PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : بیوگرافی و مصاحبه از منیر وکیلی | خواننده اپرا



azam 24
03 فرو 1390, ساعت : 04:30 بعد از ظهر
منیر وکیلی
(نام پدری: وکیلی نیکجو) (زاده ۲۷ آذر ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) ۱۳۰۱ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) برابر ۱۹ دسامبر ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) ۱۹۲۳ ([Only Registered And Activated Users Can See Links] A7%D8%AF%DB%8C%29) - درگذشته ۹ اسفند ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) ۱۳۶۱ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) برابر ۲۸ فوریه ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) ۱۹۸۳ ([Only Registered And Activated Users Can See Links] A7%D8%AF%DB%8C%29)) از خوانندگان اپرا ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) در ایران بود.
وی در تبریز ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) متولد شد و موسیقی را در تهران ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) نزد لیلی بارا ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) (خواننده سابق اپرای وین و از مهاجران اروپای شرقی طی جنگ جهانی در ایران) فرا گرفت.
منیر در پائیز سال ۱۳۲۸ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) (اکتبر ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) ۱۹۴۹ ([Only Registered And Activated Users Can See Links] A7%D8%AF%DB%8C%29)) به پاریس ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) رفت تا درکنسرواتوار ملی موسیقی، به تحصیل موسیقی و آموختن آواز بخصوص ترانه هایاپرا بپردازد . استاد آواز او مادام لاپرت ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %84%D8%A7%D9%BE%D8%B1%D8%AA&action=edit&redlink=1) بود. وی صدای منیر را سوپرانو ([Only Registered And Activated Users Can See Links])متس سوپرانو ([Only Registered And Activated Users Can See Links] 8%A7%D9%86%D9%88) تشخیص داد و از او خواست که خواندن به صدای که در ایران آموخته بود را کنار گذارد و تلاش کند تکنیک و رپرتوار سوپرانو را بیاموزد. منیر توصیه او را پذیرفت و خواندن به‏ روش ‏سوپرانو را فرا گرفت.
در مدت چهار سالی که منیر در پاریس بود، در فرصتهای مختلف، چه درگردهمائیهای ایرانیان و چه در برنامههای کنسرواتوار و نیز طی امکانات دیگر در فرانسه و درسایر کشورهای اروپائی، در برنامه های هنری شرکت می کرد و هنر آواز خود را عرضه می داشت و مورد تشویق و تحسین بسیار قرار می گرفت . از جمله در ماه اوت ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) ۱۹۵۱ ([Only Registered And Activated Users Can See Links] A7%D8%AF%DB%8C%29) در یک مسابقه آوازهای فولکلور در برلن جایزه اول را دریافت کرد.
منیر در سال ۱۳۳۲ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) پس از دریافت دیپلم آواز از کنسرواتوار ملی پاریس ([Only Registered And Activated Users Can See Links] A7%D8%AA%D9%88%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%84%DB%8C_%D9% BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3&action=edit&redlink=1) به ایران ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) بازگشت و فعالیتهای هنری گسترده ایرا آغاز نمود. در سال ۱۳۳۹ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) منیر به آمریکا ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) عازم شد و در کنسرواتوار نیوانگلند بوستون ([Only Registered And Activated Users Can See Links] A7%D8%AA%D9%88%D8%A7%D8%B1_%D9%86%DB%8C%D9%88%D8%A 7%D9%86%DA%AF%D9%84%D9%86%D8%AF_%D8%A8%D9%88%D8%B3 %D8%AA%D9%88%D9%86&action=edit&redlink=1) به تکمیل دانش موسیقی و فراگیری آوازهای اپرا ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) و نقش هایاپرائی پرداخت. در این کنسرواتوار استاد او بوریس گلداوفسکی ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %AF%D9%84%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%81%D8%B3%DA%A9%DB%8 C&action=edit&redlink=1) بود که ازاساتید به نام و بسیار مشهور روس الاصل آن زمان بود و بسیاری از خوانندگان مشهور اپرای ‏متروپولتین ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %85%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8 C%D9%86&action=edit&redlink=1) نیویورک زیردست او تعلیم دیده بودند.

در مدتی که منیر وکیلی در بستون بود دربسیاری از صحنه های اپرا که در نیوانگلند کنسرواتوری به نمایش گذاشته میشد به روی صحنه می آمد و بسیار مورد تحسین قرار می گرفت. بخصوص در دو اپرای «نی سحرآمیز ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %A2%D9%85%DB%8C%D8%B2&action=edit&redlink=1)» موتسارت ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) واپرای تک صحنهای هانری پورسل ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %BE%D9%88%D8%B1%D8%B3%D9%84&action=edit&redlink=1) بنام دیدو و آئناس . نقش اول رابازی کرد.

وی در سال ۱۳۴۰ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) به ایران بازگشت. منیر مصمم بود که آرزوی دیرین خود را عملی سازد و این رؤیا را که روزی در ایران یک اپرای واقعی داشته باشیم و یک اپرای ‏کامل را بتوانیم روی صحنه بیاوریم تحقق بخشید. او اولین صحنه های اپرائی در سالهای ۱۳۴۱ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) به بعد ابتدا درتلویزیون صحنه هائی از مادام باتر فلای پوچینی ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) جوزپه وردی ([Only Registered And Activated Users Can See Links] DB%8C)، و تراویا تای سپس در سالن وزارت‏ فرهنگ و هنر اپرای ارفه و اوریدیس کریستف ویلیبالد گلوک ([Only Registered And Activated Users Can See Links] D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%AF_%DA%AF%D9%84%D 9%88%DA%A9)و بعداً در سالن سعدی اپرای تک صحنه ای جمیله اثر ژرژ بیزه ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) را بروی صحنه آورد . البته در تلویزیون فقط صحنه هایی از اپرا نمایش داده می شد ولی این نمایشها مورد توجه بسیار بینندگان قرارمی گرفت.
با گشایش تالار رودکی ([Only Registered And Activated Users Can See Links] D8%AA) در سال ۱۳۴۶ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) فعالیتهای وی نیز همانند همتایانش در قالب گروه اپرای تهران شکل حرفه ای تر به خود گرفت. وی در اپراهای متعدد ایفای نقش کرد از جمله: اُرفه و اُریدیس (با همکاری حسین سرشار ([Only Registered And Activated Users Can See Links] D8%B1))، مادام باترفلای ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %A8%D8%A7%D8%AA%D8%B1%D9%81%D9%84%D8%A7%DB%8C&action=edit&redlink=1)، لابوهم، لاتراویاتا و توراندخت ([Only Registered And Activated Users Can See Links] AF%D8%AE%D8%AA&action=edit&redlink=1).
[Only Registered And Activated Users Can See Links] ([Only Registered And Activated Users Can See Links] 2.jpg)
منیر وکیلی در سال 1327
منیر وکیلی همچنین به موسیقی محلی نیز علاقه داشت و در همین راستا هشت ترانه محلی متعلق به نواحی مختلف ایران را در پاریس بر روی صفحه ضبط نمود (۱۳۳۶ ([Only Registered And Activated Users Can See Links])) که در قالب مجموعه «آوازهای جهان» منتشر شد و جایزه اول شارل کروس را دریافت نمود. این ترانه ها سال ها بعد در سال ۱۳۸۳ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) با همتفرخ آهی ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) و با کمک دختر و نوه های منیر با استفاده از فناوری جدید خش زدایی و بازسازی شد و در قالب یک آلبوم با نام « منیر وکیلی: بازگشت» منتشر شد.
منیر وکیلی در سال ۱۳۵۹ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) به فرانسه مهاجرت ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) نمود و مدتی بعد (۱۳۶۱ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) / ۱۹۸۳ ([Only Registered And Activated Users Can See Links] A7%D8%AF%DB%8C%29)) در سانحه رانندگی میان پاریس ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) و لاهه ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) درگذشت.