W2s5wuctL8Hed1Ebo zXlIz/AKK9v8+uuR7lbgucOTlUm/1Pcv7rANSoQmxUEIQgAQhCABJhSoQBA75m1HN9x/4HrOty2f8AfRdzpvd1H6rQ9+P/AApvuP8AwPWebm/+dH9+Yf8A51y/JJHwbEAlSBKuiMEIQgAQhCABCEIAEIQgBCqfv7UtY1hdbR/l7I1VwKpXSAc4ha+TuF+LdClsr7bGsT7qO+5kgcbgWuzvzGLvV uCqm6TbFuVvqz3n2hqVawosL7f8nuZ91ioQhPCgIQhAAhCEACE IQBWekB9qKX7r/wADlQtziDXM+/UfCnV26SX2on94d8FQN0ZbVsf82o+EC5aJI+DawlSBKvURghCF 6AIQhAAhCEACEIQAhVH3/qML2DDfsE3GL+IZXB7leCqhvhRCR+d8o/71vb7nBKZjSq7GsT7qOe5tbjkbfL6t2WtrOCuYVK3NDWyhjRci I4naWOPJtirqFzha+n1+T3M+6KhCE6KAhCEACEIQAIQkugCl9K slqPxxfAfqs83bltVsN/66o/DH+ivHS/JalaO55/B+qzjY8tqkfzqn8LEEi8H0MEq8RuuAea9IIxUIQgAQhCABCEhK AC6C4KI3i3jjpI8T83HJjB7TzyA/NZptTb9TV3MjyyM5CNjrN/zEZuPu7ktdkwq8juNhWZH9vg06r3mpo8nTRg8sQJ9AqfvbvJSy +w8OeLAGxsBcnzVZgp2N0HDgD55rnWSAkWtYd5uqi7Odvs10Xl HpSrkpb7Rad0t4qSLN8jWSG4N75gkWKvNJtiGX+jlY7wcPgsQj itlYZZZk+/mkbEAeLTzbdvvCmpy/pLjroMj0n6rc1Ls3zEi6yrYW+s9OQ2UmaM8/bb3g/aWmbO2gyaNskbg5rhcH50KsqciNvgocnDsx37l1+R0hCEwKAkJ QSoPe7edlFTmRwxOOTGcXuOg8Oa8b0dRi5PSHm2dvQ0rMc0gYO HN3c0DMrPdrdNbBcU8DncnSOLR/pAJVC2lXy1Upmndjc7Tk0cmjQBNXwEpWWQtltV6b7dy8krt/fybaEUnWtY0RhoaGA/bc297k8gmGyqj68X/tqj8AUZ1eGKXvdEP9wXvZc31w/nz+9jU3H3LZX2Q4S0X7ZXS9VYsLoongEjRzTlkONr2Vz2R0mU8 jgyUOgcdMVsJ/zDRZDTQ2cbWGZ+KfSUxc3Mk38LearZ5Moz0vBdx9NhOtP5PoBj wQCDcL2sb3L3xfRubHMSaYm2ZJMV8g4E6tzzC2GOQEXGhT1dis W0UmRjyolxke0IQpBcFyqZgxpccg0EnwAuV1UBv3KW0E5GRLbe pAXE5cYtndceUlH8mZ7T2i6rmdM42ByYP4WDQeevmuLRnlpw+T ay40QFznitfTNOmgd3rn+ay9s25dm8qrVcVFHiV5zzvbxA1TUv JPmipd3fN1zjb3L2K0tkyO+AnilfBcZ5+qQFdMWWi5bZ6eWsuO duH6qx9He2zHP1Lj2Jb2zyDxy5XF/RQ0LbjU+o4LnQyYKmG2olj97gPzU+PZxsE8utW0yTNtBXpeWr0 tKYUQrFOlXaBlrxFe7YmtFu93aJW1lYFvsT/6rU34OH4WqG96iPYK3aR1hb57lzkk1SvfbiuL87qsSNS30Mph2 Hj+/D8XH8lz2ePrG988vvawL1O7su75IvdjXmi9tv8APk9bDP4K3q/tRlMn7siZo339Spqml7vL4qI2U0YSDfUj0KkWx2N73B9yoch+9 mvxluqP7HWtjDh5Z+HEei0noz2mZaINdm6EmPyFi33H3LOW6FW/ofvgquXWMt/o/wCFNgt8iu9YgvpJmiBKkCFdGVFUTvXR9bRzM5sd7hf8lLLlVWw OvpY39M1xOPKLR3B8ZJ/qYNTSkOIOQOfjlmnTi1pB15539yj5HAOuDlc2NjawJyuSnE84w 3HpcnlwHiszOD2byEvacqubhla/JeoJcuSbdZcZ/pkvBcc7fr7lLw60HPXY9Ml9NE4gZflmoqncb2N9dTkpalePyXF i4+DuEtnSR2Am/I/BG6UPX1sTT/HjPg2xt8FF7UrMPzorN0Wtb9OcDqIiR5uFyp8erem/kTzruNUtfg10L0F5avS0BiRCsP6T4Or2k52Yxsjf5+yfw+5bg5 Yd0v7Ta+vaxpF44g1x5ElzrX7gVFatx0N4b1bsrQfcZfOZS2Te gfiHr+aeBmSrJrj0aqt81siqgWH/AMsfwcuNMbOb/PK7VeVh/jMH+3901pn+yf8AH/dWtf8AajK5H3ZfuWTYzLtuOJcfeApS4F7qP2HfB5ke/wDZPM87958VQ3rdsjX4z1RH9gdU9nJaL0TUuGke/wDtJXHyaA0fArKDU8dBx9VqvRPthklK6EEY4nm4HJ5uD3jVOYc OMiq9Vs5V6L0hI1CtTNCqN3gpZZYHRwuDHP7OI/ZB9ojvspJIV5Jclo9i9PZj+8nR3JS0/WNkErWWL24LED+IZ52VSoKo4SDc2PE2100X0DtWnD4ZGnRzHj1 avnCF4DgO6xsOWQVbfTFdIv8ABypzXu+CQktbwNvekhcb5XQ22 g0RdJ/Bc7PbdczqnD58LLjguDW6d6WofaPv0XGuTRKnpDWOmdUSsjaMT nusB481ftmbhVlLNHUR4HOBAc3rCXYTYG9wGkWvkCoXovphJtF pI9iNzvPQLbA1WtFScezNeoZUoz4x/kGL0kslTiKYQhV7/wBhUXbLqdj3SOc5znjE4lxue0cx5KxJLIa2epteD593v3dGz60 sZfqngPZfUBxILSeNnA+SYh2dvn5urr00Rj6RS/cd+L91Rg7PxVffFbNLhTl9NbIuqBL2d84+ESZQ+wP51/8AaVPy04Jg/mOPoYh+RTGm2Z2L/wCJf/aU1C1Rj2V1uJOdjaZK7Bmu0i2hJ95TysqQBrp+aa0DcBd3X+K5 VrzZ3zwKq5xU7W0XtcnXQov4RfOjLcuKeM1FQ3GC5wjY72QB7T rcSSr/ALK3Vp6aV8sLMDngAgHsixJ7I4fsuW5NMGUFM0f2TT65n4qdVt XBJGUutlOb2xAhKhSkAJEEpMSAGm158EMrv4WPPo02XzTFLnfm eemfKy3jpK2sIdnzZ2dIOrb3l2XwusCpWYjfPW3oUpdpv+C1wU 0v3ZNSDx8r8l4v6Cw0TmS7gDxI4+S4tisLKsTNHxO8clx8+CWu sWDx/I5rnC0/BdZoCWeBXPSkiTT4sneilwbX5/ajd7ls4KwTczaHVV1O85AuwH/MMP6LecSt8Z+1mW9Sjq3f6HtC8tK9JkrASOK4VteyJhfI4MaLC 5NhcmwHqV6lnaGlxNgMyeFud14GjHemOsxVsTR/VxEnzJP5rNZdrlpJAuAbXz1PLL81P75bbFTWVEzT2LlrTws3IK D2Mz6u/wDFc8eJKX67ky4gpJRri9fJOwO7UN7fa48cfvyalgH1QPJ40+6 FIxbr1BbC9sEx0+w7LNxvn4rhBuzV9XhME9yc+wbjLXwSu9lgr Ixflf8AZE1lb1TXPwk2cctL3J9AkpqvrGkEWdYXF7izhk7ENRb LmFKVezZIX4Xsc1x7QDgQczqO7VRb5gycA2GNjgPKzh8Xei9Wn tJdhJyTUt+3wb7uHU49n0x5Rhv+m4/JWFZn0Q7wDA+kebOaS+P+8062HceHetFnrWMw4nBuIhrbkdonR o5lPVtOKM9fBxsaO6EjShSEAh0Wb7z751FDXPY3DLG5rXBryRh vlkR4LR5HAAk6LAN79q/SqyWQOs24a3P7Lcvelr5cdD+DUrJva6Ge9G9k1fMHSjCxmTWNJ wi+pudSfyXGKINA7s/nnwXMx5eC9NecN7ccr/sk5z5l9TSq+kPGyZajRegCbprTNJ108f0Cctl+BKWktDifQRus U+gfqFFmO+d8k7pJCRrx/ZcTivJLCW+mR20Yywki4zuD8CO9XdnSvMacMDA2UNsZLEg5e00 GwDvE2vwKrtbSYgbfNkwhiIaQcrZFMV36XXkTuxI2S9y2btuk9 5o4TISXltySbnuueJtxUwoHcevEtFCRq1oYRyLcjf54qeCtq3u KZkbVxslH9SudINCJdnVIPBhcDyLcx896+fqreOrMPVOqJerAA DMRta2nh3LbelXbfU0RiB7U3ZH3Rm4/ALEJ4b+HEc7iw/NRysSl2PY1DnXsjZJx1dm2PhxOgHvUlRx9WxoGVgPI6k+N01pt lBpBzyzztYX4i3gnzW5+H6LicotaQ7jwmnymu/BYoNuTWh+tkzBv235kPeM888iPRFBvDUOibeaW5fYnrH6Bt7aq IhrO1TtA+2Rf7xYQfeU0pK4lsYsbdYMuN7MBv3WPxUP09omcox en/onNpV75ZLuc51iR2nE2GI5DETl3KJ21GGujltmDhJ7nDK/LMWv3rtG8lxNtSdeOacyxh4LXC4Ise/5sl0/pzTHHX9SvSIpu0AJR1chZK3tAi4Iy4H8lYKGsqp6mBrpXEySNZ jOIuAJBOG5OEWHBRVLsGNr8YxGwsMRvYWsbCw8LkqTiqXRPjkb/AFbmuHPIj8lI7kmlHwKf/NOUJSsWpH0FGMkJtsivbNCyRujgCkVlFpraM0009MgOkbbP0ej cBk6QiMHlf2j6LIWRDRpPw004/N1fOl6S7qdlza0jvgFSYY8tSeHL81VZUvcab0qvVe/ycHRZGzTbx9EjIMgLALvgzt+noveEJXmW3AbMyI0skdMBwv8A8 rtI/MWATaV2q7j35OJ9CR1IPP0XePIXbx4eHwTaG5y8eHD5snTGFtx zvl4onpdHNe2xzDNlpwXGeHXl8V7pRkvZzCg8PocS2i09FW2cM 0lO7R4xN8W+0PMZrVQsF2FUdXX0zhl9a0eRuCPf7lvSu8aW46M f6rUo3bXyYX0mbX6+ue0Hsw/VAcL6vPiTl5Ku9R3ck6rm46mdx4yyfjdZLKRnz/cpW2fuLjFq41oZSMzHgE2e8AfPJO5XdryHxTN8d/RewfR3P5JZ1C0RU1Q1oaxpaZTjvm2SNrnEHuIyHivO5+z2zskL gC2EueSHYQMRja3FYYng2sBccc043ZpWT09VC4XkEMj4jxaey5 wHj1fJedzoGM2ZUzPaHF8scbL8OrBkLrHK9za/erBRTWzPWyl9TjsYYBjdhFm4iQLk25C5zNtE8jN/nuTGIX8rp7A3L543VTc/k09C4xSHFKLZJ3NBcWHz3rhTjNSQYLJKctPY0l0XLos2heKSAk ExOy8D+1kJh0bC1VKBxjBPk4/PkhXWNNyrTMhn1qF8khOmGiP/AG8udhjZ5+0PgVSKBgNgb6X4cb/str3n2GKumfEbXIu08nDMFYpBMY5CyRuFwyNxoQfn1S2VW9ssf S70o8fwOY6XkPUhOHU4PpwuffwXF9QCbhx14Aoxkniqtps0Skm hvVQ53TYRi2ikJNRcJwYBa9v3XanxRxJJjCiprhOxSknT4ro3L ILoZe/uXEpNvZ6lo5GCw701DgB3p0+S/wA96jZ3WJ4rqC2Sb0d93ojLXwNsP6QE+Dc1voWY9F27hMj6p4s B2Y78T9p3hwC00K9xocY7Mb6narLdL4Pn3adOY6qoaciJX+9xI PoQuLqdXLpR2D1cwqWDsSWa+3B4yaT3OGXiFTIprgi/z/yk7oNSbLrDsVla0NqtmeXIpqW2Us+nxG/zouL4Wg2K4jLoadb2c91Kvqa6InRxLT4O1Hpcea7yExbPih/x6onvtLg+EZUaRaeMjg9n4gpreOEtDBwxzf8A31BPxVlCX9Mo7 qksmJE0o18k+Yw3XGhaLKUbCCcvnuVTbPTNBXHoWCE3B8vcn7W ZeC807OFxzS7RnLGts3EXENa0faJyDRxSnc3o7lNRW/gs/RfFeapk4AMZ55uPz3pVatz9g/RaVsbs3kl8h5udmbdwyHkkWhor4QSMXl2/VtlNE4QqZvruIKn62KzZhrwDxyJ4HvV0SFdzgprTIa7JVy5RPn +aGWmkwSsc13J175cj9oJ1Fc8ltlds2OZuGVjXt5OF/S+irtR0b0zs2Y4/uuy9DdV1uJL/ABLyj1ZJf1EZzIw2NvnwXhpfyPqr5L0bfwzkDkWD4gqN2hujUR Oa1gfMHfaYxtm/exPB9LpR41sf8dji9SofeyrAkcEOBVz/AOnEx/r4/wDQ4/mu8PRlf+kqHHuaxrfeblerEtfwdP1THXz/AOFBe22pU3uzuE+pcHyNcyHiTcOkHIDVo4XK0HZe5tNBm1gc7+ J/ad6lTbWpynDae5FdlerymuNa0cqSlbGwMaA1rQAAOAC7JUKyS0 UXkabS2cyeJ8cjcTHggjx5LGt6dypKJxdZz4c7SAXwgnSQc9O0 twK8PjBFiLjko51qaGcfJlRLaPnzHdt2nEO7NMX4r6dy2vafRz RzG+AxuOd4zh87aKFm6I2/ZqpQOTmtd77hKrHcS2/5OEu3tGU0MeOpjHAvaPf/AMKx7baHR4+P0iqaP8spNvSRWqn6HiyVsoqbva9j2/V5WbY4CA4XvbM+5co+jSoqGGOdzYWieWcFtpC7rcILdRhADddU 0oeziITyt2qz8FGoSzjfy9Ld6ky1jRfEPVXGi6GoWXxTyG5vk1 rcuDc7qXpujGjb7TXyfeebegsFXTw5SkWcfVoKHjszSmqHSPMc LHyuJNg0eGZK0bdHcgxFs1RhdMPZaM2xX1IJ1d3q0UWzI4W4Ym NY3k0W+CdhNVYsYdlbkeoWXLj4QNQlQnCuP//Zhttp://www.forum.98ia.com/ 8kKDQsJCYxJx8fLT0tMTU3Ojo6Iys/RD84QzQ5Ojf/2wBDAQoKCg0MDRoPDxo3JR8lNzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nz c3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzf/wAARCACjAHcDASIAAhEBAxEB/8QAHAAAAgIDAQEAAAAAAAAAAAAAAAUGBwEDBAII/8QAQxAAAgEDAgQCBgYFCgcAAAAAAQIDAAQRBSEGEjFBE1EUImF xkaEHMkJSgbEjJMHR4RUlM0NjcoKSwvAWNFNiorLx/8QAGgEAAQUBAAAAAAAAAAAAAAAAAwABAgQFBv/EACwRAAMAAgEDAgUCBwAAAAAAAAABAgMRBBIhMQUTIjJBUWFx8 BRCgaGxwfH/2gAMAwEAAhEDEQA/ALkuJfBhd8Z5RnFVfqHF99a6w6IZiQQAG+p13J9mKtC4jWWJo3 +qwwaiEVpZ2l8rXlrHNewNi2JhDeIPvAnfPY46bDfvzeRbyfF4 NHi3EzW1tkxibmQEggkZ3rYK5bG5jvLZJ4TlGG3mPYa6RVrHSa 2U6TT0z1WKKO9EGPQ6UUDpRUxgoFYOaBSXkRWPFHHl1pXFPor2 ssbw48O35gfGUkgHY98bVZVlM1xaQzPG0TSIGMbdVJHSqm4+tW 1D6SLJhG/NFCI1cDZeU8w9+edh+FW3AcxJk52G9Rx9KyPT7sPl+Se2jbWKK KsMrhRRRTCNRGaTcS2iS6dJcPyq1sDMr9wFGSOo6j206rVcwR3 MEkE688UilHXOMgjBFUGthYpxSpEc0DiLTbm+9DhlgjaYAwxo2 QSASew7D5VKBUQ1/SLDRLRNTsoVtxaSJOxGSFRGBfHllOYGpcMEDHSlj7bX2JZnDrc eD1RRRRgR6HSigdKKIMB6VgVk9KBSXkRVHFuj3c/HdsWRC0rKkLMAxZD1bOBg/WGB2HXerVjUKoVQABsAKhfEjE8f6IPu8vzLfvqbU7xpVtEqttJ MzRRRRCAUUUUhGuig1iqJM5dWto7vT5oJgDHIhVgemCMH864uE Lw33DllJI3NLGphlOP6yMlG+amm8i88bL5jFRzhWUxajrdgwCr HcrcRKPuSoCT/AJxJS8W/yv8AH/R/5SSUGig0Qiex0FFY7UUXYwE1kVigUy8jkD4lbl490s+TRj4k1P arzixx/wAZWR7rcwD/AH8asOitjMyKKxWaSGCiiinEaq1zzxQJzzSpGnm5wK2VBfpDvS tza2yRpIFQyOrdidgfgGrOuulbRa42H3sigkVzxRpcBwtx4rDo IxnP4nb51HNH1YScaQSqFSO8glhYZySVYPH8jJUWgv7tTywRRI nchR+6uxm5dHHEWGFzp+pwO7E7CH1Ffbp9Vjv5UOLu8kp/vZo8jhY8GCq8lsClVxDdS6/FKL11trdF/VVUcsjPzgsx67AbAe3rthmhBUEHIPQ1zY/nVx3McZ+Bkq3ie52Yx3b4FFHYUVOmMYPSl9rrFvd6rdadCJS9s B4knIeTmPVQ3QkDBI9opgelQziTi230G7ntYiJ7xnEiRj6qBkI 9Y/3lzjruKj1Ke7JxDt6kQ8YXHLxkrA5EdzbnPluM1aZONq+fbmZ7 iB5JnaSSRyzserEu2T86tHg/i6LU7SC31BhFehQvM2yy+0Hz9lSy5VMp/cl7NPel4JiDWa1hq2Kc1PFXUCZmiiij9Ixzk1XmrhdS1G6nYtj xCqgeS+qPyJ/Gp7M/JGzbbA1X9lqkPhcstlCWIGSHbJ+dc7yqbnSNj0yKVVcrejXHFa QRs3JnA+1Xq1Qajw9r2lllU3VswQ9g3KQD8cV7lvrQHJ09QO/LKwrlS9QanbG3h8GOSNwVL82SCpzQ+Mmr3vuaHJl1hfVL/sTHgPVf5Y4T0y7JJcwBJM9nXKt81NMyf56x/Yr+b1C/oyuPRZ9Y0ZmGbS8MkYHaOTLD5g/GpijhtemTultEfi0n7q2oWrpfvv3ObpaYzPasVk9K8SOEQs3QD JqVeSCIrxrxI+moLCwcC9lXLP18JT3957fGqp1NTHcwyEkltiW OSTnO/wATUkvjNc3sl9dKw9LfxFLfd7Ae4YpFxIoFujr9hx8xj9tZXvu 8+vodHi404eP28nFzfqgHt/1mn2hQxXFivPjJWkSR5t4x7R/71v0W4ZbZRzYGBVn1GG8U6Knpz3mv8llcJa5MkqafeyGRG2hkY 5IP3Se/sqboRgVTkN2rDEeVZd+arV0e69KsoZT1ZATQOBnrq6aIepcZQ1 c+GMaKyKK6EyBFqtxyWs2NxyHYe6q3W5hBwiOBj2fuqZ69MVs5 9/sHofZVSW3Dl1KCou3OP7Un9tYNYotbt6Oj9P3jTUzv+pJ2uI8E tkiueWdDqeniInJ5wfhSR+F7kK2Z22/7zXRoVmdPv0WWQMZWwoJJwQN/zp8OHEq6prbLXKu3ie50v1JVpbNp30h27AhY9Us+UA/akTcf+Kn41YFsmdZupiCCY448nvyhj/rpbolvbTNbzyQRPNDkRyMgLJnrg9RmmGmXTXN/eqxQ+DOyAKN1HKmM+883wq5jrq7/AI0c1l7Ma9qWaxNy2F1g9IX/ACpkx2pPfEYbmAIIIOabLfcWGdvZX1y73wsYA/MkcX1l38PI67fhXDxBYO+lXUcnKLi2ZOYA7MCw3+dNp5odG1qG a3RVjl50eIDCnIOCB0HeuO5aLVbgwJOFeSHDHrjl3GRn2YqrGK U035N33XWN67IisUmLSFid+QfnmvFpJ4VseuQcZrpMMJsUYLuI 98H2GuC4kjjdowwA5iACfbR89rIlKK/Cw1it3T8nTZXrG6Ub471dnCPr6VAcjHhjpVO8O2ccru7bkOByn uMb/sq6+G0SOwREVVUDYKMAULBjTypi9Sypx0/UbiiiitpeDCK74jm/Upxn7BpJpbEhSWbfGcbV28QyE28o9lJbTWtQt4VxocbKFHrYXJ +LVz/Ix1UJSdLw61NLRIrwKbJtmzjqTUSSNjrFqo5mJY8o6n/e1MW4o1Bl5V0mJcjoQn764PS7m41CKS4t1tnQjk5Aozscn1ffQ uHhyYqe/qFybWGk0TrS7pbe5jjnZowy4BYEZbIptw1piQXV9qhKme+fMgC AEYZsAkddsfClXDLhmLvv0AJ9n8SamMRBUEdKvYm02jAz6+hmU 4FR/WJeRCc4p1dScuc9qgPG2tG3C2dvk3Mg5tlzyrnHzpsr+Inx4b8 Ed16Y3N/Ei7lAzk+X+96jllFFd8Ox3UgInMEkxZWx6zA5z5//ACmPiBGm8ecNciItIuRlFwcftrm4eRF0GzjnZkR7cK5HUKw37H sfI06p9Pb7r/ZoKNJT+GeZpGFsAwZCYQeVxgg+Hkj45pVdwxy3VyzqScOvXbGc 1IYtTgtLdYxo+mP4a4BeNmJwvLuSxPSl+p6jJqszyyQwxHlKqk KkDck9ycnJpurV9lonCpylR18F3HiWqO5yWVWz55FXNw1cK9qo z2qgtBulttOtR4gjd0Ea5OMt5fKrH4G1yVrk2k7kvjmU8uNu4p m/byN/kr5sVZMaa+yLT7UVqt5PEjDDvRWrFdUpmO1plV6658CXB35a5E nMtpGixj6gBP4V0asDJG69yMVq09C0Y9STp92sTmLUyzpvTWtU 2cjWzIC5GB3rnmkU3MAJPNnbHuNO76ErBkK258qSNGy3EEmMHJ 2+ND4lddpsucq1XHoZ2useDex6ZHzekTYZeUZCgkZJ+JNWpYf8 rH7qqPhANfcVajdMAY4OS1jOAenrNj8TVwWwxAg9ladSlaSOWy NuRdrE3ISB5VUGv363GuXkoOQjeEp/u9fnmrP4kuBFNJk/VXPyql3YF+eQj1/WPvO9Vb70zQ4a7bMS20VxM8j8w8VQkoX+sUdj8abrA3oZllIjj A9UdM+QpbDdwWpV2XnI6L2rj1PWbi7OZH9UDAAGAPwo2P4l8TL NajbR23CQcrZu4WIHQMOuK4gQjHlPMOxHeo9Cl1dP+ikgZ2Jwr XMSMT7mcHPXbG+3nTCwkdFKSqVYHBVhgj2VPLx3K2B4/LWS+lIY+iW/iK+DjxPEVD0DedSDQ730PU7eUbAMA3uPWo54hwBnO9d8DkMjZ3 61Sybets0IiNNJeS/tJlDxY8qKXcLymW2Q56qKKv8AHt+2jmM86yNELvo/0Esh7IT8qQ6brSMBvIf8f8Kkeogm0nA/6bflVP2GoEKjBjuAaV8b3o/Q0uJyVibVfUs7UdUiNt9v/P8AwpLZX0TmaWRm8O3iaRy5zgDJNRu41MvARzYrxY3iNpeo2fi qk9+YLWN26DnchyfLC/nQ+LwXHfRY5fLn23Mlj/RnbNFpUNxKv6S6Zrh9u7ktj4EVakIxGnupLomjx20MYiKGJVAR kbIIGwp+FxtVhQ3bpoxrpdKSIRxexN3OnmoHyqmZ2KHlOxXY/hV08WITfykdwPyqpeJ9PeC8NzGP0Mh9bA6N/GgVj7tlzjZensKLmTpvXI75FbrjY1zkU8LSLVvuJLyMm9aP7xF PbUiMBRsAMCk9yR/Ka/hTNGHNVrM9ykUuLqclP8jKFyTmmtt6/Ivc0mtzkHHsqe/R9w3NrN2lxIhFpA2XYj657KKz6xu6Uo1llWOXTLL4Pt3jsI+fr yCin1tbpbxCOMYAorVx4FEpHOZL66dFH8Q8c6bah4NPU30u6lk PLGv+L7X4be2qoQPEgVW6DG1dLDO9apBjeruLDGNaRCqddzbJI 64CyJICM+qCMfECunS7mO3nElzEZVDB1A+yw7+2uGMZJ9+K3ol E6UhupssPh/iQwSZ06/kt2J/o+blB96nY/CrA0rji5AVdRtkmHeSE8p+B2PxFUGi46UzsdVvbPAjmLKPsv6w qFY5r6DbL01iSPUF9Jg5uR1DLzDB6VD763V+dJEDA7EHoaaQ8Q 2Flwlpl/q1xHb+Pao4QZZmOM4VRuarTiTji5vmePS4jawEkeKwBkb3dl+d ZXt08jSXYs9aUo88TWtjprc3pQVm6QYyx93kPfSIXFvIPVmX8d qVSFnZmdmZ2OWZjkk+0155fOi/w86HXKtBMc6hzZGAw3B2xTUSQg5aVB7M5pRjpW1VolY1WiMZnD bS8j+w1CyRykhYD7xXY1P8Ahvi/UNNgSPT7uKW2XpFIoZQPIYwR8aqZRW+BpIzzRuynzU4NSxRGPw hsme8nzM+jdM+kC0mXGoWskDY+tF+kU/hsR8KKo6y4gvYBiTllXzbY/Kij/ABEleHoooxEyNwvuxW5KKKcRuTrW3AoophHrXf6e0Pf0KEfhy0 pbvRRVR/MyRrIHlWCB5UUUhGVUetsPrD9te1UeVFFIRtUDyraoGOlFFIR6 +yaKKKcR//Zhttp://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSNBa4rTnTsRxK9QiOWrtzSBMgc6N07j kIjaoQEWusHovgmnBkuTQ

مـریم
۲۲ بهمن ۱۳۹۰, ۱۱:۲۷ بعد از ظهر
کمانچه

واینم کمانچه:
اين ساز علاوه بر شكم، دسته و سر، در انتهاي تحتاني ساز پايه اي نيز دارد كه روي زمين يا زانوي نوازنده قرار مي گيرد. شكم ساز كروي و مجوف است كه مقطع نسبتاً كوچكي از آن در جلو به دهانه اي اختصاص يافته و روي دهانه پوست كشيده شده و بر روي پوست، خركي تقريباً شبيه به خرك تار و نه كاملاً عمود بر سيم ها قرار گرفته است. دسته ساز در واقع لوله اي تو پر و به طور نامحسوس به شكل مخروط وارونه خراطي شده است. انتهاي بالائي اين لوله مجوف شده و در طرف جلو شكاف دارد كه نقش جعبه گوشي ها را مي يابد، دسته فاقد «دستان» است. سرساز متشكل است از جعبه گوشي ها كه در دو طرف آن هريك دو گوشي كار گذارده شده و يك «قبه» كه در بالاي جعبه قرار گرفته است. سر در واقع ادامه خراطي شده دسته است. طول ساز از ته پايه سر قبه حدود 80 سانتيمتر است. كمانچه امروزي داراي چهار سيم است و كوك (يا نسبت فاصله سيم ها به يكديگر) در دستگاههاي مختلف موسيقي ايران تفاوت مي كند. معمول ترين كوك اين است كه سيمهاي اول و دوم نسبت به هم فاصله «چهارم» يا «پنجم» داشته، سيم سوم يك اكتاو بم تر از سيم اول و سيم چهارم يك اكتاو بم تر از سيم دوم باشد. طرز نواختن: نوازنده ساز در حالت نشسته پايه كمانچه را روي زمين يا روي زانو قرارمي دهد در صورتي كه پايه ساز نوك تيز باشد، آن را روي زمين مي گذارند در اينصورت نوازنده روي زمين مي نشيند و اگر پايه به شكلي باشد كه در عكس نشان داده شده نوازنده روي صندلي نيز مي تواند بنشيند و پايه ساز را روي ران نزديك زانو قراردهد. در هر دو حالت ساز در موقع اجرا كمي حول محور خود مي چرخد و همين عمل تماس آرشه را با سيمها آسانتر مي سازد. نوازنده ساز را بطور قائم به دست چپ مي گيرد و انگشتان همان دست را روي سيمها در طول دسته مي لغزاند و آرشه را به دست راست گرفته به سيمها تماس مي دهد. اين ساز نقش تكنواز و همنواز هر دو را به خوبي مي تواند اجرا كند. آرشه- موي آن محكم كشيده نيست و نوازنده انگشتان درست راست خود را زير موها انداخته و آن را مي كشد تا عمل آرشه كشي ميسر گردد. كمانچه سازي ملي و شهري است.
http://www.forum.98ia.com/ 8kKDQsJCYxJx8fLT0tMTU3Ojo6Iys/RD84QzQ5Ojf/2wBDAQoKCg0MDRoPDxo3JR8lNzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nz c3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzf/wAARCACqAHIDASIAAhEBAxEB/8QAHAAAAQUBAQEAAAAAAAAAAAAABgACBAUHAwEI/8QASBAAAQMCBAMGBAQCBQkJAQAAAQIDEQQhAAUSMQZBURMiYXG B8AcUkaEyscHhQtEVFiNi8SQmMzZSY3N0gjRUcoOSk6Kys9L/xAAZAQADAQEBAAAAAAAAAAAAAAABAgMEAAX/xAAmEQACAgIBBAIBBQAAAAAAAAAAAQIRAyESIjFBUQQycRMzYa Gx/9oADAMBAAIRAxEAPwDQyg6pIgdemGkcuvhz/Ofv5Y6afr5+748It+E+QHL3+8487iM2cQB4GZ5gz4D39cRMxrE ULbetBV2hIhCSTZJUYAB5DpGLApJ5zzMmZ6e/pgazp8Zjm6Mpo6pqnfYbWpx50iE60RpHjpMzykeOFfTtlMcXOV F8sEKMm8wIn34dfLDSCDeduvvbb+eImS5ijNqZxQQpDrLhadQR AJkwR/dME/mcWBQJN5Njc/Q/v4WGClYkk06ZyImZAA2mNv3w5CCCmYv0n12O/wBz1w8I/wBkGfdv2+uOiUyL2kdBB9/TBjEU8AIB2snckW6e9hyBN8NIIQkC55bjxi/OPXqRgb4ndzh7P6OkytdS0whrU72bwR2qlEgaTpJJSIUbxB2sc ELLialhDqUOICkxpdAlMG4PkelvPDv0c1qzxQVaIAN77Acve3Q HfCAUbk35DoY98/OMdVAqVJnebGbx+fLr5DCRpB5edv8ACPt5nHJCjm0K0gpVq53u I+nj/Ic8OccKU6YuZF7H36+Zx6CG03/F0B3JH129fIYYdKyATt/etb35eZxTxoBz1O8kEjkQFx9rYWPS2mT/AGc/9Kf1VOFheLCSALGOn1/n+WPCBH8Pvzw8jfbqDI5e99h4nCiwEfnz9+Zwoxz08x7n7/rjHOI6JWc/EbMaZkVigt5CP8mKRBS2kKJUbIEpONEqeMcopszqcvqahulqGH NH+VKUgLSQLphJtNvTxwKZI22/xkapDRfoquqceQ4UhSSk722ESQYv3cDlw2y2ODss/hhlb1Fl2YVFQ4/qefDYZfELbDci/KSVWjlBwaEctz5/b3fywE8A0jOQfNMVeZJcXWLbUx3lBOnvQAFRCo3gTy5YN21BZI CVAj+FSSDHkdx9uuA5LkxZp3Z4lN4tHOQPf6eeOmkDnE777++e/SMJIHPbz5e+f0w5QPMGSYAuPfucMidGX8Z5q8njZyjp6twgIbQ GkLWkpc06jGgg7FJ/F4YK+C0voyxxdQKlsF2E/MzrJAubqUY1SkE3OnbngJ4qpH2eKs47LMF0T1RC0OtBeoIKNQU VIEhI0EQJkwPHF3wJmPyVBUNO1lbnKkvFCF0rTrylbEkpIlMTp 1GOhNhgteSj2qDsRMDVNwLfYe/M4aoAyRJAg2t9PyH264CM/wCOVZRm9O1V5bWU1I4yohNQ2Wi6oKIkHmAAkwOs3kHBRkNbUZl ktNWVVOptbqQoarFSYHejlPu2BbumhXjaSlZMCSEpAHp799Tyw 5Mk2tbofc/c+WGXAGm/kcOEg+mCmTY7uC0Jt/vAPyGFj0a4slceGr9BhYawEs2BiRbe1z1928MNtuNh039/c49Bgap6m/v9sIQIkkACbSPfnvhRyi4j4byPPHKV/PG+80ezaUHyyVTHcsRPgAbdbnAzktDQZTx68zlTT7FNSrQwprt VuJUpaQpSpUTABUlI8Z9Ouc5dxhlua/5vPHMKOrcWuXUtBTBUokoKlGQm9o5WjFXkPzLXGK6bOaHTmzbc VFUmo1oWQlBSqI3KQgW8fHCZW+DNGJLkS+IWaX+rdVUZ3TNamG qgUwbJbWHA8pLCk6TYnUknwNxvFH8LXy9n1Oyupq+0DbxcSQkt OQAUp3JJ/EokxGmLyTgnzLLqjNqd+konmquoTmdQmK5g9mhBJWGwFAyIsCn cRETiuynNeJaJ05TRcJMtv0h74p2AhBEgnvmE97wP5GFi3TSV7 GpNd6DbiWsqctyaqraOncqHWxJS3BKU81RF7fttGBzJuMKrPKt TWQ0BqktMpDgWvSgGRcqVtzt05GMX/E+bVOVUSPkW2V5jUHSy26olCNtS1RfSmd7SSIicSKGoSzT07VU qkTUKb1rFNZtRG8Dlvseu5x0uCkuT2TjfF6M/4gzJ1/idDGYZLTorgEMLcbzBbiXUkEpQRpSFSXInxHTFh8PlKGfZpTtU Jy0JWXHaZ1pcuBQ/EAtUpJUN7ghJsJBEPjOjrkcVPZsaFCqBlDalPFxBGpKRConXIV A23Am04fQmuTxE8niPM26qhcZUgPUVStKkhAUqDoKVJUbE8jMX vilrwBrWzQ69ykapFO5ghldOykukOJCwAkSSAecDf0GObOZUlS 6y2Hka3kBSBqBm8RvvJFvvgEytGUZtnDlBUUTiqGo1tsuLrH1L AgxJUszN+XMC8YIeHeCqLJKsVKqqor3EDSx8wkQ1zmJuq29o8M d1tqnoFQ47CNSUKIgm9/xff9/QYYGoV6wYHuPLYY6gEkWnnI/P99zyw8yAbfTl7+g5zi3FPZEjFkSe4T46FH7zhY6EEklKJHIhB M+vPCwKQDtEm959++Qx4RcGOp9/zw+AYkfYfT9thjjVqeRSPrpkhT6WlraCrgqAMT6xfE2UK2o4iy ikq6mkqqtLTtMjU4koVfuzCYHeMH8IuTgEcqKXM+P615hfbUr7 jQBgpDmlCEknYkAg22sPDFahqqznNUtJOqoq3u9uACq5MbxEny x0aoFZRxg7Qh3tFMJbBcCY1FSEKMDkJUYHQCSTiGWT4NmnBFc0 gmS+3lfGFdUuOFukaZ7VaEOkwA25KSN57vLwviLwzxzmlbmFPR 5mxTFp95LaVISUKRMgAjY309ABJM8veI6Fyvz92lpmB2j4Qe0L mm+lUJPQWJkCftjrwnwy81nKlZlSLbFJCwlxJ0qXPdiLEW1WPS cUTbSIssPiRlorMnRVa3kdgopWptZHcXEqJAuApKJJtHLAXl3D ec5nRmqQ5U1rEqQE9p2e0HYqBO+08r40ziDOmskpUvOtKecdVC GUqgq6kk8hzMG5gY75NmTGb5e3VUqC2iShTakxoVvEDzERvOC4 psCm0qMXzLLHKXNqVispv6Of0ISpTKEpcQ2olJc7u6o135xGD1 rh6hSlx9VDUpNSHEuVDaAlSpWEKKrXTpUSZ2uMUPxLCv62MrGo FNG1pVO8LcMg+E7+FsEtHX0b+Sdq27mlS086VKeCFFXeb1qkJR A74EjaL7YNBb8gzleVVf8AWhOXlKkrpnwt1RtCEmQr15HxEY1O SrZMDpER4R+n1xT5txHl2WvMB1wul6VFVPCghI/iJnafMm8DFygjSNJSRFiOfO1/t6nHQEkOAgiEmfDn4/v9MdCJm31wxRsSFWiZB3/U/meWHqSTNhO0CJ8un6DF0xDloWbhCiD/AHlfzwsNLKSZ7OZ59goz6zfCwNnEkm+1toj7YYfxgzymT+fv0w 4C4sdtrG3TEXNapdDltRVtIC1Mo1gE2iRefe1sRHODb2VPVjjw cpDVUstLcMJU0DYiTBiYHs4zbNHGHeOq12ldbdZWsaHEKCgToT qEi1iFDDEUVRmVc3TNILtS8shOq0q3JnlzJxxrcvVk/EhpFr1FoouBAVqQDa/Ux6Yhl6oNF8GsiYTvrcZ49y5zQgocaQA53Qoaym3U3QdpAk9cH gTO1ht5+/8AHGf5spI4t4eeUm6ktaSBzCzN/pg/unrfb+Xv1OKYZXBCZI1Jgj8Q6FTrFJWNmUtS2vaEhUEK+oieVo viiyZvPqRj5zKGnlMlakqSlAWhREAyjc8ri9jcXxpKiFApIBBF wbyPf7YclKUpCUJgCwCRAHhH6fXFKTZIxviiuqM3zNuorab5Z5 DCWloAImFKMjVcfijnEWnBDw9XGoy41D2eqQ8l35hKGGjNO42E MhspJMgpIOwmSfJ3xMSVZnQqJkGnMEq3hR5+o/TEXIkfKZXXKRVs07dTTirUFpJUpTDgkxfeEiDuCemOTp0x+6IG bZSnKnWE9q2428wl9t1IgFJnmekC55GwxoPDXzIyOlTWJIcQjQ ElMHQPwiP/AAxb1PTEprL6aroGEV9PTPlpRKQgShJkgafCwHoABiYpI1yRYz y/f7fXHKDQjZ4Lc7m8yfrP2n0GOpICdGmL7RtHL9tuuORvMaiZ6c/fr6YapRKYjux4RA977eZxROhR4csO5PjpUfvN8LDdLhv2Kz49n/M4WOtnHcCeU+/fhhriErQpDiNSVghSTcEHeT06n6YUTc+UR7+mEecC29jPv8hiY 5CYyqgpq9VZT0yG6hSCg6RCTJknTsCfvzxnvGoA4zcUefY38dA 5+wMadI5x5+/ZxmPH0J4pKo3aaO0zFvY254nkXTSKYn1Jk7OnlJr+G3NCVBa+z KymdJ1pNj129CeuNDjUSZ9Rv78MAzqg7kmWOLAUUPhQJAteZ+2 DkmFG8SYxH4krjXor8qHGV+7Pe6nbzN/r/j9MNJgH6R157fphA3BJIP6Y9G8D6D373ONplM++Jh01OWrKY1I cv6pvPrv9MUnDvbU9WqrpstTUtLpahqoKyiEFKUlKkhSui4Mco uTbBD8UG0qZy1yRYugmbR3OfP3GBjh1h5+sQhpFQ/3igstpEKUpJI1HlOmIJAMXvia1IddjUsiU4MrZRUMssOtpSlbb CtSAdINtrEEEbWIGLArAN/qR0+36DA/wq38vlIbNO4wTpUvtHSvUrSEqUklSoSSiIm0Ri5kBRI352HL+X Tl54opCHVSwoW8tifc9Nz5Y8KyUgyD1ve36/lyxzKtybwOV/wB7/U+WPFEBPK08+nj4fQeeC5CnpiTZP/tThYYEkiQlUeSf1wsLyZxIBGxt0wvznDQREgfth1jEj0/bCD0IW8PX3++Mz+IepPEkhO9O3JjxVb7fzxpZ/FYSd97+P+OMy+I4Az5JmJpEQeUal+sfnhJDw0yyJUOGGVRJSsW HUj98HP4j4dYPv0+uM/yxfzHDTyD/AAkC9r+xg6pVBdMwuI1NIVbxA9+OMnxdOSNXy/BISqIn7Hn757DYY9JEco2iLX9+uOZF4/x9/ljydNpt42j9vucblIxUB/xNP+R5cqVf6ZwTF5gH629IwG0LwaVl61VrtCwczZS480BKQW3d O+38Rk359MGfxKbceyugDbbrivm9JS22VEdxV/sPAYAMwR8vkdXR1SVt1b71O5SJKD3ilSw5fYEJXzgmfLHJqwpO jS+DnGNFSzT1Ly0tx/Yuwksp1KI22BCp6gzHQEJ32g7RHPy/TlucDmR1yFvN5hVrS2uopggnSSe6QBNuoURO0npi/Q4h5AWypDidpQdQJnw/xPPAjKxWOKhyuPfuceGRAiPpyjl7A88KRM6rbyT+v6+gwtMnba 0EbDy/T1OGAKAf4R/6MLDC02oyUoJN5JN/thY4BL2OopkciT7+uPTtMDbc2Efy/PHmpKUkqVAAuVCyR1g8vDFBmGaLccLLZ0sLH4U2UQdpPjvHSMZ 82eOJWzTixSyukWtTWtMIClhRkgJ7savr+lsB/EGXHiTNEPUynWlpaCNOkKgAm5Mi5n05YtUtupaK0pSlDpCBYTC h4joOV8XGW0yeyLba+zGhXaqCFJO+17ExzH5YzQyZc0vRaUIYl 7YIZdltXl+V19JVJHdGppxF0qAk9bEcxy+5MsvXqy6kUYB7BBg H+6J3/PASc0ezSrfQysfJpBKWgbFMHfqSI9jFnlucqy6qp6SqINI4lAS oASydh4R57b47DkUZvl5Dli5xQV26Dp+H6W/IYqs/zlnJ2ElY1vuH+yaBuSOZ6efoOZxaOrSy2p5xQS22FLUqT3Ujcz +vPYYzWmf/AKx5mauqUYfX3EoSSW2RJCQkbwOQ3PnjXknxRDFic7fotKSqVm CTU5m8pTaCgKQFaQAVBMgbBIJiTvyk46VuX0GbUYaQjsqlm6FW 7IKGoBcSTcGN52sNsOq1pWlujp3Gw0FqQlpkr7i1GVJMmDpEQB sdUdBPWtmkZSAhXcTpTaSPX9cSbjjbS7nScpL+DlQUK26d4qbU jSiwChcgAWPgQbkdMSnFoQU1lOpgNEKW/wBiYUoxZKYMC/JQ9RNk2V1LK1QtKVkkpO0G8ffEfLqMs03ZKibgpKYBBJkR05YX lrsJ2dk2jzdtTrbNWotuOFKUkiIUQFBCv9lUGRy5ibHFnMD+I9 Rfny93OAXUjLq0ZPWopjS1ADgqHDpUhACgBy1kHugHYqEHcEpy OsXU0q2ahRNTSqCHFEEKUN0qIIkSN+eNEJOkgSj5LAqTJukeBf j9MLDpPJ1Y8NaRHpGFihMh8ROuikZpaZtS3at3s0aSYFiVEnpA uT+2BOmco0PVbeYV/Y/LnQkUzS3O0IA2WU6DG0AmIuRGLf4ig/0RSqKErQl+4WJg6TB8CLx0wF19QtOXU7zl2alCg3pJuUqKSk9D b6HGHNFSn2s9b4i6Nyr/AEI8ozbL6SldNXS1D9SVKKC44nuo5WSAAfr54v38wbZoexYWNK m1sg3gEAgRO4ggz4HGc1lY85RtVAYQimAXoLKYQmVXmJjvbat7 xN5lUDwzKhCW6o9q2hzQXKk6p1hSEJSrugfiAM2254LUqda9Bz YYqpJ/nyccop3nqt5LNQ5RvuA6HEpCkyIASpBFxuORtvian5+OzzZdMs EksludRSZ/FYDYjYfzxTZZmKE16XFqCHgqNBPOeXqNv8MENUWmWPm64htllo OFajATYE/XEMrkulr+hVHqvwW/FWYLb+GtTUBRUpbKKcqVudTgaJ84nAdwuasocqUUtYUimcLamz 2QJCCCoLVAOnVJAJMAwDgx4woXXPhnWsqQtDyKRFQUA3SUqDmk kdINh0xmGW8U1TtVlgzZaaqgo0hoUpbSGw2RpVKEgA93r5Y9KE G4pvwZYz+0V5Dmgr3lcYLZqKhbwl8IccaLRcUJI7p27uwMSACO WCkx/GEmN/LGeZ/21FUU1bTlwOJWlCXn1KLtQtsWeKTYIW2EGQYJkWOC/Kc9pM2pEuJUluoFnmVWKVf/AM7wf1xmzwcZWL9kmiLmXBvD+ZVfzFTTVEGNTKalQbV6crjkRi 7pUMsUzLFO02w02kBDbaQEpHSB64UgpUQoEJCRHSCZ/PHCoqaeiaU9UPIbbRIJUofQDmfDCvJKSonxtlDxYXBnGVu0/afMNNOqR2SQpQUVI0QCQCZBjli3yHMaY5w9QMtNLU4kq+Ya1SA juBCgoSkgIEg/hOrrgUVUv5vmxrWWEOwQlimfWWg8pI/s2kr2C5IXv/CrliXwZVDMOM3HGXXHmUUytDjkaloQENpJiBJsbWvjRFNQRSSX b0jRxBEiYPRGFhhKJM6J/wCHP354WKWZ6Bn4mZm3QZRQNOtlTNTUQ6Ei6WwhV0jwUpB8YOA SuczDS2hLtJ2ThVVUxbQFIUY2SBsDAlPrFji4+Mb2rMctpwowz TLcIJButUfWG/STjMi+402tkEFlR7zahKSesfrhli5UzRDJxVEt2rStCE66hVRs hJKQhF5IAuY22gb4iuVSkILZWl1tQhSSmxE7HqLA+gxFccKkab +Mc8cbk7DGiONJCSyt6Lo5g5mLqVrSrtENOOVCoADoQJ5bGLTH S3Uy4H4YHE+fIzt5NUrJqRSVM/NxqfdT/CkAwQCJJECwEbwF8PFqmru2qUl1lLThcbGy0BBKk+oBGPpGk+X +Tp/k0NppeyT2KW0hKEojugAbCItieRqPZAt1sE/ipnzmU5AinYITU16ylB/3aYLh8jIST/etjCnFpYfPZ/6JRJRI/CJ/D5jbGgfGmrU5xNS0p/DTUYVc31LUZn0QnyxnDi5BE2w+KNRA3QX5LxAj+jamiqnQhaqc tIcOz7WkgUy1TCEEmQq0GbjHarpOxqwukeXQPGo7JAffI0Ds5M PHuuCbWvcTPIGDhTscTaTN6ukZWyxUOttKSUlCVd2CIIjYT4YM sTZyl6NEyPPXqil7GozGobecZ7RLfynbOFsiy+4DA3sSDy6THz 2pYzivUxTPvioYpnHCH6ZerUNJ06CQpMyDNhbngY4Wr1VXGNK/WOLWXwptagrQVf2ZCfwxAlKRA6Yh52+5TZnXUanVONIqFlIUoq Bk6hud7i/hiH6EVPS2FSYUZpmlLRvVTGUOrAeK0uQ/2zISoN3SpV+0PZgEjupHdTNzg2+F2VLpspdzR5MKrYDIIv2Sef kTPmAMBvw64PHETrldmjo/o+mcCFUyFSt5UAgKjZMHbc7WxtG3dAgCwAgAW5eXXlsMDJS0Fy VUjyE81wecuRhYQWBYJdgf7ITHphYlYhk/xYVq4oAH8NI0AOl1GPvtjPHwAoiefWcaF8Ur8SuT/wByZ+8zgAe/0iv+IfyGNWLsFkNRg4aDfHqtj5YTf4xi4hYZXPzJA3Uw+CP/ACV43b4X1aqvgqg1Hv0xVTmOQSTp/wDiU3+mMLyj/taf+C7/APmrGv8AwQJPD9eCbDMiB5dk3jPlKvsA/wAYj/nvVeFOwPTTbACs4Pfi9/rpVf8AKMH10nAEvf1OLY/qichhOPJw0749O2KCllw9UClz7LnyYCKluTMQCYP2OLXjJpTXF VaXEiVlCwY37gB+4OBckhBINwMGnxG/1pV/y6f/ALLxKX7i/DGj2C74LVZL+a0a1DSpDb6QDvBKVGf+pH1xp5F48Rbrb3+eMf8 AgwB/Wx22+Xvf/o1jXxdRB20t28yZxlyfYc9AMc/Rkn788LHFa1BagFHfrhYlyFP/2Q==http://www.forum.98ia.com/ 8kKDQsJCYxJx8fLT0tMTU3Ojo6Iys/RD84QzQ5Ojf/2wBDAQoKCg0MDRoPDxo3JR8lNzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nz c3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzc3Nzf/wAARCACUALADASIAAhEBAxEB/8QAHAAAAgIDAQEAAAAAAAAAAAAAAAcBBgMEBQgC/8QAQxAAAgEDAgMFBAcFBAsBAAAAAQIDAAQRBSEGEjEHE0FRYSJ xgZEUIzJCobHBFTNictFSkqLhFjVDY4KDk5SywvDx/8QAGQEAAwEBAQAAAAAAAAAAAAAAAAECAwQF/8QAIhEBAQACAwEAAgMBAQAAAAAAAAECEQMhMRIyQQQTIlGB/9oADAMBAAIRAxEAPwBG0UUUB9xRPLIscYyzEACsl3bPayBHZGy AQUbIINTYwi5u4IDsHcBj5DxPyq3domlQI1vq1pMjJcIiyxj7r BcA+4hd/X30t6ujk62pNFSaimQooooAooooCVznbrX3JHIOXnVhzDmXmHU eY9NqzaXbPe6laWsRAknnSNCy5GWYAZHj1p3duuiLBwdpV1btl LeYLICqjIZTg5A232wMDf0FAIgjBwaipPWooAooooAooooDucO 6DLrv00QzCM2sBl9oZ5iMnl6jGcetcVvDbHpTN7JtJnuNL1m6H sRzL3EbnqrKrMzj1XK49TS3vYJLS7mtpxiWGRo3/mBIP40pez0wUUUUyFSqliAoJJ6ACorf0a8FheLPnlYbBgM8p23 oEYrcNbXkffBoirDnDKcgHrke413deRho0EjQTpG7/UTd4WWYDqcfd6/HNEvEsMpAubGC7x076IfIHqPKu5qcF1qWhQrad68fdsO4ViwLk ry9fQH5VFurNxpMerovW61FWJODNcewnvfoqLFCAWBmXmOdtgD Vdq0WUUUUUEKKkDNSF9aA3NEv5tK1ez1C2RHmt5VkRXGVJB2zV 944471fWuG49L1GyjSIiP6xXVjlTnm2OxOwxS+sIPpF7BCCPbc A5pncacBRWmjo2mS6bPdRyiF47ZsMjcpbDZOAdj1qb6qToqCMH FRV00bsz4g1SWAGKK3hlkMZkd+cJgA5PJnzrmcT8KXnDgxfyIJ TJyiI7MV9rD4/snl99UlXqKKKAKkAnFAq4T8L2n7K097e6U3NxCs0jl8qMjPLjA xtjbrn8FbIclpgdjNorcJXTyLNy95LgnGDlOVivtDwx1xSd15p H1vUHnV1la6lMgcAMG5znOCRnPrT77MRPZ8PadpbRwvbPbSyyS AZKv3+Nj4g5PypVvxDY6fxPcvLp0b93qTyNMrFWbDn2j4g+O3m ame3Sv0ps8E1vIY54nicYJV1KkZ9DWOrDxrqlpqurd/ZYZQhVpQGHeEuzZ9rf7wqvVcRRWW2ga4lWNBksflWKskMrQuro QGU5G1Ada44cvEK9w0M4Y4HLKqnPuJ/KrVCJhoIikDRTJEc5H2SR1+dUl9SuGJ5HEY/hH61eeBtJutespI4GQd0geRncjAORnYHPu2rPOXXbXCzfSmftu +MPdtKOmAcYx8tq5lXC3XQ7Kea3+jW8skLMkhuHYk4JGRnA8D0 FVW7aI3M/cDERkYxjyXO34VcsRWCiiimlK+OKa/COrdnx0iYa3ZQRXSQFMSxlwQOnKMEhzvuB5eVKgAnpRvSOVfIb/hOXXLWLSdDuE5wiRzPdMOVuTGSuME56+fWrVxrbrHo3FTJaSwl 79HeRycS5STddunSlPojtHq1m4OOWVcHyp59oWoz63w5q2mzPZ 26WdxHHHKXIGCH+31x9mlrtUuyR0jiDVtEmhl0u9kt2hdpEC4I DMADscg5AHXyrW1C/utRne4vJmllc7lv6DbxNXzhDs0g1+S3M3EdiqSvIvJagyN7CqT gnA++uc/jXD430HRNDkEGka0dSlRwshVRyjY+I8QRgimlVKKKKZJBxWc3l 08ccT3EzRx/u0MhwnuHhWKLl5gHzykjm5RvjxxV34gueGpjGqBFiEX1SwcoK+ yOoXIBJycE9aVpyHN2Xz26dnukW3MouFjSVl8QrSnB/A15+1bSr++1+/NtaTP3t66o3LgEs5xudvjTt4GEa6RpghUyA6XCFjlOAwMxIB99 J5OLdR0zXJHDh4ortn7sgHYEjAyCOnmKmb3T1NOFq+mXOkXjWl 6irOoyQrBgOo6j1BFaNdjibWm1zUBclWVUjEUYbGQoJO+AB41x 6ueJFFFFAFN/sIkDy6jbeMlq4+R/zpQUz+wq5EXE/cnbvFZfflc/+lTn4rH1SOLoTa8U6vCVwBeSlR/CWJH4EVx6tvanavbca3hYYEqRuv8AcCn8VNVKnPCvoooopklfH PlTY4N7SNI0jhxrK/0m2+kpCyK624k74/dDLkYHrmlNU5IoPa5ycS2mqa7Ym30LS7YSdxE5WAjkcALlcE4H THU0we0m2kt+HOIrnFmInu4FX6OH7xiUb95zADP1g6eFJPTnK6 janymQ/wCIU7+0yUycF8QggZGo2wzgZ/dQ/wD3h+lTbqyHPKR0dzNbtmCaSMg5BRyv5VF1dT3chluppZ5SAC8 rljj3msTddqiqSKKKKAkHGaCd81FFAemuEkDdmVmzfb+iW6BlA DAbHqN680SyNLI0j/aZix+NeluFn7rsxs2PhBbk/wBxTXmc1M9p3xFFFFUQooooAq79klx3HF9m5JA7+MfPK/8AtVIrucH3L2msxzJjmQB1z0yrA/pSy8OerV2425i4tjl6B4SB8JG/rS5pkdruoSawNH1KS3WMyJIrchJGRy/rzfI0uKWP4nlNVFFFFUkUUUUBmsji8gJ6d4v507O0kY4N14gbf tC2I/6MQ/T0pHoSrqQcEEEHyp5dosgk4F19eVh3V/aqcjr9VFvjw648OhFRl7FTykY32jUVJ6n31FWkUUUUAUUUUB6R tnNr2PpMPu6fG4x6Wob9K8316Q1UfROyARH7unGM/wDa4rzdSh0UUUUyFFFSBmgIrf0Q8upw5Gc8y496kfrXS0Hg/WNZKSQWwSA7h5ZAnMP4Qdz8sV2rvhW302+jdJrmGSJgxhuE3Pu Ix86jLPGdbXjhle43uNWFzwLpbIrd5BcnvGKkDlIyCD47t+FLc 0zNZEt32d3MvImLVoY2YN7R9rrjH6/maWZ60cf4jk/JFFFFWgUUUUBIOGBp7dpGTwPxBkb/AEu0IH/LjpEU+e0ffgPXSRgm4szv/In/AN/WpvsVPKQ56moqW6moqkiiiigCiiigPSPHGYeyufHhEV/w8tebq9KdpjonZtPECMlGIAPgGArzfLDJFyd4hXmUMvMMZB6Gl idY6KmopkkDJxTG7LOFbK/lOqa1B31qCVghYZVz0LEZ3A3GPfS5FNjTYtZ02OKLTu++jpGoU RqHHTyrHnuUx/z614sZcuzP/wBF9Fu2EtlzWsw6GNiB8VPWubrvDc0ti8N9ylo89xcgZx/l02Pwrh2XFl7aShNRiTI/3bRN+oP4VZ4ONbJ7Zmd/q40LMrDOSB02rz5crdZz/wBdfzZ4odlp0baRqml6s7QRXUnK3L1UqSQwHl7QPrilVrelz6R qM9lcqOeJtnX7Lr4MPQim5f2l3q96L2W701Fmy3I15GBCp35SM 5G3kKo3H1oUitrhiCyEw8w35l3I38hg/Ou7jz1lIw5MJ87lUyiiiuhzCiiuhoWlz61q1rptqD3s8nLkDPK OrNj0AJ+FAY9P0y81KUR2VtJMcgEouwyfE+FPXtAtJ7rgzW4LW CSWd57PljjUsWOF6Adfx/WrNo/DthoGkmxsIQHELI0gALMxUnr/ADxHHvrLpuGnmcrgLPbS7eSxk/pU32K108rTI6SukilXViGBG4Pka+Kfvarwjaajw7carbQIupWU asWTA540Uc4PhsO8bzJXFIPG1UlFFFFAFZbZQ9xErbKXAJ+NYq ufA+gLePFczRiRmJ7pSuQuD9rHvpW6hybM7VooFsHRWWfmtoQY WhPKf3e+/XJ3xXNjtlkgKXMcb5zzB1DAb+u39PHFbstpc2tuWuI5ZrZsK0o BXlwPkRsK+YEkfPKuSrY6YAHu2Hyzj0rjzuU8dGOrFF4w4QhS3 m1HSo+Tuk55YQuFwOrD+zjy9Ns1QCMU+pFVFxORykbK3T9Pw5a SOs2gsNTurVTlYpWVfd4fhW/DncpqsuTHV6agwTg05eGdbElhaXCcrd5GAR0ww2I+YpMV3uHNb Fjm1vS7WUhzlN2ib+0B4+oquXD7x0XHl80+7TWQ4w8Xs+ILgj8 RVX4v1G1nuZoYkgDOi4KAbHx6VXra306ePvIdU75G8EGPnvXzq A0+3tl+juRKrdXPX4CvO/ruN7rvwyl7YIbdXuFcoC6tsSN653aFcckVnY5BbHesM9NsD8z8 q60E9w8XPBaBmIyGzgHFUDVJ7u5u5Jr7ve+c/wC0BBHoB6V1cOFuUt/TLn5Mfn5jSoqcHyqK63EKvPY3JDFxvbGYDmaGUREgEq/LnI9cA/8A5mqNWe0uZLS4huIH5JoXEkbeTAgg/MUB6iu9QT6YlrHlpVAckb8qgjr6+wB6+1Uia3itrqWSZUaQRqE HUcqlT8N/ht1rj9nc763w/ccRPFCJ5ZCWRmYj2By/DZRtXe0ljeXDhY4Ldj1kRebI8ftE4rG277U0rvVoItIv7qR1RU ikZwegzlvlksfcQK8u/dFN7tqmfSYrfSreWN4btCXK+CI4K+/ctSgrTHeuyt2KKKKohTR4EuEk0i07tiHXmiblPQgk/kRSurqaDqV3p90gtWUiV1DRsdmOdvd161OWO4rG6p32twouHEr vyKhDBicGuRHeKqs0k3dhj67jw6H86r+vaxqOmaek9xbRIWl7r 6ucOOhP6VVTxRP4IB/wisMsLlOmmOUxMN9Ws4FZubYZLN028eg/OlNq90t7qVzdIvKksrMq+QztWxqGuXt6jRPLyxHqo8ffXLrTi4/idpzz+vBWSCJ5pUiQZZ2CgepOBWOtrSyRqVoQM/XJ/wCQrVEW2Phu4sMRpEhlxhpOYZPu8q+JNKvEY8yIGx05smrbFKl 5GoHsyY6E9a1njbveUxZ2+2DXFefOZasd8/j4fPVTwrrbwaeNPW19pefnklU4GT08vSt6aFbtGjue7lDeDrkY +NaH0adTzJlhuSMZNZ42l5BLMojC9ebH50TPd2v+v5mlb4p4Vt IdPkv9NHdtFvJGDlSPEjyqit1ps3Nx9KtJ4IirK0bk4PXAPSlL XTx22duLmxky6FFFFaMVs4J41vOFpJIUTv7GY5kgzghsYLKfA4 29dqut52jPbWzzQ6BfxtuweX2VGem9KGNuWRWHVSDVt1njA6hp htUse6EycrEzFsYxuNqjKdzUOa124Wvazd65qMl7ftmRtlUdEH gBXMqT1qKshRRW1pdoL7UILZn5FkfDN5DxoDWx61t2lvdxzxTR Ws7lHDjEZ3wc+VNTTND03TYVNvaKT17wjmZvXJrohlbw2+VZ/bT4pd6jeXV5ozrd2N33kjkKAuOUrg5PsgkHm/A1VXRkOHUofJhinQHw8nK56Devl4YZ0KXEMcinqHQEGiZTGD4t JfG9RTF4i4V06W0luLJBazIpbCn2Gx4EeHwpdnGNquZSpyxuN7 fQUVs6ee6v7aReqTIRn+aiimkw0docIhIAxg+I9ojr7qmC6nEh jaUuoJHtAZ+fWiiuHP16PHf8x9Xt5cQXRjjkIX/I109SxHpKyoihyF3xn86KKj/jT91w4pWt9NvJ4wBKttIQ2P4TS65Bj4UUV28f7cHN6x0UUVoxS OtBYnHpRRTCKKKKQFb+g/64tMEj6zwoopXw56v51C6t9TSKKUrG4HMnga7scjTQEuSNyPZO KKK49ux8leWMlWIPzrQnvJYYSykEg43ooqd3ao+deB/YZlLEs0YO/Qe6lPRRW/8AH8rn5/Y//9k=http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTwJsgTunEeyB9_l8Dt7hzdlI0LVnn3a ww5EkxB6fv1bPD-gzloHQ

مـریم
۲۳ بهمن ۱۳۹۰, ۰۶:۵۸ بعد از ظهر
عود

شكم اين ساز بسيار بزرگ و گلابي شكل و دسته آن بسيار كوتاه است. به طوري كه قسمت اعظم طول سيمها در امتداد شكم قرار گرفته است. سطح رويي شكم از جنس چوب است كه برآن پنجره هايي مشبك ايجاد شده است. عود فاقد «دستان» و خرك ساز كوتاه و تا اندازه اي كشيده است. عود داراي ده سيم يا 5 سيم جفتي است. سيمهاي جفت با هم همصدا كوك مي شوند و بديهي است كه هر يك ازسيمهاي دهگانه، يك گوشي مخصوص به خود دارد؛ گوشي ها در دو طرف جعبه گوشي (سرساز) قرار گرفته اند. عود بم ترين ساز بين سازهاي زهي است؛ نت نويسي آن با كليد سل است كه صداي آن عملاً يك «اكتاو» بم تر از نت نوشته شده حاصل مي شود. سيم بم (سل پائين) معمولاً نقش «واخوان» دارد و گاه اين سيم جفت نيست.مضراب عود از پر مرغ (يا پر طاووس) تهيه شده است و گاه نيز نوازنده با مضراب ديگري ساز را مي نوازد.صداي عود كمي خفه، نرم و غم انگيز ولي نسبتاً قوي است. اين ساز نقش تكنواز و همنواز هر دو را به خوبي مي تواند ايفا كند.عود چنان كه گفته شده از اخلاف سازي قديمي به نام «بربط» است؛ از سوي ديگر ممكن است با نام عربي خود (العود) به اروپا راه يافته و در آنجا نام «لوت» گرفته باشد. عود سازي شهري است. http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ7BHlnmJcQv--ALkiErSkclUZqru9xD428M2aIP81BY1LbQnwQYQhttp://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTWzOgbZPjEx62NemajogdGRE29kJgRr 2niA1eFW_9kamq2aqdD

مـریم
۲۴ بهمن ۱۳۹۰, ۱۱:۵۹ بعد از ظهر
گیتار

گیتار به سازهای گروه کوردوفن Cordophones تعلق دارد ، از این جهت که سیمهای آن در اثر ارتعاش تولید صدا میکنند.
به هر حال گیتاری که به شکل امروزی میبینیم ، نتیجه تکامل آن در طی قرنهاست.

عده ای بر این عقیده اند که گیتار از مصر سرچشمه گرفته استو عدهای نیز بر این نظرند که آن از سیتارای یونانی-آشوری Greek Assyrian Cithara که بوسیله رمیها به اسپانیا آورده سده گرفته شده است.
اما به نظر می رسد که جد بزرگ تمام سازهایی که ما به عنوان کوردوفون از آنها یاد کردیم یک کمان موسیقی باشد که تنها یک سیم ساده به دو سر آن متصل بوده است که با کشیدن و رها کردن سیم صدایی در کمان ایجاد میشده که این صدا بوسیله یک تقویت کننده صوت که به آن متصل بوده تقویت میشده است.

از آنجائیکه این سیم تنها یک صدای ساده ایجاد میکرده برای داشتن چندین صدا ابتدا یک سیم دیگر و سپس چندین سیم به اندازه های کوتاهتر به کمان بسته شده و از این طریق چندین صدا تولید گردیده.

ازدیاد این سیمها و افزوده شدن یک جعبه تشدید صوت منجر به اختراع چنگ کمانی Harp Arqueeگردید. سپس سازی متشکل از مجموعه ای از سیمها به نام لیر ظهور کرد که در آن سیمهایی به طول مساوی کار گذاشته شد.
از آنجائیکه این سیم تنها یک صدای ساده ایجاد میکرده برای داشتن چندین صدا ابتدا یک سیم دیگر و سپس چندین سیم به اندازه های کوتاهتر به کمان بسته شده و از این طریق چندین صدا تولید شده است.
یونانیها دو نوع لیر داشتند ، یکی به نام لیرا و دیگری به نام کیتارا، کیتارا بوسیله رمیها تغییر شکل یافت و نام گیتار نیز از همین کلمه گرفته شده است .
می توان برای معرفی گیتار به دونوع الکتریکی و ده سیم ان اشاره کرد:
گیتار برقی یا گیتار الکتریک نوعی گیتار است که صدای آن به وسیله تقویت کنندهای الکتریکی تشدید و یا تغییر مییابد طرز کار:ارتعاشات وارده بر سیمهای گیتار توسط قطعهای به نام پیکآپ به سیگنالهای الکتریکی تبدیل میشود. در واقع پیکآپ همانند یک میکروفن عمل کرده و سیگنالها را از طریق یک سیم به آمپلیفایر (تقویت کننده) میفرستد و سپس صدای تقویت شده توسط یک یا چند بلندگو پخش میشود. در ابتدا گیتارهای الکتریکی تنها یک پیکآپ داشتند، اما امروزه با دو یا سه پیکآپ ساخته می شوند
ایده پیدایش گیتارهای الکتریکی از آنجا آغاز شد که در همنوازیها صدای گیتار آکوستیک در بین صدای سازهای دیگر مانند بیس و درام گم بود و به وضوح شنیده نمیشد. در نتیجه در صدد آن برآمدند تا صدای گیتار را تقویت کنند، و بهترین راه برای این کار استفاده از علم الکترونیک بود.
گیتارهای الکتریکی توانستند به سرعت در موسیقی جا باز کنند و به یکی از فراگیرترین سازهای تاریخ مبدل شوند. معمولا در گروههای راک دو نوازنده گیتار الکتریک وجود دارد که یک نفر ملودیها را مینوازد (گیتار لید) و دیگری ریتمها را ( گیتار ریتم)
این ساز را از نظر بدنه میتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد: بدنه-توپر و بدنه-توخالی. گیتارهای بدنه-توخالی مورد استفاده نوازندگان جاز قرار میگیرد، در صورتی که بدنه-توپر عموماً در موسیقی راک کاربرد دارد.
معمولا گیتارهای الکتریکی شش سیم دارند. بعضی نیز دارای ۱۲ سیم می باشند که هرجفت با یک نت کوک میشود، منتهی با اکتاوهای متفاوت، این گیتارها اکثراً در موسیقی فولک کاربرد دارند. گیتارهای ۸ سیمی نیز وجود داردند که البته غیرمعمول هستند.
اجزای ان عبارتند از:

واما گیتار کلاسیک با ده سیم
شش دلیلی که می توان برای ساخت این نوع گیتار مطرح کرد

2)خرک بالا 3)پیچهای کوک یا گوشیها (Tuning Switch): پیچهایی که بر روی دسته گیتار قرار گرفتهاند و با آن میتوان گیتار را کوک کرد. 4)ردهنما یا دستان (Fret): قطعههای فلزی که بر روی دسته گیتار قرار دارد و پردههای موسیقی را از هم جدا میکند. 5) تنظیم کننده دسته (truss rod): برای تنظیم و تثبیت دسته 6) علامتهای روی دسته 7) دسته (Neck): قسمت بلند و باریک گیتار است که جای انگشتگذاری نوازنده برای انتخاب نتها است. این بخش بین بدنه و سر دسته گیتار قرار دارد. 8) اتصال دسته به بدنه 9) بدنه: قسمت اصلی گیتار است که به دسته متصل شده و برخلاف گیتار آکوستیک معمولاً توخالی نیست و بخشهایی مانند پیکآپ و خرک بر روی آن قرار دارد. 10) زخمهگاه (Pick up): یک سیم پیچ مغناطیسی است که بر روی بدنه گیتار و زیر سیمها قرار دارد و وقتی سیمها بر اثر زخمه زدن مرتعش میشوند تحت تأثیر میدان مغناطیسی پیکآپ قرار میگیرند و این تحریک به آمپلیفایر فرستاده میشود و سپس آنجا تقویت میشود. 11) کنترل صدا و تن: پیچهایی که بر روی بدنه گیتار قرار گرفتهاند و میتوانند صدا و تن گیتار را تغییر دهند. 12) کلید زخمهگاه (Pick up Switch): یک تعویض کننده که بر روی بدنه گیتار قرار گرفته و برای تعویض پیکآپ و تغییر دادن تُن و صدا بکار میرود. 13) لرزانه (Tremolo): میلهای که روی بعضی گیتارها قرار دارد و به خرک متصل شده. با حرکت دادن آن به بالا و پایین خرک حرکت میکند و باعث زیر و بم شدن صدا میشود. به آن اصطلاحا دسته ویبراتو (Vibrato) نیز گفته میشود (در این تصویر نیست.) 14) خرک (Bridge): ناحیهای است بر روی گیتار که سیمهای گیتار بر روی آن قرار میگیرند. 15) محافظ مضراب: صفحهای است که نمیگذارد بدنه، با مضراب خط بیافت 2) قطعات ساخته شده در دوران رنسانس و باروک برای لوت که برای سازی ۱۴سيمه و يا بيشتر مطابقت داشت را ميتوان با وسعت عمل بيشتری دوباره نويسی کرد 3) تقويت بيشتر صدا باعث ماندگاری بيشتر آن شده و در نتيجه مزيت بسيار بزرگی برای اجرا در کنسرت ها ميباشد. 4) وسعت عمل بيشتر برای آهنگسازان برای ساخت قطعاتی جديد توسط اهنگسازان و و باز بودن دست نوازنده برای اجرای قطعات در پوزيسيونهای مختلف و بالا رفتن اين امکان 5) تمامی قطعات تنظيم شده برای گيتار ۶ سيم را ميتوان با گيتار ۱۰ سيم اجرا نمود. 6) شروعی جديدی برای بوجود آوردن ابتکارات و تکنيک های جديد و خلق صدای تازه و بديع از سازی محبوب با طنين زيبا و قابليت های بسيار بالا 1) سردسته (Head Stock): قسمت بالایی گیتار که سیمها در آنجا تنظیم میشوند 1 ) با اضافه کردن ۴ سيم باس ميتوان به طنين و تاثير پذيری صدا را تشديد نمود.(افزايش رزنانس(
http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRat3JI---BEmq-MsyaDoeY8OKynfogs1zVTf0ft4FgeARAuyu0http://www.forum.98ia.com/ cXGyYeGxkjGhISIC8gIycpLCwsFh8xNTAqNSYrLCkBCQoKDgwO Gg8PGi4kHyQsLCwsLTAsKSkpMSksNCwsLC0qLCwsLCwsKSw0Ly ksLCwpLC0sLCwsKSwsLCksLCwsLP/AABEIAOEA4QMBIgACEQEDEQH/xAAcAAEAAgIDAQAAAAAAAAAAAAAABgcEBQECCAP/xABDEAACAQICBgYGCAQFBQEAAAAAAQIDEQQhBQYSEzFBB1FhcY GRIjJCUqHBFCNDYnKCsfAkkqLRZHPC0uEWM4OTshX/xAAaAQEAAwEBAQAAAAAAAAAAAAAAAwQFAgEG/8QAKhEBAQACAQMCBQMFAAAAAAAAAAECAxEEEjEhYSIyUXGRE0H wFKGxweH/2gAMAwEAAhEDEQA/ALxAAAAAAAAAAAAADiUrK/UcmDprSEKNGcpy2fRko9stluy8mBWWvXTK6VTc4HYlKnJqrVnH aheLtsQXPg7vy7O2oHS7VrT3GMgpO2WIgknnKMUpwStxms15FQ YilN/WSUlvW2nK/pN2ba616XEl+oGit1iZvE061NQp06l5RcGouqnGbTz2Hunwvw7 7Q552Tlcx14eky/69EgwdG6XpV3PdtvdtJtprjezXWnZmcSyyzmKlll4oAD14AAAA AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABG+kHFRhgMRtXu6VTYsn6yhJ5 tcMk+PcSQh/SnjFDR9aGzJurFRi0rxT3kFZvranZLmc5eHWE5yijtKYjFVXhY VlUbgowoRcNh7n6tJJWV1dSSfOxOtQqlajiMTLHxrOSdCnKVR7 UqcNmU4prN2tNPsu2RPEYfF1sXRhUjUlXVBKMZZT2nt7Gbf3ou 9+RMNQ60sLDELFwlU269SlWk5Kq9qMFDdt34fWW2tqyyXDMr53 0/C9fX0n9lj6p0sPGk1h4ThFSakpu8tpJcXd3yaN4avVurSlh4Ol T3UHtWje/CTTd+d7cTaE+v5Yp7fnv8AvyAA7RgAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA AAAAAAAAQ7pXouWjptK+xVozb6oxmm2TEjfSFjI08DVcqaqxk4 QnDalC8ZSS9aOa5Hl8OsbxYobEVpSqSc5tvYhS2836sUuPdNZ9 hZnRPoqU6VRVKd6DTSjNJxnUlJSeT92MYp9pDf8A9nDrNaPwlv vSxVRv0F11UuGyuBeWr1GMMLQUUktzTeWSzim34tt+JDMObOVr LbxhZ/P56M6lSjFJRSikrJJWSXUkdwCdTAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA AAAAAAAAACMdJVNPRte97JQeVr5Tj1knI70hxT0bib3tu75WTy lEPZ5UVR3fDZqOzftRXKK919p6E1ZnfB4Z/wCHo+e7iefacqdn6M/WftxXtJe4XzqRV2sBh31U1H+VuPyOJ5S5zjFvAAdoQAAAAAAAA AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA0musE8Bibq/1M8uHBX+RuzV60QvgsSsn9RV45r1GHsee5VopZU48VzqPm3yku ovDo1rbWjqPK28Vv8Ayzf6NFFrEyayhDhHhTh7s+ztLq6Karlg bPLZrVFa2za6jLhy9Y4ibO8xMgAdoAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA AAAAAAAAAAAAw9MRvh6y4XpVFfh7D5mYfDHQvSmuuE15xYHm1K bir1b5R+1v7C7fvFvdEMv4SqrqWziJZp3ydOnz8CnqUYNfaeyv YXuL5otfoZqp0cQleyqQedm84vq/CcTyny8LFAB2gAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAADrUV0 +1M7HDA82SlNSa+pVn/huVRf7SyOhmq39JT2b2oP0d3bhUXsZFcYrD2qVFuqvoynzfKc3 l6H3SR6i600NHTrTrRqwU6cVCNnJzqQayV0kspPNkcvCx23L0i 8AazV3T1PG4enXp3Uaid4u14zTalF25ppmzJEFnF4oAA8AAAAA AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAMfH4yNGnOpLhTi5O3HJcF2vh4gd NI6Wo4eO1VqRgm7Li3J9UYrNvuRHcTr/H7PD1Jds5RpJ+C2n5pEVxmNnWqOpUd5S5coR9yPVFfF5s+DZj7 evy541+Gtq6Gcc5ofpCalUqv6+8nUk0kmld1nZZ/e/Qx1oJ4l7MJyjKF5PeKyacnHKz43SNhiaUnUn6OK9teje3tLL+Y y9X9pTd1XV4v/uJpevy7f7FzZnZquU+iHXjP1JGDhMbp3R1Nww1SO62nPZhCjVt JpXfpxcuSMzRXTnpKm7YilQxCTz9GVCp5xvH+kkVNmn09q3SxE XJJRqJessr9/WVNPX23jNZ29JPmix9UOkrBaRtCEnRrWu6FSyk+vYaymu7PsRL DybPDzpTybhOnK6abTUk8mmufUz0J0a63PH4ROo/rqLUK33svRnbtSfimaeOfKhu0XCd08JcACRVAAAAAAAAAAAAAA AAAAAAAAAADQ67TawrXvTpp920n/pRvjUa14V1MJVSV3FKa/JJSfwTI9stwsn0qTXZM5b9Yre5yfM+eKq7Mb/vvPmpObxH0eVknNRzGU476StT9Z8amy89jir9p9NAbKqxsoK8X nGpGfGKlw+ZpdM6dlTq7MbuV1tX2ZJX3TVnbPJn30LpRS2NpuM 3b2aaTexHJSVmjdyxt1WezGxzn6nPunUUd4o+GBxG0u1ceH76/IyL5mBlLLxWzMu6cxAdcaShiHbK6TJL0G49rHVqfs1KMn4wnGz/AKpeZFdfMQnimvdhFPvtf5km6A8G542vV5UqGz+apNW+EJH0Gi fBjb7Mzfn8Ni9wAW2WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHEopqzzT 4rsOQBU2Pwe5qzpv7OUor8PGL8YuJrtI8Fx48r9cerxJLroorF ytzp03L8XpL9FEj2JhtRtkfPZya91nu38OdmmfZVGmrxxFS/FTm34Sm18Io+rq9T9V2XhtL/SSLWLVl1/TptKpsbM4vJStGpFPLhL5Jd7wMFqdW3i3towU80ndyW8q5K2Sv to2MduPaybhlMk00TVbSb9qEW+Lzai/Dn5s2cZGFgYc+XCPHsvl+WK8Gc6TqNUajXFQlbyMPZO7ZxGzq+ HXzVYaex29r1Z+9J27uCLs6BNFbvAVKzWeJrSt/l0lsL+reFETpN+OZ6P6HsTCWiaEY2vTdWE19/eSln3qcX4n0OEk9IyN0vHNTUAEioAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA AAHWpUUU22kkm23wSXFnYjevWkd3Q3a413sv/LWc/PKP5jjPKYY3K/s6wxueUxn7oRj8c61WdV/aTckuqFkor+VRMVs5Op83llcrbX0uGMxkkcToRlx5rivzL5nH0 OPNt9mS/RLsPrHl++f/ACdr/vyOu6ycSubhjbzYJCUE00+eT8gmcpkXhJVbaW0a6NWUXwveP4X y8CY9D+tH0bFPDzdqeKaUb8I1l6r8eHiuo6606K3tPaS9KGa7e z99hB3K1pJ2azXLM29O3vxmSjnr5lxr1kgRno91n+nYKFRu9SH 1dZc95Fet+ZWfmSYvS8sXKXG8UAB68AAAAAAAAAAAAAAAAAAAA AArnXvFOWK2eVKnGK/FL0n8HDyLGZVetUv4yvf315bELfIpdbeNXHuvdDOdv2jWKQudS H6R0liKdaooutZTlbOVrXvllwzMrVquy8StfZsmE5qawfDv+cT lfvyX9iLYTWdqmnKnUk1e8t5GN9nZfB0nbilx/wCMz/qmC406/PhKjPg5LL0Y+4ya9Jn7IP6nD3b45RFKmucl9nk+F1nblezNvoT TP0hN7Oza3X2/2Ic+n2YTus9E2O7DK8RtJK6s+fErvTmE3VaceTd14/v4lhyZEtecPlTqLrcX+q/V+RJ0efGfb9Xm6cTubfoX09ucdKg36OKhZdW9heUX4rbXii+Dy lq/j3RxmHqL7OvSl4KauvI9WI28PDF6mfFy5AB2rAAAAAAAAAAAAA AAAAAAAAAVlrzh3DGSfKpCE14LYf8A8fEs0iuv+iXUoqrFXlQu 5dtJ22vKyfcmVuqw79d4Wuk2TDbLfsr+4cj5bZztGFw+gJ4eEu MIu/Wk/wBe5HyqaNoy404O/O1uvq735n3TObnszynivLhjfMYT0BhXxox85X/UycDo2lRvu47O1a+cmviz6pndM8uednFtOzGesju2R/XVfwz7Jxt35m/UiMa7VG6cKcbXlJyf4UrfMk6ac7Yi6izHXbUS0VTdTE0IRzlOt Sil2ucUeuUefeiPVDfY+FWV3HCLevKy3magu+95fkPQSPoMWBs z7r6AAOkQAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHEop8czkAVrrTqjLDuVS lFyovNpZul2P7nU+XB9bjTgXc0RnS+odCq3Kk/o8nyS2qbfbDK35WjO39Hze7D8NPp+u7Z27PyriLFyQ4rUfGQ4Q p1V1wnFP+Wps/qzWV9B4mPrYbErupzn8YXRQy0bMfONaOPUasvGUYdztc5lgqq+ yr/+qt/tMvCaCxdX1MLX75x3MfOpb4JnE053xjfw7u7XJ65T8sSVVJNtp JZtvgkaXBaFxGka73NNy4JOV1CEOTm+Tebtx7CytG9G0ZWli57 y2e4ptxpX+/LKU/6V2EzwuDp0oqFOEacY8IxSil4I1Ol6W6/iy8sbrOp/W+DHx/lrdV9W6WBoKlDNv0qk7Wc6ls32LklyRuAC+ogAAAAAAAAAAAAA AAAAAAAAAAAAAAADgAAcnUADsAAAAAAAAAAAAAAAAAAP/9k=

مـریم
۲۶ بهمن ۱۳۹۰, ۱۱:۵۹ بعد از ظهر
تمبک


http://www.aftab.ir/lifestyle/images/0da4443796a8dc426bf606988332f208.jpg


تمبک به منظور نواختن-به طور افقی روی ران نوازنده ی نشسته قرار می گیرد و او دست چپ خود را در بالا و دست راست را در کنار راست تمبک قرار می دهد و با انگشتان- نرمه و تمام دست خود بر قسمت های مختلف(مرکز-میان-کنار)پوست می کوبد.صوت تمبک بدون ارتفاع معین است.
از آنجا که وسیله ی کوبیدن روی ساز انگشتان انسان است-و این((وسیله))قادر است روی تمبک ریزه کاری و شیرین کاری های فراوان اعمال کند-میتوان از آن به عنوان ((تکنواز))استفاده های شایان و جالب کرد.نقش همنوازی در این ساز نه فقط همراهی ساز یا آواز و تامین و نگهداری ((ضرب))موسیقی است-بلکه طی ۲۵ سال اخیر به ابتکار حسین تهرانی و همکاری دیگران ارکستری مرکب از ((گروه تمبک نوازان))تشکیل شده قطعه هائی اجرا کرده اند.
تمبک در چند دهه ی اخیر پیشرفت چشمگیری کرده و به عنوان سازی تکنواز و مستقل مطرح شده است. این ساز مرحون استادان این ساز است که در این میان نقش استاد تهرانی به قدری اهمیت می یابد که از او می توان از پدر تمبک نوازی ایران یاد کرد. در جهانی ساختن این ساز استاد ناصر فرهنگ فر- بهمن رجبی – امیر ناصر افتتاح نیز نقش مهمی داشته اند که در این بین تنها بهمن رجبی در قید حیات می باشند.
در چند دهه ی اخیر نوعی تنبک طراحی شده که قابل کوک کردن است.

● تمبک زورخانه
شکل ظاهری آن کمی با تمبک معمولی اختلاف دارد-قسمت بالائی آن به شکل جام (کاسه)و قسمت دنباله(در پائین)مخروطی تر از تمبک معمولی است.علاوه بر این تمبک زورخانه را از گل پخته می سازند. صدای آن نیز بم تر و قوی تر از تمبک معمولی است.
بلندی ساز ۴۵ و قطر دهانی پوستی ۴۸ سانتی متر است این ساز از دو قسمت کلی و استوانه ای شکل تشکیل شده.قسمت اول(بالا و هنگام نواختن:جلو)به قطر تقریبی ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر و به طول ۴۵ سانتی متر-که سطح بالائی آن پوست کشیده شده و در پائین به قسمت دوم متصل شده است و این قسمت عبارت است از استوانه ی باریک تری که در انتها (پائین)کمی گشادتر شده و به دهانه ای باز منتهی گشته است.جنس تمبک معمولی از چوب است.

مـریم
۲۷ بهمن ۱۳۹۰, ۰۶:۵۲ بعد از ظهر
تـــار

http://www.aftab.ir/lifestyle/images/be4f3110d9ee3abc0321b1bbb3e95879.jpg



تار از سازهای زهی است که با زخمه نواخته میشود. تار در ایران و برخی مناطق دیگر خاورمیانه مانند آذربایجان و ارمنستان و گرجستان برای نواختن موسیقی کلاسیک این کشورها رایج است. در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت. غلامحسین درویش یا درویش خان سیم ششمی به آن افزود که همچنان به کار میرود.
کاسهٔ تار بیشتر از کنده کهنه چوب توت ساخته میشود که هرچه این چوب کهنهتر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب تار دارای صدای بهتری خواهد بود. پردهها از جنس روده گوسفند و دسته و پنجه معمولاً از چوب گردو تهیه میشوند. شکل کاسهٔ تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشستهای است. تار آذربایجانی شکل کمی متفاوتی دارد و سیمهای آن بیشتر است. جنس خرک از شاخ بز کوهی است. در دو طرف دسته از استخوان شتر استفاده میشود.
از لحاظی ساز تار به سهتار نزدیک است. از لحاظ شیوهٔ نوازندگی زخمهٔ عادی در تار به صورت راست (از بالا به پایین) است ولی در سهتار بالعکس است (از پایین به بالا). همچنین از نظر تعداد پردهها نیز با هم شباهت دارند. صدای تار به دلیل وجود پوستی که روی آن است از شفافیت خاصی برخوردار است. به خصوص سازهایی که ساخت قدیم هستند از شیوهٔ صدای دیگری برخوردارند.
از نوازندگان این ساز میتوان به استاد علینقی وزیری، استاد جلیل شهناز، استاد محمدرضا لطفی، استاد حسین علیزاده، استاد فرهنگ شریف، استاد فریدون حافظی، استاد موسی معروفی، استاد عطا جنگوک، استاد داریوش طلایی، استاد علی اکبر شهنازی، استاد هوشنگ ظریف، استاد داریوش پیرنیاکان، استاد فروغی کرمانی، حمید متبسم و بسیاری دیگر اشاره نمود.
از سازندگان به نام این ساز در دوران قاجار میتوان از یحیی اول و یحیی دوم و عباس و جعفر صنعت و بعد از آنها به رمضانعلی شاهرخ و در دوران ما به استاد ابراهیم قنبری مهر و رضا ژاله اشاره کرد. سازهای ساخت دست این استادان هم از لحاظ صنعت و زیبایی و هم از لحاظ صدادهی ستودنی هستند.

مـریم
۲۷ بهمن ۱۳۹۰, ۱۰:۵۶ بعد از ظهر
ربــاب

http://www.aftab.ir/lifestyle/images/0baf09c4c6e559d5cddb1fb9db45e996.jpg




● رباب:
رباب به ضم اول بر وزن غراب سازی باشد مشهور که می نوازند و آن طنبور مانندی بود بزرگ و دسته کوتاهی دارد و بر روی آن به جای تخته پوست آهو کشند.
شکل ظاهری: رباب معمولا از چهار قسمت شکم، سینه، دسته و سر تشکیل شده است.
شکم در واقع جعبه ای به شکل خربزه است که بر سطح جلویی آن پوست کشیده شده و خرکی کوتاه روی پوست قرار گرفته است. سینه نیز جعبه ای مثلث شکل است که سطح جلویی آن تا اندازه ای گرده ماهی و از جنس چوب است. در سطح جانبی سینه هفت گوشی تعبیه شده که سیم های تقویت کننده صدای ساز به دور آنها پیچیده می شوند. بر سطح جانبی دیگر( سطح پائینی) پنجره ای دایره ای شکل ساخته شده است. دسته ساز نسبتا کوتاه است و بر روی آن حدود ده دستان بسته می شود و بلاخره در سر ساز مانند تار، جعبه گوشی ها قرار گرفته و در سطوح بالائی و پائینی این جعبه گوشی ها کمی به طرف عقب ادامه یافته است.
تعداد سیم های رباب شش یا سه سیم جفتی است که سیم های جفت با یکدیگر همصوت کوک می شوند.
سیم های رباب در قدیم از روده ساخته می شده در حالیکه امروزه آنها را از نخ نایلون می سازند و سیم بم روی نایلون روکشی فلزی دارد.
مضراب رباب امروزی مانند مضراب عود از پر مرغ ساخته شده است.
رباب اساسا محلی است و بیشتر در نواحی خراسان و مرز افغانستان معمول است.

● رباب سوپرانو:
سازی است با مقیاس کوچکتر از رباب معمولی که به پیشنهاد حسین دهلوی آن را رباب سوپرانو نام گذاردند و رباب معمولی، تنها در هنریتان موسیقی ملی و در موارد همنوازی در ارکستر در مقابل رباب ساخته شده سوپرانو نام رباب آلتو به خود گرفت.

مـریم
۲۸ بهمن ۱۳۹۰, ۰۵:۵۷ بعد از ظهر
صراحی

صراحی سازیست از خانواده سازهای آرشهای بمخوان که اندازه آلتو آن صدایاش نزدیک به سازهای خراسان است. صراحی از خانواده کمانچه و قژک بوده و امکانات سازهای خانواده ویلن را از نظر نوازندگی و وسعت صدا داراست. این ساز در شهریور ۱۳۸۷ توسط استاد محمدرضا شجریان طراحی و ساخته شد و به دلیل شباهت آن به صراحی، استاد شجریان این نام را برای این ساز برگزیدهاند.این ساز را نوازندگان کمانچه، قژک، ویولن، ویولنسل و کنترباس بهراحتی میتوانند بنوازند.این ساز برای اولین بار در در کنسرت مهرماه ۱۳۸۷ توسط گروه شهناز و استاد شجریان رونمایی و استفاده شد. ویژگی ارزنده «صراحی» نسبت به سازهای همخانواده این ساز امکان تعویض محفظه پوست و چوب آن به صورت یک طبلای کوچک است که همین مسئله رنگآمیزی خاص و متفاوتی را از جهت صدادهی به این ساز میدهد. سینا جهان آبادی در بخش شور و مهرداد ناصحی در بخش همایون برای نخستین بار این ساز را نوختند.
این ساز آرشهای است و از لحاظ شکل ظاهر، دستهٔ آن مانند ویلن طراحی شده ولی فرم صفحه و کاسهٔ آن حالت خاصی دارد و در زیر خرک، حالت گلدانیشکل است که روی آن را میتوان با پوست و گاه با پوست و چوب طراحی کرد. ویژگی بزرگ این ساز، تغییر رنگ آن با تعویض پوست گلدانیشکل است که در مدت کمتر از دو دقیقه امکانپذیر است که در هیچ سازی این تغییر رنگ دیده نمیشود. هنگامیکه پوست زیر خرک است، سونوریته و رنگ ساز برای تکنوازی مناسب بوده و صدای آن به سازهای محلی موسیقی خراسان نزدیک میشود و ساز لهجهٔ موسیقی مناطق را به خود میگیرد و وقتیکه چوب روی پوست اضافه میشود، ساز بیشتر حالت آنسامبل به خود گرفته و رنگآمیزی ارکستر را تنوع میبخشد.از دیگر ویژگیهای آن میتوانم به اریب بودن دستهٔ آن اشاره کنم که به نوعی شبیه دستهٔ ویلنسل است و به بدن تکیه میکند، همینطور تخت بودن پشت دسته که این موارد حرکت در پوزیسیونهای بالاتر را برای نوازنده آسانتر میکند. در کنار این موارد، امکان تعویض آسان کاسهٔ گلدانیشکل به نوازنده این اجازه را میدهد تا با انتخاب گلدانهایی که بر آن پوستهای متفاوتی کشیده شده، رنگهای صوتی متنوعی متناسب با فضای موردنیازش را در اختیار داشته باشد. این گستردگی از صداهایی نزدیک به صدای شفاف ویلنآلتو تا صدای سازهایی چون کمانچه و یا حتی قیچکآلتو را دربرمیگیرد.
http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSgrNQBkdFaV-fz4pXfeCN5mALX6gXqiv26J_iWmffzGrInW6qhttp://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS2P4nTFfTP2Qlgo9Ln8dsO7u63-dNf6ks0ZCRzZbsg11ovhHI3og

مـریم
۲۹ بهمن ۱۳۹۰, ۱۱:۴۳ بعد از ظهر
سنتور

اولين اثري که از سازهاي شبيه سنتور به دست آمده اثري است از حجاري هاي دوره هاي آشوريان و بابليان در 669 قبل از ميلاد که نشان مي دهد اين ساز را به وسيله بند به گردن مي آويختند.
به دليل قرار داشتن ايران در مسير جاده ابريشم بين شرق و غرب و تغيير دائمي مرزها در شرايط کشورگشايي ها فرهنگها نيز مرتب دستخوش تحول شده و اين تحول آلات موسيقي را بي نصيب نگذاشته است به طوريکه به درستي معلوم نيست سنتور ابتدا در کدام کشور مورد استفاده بوده است ولي مطمئنا ايرانيها قبل ازظهور اسلام با اين ساز آشنا بودند و آن را کونار مي ناميدند.
به اتکا قد مت آثار کشف شده گمان اين است که اين ساز از قلمرو ايران به کشورهای دیگر راه یافته و نامهای مختلفی پیدا کرده است.
سنتور با اندک تفاوتی در شکل ظاهر و با نام های مختلف در شرق و غرب عالم وجود دارد.
اين ساز را در کشور چین یان کین، در اروپای شرقی دالسی مر، در انگلستان باتر فلای ها، در آلمان و اتریش مک پر،در هندوستان سنتور، در کامبوج في و در امريکا زیتر مي نامند که هر کدام داراي وجه تشابهاتي هستند.
ساز سنتور در تعدادي از جمهوری های سابق شوروی مانند ارمنستان و گرجستان نيز رايج هست.
همچنين سنتورهای عراقی –هندي- مصري و ترکي که بعضي از آنها حدود 360 سيم دارند.
عبدالقادر مراغه اي ساز ياطوفان را معرفي کرد که شبيه سنتور امروزي بود با اين تفاوت که براي هر صدا فقط يک تار مي بستند و با جابه جايي خرکها آن را کوک می کردند..
نام سنتور در اشعار منوچهري نيز آمده است:
کبک ناقوس زن و شارک سنتور زن است
فاخته ناي زن و بربط شده تنبور زنان

سنتور سازی کاملا ایراني است که ساخت آن را به ابونصر فارابي نسبت مي دهند که مانند بربط، ساز ديگر ايراني بعدها به خارج برده شد، سنتور سازی جعبه اي به شکل ذوذنقه است که به روي سطح آن دو رديف خرک تعبيه شده و از زوي هر خرک 4 رشته سيم هم کوک عبور داده شده است.
سنتورهاي معمولي داراي 9 خرک مي باشند و وسعت صدايشان اندکي بيشتر از 3 اکتاو است و نوازنده در اجراي دستگاه هاي مختلف موسيقي سنتي کوک ساز را تغيير مي دهد و يا محل خرک ها را پس و پيش مي نمايد.
سنتور يا شاهان تور از جمله سازهاي کاملا شرقي است. شکل سنتور اقتباسي از کشتي است و سيم هاي آن برگرفته از تور ماهيگيري و صدا، صداي برخورد امواج دريا به صخره هاست.
سنتور در زمانهاي گذشته به ابعاد مختلف ساخته مي شد که تا امروز به شکل هاي استاندارد سل کوک و لا کوک درآمده است.
سنتور در طي ساليان و در پي مهاجرتها و رفت و آمدهاي فرهنگي به کشورهاي ديگر برده شد .از آن جهت گروهي بر اين عقيده اند که سازهايي چون ارگ و پيانو که از نظر صدادهي صدایی چون سنتور دارند الگوهايی کامل شده از این سازسنتي ایراني هستند و در طي ساليان و قرون متمادي دوره تکامل خود را پيموده و امروزه خود به سازهاي مستقلي تبديل گشته اند اما برخلاف اين سازها که در مسير تکامل گام برداشته بودند.
سنتور سير قهقرايي پيموده و تا اوايل قرن گذشته به سازي کاملا محجور بدل گشته.
ساز سنتور پيشتر با 12 وتر سيم بم و 12 وتر سيم زير ساخته مي شد و سنتور 12 خرکي ناميده مي شد، امروزه سنتور 10 خرک و سنتور 11 خرکي و سنتور لا کوک نيز ساخته مي شود.
سنتور 11 خرک سنتور چپ کوک ناميده مي شود در واقع هر خرکي که به سنتور اضافه مي شود صداي ساز يک پرده بم تر مي گردد.
سنتور 9 خرک رايج ترين نوع سنتور است که سنتور سل کوک ناميده مي شود و نت هاي رديف براساس آن نوشته شده است در سنتور 9 خرک چنانچه براساسراست کوک تنظةم شود به ترتيب سيم ها از پايين بر مبناي مي-فا- سل کوک مي شوند و مناسب براي گروهي و ارکستر است.
ساز سنتور براي رديف موسيقي سنتي و نيز براي استفاده در ارکستر داراي نقايصي است که براي رفع آنها چندي است دو نوع سنتور يکي کروماتيک با افزايش 7 خرک به خرکهاي معمولي و ديگري سنتور باس با صداي بم ساخته شده است.
معادل نصف عمر تمرين سنتور نوازان به کوک کردن آن مي گذرد چون ضربه هاي مداوم مضراب روي سيم ها و تاثير گذاري رطوبت و حرارت روي چوب و سيم ها کوک را به هم مي زند و 72 سيم بايد مرتب کوک يا هم خوان شود از اين رو سنتور سازي شناخته مي شود که در عين زيبايي بسياري از عوارض طبيعي مي وتند روي صدا و کوک ان تاثير بگذارد و حتي نوازنده هاي باتجربه را براي يک کوک دلخواه ناکام مي گذارد.
نقل شده است که حبيب سماعي نوازنده سرشناس سنتور روزي در مجلسي گفته است که کوک سنتور مرا پير کرده است
http://www.forum.98ia.com/ YYHCYeGhokGRQUHy8gIycpLCwsFR4xNTAqNSYrLCkBCQoKDgwO Gg8PGiwlHyQsLCwsKiwsLCkqLCwsKSwsLCwqLywsLCwsLCwsLC wsLCwsLCwsLCwsLCksLCwsLCwsLP/AABEIAL0BCgMBIgACEQEDEQH/xAAcAAEAAQUBAQAAAAAAAAAAAAAABAECAwUGBwj/xAA+EAACAQIEAwUFBgYCAQUBAAABAgADEQQSITFBUWEFBiJxgQ cTMpHBQlKhsdHhFCNicoLwM1NDJGOiwtIV/8QAGQEBAAMBAQAAAAAAAAAAAAAAAAIDBAEF/8QALhEAAgEEAAQEBgEFAAAAAAAAAAECAxEhMRITQVEEImFxFDK RseHwUiNCgaHx/9oADAMBAAIRAxEAPwD3GIiAIiIAiIgCIiAIiIAiIgCIlCYBWJy/evv1TwdlHjcg3tqEtawe2oJvoOk5Wv7U65F6S0jz8FW4PLxECV yqRjsnGEpaR6iTE8fqe07FMbCtRRtBlFCoWzfduVIvfSRsT33x ym74jKOqKFv93woTfztIuskSVGTVz2mJ4jR7146sCRitBvkuCL 8Nl1kOn3hr6hcY+Y8TVqk3PAaaHhI8/OjvIdr3R71eWlwOInhGKp1FX/1GKY34NUIB+Z1ltHs96o8FYFBa4VlIHQ5ePmZH4n0JfD+qPcav alFdGq0183UfmZjq9u4dfir0hf8A9xf1niC4CnmsKqM3PMvlYX O9+UurdjU01rVQPNtT0F7TnxEv4nfh1/I9iXvlgybDEUyRyJP5CRcR7QcCl71wbckc/kNZ5dQ7IRlIQgqOTiw465Tv5y6l2TSBspVm42K6et/ykefPsd5EO56VU9pGDC5iz24fy2BPkGtIJ9rOEJsiVn8lUAeZL TjP/wCGh1YKPMgknzOkkJ2UthZPDwvop5znPn2JciC6nUV/axQXQUqjHoV+kwt7VLAn+GI5A1PEfTLp6mc8mBQbADyH1l6YEc pHnT7kuTD1NhW9rdW3hwy3/uYj8AJFPtUxh2oU/PK/5Zpjekq7gAcran0lhYnbwj8fnO8dR9TvBSX9v+ydgu/eOqsFK00vxCcTsPETPT55h2NSvWpKONRb+jA/rPUJpo3tlmWqlfCKxES4qEREAREQBERAESl5jq4lVF2IA5kgD5 wDLLXqAC5IA6zmu0++tNNKYLt8h+p/Cczj+16tf/kbT7osAPMymVWK0WRpSkdZje+lJCVQNVbktgPmf0nOdqd4K9UH O4pIfsIbH1fc+lpqfe6WXQc9h+pmNgBqdT1+gmaVZs0RopGu7w 4xaeHYLTYh7pcC1swPi5zW908TeiFam65LKtyTmG+nG83uLpll 10v8/wBphwK5VyqLnif3lDqdLF3L6nLYntg/x/vFp1L/APEVA4X1cX+1rvN12/ikTDOLN4xlzW0DG+t7G5G/6SXTpqtYNUykEbaX14rzI3l3b1TIFVrWqMFpk6583wlR6E9LQq l7Y0OBLqXdz+wGbC0yzKLi6gsrOVOoZgux6G5taaftfCPhMcKt RGFOpZEKKHQOSBnvbRzytebTs+nkXbxcwAD8xtNphO3iQUqpm4 X01XrfcjnI81p37h08Wvo5vvVXpjDMhazP8JNiQwtc+dr6CXd1 8bTfDqAdE8LXUC7gAljzJmw7YwqPTui5lvsfsHrzB5xgaCog0C nlbj0Ekpq3Cd4Hfiuc9T7RRcaWuArkIi5b5X0BfTiTf5yf3tVP 4cqSPeE3RjrlNxck35X01mbD4FPfZgtuOw3mTtzBI6AMASNQLX N51VM3sHT6XMfdevTegAjLZbB7Ai7gAljfnpNNg8XSTHlmVVRs ooqb5g5t4yATYb789p0vZmBVKWVFyruVHEnQk85q8D2LTGILZB objQb8yZ3mq79TnKbW9Gx7w1KYw7Gsc19FGur2JWwGu4kLuVWV qGlve7VOHE204emk2HbfZ4qU7OL21HQ85F7FoJQUhFuzb8vU8p zjVuE64Nea50IAUXOnU7SLUxpOi/M/QfrIpBY3Y3PLgPSZFE5dHbNl2bidT8zM38O+XOwyqfh1Gtxf1H l01kVqm2l9QT5f7aKuOeoQCWqMdgNST6b/AE6TRTlG13voZ6qne0ddWb7usl8VSHIlvkpnpE4/ud3ZqU29/X8JsQicRmGpbrbhOwmqmmlkzVJJvBWIiWEBERAERNdj+3KVLRm u33V1b9vWcbS2dSb0bAmcZ3s9oBwGKSnUos1N1XIV1qO5NiqDZ iNNNPxlnanfNzolkHTVz67CeU9+O0qlSshNIlqZzIx8Wptrfjt x2lLrJuyLVRla7PXMd32DAe5G+zGzHXoNFPnOdxmLqVTmqMfnq PXYek8z7K7Velic7uw0BWkHNmcixzqN11Nhodt51fYneBMUGOV hl08RGRiPi93xa2nzlNXi2XUuHRtzUGyC/Xh+8tdbauf09BKFmPDKOZ39FmIOoOl2b8f2mNyNXCZRUJ206nf 9pT3gB01PH92mMgn4jYch9THvRso9eE4dsXsn3v0HrzlM/BduZ29BLSLasb/l6CAxO2g67yPqdImKwefR8hU8DTzE38zYS/B0TmFAoq0gmZah+JKrNbL0Uga8tJnLgaDU8hqf2lMt9/kPqZNSIOKeyFh+yPduQwV3ucxIYW6WLMPlzkwUgNWPp9kSXTb3 oyrq6jw8mH3L8WA28rSKKXEm/wCQi99hKxctUk3XQczsRytxEy+5AGbhxvuOQ8uUjNXPDXqdvQS +g9jm1vsSeI5W5TjXU6FJO3hH4yr0wP8AdZnqJcZk24jip+o5G YndVF2Nvr5SN74JJdS5QSOksNVE8+Q3kKtjnbRfCOf2j+kpRpA CS4e4v2M1SoznxaDkJVBbYS2VHSSOJF5aUepYStGkzuEpqajnZ V1PmeQ6mdn2H7PlFqmKOdt/dg/y18z9o/hLadJz0V1K0Ye5y/Y3d6vi/gGSn/2Nt/iN2/LrPRewO7FLCr4Bmc/FUb42/QdBNtTphQABYDQAbAeUvm+FNQ0efOcp7KAStoiWEBES12sLwDE 2NQNkLrmtfLcXtztNfje8tJNjnPT4b/3cfS889xmPUVbsS9RmJtwAOYi/Ft9tpdULt4nPuxwG7HyHATNKs1ovhSvlm27T71VKhyhioOype5 9RrNQ9+JA6D6n6SMuK3Wkp6n/9MZjdvvEf/UeXOZZSbyzTGKWFgytXGuUAmavtbDF7E2v+XlJfvPuj1tMVQAa k3J/3SUyky6Njh8d2EiEtZ3INwua9+p6SNhsTWVGVFWmoN1YjKFNxc m+rHSdpiMJmuTx4cZo8d2Vn6AcjYAS2Fe2JEZ0FLMTNhu8opin TGbEZyQpzD3jMdSM7AaXPG06mlUuPBroL2INr8yJ5vWwjU3Hua dyDcOcrH/EHbzN5MwOPZcRndlW48KBj4qlhqw4i99G0lsoRmrxKlKUHaX77 HfGl9436cP3lQSdtBzP0E03ZHeJazlWWzLfM9/5atfRDe1m0PPabkknoDx4kdJknFxefwaIyT/cltgu+p/3hF2P9I/EyosNr3/GWm53OUcuJ9ZE6MwXQb8h9ZayFtz6Db1guBt8hvLDc76DkPrOq yFi9cTbRdSOWgHrJdf8Amg1PtgXqKPh3/wCUD8xz1kIDhbT8Io1SjBlOo+XUeVpxscPYvIgsALk/OUxuKXIKlIZlZipAItTfirHlxHMTXe6Lm7n/AB2HynMklYmJ2qQw9yPMn4SOItxBl1fBg3rLmI+0CbtTPI/08jMGe1gJnw2INNsy78QdQRxB5iS9iLRgIv0mUcpKxGEDL72kP D9tL3NM/VOvCR8HhqlZ8lFDUfiBoF6sToo85OPm0RckldlhYDczedhd1K2 Ksx/lUvvEeJh/Qv1OnnOl7v8AcFKZFTEEVam4Fv5aHoD8R6mdcFmyHh+sjJU8Rf EPqa/sjsKlhltSUC/xNuzHmW4zYxE2WsZBERAEREASH2tVy0Kh/ob8Rb6yZNP3sqgYVwWChrLc3tYm526AyMnZM6tnmC1kSplpKXq a+LcX0HhHLfUy5qIHirNmP3FNh6tI9HFEsy0EsLWJvzuTcyuSm mrt7xuX2AfrPNbPRgsGRa71BZAFQcbWQfUmWuqrucx5nnyCiXA 1KgufAnAkWHkqyhdE0W5J3Y6s3kOErkyaRaXJ2Fvz/aY2IXz/ABisXtpYHlfX1IvaRMLjySytSZCOJKsp8mB+khZ7JXRJNMtv8p irU76D9pGGKddawcljdUpozhVGliQLX462kqjicw0Rl/usPwBMi00dTNfisLta3n+k5/E9hKt2IY21AuSSb8uM7L3fPWRq2GBN52E5R1+CbUWs/k4yhiqmZlWnlRzdhYqS2viLAczsBabbsLtVqFJs7qzD4kLkrTX ZQBsljfa+p1kjHYO6si3UHcg+I+vKc3X7Jyc7NcHQHlwA023my FSM8MyToShlaPQ+z+1Vq0/eIrKp2LAAttqLcJmJJ6DnOc7o4hyhQoQqABTa2nL950p6zLVXD I0Qu0WWsNJS8VqoUXYgD/fnNdWx7NpTGUfeO/pylSvLRZaxMxGMCaE68hufT6zW1i9TfwryG58zMlGkB1PM7mZW Mmkkd9zL2XiBSJFsyMMrr95d/QjcGZ8fhvdsLHMjjMj8GX6MNiJACEza9nYhLe4qmyOfCf8Arfg w6cD0nXsg+6IKHWXPUAH+mTsL3bxNWsaNNNV+JzcU1B2Oa2txq AJ6B3d7iUcNZ2/m1RrnYaL/AGrw895opUXPPQz1a8Ya2c33T7pYh3FZyaKcFIu7jiCp0CnrO3 7HwqUB7kItO2oyiwa538/ObQCQcUpc2A+HjtrNfAqavHf3MLm5vzE+JEwWJJurAhl369ZLl 0ZcSuQasIiJI4IiIAiIgCcx38rKKCqzFQSSRbRgo+G/A3I/GdOZw/tDrLemHuVVWOXYMToLH8/SVVXaDJwV5HEYd3qZlpKqJfU8LAWuTB91S1/5X5t8N+i8ZatV6q2UBEudvhGu9+MqKtOlt435nYeQ4zzW+p6UU ZMtSp43Yov3mGpHJVlDWRNKYOvE61G/QSgpvUs7nIv3m3PRRKtikp6Uxb+o/G3lykG7fuSVr/uCPicDm+MsP6c7A687ECavGYBg1NKLe6QEtUyfEbWsnrxPC03P uGOrHIDz+NvThLWdV0At+JMKbiOFSItXstXqe8IKta11Zr2HAj Y/KSU8Ite59NvSPEf6R+MNlUa6SqU+jLEslDcw5A3+Q3mM1ifh0H PjLkoDcyLkSUTE6FttBItTs+wP+mbMNI1bGqNAMzdNh0J/ScTbxEsT4dl/ZvhTgOZMVu0uFPxf1H4f3kQozHxm4+6NhMoS0ujSt82SqUr6LP cljmc5jzOw8pW1tpVm10gJz1lnD3OKRQSpa0NUAmx7C7t4jGN/LXLT/wC1gQv+PFj5SUIOWiFSooK8iAjElVALMdAALknkAOM7PsD2cNU s+Luq7ikDZj0dhsOgnWd3e6FHCC6jNUI8VRviPQfdHQTegTZT8 OlmRgqeIlLEcI1aUhh2GUfyjpv8B2AHQzZq15SpTDAg7Ga+g7U 3ym5B28uf6iTf9N+n2Kfm9zZyP/FKL6256G8zgzHUw6sblQfSWu/QgQjUzNdQOGpNhYTJ/EVEPiUMvNTqOtuMmKgHCVIkI07Zvk7cpTqAgEG4PGXS1KYAsBY cpdLTgiIgCIiAUM8379V0/iCz3cKAoQ3Fm3PAeHUc7kmekGeS98iprVKlYhrs2TIfjVPBrYm w4b8DKK78pbSXmNNnqVgFXwqLaDRVEuHu6O1qj8z8IPQcZRsS1 SyIMq8hL/4ZKernM3LgPMzzHL/p6lu/0KKtSsc2wH2m2FuXKZRWp0vgGZv+xtfPKJibEPVOVRcchoo9Pq Y/l0z4iKtTkPgXzPGVpva+pKy0/oUpo9S7HwrxdvoIYqo8APVjuf0kXE9os51N+Q4DpaYQCfiN+nC Rv2JqN9kj+JJ+H5mUWnxOp6yiNpD1wouxsJXfsWKJnziYa+MVf iOv3Rqf985BqY5m0QZRz4/tLaOHA136y+NB7mVSqdImR6zVP6V5A6nzPGZKSBRLGeY85JmlR xZYRU3m7yyT7zlBPOY88w1H6zsYnJOxKDy6hSeo4SkrO52VRc/sOp0m67t9xq+KszA0aO+Y/Gw/pU/mdJ6h2H3co4VMtJAL/Ex1dv7m4zRCjfLM1TxCjiOzle7ns0C2qYwh24UwTkH9x+0fw85 3dKiFACgAAWAGwA4S+0rNUYqKsjFJuTuxEROnBIeMwbNqrW6cJ MicaUlZg1+CrkHK3p+k2ExnDqWzW1mSQpxcVZslJp5EREsIiIi AIiIAiIgFG2niXbdMPUapUcohZjbiSz/ZGnhPA9J7F2tXCUXYqWGU6DqLeg5nlPEMZTq16uZrEDIM50UKo NrdLWmXxD0jRQ2Z37TsMtMZR+JvzMup4MAZqzZRwH2j5DhMQxS UrBPE/wB47DyH1kKvXLG7NPMlvOfseqk+mPuTMRjyRlQZE5A6n+4yBk5 6dIU32l2T185ByfUsjADoJeW4yNXxwXQankPqZDbM5u2nQbfv6 ycKUp5eERlUjHC2SqvaPBNevD95jppm8TEk/wC6QlIASqiaYwjH5ShyctmZQJcNZaqS88pwAiW2trMdSpqANST YAak9J2Xdz2aVa1nxRNJN8n/kYdfuD8fKXQg3oqqVYw2cv2b2bWxL5KCM7cT9lQdizbCem91vZ tToWqV7Vao1A/8AGh30B3PUzqezOyaWHQJRRUUcAPxJ3J6mTZrjTUTBOrKfsWhZ dESwrEREAREQBERAEREAREQBERAEREAREQDS97cQEwlRmPhsAw tcsrEKVGosTe154r2z2ialW18qZiQi2Crpt6bT1T2l4jLhFGW5 eqqqbA5SQbn1FxPHWpj3p/yP/wAiJh8TKz/wbvCxuyRpw4dfrKqvrMVQ2PK1piON+7vzmBQctHpylGOyRVxQX c26WvfykWriWfT4V/E+Z/SWe44nUneVzTTCjFZM8qknjSK06QEy3liiZVWTZFATIigS0ESl LNUcJSVncmwCi5J8pyzeEG0ssyPUA1vaTOw+7+IxrEUFso+J20 QevE9BOv7seywm1TG77ikDoP7zx8hPScLhFpqERQqgWAAAA9BN MKFvmMdTxN8Q+pzvdfuFQwgDW95VtrUYXIPHKPsj8Z04WViaEr aMnqxEROgREQBERAEREAREQBERAEREAREQBERAEREA879rmN92 uGudM7NlA1LKBY3/AMp5N/FG97C9rT0/2z4RclCoAc2cqTZrZSpsCdgbrtvvPLFMzVIJvJsozaWDINT4je ZFNukjrvMtpBq2C5PqXPUvL6SyymoEz5xa8jJ20SXdl406y2rW A1MuwWFq4h/d0EZ2J4bC/M7Aec9N7qeyxKRFTFlaz6EJY+7U9b/GfPSdjScsldSvGOFs4vu73KxGNIaxp0j/AORhv0Ubnz2nrPdvufQwS/yl8RFmc6s3ry6TdpTAAAAAAsAOAHCX2muMVHRhnOU35igErESR EREQBERAEREAREQBERAEREAREQBERAEREAREQBERAOL9q9Bm7O ayghHRyb6rZwug43zn0niZE+g+++BNXs/EKCR/KZtLa5AWANxtcCfPm8qns0UdNBRrM5aRiZtew+79fGvloKcuzO QQi+Z+glXC2y/iUE2zXu+wtcnhxnZ91/ZrWxNnxF6NLe322HL+md33U9nVDCAMwFWr/wBjDb+xeA67zrQsujTS2ZZ1nL5cEHsjsOjhqYp0UVFHIanqTuT 5yeJWUMsKUrFYiIOiIiAIiIAiIgCIiAIiIAiIgCIiAIiIAiIgC IiAIiIAiIgGLFUc6Mp+0pX5gj6z5mp4ZiwpqrM18uUC7XGlp9O mazs/u5h6DM9KkiszFiQNSWJJ1PUmRcbkozcdHnPdT2SlrVMZtoRSVt f82A/AT1DAdnpRQJTUKo2AGgkkSskrLRB3k7yEREHRERAEREAREQBER AEREAREQBERAEREAREQBERAEREAREQBERAEREA//9k=http://www.forum.98ia.com/ waHSYfHRokGxcdHy8gJCcpLSwsHB8xNTAqNSYtLCkBCQoKDgwO Gg8PGiwkHyQwLCwvLC8sKiwsKSwsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLC wsLCwsLCwsLCwsLCksLCwsLCwsLP/AABEIAPUAzgMBIgACEQEDEQH/xAAcAAACAgMBAQAAAAAAAAAAAAAFBgMEAAECBwj/xABCEAABAgQEAwUHAQcDAgcBAAABAhEAAyExBBJBUQUiYQYTcY GRMkJSobHB8NEUIzNicuHxFYKSB1MWQ2OissLSc//EABsBAAIDAQEBAAAAAAAAAAAAAAQFAQIDBgAH/8QAMREAAgEDAwIDBwMFAQAAAAAAAQIAAwQREiExQVEFEyIyYXG BkaHwFLHxI0LB0eFS/9oADAMBAAIRAxEAPwBhCiGT/DQ1CR8gLDxV6QNxuIlySc8+UJN8hYqf+VrF6uPSJ+KdokBCu5I mED22Jlp0Dq1L2SlyY8dxwX3ijMfOS5JDP1jnbWzL51HH7xzVu/LHpGf2jL2r7ad8kyZAKZWpq6/WreNTFXsdKKMQCpBBUglBLjUBxvC9KUxB2IPpHqXDsWmfkWmxr W4Z6QdcYt6WhRsesDok1qmtjxDkjQDQRYSYgkh3Pk8TgUjnTGE X+2nFe5w/L7S1ZNbEEm1bBvOPN8RMWXSpY9spJ90MAzbJd7eNYc+2ac2Lwq VJUtFeRDFSiC7AEgVYD1hjwAwuQrlyQku5QZbLCq3B1qa9Yb0K ot6SnGSd4K1M1WIzxPK14XEYdlKQoJoxIdJ1DG3UNFuRxvM9WU dyoEtvMlsshn9rMet3f5XDlzipeKmlIVaSCAhKdApxzK6wn9se AIwsyXMleyqrPTwfYiDaVwtQ6WG/2mFSgUGpeJf7EzTMxRClZCpDpXKWVKzJrUrUoqDE8poGsIdMfh piZa1zMXMKEJJITLQgltMznwoHjzDsrLKMZIXL5kFbA/DmBGVTWNfNnGoHqHHy6ZUs2WsFX9Esd4r/AOIHnGdyoDZmtscrFHHrKEIk1KgAtQqc06aaJUX0Bb/EXcV2ZlTJaZawSUe+KEqPtK8CdNgIp8LadikzCmozzlF31yoDW BBUn0EHJc5vKBajMgAHPMpU9RxE/jnYjKEmQKAHNmVU9a08gIYez08jByStIloCTUF3GZgwNcyj+B6 NOH4eAXUyjoRUJdtCPn9IodouHp/Z7MEqBypoKllD+kvUeMTSvXZhTzycZ+MubMKhZvpAKJwmr7xfs ioAtqHBax0GtVagJ6wsxJWVrYJRYXqPsnez+EQYyaWCU3JYH4l aq8rCBnHcWmSRKIOVGXYGYpgSR/KkFnOtAxJIb3KaEFBNiefh/wBi63bWxrPwOPj/AMjDjO0kgD94pSAq3KS7GtbeUWeD/s05ITInOQXIU1bvZmDa10hCxfHUznSoAIYJCVKKQQkAJL1CFhq EuCCQbAxTlYYSlhcueEEFxmvTrLKwfl4Qu/QKB6SQfqIb+rbO+CJ6XgcIuUqZ3lFqWpe7hRAT48oAeIMSoz1m U/7tLKmmtdUo82c1tTUR3MUjiOCJJCpkomqDcpuUlrNUecLXZ6cs lUs94lKwSyllyq2bTpelIslV2ot0K7GQaK+YrDhv3jrgkFVUjo 5sPIM53AbyjvHcNzoKSqYR7VAlnFqM8WOFzc0pBZmDEbEUI9RG p89BdiksC9CbBzzA0hGajhyRtHSU0wBiDez055Q/lcN1B/vByUqkKHBsZlmkGgVVtjDKcYHj1dCH+O8zMU8bPUVnNMVMSg0c BiRQlKU3uEgPdQOtL8ns7LmSv36AomtSeVhQAu9Bc6lyYrcGwQ UvMWKUdLqqQ71oC9dVXpDGK1PpDoHTjETXD6mxEDtn2WlSZSZk kZQmik1JLminPpFzsRPBlABnTQjzP1EOM2UlQIIBBuCAfrCn2c 4QZGLxEsF0DIQ9XBdnO/SPV21USG6T1q2H2jhLTSkSEUiOUHMSKtCGNIhdvuIozSstJktT 5hcWIhs4Pw0pWZneqWmYkMlRBaxcUF/SEn/qDhZeYTA/eG9aMKO2+kHOxfGe9w4lF+9ljlDlOZLBiD4Fj5bw4dD+mVl+cx QjzmUw9/4Zw4mZzKSVB7gG93d94Qu2fEDOnGUhAyynbKLACtNo9I4cpZTz IEtIdk1J8SSftC124wCUSTMl5UEKdTMCokEDSt4pbVcVRq36D3 S9anlCB/M874Bi+6xMldgJiX8HDx6j2kxRzra6MOW/qmrCB8kx5HhkArSDYqSPUiHbhfEVTsNNUs1zyZWbokqUCdzb0h ndrw35zF1s+MrDHAJSv3qlCoKJe7BCXIpRnUPS5vFvDYrJPBCS SQWA3ylv8xDwJOWSCLKWtXT2sobVmQI54xjhIQXJzkOoggGWk0 DPZRNPLpCthrcr8psp0vqjJwXHd7nchRQQkkJavvC1dPN9o74y 2QJPvKHyBP2hO7D9olFM3LLUskperAFiA5CSWygaaF94KYvixW oFcxAyn+GnmIdhzMVKoSzkID9DGL0CtQgQo1gU53gHHr7iaku+ VynaqSA3gwH4IEdjezBx01cyao5EkFe6ya5X0G8NPaHACYgke0 m3Uajz+0B+wuPyJITNWFBZ/c5cyFgh3oHCqXfSGzVzUo61PqwAfl1+cW0UAfQeOYydoOyeBH7 yYkpKiwEt3Wo6BIuTAXjP/T2X+zmbJExCkjNlmMSobcpLGGvjGHW8ualHeKsKsEAs5AYly9W D0Z4uYaZMCFGblyBJoxdtXcnTSF613TGGMYGirZyJ5/8A9LcblnLlF8qgCwq5F/Jos4bga/8AUSiWknKola1EgBDkECh+hq0DOzM1P+pPKBSglTCjgGmtNY9P QtSe/Mru+9CxlK7MpAJqKuwNoPyFuiDwywQAm3bH9pz+fWV8R2WKaoU FZi5SrMkWuCh2dveBgFx/BzpaM2UhJYFlpUlnYWCVM/SGbFY+b3qFJKO6Dd5m5cr3fN8gHNfOO+0Cnw89BzKVkJCihg1w ARtSCvKUrpwIKK7q2cmeZYMFSip6vQw28Aw657k0Ap5vC92d4c qcpIGhBJIo2XX9I9Fw2ETLQEJoB8+p6mFlfTmE+cyggRKxmJXI RLQkAZnJUQ4KnBI0Y112jmVj5qVJUpR5iOWmUgkDyvRgD13K43 CGYlSKBQ9nYhiD9SOlICYrgE4pZkEFwp5hJAanuB66BtKgUGvJ mKlcYPMZ1rABJ0F4D8FImFc3/uKcP8KXCfUV8+kL3aPtApOHTh2IWeVWroT+rN62q1jD8fXJypC EMBZ1H52fyitWg7phes1tdKkkx5SKRWx+KABqzCvSKnD+OonJc UWm6NvA6jrCx2042US8iSHWa+Gp8NB5wrpWzNU0ERlrAUueBFn tNxITVkuXJoNktQeOvnFKZjFImAoUUqlmihTpRjZgIhlgzJiXq VKAPVyBGhLKlkAOSSw1rHVYUDSOBEZLM2o8memdiO0U/GBaFrSCgCoQHIL6uwNNoPcd7Opn4dUvMQfazGpcbxB2I4GmRhU lgFrqs3chwz7D7wxBLjpHOV2ArZpjGOI5pE+WNU+fZchpyU/+oBt7wjmVilIW6SRzPQ0v84de0HZ6WnGBUnMoJOeYBXLldVNdP nAPs32d7yYTPGSXLSFrCqFQvY1y7ny1h6tZSmoxW9JlfAjnwTF hGDlLOiORLEZlEqU/9Ic16E7QG4twxU+UpamKlE5SzOXPNWrFso2TvQxBxntEBMT3iV ZQ4yJKQyCBS9Cqj6MG0o1onInSUrR7Kg40bRvK0LHLUiHxyYRk H0xR7J8ICpGIWtLsLGwOYJtZ/ahvlJSgYYsO7mSzKWAwF2sPF/KA0jHKld7KdISv2rk1LhqUu8FcDhO+QmX+0IypJIQlAzByXqrx OkUrsSdTHb59odTVUQbfaaTLXnMpR5kEh9wGr6EeogD2Sn9xxF cqaEDvA1KgK9pPqH9YY8Dh0DmAdRFVKOZV7OdH0DCE/trg+7nJnIzAqqVCwKbHoYm2Idmp9x94DVbQ2oDiesSp1QCkgAV UWAbpWsZicMFpOUulQYEVuLwj8B7bSJ4SnFHu5iWGeoSvoWtX/MOyMcFUluerFh5n7QNUpmkcMN4ejq4yhnmfEuG/6fi5KlEqRcqAuXJNNw4h1l9osPMQVgqAmskEFQdaRZxYtttAP/qnmEqUGpmLnrRo8zM0ixIq+1dD4w2t0FYLVbkRZWc0yyLwZ7nw jFJmLcJSUgJJFFAHVYU7Bnsw1obxV7X8WSzBSS4IpVQ0PgNPSP P+yvHc84JnkWJCzlFRVlEixteGibgEqmoAYDOHAsQ9em0aVrha T6QDMqVuailmPEYez/DRJkJHvEB/Sny+8QyuGpnTZj8oBqRcqtfwH0gtLoH8Y44WhkZi4KiSd6/4hMxOomaK2BkSjNDMYrcRxqZUtS1lkpBJ/N3ibEThlG8LnbThc2dh+W6Tmy7gA/Ort0g5RqYA8QYDaI0rFnEYvOoXLgaBvZHgKQenIuNRcwscHxfd TQTY0PSGUgkecMnGITQ4m5OI7paV12LXUDoPNoEz5SsVPJJGUX Iq2yR0DMPXWLk5WZVLaddCr/6jzOkXJaRLQQANzSIroKCB/wC5v2hdkn6usVPsJufeZ1wfgcszkgBghypZBLsCptnLX8hWGWb wgoEuasM5y2YgFJp5mjOwoBFrsTwagWrQ7AcxFfr0qRSkNeNwu dBTZx6Qjq1yGxn3TWoQzekYHQRV4Lx4SZXdqGbISOVObXpV+n3 eN4njc2YClCcgN1KDFuiTU+bDrHf/AIf7gEmYxUosAMxUXcAOzAXtrWK8v93MSkuQrMpzZOXKAKAAnm jN3GcjeXAXOwmYTDd2HDg7+8TqX3O/kBAftRhx3BWUg8ybh3csetoYlSyoj+YP5PT1gN20pJCWFVJDFt xvT8pWIouTVX4ytT2TmJOM4SFykqSeZIINy7E/OD3YjHkylylGsuoDMyTW/i5iPCMTlDFOZLmovlu9XJLdTaCmOkFImTStBUs5UZbqSbvegAp zFmpQwfVfUpRvlLVaCs9M0+SBmDyt1KWzg76aD5CNyMOStAsSQ xF66xhSQGNAfSLHD0fv0C/NfyMYM2ASJ0ZpqKWnHSGxK7sfymj7EUr4/WEjtyp5qBmDBPs7Ek6dR9I9IkgEFxQk+kI+O4OmdxGzoCkgi77 pr0jPw6pmoSegJnK3tIbEdTiUeyfZXvZsoznShRdmYkApALmyS VD8rHr0lOUNsITsYAnEJCUkJEtTgAUGZA026GjA6NBRXaoihSh ZAHOVFIJIBqA9WNWIBMa3DNXwZFJPKGMc/vM7dSM+EUke2qqRQUTzKJewaj7kR4sqPTeNrmT5cxS3qlhTK7s AhI0S589zcJvCMCO8WkgHKCGUH1ZxsQ7vB/h4wpUd4LegqQW7QCpMNvZHiyy0tqS+cK2Dih6PXyi2vhqJiagA AMCwc9YGSMB+zYiXMAKpYWHHTrZ/Cxhnd2bCmesX2t2pcDiemK7QIUhhyLO6SU9SCGcecE5M1akjKn IABVVz5A0HjXpHGGVnTWvQ5T5ctImly29mg2uPIaRx7Vd+I9a0 GPTBacMxd3O8dTk0/XeMw07MlJ+JIPqBEgs0NjEwzPNO2/Aciu/lihIzDqbH1ofKKqMbnlpelOZvQAdT8h5Q9doJGeTMSBmJSoAbk pLebx59wyWcqXfVhqHJfz90eZ0htYlH3qcLvPVGcDTT5baGeG8 NUsg8ocsKgObMkG4DFI8FRvFpIzg3BqPAv6RewU+Unu1LSrPK9 kJcA3aoG5epGosS9bEzwta2FFN42AOp+sK7m4atW19P+zp/C7arRptRZcD/ADPSuzIH7PLbqfPMX+cX8biEoSVmw01fQeMee9n+065ZShSmQg HMwCsxL7ty0ehfm6QW4n2nRNVLQmtVGgNSEu3MA1H1MLGpMCRj 3wJkIOTxLaM02Y59o+iE9PypMWcRgOZgAmWAQfeKyq7Dyuesd8 Flfuws3WAfAEOB41r1i+ux/Vvn94FORCl24gicf3nNTlTyiuW7CmusJ/ayeVTZaHoDmUeZtqkUFVNX0NoZsRiQnMskN7ugLC+5q9TU3hNw k4zZ6pjVul29lPTLmqTYG72gq2X1F+0wrH+2dJnFKpiQRmKwcy eWmQDTW716al4cPLc01pVhGKYzZjgJtYFrabjqwqTe57lmv3gs 7TobJFFEEDv+8lMpiQo2/PSLPBE/vh/KCflFex5oJcBw5OZTXOUeAqf0gaq2EM0uGxTMNYrFiTIMxWiaC znQeZMA+CSTnSTUnNMXy5qnUhxR4g7X43MpMoGiAFK8TRI9HPm IIcDQGUSBYByCW8CKC36QdRt/09iarcuftONer515oHC7/OdYcAz5hA9lCBYCqitR+QT8oIjCpK8xAzMzxS4TzJWv45qm8En IPkl/OCiBUQpqOQxx8I6RBoGYK45SWnV5suzvRQVYXomF6XhjJRNmEA GbMIAYOAFEXfNW+gprB/tAqspNGK1XraUvQgg10IMDu10xky7sZivcCbPrdfjDbws/1aa9zFXiQ/pu3YSPCIzB7JFtvP8ASOOJSM0tVatt6EecW8FKzIDgAtrp06RF xBACFDpHaMdTYnHLtvGbhfEMqE5qpIGUpSzUFxHeM46LSmUQeY qCgB0s7/TzECuFYcmVLKSUkoFqglhs/wBoo9o+8EtJSqpIqmhZifMVj50aIarpz1nfJU9IOIR4JigJWUk Du1ZQbcpqj/2qETzuNyU1M2WP9wO23iIVSlK2/dklmfKlrEAc5KS2mtA+0amFSfZQE/7su3/bA231MNPLZuhik0Vyd4V4vxlJQruwpb6gFKdnClM/k+8LuFkZbX+g0AjDi1TFlKkhOVTnUuaM5Dt0dqCLgJNGYDpHqj Gmvl8d4+8Ks0z5536D/JlYudI7l4T4nHhF1UlIbLV45nTPiowpAmsniPm3GZcwKlpUnJL TMUqUlgU5mZS6j01ibjK5wSkzFDOhQWmRLSkks4U7CnIVC5vFf EcTGWSJZPeIlkkp0TQEPd65qaA7xOSJMkKzPNnCincoR7xf4jb pXURG+QSPz+JzAUFSp/Mw3wXjICMjFTVSRQFBqC58dHoUxvHcTf2yAPhGvjv50hJlYhaD llEZXLBiopqRl5VGxIcadHpziJU1asq1KuzewKXU11JGzm9jeK NaAtudpgtYgYxJuOcb745ElkOyi41rlq7vqWZn6tzhMOESwXyk E2Zk36JBfKCxN7ax1h8OJbFbMxbKlQADZgwIYlgNjUXaKfEZ4U SSlweVrF6uQAo3UFAltAQXdi1UY0JxM9/aPMpKBMw1KSHcm9P9oPqInGNI9oEjdmPpEciXQD4j1oB+PEgGc mjJH56wc1NWGCJrQuatH2D8pN+3OGTfc2EWuzsiYvEBMpZS75l XGUXJSaHbxIihMksBRk6PrG+GY+ZLXmkuNCac1QcrkeySKtUxN O0NRStMb++Z3viJOGqHHwh/ifZReWbNVMCl8ysqUliBX2t2AYM2j6xd4PObCqUHYZi+ajhLsE 3elz0iRXbOQC+SbmvlZAbW+erPGYJMtSDkVLyzEhT1CnXmCkJB LgZnLOW+cB3FS58kU664AIxtjpxBLRaRql6Z3IOZZ4XKyyJKdk Jf0S8X5YqPzaBvCMTmw0s6hISeik8p+aTBCVMt+aiENTOo57zo l9gYgnjwZcih9pe//aXsRtvA3tYgHuAMvtl2WVG2r0T4C0Fe0Ve6O04DQ+0ladjvt6x cwsvMrOsZu75UBQBCSRmKgPQOa3s8MrSt5DJV5x+f5iu9XWrqd s4gbBVFx9YpcXmgS1NdqQycawJWjvUDnT7TC6dyNW/WFLGTRMmS0g0cKO1D06sI6y2vlr0zWG2OROUq2xpOEPXrG3CSM qBcFKQHOrJSDWpa1Ir47GJSwKSpqBI6a9ALRAniYVLCvfLDKLk tvtEmDwtyWKjc7dBHGEEMS0+gWlJSoqdOkjXLd94G48MB4sfA0 gpKWCB+XgbxdQSkblQHpUx06jfE54naB1KZbn+l+qSRXyaLgmv cwE4jinAHxKKvJ/7RWCiRchup9IGubYM+cxpaeJeXT0FeIfXiwmpUBEPfZ62Bgbhc MVkHSDGHw+Zki8BPTVDgcxxSuWqIarjCyThsk8xActlT9z4W0/WD2E7NLMwLKghIqEpd06gAnR69LWi/wLgYlpD3EGjeKk4O05mtXao5bjMVOI9lVp55SyoipQvWhHKoMR e1oWp02YCQJZQUhwCxqCCBT3XzUAFhHqBMKvabAVzgeP1ixPcS LchqgVjsYrHOWJNiaWoc4ejZiQQ9A7eURrkv1b0HQDQRdmKD2p tEBTR/lFA55nWU7CjTHGfjIWZ1A6NFqQQhJJrsNzEctLuL6x3IwBnLIs lJ5v8A8jrvt9GdFDV2E5e802rNn5SolEzEKLeyLm3kIIy+FoAy kEHQmsGE4BAHKGbaK/EMUmWglVTYDUn9Ye0tNMaUnK1mas2potcROUkahm3faCnZOeqX MEtRYKCqZcxSVEEhI3o3i8UknKozFVmqfKm4R16q+Qi12Yw614 lDBSmdXKQ9NiaeZhf4jcLWpsg4A598Y2NsaLKx5J490Y8BRU6W dFBQFmEwOR/zzQUl/np/aBeHriZ12EuWKly5XMNS92N4Iy3YGOKqj1fSddS9j6yt2kSBIW p/YUhdwHyrSWtcikLPCe0ExMxSwtPORmQoOmlA1QzClPOJeOYpWJ UEp/hJNxXvCNf6RpvfaIJKslFJSoWqkDSxjsfC/DVW2PnLkt07Ccj4nfFqwFM7Dr3h1XbNinvZXKkhTy5hFQGqkhl JqSz7RDxzCyROKpSWcFykmqqLYA0AAIoANYWMWq6U2J5fOvyjj Ar7mYEr9lYoSHZRDOX00P8AaL3PhS0010MjA3G+8Fo3pc6am/Yxk4al5lg6g7vYmvreD8sBmq3zPWF7Dq5UqsQx06PQdRDBLngg KFAR+Wjlq4Oczr/DK2qn5faLmGxWVFTQFX1pATiPE86nJoKBvoN1GC03slMI/ieop6AxWmdiZhusHyby6DoBHRi4pDfMStkxcQStZUfLYD9AIty 8MVnYaeEHsJ2cEtJ7xGb+ZzQNsLNd4gnYYyFZTVCvYUWf+k6P1 18YDq3GSdMY2FKk7gVDMSgJbLDP2d4b751t+sBuFYEzFAaaw7S ZLAJEBDvDPE7jfyV4EmAsBaOwI2Exsi0SBEZMjXAzjsp0t+flY KM6oHcXUyFb/wBx+kS3MmnzEhcymVmrf7+PWKyxFpElSzlSgqU+jmJp3ApksBc 1LJHMUgjMUgjMHsC1RGKkA4zO5q11opk/SZwThE3EKyy0lnDqLhIA0JBBD25S+0WuHrCOQ0KXa1QFMXahUl QylnD1cvBWZxJBQJXeiRKb+BhgZ01QLe2sUBOo9YA8awYQnNLk T5MsBwV0KiAytKPL8QMgYOYYW1c02GeJxN6Tdkseekl4hx0IdK eZfwj6k6CAkxSnzzDzeuXokaeJifDcJnrAEuSpI3Yp9Stng1wz sLZc5b/yoJ+aqfIDxg2tdZGBsILSt1peptzAmA4cZxWqqJaQTMWak6s+5 0T4Qx8G4emXKUtSAM9QlSVUGhSo8rit+u8WZkgEd0mkiUrmUEu nMKhBAL5Xud4qY+Z3qu5S0tGUrmsXCEfCl/ZKulhpWFFzW1f0xx1jGghz5h+X+5NwTmTNnG0xfLcciGSl33Yq 84gn4nv2SlxKDubZ+g/l66+F62I4p3iBLSnLKtSjpSWCWYMGANHowe4E/eANtBvh1iCfPqD4DtjvBPEL8qPIpn4n/UsokgBgKCAnHikM1zt4/rFzEY5mAqo0SkVJMdcAwQUpUybWYlRSxWEhLEhQDB7FJzahTBt W1a7W1Gttz0H50iijatcHA2HeC+HcMI51iqiwB0A+8c8YwYUgd C3r/eDa5TTFBwUpCikioY7HUOf83IvHF0zBsgHzFftDC2uPOUVB1gV ej5TlO047NYxwqUossPfUePr8oOYTFd2pQW+Ulxeh1qb7woY6W UKTNRQ0P2P54wxyZqZ8tKgdNdDt8o5zxWyFJ9Y9lvsY48Pu2GC ORHAyybCMGFOp9ItqmHb1iJQJ9owrhuZSmyBYVMCuI8FAQTlzI 95O3VPrbS8MCE+QinPmd5M7sDlTU+Og+/8AiNlQETwcqciV+A8OEpDl363bx3gxLTHJTbYRMmW8WK5O0qzk 7mYlOsaGpiwUUaIlbCJCGUJEhNjA3EyxNVkqBctdhYD0vo3hBL EqpFDDgMpVGdiVUACd961a1YEum0DaGWaam3l3C4REsZZaQkdN ep38Yp8fUBKB1zpYbuWNuhPpFr9rSlGdTpSLEhidmF3Ogv0gLK xypk9ZNEpSwTqMxe+7CvjANvSao8Y16oprkzfB5E9MrImcJASS AEyMyyHooqO4+kQcY4QVIcz8RPXolYCUVBSSxdiAaMIMy5mnrE c1y4MM8HVE+vrO8CT3aM3tZUv0LB/nEfEVkJKUKyqUQxY6kA1Zh4x2mWTrRtD+F4GYXhs3OyF95LI9t b5kmmoDTaBnYEfEYpWcoMgzSggdtxmR47EIw8pwKJDJ90qUbIV VixevQwH4fggFFWIKiVEPLSD3k9RqwHwOG6MBSHPC8IQls3ORY qZhpypsPr1gPj0dys92VJyB+Rs3dqulJUGB5Sx0yiBaNYZx94f WpkrtKvHZZy5560SVBITLwyQ6gkGhLUCk+0CQdQAHgVKws6aWQ MgBZSlAgAi7C530hnw+Emy3MuTh5JN5mInJmTH6kk/SA2AzImLlCbJDVzvQkFnQwYjLlen3hlTu6tBG8vEXC3pVmHm9J ewXCpckEkupuaYoh9dbBPSKGB4ghOLmAE5VpChoCqktVCHIqnZ 2N2ggMNh7zsQZhFglwB6An0aB3HOL4dHcmQkJMtdSE5HQsZVuS cxLKBsbQvXVUYlyST1jByqoFQYAlzjCCMqnBJ5VOorVlJFSGGU OAwZmeu4RwU4hR+Ej5H9YbpU7lAUklxbIpnVyZqpDsxNbCpuIw rlkOpAsmpSpLMC9QKEhNRp5iGFn4q1qmjTkZ7xfdWCXL69WDEQ h5KCbW8nSk/Jcd9msYZSpkstuH8WP2hwncCkTQwGXMVOQSQ10v1cAeQhe4j2L nFYVKIVmSCb0CvDqNoZ1PFra8omlU9J6Z4+sXjwytbsHQ6hPQP xzES1AdTFb9oG7/KN53uYRiGzjF4vKgquTRI3OnkLxnDJBShzUnXUmB8iZ30x35E0 R91ef0aDANWFhG67SDJ5SYlSrSIQ8SJFIup3lDO5kzQREZugjh cxrRRx/EUSJZXMLD1JOgA1J21i5MqBIeJ8SEtJKi3j1LAepiPuzMUgglK UBkpaj2zNR1PZ7DqYH4LDLnLE6aGq8tB9z+Y7zC/8At01JNqWJYc02H5r1gOogJ3hiVSg9MqcTWJaXUSpQFVEufAaD yFTG+G4col1HMo5leJ08reUVcNKM9ec+wC6X94jX+kabmsXJuK Obu0EFQ9pTUS/1V0i/ppJkymGqtjmWV4hKBzlthcnwFzFaZiZi6IQEj4lmv/FP3MXMHwsAvcm6jUmOVTytRl4YAqBaZNNUSzsPjmfyig1OhWNd M59H1hq0ET2tzKErDzDNTLXOdxmMsAJ5RqRdiaV3g4iYlriz7U 08o1I7PpQOUqCy+aYWUtbs5UT4UZgNABGLwah7yfd0NAk0DPX1 gapV1ncwqmVAwNp1NnhNLqNk6n83gTP4MZi1LWouoMwoMvw9RB LKlJej72H56xpc5/e9A/1jEVCD6ZoT2g1HZ9CR7KW8Ej7RSncLlO4CSbUD/Rth6QZUhBvXxL/IUjvvUgUH2i4qt3MgADpFqZwLNXKw3LD7frEn+goCSlgXDHz0/PSDpJVsB+ax3LkAaev23+UaG4fHMsSOsBYfslJIJmIKyaArUpZ sQwzFya3sKbRdl9kJFwgy1O7y1rQRejpI3+m0GUS/H8+giylDB9dIxa5qn+4/WYkL2EWJnAZ8pRMmb3o+GaOa7sJiQ/8AyChbcxNwnjgKikky5iU8yFgZ6Fn+FSXfmSW6B4OWEJ/bOQhZTnSFNZ/ON6FU1W0P9fzmUNP/AMy7M43LSnMogAXLWgTju08taSlCnd82WqsouAkVL72atoW+LK/dlKl1JSCChSSxUHuWtFY4TKvIqs2XVKqstAPW5TXxD7R0QoqN4 pAJOI6YPtPhUlKUrdxdKVEJt7TBwPKLeF7Y4U5mm1STTKp10fk A9qEn9jl8s1CQATUByx1F/ZNxGp2BQGnIDAkl+ah9bxXSvc/9mppGO6e3mFKQUqWpR/8ALCFFd9rUve0bV22w+bKFqJ5nyoWcrfFRwISZmBlqaalAqRmZ 6K+L+k/WMnql5ROZAWCAUpJBKugfaPADO2ftPeT3jTM7d4d1ZStTNlZB5 iRYddKtAXC8flTpnfzytSk1TLShShKS7Zi9Cprq6sIG4XAp/jFKK1KQ47q7Br1GsWZuBl/xEISFahyQCd6hwYtqUbDMgUCd4wzO3MgJUZaZigkVUEMPByzem sW5MpWIIWukssQnVYuCdk9IUTh0AhaJYCTQ8umoL9bH9YNcD40 JBSlR/cK9hekon3SfgOh08LVGnORIemyrkRulgAWb+0D+BJAlJWogZgV rUS1ySSTsItYvFIlozTCwFBqSdAkCpUdhC9g0ETUpxAKZQ5pUt TMQ7gzGJBUn4bChqbCXVPWnum1m25HWMqFrxI5XlYc+/UTJo/l+BB+L2jo14MSJaJSAlACUpDAAMAPCBWK44hCQ5cmyRUk9BFRK p865MpJ0TVXmrTy9YTlSR2H59YaE6mE+JcdRK9pVdAKqPleAa+ Lz5h5JZSN1U+V/lBXB8FSnQAm5uT4k1MFJeCAimaa9M/GXDBYsSsDPNSoP4E/cfSLcvhCj7SifQD0AaGMSgIwShtFWqk8SfNgdGAbT5xYThxoPl BAywNIwtGeSZQ1JSThif1iVGGH94lMzp6xhfWIkajNBEcrVrGy YrYic0VMlRmcLmVaFLjn7yaEjQP8AOGHEzsqCTc/T+8LGHmFc1ahoAPz0g+zTctLVG0ITFZcg5Q9VFaKmpJKxudesF Mdg+9QCM6VglaVmyVBWXKXNHN9L7PE3+hYh0qUhGVCkrISrMoh KgSEjKA7DesEOIYVIachjLVlUosaD4h4ihfTwh47lSAfz3Qe5a nUb+kdgAItYXEs6ikMo5ZiNldOmoMbGMyLWh3SANg4IBCsxsW6 RPxCQQe8DKUOWYlDjMnRgBRaRXyMVFYJMxhmIzDkWKODYHQj6F 42Gk7mYBjjbmRS+Lpllxz5ndLh7tlLfIxLg5KpS0zVgKcdSEpN wktVW5jOH8NQgkFICrAqLnrRmBppFzDrAeXMqKEEhsqmYHz18Y 85G+n5+8SVVju0kWMhBSxlLFRelaXcf5jmWvIpszoXYmrhy4Fr RmHVkeVMsq11Mrd9B6fWOSGeWtTD3S9jvuxtGPuP8++azmenKp xzJVRnozu/iIimYsJdJ584ZKQ3N/NZgNzakRYrHKrLCcykli1Qkks76+EdYbB5CxqokOotQgHzy9BG uMD1Sucn0wz2fxPdTUS8SSVZQJKySUy39yupBACjU2oGdrx0qW tChNDpAKqOCGFwbgwjNmSZcxySSKgnr6NaCvDOOHu14aaSZhQe 7WffoeU/z0p8Q63jVkHPMGeiVYMvH7Q7wLhASkKU5Udy+UGreUMkqSBAvA 4kKQlQq4BHmIJy5kc1VYliTGRzJ0sI7zxGPGN0EDSs6MbBjnOI 4M6PT06UI0THIXHC1RIzInYVGExGFxBPxgFBUxJBkgTrET8sU+ 994+Q3/ALRonVVTtoPGBnEcf5k269ANvrF6aajgQhVlTjPEXcPo56Df7Q P4Zi0pQ91KOYgabB7W06wN4ri3dPmo/QD83ith3FiR4E6Fm+UPKVALTxK1ED+k8T0mUzUgXNlCTMZnkzV MzURMVp/Sv5KfeLkuawoDe5izMwyVyyhYdKgQQdQfx3guogYEGIqb6TFLF 4UylFOYpcDIWcZQfYLCtzW7bsYX8Vh+7Uw/hLJKCxaWovSvuqAfYOIdEyisGStR7xAdEyxUmoC/6hZXXoYA4jChQVLWFME5ClsyRWihUMSxbyjKk5BKtz+bwpujLB tVByGWi4bQUfxH08Ihx2OGVDkp5mUW6P8AM+lY6CVy15S+dAdJ ZjMlvQkbgCo2jc6UkgFnlqNU6A/CemoP6QSAMy4YkbThfEZaklK1BK0g8xbmDnlcG4ejiORiV4kBC SEhA9sO6v5U6+Z/zqdwSUAJiQsg+6SSX66xemSqd4mhSwyigFgCANDEZQez/BkhXPtSGTISEhKQy0u1DUau11eNTEiVZ6VzdQ1IknjOO8Q4Ior cHf8AP1iGdV1jpmu79PX6xTmaDadIDjLXOkUN8wHuk71jZT3iS DQi2hDWPRQO0YpOYFSaGx3teOJteYEuGz6f7qDpWPSYT7L9oTJ PcTj1QrfceLw7yMUDUFxHmGIw4nIJsfXzEWuA8UnpdCf3ik+5Z Sk/El6K6i46iBLizFXLrz1E8H07Nx3nqKZ4jasQITcH2wS7LeWrUK BH1EFZXGgqxB8C8KntnXkTcDPEOftIjg4qBv7QT+GN3uR5xjok 6YQOJG8RrxOwil+0oHvA+FY4m44aP9PneLBDJCS4Zijq3QRFMm pSOuwv5nSBc7ilGcAbD9bwLxXFEihUf6Uip+31jdLdmmgXEJ4r HlRypD6t7o6k6wCxmPdwgufemaJ6D88IxS5k3kylCPgT7R6qUf v6RZThBKCSoAqtLQmz7j4juo+UGJTWn8e0vB0rAcyQQwHMoG4S N/5lHTQRWUeRKtSqZ9RBfGDupasxeYsusjp7o8LeJ6QMxEvKlCdk gnxU6oKpsW3kYj9JQA8TSixI9IDS+Ov7ij4KlH/7xYTxmWRzhaepQWHmlwI3BBO5nOlG7SfiOAzgFJCZiKoOgOoP8 qrEfpArGSe9QJiUnOkstGrpuk7sag+YoXgwVmlXFx1BtFTHyTL PfprT96kVzJFlAfEkeocbRStSJww5H3l6NTHpPEU8fge9SMhUF jnlqOW6lXPvZGB6/KBuGxIq4ZJOWYj4FDbbcQy8T4an2kh0TSC4LMdDWgSdYBcRkl+/SCQQy0vVaXNRsUgesXpOHGJsfSczuQsyyUqqkgMLgh6KYV1/GjogylhnILkG4I2/SIMMAoBDuSAZSnuNjt9jE0hTgy1liSyTQEG2UecePP7wlTkTS+ RQWmqCA7v6bPHM1OQhQqkiwN30PXx+0akzMhVLUS2v1d/0jE8hKFUCrEnrodqR78+Ikzn2CCLEcuat7g9RSJFFuZJpv9aGO EchKFWUb7XAUN/D9I0lRQSlbMx6+bxP58Z7M37JCkh0k6mxOjaiOJ0lRCZiSULTz JIZ0n9NxGl4xKCrMrlFCHrUdNRuLbxS/wBXCeVIUVGgrmZ20HtGLqrHcTJ3TGDHngvFJWMRknS0d6kc6VA H/el65T8o3N7HSVew8tQOhceh+xEIXez8wmIGXIfbFHrqxcgszbC PV0ynrY9IuwAEA1sjekxXndnJ6PZIWOilJPoVNEctE5F5ax/tzfOsNYWTR73idNKCBmpg7GFpfMOQIlniqnuqlCHbypHC5kxWg HjmMNWMwiFKDpr8Qor1Fx0LiBeO7MOrMBmtUMkltw4ST1BT4RU 24HEIp+IKdmGIJGBUfaX5UH6n5RewvCAKs3U8vzNY5GCSmhlTR 4FZ+o+5jf7Eg/8AlTlEbhY+gP40QaDnrj5GaG9A4H3H+5bM9IDSgFH4jRA+6jHN JY7xRKlmmcip/lljQdYhUJJDGWpJDtUBQvorKrUVrbqTGTMHJcnNNL2fOSBzNW3 w6/FW0Y/pQNtU8LoncqfqDBONnZlc2hqB0qEDoLkxdwPDlzB/CzFTqdWrULAF2BoTUfcjhpCbyZYoScxFK7kkjb2VPQUic8LUr2 phGrJs7M5JDEtqwNKmCVpjGMf4g9S8bvj7n/UXFYTeU/n0eOpfDipQAlXUzki/kIl/1dHX/ir9IOcMkeysmpHLY5QbmlMx+Vt4qgcncSKjqq5lvucrJBoPz6R alpAG+saEsekZ7Ph9ILznaLDBRwwlqMtSR3MwnLslRd0eBuPMb QGxeFMpRS1kkJUKctLjVifGnWG/FYYLQUKsRpcagjYg1BgJNk96lUqb/FlsQbZh7qw2hao0LiBaq+W2scHmF0n1rpPMTsTg+5U3sylq5Dm fIqlCW9lUWpqitJWzLTSYNae9+sXZ+GCs6FIUM5ZXNyggEjqBq DALvJyJndpSVrSGzod1JIoTo+Sj+EbD179fz8+8ur6NjLy5gmI qrnQAVEsMwdtaO+g+8QTcUMmVVD7u4o5cEj8MQyeGTZih+8BSC S1qAlOoD61DxYwfZ5HKVe97znMDZgDyljWw08InCLyZbzWPAlR XFM6WQgryhyWIeoo/+I5VhMQQkKBl0AS2azPlZLtvXrBxeEQkB0AEKoBRyDyqDO7XYR 3nKs3dJWoqOjhiwq9BEeYB7IlCC3JgmV2dDstefKlyOb3juPdA rvekE8Ng5ctLoCWYnOS6klgA1Hy0cevSL0vgc+YGWoISKOwzZQ DQtaOhgMKhWUqM1RuiWFK/9qHbzMYmvqOM5+EnRjeDVrBQlCcybMln5SoMCQBSpO0PSkk2MB ZOCWoBKJCZUtw5WoZmCgaJS9aakQZcq6CNkzpyRiDVcEjBkOWt 4nCWF4zuB5RtCqkGLk6jMZAzEB/wxYlpakRkVHyjaiw6mLMc4lZucAI3h5YvrGIQ16mOplnFxEats ScTcyW9/S8V5eGTQskMdh8jEpLgF/nGgAReK+YQJoKYkxZi/wDiIAa0EbIc+EdgtrGWsiSacXU8IkFRHdlv/wCkz/8AUXuHlKEshOVIoA9tdamsZGRu+wkjfmSzcYcw/WLIxD6RkZGZJ2kYErqxZYjb5xS4tOaWJg9uW5B3FHQeh+oEZGR q264M8mzbSlxwAZZwSMwoeoJA+/13gJgFPMmgBgaalmYC+zxkZAVuT5RMNqD1iWsVjFIKmNUEAk+8 bZunhFvAcO76qlMG9lIYVq/j1jIyK1SVp5HMld2xL6sDJlJKu7zFA94udTciKnD+NzMQpSZeW SElnbOS2zsB6GMjIztVFTJfeTWJVfTLyeHIUWm55p/9Rbj/AIABGm0XJM7KClICQNqD0FI3GQxGxwIASTzO04khPn6RKZ+UWj IyNHmYkCMUXJiRc+xasZGRgTgy2Jwqe5Bb5xicW6rRkZGp4lQJ ubidIyXi6M2m8ZGRTpNFEiM96NQ/KI/2rLQCMjIg9pqgk6cVS0aM56kfOMjIhRuZ55//2Q==

مـریم
۳۰ بهمن ۱۳۹۰, ۰۳:۳۲ بعد از ظهر
طبل

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/20/Tambour.jpg
طبل نوعی ساز موسیقی از خانواده پرکاشن[/URL] است که در رده ساز های کوبه ای (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D9%86) قرار دارد. طبل تشکیل شده از حداقل یک پوسته، به نام پوسته طبل، که به منظور ایجاد صدا بر روی بدنه آن کشیده شدهاست. طبل یکی از قدیمیترین و پرکاربردترین سازهای دنیا به شمار میرود، و طرح اولیه آن طی صدها سال بدون هیچ تغییری ثابت ماندهاست.
دهانه بدنه که پوسته طبل بر روی آن کشیده میشود به طور ثابت دایره میباشد، اما شکلِ دیگر قسمتهای آن بسیار گوناگون است. در موسیقی سنتی غرب، رایجترین شکل آن استوانه است. سر دیگر طبل ممکن است باز باشد و یا روی آن هم پوسته کشیده باشند، که به آن طبل دوسر میگویند. معمولاً در بین دو سر این نوع طبلها حفرهای ایجاد میکنند تا صدا تشدید شود.
در گذشته طبل به جز کاربرد در زمینه موسیقی، در ارتباطات[URL="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A7%D8%AA"] (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D8 %B7%D8%A8%D9%84&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%A C%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8 C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8 %AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%A A%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A 9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8% A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8% AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF %D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF %DB%8C%D8%AF) نیز کاربرد داشته، و بعضی مواقع از آن برای فرستادن پیام نیز استفاده میکردند.

مـریم
۱ اسفند ۱۳۹۰, ۱۱:۰۵ بعد از ظهر
قره نی یا کلارینت:
قره نی سازی انتقالی است و باید گفت انواع مختلفی از این ساز ساخته شده که هر یک با فاصله ای دیگر، انتقالی هست. ما در اینجا از قره نی سی بمل که رایج ترین نوع قره نی است گفتگو می کنیم.
قره نی از دسته سازهای یک زبانه ای است و متشکل است از یک لوله استوانه ای که انتهای آن کمی مخروطی شده است.
در انتهای بالای ساز، تکیه گاهی مانند منقار، از جنس چوب، کائوچو یا پلاستیک تعبیه شده، که از یک سوی ان تقریبا صاف و سوی دیگر سطحی منحنی است و در سوی صاف آن تیغه ای نئی بر منقار تکیه کرده است( زبانه)
این قسمت را مجموعا دهانی می نامند که در موقع نواختن کاملا در دهان( و احیاناما بین دندانها ) قرار می گیرد. علاوه بر دهانی قسمت های دیگر نبز در این ساز به نظر می رسند که همگی می توانند از هم جدا شوند.
تعداد کلیدها و سوراخ های قره نی، بسیار بیشتر از کلیدها و سوراخ های فلوت و به همین دلیل انگشت گذاری این ساز مشکل تر از فلوت است.
وسعت صدای قره نی از سازهای بادی دیگر نسبتا بیشتر است.
قره نی باس یا باس کلارینت:
این ساز با همان اصول انگشت گذاری قره نی معمولی، یک اکتاو بم تر از آن صدا می دهد. بر خلاف کلارینت معمولی متشکل از لوله مستقیم در سراسر طول خود نیست،
بلکه در قسمت دهانی و انتهای تحتانی ساز خمیدگی هائی دارد، قسمت دهانی از قمیش (زبانه)، تکیه گاه قمیش و لوله ای که دوبار خمیده شده است و به سر لوله اصلی ساز می رسد تشکیل شده است و در قسمت انتهای تحتانی، لوله اصلی به طرف بالا برگشته و مانند انتهای شیپور کمی گشادتر شده است.
این ساز نیز از دسته سازهای انتقالی است و مانند کلارینت در دو نوع سیستم انتقالی سی بمل و لا ساخته شده است.
در کلارینت باس سی بمل گاه یک عدد کلید اضافی برای ایجاد صدائی نیم پرده بم تر تعبیه شده است.
تعریف فرهنگ لغات :
کلارینت: از سازهای بادی چوبی بیشتر از جنس آبنوس و اخیرا فلز، دارای زبانه ای ساده، لوله ای استوانه ای و انتهای شیپوری. بر روی سطح لوله، کلیدهای بسیاری تعبیه شده است. بافت کلیدها بر روی کلارینت به دو علت پیچیده تر و کامل تر از سیستم کلید بندی در اوبوا است:
1. به دلایل آکوستیکی
2. به علت جدیدتر بودن این ساز نسبت به اوبوا
به همین دلیل صدای کلارینت از نظر رنگ طنین با اوبوا تفاوت دارد. میدان صدای کلارینت متجاوز از سه اکتاو است.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/01/Clarinet.jpg

مـریم
۲ اسفند ۱۳۹۰, ۱۰:۲۶ بعد از ظهر
فلوت از ساز های بادی [/URL] چوبی (بی زبانه یا بی قمیش) است که بر خلاف دیگر سازهای این دسته صدای آن نه از لرزش قمیش (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7% D8%AF%DB%8C) بلکه از نوسان هوای دمیده شده بر لبه دهنی ( یا تیغه هوائی) ساز تولید میشود.
این ساز جزء قدیمیترین ساز های بادی محسوب میگرددکه قدمت برخی از آن که باستان شناسان یافتهاند به ۵۰،۰۰۰ سال پیش میرسد.
فلوتها در گذشته از جنس چوب ساخته میشدند (به همین دلیل در قدیم از آن به عنوان ساز بادی و چوبی نام برده میشد) ولی امروزه با وجود اینکه این ساز در زمره سازهای بادی چوبی قرار دارد، لیکن ملاک تقسیم بندی آن جنس و آلیاژی که در ساخت آن استفاده شده مد نظر نیست، بلکه نحوه تولید صدای آن است.
واژه فلوت در زبانهای اروپایی به معنای نام کلی سازهای مشابه فلوت نیز بکار میرود. فلوت و ساز شرقی نی[URL="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%DB%8C_%28%D8%B3%D8%A7%D8%B2%29"] (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B 4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86) هم نوعی فلوت شمرده میشود. بهطور کلی فلوت و نی سازهایی همخانواده هستند.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Flute.jpg/200px-Flute.jpg

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۰۳ بعد از ظهر
Soul blues is a style of blues music developed in the late 1960s and early 1970s that combines elements of soul music and urban contemporary music. Singers and musicians who grew up listening to the traditional electric blues of artists such as Muddy Waters, Bo Diddley, Jimmy Reed and Elmore James; soul singers such as Sam Cooke, Ray Charles and Otis Redding; and gospel music wanted to bridge their favorite music together. Bobby Bland was one of the pioneers of this style. This is a sub-genre of blues that is very popular with African American audiences but less known by white audiences. The style continues to be popular in the new millennium.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۰۵ بعد از ظهر
Soul jazz is a development of jazz incorporating strong influences from blues, soul, gospel and rhythm and blues in music for small groups, often an organ trio featuring a Hammond organ.

Overview

Soul jazz is often associated with hard bop.[1][2][3] Mark C. Gridley, writing for the All Music Guide to Jazz, explains that soul jazz more specifically refers to music with "an earthy, bluesy melodic concept" and "repetitive, dance-like rhythms…. Note that some listeners make no distinction between 'soul-jazz" and 'funky hard bop,' and many musicians don't consider 'soul-jazz' to be continuous with 'hard bop.'"[1] Roy Carr describes soul jazz as an outgrowth of hard bop, with the terms "funk" and "soul" appearing in a jazz context as early as the mid-1950s to describe "gospel-informed, down-home, call-and-response blues."[3] Carr also notes the acknowledged influence of Ray Charles' small group recordings (including saxophonists David "Fathead" Newman and Hank Crawford) on Horace Silver, Art Blakey, and Cannonball Adderley.[3]

Soul jazz developed in the late 1950s, reaching public awareness with the release of The Cannonball Adderley Quintet in San Francisco.[4][5] Cannonball Adderley noted: "We were pressured quite heavily by Riverside Records when they discovered there was a word called 'soul'. We became, from an image point of view, soul jazz artists. They kept promoting us that way and I kept deliberately fighting it, to the extent that it became a game."[6] While soul jazz was most popular during the mid-to-late 1960s, many soul jazz performers, and elements of the music, remain popular. The Jazz Crusaders, for example, evolved from soul jazz to soul music, becoming The Crusaders in the process.[3] Carr places David Sanborn and Maceo Parker in a line of alto saxophonists that includes Earl Bostic and Tab Smith, with Adderley, followed by Lou Donaldson, as the strongest links in the chain.[3]

Some well-known soul jazz recordings are Lee Morgan's The Sidewinder (1963), Herbie Hancock's "Cantaloupe Island" (1964) (which was popularized further when sampled by US3 on "Cantaloop (Flip Fantasia)"), Horace Silver's "Song for My Father" (1964) (quoted by Steely Dan in their "Rikki Don't Lose That Number"), Ramsey Lewis's "The In Crowd" (a top-five hit in 1965[3]), and Cannonball Adderley's "Mercy, Mercy, Mercy"[3] (1966) (also popularized further when covered as a top 40 pop song by The Buckinghams). Les McCann and Eddie Harris's album Swiss Movement (1969) was a hit record, as was the accompanying single "Compared To What", with both selling millions of units.[3]

Performers

Important soul jazz organists include Bill Doggett, Charles Earland, Richard "Groove" Holmes, Les McCann, "Brother" Jack McDuff, Jimmy McGriff, Lonnie Smith, Big John Patton, Don Patterson, Shirley Scott, Hank Marr, Reuben Wilson, Jimmy Smith and Johnny Hammond Smith.

Tenor saxophone and guitar are also important in soul jazz; soul jazz tenors include Gene Ammons, Eddie "Lockjaw" Davis, Eddie Harris, Houston Person, and Stanley Turrentine; guitarists include Grant Green, Kenny Burrell and George Benson. Other important contributors include alto saxophonists Lou Donaldson and Hank Crawford, trumpeter Blue Mitchell, and drummer Idris Muhammad (né Leo Morris).


References
^ a b Gridley, Mark C. (1994), Ron Wynn, ed., All Music Guide to Jazz, M. Erlewine, V. Bogdanov, San Francisco: Miller Freeman, pp. 11–12, ISBN 0879303085
^ Tanner, Paul O. W.; Maurice Gerow, David W. Megill (1988) [1964]. "Hard Bop — Funky". Jazz (6th ed.). Dubuque, IA: William C. Brown, College Division. pp. 112–121. ISBN 0-697-03663-4.
^ a b c d e f g h Carr, Roy (2006) [1997], "Soul to Soul", A Century of Jazz: A Hundred Years of the Greatest Music Ever Made, London: Hamlyn, pp. 106–121, ISBN 0-681-03179-4, "Soul [jazz] was just a natural outpouring of Hard Bop and, for the most part popularized by many of the genre's stellar soloists…."
^ Sidran, Ben. Jazz Profiles from NPR: Nat Adderley (1931–2000) NPR. Accessed December 13, 2007.
^ See also Herrmann, Zachary. (April 2, 2007) Concord releases Orrin Keepnews Collection JazzTimes Magazine. Accessed December 13, 2007.
^ Quoted in Carr, p. 150
^ Du Noyer, Paul (2003). The Illustrated Encyclopedia of Music (1st ed.). Fulham, London: Flame Tree Publishing. p. 140. ISBN 1-904041-96-5.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۰۸ بعد از ظهر
موسیقی عصر نو یا دوران نو نوعی موسیقی وابسته به جنبش فرهنگی سالهاى ۱۹۸۷۰ و ۱۹۸۰ است که كه هدفش تاكید معنویات و گیاهخوارى و طب گیاهی و غیره بوده وابسته به سبك موسیقی آمریكایی كه داراى آهنگ تكرارى و ساده است و هدفش ایجاد آرامش روحی میباشد. موسیقی عصر جدید را میتوان نوعی موسیقی ملودیک و اساساً بیکلام در نظر گرفت. مطرح کردن آلبومهای موسیقی بهعنوان موسیقی عصر نو معمولاً موجب بهوجود آمدن اختلاف نظرهایی در بین طرفداران و حتی هنرمندان میشود. موسیقی الکترونیک و زیرشاخههای آن و نیز موسیقی سازی بخش عمدهای از موسیقی عصر نو را تشکیل میدهند.

امتیستیوم
امتیستیوم (انگلیسی: Amethystium) نام یک پروژۀ موسیقی است در سبکهای امبینت/الکترونیکا/نئوکلاسیک موج تاریکی که توسط اویستین رمفجورد و با نام امتیستیوم ساخته شد.


امتیستیوم
اهل کشور
تروندهایم، نروژ

سبکها ا
مبینت، الکترونیکا، نئوکلاسیک موج تاریکی، عصر نو

مدت کار
۱۹۹۹ — تاکنون

ناشر(ها)
نیرودیسک رکوردز




لیزیم
لیزیم (به آلمانی: Lesiëm) یک پروژه موسیقی آلمانی است که در سال ۱۹۹۹ توسط دو تولیدکننده به نامهای سن میزل و الکس وند بوجود آمد. در این موسیقی اجزای مختلفی مانند راک، پاپ، عصر نو، الکترونیکی، امبینت و انیگماتیک بخوبی همانند موسیقی کر و سرودهای مسیحی با هم ترکیب شده است.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۱۲ بعد از ظهر
فادو سبکی از موسیقی مردمی است که ریشه های آن به احتمال زیاد به دهه ۱۸۲۰ میلادی و به کشور پرتغال میرسد. فادو لحنی محزون دارد و موضوعات آن بیشتر درباره دریا و زندگی تهیدستان است. آشکار نیست که آیا اصل فادو از آوازخوانی دریانوردان پرتغالی است یا برگرفته از سبکهایی موسیقایی برزیلی مانند لوندوم و مودینها. واژه فادو به معنی سرنوشت و با واژه fate انگلیسی همریشه است.
نخستین فادوخوان سرشناس ماریا سِورا نام داشت که در نیمه نخست سده ۱۹ میلادی میزیست. نوع فادوی او امروزه به «فادوی لیسابون» معروف است.
در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ یک رشته آهنگهای فادو از شهر کوئیمبرای پرتغال که به نام فادوی کوئیمبرا معروف شدند محبوبیت زیادی یافتند. گیتاریستی به نام کارلوس پاردس (Carlos Paredes) و پدر او به نام آرتور پاردس استادان و پیشگامان این گونه از فادو و همچنین گیتار پرتغالی به شمار می آیند.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۱۹ بعد از ظهر
موسیقی فانک(به انگلیسی: Funk) سبکی آمریکائی از موسیقی است که در دهه ۱۹۶۰ میلادی هنگامی که هنرمندان آفریقائی-آمریکائی با ترکیب موسیقی سول، سول جز، ریتم و بلوز به گونهای قابل رقص و ریتمیک تر از موسیقی دست یافتند، به وجود آمد. فانک تاکید را از ملودی و هارمونی پسزمینه، به سوی جملههای ریتمیک قوی گیتار باس و درامز به پیشزمینه کشاند. ترانههای این سبک معمولاً بر پایه جملههای گسترده ای از یک آکورد میباشد که علامت متمایز کننده بین آن و سبکهای موسیقی سول و ریتم و بلوز است که با محوریت تغییر آکوردها ساخته میشوند.

ریشههای سبکی موسیقی سول با تاکید عمیقی رویضرب ها, تحت تلثیر ریتم و بلوز, جاز وسایکیدلیک راک.
ریشههای فرهنگی اواخر دهه 1060 میلادی, آمریکا.
سازهای موسیقی گیتار باس, گیتار الکتریک, درامز,کیبورد, هورن, تومبا.
محبوبیت عمومی ابتدا در دهه 1970 میلادی, سپس تجدید استفاده از آن در موسیقی متال.
مشتقها دیسکو, هیپ هاپ, موسیقی الکترو,الکترو پاپ, ریتم و بلوز معاصر, بروکن برک
سبکهای درهمآمیخته
آفروبیت, فانک متال, فانک راک, فانک کور,جزفانک, اسیدجز, جی فانک, پانک فان;, فانکی هاوس, یو کی فانکی, دیسکو فانک, گرانت.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۲۲ بعد از ظهر
Funk metal is a subgenre of funk rock that fuses elements of heavy metal and funk. Allmusic has claimed that "funk metal evolved in the mid-'80s when alternative bands like the Red Hot Chili Peppers and Fishbone began playing the hybrid with a stronger funk underpinning than metal[Faith No More have been described as a funk metal that dabbled in rap-metal. Rage Against the Machine's mix of funk and metal not only included rap, but also elements of punk rock. Primus, a band that has never had a clear genre, have been called things such as "thrash metal-funk meets Don Knotts, Jr."[4] Living Colour have been cited by Rolling Stone as "black-funk-metal pioneers." Certain bands not from an alternative background, such as Bang Tango and Extreme, have also frequently incorporated funk into their musical style.]

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۲۴ بعد از ظهر
Funk rock is a music genre that fuses funk and rock elements.[1] Its earliest incarnation was heard in the late 1960s through the mid-1970s by acts such as the Jimi Hendrix Experience (last two albums), Eric Burdon and War, Trapeze, Parliament-Funkadelic, Betty Davis and Mother's Finest. The 1990s were known for acts such as Red Hot Chili Peppers and Rage Against the Machine. After over a period of time where the genre had died
down in popularity, Audioslave revived the genre with the release of their 2006 album


Characteristics

Funk rock is a fusion of funk and rock. Many instruments may be incorporated into the music, but the overall sound is defined by a definitive bass or drum beat and electric guitars. The bass and drum rhythms are influenced by funk music but with more intensity, while the guitar can be funk- or rock-influenced, usually with distortion, which is similar to overdrive or fuzz.


Genre history

Funk rock acts of 1970s

Jimi Hendrix was the first well-known recording artist to combine the rhythms and riffs of early funk to his rock sound. Perhaps the earliest example is his song "Little Miss Lover" (1967). His live album Band of Gypsys features funky riffs and rhythms throughout (especially the songs "Who Knows" and "Power of Soul") and his unfinished album also included a couple of funk rock songs such as "Freedom", "Izabella" and "Straight Ahead".

George Clinton has been considered the godfather of this genre since 1970. Clinton created the name "P-Funk" for the innovative new concepts of funk that he culled from former members of James Brown's band (such as Maceo Parker and Bootsy Collins) and new young players like the guitar hero that rivaled Hendrix named Eddie Hazel. His groups, Funkadelic and Parliament, practically defined funk since the release of the influential funk rock Funkadelic classic Maggot Brain (1971). Later funk rock albums by the group include Cosmic Slop, Standing on the Verge of Getting It On, Hardcore Jollies and Let's Take It to the Stage. Later albums such as One Nation Under a Groove and Electric Spanking of War Babies had a bit more radio-friendly sound but still preserved much of group's funk rock approach. This work served as the primary influence on an entire generation of funk and hip hop artists from the Red Hot Chili Peppers to Snoop Dogg.

Other pioneers of funk rock evolved in the 1970s in the music of the British rock band Trapeze and American groups Shotgun, Mother's Finest and Black Nasty. Also singer-model Betty Davis recorded important funk rock albums. The funk rock acts were not favoured by R&B recording companies. For example guitarists of Chic wanted initially to record funk rock, but they eventually became a disco act after being turned down by recording companies. Despite of its considerable influence to latter popular music, funk rock was not very visible phenomenon during the 1970s. Only few funk rock acts could be seen on record charts.

1980s

In the early 1980s Gang of Four, Iggy Pop in his LP The Idiot, the Big Boys, Xavion (an Afro-American group whose Asylum/Mirage LP in 1984 predated the formation of Living Colour) and Rick James along with New Wave mainstays Blondie and Talking Heads created their own sound mix of punk funk. One famous funk rock song of the period was "Another One Bites the Dust" by British rock icons Queen. Also in the 1980s, a fusion genre probably best described as synth-funk (a combination of synthpop and funk) was prominent in some synthpop bands such as Scritti Politti, a notable album being Cupid & Psyche 85, and in the British group Level 42.

The genre's representatives from the 1980s to present day include Jane's Addiction, Fishbone, Mr. Bungle, Primus, Living Colour and Spin Doctors as well as Prince, leading the way with spinoffs The Time, and one hit wonders Mazarati, who all have created, expanded and defined the funk rock style.

Red Hot Chili Peppers's second and third albums (which were released 1985 and 1987 respectively, and featured guitarist Hillel Slovak) are seen by many fans as the more funk-oriented albums of their collection. This is often characterized by a driving bass-line which is played over a sparse guitar track occasionally punctuated by metal-like riffs and solos (such as the solo in the middle of "Backwoods").

1990s

In the early 1990s, several bands combined funky rhythms with heavy metal guitar sounds, resulting in "funk metal", where the emphasis is in using much heavier distorted guitar sounds in the mix. Funk rock employs more of a lighter, "crunchier" distorted guitar sound, and the musical emphasis tends to be more beat-driven with prominent bass lines; more rhythmic in the R&B sense. One of the best examples of the fusion can be heard on the critically acclaimed Blood Sugar Sex Magik album, released in 1991 by the Red Hot Chili Peppers. Other notable 1990s artists in the funk rock genre, although not widely-known in North America, include guitarist Stevie Salas and funk metal bassist TM Stevens. The latter's 1995 album Boom! is an excellent example of bass-heavy songs mixed with rhythmic guitar riffs.

Lenny Kravitz is one of the most prominent musicians today in the fusion of rock riffs and funk rhythms, as exampled in tracks such as "Tunnel Vision", "Always on the Run", and "American Woman". Incubus has dabbled in the genre as well with albums such as Fungus Amongus and S.C.I.E.N.C.E. During the making of his acclaimed studio album Voodoo (2000), neo soul musician D'Angelo was influenced by the funk rock sound of P-Funk, Jimi Hendrix and other such artists, while his hit single "Untitled (How Does It Feel)" has been noted by critics for containing elements of and similarity to the Maggot Brain sound of Funkadelic. Jane's Addiction have included many funk based routines in tracks. Slipknot had a funk rock sound in their early days, with tracks like "Bitchslap" and "Confessions" (both from Mate. Feed. Kill. Repeat.); Korn and Limp Bizkit also have a funk metal sound. Irish band Republic of Loose are also noted for their funk rock sound which has earned them several awards and critical acclaim.

2000s and 2010s

The famous, now defunct, alternative rock supergroup Audioslave's third and final album Revelations, released in September 2006, is a landmark in the time line of funk rock in the modern era. The songs "Original Fire" and "Jewel of the Summertime" are noted as having a heavy funk and soul sound. The album itself is described by guitarist Tom Morello as "Earth, Wind and Fire meets Led Zeppelin".[2] As of 2011, the album has been certified gold by the RIAA, selling over 500,000 copies in the U.S. alone. In 2009, the supergroup Street Sweeper Social Club released their debut album of the same name that infused the sound of mid-1990s heavy funk rock with a brand of modern rapping, which created a unique sound. In 2010, the band released The Ghetto Blaster EP that also retained a great influence of funk rock in sound and in the feel of the EP in general, most notably in the group's hit single "Promenade".

2011

The Red Hot Chili Peppers returned with the release of a new single, "The Adventures of Rain Dance Maggie", and their tenth studio album

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۲۶ بعد از ظهر
موسیقی بومی یا موسیقی فولکلور یا موسیقی مردمی به نوعی از موسیقی سنتی و یا به طور کلیتر موسیقی روستایی گفته میشود که در اصل توسط خانوادهها یا دیگر گروههای کوچک اجتماعی به نسلهای بعدی منتقل میشود. این نوع موسیقی همانند ادبیات عامه یا فولکلور، بیشتر به جای نواختن از روی نوتهای نوشته شده، سینه به سینه و با گوش سپردن منتقل میشود و بیشتر محبوب طبقات پایینتر اجتماعی و روستاییان در فرهنگهای گوناگون است و قالب استانداردی ندارد.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۳۰ بعد از ظهر
یافت نشد:-2-40-:

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۳۱ بعد از ظهر
Folk punk (known in its early days as rogue folk),[1] is a fusion of folk music and punk rock. It was pioneered in the late 1970s and early 1980s by The Pogues in Britain and Violent Femmes in America. Folk punk achieved some mainstream success in that decade. In more recent years, one of its subgenres, Celtic punk, has experienced some commercial success.

Unlike Celtic rock and electric folk, folk punk tends to include relatively little traditional music in its repertoire. Most folk punk musicians perform their own compositions, often in the form of punk rock, but using additional folk instruments, such as mandolins, accordions, banjos or violins.[2] Nevertheless, some folk punk bands have adopted traditional forms of folk music, including sea shanties and eastern European Gypsy music.

History

Folk punk was pioneered by the London-based Irish band The Pogues, formed in 1982, whose mixture of original songs and covers of established folk singers, many performed with a punk sensibility, led to three top ten albums in the UK, and a number two single in "Fairytale of New York" (1987) with Kirsty McColl, plus a string of top ten singles and albums in Ireland.[3] Their lead was adopted by a large number of performers in the 1980s.

The pioneers of a more distinctively English brand of folk punk were The Men They Couldn't Hang, founded in 1984. Also important were the Oysterband, who developed from playing English Céilidh music to an often fast and harder rock sound from about 1986.[2] The Levellers, founded in 1988, making less use of traditional melodies, but greater employment of acoustic instruments, including guitars.[2] Probably the most successful figure associated with English folk punk is singer-songwriter Billy Bragg, who enjoyed a series of hits in the 1980s.[4] Often considered part of a wider rogue folk movement are bands like Edward II, who mixed reggae with English folk music.[5]

Pioneered by the Violent Femmes, American folk punk became a thriving genre with the advent of Plan-It-X Records.[6]

The anarchy heart, a symbol popular with some folk punks. It has been described as symbolising Love is Freedom.

Celtic punk
Main article: Celtic punk

The Pogues' style of punked-up Irish music spawned and influenced a number of Celtic punk bands, including Nyah Fearties from Scotland, and Australia's Roaring Jack.[7] It has been particularly popular in the USA and Canada, where there are large communities descended from Irish and Scottish immigrants. From the USA this includes the Irish bands Flogging Molly, The Tossers, Dropkick Murphys, Street Dogs, The Young Dubliners, Black 47, The Killdares, Jackdaw and Flatfoot 56, and for Scottish bands such as Seven Nations. From Canada are The Real McKenzies and The Mahones, from Australia, Roaring Jack and Mutiny, from the UK Neck (featuring a former member of Shane MacGowan's post-Pogues band, The Popes), and from the Czech Republic, Pipes And Pints. These groups were also influenced by American forms of music, and sometimes contained some members with no Celtic ancestry and commonly singing in English.[8]

References
^ P. Humphries, Meet on the Ledge, a History of Fairport Convention (London: Virgin Publishing Ltd, 2nd edn 1997), pp. 149-50.
^ a b c B. Sweers, Electric Folk: The Changing Face of English Traditional Music (Oxford University Press, 2005), pp. 197-8.
^ P. Buckley, The Rough Guide to Rock (London: Rough Guides, 2003), p. 798.
^ I. Peddie, The Resisting Muse: Popular Music and Social Protest (Aldershot: Ashgate, 2006), pp. 39-46.
^ "Edward II", NME Artists, retrieved 10/01/09.
^ http://www.punknews.org/labels/planitx
^ G. Smith, Singing Australian: a History of Folk and Country Music (Pluto Press Australia, 2005), pp. 176-7.
^ J. Herman, ‘British Folk-Rock; Celtic Rock’, The Journal of American Folklore, 107, (425), (1994) pp. 54-8.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۳۲ بعد از ظهر
Folk rock is a musical genre combining elements of folk music and rock music.[2] In its earliest and narrowest sense, the term referred to a genre that arose in the United States and the UK around the mid-1960s.[3] The genre was pioneered by the Los Angeles band The Byrds, who began playing traditional folk music and Bob Dylan-penned material with rock instrumentation, in a style heavily influenced by The Beatles and other British bands.[4][5] The term "folk rock" was itself first coined by the U.S. music press to describe The Byrds' music in June 1965, the same month that the band's debut album was issued.[6][7] The release of The Byrds' cover version of Dylan's "Mr. Tambourine Man" and its subsequent commercial success initiated the folk rock explosion of the mid-1960s.[8][9] Dylan himself was also influential on the genre, particularly his recordings with an electric rock band on the Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisited, and Blonde on Blonde albums.[9] Dylan's July 25, 1965 appearance at the Newport Folk Festival with an electric backing band is also considered a pivotal moment in the development of folk rock.[10]

The genre had its antecedents in the American folk music revival, the beat music of The Beatles and other British Invasion bands, The Animals' hit recording of the folk song "The House of the Rising Sun", and the folk-influenced songwriting of The Beau Brummels.[9][11][12][13] In particular, the folk-influence evident in such Beatles' songs as "I'm a Loser" and "You've Got to Hide Your Love Away" was very influential on folk rock.[9] The repertoire of most folk rock acts was drawn in part from folk sources but it was also derived from folk-influenced singer-songwriters such as Dylan.[8] Musically, the genre was typified by clear vocal harmonies and a relatively "clean" (effects- and distortion-free) approach to electric instruments, as epitomized by the jangly 12-string guitar sound of The Byrds.[4][14] This jangly guitar sound was derived from the music of The Searchers and from George Harrison's use of a Rickenbacker 12-string on The Beatles' recordings during 1964 and 1965.[9][15]

This original incarnation of folk rock led directly to the distinct, eclectic style of electric folk (aka British folk rock) pioneered in the late 1960s by Pentangle, Fairport Convention and Alan Stivell.[16][17] Inspired by British psychedelic folk and the North-American style of folk rock, Pentangle, Fairport, and other related bands began to incorporate elements of traditional British folk music into their repertoire.[16][18] Shortly afterwards, Fairport bassist, Ashley Hutchings, formed Steeleye Span with traditionalist folk musicians who wished to incorporate overt rock elements into their music and this, in turn, spawned a number of other variants, including the overtly English folk rock of The Albion Band (also featuring Hutchings) and the more prolific current of Celtic rock.[19][20][21]

In a broader sense, folk rock includes later similarly-inspired musical genres and movements in the English-speaking world (and its Celtic and Filipino fringes) and, to a lesser extent, elsewhere in Europe. As with any genre, the borders are difficult to define. Folk rock may lean more toward folk or toward rock in its instrumentation, its playing and vocal style, or its choice of material; while the original genre draws on music of Europe and North America, there is no clear delineation of which folk cultures music might be included as influences. Still, the term is not usually applied to rock music rooted in the blues-based or other African American music (except as mediated through folk revivalists), nor to rock music with Cajun roots, nor to music (especially after about 1980) with non-European folk roots, which is more typically classified as world music.



Antecedents
The folk music revival
In the United States, folk rock arose mainly from the confluence of three elements: the urban vocal groups of the folk revival; folk-protest singer-songwriters; and the revival of North American rock and roll after the British Invasion.[23] Of these, the first two owed direct debts to protest folk singers such as Woody Guthrie and Pete Seeger, along with the leftist Popular Front culture of the 1930s.[23][24] Among the earliest of the urban folk vocal groups was the Almanac Singers, who were formed specifically for the purpose of popularizing protest music for political ends and whose shifting membership during the early 1940s included Guthrie, Seeger and Lee Hays.[25] In 1948 Seeger and Hays joined Ronnie Gilbert and Fred Hellerman to form The Weavers, who had a number of hits, including "Kisses Sweeter than Wine", "Wimoweh", "The Wreck of the John B", and a cover of Lead Belly's "Goodnight, Irene".[26] The Weavers' mainstream popularity set the stage for the folk revival of the 1950s and early 1960s and also served to bridge the gap between folk, popular music, and topical song.[26] By 1951, however, the group had fallen foul of the U.S. Red Scare of the McCarthy era and as a result they disbanded in 1952.[26] The group reformed in 1955, releasing the influential The Weavers at Carnegie Hall album in 1957, before disbanding for a second time in 1964, although Seeger had left the group in 1958.
The Weavers' sound and repertoire of traditional folk material and topical songs directly inspired The Kingston Trio, a three-piece folk group who came to prominence in 1958 with their hit recording of "Tom Dooley", which peaked at #1 on the Billboard Hot 100 chart.[26][28] The Kingston Trio provided the template for the flood of "collegiate folk" groups that followed between 1958 and 1962, including the Chad Mitchell Trio, The New Christy Minstrels, The Brothers Four, The Limeliters, and The Highwaymen.[29] Like The Kingston Trio, these groups all featured tight vocal harmonies, mildly comedic stage routines, and a repertoire of professionally arranged folk music and topical song, aimed at a mainstream, popular audience.[29][30] The crystal clear harmony singing and liberal outlook that characterized American folk rock during the mid-1960s sprang directly from the music and philosophies of the "collegiate folk" movement. In addition, the presence of traditional folk songs in the repertoires of a number of folk rock acts can be attributed to the heightened level of exposure that the folk revival afforded such material. Many future folk rock artists, including members of The Byrds, The Mamas & the Papas, and Buffalo Springfield, along with solo singers like Barry McGuire and Scott McKenzie, began their professional music careers in folk revival groups.[29]

At roughly the same time as these "collegiate folk" vocal groups came to national prominence, a second group of urban folk revivalists, influenced by the music and guitar picking styles of folk and blues artist like Woody Guthrie, Lead Belly, Brownie McGhee, and Josh White, also came to the fore.[31] Many of these urban revivalists were influenced by the recordings of traditional American music from the 1920s and 1930s that Folkways Records had reissued, with Harry Smith's Anthology of American Folk Music series of albums being particularly influential.[31][32] While this urban folk revival flourished in many cities across the U.S.—particularly Chicago, Los Angeles, and Denver—New York City, with its burgeoning Greenwich Village coffeehouse scene and population of topical folk singers, was widely regarded as the centre of the movement.[31][33] Out of this fertile environment came such folk-protest luminaries as Bob Dylan, Tom Paxton, Phil Ochs, and Peter, Paul and Mary, many of whom would transition into folk rock performers as the 1960s progressed.
Like the 1950s Beat Generation before them, the vast majority of the urban folk revivalists shared a disdain for the values of mainstream American mass culture.[34] This rejection of traditional values and the attendant politicization it often bred, along with fervent support for the civil rights movement, led many folk singers to begin composing their own "protest" material.[35][36] The most important and influential of this new wave of folk-protest songwriters was Bob Dylan, whose complex lyrics not only provided a commentary on contemporary social issues but on his own life experiences too and thus, paralleled the work of earlier Beat Generation writers like Allen Ginsberg and Jack Kerouac.[31][36] After the term "singer-songwriter" was first coined in 1965, it was applied retroactively during the late 1960s to the likes of Dylan, Paxton, and other folk-rooted artists, whose repertoires had transitioned from traditional to self-penned material during the early 1960s.[37][38] The influence of this folk-protest movement would later manifest itself in the sociopolitical lyrics and mildly anti-establishment sentiments of many folk rock songs, including hit singles such as "Eve of Destruction", "Like a Rolling Stone", "For What It's Worth", and "Let's Live for Today".

Across the Atlantic, a parallel folk revival was occurring in the UK during the 1950s and early 1960s.[39] The leading protagonists of this revival, often referred to as the second British folk revival, were folk singers Ewan MacColl and Bert Lloyd, both of whom saw British folk music as a vehicle for leftist political concepts and an antidote to the American-dominated popular music of the time.[39][40] However, it wasn't until 1956 and the advent of the skiffle craze that the British folk revival crossed over into the mainstream and connected with British youth culture.[39][41] Skiffle was a blend of jazz, folk, and country blues, with roots in African-American folk music and the post-war British jazz scene.[41][42] During the late 1950s, thousands of teenage skiffle groups sprang up in the UK, each performing traditional material on inexpensive or make-shift instruments, such as acoustic guitar, banjo, harmonica, tea-chest bass, and washboard.[39][41][43] Many British beat, folk, and rock musicians who came to prominence in the 1960s first picked up a musical instrument in order to play skiffle and the folk influences inherent in the genre introduced a new generation of young musicians to traditional music.[41][44] This renewed popularity of folk music forms in Britain led directly to the progressive folk movement and the attendant British folk club scene.[39] Among the leading lights of the progressive folk movement were Bert Jansch and John Renbourn, who would later form the folk rock band Pentangle in the late 1960s.[45] Many other notable folk rock artists such as Donovan, Al Stewart, and John Martyn also had roots in the progressive folk scene, as did American singer-songwriter Paul Simon.[46][47]


The Beatles and the British Invasion
Beginning in 1964 and lasting until roughly 1966, a wave of British beat groups, including The Beatles, The Rolling Stones, The Dave Clark Five, Gerry & the Pacemakers, The Kinks, and Herman's Hermits amongst others, dominated the U.S. music charts.[49][50] These groups were all heavily influenced by American rock 'n' roll, blues, and R&B—musical genres they had been introduced to via homegrown British rock 'n' roll singers, imported American records, and the music of the skiffle craze.[49][51] While rock 'n' roll and, to a lesser extent, blues were still popular in the UK, for many young Americans these genres had either become somewhat démodé, as was the case with rock 'n' roll, or were largely unknown to white audiences, as was the case with the blues. These UK groups, known collectively as the British Invasion, reintroduced American youth culture to the broad potential of rock and pop music as a creative medium and to the wealth of musical culture to be found within the United States. In addition, a number of the British Invasion bands also wrote their own pop and R&B flavored material, something that was rarely done at the time and something that would prove to be influential on many U.S. bands as the 1960s progressed.[51]

Although there had been a few sporadic British successes in the U.S. charts prior to 1964, notably The Tornadoes' hit instrumental "Telstar",[52] the British Invasion began in earnest in January 1964 when The Beatles' "I Want to Hold Your Hand" single reached #1 on the Billboard Hot 100.[53][54] This was followed by the American release of Meet The Beatles!, an LP that topped the Billboard album charts in February 1964 and went on to influence many forms of American popular music during the 1960s.[55][56] February also saw The Beatles' embark on their first North American tour, during which they made three high profile television appearances on the popular Ed Sullivan Show, with their first appearance drawing an estimated viewing audience of 73 million.[54][57] By April 4, 1964, The Beatles held the top 5 positions on the Billboard singles chart, the only time to date that any act has accomplished such a feat.[54]
The Beatles' impact on America went far beyond commercial success, however, with the fact that the band wrote much of their own material being particularly influential on aspiring U.S. musicians.[51][53] In addition, the youthful exuberance of the band's music, the inventive melodies and harmonies that they utilized, and their image as four equal personalities—rather than the more usual star being backed by a group of anonymous musicians—were all revolutionary in terms of creating a new standard for musical groups.[51] Of particular importance to the development of folk rock were the subtle folk influences evident in such Beatles' compositions as "I'll Be Back", "Things We Said Today", and "I'm a Loser",[58] with the latter song being directly inspired by folk singer-songwriter Bob Dylan.[59] These songs were all influential in providing a template for successfully assimilating folk-based chord progressions and melodies into pop music. This melding of folk and rock 'n' roll in The Beatles' music became even more explicit during 1965, with the release of "You've Got to Hide Your Love Away", a folk-derived song with introspective lyrics, again influenced by Dylan.[60][61] Although The Beatles themselves utilized folk as just one of many styles evident in their music, the underlying folk influences in a number of their songs would prove to be extremely important to folk rock musicians attempting to blend their own folk influences with beat music.

In the wake of The Beatles' first visit to America, a whole slew of other British beat groups followed, capitalizing on the prevailing American fascination for all things British and monopolizing the U.S. charts for the next two years.[50][51][62] The effect that the music of these British bands, and The Beatles in particular, had on young Americans was immediate; almost overnight, folk—along with many other forms of homegrown music—became passé for a large proportion of America's youth, who instead turned their attention to the influx of British acts.[51][56] The influence of these acts also impacted on the collegiate folk and urban folk communities, with many young musicians quickly losing interest in folk music and instead embracing the rock 'n' roll derived repertoire of the British Invasion.[56] Future members of many folk rock acts, including The Byrds, the Jefferson Airplane, The Lovin' Spoonful, The Mamas & the Papas, and Buffalo Springfield, all turned their backs on traditional folk music during 1964 and 1965 as a direct result of the influence of The Beatles and the other British Invasion bands. Author and music historian Richie Unterberger has noted that The Beatles' impact on American popular culture effectively sounded the death knell for the American folk music revival.[56]

In addition to The Beatles, the two British groups that were arguably the most influential on the development of folk rock were The Animals and The Searchers. The former released a rock interpretation of the traditional folk song "The House of the Rising Sun" in the U.S. in August 1964. The song reached #1 on the Billboard Hot 100 singles chart and stayed there for three weeks, selling over a million copies in just five weeks in the U.S.[63] This sorrowful tale of a whorehouse in New Orleans had previously been recorded by a number of folk and blues performers, including Bob Dylan, whose adaptation was likely responsible for first introducing the song to The Animals.[64] The band's arrangement of "The House of the Rising Sun", which transmuted the song from an acoustic folk lament to a full-bore electric rock song, would go on to influence many folk rock acts but none more so than Dylan himself, who cited it as a key factor in his decision to record and perform with an electric rock band during 1965.[64] The Searchers, on the other hand, were influential in popularizing the jangly sound of the electric twelve-string guitar. Many of the musicians in the collegiate and urban folk movements were already familiar with acoustic twelve-string guitars via the music of folk and blues singer Lead Belly. However, The Searchers' use of amplified twelve-strings provided another example of how conventional folk elements could be incorporated into rock music to produce new and exciting sounds. The Beatles' lead guitarist, George Harrison, also influenced this trend towards jangly guitars in folk rock with his use of a Rickenbacker twelve-string guitar on The Beatles' mid-1960s recordings. This relatively clean, jangly sound—without benefit of distortion or other guitar effects—would prove to be a cornerstone of folk rock instrumentation and would become de rigueur for American folk rock records made during 1965 and 1966.



Proto-folk rock

Although folk rock mainly grew out of a mix of American folk revival and British Invasion influences,[23] there were also a few examples of proto-folk rock that were important in the development of the genre. Of these secondary influences, arguably the most important was the self-penned, folk-influenced material of San Francisco's The Beau Brummels. Despite their Beatlesque image, the band's use of minor chords, haunting harmonies, and folky acoustic guitar playing—as heard on their debut single "Laugh, Laugh"—was stylistically very similar to the later folk rock of The Byrds.[65] Released in December 1964, "Laugh, Laugh" peaked at #15 on the Billboard Hot 100 in early 1965, while its similarly folk-flavored follow up, "Just a Little", did even better, reaching #8 on the U.S. singles chart.[65][66][67] Surprisingly, neither the band, nor their guitarist and chief songwriter Ron Elliott, were overtly influenced by folk music.[65] Elliot's own musical leanings were more towards country and western and musical theatre, with any folk influence in the band's music appearing to have been entirely unintentional.[65] Nonetheless, the high profile success of The Beau Brummels' music was important in demonstrating that a hybrid of folk and rock could potentially be translated into mainstream commercial success.[65]

Pre-dating The Beau Brummels' commercial breakthrough by almost two years, singer-songwriter Jackie DeShannon's April 1963 single "Needles and Pins" marked probably the earliest appearance of the ringing guitar sound that would become a mainstay of early folk rock.[58] This use of cyclical, chiming guitar riffs was repeated on DeShannon's late 1963 recording of her own composition "When You Walk in the Room".[58] The following year, both songs would become hits for the Liverpudlian band The Searchers, who chose to place even greater emphasis on the jangly guitar playing in the songs (see above).[58] In addition, a number of DeShannon's songs from the period, including "When You Walk in the Room", displayed a greater degree of lyrical maturity and sensuality than was usual for pop songs of the time.[58] This heightened degree of emotional introspection was inspired by her love of Bob Dylan's folk songwriting and as such, DeShannon can be seen as one of the first American artists to attempt to absorb folk sensibilities into rock music.[58]

In the UK, the folk group The Springfields (featuring Dusty Springfield) had been releasing folk-oriented material featuring full band arrangements since the early 1960s, including renditions of "Lonesome Traveler", "Allentown Jail", and "Silver Threads and Golden Needles".[68] Although these records owed more to orchestral pop than rock, they were nonetheless influential on up-and-coming folk rock musicians on both sides of the Atlantic.[68] In mid-1965, folk singer-songwriter Donovan was also experimenting with adding electrified instrumentation to some of his folk and blues-styled material, as evidenced by songs such as "You're Gonna Need Somebody on Your Bond" and "Sunny Goodge Street".[69] Perhaps more importantly, in spite of his folky persona and repertoire, Donovan had always considered himself a pop star, rather than a folk singer.[70] As a result, he had been thinking of a way in which to introduce folk styled acoustic guitars and socially conscious lyrics into pop music for several years prior to his 1965 breakthrough as a recording artist.[70] It is of little surprise, therefore, that by January 1966, he had recorded the self-penned hit "Sunshine Superman" with a full electric backing band.[71][72]

Other notable bands and solo artists who were blurring the boundaries between folk and rock in the early 1960s, include Judy Henske,[73] Richard and Mimi Fariña,[74] and The Mugwumps, the latter of which were a New York band featuring future members of The Lovin' Spoonful and The Mamas & the Papas.[75] Also of note are the Australian band The Seekers, who had relocated to England in 1964 and reached #1 on the UK Singles Chart with "I'll Never Find Another You" in February 1965.[76][77] Although it was not strictly a folk song, "I'll Never Find Another You" was heavily influenced by Peter, Paul and Mary and featured a cyclical, 12-string guitar part that sounded remarkably similar to the guitar style that Jim McGuinn of The Byrds would popularize later that same year.[70][78]

There are also a few antecedents to folk rock present in pre-British Invasion American rock 'n' roll, including Elvis Presley's 1954 cover of the Bill Monroe bluegrass standard "Blue Moon of Kentucky";[79] Buddy Holly's self-penned material, which strongly influenced both Dylan and The Byrds;[79][80] Ritchie Valens' recording of the Mexican folk song "La Bamba";[79] Lloyd Price's rock 'n' roll adaptation of the African-American folk song "Stagger Lee" (which had originally been recorded by Mississippi John Hurt in 1928);[79][81] Jimmie Rodgers' rock 'n' roll flavored renditions of traditional folk songs;[82] and the folk and country-influenced recordings featured on The Everly Brothers' 1959 album, Songs Our Daddy Taught Us.[79] However, this early rock 'n' roll influence on folk rock was not recognized at the time and has only become discernable with the benefit of hindsight.


The 1960s folk rock boom
The Byrds

The moment when all of the separate influences that served to make up folk rock finally coalesced into an identifiable whole was with the release of The Byrds' recording of Bob Dylan's "Mr. Tambourine Man".[8][9][83][84] Written by Dylan in early 1964, The Byrds' recording of the song was issued by Columbia Records on April 12, 1965.[85][86] Within three months it had become the first folk rock smash hit,[87] reaching #1 on both the Billboard Hot 100 and the UK Singles Chart.[88][89] The single's success initiated the folk rock boom of 1965 and 1966, during which a profusion of Byrds-influenced acts flooded the American and British charts.[8][9] The term "folk rock" was itself first coined by the U.S. music press to describe the band's sound in June 1965, at roughly the same time as "Mr. Tambourine Man" peaked at #1 on the Billboard chart.[6][7] The song was also included as the title track of The Byrds' debut album, Mr. Tambourine Man, which—along with its follow-up Turn! Turn! Turn!—also became influential in establishing folk rock as a popular musical genre.[90][91][92] Dylan's material would provide much of the original grist for the folk rock mill, not only in the U.S. but in the UK as well, with many pop and rock acts covering his material in a style reminiscent of The Byrds.[8] In particular, The Byrds' influence can be discerned in mid-1960s recordings by acts such as The Turtles, Simon & Garfunkel, The Lovin' Spoonful, Barry McGuire, The Mamas & the Papas, Jefferson Airplane, We Five, Love, and Sonny & Cher.[8][9][93][94][95]

The nucleus of The Byrds had formed in early 1964, when Jim McGuinn, Gene Clark, and David Crosby—united by a shared love of The Beatles' music—came together under the moniker of The Jet Set at The Troubadour folk club in Los Angeles.[96] The trio all had a background in folk music, with each member having worked as a folk singer on the acoustic coffeehouse circuit during the early 1960s.[11] In addition, they had also spent time, independently of each other, in various folk groups, including The New Christy Minstrels, The Limeliters, The Chad Mitchell Trio, and Les Baxter's Balladeers.[97][98][99] Soon after forming The Jet Set, Crosby introduced McGuinn and Clark to his associate Jim Dickson, who became the group's manager.[100] Dickson had access to World Pacific Studios in Los Angeles, which he began to utilize as a rehearsal space for the band.[101] During the course of 1964, the trio expanded their ranks to include drummer Michael Clarke and bassist Chris Hillman, with the band eventually changing their name to The Byrds in November.[102]

It was during the rehearsals at World Pacific that the band began to develop the blend of folk music and Beatles-style pop that would characterize their sound.[103] However, this hybrid was not deliberately created; instead, it evolved organically out of the band's own folk music roots and their desire to emulate The Beatles.[100] The band's folk influences, lack of experience with rock music forms, and Beatleseque instrumentation, all combined to color both their self-penned material and their folk derived repertoire.[9][100][104] Soon the band themselves realized that there was something unique about their music and, with Dickson's encouragement, they began to actively attempt to bridge the gap between folk and rock.[100][105] As rehearsals continued, Dickson managed to acquire an acetate disc of the then-unreleased "Mr. Tambourine Man" from Dylan's music publisher.[85][106] Although the band were initially unimpressed with the song, they began rehearsing it with a full, electric rock band arrangement, changing the time signature from 2/4 to 4/4 in the process.[106][107] Dickson invited Dylan to hear the band's rendition at World Pacific and the singer-songwriter was apparently impressed by what he heard, enthusiastically commenting "Wow, You can dance to that!"[108] Dylan would later join The Byrds on stage at Ciro's nightclub in Hollywood on March 26, 1965, further cementing the symbiotic relationship between the artists.[109] The Byrds' reworking of "Mr. Tambourine Man", along with The Animals' rock interpretation of "The House of the Rising Sun" (itself based on Dylan's earlier cover), helped to provide Dylan himself with the impetus to start recording with an electric backing band.[108][110]

The Byrds signed to Columbia Records in November 1964 and on January 20, 1965, they entered Columbia Studios in Hollywood to record "Mr. Tambourine Man".[111] The single's blend of abstract lyrics, folk-influenced melody, complex harmonies, jangly 12-string Rickenbacker guitar playing, and Beatles-influenced beat, resulted in a synthesis that effectively created the subgenre of folk rock.[11][107] The song's lyrics alone took rock and pop songwriting to new heights; never before had such intellectual and literary lyrics been combined with rock instrumentation by a popular music group.[112] As the 1970s dawned, folk rock evolved away from the jangly template pioneered by The Byrds, but their influence could still be heard in the music of bands like Fairport Convention and Pentangle.[4][9][113] The Byrds themselves continued to enjoy commercial success with their brand of folk rock throughout 1965, most notably with their #1 charting single "Turn! Turn! Turn!". By the start of 1966, however, the group had begun to move away from folk rock and into the new musical frontier of psychedelic rock. The folk rock sound of The Byrds has continued to influence many bands over the years, including Big Star, Tom Petty and the Heartbreakers, R.E.M., The Long Ryders, The Smiths, The Bangles, The Stone Roses, Teenage Fanclub, and Delays among others.[114]

Bob Dylan

Five days before The Byrds entered Columbia Studios in Hollywood to record his song "Mr. Tambourine Man", Bob Dylan completed the recording sessions for his fifth album, Bringing It All Back Home.[115] Of the eleven tracks included on the album, seven featured Dylan backed by a full electric rock band, in stark contrast to his earlier acoustic folk albums.[115] As previously mentioned, Dylan's decision to record with an electric backing band had been influenced by a number of factors, including The Beatles' coupling of folk derived chord progressions and beat music, The Byrds' rock adaptation of "Mr. Tambourine Man", and The Animal's hit cover of "The House of the Rising Sun".[64][108][116] In addition, Dylan's producer Tom Wilson, whose own musical leanings were oriented more towards jazz and soul than folk music, had been encouraging Dylan to experiment with an electric band since 1964.[115] In fact, the Bringing It All Back Home sessions did not represent Dylan's first experiments with a backing band; during the sessions for The Freewheelin' Bob Dylan album in October 1962, Dylan had recorded the non-album single "Mixed-Up Confusion" with a skifflesque backing band.[117] However, the single had been a commercial failure and had consequently remained unheard by the public at large.[118][119]

Bringing It All Back Home was released on March 22, 1965,[120] peaking at #6 on the Billboard Top LPs chart and #1 on the UK Album Chart.[121][122] The album's blend of rhythm and blues-derived rock and abstract, poetic lyrics was immediately influential in demonstrating that intelligent lyrical content could be wedded with rock 'n' roll.[123] The songs on the album saw Dylan leaving folk music far behind—and not just on the rock-derived material that made up side 1 of the original LP, but also on the acoustic songs that comprised side 2.[124] Even with this folkier, acoustic material, Dylan's biting, apocalyptical, and often humorous lyrics went far beyond those of contemporary folk music,[124] particularly the folk-protest music with which he had been previously associated. The song "Subterranean Homesick Blues" was taken from the album and issued as a single in April 1965 (the same month as The Byrds' "Mr. Tambourine Man" was released) and it became a sizable hit internationally, reaching #39 in the U.S. and #9 in the UK.[86][125] Performed with a full backing band, the song's musical structure was loosely based on Chuck Berry's "Too Much Monkey Business", while the lyrics were a dizzying array of free association rhymes, hip street-speak, and cautionary advice for the singer's own generation.[118]

On July 20, 1965, Dylan released the groundbreaking "Like a Rolling Stone", a six-minute-long scathing put-down, directed at a down-and-out society girl, which again featured Dylan backed by an electric rock band.[126][127] Released just as The Byrds' cover of "Mr. Tambourine Man" topped the charts in the United States, the song was instrumental in defining the burgeoning folk rock scene and in establishing Dylan as a bona fide rock star, rather than a folksinger.[126] The song's blend of self-righteous eloquence and guitar and organ-dominated musical backing (which was much heavier sounding than the laid-back, jangly ambiance of The Byrds), was hugely influential on rock music and has remained so up to the present day.[4][126][128] The length of "Like a Rolling Stone" alone was pioneering, although Columbia Records did issue two versions of the single: one featuring the full length version of the song and the other with it chopped in half to facilitate radio play.[126] In spite of its unconventional length, "Like a Rolling Stone" managed to reach the Top 5 on both sides of the Atlantic.[122][129] Five days after the release of "Like a Rolling Stone", on July 25, 1965, Dylan made a controversial appearance at the Newport Folk Festival, performing three songs with a full band.[126] He was met with derisive booing and jeering from the festival's purist folk music crowd, but in the years since the incident, Dylan's 1965 Newport Folk Festival appearance has become widely regarded as a pivotal moment in the synthesis of folk and rock.[126][130]

Dylan followed "Like a Rolling Stone" with the wholly electric album Highway 61 Revisited and the non-album single "Positively 4th Street", which itself has been widely interpreted as a rebuke to the folk purists who had rejected his new electric music. Throughout 1965 and 1966, hit singles like "Subterranean Homesick Blues", "Like a Rolling Stone", "Positively 4th Street", and "I Want You" among others, along with the Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisited and Blonde on Blonde albums, proved to be hugely influential on the development and popularity of folk rock.[118] Although Dylan's move away from acoustic folk music served to outrage and alienate much of his original fanbase, his new folk rock sound gained him legions of new fans during the mid-1960s. The popularity and commercial success of The Byrds and Bob Dylan's blend of folk and rock music influenced a wave of imitators and emulators that retroactively became known as the folk rock boom.[9]



Other 1960s folk rock
One of the first bands to craft a distinctly American sound in response to the British Invasion was The Beach Boys; while not a folk rock band themselves, they directly influenced the genre, and at the height of the folk rock boom in 1966 had a hit with a cover of the 1920s West Indian folk song "Sloop John B", which they had learned from The Kingston Trio, who, in turn, had learned it from The Weavers.[131]

Much of the early folk-rock music emerged during a time of general global upheaval, the Vietnam War, and new concerns for the world by young people. In the United States the heyday of folk rock was arguably between the mid-sixties and the mid-seventies, when it aligned itself with the hippie movement and became an important medium for expressing radical ideas. Cities such as San Francisco, Denver, New York and Phoenix became centers for the folk rock culture, playing on their central locations among the original folk circuits. The "unplugged" and simplified sound of the music reflected the genre's connection to a critical view of a technological and consumerist society. Unlike pop music's escapist lyrics, arguably a fantasy distraction from the problems in life, folk artists attempted to communicate concerns for peace, global awareness, and other touchstones of the era.

In the mid-1960s, singer-songwriter Gordon Lightfoot began moving his folk songs into a folk-rock direction with recordings such as the percussion-driven Black Day In July, about the 1967 Detroit riots. He would go on to top the charts in the 1970s with a number of his folk-rock recordings and would come to be known as a folk-rock legend.[132]

Some artists, originally produced with a harder edged rock sound, found the ability to communicate more easily and felt more genuine in this method of delivery. In this category was Cat Stevens, in London, who began, much like the Byrds in the United States, but toned down the sound more frequently, with acoustic instruments, performing songs that contained concern for the environment, war, and the future of the world in general.



A subgenre originally arising from the early 1960s folk and country-influenced music of singer-songwriter artists such as Bob Dylan and Bobby Bare, as well as from folk revivalist vocal groups like The Kingston Trio.[133][134][135] During the late 1960s, many folk rock artists including Dylan, Ian and Sylvia, and The Byrds began to incorporate a strong country influence into their music, drawing heavily on Hank Williams, Merle Haggard, and Buck Owens amongst others, resulting in the concurrent offshoot of country rock.[136][137] This successful blending of country, folk and rock styles led to pioneering country folk records by folk-influenced singer-songwriters such as John Denver and Neil Young during the 1970s.[138] Country folk music usually displays a softer, more laid-back feel than the majority of country music and is often complemented by introspective lyrics, thus preserving its folk singer-songwriter roots.[133] Since the 1970s, the country folk subgenre has been perpetuated by artists including John Prine, Nanci Griffith, Kathy Mattea, Mary Chapin Carpenter, and Iris DeMent.[139][140]

Electric folk


Simon Nicol and Ric Sanders of Fairport Convention performing at Fairport's Cropredy Convention 2005

Electric folk (aka British folk rock) is the name given to the form of folk rock pioneered in Britain during the late 1960s by the bands Sweeney's Men, Fairport Convention, and Pentangle.[16][18] It uses traditional British music and self-penned compositions in a traditional style, and is played on a combination of traditional and rock instruments.[141] This incorporation of traditional British folk music influences gives electric folk its distinctly British character and flavour.[16] It evolved out of the psychedelia-influenced folk rock of British acts such as Donovan, The Incredible String Band, and Tyrannosaurus Rex, but was also heavily influenced by such American folk rock bands as The Byrds, Love, and Buffalo Springfield.[18] Electric folk was at its most significant and popular during the late 1960s and 1970s, when, in addition to Fairport and Pentangle, it was also taken up by groups such as Steeleye Span and The Albion Band.[45][142]

Steeleye Span was founded by Fairport Convention bass player, Ashley Hutchings, and was made up of traditionalist folk musicians who wished to incorporate electrical amplification, and later overt rock elements, into their music.[19][143] This, in turn, spawned the conspicuously English folk rock music of The Albion Band, a group that also included Hutchings as a member.[20] In Brittany electric folk was pioneered by Alan Stivell (who began to mix his Breton, Irish, and Scottish roots with rock music) and later by French bands like Malicorne.[17][144] During this same period, electric folk was adopted and developed in the surrounding Celtic cultures of Ireland, Scotland, Wales, Brittany, and Cornwall, to produce Celtic rock and its derivates.[21][144] Electric folk also gave rise to the subgenre of Medieval folk rock and the fusion genres of folk punk and folk metal. By the 1980s the popularity of the electric folk was in steep decline but it has survived into the 21st century and has been revived as part of a more general folk resurgence since the 1990s. Electric folk has also been influential in those parts of the world with close cultural connections to Britain, such as the U.S. and Canada.

Celtic rock


A subgenre of folk rock that combines traditional Celtic instrumentation with rock rhythms, often influenced by a wide varitety of pop and rock music styles.[145] It emerged from the electric folk music of the late 1960s and was pioneered by bands such as Horslips, who blended Gaelic mythology, traditional Irish music and rock.[21] The British singer-songwriter Donovan was also influential in developing Celtic rock during the late 1960s, with his albums The Hurdy Gurdy Man, Barabajagal, and Open Road, the latter of which actually featured a song entitled "Celtic Rock".[146][147] The subgenre was further popularised in 1973 by Thin Lizzy, who had a hit with "Whiskey in the Jar", a traditional Irish song performed entirely in the rock idiom.[21][148] Throughout the 1970s, Celtic rock held close to its folk roots, drawing heavily on traditional Celtic fiddle, pipe, and harp tunes, as well as traditional vocal styles, but making use of rock band levels of amplification and percussion.[21][149] In the 1980s and beyond, Celtic rock was perpetuated by bands such as The Pogues, The Waterboys, Runrig, Black 47, and The Prodigals.[145][150]

Medieval folk rock


John Renbourn in 2005

Medieval folk rock developed as a sub-genre of electric folk from about 1970 as performers, particularly in England, Germany and Brittany, adopted medieval and renaissance music as a basis for their music, in contrast to the early modern and nineteenth century ballads that dominated the output of Fairport Convention. This followed the trend explored by Steeleye Span, and exemplified by their 1972 album Below the Salt. Acts in this area included Gryphon, Gentle Giant and Third Ear Band.[151] In Germany Ougenweide, originally formed in 1970 as an acoustic folk group, opted to draw exclusively on High German medieval music when they electrified, setting the agenda for future German electric folk.[152] In Brittany, as part of the Celtic rock movement, medieval music was focused on by bands like Ripaille from 1977 and Saga de Ragnar Lodbrock from 1979.[153] However, by the end of the 1970s almost all of these performers had either disbanded or moved, like Gentle Giant and Gryphon, into the developing area of progressive rock.[154] In the 1990s, as part of the wider resurgence of folk music in general, new medieval folk rock acts began to appear, including the Richie Blackmore project Blackmore's Night, German bands such as In Extremo, Subway to Sally or Schandmaul and English bands like Circulus.[155]

British progressive folk rock


In Britain the tendency to electrify brought several progressive folk acts into rock.[156] This includes the acoustic duo Tyrannosaurus Rex, who became the electric combo T. Rex.[157] Others, probably influenced by the electric folk pioneered by Fairport Convention from 1969, moved towards more traditional material, a category including Dando Shaft, Amazing Blondel, and Jack the Lad, an offshoot of northern progressive folk group Lindisfarne, who were one of the most successful UK bands of the early 1970s.[158] Examples of bands that remained firmly on the border between progressive folk and progressive rock were the short lived (but later reunited) Comus and, more successfully, Renaissance, who combined folk and rock with elements of classical music.[159]


South-Eastern Europe
Hungary

In Hungary the fusion of rock and folk music began in 1965, when the band Illés introduced Hungarian folk music elements into their beat-influenced music, winning everything which could be won in that time at festivals, TV contests, etc. Their rock-musical István, a király (Stephen I of Hungary), released in 1980 contains strong folk-influences and traditional folk songs as well. The film made based on the rock-opera was one of the biggest box-office hits in 1980. Later on bands like Barbaro, Gépfolklór, Kormorán and Drums have developed a distinctive sound using odd rhythms, progressive rock, Hungarian and Greek/Bulgarian/etc. folk traditions.
Romania

In Romania Transsylvania Phoenix (known in Romania simply as Phoenix), founded in 1962, introduced significant folk elements into their rock music around 1972 in an unsuccessful attempt to compromise with government repression of rock music. The attempt failed, and they ended up in exile during much of the Ceauşescu era, but much of their music still retains a folk rock sound. The present-day bands Spitalul de Urgenţă (Romanian) and Zdob şi Zdub (Moldova) also both merge folk and rock.
Yugoslavia and its successor states

In SFR Yugoslavia a great number of (mostly 1970s progressive rock) bands incorporated folk music elements into their sound. Korni Grupa, YU grupa and S Vremena Na Vreme were pioneers in incorporating Balkan folk music elements into rock on the Yugoslav scene, and were followed by Smak, Leb i Sol and Dah.

In the mid 1970s emerged the band Bijelo Dugme, who had huge success with their fusion of hard rock and folk music; however at the beginning of 1980s Bijelo Dugme switched to New Wave, and in the late 1980s to pop rock, but their last few releases also featured folk music elements. Late Bijelo Dugme albums influenced a number of pop rock/folk rock bands, mostly from Sarajevo: Crvena Jabuka, Plavi Orkestar, Merlin, Valentino and Hari Mata Hari.

The singer-songwriter Đorđe Balašević incorporated elements of folk music of Vojvodina into a number of his songs, while some of his albums, like Na posletku... and Rani mraz, were completely folk rock-oriented. Another notable act whose music featured a combination of rock and Vojvodina folk music were the band Garavi Sokak. Some hard rock/heavy metal bands, like Vatreni Poljubac, Divlje Jagode and Griva incorporated folk music elements into some of their songs, Divlje Jagode during their 1970s hard rock era, and Griva after their third album Griva. The band Galija incorporated some folk music elements into their music during the late 1980s and early 1990s, and in 1999 released the album Južnjačka uteha with covers of Serbian traditional songs. The band Azra started their career as a New Wave band, but in their late period started to incorporate folk music elements into their music. After the band disbanded, the bands former leader, Branimir Štulić continued to use folk music elements on his solo albums, often recording covers of traditional songs.

During the 1990s Serbian band Orthodox Celts emerged. They saw major success with their Irish folk/Celtic rock sound, influencing a number of younger bands, most notably Tir na n'Og and Irish Stew of Sindidun.

The Soviet Union and its successor states

Russia and the Soviet Union produced a large amount of folk music, which was often mixed with modern music styles. Bands like Pesneri (Belarussian), Melnitsa (Russian), Yalla (Uzbek), Ulytau (Kazakh) and others combined rock, pop and traditional music.

Turkey

See also Anatolian rock and Music of Turkey Turkey, during the 1970s and 1980s, also sustained a vibrant folk rock scene, drawing inspirations from diverse ethnic elements of Anatolia, the Balkans, Eurasia and the Black Sea region and thriving in a culture of intense political strife, with musicians in nationalist and Marxist camps.

Italy and Spain
Italy

It is difficult to define the boundaries between folk and ethnic music in Italy, because of its geographic position and its history. The folk side was founded by the Nuova Compagnia di Canto Popolare at the end of 1960s. The Nuovo Canzoniere Italiano was characterized by musical search and a strong political commitment. In Italy many songwriters imported American models, such as Folk beat n. 1 by Francesco Guccini or to Edoardo Bennato, who mixes country, rock and tarantella.

The Modena City Ramblers, in 2009
Combining genres and performing Celtic patchanka

Folk rock roots can be found in two Italian songwriters: Fabrizio De André and Angelo Branduardi. In 1984, Fabrizio De André published the LP Creuza de ma, in Genoese dialect (an ancient dialect, with ancient and obsolete words, imported from Arabian, with linguistic difficulties among the same Genoese). De Andrè used musical instruments from Bosporus to Gibraltar: oud, andalusian guitar, Macedonian bag pipe, flute, Turkish shannaj, lute, Greek bouzuki and neapolitan mandolin. Branduardi is a classical musician whose first LP Branduardi '74 is near to progressive sound, later he approaches to medieval and rinascimental and Celtic music. In 1985 he sang William Butler Yeats poetry. The violin, the harp, the sitar, the banjo and the lute are accompanied by electric bass and drums. Later he substituted violin with electric violin.

In 1982 Lou Dalfin formed an occitanian group which performed traditional music with traditional instruments: ghironda, accordion and organetto, violin, flute, boha and bag pipe and singing in occitanian language. A new line-up of the band in 1990 played folk, jazz and rock using electric bass, drums, electric guitar, keyboard and saxophone. In 1988 Gigi Camedda, Gino Marielli and Andrea Parodi founded Tazenda, an Italian ethno-folk-rock group which uses a launeddas (the oldest reed instruments of the Mediterranean), the sampled "canti a tenore", the diatonic accordions are mixed with electric guitars and drums and harmonicas.

The Gang were formed in 1984 as a punk group, inspired by The Clash, but in 1990 they began to sing about Italian political and social situation and they moved away from punk-style electric guitar and used acoustic twelve string guitar, violin, accordion, harmonica, and flutes. In 2004, after two rock discs, Gang recorded Nel tempo e oltre cantando insieme with La Macina, band of musical search from Marche led by Gastone Pietrucci. Traditional songs and Gang's songs were revised rearranged: an example of fusion between rock and popular tradition.

In 1991 some performers from Emilia-Romagna founded Modena City Ramblers, which blends the Combat Rock musical style (The Clash) with folk, traditional Irish music, political songs (Contessa) and partisans' songs (Fischia il vento and Bella Ciao). Later M.C.R. used a world music sound, and blended in rock, punk, tape loops and samples, creating a new genre called Celtic patchanka. Many groups were influenced by M.C.R.: Casa del Vento, Fiamma Fumana led by Alberto Cottica (electronic folk); Caravane de Ville of Giovanni Rubbiani; Ductia of Massimo Giuntini; Paulem and La strana famiglia led by Luciano Gaetani; and Cisco (former singer of M.C.R.) now a guitarist and drummer.
Spain

Susana Seivane on stage at Lorient, Brittany, in 2004

Other fusions of folk and rock include New Flamenco (Spain), the pop-oriented forms of North African raï music. Spain has produced two folk-rock-bagpipers, Susana Seivane from Galicia and Hevia, who mix traditional with modern dance tunes. Triquel is another Spanish Celtic rock band that combines rock music with Celtic folk roots.

Outside Europe
Canada

Canadian folk rock is particularly, although not exclusively, associated with Celtic folk traditions. Bands such as Figgy Duff, Wonderful Grand Band and Spirit of the West were early pioneers in the Canadian tradition of Celtic-influenced rock, and were later followed by acts such as Crash Test Dummies, Great Big Sea, The Mahones, The Dukhs, Jimmy George, Rawlins Cross, Captain Tractor, Mudmen, and Michou. In recent years, a variety of Canadian indie music has reached the scene with varying styles of folk rock such as Attack In Black, Great Lake Swimmers, City and Colour, The Wooden Sky, Joel Plaskett and Two Hours Traffic
Australia

Australia has a unique tradition of folk music, with origins in both the indigenous music traditions of the original Australian inhabitants, as well as the introduced folk music (including sea shanties) of 18th and 19th century Europe. Celtic, English, German and Scandinavian folk traditions predominated in this first wave of European immigrant music. The Australian tradition is, in this sense, related to the traditions of other countries with similar ethnic, historical and political origins, such as New Zealand, Canada, and the USA. The Australian indigenous tradition brought to this mix novel elements, including new instruments, some of which are now internationally familiar, such as the digeridoo of Northern Australia.

Notable Australian exponents of the folk revival movement included both European immigrants such as Eric Bogle, and indigenous Australians like Archie Roach, and many others. In the 1970s, Australian folk rock brought both familiar and less familiar traditional songs, as well as new compositions, to live venues and the airwaves. Notable artists include The Bushwacker Band and Redgum. The 1990s brought Australian Indigenous Folk Rock to the world, led by bands including Yothu Yindi. Australia's long and continuous folk tradition continues strongly to this day, with elements of folk music still present in many contemporary artists including those generally thought of as rock, heavy metal and alternative rock.
East Asia

Manila Sound is a sub-genre popular in the Philippines (notably in Manila during the 1970s which combined elements of Filipino folk music, rock and roll, jazz and disco using Taglish (mixed English and Tagalog). Notable musicians in this genre include Freddie Aguilar, Florante, Heber Bartolome and Banyuhay, Asin, Sampaguita, Rey Valera, Sharon Cuneta, Hotdog, the Apo Hiking Society, VST & Co., Rico J. Puno, and Ryan Cayabyab, although only Aguilar's, Florante's, Bartolome's, Asin's and Sampaguita's music can be considered folk rock, with the others' more aptly under the folk pop or simply pop rubric.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۴۵ بعد از ظهر
فولک متال (به انگلیسی: Folk metal) یکی از گونههای موسیقی هوی متال است که در دههٔ ۹۰ میلادی در اروپا گسترش یافت. این گونهٔ موسیقی همانطور که از ناماش پیداست ترکیبی از هوی متال و عناصر موسیقی فولک است که شامل استفاده از سازهای موسیقی فولک و آواز خواندن[۱] به آن شیوه در قطعات متال است.

اولین گروهی که موسیقی فولک را با قطعات متال درهم آمیخت گروه انگلیسی اسکایکلد بود. آلبوم آغازین آنها با نام پسران خیرهسر مام زمین در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. پس از آن و تا سالهای میانی دههٔ ۹۰ گروههای دیگری در مناطق مختلف اروپا و اسرائیل به فولک متال روی آوردند. در این میان، گروه ایرلندی Cruachan، گروه اسرائیلی ارفند لند و گروه آلمانی سابوی تو سالی هرکدام پیشقراول گونههای متنوع فولک متال بر حسب بنمایهٔ موسیقایی مناطق مختلف شدند و زیرشاخههای سلتیک متال، اورینتال متال و مدیوال متال را پدید آوردند.

با وجود گروههای مختلف که از مناطق و اقوام گوناگون به این ژانر جدید پرداختند، فولک متال آنچنان که باید فراگیر نشد و تا اواخر دههٔ ۹۰ میلادی کمتر شناخته شده بود. در سالهای آغازین قرن بیست و یک، فولک متال بالاخره به جایگاهی که شایستهاش بود دست یافت. از حرکتهای مثالزدنی این دوره میتوان از گروههای فنلاندی مانند فینترول، انسیفروم، کرپیکلانی، توریساس و مونسارو نام برد.

از مشخصههای بارز فولک متال تنوع این گونهٔ موسیقی است و گروههای مختلف این ژانر هرکدام به سبک و سیاق خودشان ترکیبهایی متنوع از هوی متال و موسیقی فولک را ارائه میکنند. گسترهٔ وسیعی از سازهای موسیقی عامیانه توسط گروههایی که در برخی موارد بیش از ۶ عضو برای نواختن قطعهها دارند مورد استفاده قرار میگیرند. در این میان گروههایی هم هستند که بهجای بهکار گرفتن نوازندگان متعدد از کیبورد برای شبیهسازی نوای سازهای آکوستیک استفاده میکنند. در متن آهنگهای فولک متال اغلب به مضامینی مانند باورهای پیشا ترسایی(مسیحی)، طبیعت، خیالپردازی، اساطیر و تاریخ پرداخته میشود.

م.ن
۳ اسفند ۱۳۹۰, ۰۲:۴۶ بعد از ظهر
کابوکی (به ژاپنی: 歌舞伎) نام گونهای از تئاتر سنتی ژاپنی است که شهرتش به دلیل سبک درام آن و نوع لباس زینتی بازیگرانش میباشد. این واژه از ترکیب سه نویسهٔ کانجی تشکیل شدهاست، که از چپ به راست، به معنی آواز (歌)، رقص (舞) و مهارت (伎) میباشند و بههمین دلیل است که کابوکی گاهی «هنر آواز و رقص» ترجمه میشود. حروف این کلمه، به دلیل آنکه از زبان چینی وارد شدهاند، مفهوم واقعی لغت را نشان نمیدهند. در کانجی، مهارت بهطور کلی به بازیگر تئاتر کابوکی اشاره میکند و خود لغت کابوکی از kabuku مشتق شده که به معنی تکیه دادن و یا غیرمعمول بودن است. پس کابوکی میتواند به مفهوم «تئاتر پیشرو» یا «تئاتر عجیب» نیز باشد. اصطلاح kabukimono بهطور کلی به کسانی اشاره میکند که لباسهای عجیب میپوشند و با غرور در خیابان راه میروند.

ضور زنان در تئاتر کابوکی۱۶۰۳-۱۶۲۹

پیدایش کابوکی به سال ۱۶۰۳ برمیگردد، زمانیکه یک مایکو (زنی که به معبد شینتویی خدمت میکند) به نام Okuni، سبک جدیدی از رقص و نمایش را در شهر کیوتو اجرا کرد. در این نمایشها، زنان نقش زن و مرد را در نمایشنامههای کوتاهی درباره زندگی روزمره اجرا میکردند. این سبک به سرعت محبوب شد و حتی از اوکونی خواسته شد که در دربار امپراطور آن زمان، نمایش اجرا کند. به دنبال این موفقیت، گروههای بازیگری مشابه به رقابت با اوکونی پرداختند و به این صورت، کابوکی تبدیل به نمایش و رقص دسته جمعی شد که توسط زنان به اجرا درمیآمد. بعد از مدتی، به دلیل اینکه نمایش با امور غیراخلاقی همراه شد و باعث شد حتی بعضی کابوکی را با مفاهیم نادرست بشناسند، در سال ۱۶۲۹ زنان از اجرای کابوکی منع شدند. از آنجا که کابوکی نمایش محبوبی بود، از پسران جوان برای به عهده گرفتن نقش زنان استفاده شد. دلیل انتخاب آنها این بود که دارای عضلات و صدای ظریفتری نسبت به مردان بودند و جایگزین بهتری برای نقش زنان به حساب میآمدند. به همراه تغییر جنسیت بازیگران، تغییر دیگری نیز در نوع نمایش و رقصها پیش آمد و آن اضافه شدن هیجان و حتی خشونت به اجراها بود. اما این تغییر نیز به انحراف کشیده شد و به دلیل فساد اخلاقی که بین بازیگران و بعضی از مشتریان پیش آمد، در سال ۱۶۵۲ از حضور پسران جوان به عنوان بازیگر جلوگیری به عمل آمد. در دوره Genroku در سالهای (۱۶۸۸-۱۷۰۴) کابوکی بصورت یک نمایش رسمی درآمد. در این دوره کابوکی و نوع دیگری از تئاترهای خیمه شب بازی به نام ningyō jōruri که بعدها به نام bunraku شناخته میشد، به هم نزدیک شدند و در اجراها با یکدیگر همکاری کردند و از هم تاثیر گرفتند. نمایشنامه نویس معروف به نام Chikamatsu Monzaemon یکی از حرفه ایترین نمایشنامه نویسان کابوکی، نمایشنامههای زیادی نوشته که مهمترین آنها، نمایشنامه Sonezaki Shinju (خودکشی بخاطر عشق) که در اصل برای bunraku نوشته شده بود، و برای کابوکی دوباره نویسی شد. در نیمه قرن ۱۸، بصورت مقطعی، از محبوبیت کابوکی کاسته شد و جای خود را به بونراکو که در طبقات پایین تر اجتماع پرطرفدار بود، داد.
کابوکی بعد از انقلاب میجی (Meiji)

تغییرات فرهنگی زیادی که در سال ۱۸۶۸ بعد از سقوط شوگان تاکوگاوا (Tokugawa shogunate) رخ داد و نیز حذف فرهنگ سامورایی و آغاز ارتباط ژاپن با دنیای غرب، به روی کارآمدن مجدد کابوکی کمک بسیاری کرد. در این حال، بخاطر انزوای این تئاتر در دوران جدید، بازیگران تلاش کردند تا شهرت این تئاتر را در میان طبقات بالای اجتماع افزایش دهند و سبکهای سنتی را به مدرن تبدیل کنند. در طول بمباران جنگ جهانی دوم، تعداد زیادی از تماشاخانههای کابوکی تخریب شدند و اشغالگران بعد از جنگ اجرای کابوکی را ممنوع کردند. با اینهمه بعد از بین رفتن ممنوعیت، در سال ۱۹۴۷، نمایش کابوکی مجدداً به روی صحنه رفت.
تئاتر کابوکی امروز

تاثیرات جنگ جهانی دوم، دوران سختی را برای تئاتر کابوکی رقم زد. گذشته از خرابی و صدماتی که به بزرگترین شهرهای ژاپن وارد آمد، تمایل مردم برای پذیرش تفکرات و سبکهای متعلق به دوران گذشته، کم شده بود و کابوکی نیز از این موج جدید درامان نم